Ermeni soykırımının yaşanmış olmasından daha çok;
-Soykırım yaşanmadı
-Asıl onlar bizi katletti
-Biz hiç bir şey yapmadık
-Biz Ermenileri sadece kurtardık
vs. söylemleri Ermeni halkını daha çok yaralıyor.
Oysa bireysel iyilikler, kolektif katliamı asla örtmüyor.
Bu bir, önce onlar katletti, ülkenin güvenliği hikayesi değildir. Hiçbir sorunun yaşanmadığı Trakya'dan, Kütahya'dan, İstanbul'dan, İzmit'ten de Ermeniler toplanıp ölüm yollarına sürüldü. Dahası Ermeni tehciri 1911'de zaten planlanmıştı ve 1894-96 yıllarında yaşanan kırım'ın 2. ve nihai perdesiydi.
Düşünün, Osmanlı kırsalında bir gayrimüslimsiniz ve Müslüman toplum tarlanıza dadanıyor, hayvanınızı öldürüyor, kızınızı kaçırıyor, evinize baskın yapıyor, kadıya dahi gidemiyorsunuz. Giderseniz iki müslüman şahit göstermeniz gerekiyor, tabiki gösteremiyorsunuz. Karşı taraf mağdur olduğunuz davada haklı çıkıp, yaşadığınız zulmün üstüne katmerli acı çekiyorsunuz.
Gayrımüslimler nesiller boyu bu zulmü yaşadılar. Elinde Ümmet sopası olanlar, sadece ermeniyi de değil, Nasturi, Dürzi, Keldani, Süryani, Ezidi, Rum ve Anadolu kırsalında bulduğu her gayrimüslimi aynı şekilde baskıladı, ezdi, asimile etti, varlıklarını el koydu.
Ve nihayet, 1911'de ittihatçıların zaten planlamış olduğu tehcire dayalı soykırım için koşullar, 1. Dünya savaşı ile olgunlaştığında yüz binlerce Ermeni'nin canına mal olacak büyük dram hayata geçirildi.
Ermenilere, yanlarına küçük ama değerli eşyalarını almaları için üç gün süre verildi. 2. gün kapılarına dayandılar. Çoluk çocuk, yaşlı, kadın, hasta demeden katar katar ölüme götürdüler.
O çaresiz insanlar, acıya, hastalığa dayanamayıp yollarda öldüler, eşkıya baskınlarına uğradılar, kadınlara, kız çocuklarına tecavüz edildi, beğenilen kadınlar kaçırıldı, gencecik kızlar "ganimet" olarak yağmalandı, elbiselerine diktikleri altınlara el konuldu, aileler darmadağın oldu. Bir şekilde hayatta kalmayı başarıp Suriye çöllerine kavuşanlar, ölenlerden daha beter oldular.
Yok efendim Türkler yaptı, hayır Kürtler yaptı kavgasına girmeyin. Malum deyimle; Hepimiz oradaydık!
Büyük dedelerimiz aynı derecede bu onulmaz acının sorumluları, katilleri ve tecavüzcüleridir. Yapmayanların çoğu yapanlara göz yummuştur. Oh çekmiştir.
Vicdanlı bir kaçımız dışındakiler dönemin IŞİD sempatizanları gibi olanlara alkış tutmuştur.
Bir sözümde bizim Alevi toplumuna;
Her zaman biz Ermenileri katletmedik, hatta onları koruduk, sakladık, onları güvenli şekilde Ruslara teslim ettik gibi hikayeler anlatır, bununla da övünürüz. Bunun gerçekle alakası pek az. Kurtarılan Ermeni sayısı belli. Hangi aileler olduklarını ve kimler olduklarını tek tek biliyoruz. Ruslara teslim edilenlerin bir kısmının da para ve altın karşılığı kurtarıldığını da biliyoruz. Yani yapılan bildiğin ticaret, insanlık falan değil.
Ayrıca Hamidiye alaylarına katılmak için başvuran ama Osmanlı tarafından Alevi oldukları için talepleri reddedilen iki Alevi aşiretinin olduğunu da son dönemde öğrenmiş olduk.
Ne utanç...
Ermeniler, Anadolu'nun günümüze miras bıraktığı en kadim halk idi. El sanatlarından mimarlığa, tarım tekniklerinden, müziğe, mutfağı, halk oyunları ile folklorüne, kültürümüz ve aydınlanmamıza büyük zenginlik kattılar.
Bu kadim halk, topraklarımızda artık yok denecek kadar azlar ama bıraktıkları miras günlük hayatımızın ve kimliğimizin her zerresini işlemiş durumda.
Bu acıları çekenlerin torunları, ata topraklarında tekrar yaşamayı hak ediyorlar.
Devlet ve toplum, böyle acıların bir daha yaşamaması için tarih ile yüzleşebilmeli, tıpkı Özal zamanında Bulgar göçmenlerine yapıldığı gibi, 1. Dünya Savaşı'ndan önce Türkiye topraklarında yaşamış tüm gayrimüslimlerin torunlarına ayrıcalıklı vatandaşlık vermelidir.
Bol keseden, arzu ettiği Ümmet toplumuna vatandaşlık dağıtan iktidar, 1914 öncesi ataları yaşadığımız toprakların bir parçası olan, ümmetin sopasını yiyerek sürülmüş insanlara bu insani hakkı, tekrar teslim etmelidir.
#24nisan1915
#armeniangenocide