د تېر جمهوري نظام د ملي امنیت پخوانی رییس رحمتالله نبیل وايي، د خلیلزاد د سولې د پروګرام په اړه یې له کلونو مخکې خبرداری ورکړی و، خو منتقدانو دی د سولې په مخالفت تورناوه.
نوموړی وايي، اندېښنه یې له سولې نه، بلکې د هغې معاملې په اړه وه چې د سولې په نوم پر افغانستان تپل کیده.
Rahmatullah Nabil
Rahmatullah Nabil (born 30 June 1968) is an Afghan politician. He served as head of the National Directorate of Security (NDS) from 2010 to 2012. On September 1, 2013, he was reappointed as acting Director due to the health problems suffered by Asadullah Khalid following an attempted assassination. Nabil was officially reappointed as the full-time Director of the NDS on 28 January 2015. More on Wikipedia
-
Rahmatullah Nabil reposted
افغانستان انټرنشنل - پښتو
@afintlpashto
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
سالها پیش، ما نسبت به آنچه «برنامه صلح خلیلزاد» خوانده میشد، هشدار دادیم و با شک و تردید به آن میدیدیم؛ اما در همان زمان، بودند کسانی که برای دستبوسی خلیلزاد صف کشیده بودند و هر صدای منتقدی را به «مخالفت با صلح» متهم میکردند. امروز تاریخ روشن ساخته است که مخالفت ما با صلح نبود؛ نگرانی ما از معاملهای بود که به نام صلح، بالای افغانستان صوړت میګرفت.
نوت: بریده ای از سخنرانی من در سال ۲۰۱۹ -
Rahmatullah Nabil reposted
Dr.Shukria serat Afghan
@dr__shukria
میدانم اکثریت تان صحبت های خانم ریور یا همان دخت قهرمان ذکیه محمدی را تماشا کردین ولی من خواستم دوباره شیر کنم .
آنهم بخاطر تشویق دختران مبارزیکه در داخل افغانستان با تمام رویاهایکه در سر دارند اما گروه جاهل مانع تحصیل ، ورزش ، وظیفه ، پیشرفت و رسیدن به ارزو هایشان شدن
لطفا این مصاحبه را تکرار تکرار ببینیدو از تلاش های دخت قهرمان یا افتخارافرین بیاموزید و هرگز مایوس نباشید
بلکه قوی تر یا بیشتر از گذشته بخاطر رسیدن به ارزو هایتان در مقابل جاهلین مبارزه نمایید
تا اینکه به ازادی پیشرفت و آینده درخشان برسید.
تکرار میکنم لطفا 👇🏻
قوی باشید و به این باور داشته باشید دوباره افغانستان عزیزما از چنگال جاهلین آزاد میگرددو شما دخترخانمها قهرمانان اصلی میباشید.
چون ذکیه بلندترین کوه را بنام شما فتح کرده به جهانیان نشان داد دخترخانمهای افغانستان در تمام بخش ها توانایی و استعداد دارند👏
پس شما نیز با مبارزات و ایستادگی در برابر گروه ظالم افغانستان را فتح و آزاد میکنید.
#ذکیه_قهرمان_کهنوردی
#خواستن_توانستن
#زن_تحصیل_کارازادی
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
مصاحبه شنیدنی خانم (ریور) ذکیه احمد؛ گفتوگویی صادقانه و سرشار از پیامهای امید، مسئولیتپذیری و باور به آینده. در میان همه دشواریها و چالشهای امروز، این سخنان یادآور اهمیت امید، همبستگی و تلاش برای فردایی بهتر است. شنیدن این مصاحبه را به همه دوستان توصیه میکنم.
ریور (زکیه) احمد، نخستین دختر افغان که به بلندترین نقطه زمین، قله اورست ... youtu.be/Pa47fGjNyRE via @YouTube -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
ارواښاد مومند یوازې یو فضانورد نه و؛ هغه د افغان ملت د استعداد، وړتیا او لوړو هیلو ژوندی سمبول و. هغه په داسې وخت کې د افغانستان بیرغ فضا ته یووړ چې زموږ هېواد د علم، پرمختګ او لاسته راوړنو له امله یادېده. د هغه نوم به د افغانستان د ویاړونو په تاریخ کې د تل لپاره ژوندی پاتې شي.
نن چې افغانستان له بېلابېلو ستونزو، د علمي کدرونو له کډوالۍ او د فرصتونو له کمښت سره مخ دی، د عبدالاحد مومند ژوند موږ ته دا را یادوي چې افغانان یوازې د جګړو او ناخوالو ملت نه دي. دا ملت د هغو انسانانو ټاټوبی دی چې که فرصت ورکړل شي، کولی شي تر ستورو ورسېږي او د نړۍ په هر ډګر کې وځلېږي.
د هغه مړینه یوازې د یوه علمي شخصیت له لاسه ورکول نه دي؛ بلکې موږ ته هغه لوی واټن را په یادوي چې نن د طالبانو د زده کړو/علم ضد تگلارو له وجی د افغانانو د وړتیاوو او د هېواد د اوسني وضعیت ترمنځ رامنځته شوی دی. هغه ملت چې یو زوی یې فضا ته تللی و، حق لري چې اولادونه یې هم د زده کړو، علم، پرمختګ او ښه راتلونکي له فرصتونو برخمن وي.
عبدالاحد مومند افغان ځوانانو ته دا پیغام پرېښود چې هېڅ خوب ناممکن نه دی. هغه ثابته کړه چې یو افغان هم کولای شي له خپل وطنه پورته شي او ستورو ته ورسېږي. همدا پیغام به د راتلونکو نسلونو لپاره د الهام سرچینه وي.
د ارواښاد عبدالاحد مومند مړینه د هغه درنې کورنۍ، دوستانو، همکارانو او ټول افغان ملت ته د زړه له کومې تسلیت وایم.
روح دې یې ښاد وي، یاد دې یې تلپاتې وي، او نوم دې یې د افغانستان د ویاړونو په تاریخ کې روښانه پاتې وي -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د نننیو حالاتو په لیدو د ارواښاد مولوي محمد یونس خالص دا شعر را په یاد شو؛
"ماوې چې باز دی خو ټپوس وختو
په دووسانو کې دووس وختو
د زړه په وينو مې روزنه ورکړه
چې زړه ترې جوړ کړم خو پپوس وختو
ډېر مې ټولنه کې دروند وتللو
آخر کې سپک انډی د بوس وختو
په جهادي هدف يې لوبې وکړې
خدایږو له روس څخه چړوس وختو
د امريکا په ډالر ونڅېده
د خدای له مرستې نه مايوس وختو
مونږ وې د ده له بخته مخکې به ځو
خو دی په خپله کې منحوس وختو
خالص د بل چا نه ګيله نه لري
پوچ د خپل جيب نه کارتوس وختو " -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
"با این همه، تاریخ گواه است:
جامعهٔ خفهشده و متلاطمی چون افغانستان، دیر یا زود نفس میکشد."
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۳/۳
سناریوی سوم: قیام عمومی؛ فریاد جامعهٔ خفهشده؛
وقتی همهٔ راهها بسته شود، جامعه راه خودش را باز میکند. فشار اقتصادی، حذف زنان، تحقیر کرامت انسانی، انحصار قدرت و سرکوب تنوع میتواند به قیام عمومی مردم بینجامد.
اگر این قیام سازمانیافته باشد، میتواند نقطهٔ عطفی برای بازپسگیری حقوق شود؛ و اگر نباشد، خطر هرجومرج و فروپاشی خونبار را در پی خواهد داشت.
با این همه، تاریخ گواه است:
جامعهٔ خفهشده و متلاطمی چون افغانستان، دیر یا زود نفس میکشد.
نتیجهگیری:
افغانستان امروز در نقطهٔ عطف تاریخ خود ایستاده است. بحران اقتصادی، فروپاشی سیستم تعلیمی، انحصار ایدیولوژیک قدرت، فرار مغزها، تهدید تروریزم و نقض حقوق بشر، تصویری روشن از خطر سقوط کشور ترسیم میکند.
این بحرانها فقط داخلی نیستند؛ در مقیاس منطقهای و جهانی پیامدهایی خواهند داشت که هزینهٔ آن بهمراتب سنگینتر از بیتفاوتی امروز است.
سخن آخر: پیام روشن به حاکمان فعلی و جهان؛
این نوشته دعوت به دشمنی نیست؛ هشدار است.
هشداری به حاکمانی که میپندارند میتوان کشوری زخمی را با زور تفنگ و ایدیولوژی برای همیشه خاموش نگه داشت.
و هشداری به جهانیان که گمان نکنند آتش بیثباتی افغانستان پشت مرزهای افغانستان متوقف خواهد ماند.
اگر اندک عقلانیت سیاسی باقی است، راه نجات از گشودن فضای مشارکت ملی، بازگرداندن آموزش مدرن، قطع شفاف پیوند با شبکههای افراطی و احترام به کرامت انسان، بهویژه زنان و تنوع قومی، فرهنگی و فکری افغانستان، میگذرد.
اینها امتیاز دادن نیست؛ شرط بقاست.
امروز هنوز میشود مسیر را عوض کرد؛
فردا شاید یکبار دیگر فقط بتوان جمجمه ها و ویرانی ها را حساب کرد. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
چقدر باید ظرف وجدان یک انسان خالی شده باشد که با پول مالیهدهندگان آمریکایی رسانه تأسیس کند، در دوران جمهوریت در افغانستان از فضای آزاد، قراردادها، امتیازات و فرصتهای همان نظام بهره ببرد، باجگیری رسانهای را به ابزار نفوذ و ثروت تبدیل کند، از پرداخت مالیات شانه خالی نماید و در سایه همان جمهوریت به قدرت، شبکه سازی و ثروت برسد؛ اما امروز با نهایت وقاحت و بیپروایی به توجیه و سفیدنمایی گروهی بپردازد که تمام همان ارزشها و آزادیها را نابود کردهاند.
شرمآور است که در افغانستان امروز، میلیونها زن از حق آموزش، کار و حضور آزادانه در جامعه محروم شدهاند، دختران از مکتب رانده شدهاند، فقر و بیکاری خانوادههای بیشماری را به مرز درماندگی رسانده و صدای هر منتقدی با تهدید و سرکوب مواجه میشود. این واقعیتی است که مردم افغانستان هر روز با گوشت و پوست خود آن را زندگی میکنند و هیچ روایتسازی و تبلیغاتی نمیتواند آن را پنهان کند.
اگر وضعیت افغانستان واقعاً عادی و قابل دفاع است، پس چرا دختران از آموزش محروماند؟ چرا زنان حق کار و زندگی مستقل ندارند؟ چرا هزاران جوان آینده خود را در ترک وطن جستجو میکنند؟ چرا رسانههای آزاد خاموش شدهاند و چرا کوچکترین صدای انتقاد با تهدید و ارعاب پاسخ داده میشود؟ واقعیت را نمیتوان با چند مصاحبه سفارشی، چند گزارش جهتدار و چند روایت تبلیغاتی تغییر داد.
تأسفبارتر این است که برخی کسانی که روزگاری از نام جمهوریت، آزادی بیان و حمایت جامعه جهانی نان، اعتبار و ثروت به دست آوردند، امروز در صف مدافعان استبداد ایستادهاند. آنان به جای ایستادن در کنار قربانیان، به جای دفاع از حقیقت و به جای همصدایی با مردم، ترجیح دادهاند واقعیت را قربانی منافع شخصی، مصلحتاندیشی و نزدیکی به قدرت کنند.
مردم افغانستان حافظه تاریخی دارند. آنان فراموش نخواهند کرد چه کسانی در روزهای دشوار کنار مردم ایستادند و چه کسانی برای حفظ منافع خود، به تطهیر ظلم، انکار رنج قربانیان و مشروعیتبخشی به سرکوب پرداختند. تاریخ نیز در نهایت میان آنان که حقیقت را گفتند و آنان که حقیقت را فروختند، قضاوت خواهد کرد. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
US blocks Pakistan-China bid to sanction Balochistan Liberation Army under UN 1267 regime - The Economic Times m.economictimes.com/news/international/world-news/us-bloc…
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
آیتالله محمد اسحاق فیاض از مراجع برجسته جهان تشیع و از چهرههای تأثیرگذار حوزه علمیه نجف بودند که عمر پربار خویش را در راه علم، دین و ارشاد جامعه سپری کردند. ضایعه وفات وی را به خانواده، شاگردان، مقلدان و تمامی دوستداران ایشان تسلیت عرض میکنم. روحشان شاد و یادشان گرامی باد.
BBC Dari
@bbcafghanistan
آیتالله محمد اسحاق فیاض؛ مجتهدی که سمت رهبرى دولت، قضاوت و مرجعيت دينى را براى زنان مجاز شمرد.
www.bbc.com/dari/articles/c99le9mjpnno -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د ۲۰۲۶ کال د «ازادۍ جایزې» د ګټلو له امله مطیعالله ویسا ته د زړه له کومې مبارکي وایم. دا ویاړ نه یوازې د نوموړي د نه ستړې کېدونکو هڅو ستاینه ده، بلکې د پوهنې، ازادۍ او د افغان ماشومانو د راتلونکې لپاره د مبارزې د ارزښت نړیوال اعتراف هم دی. ورته لا ډېر بریالیتوبونه غواړم.
KarimAmini
@KarimAmini1
مطیعالله ویسا، فعال آموزش و پرورش جایزه آزادی ۲۰۲۶ فرانسه را دریافت نمود.
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
مصاحبه شنیدنی خانم (ریور) ذکیه احمد؛ گفتوگویی صادقانه و سرشار از پیامهای امید، مسئولیتپذیری و باور به آینده. در میان همه دشواریها و چالشهای امروز، این سخنان یادآور اهمیت امید، همبستگی و تلاش برای فردایی بهتر است. شنیدن این مصاحبه را به همه دوستان توصیه میکنم.
ریور (زکیه) احمد، نخستین دختر افغان که به بلندترین نقطه زمین، قله اورست ... youtu.be/Pa47fGjNyRE via @YouTube -
Rahmatullah Nabil reposted
افغانستان انټرنشنل - پښتو
@afintlpashto
د تېر جمهوري نظام د ملي امنیت پخواني رييس رحمتالله نبیل د ملګرو ملتونو د امنیت شورا راپور ته په غبرګون کې چې په افغانستان کې طالبانو له ۲۱ ښځو او نجونو سره تاوتریخوالی او ان پرې جنسي تېری یې کړی ویلي، دا راپور د طالبانو دیني او انساني مشروعیت لا نور هم تر جدي پوښتنې لاندې راولي.
-
Rahmatullah Nabil reposted
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
در پی انتشار گزارش ملل متحد درباره تجاوز و خشونت جنسی طالبان علیه زنان افغان، رحمتالله نبیل، رئیس پیشین امنیت ملی افغانستان گفت: «حقیقت را نمیتوان با زندان، سانسور، تهدید و ترس دفن کرد.»
او خطاب به طالبان گفته است: «اگر این گزارشها دروغ است، چرا از تحقیقات مستقل، شفاف و بیطرفانه استقبال نمیکنید؟ چرا زندانها و بازداشتگاهها به روی هیأتهای حقیقتیاب بینالمللی بسته است؟»
afintl.com/202605301035 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
اگر گزارشهای سازمان ملل درباره تجاوز جنسی بر زنان زندانی در افغانستان صحت داشته باشد، ما دیگر با یک تخلف فردی یا یک رویداد عادی روبهرو نیستیم؛ بلکه با اتهاماتی مواجه هستیم که مشروعیت اخلاقی، دینی و انسانی حاکمان کنونی افغانستان را بیشتر به چالش می کشد.
طالبان سالها به نام اسلام، شریعت، ناموس و عدالت عمری جنگیدند و برای به دست آوردن قدرت قربانیهای فراوانی بر مردم افغانستان تحمیل کردند. امروز اما یک پرسش اساسی در برابر رهبران طالبان قرار دارد: اگر این گزارشها دروغ است، چرا از تحقیقات مستقل، شفاف و بیطرفانه استقبال نمیکنید؟ چرا زندانها و بازداشتگاهها به روی هیأتهای حقیقتیاب بینالمللی بسته است؟
رهبران طالبان نمیتوانند همه قدرت را در اختیار داشته باشند، همه نهادها را کنترل کنند، همه تصمیمها را به نام امارت و شریعت بگیرند، اما در برابر چنین اتهاماتی خود را بیمسئولیت جلوه دهند. هر آنچه در زندانها و نظارت خانه های افغانستان رخ میدهد، در نهایت مسئولیتی است که متوجه همان رهبریای میشود که خود را صاحب اختیار مطلق کشور میداند و مردم را به اطاعت و بیعت کورکورانه دعوت میکند.
اما پرسش تنها متوجه طالبان نیست.
پرسش متوجه آن دسته از علما نیز هست که هر روز بر منبرها از حلال و حرام، زکات و سوقات، مسواک و ریش سخن میگویند، اما در برابر اتهاماتی به این سنگینی سکوت اختیار کردهاند. آیا دفاع از کرامت انسان، حرمت زن و حمایت از مظلوم، بخشی از دین نیست؟ اگر همین اتهامات علیه مخالفان طالبان مطرح میشد، آیا باز هم این سکوت ادامه مییافت؟
عالم دین را وارث پیغمیر گفته اند، نه محافظ قدرت. وظیفه او ایستادن در کنار مظلوم است، نه توجیه صاحبان قدرت. سکوت در برابر ظلم، بیطرفی نیست؛ نوعی چشمپوشی از مسئولیت اخلاقی، دینی و انسانی است.
امروز مسئله فقط حقوق زنان نیست. مسئله حیثیت اسلام، اعتبار ارزشهای دینی، شرف افغانستان و کرامت انسان است. هرگاه دین به ابزاری برای خاموشکردن قربانیان و محافظت از صاحبان قدرت تبدیل شود، پیش از هر چیز خود دین آسیب میبیند.
حقیقت را نمیتوان با زندان، سانسور، تهدید و ترس دفن کرد. روزی خواهد رسید که پردهها کنار زده شود و واقعیتها آشکار گردد. در آن روز، مردم قضاوت خواهند کرد که چه کسانی در کنار حقیقت و عدالت ایستادند و چی کسانی در کنار قدرت و سکوت.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
که د ملګرو ملتونو دغه راپورونه رښتیا وي چې په افغانستان کې پر زندانی ښځو جنسي تېری شوی، نو دا نور نه یوه عادي پېښه ده او نه هم د څو کسانو شخصي تېروتنه؛ بلکې داسې تورونه دي چې د افغانستان د اوسنیو واکمنانو اخلاقي، ديني او انساني مشروعیت لا نور هم تر جدي پوښتنې لاندې راولي.
طالبانو کلونه د اسلام، شریعت، ناموس او عدالت په نوم جګړه وکړه، او د واک ته د رسېدو لپاره یې افغانانو ته درانه زیانونه واړول. خو نن د طالبانو د مشرانو په وړاندې یوه اساسي پوښتنه ولاړه ده: که دا راپورونه دروغ وي، نو ولې له خپلواکو، شفافو او بې پرې څېړنو وېرېږئ؟ ولې زندانونه او توقیف ځایونه د نړیوالو حقیقت موندونکو پلاوو پر مخ تړلي دي؟
د طالبانو مشران نه شي کولای چې ټول واک په خپل لاس کې وساتي، ټولې ادارې کنټرول کړي، ټولې پرېکړې د امارت او شریعت په نوم وکړي، خو کله چې د داسې درنو تورونو خبره راشي، ځانونه بې مسؤلیته وښيي. هر څه چې د افغانستان په زندانونو او توقیف ځایونو کې پېښېږي، وروستی مسؤلیت یې د هماغې رهبرۍ پر غاړه دی چې ځان د هېواد مطلق واکمن بولي او خلک بې له پوښتنې او انتقاد څخه اطاعت او بیعت ته رابولي.
خو پوښتنه یوازې له طالبانو نه ده.
پوښتنه له هغو علماوو هم ده چې هره ورځ پر منبرونو د حلال او حرام، زکات او سوقات، مسواک او ږیرې په اړه خبرې کوي، خو د داسې درنو تورونو په وړاندې چوپ پاتې دي. آیا د انسان د عزت ساتنه، د ښځو حرمت او د مظلوم ملاتړ د دین برخه نه ده؟ که همدا تورونه د طالبانو د مخالفینو پر ضد لګېدلي وای، آیا بیا به هم همداسې چوپ پاتې وای؟
ویل شوي دي چې عالمان د پیغمبرانو وارثان دي، نه د قدرت ساتونکي. د دیني عالم دنده دا ده چې د مظلوم تر څنګ ودریږي، نه دا چې د زورواکو او واکمنو کړنې توجیه کړي. د ظلم په وړاندې چوپتیا بې طرفي نه ده؛ بلکې له اخلاقي، ديني او انساني مسؤلیت څخه تېښته ده.
نن موضوع یوازې د ښځو د حقونو نه ده. موضوع د اسلام حیثیت، د دیني ارزښتونو اعتبار، د افغانستان عزت او د انسان کرامت دی. که دین د قربانیانو د خاموشولو او د واکمنو د ساتنې وسیله وګرځي، نو تر ټولو ستر زیان به خپله دین ته ورسېږي.
حقیقت نه په زندان کې بندېږي، نه د سانسور، ګواښ او وېرې په وسیله پټېږي. یوه ورځ به ټول حقیقتونه څرګند شي او ټولې پردې به پورته شي. په هغه ورځ به خلک قضاوت وکړي چې څوک د حق، عدالت او مظلوم تر څنګ ولاړ وو، او څوک د قدرت، چوپتیا او مصلحت تر څنګ. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
که د ملګرو ملتونو دغه راپورونه رښتیا وي چې په افغانستان کې پر زندانی ښځو جنسي تېری شوی، نو دا نور نه یوه عادي پېښه ده او نه هم د څو کسانو شخصي تېروتنه؛ بلکې داسې تورونه دي چې د افغانستان د اوسنیو واکمنانو اخلاقي، ديني او انساني مشروعیت لا نور هم تر جدي پوښتنې لاندې راولي.
طالبانو کلونه د اسلام، شریعت، ناموس او عدالت په نوم جګړه وکړه، او د واک ته د رسېدو لپاره یې افغانانو ته درانه زیانونه واړول. خو نن د طالبانو د مشرانو په وړاندې یوه اساسي پوښتنه ولاړه ده: که دا راپورونه دروغ وي، نو ولې له خپلواکو، شفافو او بې پرې څېړنو وېرېږئ؟ ولې زندانونه او توقیف ځایونه د نړیوالو حقیقت موندونکو پلاوو پر مخ تړلي دي؟
د طالبانو مشران نه شي کولای چې ټول واک په خپل لاس کې وساتي، ټولې ادارې کنټرول کړي، ټولې پرېکړې د امارت او شریعت په نوم وکړي، خو کله چې د داسې درنو تورونو خبره راشي، ځانونه بې مسؤلیته وښيي. هر څه چې د افغانستان په زندانونو او توقیف ځایونو کې پېښېږي، وروستی مسؤلیت یې د هماغې رهبرۍ پر غاړه دی چې ځان د هېواد مطلق واکمن بولي او خلک بې له پوښتنې او انتقاد څخه اطاعت او بیعت ته رابولي.
خو پوښتنه یوازې له طالبانو نه ده.
پوښتنه له هغو علماوو هم ده چې هره ورځ پر منبرونو د حلال او حرام، زکات او سوقات، مسواک او ږیرې په اړه خبرې کوي، خو د داسې درنو تورونو په وړاندې چوپ پاتې دي. آیا د انسان د عزت ساتنه، د ښځو حرمت او د مظلوم ملاتړ د دین برخه نه ده؟ که همدا تورونه د طالبانو د مخالفینو پر ضد لګېدلي وای، آیا بیا به هم همداسې چوپ پاتې وای؟
ویل شوي دي چې عالمان د پیغمبرانو وارثان دي، نه د قدرت ساتونکي. د دیني عالم دنده دا ده چې د مظلوم تر څنګ ودریږي، نه دا چې د زورواکو او واکمنو کړنې توجیه کړي. د ظلم په وړاندې چوپتیا بې طرفي نه ده؛ بلکې له اخلاقي، ديني او انساني مسؤلیت څخه تېښته ده.
نن موضوع یوازې د ښځو د حقونو نه ده. موضوع د اسلام حیثیت، د دیني ارزښتونو اعتبار، د افغانستان عزت او د انسان کرامت دی. که دین د قربانیانو د خاموشولو او د واکمنو د ساتنې وسیله وګرځي، نو تر ټولو ستر زیان به خپله دین ته ورسېږي.
حقیقت نه په زندان کې بندېږي، نه د سانسور، ګواښ او وېرې په وسیله پټېږي. یوه ورځ به ټول حقیقتونه څرګند شي او ټولې پردې به پورته شي. په هغه ورځ به خلک قضاوت وکړي چې څوک د حق، عدالت او مظلوم تر څنګ ولاړ وو، او څوک د قدرت، چوپتیا او مصلحت تر څنګ. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
به اساس اطلاعات احتمال دارد جمهوری اسلامی ایران در آینده نزدیک حکومت طالبان را به رسمیت بشناسد، این اقدام نه از موضع اصول، بلکه از سر معاملهگری ژئوپولیتیک و پذیرش یک واقعیت تحمیلی خواهد بود.
رسمیتبخشیدن به حکومتی که زنان را حذف، آزادی را سرکوب و افغانستان را به انزوای تاریخی برده، نه ثبات میآورد و نه مشروعیت؛ فقط بحران را عمیقتر و مردم افغانستان را بیشتر قربانی بازیهای منطقهای خواهد کرد. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
بیست سال از روزی میگذرد که «روزنامه هشت صبح» با تعهد به حقیقت، آزادی بیان و روشنگری پا به میدان گذاشت. در این دو دهه، @HashteSubhDaily تنها یک رسانه نبود؛ صدای وجدان بیدار جامعهای بود که در میان جنگ، سانسور، افراطگرایی و ناامیدی، هنوز به دانستن، پرسیدن و امید بستن باور داشت/دارد. هشت صبح در دشوارترین سالهای افغانستان، بهای ایستادن در کنار حقیقت را پرداخت؛ اما خاموش نشد. این روزنامه با نشر دیدگاههای متفاوت، نقد قدرت، دفاع از حقوق زنان، آزادیهای مدنی و ارزشهای دموکراتیک، و مطالب پژوهشی، به بخشی از حافظه سیاسی و فکری افغانستان تبدیل شد. امروز، در بیستمین سالروز تأسیس، هشت صبح تنها از گذشته خود تجلیل نمیکند؛ بلکه بر تعهد همیشگی اش به آزادی اندیشه، آگاهی عمومی و مبارزه با تاریکی و تحریف تأکید میورزد. جامعهای که رسانه آزاد نداشته باشد، دیر یا زود حقیقت، عدالت و آیندهاش را نیز از دست خواهد داد.
بیستمین سالروز «هشت صبح» گرامی باد؛ به امید روزی که قلم در افغانستان، نه در تبعید و تهدید، بلکه در آزادی و امید بنویسد. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Strategic memory matters.
Long before today’s debates about mediation and regional stability, the proliferation network of Dr. Abdul Qadeer Khan; the architect of Pakistan’s nuclear program, exposed how covert procurement, nuclear technology transfers, and geopolitical double games had already reshaped the region’s security landscape, including Iran’s enrichment program.
The Wall Street Journal
@WSJ
From @WSJopinion: Why would anyone trust Pakistan to mediate with Iran? We learned in the 2000s that Islamabad’s interests are in many ways the direct opposite of America’s, writes @dhume.
www.wsj.com/opinion/why-would-anyone-trust-pakistan-to-me… -
Rahmatullah Nabil reposted
افغانستان انټرنشنل - پښتو
@afintlpashto
د جمهوري نظام پر مهال د افغانستان د ملي امنیت رییس رحمت الله نبیل ویلي چې د بلوڅو وسلهوال خوځښت په پیغامونو او تبلیغاتي روایتونو کې د ښځو راڅرګندېدل د دې خوځښت په سمبولیک، ټولنیز او تبلیغاتي جوړښت کې د پام وړ بدلون څرګندوي.
afintl.com/pa/202605232928 -
Rahmatullah Nabil reposted
افغانستان انټرنشنل - پښتو
@afintlpashto
د افغانستان د جمهوري نظام د ملي امنیت پخواني رييس رحمتالله نبیل ویلي، چې ذکیه احمد د افغان ښځو اراده تر لوړو څوکو پورته کړې ده. هغه زیاته کړې، چې ذکیه یوازې اورېسټ څوکې ته نهده رسېدلې، بلکې د «هیلو، ارادې او توان» بیرغ یې د نړۍ بام ته پورته کړی دی.
afintl.com/pa/202605235086 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Interesting development;
From silence to resistance, the emergence of Baloch women in armed separatist messaging marks a notable evolution in the symbolism, narrative, and social reach of the Baloch insurgency. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
ذکیه احمد فقط به قلهٔ اورست نرسید؛ او پرچم امید، اراده و توانایی زنان افغانستان را بر بام جهان برافراشت.
در روزگاری که بسیاری میخواهند زنان افغانستان را در تاریکی و خاموشی ببینند، او به بلندترین نقطهٔ زمین صعود کرد تا ثابت کند هیچ قلهای بلندتر از ارادهٔ یک زن افغان نیست.
این افتخار تاریخی مبارک باد.
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
ذکیه احمد با صعود به قله اورست بهعنوان نخستین زن افغان تاریخساز شد. خواهر او گفته است این صعود در ۳۰ ثور ۱۴۰۵ (۲۰ می ۲۰۲۶) انجام شده است. ذکیه ۳۱ ساله، زاده ولسوالی جاغوری غزنی است و پیشتر در فرانسه، نپال، هند و افغانستان نیز صعودهایی داشته.
جزییات بیشتر در گزارش نقیب بیان:This media couldn't be displayed. See it on the original post. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
مستند جالب و دیدنی در مورد نثار محمد یوسفزی:
نثار محمد یوسفزی آنسوی آمو برای مردمی که نه همتبارش بودند و نه هموطنش، مکتب، آگاهی و آینده و امید ساخت؛
اما اینسو شخصی دیگری بنام ملا هبتالله بر روی مردم خودش دروازهٔ مکتبها را بست و ترس، تاریکی و محرومیت و ناامیدی را گسترش داد.
یکی نامش را با ساختن و خدمت در تاریخ دیگران زنده کرد؛
و این دیگری نامش را در تاریکترین روزهای تاریخ افغانستان ثبت کرد!
Нисор Мухаммад - документальный фильм Сафарбека Солиева. youtu.be/vZJ0t8s0nM0 via @YouTube -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د نثار محمد یوسفزي په اړه په زړه پوری مستند:
نثار محمد یوسفزي هاخوا د آمو د هغو خلکو لپاره چې نه یې همتوکمه وو او نه یې هیواد وال وو؛ ښوونځي، پوهاوی او د هبلو راتلونکی جوړه کړه؛
خو دېخوا ملا هبتالله د خپل ولس پر مخ د ښوونځیو دروازې وتړلې او وېره، تیاره او محرومیت یې خپور کړ.
یوه خپل نوم د خدمت او جوړولو له لارې د نورو په تاریخ کې ژوندی کړ؛
او بل خپل نوم د افغانستان د تر ټولو تیارو و ناهیلو ورځو سره وتاړه!
Нисор Мухаммад - документальный фильм Сафарбека Солиева. youtu.be/vZJ0t8s0nM0 via @YouTube -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
This media couldn't be displayed. See it on the original post.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
به تاریخ هشتم ماه می گفتگوی را با DW Dari انجام دادم که در آن تلاش شد وضعیت افغانستان و تحولات منطقهای در پنج محور اساسی مورد بحث قرار گیرد:
۱. بررسی وضعیت افغانستان
چگونه امروز افغانستان وارد مرحلهای خطرناکتر از جنگ شده است؛ مرحلهٔ فرسایش تدریجی دولت، جامعه، اقتصاد و سرمایه انسانی.
در این مبحث به موضوعات زیر پرداخته شده است:
• حذف سیستماتیک زنان از جامعه
• مهاجرت گسترده نسل متخصص و تحصیلکرده
• تمرکز قدرت در حلقهای بسیار محدود قومی و ایدئولوژیک
• نبود مشروعیت داخلی و بینالمللی
اینکه افغانستان شاید امروز کمتر صدای انفجار بشنود، اما بهتدریج ظرفیت بقا بهعنوان یک دولت مدرن را از دست میدهد.
۲. منازعه طالبان و پاکستان
در این بخش، تلاش شده است تا تحول رابطه طالبان و پاکستان از «وابستگی تاکتیکی» به «رقابت امنیتی و بحران» بررسی شود.
همچنین در این مبحث درباره موارد زیر صحبت شده است:
• فلسفه وجودی تحریک طالبان پاکستان (TTP) و نقش آن در معادلات امنیتی منطقه
• منافع بخشی از ساختار نظامی پاکستان در تداوم وضعیت کنونی افغانستان
• روابط طالبان با TTP و دیگر گروه ها
بعضی تعاملات پشت پرده قرار داد دوحه
• این واقعیت که پاکستان امروز تا حدی با همان پدیدهای روبهرو شده که سالها آن را بهعنوان ابزار استراتژیک مدیریت میکرد
در بخش دیگری از گفتگو، به ریشه تاریخی منازعه خط دیورند پرداخته شد؛ اینکه این خط در اصل بیشتر برای تعیین حدود نفوذ و اداره میان افغانستان و هند بریتانیایی و بهعنوان یک «منطقه حائل/FATA» در بستر رقابتهای امپراتوری بریتانیا و روسیه (بازی بزرگ) شکل گرفت، نه بهعنوان یک مرز مدرن بینالمللی به مفهوم امروزی.
همچنین به دیدگاههای شهید سردار محمد داوود خان و ذوالفقار علی بوتو در قبال خط دیورند، با میانجیگری محمدرضا شاه پهلوی، در جریان سفرهای سال ۱۹۷۶ میان کابل و اسلامآباد اشاره شده است.
۳. وضعیت طالبان و اقتدار آنان
در این محور، تفاوت میان «کنترول با زور اسلحه» و «کسب مشروعیت پایدار سیاسی» مورد بحث قرار گرفت.
همچنین به موارد زیرنیز پرداخته شد:
• نارضایتی پنهان اجتماعی
• اقتصاد ضعیف و وابسته
• انزوای بینالمللی
• اختلافات داخلی طالبان
• وابستگی شدید به کمک خارجی
• محدودیتهای گسترده مذهبی، سیاسی و اجتماعی
۴. وضعیت مخالفان طالبان
در این بخش تأکید شد که دغدغه اصلی مردم افغانستان صرفاً «براندازی طالبان» نیست، بلکه یافتن یک «بدیل سیاسی قابل اعتماد» است.
بحث شد که مخالفان طالبان، بهدلیل پراکندگی، اختلافات تاریخی و شخصی، نبود اجماع سیاسی، ضعف ساختاری و وابستگی بیش از حد به بازیگران خارجی، هنوز نتوانستهاند حول یک روایت ملی و منسجم به یک بدیل واقعی تبدیل شوند.
همچنین تأکید گردید که مشکل امروز افغانستان تنها نبود نیروی مخالف نیست؛ بلکه نبود یک چشمانداز مشترک ملی متفاوت از تجربههای ناکام گذشته است.
با وجود این، نارضایتی اجتماعی در داخل افغانستان واقعی است و بهویژه در میان زنان، نسل جوان، اقوام محروم و طبقه تحصیلکرده، نوعی خشم پنهان و تدریجی علیه وضعیت موجود در حال شکلگیری است.
۵. دورنمای افغانستان
در این بخش تأکید شد که ثبات واقعی در افغانستان تنها زمانی ممکن خواهد بود که نظام سیاسی آینده، فراگیر، پاسخگو و مبتنی بر مشارکت واقعی مردم باشد؛ نه صرفاً متکی بر کنترل امنیتی.
همچنین درباره تأثیر رقابتهای منطقهای و جهانی، میان چین، امریکا، روسیه، ایران، هند و پاکستان، بر آینده افغانستان و احتمال تبدیل دوباره کشور به میدان رقابتهای ژئوپولیتیک بحث شد.
در ادامه، سه سناریوی احتمالی برای آینده افغانستان مطرح گردید:
۱. ادامه وضعیت فعلی
۲. تشدید بحران داخلی و گذار از تعامل تاکتیکی به تقابل ساختاری
۳. تغییر تدریجی و تعامل مشروط
در لابلای این گفتمان، بر چهار درس مهم تاریخ معاصر افغانستان تأکید شد:
• امنیت بدون مشروعیت، ثبات پایدار ایجاد نمیکند.
• افغانستان برای التیام زخمهای خود به یک «قرارداد اجتماعی نوین» با محوریت نسل جوان/فکر متفاوت نیاز دارد.
• افراطگرایی دینی و قومی در خلأ امید رشد میکند.
• افغانستان هنوز مسئله حلنشده منطقه است، نه بحرانی پایانیافته.
مصاحبه با رحمت الله نبیل رئیس پیشین امنیت ملی افغانستان youtu.be/L2Hw6ZlyfXE via @YouTube -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د مې د میاشتې په اتمه نېټه مې له DW Dari سره یوه مفصله مرکه ترسره کړه، چې پکې هڅه شوې د افغانستان وضعیت او د سیمې بدلونونه په پنځو اساسي محورونو کې وڅېړل شي:
۱- د افغانستان د وضعیت ارزونه
پدې بحث کې دا وڅېړل شوي چې افغانستان څنګه نن د جګړې نه هم خطرناک پړاو ته داخل شوی؛ یعنې د دولت، ټولنې، اقتصاد او انساني سرمایې د تدریجي زوال/کمزوری پړاو ته.
په دې برخه کې لاندې موضوعات مطرح شوي دي:
• له ټولنې څخه د ښځو سیستماتیک حذف
• د متخصص او لوستي نسل پراخ مهاجرت
• د واک تمرکز په یوې ډېرې محدودې قومي او ایډیالوژیکې کړۍ کې
• د داخلي او نړیوال مشروعیت نشتوالی
دا بحث هم شوی چې افغانستان ښايي نن د پخوا په څېر د چاودنو غږونه لږ اوري، خو ورو ورو د یوه عصري دولت په توګه د بقا ظرفیت له لاسه ورکوي.
۲- د طالبانو او پاکستان کړکیچ
په دې برخه کې هڅه شوې چې د طالبانو او پاکستان اړیکې، له «تاکتیکي تړاو/وابستګۍ» څخه تر «امنیتي ناندریو/رقابت او بحران» پورې وارزول شي.
همدارنګه په دې موضوعاتو هم خبرې شوې دي:
• د تحریک طالبان پاکستان (TTP) د موجودیت فلسفه او د سیمې په امنیتي معادلو کې یې رول
• د پاکستان د پوځي جوړښت د یوې برخې ګټې د افغانستان د اوسني وضعیت په دوام کې
• د طالبانو اړیکې له TTP او نورو ډلو سره
• د دوحې تړون تر شا ځینې تعاملات
• دا حقیقت چې پاکستان نن تر یوه بریده له هماغه پدیدې سره مخ شوی چې کلونه یې د ستراتیژیک ابزارو په توګه مدیریت کول
د خبرو په بله برخه کې د ډیورنډ کرښې تاریخي ریښو ته هم اشاره شوې؛ دا چې دغه کرښه په اصل کې د افغانستان او برتانوي هند ترمنځ د نفوذ او ادارې د حدودو د ټاکلو لپاره، او د «حائل سیمې/FATA» په توګه د بریتانیا او روسیې د امپراتوریو د سیالیو (لویې لوبې) په جریان کې رامنځته شوه، نه د ننني مفهوم له مخې د یوه عصري نړیوال سرحد په توګه.
همدارنګه د ډیورنډ کرښې په اړه د شهید سردار محمد داود خان او ذوالفقار علي بوټو نظریاتو ته هم اشاره شوې، چې د محمدرضا شاه پهلوي په منځګړیتوب د ۱۹۷۶ کال د کابل او اسلامآباد د سفرونو پر مهال مطرح شوي وو.
۳- د طالبانو وضعیت او د هغوی اقتدار
په دې محور کې د «د ټوپک په زور کنترول» او «دوامدار سیاسي مشروعیت» ترمنځ توپیر تر بحث لاندې ونیول شو.
همدارنګه لاندې موضوعاتو ته هم اشاره وشوه:
• پټ ټولنیز نارضایتي
• کمزوری او متکي اقتصاد
• نړیواله انزوا
• د طالبانو داخلي اختلافات
• پر بهرنیو مرستو شدیده تکیه
• پراخ مذهبي، سیاسي او ټولنیز محدودیتونه
۴- د طالبانو د مخالفینو وضعیت
په دې برخه کې ټینګار وشو چې د افغانستان د خلکو اساسي اندېښنه یوازې «د طالبانو نسکورول» نه دي، بلکې د یوه «باور وړ سیاسي بدیل» پیدا کول دي.
بحث وشو چې د طالبانو مخالفین، د تیتپرک والي، تاریخي او شخصي اختلافاتو، د سیاسي اجماع نشتوالي، جوړښتي کمزورۍ او پر بهرنیو لوبغاړو د زیاتې اتکا له امله، لا هم نه دي توانېدلي چې د یوه ملي او منسجم روایت پر محور په یوه واقعي بدیل بدل شي.
همدارنګه ټینګار وشو چې د افغانستان نننۍ ستونزه یوازې د مخالف ځواک نشتوالی نه دی؛ بلکې له تېرو ناکامو تجربو څخه د بېل ملي لیدلوري نشتوالی هم دی.
سره له دې، په افغانستان کې دننه ټولنیز نارضایتي رښتینی دی، او په ځانګړي ډول د ښځو، ځوان نسل، محرومو قومونو او لوستې طبقې ترمنځ، د اوسني وضعیت پر وړاندې یو پټ او تدریجي غوسه د جوړېدو په حال کې ده.
۵- د افغانستان راتلونکی
په دې برخه کې ټینګار وشو چې په افغانستان کې واقعي ثبات یوازې هغه وخت ممکن دی چې راتلونکی سیاسي نظام، ټولشموله، ځواب ویونکی او د خلکو پر واقعي مشارکت ولاړ وي؛ نه یوازې پر امنیتي کنترول.
همدارنګه د چین، امریکا، روسیې، ایران، هند او پاکستان ترمنځ د سیمهییزو او نړیوالو رقابتونو اغېز د افغانستان پر راتلونکي او د هېواد د بیا ځل لپاره د جیوپولیتیکو سیالیو پر ډګر د بدلېدو احتمال هم وڅېړل شو.
ورپسې د افغانستان لپاره درې احتمالي سناریوګانې مطرح شوې:
۱- د اوسني وضعیت دوام
۲- د داخلي بحران زیاتیدل او له تاکتیکي تعامل څخه جوړښتي تقابل ته تګ
۳- تدریجي بدلون او مشروط تعامل
د دې بحثونو په منځ کې د افغانستان د معاصر تاریخ پر څلورو مهمو درسونو هم ټینګار وشو:
• امنیت له مشروعیت پرته دوامدار ثبات نه شي رامنځته کولای.
• افغانستان د خپلو زخمونو د رغېدو لپاره د ځوان نسل او متفاوت فکر پر محور یوه نوي «ټولنیز تړون» ته اړتیا لري.
• مذهبي او قومي افراطیت د هیلو/امید په تشه کې وده کوي.
• افغانستان لا هم د سیمې یوه ناحل شوې مسئله ده، نه پای ته رسېدلی بحران.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
به تاریخ هشتم ماه می گفتگوی را با DW Dari انجام دادم که در آن تلاش شد وضعیت افغانستان و تحولات منطقهای در پنج محور اساسی مورد بحث قرار گیرد:
۱. بررسی وضعیت افغانستان
چگونه امروز افغانستان وارد مرحلهای خطرناکتر از جنگ شده است؛ مرحلهٔ فرسایش تدریجی دولت، جامعه، اقتصاد و سرمایه انسانی.
در این مبحث به موضوعات زیر پرداخته شده است:
• حذف سیستماتیک زنان از جامعه
• مهاجرت گسترده نسل متخصص و تحصیلکرده
• تمرکز قدرت در حلقهای بسیار محدود قومی و ایدئولوژیک
• نبود مشروعیت داخلی و بینالمللی
اینکه افغانستان شاید امروز کمتر صدای انفجار بشنود، اما بهتدریج ظرفیت بقا بهعنوان یک دولت مدرن را از دست میدهد.
۲. منازعه طالبان و پاکستان
در این بخش، تلاش شده است تا تحول رابطه طالبان و پاکستان از «وابستگی تاکتیکی» به «رقابت امنیتی و بحران» بررسی شود.
همچنین در این مبحث درباره موارد زیر صحبت شده است:
• فلسفه وجودی تحریک طالبان پاکستان (TTP) و نقش آن در معادلات امنیتی منطقه
• منافع بخشی از ساختار نظامی پاکستان در تداوم وضعیت کنونی افغانستان
• روابط طالبان با TTP و دیگر گروه ها
بعضی تعاملات پشت پرده قرار داد دوحه
• این واقعیت که پاکستان امروز تا حدی با همان پدیدهای روبهرو شده که سالها آن را بهعنوان ابزار استراتژیک مدیریت میکرد
در بخش دیگری از گفتگو، به ریشه تاریخی منازعه خط دیورند پرداخته شد؛ اینکه این خط در اصل بیشتر برای تعیین حدود نفوذ و اداره میان افغانستان و هند بریتانیایی و بهعنوان یک «منطقه حائل/FATA» در بستر رقابتهای امپراتوری بریتانیا و روسیه (بازی بزرگ) شکل گرفت، نه بهعنوان یک مرز مدرن بینالمللی به مفهوم امروزی.
همچنین به دیدگاههای شهید سردار محمد داوود خان و ذوالفقار علی بوتو در قبال خط دیورند، با میانجیگری محمدرضا شاه پهلوی، در جریان سفرهای سال ۱۹۷۶ میان کابل و اسلامآباد اشاره شده است.
۳. وضعیت طالبان و اقتدار آنان
در این محور، تفاوت میان «کنترول با زور اسلحه» و «کسب مشروعیت پایدار سیاسی» مورد بحث قرار گرفت.
همچنین به موارد زیرنیز پرداخته شد:
• نارضایتی پنهان اجتماعی
• اقتصاد ضعیف و وابسته
• انزوای بینالمللی
• اختلافات داخلی طالبان
• وابستگی شدید به کمک خارجی
• محدودیتهای گسترده مذهبی، سیاسی و اجتماعی
۴. وضعیت مخالفان طالبان
در این بخش تأکید شد که دغدغه اصلی مردم افغانستان صرفاً «براندازی طالبان» نیست، بلکه یافتن یک «بدیل سیاسی قابل اعتماد» است.
بحث شد که مخالفان طالبان، بهدلیل پراکندگی، اختلافات تاریخی و شخصی، نبود اجماع سیاسی، ضعف ساختاری و وابستگی بیش از حد به بازیگران خارجی، هنوز نتوانستهاند حول یک روایت ملی و منسجم به یک بدیل واقعی تبدیل شوند.
همچنین تأکید گردید که مشکل امروز افغانستان تنها نبود نیروی مخالف نیست؛ بلکه نبود یک چشمانداز مشترک ملی متفاوت از تجربههای ناکام گذشته است.
با وجود این، نارضایتی اجتماعی در داخل افغانستان واقعی است و بهویژه در میان زنان، نسل جوان، اقوام محروم و طبقه تحصیلکرده، نوعی خشم پنهان و تدریجی علیه وضعیت موجود در حال شکلگیری است.
۵. دورنمای افغانستان
در این بخش تأکید شد که ثبات واقعی در افغانستان تنها زمانی ممکن خواهد بود که نظام سیاسی آینده، فراگیر، پاسخگو و مبتنی بر مشارکت واقعی مردم باشد؛ نه صرفاً متکی بر کنترل امنیتی.
همچنین درباره تأثیر رقابتهای منطقهای و جهانی، میان چین، امریکا، روسیه، ایران، هند و پاکستان، بر آینده افغانستان و احتمال تبدیل دوباره کشور به میدان رقابتهای ژئوپولیتیک بحث شد.
در ادامه، سه سناریوی احتمالی برای آینده افغانستان مطرح گردید:
۱. ادامه وضعیت فعلی
۲. تشدید بحران داخلی و گذار از تعامل تاکتیکی به تقابل ساختاری
۳. تغییر تدریجی و تعامل مشروط
در لابلای این گفتمان، بر چهار درس مهم تاریخ معاصر افغانستان تأکید شد:
• امنیت بدون مشروعیت، ثبات پایدار ایجاد نمیکند.
• افغانستان برای التیام زخمهای خود به یک «قرارداد اجتماعی نوین» با محوریت نسل جوان/فکر متفاوت نیاز دارد.
• افراطگرایی دینی و قومی در خلأ امید رشد میکند.
• افغانستان هنوز مسئله حلنشده منطقه است، نه بحرانی پایانیافته.
مصاحبه با رحمت الله نبیل رئیس پیشین امنیت ملی افغانستان youtu.be/L2Hw6ZlyfXE via @YouTube -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
به تاریخ هشتم ماه می گفتگوی را با DW Dari انجام دادم که در آن تلاش شد وضعیت افغانستان و تحولات منطقهای در پنج محور اساسی مورد بحث قرار گیرد:
۱. بررسی وضعیت افغانستان
چگونه امروز افغانستان وارد مرحلهای خطرناکتر از جنگ شده است؛ مرحلهٔ فرسایش تدریجی دولت، جامعه، اقتصاد و سرمایه انسانی.
در این مبحث به موضوعات زیر پرداخته شده است:
• حذف سیستماتیک زنان از جامعه
• مهاجرت گسترده نسل متخصص و تحصیلکرده
• تمرکز قدرت در حلقهای بسیار محدود قومی و ایدئولوژیک
• نبود مشروعیت داخلی و بینالمللی
اینکه افغانستان شاید امروز کمتر صدای انفجار بشنود، اما بهتدریج ظرفیت بقا بهعنوان یک دولت مدرن را از دست میدهد.
۲. منازعه طالبان و پاکستان
در این بخش، تلاش شده است تا تحول رابطه طالبان و پاکستان از «وابستگی تاکتیکی» به «رقابت امنیتی و بحران» بررسی شود.
همچنین در این مبحث درباره موارد زیر صحبت شده است:
• فلسفه وجودی تحریک طالبان پاکستان (TTP) و نقش آن در معادلات امنیتی منطقه
• منافع بخشی از ساختار نظامی پاکستان در تداوم وضعیت کنونی افغانستان
• روابط طالبان با TTP و دیگر گروه ها
بعضی تعاملات پشت پرده قرار داد دوحه
• این واقعیت که پاکستان امروز تا حدی با همان پدیدهای روبهرو شده که سالها آن را بهعنوان ابزار استراتژیک مدیریت میکرد
در بخش دیگری از گفتگو، به ریشه تاریخی منازعه خط دیورند پرداخته شد؛ اینکه این خط در اصل بیشتر برای تعیین حدود نفوذ و اداره میان افغانستان و هند بریتانیایی و بهعنوان یک «منطقه حائل/FATA» در بستر رقابتهای امپراتوری بریتانیا و روسیه (بازی بزرگ) شکل گرفت، نه بهعنوان یک مرز مدرن بینالمللی به مفهوم امروزی.
همچنین به دیدگاههای شهید سردار محمد داوود خان و ذوالفقار علی بوتو در قبال خط دیورند، با میانجیگری محمدرضا شاه پهلوی، در جریان سفرهای سال ۱۹۷۶ میان کابل و اسلامآباد اشاره شده است.
۳. وضعیت طالبان و اقتدار آنان
در این محور، تفاوت میان «کنترول با زور اسلحه» و «کسب مشروعیت پایدار سیاسی» مورد بحث قرار گرفت.
همچنین به موارد زیرنیز پرداخته شد:
• نارضایتی پنهان اجتماعی
• اقتصاد ضعیف و وابسته
• انزوای بینالمللی
• اختلافات داخلی طالبان
• وابستگی شدید به کمک خارجی
• محدودیتهای گسترده مذهبی، سیاسی و اجتماعی
۴. وضعیت مخالفان طالبان
در این بخش تأکید شد که دغدغه اصلی مردم افغانستان صرفاً «براندازی طالبان» نیست، بلکه یافتن یک «بدیل سیاسی قابل اعتماد» است.
بحث شد که مخالفان طالبان، بهدلیل پراکندگی، اختلافات تاریخی و شخصی، نبود اجماع سیاسی، ضعف ساختاری و وابستگی بیش از حد به بازیگران خارجی، هنوز نتوانستهاند حول یک روایت ملی و منسجم به یک بدیل واقعی تبدیل شوند.
همچنین تأکید گردید که مشکل امروز افغانستان تنها نبود نیروی مخالف نیست؛ بلکه نبود یک چشمانداز مشترک ملی متفاوت از تجربههای ناکام گذشته است.
با وجود این، نارضایتی اجتماعی در داخل افغانستان واقعی است و بهویژه در میان زنان، نسل جوان، اقوام محروم و طبقه تحصیلکرده، نوعی خشم پنهان و تدریجی علیه وضعیت موجود در حال شکلگیری است.
۵. دورنمای افغانستان
در این بخش تأکید شد که ثبات واقعی در افغانستان تنها زمانی ممکن خواهد بود که نظام سیاسی آینده، فراگیر، پاسخگو و مبتنی بر مشارکت واقعی مردم باشد؛ نه صرفاً متکی بر کنترل امنیتی.
همچنین درباره تأثیر رقابتهای منطقهای و جهانی، میان چین، امریکا، روسیه، ایران، هند و پاکستان، بر آینده افغانستان و احتمال تبدیل دوباره کشور به میدان رقابتهای ژئوپولیتیک بحث شد.
در ادامه، سه سناریوی احتمالی برای آینده افغانستان مطرح گردید:
۱. ادامه وضعیت فعلی
۲. تشدید بحران داخلی و گذار از تعامل تاکتیکی به تقابل ساختاری
۳. تغییر تدریجی و تعامل مشروط
در لابلای این گفتمان، بر چهار درس مهم تاریخ معاصر افغانستان تأکید شد:
• امنیت بدون مشروعیت، ثبات پایدار ایجاد نمیکند.
• افغانستان برای التیام زخمهای خود به یک «قرارداد اجتماعی نوین» با محوریت نسل جوان/فکر متفاوت نیاز دارد.
• افراطگرایی دینی و قومی در خلأ امید رشد میکند.
• افغانستان هنوز مسئله حلنشده منطقه است، نه بحرانی پایانیافته.
مصاحبه با رحمت الله نبیل رئیس پیشین امنیت ملی افغانستان youtu.be/L2Hw6ZlyfXE via @YouTube -
Rahmatullah Nabil reposted
Reza Jafari
@reza_jafarit
Two days in Paris that will not be forgotten.
On 6 and 7 May 2026, alongside Mr Richard Bennett, UN Special Rapporteur on the Situation of Human Rights in Afghanistan, and Mr. Rahmatullah Nabil, former Director General of the National Directorate of Security of Afghanistan, we held a series of high-level institutional meetings in Paris dedicated to one urgent cause: the rights, the lives and the future of Afghan women — and a political solution for Afghanistan.

At the French National Assembly, Members of Parliament and Senators from different Committee and the France–Afghanistan Friendship Group heard, for the first time, the UN Special Rapporteur @SR_Afghanistan address French parliamentarians directly, joined by Mr. @RahmatullahN Nabil's strategic and political analysis on the situation in Afghanistan. That same evening, more than fifty associations, activists, journalists, elected officials and members of the Afghan diaspora joined us for an open community session, where the voices of Ms. @tahminasalik and @SimaNoori1 Afghan women activists and survivors — gave the evening its full weight and meaning.

At the Ministry of Foreign Affairs, we were received by Ambassador Isabelle Rome and officials of the Ministry of Foreign Affairs for substantive talks on the most urgent files facing Afghanistan and the Afghan people in France.

At the Hôtel de Ville, elected members of the Paris Council from across party lines, alongside the Écologiste et Social Group met with our delegation for a working session on concrete municipal action for Afghan refugee women.
During these two days, we discussed and committed to work on the following:
▸ The defence of the rights of ethnic and religious minorities in Afghanistan
▸ The creation of an inter-parliamentary working group on Afghanistan
▸ The search for an inclusive political solution for Afghanistan, but through diplomacy, civil society and dialogue
▸ The construction of a democratic alternative for Afghanistan, built on its youth and civil society
▸ The acceleration of humanitarian and student visas for Afghan women at risk
▸ The urgent liberation and exfiltration of Afghan women activists imprisoned by the Taliban
▸ A structured working dialogue with different Ministry
▸ A municipal programme of reception and solidarity for Afghan refugee women in Paris
▸ The recognition of gender apartheid as a crime against humanity before the UN Security Council and the UN General Assembly
▸ The preparation of an international conference on Afghanistan, September 2026
— Thank you —
To Mr. Richard Bennett, for his courage, his rigour and his clarity. To Mr. Rahmatullah Nabil, for his lucid and strategic vision of the Afghan reality. To Ms. Tahmina Salik and Ms. Sima Noori, whose testimonies marked everyone who heard them. To Ms. @LeaBalage and @Marie-PierreMarchand, for their commitment, their political support and their tireless work to make these two days possible. To every French parliamentarian, senator and elected official who opened their doors and their agendas. To the officials of the Ministry of Foreign Affairs for their attentive and serious engagement. To the Écologiste et Social Group of the National Assembly and the Paris Council, and to the elected members of all groups who stood with us. To the Afghan women activists whose voices filled these rooms — survivors of detention, of exile, who continue to fight. Your courage is our compass. To the associations, the journalists, the volunteers, the translators, and to every member of the Afghan diaspora who travelled, organised, hosted and stood beside us. To our team at Enfants d'Afghanistan et d'Ailleurs (EAA) and Afghan Peace Dialogue (APD) — none of this would have been possible without you.
The Afghan people do not ask for pity. They ask for justice. They ask to be heard. We will not stop until they are.
#afghanistan #afghanwomen #humanrigh #genderapartheid #paris #afghanistan #france -
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
For more than four decades, Afghanistan has endured invasions, proxy wars, terrorism, sanctions, and foreign interference; yet it still stands.
Those who casually predict the disappearance of Afghanistan should first ask themselves a harder question:
Which country in this region was artificially constructed along ethnic fault lines, nourished by the doctrine of “strategic depth,” and spent decades exporting instability to its neighbors?
History is filled with failed maps drawn against AFG. Empires collapsed. Great powers retreated. Projects failed. Regimes came and went. Yet Afghanistan remained.
The Taliban too will eventually pass. Afghanistan will remain.
Now look carefully at this map.
If the era of “blood-based borders” and regional fragmentation truly begins, Afghanistan may not be the first country that should worry about its geography.
share.google/iOGj8a9zsip3UqQPD -
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
افغانستان له څلورو لسیزو ډېر د یرغلونو، نیابتي جګړو، ترهګرۍ، بندیزونو او بهرنیو لاسوهنو سره مخ پاتې شوی؛ خو بیا هم ولاړ دی.
هغه کسان چې په اسانۍ د افغانستان د ورکېدو وړاندوینه کوي، باید لومړی له ځانه یوه سخته پوښتنه وکړي:
په دې سیمه کې کوم هېواد د قومي درزونو پر بنسټ په مصنوعي ډول جوړ شو، د “ستراتیژیک عمق” له نظریې یې تغذیه وکړه، او لسیزې یې بېثباتي خپلو ګاونډیو ته صادره کړه؟
تاریخ د افغانستان پر ضد له ناکامو نقشو ډک دی. امپراتورۍ ړنګې شوې. ستر قدرتونه شاته ولاړل. پروژې ناکامې شوې. نظامونه بدل شول. خو افغانستان پاتې شو.
طالبانو دوره به هم یوه ورځ تېره شي، خو افغانستان به پاتې وي.
اوس دې نقشې ته ښه ځیر شئ.
که د “وینې پر بنسټ پولو” او د سیمې د ټوټه کېدو دوره رښتیا هم پیل شي، ښايي افغانستان لومړنی هېواد نه وي چې د خپلې جغرافیې په اړه اندېښنه ولري.
share.google/cO1pfDFHZhyHqtNAX
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
For more than four decades, Afghanistan has endured invasions, proxy wars, terrorism, sanctions, and foreign interference; yet it still stands.
Those who casually predict the disappearance of Afghanistan should first ask themselves a harder question:
Which country in this region was artificially constructed along ethnic fault lines, nourished by the doctrine of “strategic depth,” and spent decades exporting instability to its neighbors?
History is filled with failed maps drawn against AFG. Empires collapsed. Great powers retreated. Projects failed. Regimes came and went. Yet Afghanistan remained.
The Taliban too will eventually pass. Afghanistan will remain.
Now look carefully at this map.
If the era of “blood-based borders” and regional fragmentation truly begins, Afghanistan may not be the first country that should worry about its geography.
share.google/iOGj8a9zsip3UqQPD -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
افغانستان له څلورو لسیزو ډېر د یرغلونو، نیابتي جګړو، ترهګرۍ، بندیزونو او بهرنیو لاسوهنو سره مخ پاتې شوی؛ خو بیا هم ولاړ دی.
هغه کسان چې په اسانۍ د افغانستان د ورکېدو وړاندوینه کوي، باید لومړی له ځانه یوه سخته پوښتنه وکړي:
په دې سیمه کې کوم هېواد د قومي درزونو پر بنسټ په مصنوعي ډول جوړ شو، د “ستراتیژیک عمق” له نظریې یې تغذیه وکړه، او لسیزې یې بېثباتي خپلو ګاونډیو ته صادره کړه؟
تاریخ د افغانستان پر ضد له ناکامو نقشو ډک دی. امپراتورۍ ړنګې شوې. ستر قدرتونه شاته ولاړل. پروژې ناکامې شوې. نظامونه بدل شول. خو افغانستان پاتې شو.
طالبانو دوره به هم یوه ورځ تېره شي، خو افغانستان به پاتې وي.
اوس دې نقشې ته ښه ځیر شئ.
که د “وینې پر بنسټ پولو” او د سیمې د ټوټه کېدو دوره رښتیا هم پیل شي، ښايي افغانستان لومړنی هېواد نه وي چې د خپلې جغرافیې په اړه اندېښنه ولري.
share.google/cO1pfDFHZhyHqtNAX
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
For more than four decades, Afghanistan has endured invasions, proxy wars, terrorism, sanctions, and foreign interference; yet it still stands.
Those who casually predict the disappearance of Afghanistan should first ask themselves a harder question:
Which country in this region was artificially constructed along ethnic fault lines, nourished by the doctrine of “strategic depth,” and spent decades exporting instability to its neighbors?
History is filled with failed maps drawn against AFG. Empires collapsed. Great powers retreated. Projects failed. Regimes came and went. Yet Afghanistan remained.
The Taliban too will eventually pass. Afghanistan will remain.
Now look carefully at this map.
If the era of “blood-based borders” and regional fragmentation truly begins, Afghanistan may not be the first country that should worry about its geography.
share.google/iOGj8a9zsip3UqQPD -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
For more than four decades, Afghanistan has endured invasions, proxy wars, terrorism, sanctions, and foreign interference; yet it still stands.
Those who casually predict the disappearance of Afghanistan should first ask themselves a harder question:
Which country in this region was artificially constructed along ethnic fault lines, nourished by the doctrine of “strategic depth,” and spent decades exporting instability to its neighbors?
History is filled with failed maps drawn against AFG. Empires collapsed. Great powers retreated. Projects failed. Regimes came and went. Yet Afghanistan remained.
The Taliban too will eventually pass. Afghanistan will remain.
Now look carefully at this map.
If the era of “blood-based borders” and regional fragmentation truly begins, Afghanistan may not be the first country that should worry about its geography.
share.google/iOGj8a9zsip3UqQPD -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
1/2
My Speech at the French Parliament on May 6, 2026!
Honorable Members of the French Parliament, distinguished participants, ladies and gentlemen,
First of all, I would like to express my sincere gratitude to the government and people of France for standing beside the people of Afghanistan; especially Afghan women and girls.
I am particularly grateful to France for providing educational opportunities to many Afghan girls who today continue their studies in this country with hope and dignity.
I would also like to acknowledge the courageous and continued efforts of Richard Bennett in defending human rights and ensuring that the voice of the Afghan people continues to reach the international community.
My appreciation also goes to Reza Jafari for his commitment and tireless support for the people of Afghanistan.
Ladies and gentlemen,
I have spent many years of my life confronting terrorism, extremism, and security threats through security responsibilities, humanitarian engagement, and political efforts ; both in the field and in positions connected to the stability and future of Afghanistan.
But today, I want to speak about a danger greater than weapons and more destructive than war itself:
The gradual collapse of a nation’s human potential.
Afghanistan today is not facing only an economic or political crisis. It is slowly losing the people and capacities needed to build its future.
When a girl is denied the right to education, it is not simply a student being removed from a classroom.
A future doctor is lost.
A future teacher is lost.
A future judge is lost.
A future leader is lost.
And perhaps one of the last barriers against future extremism disappears with her.
When women are denied the right to work, society loses half of its intellectual, economic, and human strength.
This is not only a violation of women’s rights.
It is the gradual weakening of a nation’s ability to survive, recover, and rebuild itself.
According to recent reports by UNICEF, if current policies continue, Afghanistan may lose up to 20,000 female teachers and more than 5,400 female healthcare workers in the coming years.
We should reflect carefully on what these numbers truly mean.
They mean thousands of classrooms without teachers.
Thousands of women without access to healthcare.
Thousands of families left without support in moments of life and death.
And this is exactly the point where a human rights crisis becomes a long-term security crisis.
Ladies and gentlemen,
Let me speak clearly:
Extremism is not created only on battlefields. Extremism grows where hope disappears.
Any society in which education, freedom, human dignity, and freedom of choice are systematically suppressed will gradually become vulnerable to extremism, despair, and instability.
And when religion is used as a tool to silence thought, exclude women, and control society, the consequences will not remain limited to one country alone.
The result will be the emergence of a new generation of extremism capable of threatening Afghanistan, the wider region, and even the world beyond.
Europe understands better than most that extremism, forced migration, organized crime, and insecurity do not recognize borders.
Distinguished participants,
For twenty years, the world spoke in Afghanistan about democracy, human rights, and the rights of women.
Today, however, an Afghan girl is not even allowed to open the door of a school.
What is happening in Afghanistan today is therefore not only a tragedy for Afghans. It is also a test of the credibility of the values the international community claims to defend.
If these values are truly universal, then defending them must go beyond statements and declarations.
It must be reflected in political decisions and moral responsibility.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
2/2
Afghanistan today does not need only humanitarian assistance. It also needs moral clarity and political courage.
The world must show that it will not normalize the systematic exclusion of women, the destruction of human rights, and the misuse of religion to justify control and extremism.
History will judge our generation not by the speeches we delivered, but by the choices we made when it mattered most.
And finally, one question will remain in the conscience of humanity:
When a proud nation like Afghanistan became a victim of Cold War rivalries and global power struggles, paid a heavy price, and was gradually deprived of education, freedom, and hope
Did the world stand beside the people of Afghanistan?
Or did it simply watch?
Thank you for your attention. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
درگذشت همسر محترم محمد یونس قانونی را صمیمانه تسلیت میگویم.
در روزگاری که رنج دوری از وطن بر دوش همه ما سنگینی میکند، چنین اندوهی دلها را بیش از پیش متأثر ساخته و رنج غربت را دوچندان میسازد.
برای آن مرحومه بهشت برین، برای قانونی صاحب صبر و استقامت، و برای خانواده محترمشان آرامش و شکیبایی آرزو دارم. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
استاد محترم: اگر خوب دقت کنید، ما هرگز نگفتیم چرا در این مورد اظهار نظر میکنید؛ پرسش ما فقط در مورد زمان و مکان موضعگیری شماست؛ اینکه در طول این سالها و در جایگاههای مختلف قدرت، چه عواملی مانع از اتخاذ چنین موضع صریح و روشنی شده بود.
قضاوت را به مردم و تاریخ میسپاریم؛ اینکه چه کسانی در پسِ شعارهای قومی پنهان شده و در مقاطع مختلف، از آن برای باجگیری و ایجاد غوغا بهره بردهاند.
نامهنگاریهای اخیرتان نیز برای ما امر تازهای نیست؛ شما بهتر از هر کس به مکاتبهی ماه جولای ۲۰۱۲ خود با طرف پاکستانی واقفید.
اما با توجه به نقش و مسئولیتتان در نظام و سیاست افغانستان، این حق را برای خود محفوظ میدانیم که بپرسیم: «ولی حالا چرا؟»
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
اظهارات اخیر استاد محقق دربارهٔ دیورند، بیش از آنکه یک نظر حقوقی روشن باشد، یک چرخش سیاسی قابل پرسش با رنگ و بوی معامله است. اگر این موضوع در زمانی مطرح میشد که او در اوج قدرت و با استقلال تصمیمگیری قرار داشت، میتوانست، در چارچوب قانون اساسی جمهوری اسلامی افغانستان و حق آزادی بیان، یک دیدگاه سیاسی قابل بحث به حساب آید، حتی اگر مورد قبول همگی نمیبود.
اما طرح همین ادعا پس از علنی شدن نزدیکی روابط با نظامیان پاکستان و نامهنگاریهای اخیر، آن را از یک موضع مستقل دور کرده و به چیزی نزدیکتر میسازد که بیشتر بوی معامله پشتپرده میدهد تا یک قضاوت برآمده از ذهن سیاسی مستقل. زمانبندی و جهتگیری این سخن، بهتنهایی کافی است تا ادعای استقلال آن را زیر سؤال ببرد.
مسأله دیورند از موضوعاتی نیست که با تغییر روابط یا شرایط روز، تعریفش دگرگون شود. این یک موضوع حساس تاریخی است که با اراده و تصمیم جمعی مردم افغانستان گره خورده و تعیین سرنوشت آن نیازمند یک روند ملی، شفاف و مبتنی بر اجماع است، نه موضعگیریهای فردی در مقاطع خاص و به نرخ روز. افزون بر این، چنین موقفگیریهای مقطعی، عملاً به تقویت مشروعیت رژیم استبدادی طالبان و پراگندگی در صفوف مخالفان میانجامد.
در چنین شرایطی، بحث دیگر صرفاً آزادی بیان نیست؛ بلکه این پرسش جدی مطرح است که آیا این موضع از یک باور مستقل ناشی میشود یا نتیجهٔ تغییر جهت در روابط و معاملات/ملاحظات پشتپرده. جامعهٔ زخمی امروز ما بیش از هر زمان دیگر، به صداهایی نیاز دارد که ثابت، روشن و قابل اتکا باشند؛ نه موضع گیری هایی که با هر تغییر رابطه، مسیر عوض میکنند.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
نصيحت گلچهره آبى به استاد محقق!
حال كو با اشرف غنى جور آمدى، ما نميپرسبم كه براى چى و به مشوره كى جور آمد كردى؟ اما به ديگران و خرد جمعى توهين و تحقير نكو! -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
اظهارات اخیر استاد محقق دربارهٔ دیورند، بیش از آنکه یک نظر حقوقی روشن باشد، یک چرخش سیاسی قابل پرسش با رنگ و بوی معامله است. اگر این موضوع در زمانی مطرح میشد که او در اوج قدرت و با استقلال تصمیمگیری قرار داشت، میتوانست، در چارچوب قانون اساسی جمهوری اسلامی افغانستان و حق آزادی بیان، یک دیدگاه سیاسی قابل بحث به حساب آید، حتی اگر مورد قبول همگی نمیبود.
اما طرح همین ادعا پس از علنی شدن نزدیکی روابط با نظامیان پاکستان و نامهنگاریهای اخیر، آن را از یک موضع مستقل دور کرده و به چیزی نزدیکتر میسازد که بیشتر بوی معامله پشتپرده میدهد تا یک قضاوت برآمده از ذهن سیاسی مستقل. زمانبندی و جهتگیری این سخن، بهتنهایی کافی است تا ادعای استقلال آن را زیر سؤال ببرد.
مسأله دیورند از موضوعاتی نیست که با تغییر روابط یا شرایط روز، تعریفش دگرگون شود. این یک موضوع حساس تاریخی است که با اراده و تصمیم جمعی مردم افغانستان گره خورده و تعیین سرنوشت آن نیازمند یک روند ملی، شفاف و مبتنی بر اجماع است، نه موضعگیریهای فردی در مقاطع خاص و به نرخ روز. افزون بر این، چنین موقفگیریهای مقطعی، عملاً به تقویت مشروعیت رژیم استبدادی طالبان و پراگندگی در صفوف مخالفان میانجامد.
در چنین شرایطی، بحث دیگر صرفاً آزادی بیان نیست؛ بلکه این پرسش جدی مطرح است که آیا این موضع از یک باور مستقل ناشی میشود یا نتیجهٔ تغییر جهت در روابط و معاملات/ملاحظات پشتپرده. جامعهٔ زخمی امروز ما بیش از هر زمان دیگر، به صداهایی نیاز دارد که ثابت، روشن و قابل اتکا باشند؛ نه موضع گیری هایی که با هر تغییر رابطه، مسیر عوض میکنند.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
نصيحت گلچهره آبى به استاد محقق!
حال كو با اشرف غنى جور آمدى، ما نميپرسبم كه براى چى و به مشوره كى جور آمد كردى؟ اما به ديگران و خرد جمعى توهين و تحقير نكو! -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
در هرات عزیز ما، ۲۱ هموطن بیگناه ما اعم از زن، مرد و کودک، تنها بهخاطر باور متفاوت، به گلوله بسته شدند؛ شماری جان باختند و بسیاری زخمی شدند.
این فقط یک حادثه نیست؛ بلکه زخم عمیقی بر وجدان یک ملت زخمی است. وقتی تفاوت از سوی حاکمان افغانستان آگاهانه به جرم تبدیل شود، بیتردید انسانیت زیر پا میشود.
هرات امروز عزادار است؛ اما این سوگ باید به یک صدا بدل شود: نه به نفرت علیه یکدیگر. کشتار مردم بیگناه بهخاطر تفاوتها، جنایت علیه انسانیت است. بقای ما در همدیگرپذیری و زندگی در کنار هم است. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
From this copy-paste post by Pakistan’s Prime Minister, it was clear that #pakistan had once again voluntarily chosen as Khawaja Asif put it, to be “used like toilet paper,” and so it did.
-
Rahmatullah Nabil reposted
Sami Mahdi
@SamiullahMahdi
Pakistani Defense Minister deletes his post on Israel
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
آقای رئیسجمهور، تا جاییکه من بهعنوان یکی از باشندههای این منطقه و همسایه ایران میدانم، تمدن ایران از آن دسته واقعیتهایی است که با آمدن و رفتن قدرتها از میان نمیرود. در طول قرنها، از یورش اسکندر گرفته تا هجوم اعراب و تاختوتاز چنگیز، و بعدتر از حملات تیمور تا ورود ترکان سلجوقی، و حتی در دورههای جدیدتر از فشارها و مداخلات روس و بریتانیا، بسیاری آمدند با این تصور که میتوانند این تمدن ریشهدار را درهم بشکنند؛ اما در پایان یا خودشان رفتند یا در همین تمدن ذوب شدند، و آنچه باقی ماند همین تمدن بود.
آقای رئیسجمهور، پرسش اساسی این است: تصفیهحساب شما با یک رژیم موقتی/ آخوندی است یا با تمدنی که قرنها پابرجا مانده؟
امروز نیز آخوندهایی که بر مردم حکم میرانند، استثنا نیستند و دیر یا زود به همان سرنوشت گذشتگان دچار خواهند شد.
این تمدن در کاخها و دیوارها خلاصه نیست؛ در شعر و اندیشه، در تاریخ و هنر، و در قلب مردمی است که آن را نسل به نسل حفظ کردهاند. چیزی که در روح و روان یک ملت باشد، نه با جنگ و مادر بمب (MOAB) از بین میرود و نه با تهدید.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Mr. President, as far as I understand as a resident of this region and a neighbor of Iran, Iranian civilization is not something that disappears with the rise and fall of powers. Over the centuries, from the invasion of Alexander to the Arab conquests and the campaigns of Genghis Khan, and later from Timur’s invasions to the arrival of the Seljuk Turks, and even in more recent times through pressures and interventions by Russia and Britain, many came believing they could break this deeply rooted civilization. Yet in the end, they either vanished themselves or were absorbed into it, and what remained was this very civilization.
Mr. President, the fundamental question is this: is your reckoning with a temporary clerical (Akhundi) regime, or with a civilization that has endured for centuries?
Those Akhunds who rule today are no exception; sooner or later, they too will meet the same fate as those before them.
This civilization is not confined to palaces and borders; it lives in poetry and thought, in history and art, and in the hearts of a people who have preserved it across generations. What is rooted in the soul of a nation cannot be destroyed by war, even with the most powerful bombs MOAB, nor erased by threats. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Mr. President, as far as I understand as a resident of this region and a neighbor of Iran, Iranian civilization is not something that disappears with the rise and fall of powers. Over the centuries, from the invasion of Alexander to the Arab conquests and the campaigns of Genghis Khan, and later from Timur’s invasions to the arrival of the Seljuk Turks, and even in more recent times through pressures and interventions by Russia and Britain, many came believing they could break this deeply rooted civilization. Yet in the end, they either vanished themselves or were absorbed into it, and what remained was this very civilization.
Mr. President, the fundamental question is this: is your reckoning with a temporary clerical (Akhundi) regime, or with a civilization that has endured for centuries?
Those Akhunds who rule today are no exception; sooner or later, they too will meet the same fate as those before them.
This civilization is not confined to palaces and borders; it lives in poetry and thought, in history and art, and in the hearts of a people who have preserved it across generations. What is rooted in the soul of a nation cannot be destroyed by war, even with the most powerful bombs MOAB, nor erased by threats. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Is this language a defense of American values; or their erosion?
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
This emergency meeting is more effective than dozens of UN sessions; no budget,
no statements… just results. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
سیاست دوگانه در پاکستان بخشی از DNA این کشور است.
همان کشوری که سالها اسامه بن لادن را در خاک خود پناه داده بود، در همان زمان به نام «مبارزه با تروریزم» به ایالات متحده امریکا پایگاه نظامی داده بود و خود را شریک آن معرفی میکرد.
امروز هم همین روش ادامه دارد. بازی در چند طرف، بدون تعهد واقعی به هیچکدام.
اما تجربه نشان داده است که اعتماد به چنین سیاستی، بهجای ثبات، بیاعتمادی و بیثباتی میآورد.
چنانکه در مثل آمده است:
«ملخک جستی، آخر به دستی.» -
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
این صدا، صدای یک کودک است؛
نه سیاستمدار است، نه فعال مدنی، و نه «دشمن طالبان».
این صدای خفهشدهٔ نسلیست که طالبان آگاهانه خفهاش میکنند.
طالبان با تفنگ و معامله بر تخت نشستند، اما با بستن مکتبها ثابت کردند که از کتاب، قلم و دخترِ آگاه میترسند.
آینده را به زنجیر کشیدند و نامش را «دین» گذاشتند.
این دختر از قدرت نمیگوید،
از سیاست نمیگوید؛
فقط دعا میکند که "مکتبها باز شوند".
و همین دعای معصومانه، کیفرخواست تاریخی علیه طالبان است.
رژیمی که از آرزوی یک کودک میترسد، مشروع نیست؛
این یک رژیمِ گروگانگیرِ آینده است.
تاریخ طالبان را نه با شعارهای دینیشان، بلکه با اشک این کودکان قضاوت خواهد کرد.
اشکی که بیتردید، نفرین ماندگار بر جهل و قساوت این ملاهای تاریکاندیش خواهد بود.
این «امنیت» نیست؛
این حبس جمعیِ یک ملت است. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Responsibility extends beyond the perpetrators.
Justifying or normalizing attacks on civilians violates both law and basic human principles.
Those who support such acts; online or otherwise, stand with the violation, not with justice.
Under international law, even those who aid, encourage, or justify such crimes may be held accountable.
Violence against civilians is never defensible, regardless of who commits it.
Human Rights Watch
@hrw
A Pakistani airstrike on a drug treatment center in Afghanistan on March 16 was an unlawful attack and a possible war crime.
Pakistani authorities should investigate the incident and hold all those responsible for wrongdoing to account. www.hrw.org/news/2026/03/27/pakistan-airstrike-on-afghan-… -
Rahmatullah Nabil reposted
BBC Pashto
@bbcpashto
دولس کلنه صفیه غواړي ستورمزلې شي خو له خپلې ځانګړې وړتیا او استعداد سره سره به افغانستان کې دې موخې ته ورسېږي؟
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
خواهران عزیز؛
من در کنار شما ایستادهام، نه در جای شما و نه هم مقابل شما. این چند سطر را نه برای تعیین مسیر، بلکه برای همدلی و یادآوری یک مسئولیت مشترک مینویسم.
بهعنوان یکی از مردان سرزمین مشترک ما، با احترام عمیق به آگاهی، شجاعت، مقاومت و استقامت شما، میخواهم صادقانه و روشن سخن بگویم.
یک حقیقت روشن است که؛ هیچ زن آگاه نمیخواهد و نمیتواند بپذیرد که دختران افغانستان در تاریکی نگهداشته شوند؛ از مکتب محروم بمانند، از کار بازداشته شوند، صدایشان خاموش شود و آیندهشان نوسط یک گروه منحجر و واپسگرا بنام طالبان مصادره گردد. آنچه انسان برای خود میخواهد، برای دیگران نیز میخواهد؛ و این سادهترین تعریف انسانیت است.
من میدانم و باور دارم که قلبهای همه شما برای مردم افغانستان و همنوعانتان میتپد؛ و هر یک از شما، در جایگاه خود، در حال مبارزه و دادخواهی هستید. این قابل احترام است.
اما در داخل افغانستان، واقعیت از این هم سنگینتر است. زنانی که نه فقط از آموزش، بلکه از ابتداییترین حق انسانی محروم اند؛ دخترانی که آرزوهایشان پیش از شکلگرفتن دفن میشود؛ مادرانی که میان ترس، فقر و سکوت، بار یک زندگی ناتمام را بر شانههای خود حمل میکنند؛ و نسلی که در میان دیوارهای محدودیت، نه آینده را میبیند و نه میتوانند آن را بسازد.
اینها فقط دشواریهای اجتماعی و فرهنگی نیست؛ بلکه نتیجه مستقیم محدودیتها و سیاستهایی است که توسط طالبان بر زنان افغانستان تحمیل شده است. در چنین وضعیتی، صدای شما در بیرون، تنها پژواک امید برای آنان است.
باید صادقانه بگویم؛ بار این مبارزه امروز بیشتر بر دوش شماست. و این نیز یک واقعیت تلخ است که بسیاری از مردان افغانستان یا از مسئولیت دفاع از حقوق زنان فاصله گرفتهاند، یا آن را به ابزار سیاسی تقلیل دادهاند. این قضاوت نیست؛ متاسفانه واقعیتی است که در پنج سال بهوضوح دیدهایم.
اما در کنار این، یک خطر جدی نیز شکل گرفته است؛ وقتی اختلاف نظر، که طبیعی و حتی ضروری است؛ به حملات شخصی، قومی، بیاحترامی، تخریب و صف بندی های فرسایشی تبدیل میشود، آنچه تضعیف میگردد فقط یک فرد یا یک جریان نیست؛ بلکه امید زنانی است که در داخل، در سکوت و فشار، چشم به شما دوختهاند.
اجازه بدهید به همان حکایت پدر و پسران و شکستن چوبها اشاره کنم که همه ما شنیدهایم؛ پیامش روشن است: آنچه در کنار هم نشکند، در تنهایی بهسادگی فرو میریزد.
امروز، اگر صداهایی که باید همجهت باشند در برابر هم قرار گیرند، ناخواسته همان زنجیر هایی را مستحکمتر میکنیم که باید شکسته شوند، و همان امیدهایی را خاموش میکنیم که به شما زنده است.
بیایید یک اصل ساده اما حیاتی را از یاد نبریم؛ ما ممکن است در دیدگاه ها و روشها متفاوت باشیم، اما در درد و در هدف، مشترک هستیم.
بهعنوان یک پیشنهاد برادرانه میگویم که؛ اختلاف داشته باشید، اما حرمت را نگه دارید. نقد کنید، اما به تخریب یکدیگر نینجامد. متفاوت باشید، اما متفرق نشوید.
زیرا انسجام شما فقط یک انتخاب اخلاقی نیست؛ یک ضرورت سیاسی و انسانی است. همبستگی شما میتواند امید را در داخل زنده نگه دارد، و حتی الهامبخش مردانی باشد که هنوز در تردید یا سکوت ماندهاند.
من، بهعنوان یک مرد و برادر شما، نه برای داوری، نه برای جهتدهی، بلکه برای ایستادن در کنار شما میگویم؛ این مبارزه بدون همبستگی شما به نتیجه نمیرسد، و همبستگی بدون احترام متقابل شکل نمیگیرد.
با احترام، و با امید به اینکه در کنار هم بمانید، نه در برابر هم. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
If the report about the complete suspension of train services in Balochistan is accurate, it most likely reflects an increase in internal security threats, particularly in light of the growing activities of armed Baloch separatist groups and concerns over repeated attacks on transportation infrastructure. At the same time, given the heightened regional tensions, especially developments in Iran and the possible expansion of the conflict; it is also plausible that Islamabad is adopting a precautionary & preemptive approach to prevent the spillover of cross-border instability.
If this assumption holds true, the following developments can be expected:
1) An increase in security and intelligence operations in Balochistan; 2) Continued temporary restrictions on movement & communications; 3) Greater focus by the PAK on securing critical routes and economic projects.
However, this move indicate the launch of a large-scale military operation against groups such as BLA and other separatist factions; it reflects an effort to manage an imminent threat within a framework of preventive measures.
Economy of Pakistan
@Pakistanomy
Pakistan completely suspends all train services in Balochistan tomorrow, I.e. March 27.
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د راپورونو له مخې، عباس استانکزی، د طالبانو د ډلې پخوانی سیاسي مرستیال، له دوبۍ څخه روسیې ته سفر کړی دی. تر اوسه پورې څرګنده نه ده چې دا سفر موقتي دی او که نوموړی غواړي د اوږدې مودې لپاره روسیې ته کډه شي.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
بر اساس گزارشها، عباس استانکزی، معین سیاسی پیشین گروه طالبان، از دوبی به روسیه سفر کرده است. تا کنون مشخص نیست که این سفر موقتی است یا اینکه وی قصد دارد برای مدت طولانی در روسیه مستقر گردد.
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
بر اساس گزارشها، عباس استانکزی، معین سیاسی پیشین گروه طالبان، از دوبی به روسیه سفر کرده است. تا کنون مشخص نیست که این سفر موقتی است یا اینکه وی قصد دارد برای مدت طولانی در روسیه مستقر گردد.
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
طالبان با بستن مکاتب، نهتنها درِ آموزش، بلکه درِ آیندهٔ افغانستان را بستهاند؛ آیندهای که از دانش، آگاهی و امید ساخته میشود. این، صرفاً یک تصمیم سیاسی/دینی نیست، بلکه یک دشمنی آشکار با سرنوشت یک کشور است.
وقتی جهل تقدس مییابد، تاریکی/سیاهی حاکم میشود. طالب همان طاغوتی است که افغانستان را از روشنایی به ظلمت کشانده است؛ اما هیچ تاریکی ابدی نیست؛ روشنایی راه خود را خواهد یافت.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
طالبان در ستیز با کسب علم/روشنایی هستند؛ اینها با تقدس یافتن جهل/تاریکی در مدارس اکوړه خټک شستشوی مغزی شده اند و در آنجا به نام اسلام تبدیل به یک گروه "طاغوت" برای #afg شده اند و در تعریف طاغوت خداوند (ج) میفرماید! «الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ».
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
طالبانو د ښوونځیو په تړلو سره، نه یوازې د زدهکړې دروازې تړلې دي، بلکې د افغانستان د راتلونکي دروازه یې هم تړلې ده، هغه راتلونکی چې له پوهې، پوهاوي او هیلو څخه جوړېږي. دا یوازې یو سیاسی او دینی تصمیم نه دی، بلکې د یو ملت له برخلیک سره ښکاره دښمني ده.
کله چې جهالت مقدس و ګڼل شي، نو بیا تیاره هرومرو واکمنه شي.
طالب هماغه طاغوت دی چې افغانستان یې له رڼا څخه تیارو ته ورټیل وهلی دی؛ خو هېڅ تیاره تلپاتې نه وي؛ رڼا به خپله لاره ومومي.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
طالبان د پوهې/روښانتیا سره په جګړه کې دي.داکوړه خټک مدرسو کې جهالت/تورتم ته په تقدس ورکولو سره د دوی مغز وینځل شوي او هلته د اسلام په نوم د #افغانستان لپاره د طاغوت په ډله تبدیله شوۍ! او طاغوت خدای (ج) داسی تعریفوي؛ «الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ».
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
وقتی اختلاف به تهدید تبدیل شود، پایههای انسجام ملی فرو میپاشد. هیچ کشوری با حذف بخشی از مردمش دوام نمیآورد؛ چه پاکستان باشد، چه افغانستان و چه هر کشور دیگری.
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
The world has not forgotten this tweet by President Trump @realDonaldTrump); at the time, it sparked serious debate and revealed uncomfortable truths about regional policies and responsibilities.
-
Rahmatullah Nabil reposted
Derek J. Grossman
@DerekJGrossman
Pakistan has nuclear weapons and is seeking to achieve an ICBM capability that would bring the US within range. Osama bin Laden was also found hanging out in Abbotabad.
What am I missing here? -
Rahmatullah Nabil reposted
Mariam Solaimankhil
@Mariamistan
I spoke at the European Parliament today about what Afghans are actually living through.
Pakistan bombs our civilians.
The Taliban erase our women.
The world debates while Afghans bury their dead.
Watch. Share. This is the truth they don’t want amplified.This media couldn't be displayed. See it on the original post. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
یارا، توکل می دی پر خدای وي؛ طالبانو ته به زه هم یوه غیرسیاسي مشوره ورکړم.
هغه دا چې: د علماوو شورا راوغواړئ، یو «حسنه بدعت» وکړئ او د نورزیو له معزز قوم څخه یوه خورکی خپله امیره وټاکئ؛ والله چې تر دې اوسني بلا به یې غیرت او جرات زر چنده زیات وي!
دغه د کوچلاغ پر "ملا نشت" چی په اصل کی د پاکستان د گټو ساتلو مامور دی، وطن مو پری تباه کړ او د وطن ریښې مو پری وچې کړې. د هوتک او ابدالی د تاریخ مخ مو پری تور کړ.
نور نو، خوښه مو خپله
و ما علینا إلا البلاغ
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د ملا هیبتالله له ادرسه نږدې هره میاشت د «رعیت» لپاره د استنجا او استنشاق د طریقې په اړه فرمان صادرېږي؛ خو کله چې د پاکستان له لوري د افغانستان پر حریم؛ هماغه خاوره چې دوی یې «دارالاسلام» او «دارالاماره» بولي؛ سلګونه بریدونه او تېري کېږي، نه کوم غږ پورته کېږي او نه کومه فتوا صادریږي.
دا معنا داره سکوت/ چوپتیا د افغانستان د خلکو مخې ته یو اساسي پوښتنه ږدي:
څنګه ممکنه ده چې د «رعیت» د ژوند په وړو او شخصي چارو کې فرمانونه صادر شي، خو د هېواد پر حاکمیت او خاورې د تېري پر وړاندې حتی یو روښانه دریځ هم و نه نیول شي؟
افغانستان مخکې هم د همدې تکفیري ادبیاتو او د «دارالکفر/دارالحرب» په نوم په کنډوالو بدل شو؛ نن وېره دا ده چې د هېواد پاتې شوني به دا ځل د «دارالخوارج» په نوم او د همدې خطرناک منطق له مخې بیا قرباني شي.
تریخ تناقض دا دی:
کله چې یې په ګټه وه، هغه یې «امیرالمؤمنین» باله؛
خو نن هماغه کس په اسانه «د خوارجو مشر» او «اهل فتنه» بلل کېږي.
ښايي وخت راغلی وي چې طالبان هم؛ که لا یې په روښانه توګه نه وي درک کړي؛ لږ تم شي او فکر وکړي چې څنګه د دین په نوم ذهنونه مغشوش او حقیقتونه بی بیځا وښودل شول.
خو اساسي حل لاره لا هم روښانه ده:
له «رعیت» څخه تېر شئ او «ملت» ته مخه کړئ.
ځکه هغه هېواد چې خلک یې رعیت وبلل شي، نه به تلپاتې امنیت ولري او نه روښانه راتلونکی؛
خو هغه هېواد چې خلک یې ملت وي، بیا به دومره اسانه د تکفیر د فتواوو او د ورانولو د سیاست قرباني نه شي. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۱/۲
سرکار خانم نهایت محترم!
در فدم اول، در یک اصل باید اتفاق نظر داشته باشیم: کشتار غیرنظامیان، آنهم در یک مرکز تداوی معتادین، نه قابل توجیه است و نه هم قابل سکوت و نه هم باید به سوژه سیاست ورزی تبدیل گردد . این یک خط اخلاقی است، نه سیاسی. هر تلاشی برای تبدیل این خط اخلاقی به «بازی روانی» یا «پروژه عادیسازی»، در واقع جابهجا کردن معیارهاست، و این خطرناکتر از خود واقعه در این حالت پریشان میهن ما است.
شما از منظر «جنگ روانی» به موضوع نگاه کردهاید؛ اما با حفظ احترام به نظر میرسد میان تحلیل استخباراتی و مسؤولیت اخلاقی خلط صورت گرفته باشد. تحلیل برای فهم پیچیدگیها است، اما اخلاق برای تعیین حد و مرز درست و نادرست تعریف شده است. اگر هر واکنش اخلاقی را به لایههای پنهان تقلیل دهیم، در نهایت به جایی میرسیم که هیچ جنایتی دیگر قابل محکوم شدن نمیماند، چون همیشه میتوان آن را در چارچوب یک بازی بزرگتر تفسیر کرد و جا داد.
در مورد موقف من، شما بهگونهای سخن گفتهاید که گویی تغییری مسیر داده است؛ در حالیکه در تمام این سالهای کاری، بهویژه در بیش از یک دهه پس از استعفایم، هیچگاه دوگانه سخن نگفتهام و تحت تاثیر هیچگونه گرایش های متاسفانه مروج بین اکثر سیاسیون ما نرفته ام. اگر خلاف آن را باور دارید، لطفاً یک نمونه مشخص از تناقض در مواضعم ارائه کنید. نقد بدون مصداق، بیشتر به قضاوت شتابزده شباهت دارد تا تحلیل و حتی میشود آنرا در غلاف عقده گشایی بیچاند (که این ابدا در شأن شما نیست و من در کل میگویم).
نکته مهمتر اینجاست: در چند دهه گذشته در افغانستان بارها دیدهایم که طرفهای مخاصمه لزوماً تصمیمگیرندگان اصلی نبودهاند، بلکه بیشتر بهعنوان وسیله و ابزار تحت پوشش های مقدس عمل کردهاند و استفاده شده اند . گاهی آنچه در ظاهر «جنگ واقعی» دیده میشود، در پشت پرده بخشی از یک بازی استخباراتی است؛ و گاهی نیز برعکس، آنچه بازی پنداشته میشود، در واقعیت به یک جنگ تمامعیار تبدیل میگردد، که حد اقل دراین چند دهه بار ها مردم ما تجربه کرده اند و قیمت گزافی نیز پرداخته اند.
این دقیقاً همان وضعیتی است که امروز نیز نشانههای آن دیده میشود،
در این شکی نیست که طالبان دست پرورده پاکستان اند و با تغیر رویکرد منحیث وسیله تخریب و خشک کردن ریشه افغانستان بودند و خواهند ماند اما این هم یک حقیقت تلخ است که در این بازی های چند لایه مجموعه های دیگری را نیز نمیتوان برات داد؛ و
ماشالله شما یک خانم فعال در عرصه سیاست و دارای تحرک، تجربه و درک هستید و بهخوبی میدانید که من چه میگویم.
. شما میپرسید آیا این یک «بازی» است یا «جنگ واقعی»؟ پاسخ من این است: در این جغرافیا، جنگها اغلب همزمان چند لایه دارند؛ هم واقعیاند و هم بازی. اما این واقعیت پیچیده، ما را از یک اصل ساده معاف نمیکند: قربانی شدن مردم بیدفاع ما، همیشه واقعی است. اینکه چه کسی در کدام لایه چه محاسبهای دارد، هرگز نباید ما را از محکومیت صریح این واقعیت بازدارد.
در مورد طالبان، موقف من هیچگاه مبهم نبوده است: پدیده ای بنام طالب بدون در نظر گرفتن نقش پاکستان قابل فهم نیست. اما این گزاره به معنای نادیده گرفتن مسؤولیت و کارکرد خود طالبان هم نیست. تردیدی نیست که پدیده ای بنام طالب دشمن گذشته، حال و آینده مادر وطن است؛ اما سادهسازی صحنه به یک روایت تکبعدی، همانقدر خطاست که فرو رفتن در توهمی که هر واقعیت را صرفاً «سناریو» بداند. بالعکس، موضعگیری اخیر من، طالبان را در هیاهوی تبلیغاتیشان به چالش کشیده است؛ نه آنگونه که تصور میشود، به نفع آنان تمام شده باشد. در غیر آن من این بازی به ظاهر پیچیده ولی واقعی را حد اقل از چندین دهه میدانم و از اراده و ظرفیت طالبان نیز مستند آگاهی دارم.
اینکه محکومیت یک جنایت، فوراً به «مشروعیتبخشی» تعبیر شود، در واقع نوعی بیاعتمادی به شعور جمعی مردم است. مردم افغانستان بهخوبی میان دفاع از انسانیت و حمایت از یک جریان متحجر و واپس گرا تفاوت قائلاند. ما نباید این مرز روشن را با تحلیلهای بیش از حد پیچیده مخدوش کنیم.
در مورد «مشوره دادن به طالبان»، اگر گفتن اینکه کشتار غیرنظامیان محکوم است و باید پاسخگویی وجود داشته باشد، مشوره تلقی میشود، آنگاه باید تعریف خود از مشوره را باید دوباره مرور کنیم.
Sahraa Karimi / صحرا کریمی
@sahraakarimi
جناب نبیل گرامی!
حمله و تجاوز پاکستان به خاک افغانستان از ریشه محکوم است. در این هیچ شک و شبه ای نیست. زبون باد آنانی که محکوم نکنند این تجاوز را. و می دانیم این جدال و بازی بین طالبان و پاکستان است و مردم همیشه تاوان می دهند.
اما نمیتوان از کنار نوشته شما و این پیامی که بسیار ماهرانه در نوشته تان طالبان را مخاطب قرار داده اید، تا دارای اراده واقعی شوند، به راحتی گذشت؛ شما که بهعنوان رئیس پیشین امنیت ملی افغانستان، که بخشی از ماموریت تان جنگ روانی بوده است، آیا به این پرسش ها و گمان ها هم اندیشیده اید:
که آیا فکر نمیکنید طالبان و پاکستان در استراتژی جنگ روانیشان تا حدی موفق عمل کردهاند که حتی وزرا، وکلا، سیاستمداران و رئیس استخبارات جمهوریت و… را، که سالها طالبان و پاکستان را دو روی یک سکه میدانستند، به این نتیجه رساندهاند که آنچه میان طالبان و پاکستان جریان دارد، بازی نیست؟ مثلا جنگ است؟!
بنا بر برداشت شما، آیا ارتش و سازمان استخبارات نظامی پاکستان نمیدانند رهبران و فرماندهان طالبان کجا زندگی میکنند؟ چرا بینی هیچ یک از آنها خون نمیشود، اما مرکز معتادین هدف قرار میگیرد؟ مردم ملکی هدف قرار می گیرند؟!
در این مدت، طالبان کجای پاکستان را هدف قرار دادهاند که شما به این « بازی» باورمند شدهاید؟ آیا سکوت طالبان شک برانگیز نیست؟ آیا حتی یک گلوله در اسلامآباد، سند یا پنجاب شلیک شده است از طرف طالبان؟ همان چند شلیک هوایی و پراکنده طالبان از خطی که شما آن را فرضی میدانید و پاکستان مرز میخواند، هنوز فراتر نرفته است.
این جنگ در ظاهرش بمباران است؛ شما بهتر از همه می دانید. در لایه های پنهانش اما بازی دیگری شاید در جریان باشد که مردم برای پایان بخشیدن به این وضعیت دست به سوی طالبان دراز کنند؟! که این خود یعنی طالبان را به عنوان مجری و مسوول و حاکمی که از افغانستان دفاع کند، به رسمیت بشناسند مردم.
آقای نبیل اگر واقعا در جبهه مخالف طالبان ایستاده اید؛ این آدرس معتبر خودتان را به چپ راهه نبرید و وضعیت را از دید یک خبره و آگاه در امور استخباراتی شجاعانه بدون ترس از قضاوت دیگران تحلیل کنید.
وارد بازی عادی سازی طالبان نشوید. و با سالها تجربه از آدرس معتبرتان به طالبان مشوره ندهید. به شما نمی زیبد. آدمی ناامید می شود اگر شما هم در بازار مکاره نقشی را ایفا کنید که تمامیت خواهان خواستارند.
با احترام فراوان.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
پس از حملهٔ امروز در کابل، در صورت وجود ارادهٔ واقعی، اینها اهداف مشروع در خاک پاکستان به شمار میروند!
بمباران امروز پاکستان بر کابل و کشتهشدن صدها غیرنظامی در یک مرکز تداوی معتادین، لکهٔ ننگی است که هرگز از حافظهٔ مردم افغانستان پاک نخواهد شد. هدف قرار دادن بیماران و افراد بیدفاع نه «عملیات امنیتی» شمرده میشود و نه «مبارزه با تروریزم»؛ این نمونهٔ آشکار بیاعتنایی به جان انسانها و نقض صریح اصول انسانی است.
هیچ کشوری با کشتار غیرنظامیان نمیتواند به امنیت دست یابد. چنین اقداماتی تنها نفرت، بیاعتمادی و بیثباتی را عمیقتر میکند. جامعهٔ جهانی نمیتواند در برابر چنین فاجعهای خاموش بماند؛ جان انسانها ابزار بازیهای سیاسی نیست!
پس از حملهٔ امروز در کابل، در صورت وجود ارادهٔ واقعی، اینها اهداف مشروع در خاک پاکستان به شمار میروند!
ترمینال نفتی PARCO – محمودکوت
30.206° عرض شمالی
70.956° طول شرقی
فاصله از افغانستان: حدود ۴۵۰ تا ۵۰۰ کیلومتر
ولایتهای نزدیک: قندهار، هلمند
انبار نفت شکرپور (Oil Depot)
27.955° عرض شمالی
68.638° طول شرقی
فاصله از افغانستان: حدود ۳۰۰ تا ۳۵۰ کیلومتر
ولایتهای نزدیک: نیمروز، هلمند
کارخانه پروسس گاز و LPG اُچ
28.300° عرض شمالی
69.850° طول شرقی
فاصله از افغانستان: حدود ۲۵۰ تا ۳۰۰ کیلومتر
ولایتهای نزدیک: قندهار، هلمند
انبار سوخت لورالای (Fuel Depot)
30.370° عرض شمالی
68.600° طول شرقی
فاصله از افغانستان: حدود ۱۲۰ تا ۱۵۰ کیلومتر
ولایتهای نزدیک: پکتیکا، زابل
ترمینال ذخیره LPG کوهات
33.580° عرض شمالی
71.440° طول شرقی
فاصله از افغانستان: حدود ۱۵۰ تا ۱۸۰ کیلومتر
ولایتهای نزدیک: خوست، پکتیا!
Sky News
@SkyNews
"According to preliminary statistics, so far more than 250 addicts under treatment have been killed and hundreds of others have been injured."
@TOLOnews journalist Hamid Bahraam tells @SkyYaldaHakim his colleagues saw "bodies everywhere" at the Kabul rehabilitation hospital which was hit by Pakistani airstrikes, according to Taliban officials.
The victims were drug addicts who had been brought for treatment.
🌍 news.sky.com/the-world-with-yalda-hakim
#afghanistan #pakistan #kabulThis media couldn't be displayed. See it on the original post.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۲/۲
این نه مشوره است و نه سیاستورزی؛ این حداقلِ تعهد به انسانیت و زندگی آنعده از هموطنان مظلوم ما که از سراسر جغرافیای افغانستان (از اقوام مختلف) از جاهای مختلف به شمول مکان معروف پل سوخته جمع آوری شده بودند و برای برگشت به روند عادی زندگی انسانی دلبسته بودند و فامیل هایشان برایشان امید داشتند، ولو اینکه مکان آنها در پهلوی اهداف مشروع قرار داشته باشند، توجیه کنیم پس آنچه که در ایران و یا هم غزه میگذرد به ساده گی قابل توجیه است.
و در پایان، نکتهای که شاید از همه مهمتر باشد:
ما بیش از هر زمان دیگر نیازمند حفظ مرز میان اختلاف نظر و تخریب یکدیگرهستیم. اگر هر صدای متفاوت را فوراً در یکی از جبههها قرار دهیم و بر چسپ بزنیم، در عمل همان چیزی را تقویت میکنیم که از آن نگرانیم، یعنی محدود شدن فضای فکر و تحلیل؛ امری که متأسفانه نتیجه همین برچسبزدنهاست. در این پنج سال بهروشنی دیدیم که چه بلایی بر سر دیاسپورای افغانستان، که همه از جبر و بربریت طالبان مجبور به ترک وطن شدهاند، آمده است و تا چه حد آنان را پراکنده و از هم گسسته ساخته است.
اگر یک شوخی تلخ کنم، باید گفت که متأسفانه ساختار و تشکیلات بسیاری از جریانهای ضد طالبان، به همان شکل و شمایل اعلانات فوتی رادیو کابل درآمده است.
من نه به دنبال عادیسازی جریان وپدیده ای ینام طالب بودهام و نه خواهم بود، هر کاه به این نتیجه رسیدم در آنصورت نه از نظر سن وسال و نه هم از دید موقف سابقم در موقعیتی هستم که از زیبایی ها و مزایای کوچه ها و پسکوچه های دیار غرب/فرنگ به اصطلاح «enjoy» کنم، در آنصورت به آغوش وطنم خواهم برگشت و از زیبایی های آن لذت خواهم برد. اما در برابر ظلم، از هر آدرسی که باشد، چه طالب باشد و چه پاکستان یا آدرس دیگری سکوت نخواهم کرد، نه در گفتار، و نه در عمل، و نه در پشت پرده با خون ریختهشده هموطنانم، همکارانم و نیروهای امنیتی که قریانی روایت ها شدند، معامله خواهم کرد.
با احترام
عید تان قبل از قبل مبارک
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
اگر ما چنین استدلال کنیم که چون این بیمارستان تداوی معتادین در کنار اهدافی قرار داشته که برای پاکستان «مشروع» پنداشته میشود، در واقع به توجیه کشتار غیرنظامیان از طرف طالبان کمک کردهایم. این منطق، عملاً درِ توجیه را به روی تمام خونریزیهای بیستساله، از جمله حمله چهارراهی زنبق و سایر مکانهایی که به کشتارگاه هموطنان مظلوم ما بدل شدند؛ میگشاید و ناخواسته به حملات طالبان مشروعیت میبخشد.
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Moral collapse within a decade!
Shehbaz Sharif
@CMShehbaz
One cannot even imagine anyone stooping as low as to target a hospital... Only those bereft of humanity can do that ...
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Source: Al Jazeera share.google/GBSXTLX6URSOAPeuT
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
پس از حملهٔ امروز در کابل، در صورت وجود ارادهٔ واقعی، اینها اهداف مشروع در خاک پاکستان به شمار میروند!
بمباران امروز پاکستان بر کابل و کشتهشدن صدها غیرنظامی در یک مرکز تداوی معتادین، لکهٔ ننگی است که هرگز از حافظهٔ مردم افغانستان پاک نخواهد شد. هدف قرار دادن بیماران و افراد بیدفاع نه «عملیات امنیتی» شمرده میشود و نه «مبارزه با تروریزم»؛ این نمونهٔ آشکار بیاعتنایی به جان انسانها و نقض صریح اصول انسانی است.
هیچ کشوری با کشتار غیرنظامیان نمیتواند به امنیت دست یابد. چنین اقداماتی تنها نفرت، بیاعتمادی و بیثباتی را عمیقتر میکند. جامعهٔ جهانی نمیتواند در برابر چنین فاجعهای خاموش بماند؛ جان انسانها ابزار بازیهای سیاسی نیست!
پس از حملهٔ امروز در کابل، در صورت وجود ارادهٔ واقعی، اینها اهداف مشروع در خاک پاکستان به شمار میروند!
ترمینال نفتی PARCO – محمودکوت
30.206° عرض شمالی
70.956° طول شرقی
فاصله از افغانستان: حدود ۴۵۰ تا ۵۰۰ کیلومتر
ولایتهای نزدیک: قندهار، هلمند
انبار نفت شکرپور (Oil Depot)
27.955° عرض شمالی
68.638° طول شرقی
فاصله از افغانستان: حدود ۳۰۰ تا ۳۵۰ کیلومتر
ولایتهای نزدیک: نیمروز، هلمند
کارخانه پروسس گاز و LPG اُچ
28.300° عرض شمالی
69.850° طول شرقی
فاصله از افغانستان: حدود ۲۵۰ تا ۳۰۰ کیلومتر
ولایتهای نزدیک: قندهار، هلمند
انبار سوخت لورالای (Fuel Depot)
30.370° عرض شمالی
68.600° طول شرقی
فاصله از افغانستان: حدود ۱۲۰ تا ۱۵۰ کیلومتر
ولایتهای نزدیک: پکتیکا، زابل
ترمینال ذخیره LPG کوهات
33.580° عرض شمالی
71.440° طول شرقی
فاصله از افغانستان: حدود ۱۵۰ تا ۱۸۰ کیلومتر
ولایتهای نزدیک: خوست، پکتیا!
Sky News
@SkyNews
"According to preliminary statistics, so far more than 250 addicts under treatment have been killed and hundreds of others have been injured."
@TOLOnews journalist Hamid Bahraam tells @SkyYaldaHakim his colleagues saw "bodies everywhere" at the Kabul rehabilitation hospital which was hit by Pakistani airstrikes, according to Taliban officials.
The victims were drug addicts who had been brought for treatment.
🌍 news.sky.com/the-world-with-yalda-hakim
#afghanistan #pakistan #kabulThis media couldn't be displayed. See it on the original post. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
په کابل کی د ننی حملی څخه وروسته د پاکستان په خاوره کی د ریښتینی ارادی په صورت کی دا مشروع هدفونه دی!
پاکستان له لوري نن پر کابل بمبار او د معتادینو د درملنې په یوه مرکز کې د سلګونو ملکي وګړو وژل هغه د شرم داغ دی چې د افغانستان د خلکو له حافظې څخه به هېڅکله پاک نه شي. د ناروغانو او بېوسه انسانانو په نښه کول نه «امنیتي عملیات» بلل کېدای شي او نه «د ترهګرۍ پر ضد مبارزه»؛ دا د انسان د ژوند پر وړاندې ښکاره بېپروايي او د بشري اصولو ښکاره سرغړونه ده.
هیڅ هېواد د ملکي وګړو په وژلو امنیت نه شي تر لاسه کولای. دا ډول کړنې یوازې کرکه، بېباوري او بېثباتي لا ژوروي. نړیواله ټولنه نشي کولی د داسې یوې فاجعې پر وړاندې چوپه پاتې شي؛ د انسان ژوند د سیاسي لوبو وسیله نه ده!
په کابل کی د ننی حملی څخه وروسته د پاکستان په خاوره کی د ریښتینی ارادی په صورت کی دا مشروع هدفونه دی!
PARCO د تېلو ترمینل – محمودکوټ
30.206° شمالي عرض البلد
70.956° ختیځ طول البلد
له افغانستانه فاصله: شاوخوا ۴۵۰–۵۰۰ کیلومتره
نږدې ولایتونه: کندهار، هلمند
د شکرپور د تېلو زېرمتون (Oil Depot)
27.955° شمالي عرض البلد
68.638° ختیځ طول البلد
له افغانستانه فاصله: شاوخوا ۳۰۰–۳۵۰ کیلومتره
نږدې ولایتونه: نیمروز، هلمند
د اُچ د ګاز د پروسس او LPG فابریکه
28.300° شمالي عرض البلد
69.850° ختیځ طول البلد
له افغانستانه فاصله: شاوخوا ۲۵۰–۳۰۰ کیلومتره
نږدې ولایتونه: کندهار، هلمند
د لورالای د سون توکو زېرمتون (Fuel Depot)
30.370° شمالي عرض البلد
68.600° ختیځ طول البلد
له افغانستانه فاصله: شاوخوا ۱۲۰–۱۵۰ کیلومتره
نږدې ولایتونه: پکتیکا، زابل
د کوهاټ د LPG د زېرمتون ترمینل
33.580° شمالي عرض البلد
71.440° ختیځ طول البلد
له افغانستانه فاصله: شاوخوا ۱۵۰–۱۸۰ کیلومتره
نږدې ولایتونه: خوست، پکتیا.
Qais Alamdar
@Qaisalamdar
🚨GEOLOCATED: Pakistani airstrike hits drug rehabilitation facility in Kabul
Analysis confirms a Pakistani airstrike targeted a drug rehabilitation centre east of Kabul International Airport, adjacent to the Kabul–Nangarhar road.
Coordinates: 📍34.547478, 69.257977
Translation of plaque (highlighted in red):
"آمریت مرکز حمایوی و تداوی (۲۰۰۰) بستر امید"
Directorate of the Support and Treatment Centre (2,000-bed) Omid (Hope) Facility.
Context: The facility is located at the former Camp Phoenix, a NATO base previously operated by the US Army. Following the 2021 takeover, the Taliban converted the site into the country's largest rehabilitation centre for drug addicts.
@GeoConfirmed -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Pakistan’s bombing of Kabul today and the killing of hundreds of civilians in a drug rehabilitation center is a stain of shame that will never be erased from the memory of the people of Afghanistan. Targeting patients and defenseless individuals cannot be called a “security operation” or a “fight against terrorism”; it is a blatant disregard for human life and a clear violation of fundamental humanitarian principles.
No country can achieve security by killing civilians. Such actions only deepen hatred, mistrust, and instability. The international community cannot remain silent in the face of such a tragedy. Human life must never be treated as a tool in political games.
Qais Alamdar
@Qaisalamdar
🚨GEOLOCATED: Pakistani airstrike hits drug rehabilitation facility in Kabul
Analysis confirms a Pakistani airstrike targeted a drug rehabilitation centre east of Kabul International Airport, adjacent to the Kabul–Nangarhar road.
Coordinates: 📍34.547478, 69.257977
Translation of plaque (highlighted in red):
"آمریت مرکز حمایوی و تداوی (۲۰۰۰) بستر امید"
Directorate of the Support and Treatment Centre (2,000-bed) Omid (Hope) Facility.
Context: The facility is located at the former Camp Phoenix, a NATO base previously operated by the US Army. Following the 2021 takeover, the Taliban converted the site into the country's largest rehabilitation centre for drug addicts.
@GeoConfirmed -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د رعیت لپاره اختریز پیغام؛ هغه هم یوازې د نارینه وو لپاره:
یوازې له ما څخه په پڼو سترګو اطاعت وکړئ، څو ستاسو آخرت ښه شي!
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د ملا هیبتالله له ادرسه نږدې هره میاشت د «رعیت» لپاره د استنجا او استنشاق د طریقې په اړه فرمان صادرېږي؛ خو کله چې د پاکستان له لوري د افغانستان پر حریم؛ هماغه خاوره چې دوی یې «دارالاسلام» او «دارالاماره» بولي؛ سلګونه بریدونه او تېري کېږي، نه کوم غږ پورته کېږي او نه کومه فتوا صادریږي.
دا معنا داره سکوت/ چوپتیا د افغانستان د خلکو مخې ته یو اساسي پوښتنه ږدي:
څنګه ممکنه ده چې د «رعیت» د ژوند په وړو او شخصي چارو کې فرمانونه صادر شي، خو د هېواد پر حاکمیت او خاورې د تېري پر وړاندې حتی یو روښانه دریځ هم و نه نیول شي؟
افغانستان مخکې هم د همدې تکفیري ادبیاتو او د «دارالکفر/دارالحرب» په نوم په کنډوالو بدل شو؛ نن وېره دا ده چې د هېواد پاتې شوني به دا ځل د «دارالخوارج» په نوم او د همدې خطرناک منطق له مخې بیا قرباني شي.
تریخ تناقض دا دی:
کله چې یې په ګټه وه، هغه یې «امیرالمؤمنین» باله؛
خو نن هماغه کس په اسانه «د خوارجو مشر» او «اهل فتنه» بلل کېږي.
ښايي وخت راغلی وي چې طالبان هم؛ که لا یې په روښانه توګه نه وي درک کړي؛ لږ تم شي او فکر وکړي چې څنګه د دین په نوم ذهنونه مغشوش او حقیقتونه بی بیځا وښودل شول.
خو اساسي حل لاره لا هم روښانه ده:
له «رعیت» څخه تېر شئ او «ملت» ته مخه کړئ.
ځکه هغه هېواد چې خلک یې رعیت وبلل شي، نه به تلپاتې امنیت ولري او نه روښانه راتلونکی؛
خو هغه هېواد چې خلک یې ملت وي، بیا به دومره اسانه د تکفیر د فتواوو او د ورانولو د سیاست قرباني نه شي. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
پیام عیدی به رعیت؛ آنهم فقط به بخش مردانه رعیت:
تنها از من اطاعت کورکورانه کنید تا آخرتتان خوب شود!
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
از آدرس ملا هیبتالله تقریباً هر ماه برای «رعیت» در مورد طرز استنجا و استنشاق فرمان صادر میشود؛ اما هنگامی که صدها حمله و تجاوز به حریم افغانستان؛ همان سرزمینی که خودشان آن را «دارالاسلام» و «دارالاماره» مینامند؛ از سوی پاکستان صورت میگیرد، نه صدایی بلند میشود و نه فتوایی صادر میگردد.
این سکوت سنگین، یک پرسش اساسی را در برابر مردم افغانستان قرار میدهد:
چگونه ممکن است در جزئیترین امور زندگی «رعیت» فرمان صادر شود، اما در برابر نقض حاکمیت و تجاوز به خاک کشور حتی یک موضع روشن اتخاذ نگردد؟
افغانستان پیش از این نیز با همین ادبیات تکفیری و با برچسب «دارالکفر/دارالحرب» به ویرانی کشانده شد؛
امروز بیم آن میرود که آنچه از کشور باقی مانده است، اینبار با برچسب «دارالخوارج» و با همان منطق خطرناک، دوباره قربانی گردد.
تناقض تلختر اینجاست:
زمانی که به سودشان بود، او را «امیرالمؤمنین» میخواندند؛
اما امروز همان فرد بهسادگی «رهبر خوارج» و «اهل فتنه» نامیده میشود.
شاید زمان آن رسیده باشد که طالبان نیز؛ اگر هنوز به روشنی درنیافتهاند؛ لحظهای درنگ کنند و بیندیشند که چگونه به نام دین، ذهنها شستوشوی مغزی داده شد و حقیقت مکدر جلوه داده شد.
اما راه حل اساسی همچنان روشن است:
از «رعیت» عبور کنید و به «ملت» روی آورید.
زیرا کشوری که مردمش رعیت شمرده شوند، نه امنیت پایدار خواهد داشت و نه آیندهای روشن؛
اما کشوری که مردمش ملت باشند، دیگر به آسانی قربانی فتوای تکفیر و سیاست ویرانی نخواهد شد.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د ملا هیبتالله له ادرسه نږدې هره میاشت د «رعیت» لپاره د استنجا او استنشاق د طریقې په اړه فرمان صادرېږي؛ خو کله چې د پاکستان له لوري د افغانستان پر حریم؛ هماغه خاوره چې دوی یې «دارالاسلام» او «دارالاماره» بولي؛ سلګونه بریدونه او تېري کېږي، نه کوم غږ پورته کېږي او نه کومه فتوا صادریږي.
دا معنا داره سکوت/ چوپتیا د افغانستان د خلکو مخې ته یو اساسي پوښتنه ږدي:
څنګه ممکنه ده چې د «رعیت» د ژوند په وړو او شخصي چارو کې فرمانونه صادر شي، خو د هېواد پر حاکمیت او خاورې د تېري پر وړاندې حتی یو روښانه دریځ هم و نه نیول شي؟
افغانستان مخکې هم د همدې تکفیري ادبیاتو او د «دارالکفر/دارالحرب» په نوم په کنډوالو بدل شو؛ نن وېره دا ده چې د هېواد پاتې شوني به دا ځل د «دارالخوارج» په نوم او د همدې خطرناک منطق له مخې بیا قرباني شي.
تریخ تناقض دا دی:
کله چې یې په ګټه وه، هغه یې «امیرالمؤمنین» باله؛
خو نن هماغه کس په اسانه «د خوارجو مشر» او «اهل فتنه» بلل کېږي.
ښايي وخت راغلی وي چې طالبان هم؛ که لا یې په روښانه توګه نه وي درک کړي؛ لږ تم شي او فکر وکړي چې څنګه د دین په نوم ذهنونه مغشوش او حقیقتونه بی بیځا وښودل شول.
خو اساسي حل لاره لا هم روښانه ده:
له «رعیت» څخه تېر شئ او «ملت» ته مخه کړئ.
ځکه هغه هېواد چې خلک یې رعیت وبلل شي، نه به تلپاتې امنیت ولري او نه روښانه راتلونکی؛
خو هغه هېواد چې خلک یې ملت وي، بیا به دومره اسانه د تکفیر د فتواوو او د ورانولو د سیاست قرباني نه شي. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
از آدرس ملا هیبتالله تقریباً هر ماه برای «رعیت» در مورد طرز استنجا و استنشاق فرمان صادر میشود؛ اما هنگامی که صدها حمله و تجاوز به حریم افغانستان؛ همان سرزمینی که خودشان آن را «دارالاسلام» و «دارالاماره» مینامند؛ از سوی پاکستان صورت میگیرد، نه صدایی بلند میشود و نه فتوایی صادر میگردد.
این سکوت سنگین، یک پرسش اساسی را در برابر مردم افغانستان قرار میدهد:
چگونه ممکن است در جزئیترین امور زندگی «رعیت» فرمان صادر شود، اما در برابر نقض حاکمیت و تجاوز به خاک کشور حتی یک موضع روشن اتخاذ نگردد؟
افغانستان پیش از این نیز با همین ادبیات تکفیری و با برچسب «دارالکفر/دارالحرب» به ویرانی کشانده شد؛
امروز بیم آن میرود که آنچه از کشور باقی مانده است، اینبار با برچسب «دارالخوارج» و با همان منطق خطرناک، دوباره قربانی گردد.
تناقض تلختر اینجاست:
زمانی که به سودشان بود، او را «امیرالمؤمنین» میخواندند؛
اما امروز همان فرد بهسادگی «رهبر خوارج» و «اهل فتنه» نامیده میشود.
شاید زمان آن رسیده باشد که طالبان نیز؛ اگر هنوز به روشنی درنیافتهاند؛ لحظهای درنگ کنند و بیندیشند که چگونه به نام دین، ذهنها شستوشوی مغزی داده شد و حقیقت مکدر جلوه داده شد.
اما راه حل اساسی همچنان روشن است:
از «رعیت» عبور کنید و به «ملت» روی آورید.
زیرا کشوری که مردمش رعیت شمرده شوند، نه امنیت پایدار خواهد داشت و نه آیندهای روشن؛
اما کشوری که مردمش ملت باشند، دیگر به آسانی قربانی فتوای تکفیر و سیاست ویرانی نخواهد شد.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د ملا هیبتالله له ادرسه نږدې هره میاشت د «رعیت» لپاره د استنجا او استنشاق د طریقې په اړه فرمان صادرېږي؛ خو کله چې د پاکستان له لوري د افغانستان پر حریم؛ هماغه خاوره چې دوی یې «دارالاسلام» او «دارالاماره» بولي؛ سلګونه بریدونه او تېري کېږي، نه کوم غږ پورته کېږي او نه کومه فتوا صادریږي.
دا معنا داره سکوت/ چوپتیا د افغانستان د خلکو مخې ته یو اساسي پوښتنه ږدي:
څنګه ممکنه ده چې د «رعیت» د ژوند په وړو او شخصي چارو کې فرمانونه صادر شي، خو د هېواد پر حاکمیت او خاورې د تېري پر وړاندې حتی یو روښانه دریځ هم و نه نیول شي؟
افغانستان مخکې هم د همدې تکفیري ادبیاتو او د «دارالکفر/دارالحرب» په نوم په کنډوالو بدل شو؛ نن وېره دا ده چې د هېواد پاتې شوني به دا ځل د «دارالخوارج» په نوم او د همدې خطرناک منطق له مخې بیا قرباني شي.
تریخ تناقض دا دی:
کله چې یې په ګټه وه، هغه یې «امیرالمؤمنین» باله؛
خو نن هماغه کس په اسانه «د خوارجو مشر» او «اهل فتنه» بلل کېږي.
ښايي وخت راغلی وي چې طالبان هم؛ که لا یې په روښانه توګه نه وي درک کړي؛ لږ تم شي او فکر وکړي چې څنګه د دین په نوم ذهنونه مغشوش او حقیقتونه بی بیځا وښودل شول.
خو اساسي حل لاره لا هم روښانه ده:
له «رعیت» څخه تېر شئ او «ملت» ته مخه کړئ.
ځکه هغه هېواد چې خلک یې رعیت وبلل شي، نه به تلپاتې امنیت ولري او نه روښانه راتلونکی؛
خو هغه هېواد چې خلک یې ملت وي، بیا به دومره اسانه د تکفیر د فتواوو او د ورانولو د سیاست قرباني نه شي. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د ملا هیبتالله له ادرسه نږدې هره میاشت د «رعیت» لپاره د استنجا او استنشاق د طریقې په اړه فرمان صادرېږي؛ خو کله چې د پاکستان له لوري د افغانستان پر حریم؛ هماغه خاوره چې دوی یې «دارالاسلام» او «دارالاماره» بولي؛ سلګونه بریدونه او تېري کېږي، نه کوم غږ پورته کېږي او نه کومه فتوا صادریږي.
دا معنا داره سکوت/ چوپتیا د افغانستان د خلکو مخې ته یو اساسي پوښتنه ږدي:
څنګه ممکنه ده چې د «رعیت» د ژوند په وړو او شخصي چارو کې فرمانونه صادر شي، خو د هېواد پر حاکمیت او خاورې د تېري پر وړاندې حتی یو روښانه دریځ هم و نه نیول شي؟
افغانستان مخکې هم د همدې تکفیري ادبیاتو او د «دارالکفر/دارالحرب» په نوم په کنډوالو بدل شو؛ نن وېره دا ده چې د هېواد پاتې شوني به دا ځل د «دارالخوارج» په نوم او د همدې خطرناک منطق له مخې بیا قرباني شي.
تریخ تناقض دا دی:
کله چې یې په ګټه وه، هغه یې «امیرالمؤمنین» باله؛
خو نن هماغه کس په اسانه «د خوارجو مشر» او «اهل فتنه» بلل کېږي.
ښايي وخت راغلی وي چې طالبان هم؛ که لا یې په روښانه توګه نه وي درک کړي؛ لږ تم شي او فکر وکړي چې څنګه د دین په نوم ذهنونه مغشوش او حقیقتونه بی بیځا وښودل شول.
خو اساسي حل لاره لا هم روښانه ده:
له «رعیت» څخه تېر شئ او «ملت» ته مخه کړئ.
ځکه هغه هېواد چې خلک یې رعیت وبلل شي، نه به تلپاتې امنیت ولري او نه روښانه راتلونکی؛
خو هغه هېواد چې خلک یې ملت وي، بیا به دومره اسانه د تکفیر د فتواوو او د ورانولو د سیاست قرباني نه شي. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
یو ځل بیا لوستل یې د اوسنی وضعیت انځور شاید تازه کړي!
"شواهد شته چې ځینې سیمهییز لوبغاړي، په ځانګړي ډول هند، ایران او روسیه، اراده لري چې که دا مرکزونه فعال شي، جګړه د دیورند دکرښې له سیمو څخه د پاکستان خاورې ته دننه انتقال کړي. افغانستان له محدودی څخه تر PAK د ننه پورې وغځوي. ځینې خپلواکې سرچینې حتی وایي چې ښایي طالبانو ته بېنښانه بېپېلوټه الوتکې ورکړل شوې وي، ترڅو د «اجاره شوی ناامنۍ» د پروژې د پراختیا مخه ونیسي."
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د پاکستان وارخطایي: لامل یې څه دی؟
له هغو وروستیو سفرونو نیولې چې د پاکستان ملکي او نظامي چارواکو واشنګټن ته کړي، تر هغو پټو لیدنو پورې چې د امریکایي چارواکو سره د تړلو دروازو شاته ترسره شوې، او همدارنګه د هغو علني «ماستمالی» سره چې په نړیوالو ستیجونو کې د امریکایي او پاکستاني چارواکو تر منځ تر سره شوې، ښکاره ده چې اسلاماباد یو ځل بیا هڅه کوي په افغانستان کې د په مصنوعی ډول جوړې شوې ناامنۍ پروژه راژوندۍ کړي؛ داسې پروژه چې هدف یې دا دی چې لکه د پخوا په څېر افغانستان د ناامنۍ د صادرولو د خیز د تختی په توګه د منځنۍ آسیا او د ایران ختیځو پولو ته وکارول شي.
خو دا ځل کیسه بدله شوې ده. سیمه اوس د پاکستان د ماهیت او نیت په اړه یو نوی او همغږی پوهاوی لري. برعکس له تېرو کلنو، نن نه منځنۍ آسیا په امنیتي خلأ کې ده، نه ایران، چین، هند او روسیه له وضعیت څخه بېخبر دي، او نه هم دا هېوادونه اجازه ورکوي چې افغانستان یو ځل بیا د پاکستان او د هغه د متحدانو د استخباراتي لوبو ډګر شي.
سیمهییزې امنیتي سرچینې د بلوچستان (مستونګ)، د باجوړ (ملاکنډ)، او وزیرستان څخه د غیرعادي خوځښتونو راپور ورکوي؛ هغه سیمې چې ویل کېږي د داعش-خراسان اړوند د روزنې او پټنځايونه ګرځېدلې دي. اسلاماباد ظاهرًا پلان لري له دغو شبکو څخه د طالبانو پر وړاندې د فشار د وسیلې او همدارنګه د واشنګټن او نورو سیمهییزو لوبغاړو سره د «معاملې کارت» په توګه استفاده وکړي، یعنې لومړی ګواښ رامنځته کړي او بیا د هغه د مهار وړاندیز وکړي. خو داسې ښکاري چې دا ځل سیمه له پاکستان څخه مخکې عملی ګامونه اخیستي. شواهد شته چې ځینې سیمهییز لوبغاړي، په ځانګړي ډول هند، ایران او روسیه، اراده لري چې که دا مرکزونه فعال شي، جګړه د دیورند دکرښې له سیمو څخه د پاکستان خاورې ته دننه انتقال کړي. افغانستان له محدودی څخه تر PAK د ننه پورې وغځوي. ځینې خپلواکې سرچینې حتی وایي چې ښایي طالبانو ته بېنښانه بېپېلوټه الوتکې ورکړل شوې وي، ترڅو د «اجاره شوی ناامنۍ» د پروژې د پراختیا مخه ونیسي.
په همدې حال کې، د هند بیا فعال کېدل، د دهلي استخباراتي تماسونه له کابل سره، او د چین د امنیتي پلاوو پټ سفرونه افغانستان ته، چې وروستی یې د روان کال د اکتوبر په ۲۳مه و، ښيي چې د آسیا ځواکونه د PAK اصلي نیت په اړه زیاتېدونکې اندېښنه لري. د روسیې د طالبانو پر لور د نژدې کېدو چټکتیا ښایي د دې هېواد د پخوا څخه د پاکستان او د هغه د متحدینو د سیمهییزو ناامنۍ د پلانونو د اطلاعاتو او د وضعیت د درک پایله وي، چې د PAK او متحدانو د سیمهییزو ناامنۍ پروګرامونود پراختیا د خطرونه اړوند یی تر لاسه کړي وي. چین بیا، په PAK کی د غټی پانګونی وروسته د خپلو اتباعو او پروژو پر ضد پرلهپسې بریدونو او د امریکا سره د پټو معاملو وروسته، دې نتیجې ته رسېدلی چې اسلاماباد نور د باور وړ شریک نه دی، بلکې د بېثباتۍ یوه مزمنه سرچینه ده.
له بلې خوا، د PAK کورنی وضعیت هم د دې ډول اقدام لپاره مساعد نه ښکاري: اقتصادي بحران، د پانګې تښته، د سیاسي مشروعیت زوال، د پوځ او ملکي ادارو ترمنځ ژور درز، او د تحریک طالبان پاکستان (TTP) او نورو ډلو زیاتېدونکي بریدونه، ټول څرګندوي چې دغه هېواد اوس تر هر وخت زیات د کور دننه په سولیدونکي ډول مخ په کمزوري کیدو دی. په داسې شرایطو کې، د ناامنۍ کارت لوبول او د افغانستان د وضعیت د بېثباتۍ لپاره چی په ټوله کی د منطقې د بی ثباتې اټکل تری کیږی، استعمال، کېدای شي د اسلاماباد وروستۍ او تر ټولو خطرناکه قمار وي.
په بل عبارت، دا ځل اسلاماباد به په هغه ډڼډ/مرداب کې بند پاتې شي چې خپله یې جوړ کړی دی. د امریکا سره د تېرو شلو کلونو دوهمخیز سیاستونه او ممطقی ته د ناامنۍ صادرولو کړنلارې اوس پر پاکستان بېرته راګرځي، او ځینې نړیوال لوبغاړي حتی له دې وضعیت څخه خوند او ګټه اخلي چې پاکستان په خپل جوړ شوي ډنډ کې ښکیل او له کنټروله وتلی وویني.
دا امکان هم شته چې د تروریستي بریدونو له زیاتېدو او د تاوتریخوالي له پراخېدو سره، د پاکستان د هستوي وسلو د امنیت موضوع بیا د نړیوالو کړیو، په ځانګړي توګه د ملګرو ملتونو د امنیت شورا، د بحث په اجنډا کې راشي؛ په ځانګړي ډول وروسته له هغه چې د ایران هستوي قضیه پای ته ورسېږي، ښایي د نړۍ د سترو قدرتونو پام د یوه بېثباته حکومت په لاس کې د هستوي وسلو د خطر او د هغوی د غیر مصونتوب پر لور واوړي.
نه دا سیمه پخوانۍ سیمه ده، او نه PAK د پخوا PAK دی. د آسیا د قدرتونو نوې توازن نور اجازه نه ورکوي چې کوم هېواد د ترهګرۍ، د نیابتي ګروپونو د پناهځایونو او دوهمخیز سیاستونو له لارې د سیمې د سولې او ثبات راتلونکی برمته کړي.
دا ځل که د ناامنۍ لمبې پورته شي، نو د هغې لمبې به تر هر چا وړاندې د خپل جوړوونکي لمن وسوځوي. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
از جهار ماه قبل!
"شواهدی وجود دارد که برخی بازیگران منطقهای از جمله ایران، هند و روسیه در پی آناند که در صورت عملیاتیشدن این مراکز، دامنهٔ درگیری را از نواحی خط دیورند به داخل خاک پاکستان منتقل کنند. منابع مستقل حتی از امکان تجهیز رژیم طالبان با پهپادهای بدونمارک سخن میگویند که هدف آن جلوگیری از گسترش «پروژهٔ ناامنیِ اجارهای» است."
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
وارخطایی پاکستان: علت چیست؟
از سفرهای اخیر مقامات ملکی و نظامی پاکستان به واشنگتن و ملاقاتهای پشتِ درهای بسته تا همزمانی آن با «ماستمالی»های علنی در ستیجهای بینالمللی میان مقامات آمریکایی و پاکستانی، روشن میشود که اسلامآباد بار دیگر در تلاش است پروژهٔ «ناامنسازی مهندسیشدهٔ افغانستان» را احیا کند؛ پروژهای که قرار است همچون گذشته بهعنوان تختهخیز برای صدور ناامنیها به آسیای میانه و مرزهای شرقی ایران عمل کند.
اما آنچه این بار معادله را متفاوت میسازد، درک تازه و هماهنگشدهٔ منطقه از نقش و نیت پاکستان است. برخلاف سالهای گذشته، امروز نه آسیای میانه در خلأ امنیتی قرار دارد، نه ایران، چین، هند و روسیه از وضعیت افغانستان و منطقه غافلاند، و نه این کشور ها به آسانی اجازه میدهند افغانستان دوباره میدان بازی استخباراتی پاکستان و متحدانش شود.
منابع آگاه امنیتی منطقهای از تحرکات غیرعادی در مناطق مستونگ بلوچستان، ملاکند باجور و وزیرستان ها خبر میدهند؛ مناطقی که گفته میشود محل استقرار و آموزش واحدهای وابسته به شاخهٔ داعش خراسان شدهاند. طرح اسلامآباد ظاهراً بر استفاده از این شبکهها بهعنوان ابزار فشار بر طالبان و در عین حال بهعنوان «برگ معامله» با واشنگتن و حتی با بازیگران منطقه است؛ یعنی: ایجاد تهدید و سپس پیشنهاد مهار آن.
اما بهنظر میرسد اینبار منطقه پیشدستی کرده است. شواهدی وجود دارد که برخی بازیگران منطقهای از جمله ایران، هند و روسیه در پی آناند که در صورت عملیاتیشدن این مراکز، دامنهٔ درگیری را از نواحی خط دیورند به داخل خاک پاکستان منتقل کنند. منابع مستقل حتی از امکان تجهیز رژیم طالبان با پهپادهای بدونمارک سخن میگویند که هدف آن جلوگیری از گسترش «پروژهٔ ناامنیِ اجارهای» است.
در همین حال، فعالشدن دوبارهٔ هند در پروندهٔ افغانستان، تماسهای استخباراتی پیدرپی دهلی با کابل، و سفرهای محرمانهٔ هیأتهای امنیتی چین به افغانستان که آخرین آن روز پنجشنبه گذشته به تاریخ ۲۳ اکتوبر سال جاری بود، نشاندهندهٔ افزایش نگرانی قدرتهای آسیایی از نیت واقعی پاکستان است. شتاب روسیه در نزدیکشدن به طالبان نیز احتمالاً ناشی از اطلاعات و درکِ پیشینِ این کشور از طرحهای ناامنسازی منطقه توسط پاکستان و متحدانش است. چین، بهویژه پس سرمایه گذاری هنگفت و بعد از آن حملات مکرر بر اتباع و پروژههایش در پاکستان، و معاملات پنهانی شان با امریکا به این نتیجه رسیده که اسلامآباد دیگر شریکِ قابلاعتماد نیست، بلکه منبعی مزمن از بیثباتی است.
از سوی دیگر، وضعیت داخلی پاکستان نیز برای اجرای چنین پروژهای مساعد نیست: بحران اقتصادی، فرار سرمایه، فروپاشیِ مشروعیت سیاسی، شکاف میان نهادهای نظامی و ملکی و افزایش حملات تحریکی طالبان پاکستان (TTP) و دیگر گروهها که وارد ائتلافِ نانوشته علیه حکومت شدهاند، همگی نشانههاییاند که این کشور بیش از هر زمان دیگر درگیر ضعف فرسایش درونی است. در چنین وضعیتی، بازی با کارتِ ناامنی افغانستان و تبدیل کردن آن به تختهخیزی برای بیثباتسازیِ منطقه، ممکن است آخرین برگ؛ اما خطرناکترین؛ برای خود پاکستان باشد.
به بیان دیگر، پاکستان اینبار در باتلاقی فرو خواهد رفت که خود آن را خلق کرده است. سالها بازی دوگانه با واشنگتن، استفاده ابزاری از گروههای نیابتی، و صادرات بحران به دیگران، اکنون دامنِ خود این کشور را گرفته است. فرو رفتن در این باتلاق نهتنها زمینهٔ بیثباتی داخلی را تشدید کرده، بلکه به بازیگران منطقهای و جهانی این فرصت را داده تا از سردرگمیِ اسلامآباد به نفع خود بهره ببرند.
احتمال آن نیز وجود دارد که با افزایش حملات تروریستی و گسترش تنشها، بحث دربارهٔ امنیت سلاحهای هستهای پاکستان بار دیگر در دستور کار محافل بینالمللی، از جمله شورای امنیت سازمان ملل، قرار گیرد؛ بهویژه پس از پایان پروندهٔ هستهای ایران، ممکن است توجه قدرتهای جهانی به سمت خطرِ سلاحهای هستهای در دست حکومتی متزلزل و غیر مصون بودن آن معطوف شود.
نه منطقه همان منطقهٔ دو دههٔ پیش است، و نه پاکستان همان پاکستانِ سابق. موازنهٔ جدید قدرت در آسیا دیگر بهسادگی اجازه نخواهد داد که کشوری با ابزار ترور، ایجاد پناهگاه برای گروههای نیابتی و سیاستهای دوگانه، آیندهٔ صلح و ثباتِ منطقه را به گروگان بگیرد.
اینبار اگر آتش ناامنی زبانه کشد، شعلههایش پیش از هر جای دیگر، دامنِ سازندهٔ آن را خواهد گرفت. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
حرف رک و راست با بعضی از سیاسیون:
تاریخ این منطقه نشان میدهد که قدرتهای مختلف بارها افغانستان را به میدان رقابتهای خود تبدیل کردهاند؛
گاهی به نام جنگ سرد،
گاهی به نام مبارزه با تروریزم،
و گاهی هم زیر نام منافع ژئوپولیتیک.
در این بازیها، افغانستان بارها قربانی شد.
حتی برخی سیاستمداران منطقه بعدها خود اعتراف کردند که این بازیها در نهایت به زیان همه تمام شد.
چنانکه خواجه آصف، وزیر دفاع پاکستان، در یک مصاحبه صریح گفت:
«پس از پایان جنگ، امریکا با پاکستان مانند کاغذ تشناب استفادهشده رفتار کرد.»
این جمله شاید تند به نظر برسد،
اما یک حقیقت بزرگ را آشکار میکند:
در بازی قدرتهای بزرگ،
کشورها و ملتها گاهی چیزی بیش از ابزار موقت نیستند.
بیایید یک حقیقت را هم رک و راست بپذیریم: که پاکستان از مجاهدین و طالبان نیز؛به تعبیر خود همان وزیر دفاع پاکستان؛ مانند کاغذ ت .....استفاده کرد.
مردم عاقل ممکن است یک بار اشتباه کنند، اما بارها و بارها ابزار سیاست دیگران نمیشوند.
با طالبان بعضی از شما به اندازه برخی از ما اختلاف نداشتید و هنوز هم ندارید؛
(از معاملات، چانهزنیها و شراکت های تان با طالبان نیز آگاهی کامل داریم).
اما اختلاف با طالبان نباید ما را به کلوخ .....در دست سیاست پاکستان یا هیچ قدرت خارجی دیگر تبدیل کند.
تاریخ افغانستان یک درس روشن دارد: هرگاه مردم افغانستان ابزار بازی دیگران شدند، کشور ما ویران شد.
و هرگاه مردم ما بر اراده مشترک خود تکیه کردند، افغانستان دوباره بپا ایستاد.
به همین دلیل است که افغانستان آینده نباید بر اساس بازی دیگران ساخته شود؛
بلکه باید بر اساس اراده شهروندان خود افغانستان ساخته شود.
افغانستانی که در آن هیچ قدرت خارجی تعیینکننده سرنوشت ما نباشد، و هیچ شهروندی در وطن خود بیصدا و بیسهم نماند.
افغانستان زمانی نجات مییابد
که معیار قدرت قومیت نباشد، بلکه شهروندی باشد.
امروز زمان رقابتهای کوچک نیست؛
امروز زمان همبستگی بزرگ است.
قصه بزرگ است؛ اگر «ما» نشویم، نه «تو» میمانی و نه «من» -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
بعضی سیاسونو ته سپینه او ښکاره خبره:
د دې سیمې تاریخ ښيي چې بېلابېلو قدرتونو څو څو ځله افغانستان د خپلو سیالیو ډګر ګرځولی دی؛
کله د سړې جګړې په نوم،
کله د ترهګرۍ پر ضد مبارزې په نوم، او کله هم د جیوپولیټیکي ګټو تر عنوان لاندې.
په دې لوبو کې افغانستان څو ځله قرباني شوی دی.
حتی د سیمې ځینو سیاستوالو وروسته پخپله اعتراف وکړ چې دا لوبې په پای کې د ټولو په زیان تمامې شوې.
لکه څنګه چې خواجه آصف، د پاکستان د دفاع وزیر، په یوه مرکه کې په څرګنده وویل:
«د جګړې له پای وروسته امریکا له پاکستان سره داسې چلند وکړ لکه له د استفاده شوی کاغذ تشناب سره.»
دا جمله ښايي سخته ښکاره شي،
خو یو لوی حقیقت څرګندوي:
د سترو قدرتونو په لوبو کې کله کله هېوادونه او ملتونه له لنډمهالي وسیلې څخه زیات ارزښت نه لري.
راځئ رښتیا او صادق و اوسو او په ښکاره یې ومنو چی؛ چې پاکستان له مجاهدینو او طالبانو سره هم؛ د همدې د دفاع وزیر په وینا؛ لکه د کاغذ ت.... استفاده وکړه.
هوښیار خلک کېدای شي یو ځل تېروځي، خو بیا بیا د نورو د سیاست وسیله نه ګرځي.
له طالبانو سره ستاسو د ځینو هېچا اختلاف دومره نه وو او نه هم دی، لکه چې زموږ د ځینو چی ورسره وو او لا هم دی.
(او موږ ستاسو له هغو پټو معاملو، او چنو وهلو هم ښه خبر یو چې د خپلو شخصي مسئلو لپاره یې له طالبانو سره لری).
خو له طالبانو سره اختلاف باید موږ د پاکستان د سیاست یا د بل هر بهرني قدرت په لاس کې د .... لوټه نه کړي.
د افغانستان تاریخ یوه روښانه درس راکوي: هر کله چې د افغانستان خلک د نورو د لوبو وسیله شوي، زموږ هېواد ویجاړ شوی دی. او هر کله چې زموږ خلکو پر خپله ګډه ارادې تکیه کړې،افغانستان بېرته په خپلو پښو درېدلی دی.
له همدې امله د راتلونکی افغانستان باید د نورو د لوبو پر بنسټ جوړ نه شي؛ بلکې د افغانستان د خپلو وګړو پر ارادې ولاړ وي.
هغه افغانستان چې پکې هېڅ بهرنی قدرت زموږ د برخلیک ټاکونکی نه وي، او د دی هیواد وګړی په خپل وطن کې بې غږه او بې برخې پاتې نه شي.
افغانستان هغه وخت ژغورل کېدای شي چې د قدرت معیار قوم نه، بلکې دمساوي وګړیتوب حق وي.
نن د کوچنیو سیالیو وخت نه دی؛ نن د لویې یو والي وخت دی.
کیسه لویه ده؛ که سره «موږ» نه شو، نه به «ته» پاتې شې او نه به «زه». -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
منبر در مسجد جای موعظه، آگاهی و رساندن پیام است؛ جایی که سخن باید با مسئولیت، احترام و آگاهی گفته شود، زیرا هر کلامی که از منبر گفته میشود میتواند بر اندیشه و سرنوشت جامعه اثر بگذارد.
امروز شبکههای اجتماعی نیز تا حد زیادی منبرهای شخصی ما شدهاند؛ منبرهایی که در آن هر کس میتواند نظر خود را بیان کند و بر افکار عمومی تأثیر بگذارد.
اگر منبر حرمت دارد و سخن گفتن بر آن مسئولیت میآورد، پس این فضا نیز باید حرمت داشته باشد؛ زیرا در این منبرهای نوین دیجیتالی، سخن میتواند هم جامعه را بسازد و هم آن را ویران کند.
گفتوگوی سالم، آگاهی و سخن مسئولانه میتواند این منبرهای دیجیتالی را به جایگاهی برای روشنگری، دانش و خیر عمومی تبدیل کند؛ اما جهل، نفرت و تعصب میتواند جامعه را به سوی تفرقه و مشکلات سوق دهد. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
منبر په مسجد کې د وعظ، پوهاوي او د پیغام د رسولو ځای دی؛ داسې ځای چې خبرې باید په مسؤلیت، درناوي او پوهه سره پکې وشي، ځکه هره خبره چې له منبره کېږي د ټولنې پر فکر او برخلیک اغېز کولی شي.
نن ورځ ټولنیزې شبکې هم تر ډېره زموږ شخصي منبرونه ګرځېدلي دي؛ داسې منبرونه چې هر څوک پکې خپل نظر څرګندولی شي او پر عامه افکارو اغېز کولای شي.
که منبر حرمت لري او له هغه ځایه خبرې کول مسؤلیت غواړي، نو دا فضا هم باید حرمت ولري؛ ځکه په دغو نوو ډیجیټلي منبرونو کې خبرې هم کولای شي ټولنه جوړه کړي او یا یې هم ورانه کړي.
سالم بحث، پوهاوی او مسؤلانه خبرې کولای شي دا ډیجیټلي منبرونه د روښانتیا، پوهې او د خلکو د خیر لپاره ګټور کړي؛ خو جهل، کرکه او تعصب بیا ټولنه د تفرقې او ستونزو پر لور بیايي. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
زمانی که در سال ۲۰۰۱ طالبان یکی از دردناکترین جنایتهای فرهنگی قرن را مرتکب شدند و با جهالت و تاریک اندیشی خود پیکرههای تاریخی شمامه و صلصال را در بامیان منفجر کردند، من در آن روزها کارمند سازمان پناهندگان ملل متحد در کابل بودم. آن خبر چنان قلبم را فشرد که دو روز تمام نتوانستم به دفتر بروم. حس میکردم نه فقط دو تندیس سنگی، بلکه بخشی از تاریخ، حافظه و روح این سرزمین در برابر چشمان ما فرو میریزد.
در آن لحظهها انسان احساس میکند چقدر ناتوان است؛ وقتی میبینی میراث هزار و چند صد سالهٔ یک ملت با چند انفجار به خاک و غبار بدل میشود و تو فقط نظارهگر هستی. کاری از دستم برنمیآمد؛ نه میتوانستم جلوی آن را بگیرم و نه میتوانستم آن درد را از دل بیرون کنم.
تنها کاری که توانستم بکنم این بود که نام دختر کوچکم را شمامه گذاشتم. میخواستم دستکم نامی از آن شکوه و آن تاریخ در زندگی من زنده بماند. از همان روز تا امروز، او برای من فقط شمامه است؛ نامی که هر بار آن را میگویم، یاد آن زخم بزرگ بر پیکر فرهنگ و تاریخ سرزمینمان دوباره در دلم زنده میشود. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د داسې خاورې لپاره چې تل د خپل زرګونو کلونو په تاریخ او لرغوني تمدن ویاړ کوي، تر دې به لا کومه ترخه او دردونکې صحنه وي؟ چی یو کس لکه فضلالرحمن خلیل، چې نوم یې د تروریزم په تور لست کې شامل دی، افغانستان ته راځي او له یوې ډلې لکه د افغانستان طالبانو سره، چې خپله هم د ډېرو هېوادونو د بندیزونو او تور لستونو برخه دي؛ د بلې ډلې، یعنې د پاکستاني طالبانو د تحریک په اړه خبرې کوي؛ هغه ډله چې هغه هم د ترهګرو سازمانونو په لست کې شامله ده. او دا خبرې د پاکستان د پوځي جوړښت په استازیتوب ترسره کېږي؛ هغه پوځی جوړښت چې کلونه کېږي د همدې ډلو په جوړولو او ملاتړ کې اساسي رول لرلی دی.
دا صحنه تر دې ډېر چې یو عادي سیاسي بهیر وښيي، د داسې دردناک حالت انځور وړاندې کوي چې پکې د یوه هېواد برخلیک؛ چې زرګونه کلن تاریخ او تمدن لري، د هغو ډلو د ناندریو په ډګر بدل شوی چې نومونه یې تر هر څه زیات له تاوتریخوالي او افراطیت سره تړلي دي.
یادونه: په دې انځور کې فضلالرحمن خلیل د جنرال حمید ګل له زوی عبدالله ګل سره په اسلامآباد کې ښکاري -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
برای سرزمینی که همواره به تاریخ چند هزارساله و تمدن کهنش میبالد، چه صحنهای تلختر و اسفناک تر از این میتواند باشد؟ فردی چون فضلالرحمن خلیل، که نامش در فهرست سیاه تروریزم قرار دارد، وارد افغانستان میشود و با گروهی مانند طالبان افغانستان؛ که خود نیز در فهرستهای تحریمی بسیاری از کشورها قرار دارند؛ بر سر سرنوشت گروهی دیگر چون تحریک طالبان پاکستان، که آن هم در فهرست سازمانهای تروریستی است، مذاکره میکند؛ آنهم به نمایندگی ساختار نظامی پاکستان، نهادی که سالهاست در شکلگیری و حمایت از چنین شبکههای خشونتگرا و افراطی نقش اساسی داشتند.
این صحنه بیش از آنکه یک روند عادی سیاسی را نشان دهد، بازتاب تلخی از وضعیتی است که در آن سرنوشت کشوری با تاریخ و تمدن کهن، به میدان گفتوگوی گروههایی گره خورده که نامشان بیش از هر چیز با خشونت و افراطگرایی پیوند خورده است.
یادداشت: این عکس، فضلالرحمن خلیل را در کنار عبدالله گل، پسر جنرال حمید گل، در اسلامآباد نشان میدهد. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
For a land that has always taken pride in its thousands-year-old history and ancient civilization, what scene could be more bitter and tragic than this? An individual like Fazlur Rahman Khalil, whose name appears on terrorism blacklists, enters Afghanistan and negotiates with a group such as the Afghan Taliban; who themselves are under sanctions and blacklists by many countries; over the fate of another group, Tehrik-i-Taliban Pakistan (TTP), which is also listed as a terrorist organization. And this takes place on behalf of Pakistan’s military establishment, an institution that for years has been accused of playing a key role in the formation and support of such violent and extremist networks.
This reflects far more than a normal political process; it is a bitter reminder of a situation in which the fate of a country with an ancient history and civilization has become tied to the negotiating ground of groups whose names are associated above all with violence and extremism.
Note: The photo shows Fazlur Rahman Khalil with Abdullah Gul, the son of General Hamid Gul, taken in Islamabad.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
برای سرزمینی که همواره به تاریخ چند هزارساله و تمدن کهنش میبالد، چه صحنهای تلختر و اسفناک تر از این میتواند باشد؟ فردی چون فضلالرحمن خلیل، که نامش در فهرست سیاه تروریزم قرار دارد، وارد افغانستان میشود و با گروهی مانند طالبان افغانستان؛ که خود نیز در فهرستهای تحریمی بسیاری از کشورها قرار دارند؛ بر سر سرنوشت گروهی دیگر چون تحریک طالبان پاکستان، که آن هم در فهرست سازمانهای تروریستی است، مذاکره میکند؛ آنهم به نمایندگی ساختار نظامی پاکستان، نهادی که سالهاست در شکلگیری و حمایت از چنین شبکههای خشونتگرا و افراطی نقش اساسی داشتند.
این صحنه بیش از آنکه یک روند عادی سیاسی را نشان دهد، بازتاب تلخی از وضعیتی است که در آن سرنوشت کشوری با تاریخ و تمدن کهن، به میدان گفتوگوی گروههایی گره خورده که نامشان بیش از هر چیز با خشونت و افراطگرایی پیوند خورده است. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
برای سرزمینی که همواره به تاریخ چند هزارساله و تمدن کهنش میبالد، چه صحنهای تلختر و اسفناک تر از این میتواند باشد؟ فردی چون فضلالرحمن خلیل، که نامش در فهرست سیاه تروریزم قرار دارد، وارد افغانستان میشود و با گروهی مانند طالبان افغانستان؛ که خود نیز در فهرستهای تحریمی بسیاری از کشورها قرار دارند؛ بر سر سرنوشت گروهی دیگر چون تحریک طالبان پاکستان، که آن هم در فهرست سازمانهای تروریستی است، مذاکره میکند؛ آنهم به نمایندگی ساختار نظامی پاکستان، نهادی که سالهاست در شکلگیری و حمایت از چنین شبکههای خشونتگرا و افراطی نقش اساسی داشتند.
این صحنه بیش از آنکه یک روند عادی سیاسی را نشان دهد، بازتاب تلخی از وضعیتی است که در آن سرنوشت کشوری با تاریخ و تمدن کهن، به میدان گفتوگوی گروههایی گره خورده که نامشان بیش از هر چیز با خشونت و افراطگرایی پیوند خورده است. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
The outcome of U.S. strategies over the past century has been that, after spending trillions of dollars and shedding the blood of thousands; both its own and others’, in Vietnam Ho Chi Minh ultimately came to power; 1/2
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
in Iraq, Saddam Hussein was replaced by figures such as Abu Bakr al-Baghdadi; in Afghanistan, Mullah Omar was replaced by Hibatullah; and finally in Iran, Ali Khamenei was replaced by Mojtaba Khamenei as leader. 2/2
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
"The question isn't only whether these weapons R secure 2day, but whether the Int’l community can afford 2 ignore the risks tomorrow. Ensuring the safety of PAK's nuclear arsenal is therefore not merely a national issue; it is a matter of global security." share.google/mIb0Po1jMDz2IUPIu
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Congratulations to @SkyYaldaHakim Yalda Hakim on receiving the Journalist of the Year award.
A well-deserved recognition of courage, professionalism, and a steadfast commitment to telling the truth. Your work continues to inspire journalists around the world.
Sky News
@SkyNews
Sky News wins best News Channel at Royal Television Awards as Yalda Hakim named Presenter of the Year.
🔗 Read more news.sky.com/story/sky-news-wins-best-news-channel-at-roy… -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
If reports are accurate, it could mark a strategic turning point in the region. Given how tightly Iran’s power structure is tied to the S. Leader, his removal would test the succession process, reshape internal balances, & inject new uncertainty into regional security dynamics.
Fox News
@FoxNews
BREAKING: Iran’s Supreme Leader Ayatollah Ali Khamenei confirmed dead, @TreyYingst reports.
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
اگر بخواهیم بفهمیم منطقه ما واقعاً به کدام سو در حال لغزش است، بازخوانی این یادداشتِ یکسال پیش شاید بیفایده نباشد و شاید این نوشته، چراغی کوچک باشد در تاریکی پیچیدهی تحولات امروز این منطقه.
گاهی گذر زمان، تحلیل دیروز را به واقعیت امروز تبدیل/نزدیک میکند.
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
با گذشت بیش از صد سال از قرارداد سایکس-پیکو که در سال ۱۹۱۶ منجر به شکلگیری ساختار فعلی خاورمیانه شد، ایده خاورمیانه نوین در سال ۲۰۰۶ توسط کاندولیزا رایس، مشاور امنیت ملی آمریکا مطرح شد؛ اما این پروژه در برابر تحولات سیاسی و امنیتی منطقه با چالشهای عمدهای روبرو گردید. پس از وقایع ۷ اکتبر ۲۰۲۳، نخستوزیر اسرائیل بار دیگر از «خاورمیانه نوین» سخن گفت، و با احتمال بازگشت دونالد ترامپ به قدرت، بار دیگر این مفهوم وارد گفتمان ژئوپلیتیک شده است.
در چنین فضایی، سیاست خارجی ایالات متحده که با تمرکز بر مهار چین دنبال میشود، نیاز به متحدان خوداتکا و منطقهای همچون روسیه، هند و اسرائیل دارد. با این تحولات، دو پرسش کلیدی در برابر ما قرار دارد:
۱- آیا افغانستان بار دیگر به ابزار ژئوپلیتیکی در بازی قدرتها تقلیل خواهد یافت؟
۲- یا میتواند نقش یک بازیگر مستقل را ایفا کند؟
رحمتالله نبیل در این نوشته به جایگاه احتمالی افغانستان در معادلات جهانی میپردازد.
afintl.com/202503218869 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
تحلیلی از یکسال قبل!
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۴- سناریوهای آینده ایران و تأثیر آن بر افغانستان
ایران در آستانه انتخابی دشوار قرار دارد:
الف) عادیسازی با غرب:
در این مسیر، تهران با فاصلهگرفتن از محور چین/روسیه، فاصله گیری از تقویه نیروهای نیابتی، پشت پا کردن به برنامه هستوی/راکتی وارد فضای جدیدی از دیپلماسی میشود که:
⁃ حمایت ایران از طالبان یا گروههای نزدیک به آن ممکن است کمتر شود.
⁃ فضای جدیدی برای قدرتهای دیگر و نیروهای داخلی افغانستان برای نقشآفرینی باز خواهد شد.
⁃ اگر رهبران افغانستان بتوانند از این فرصت استفاده کنند، امکان شکلگیری همکاریهای منطقهای و سرمایهگذاریهای تازه بهوجود میآید.
⁃ اما اگر مانند گذشته از این فرصتها استفاده نشود، بازیگران دیگر جا را پُر خواهند کرد.
ب) درگیری نظامی با آمریکا / اسرائیل:
اگر ایران وارد جنگ مستقیم با غرب شود، ممکن است افغانستان به طور ناخواسته درگیر این بحران شود. در این صورت:
⁃ ایران ممکن است از خاک افغانستان برای حمایت از گروههای نیابتی خود منحیث عمق استراتیژیک استفاده کند.
از گروههای مذهبی وسیاسی همسو یا فرماندهان محلی بخواهد علیه منافع غربی یا رقبای خود اقدام کنند که در اینصورت گروه های مخالف ایران همچون داعش و جیش العدل هم فعالتر وارد تنشهای نیابتی خواهند شد.
⁃ این وضعیت امنیت افغانستان را پیچیدهتر و روابط بینالمللی افغانستان را متشنج میسازد.
⁃ در این حالت، ممکن است غرب نیز فشارهای خود بر افغانستان را افزایش دهد تا مانع استفاده ایران از خاک افغانستان شود.
ج) فروپاشی یا بیثباتی داخلی در ایران:
اعتراضات قومی، مذهبی و اقتصادی در ایران – به ویژه در سیستان و بلوچستان میتواند مرزهای غربی افغانستان را به شدت تحت تأثیر قرار دهد و موجی از بحران مهاجرت، ناامنی و حتی رقابت مذهبی را به دنبال داشته باشد.
در صورت تشدید بحرانهای داخلی در ایران، مانند اعتراضات قومی و مذهبی در سیستان، بلوچستان:
•این بحرانها میتوانند به مرزهای غربی افغانستان سرایت کنند.
•موجی از مهاجرین، مشکلات اقتصادی، قاچاق اسلحه یا تنشهای مذهبی ممکن است وارد افغانستان شود.
•گروههای افراطی میتوانند از این بینظمی برای قدرتگیری استفاده کنند.
•حتی احتمال دارد ایران، برای انحراف افکار عمومی داخلی، دخالتهای بیشتری در افغانستان انجام دهد.
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
با گذشت بیش از صد سال از قرارداد سایکس-پیکو که در سال ۱۹۱۶ منجر به شکلگیری ساختار فعلی خاورمیانه شد، ایده خاورمیانه نوین در سال ۲۰۰۶ توسط کاندولیزا رایس، مشاور امنیت ملی آمریکا مطرح شد؛ اما این پروژه در برابر تحولات سیاسی و امنیتی منطقه با چالشهای عمدهای روبرو گردید. پس از وقایع ۷ اکتبر ۲۰۲۳، نخستوزیر اسرائیل بار دیگر از «خاورمیانه نوین» سخن گفت، و با احتمال بازگشت دونالد ترامپ به قدرت، بار دیگر این مفهوم وارد گفتمان ژئوپلیتیک شده است.
در چنین فضایی، سیاست خارجی ایالات متحده که با تمرکز بر مهار چین دنبال میشود، نیاز به متحدان خوداتکا و منطقهای همچون روسیه، هند و اسرائیل دارد. با این تحولات، دو پرسش کلیدی در برابر ما قرار دارد:
۱- آیا افغانستان بار دیگر به ابزار ژئوپلیتیکی در بازی قدرتها تقلیل خواهد یافت؟
۲- یا میتواند نقش یک بازیگر مستقل را ایفا کند؟
رحمتالله نبیل در این نوشته به جایگاه احتمالی افغانستان در معادلات جهانی میپردازد.
afintl.com/202503218869 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
بالاخره در همان مسیری که قابل پیش بینی بود!
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
قراین نشان میدهد که ایدئولوگ در مسیر شکست قرار دارد؛ اما نگرانی از این است که ملت بزرگ ایران هزینهٔ این باخت را بپردازد. ما در افغانستان با گوشت و استخوان آموختهایم که قمار با سرنوشت ملتها، نه سیاست است و نه راهحل؛ بلکه فاجعه است.
-
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د اوسني وضعیت له مخې، هغه چې نن ورځ په افغانستان او شاوخوا سیمه کې روان دی، زړه نا زړه دې پایلې ته رسیږو چې تر څو «امر ثانی» را ونهرسېږي؛ یا چې سپینه یې سره ووایو، تر څو «امیر ثانی» سر را ښکاره نکړي: هیڅ د تغیر نښه یا هیله د طالبانو په چلند، فکر او کړنلاره کې نه لیدل کېږي.
یعنې یا به منتظر د یوه نا پېژندل شوي درون (بېپیلوټه الوتکې) پاتې کیږو، چې یوه ورځ د کندهار په اسمان کې راڅرګند شي او بیبیسی هم د «مجازي امیر» د مرګ خبر خپور کړي، یا به د کومې معجزې په تمه کښینو چې شاید راشي، شاید هم هېڅکله نه… او که راشي، نه ده معلومه چې کله او څنګه!
زمونږ افغانانو اوسنی برخلیک مو، ورځ تر بلې، د ایران د خلکو د برخلیک سره ورته کېږي. هلته خلک له څلوېښتو کلونو راهیسې، د هیلو خوڅیدلو زړونو او د تشو لاسونو سره، شپهورځ په دې تمه ناست دي، چې ګواکي «رهبر معظم» به لاړ شي او یو « غور معظم» به راشي!
خو نه رهبر ځي، نه یې د خلکو ژوند ښه کېږي؛ یوازې دیوالونه لوړېږي، زندانونه لا نور هم ډکېږي، او دسترخوانونه نور هم خالي کېږي!
په افغانستان او ایران دواړو کې، ستونزه یوازې د څېرو په بدلون کې نه ده، بلکې په جوړښت کې ده. هلته چې دین له خپل اصلي ځای او چوکاټ، یعنې د ایمان او اخلاقو څخه بی ځایه شوی او د زور، واک او ښکیلاک وسیله ګرځېدلې ده.
کله چې سیاست د دین چپنه واغوندي، نه له دین څه پاتې کېږي، نه له سیاست ځخه څه جوړېږي.
هغه څه چې پاتې کېږي، یو ولس دی له زخمي زړونو، نه رغېدونکو ټپونو، او واهی هیلو سره چې هر ځل، د زور، تزویر او دروغو تر سیوري لاندې، بېرته شاتګ ته اړ ایستل کېږي.
دا ده زموږ او زموږ د ګاونډي هیواد کیسه، د دوو «آخوندانو» تر سیوري لاندې:
په داسی حال کی چی سترګې مو آسمان ته نیولی، زړونه مو له درده ډک دي، او خاوره مو نور د عدالت بوی نه ورکوي. -
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
از وضعیتی که امروز در افغانستان و اطرافش/منطقه در جریان است ناخواسته به این نتیجه میرسیم که تا «امر ثانی» نرسد؛ یا به زبان خودمانی، تا «امیر ثانی» ظاهر نشود، هیچ امیدی به تغییر در شیوه و دیدگاه طالبان در افغانستان نیست!
یعنی یا باید منتظر یک پهپاد (درون/هوا پیمای بی سر نشین) ناشناس باشیم که روزی در آسمان قندهار ظاهر شود و بی بی سی خبر مرگ "امیر" مجازی را بدهد، یا چشمبهراه معجزهای بمانیم که شاید بیاید، شاید هم نه... و اگر بیاید، معلوم نیست کی و چیوقت!
این روزها سرنوشت ما مردم افغانستان، بیشتر و بیشتر شبیه سرنوشت مردم ایران شده است؛ همانجا که ملت ایران ، چهل و چند سال است با دلهای پر از آرزو و دستان خالی، شب و روز را به امید رفتن «رهبر معظم» و آمدن یک «معظمتر» دیگر سپری میکنند. اما نه رهبری میرود، نه زندگی بهتر میشود؛ فقط دیوارها بلندتر، زندانها مزدحم تر، و سفرهها خالیتر شده است!
در افغانستان و ایران، مشکل تنها در چهرهها نیست، در ساختار است. جاییکه دین از جایگاه وجارچوب ایمان و اخلاق بیرون کشیده شده و به ابزاری برای قدرت، سرکوب و توجیه زورگویی تبدیل شده است.
وقتی سیاست، لباس دین بر تن میکند، نه از دین چیزی میماند، نه از سیاست چیزی ساخته میشود.
آنچه میماند، مردمیاند با دلهای خونین و زخمهایی که دیگر فرصت التیام نمییابند؛ و امیدهایی که هر بار، زیر سایهی زور، تزویر و دروغ، یک گام دیگر به گذشته/عقب کشانیده میشوند.
این است قصهی امروز ما و همسایه ما ، زیر سایهی دو «آخوند»:
چشمانمان به آسمان، دلهای مان پُر از درد، و زمین ما که دیگر بوی عدالت نمیدهد. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
که د پاکستان حملی پر افغانستان دوام وکړي، طالبان ښايي د ډیپلوماتیکو او مذهبي لارو له لارې تاوتریخوالی زیات کړي، له دې جملې:
۱. له اسلامآباد سره د رسمي ډیپلوماتیکو اړیکو پرېکول.
۲. د علماوو شورا کارول څو د پاکستان اړوند د جهاد فتوا له لارې خپل دریځ ته مشروعیت ورکړي.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
اگر تنشهای کنونی ادامه یابد، طالبان ممکن است از طریق هر دو کانال دیپلماتیک و مذهبی تنشها را تشدید کنند از جمله با:
۱. قطع روابط رسمی دیپلماتیک با اسلامآباد.
۲. بهرهگیری از شورای علمای طالبان برای مشروعیتبخشی به موضع خود از طریق صدور احتمالی فتوا در مورد جهاد در پاکستان. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
اگر تنشهای کنونی ادامه یابد، طالبان ممکن است از طریق هر دو کانال دیپلماتیک و مذهبی تنشها را تشدید کنند از جمله با:
۱. قطع روابط رسمی دیپلماتیک با اسلامآباد.
۲. بهرهگیری از شورای علمای طالبان برای مشروعیتبخشی به موضع خود از طریق صدور احتمالی فتوا در مورد جهاد در پاکستان. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
If current tensions persist, the TBN escalate through both diplomatic & religious channels by:
1.Breaking formal diplomatic relations with PAK.
2.Leveraging TBN's Council of Ulema to potentially legitimize their position through a religious ruling (fatwa) concerning PAK. -
Post not available here, view on X
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Perhaps the next carefully staged photo-op is simply a matter of timing.
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Pakistan has stepped into Afghanistan and fallen into the very trap it spent decades setting for others. The consequences of flawed long-term policies always return; and now for Pakistan there is neither an easy retreat nor a cost-free advance.
-
Rahmatullah Nabil reposted
Saeed Shinwari
@Saeed_Shinwarai
د ملي امنیت پخوانی رییس رحمت الله نبیل:
د پاکستان پښه افغانستان ته راکش او په هغه تلک کې مستقیما ونښت چې ٥٠ کالو راهیسې یې دلته نورو ته ایښوده. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
1/
پاکستان د افغانستان په دلدل/ډنډ کې!
په تېرو څه باندې پنځو لسیزو کې افغانستان څو ځله د لویو قدرتونو د ازموینې ډګر او د هغوی د ناسمو محاسبو قرباني شوی دی.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
"اکنون همان آرزوی کشورهای شکستخورده در AFG در حالِ تحقق است که با وسیلهٔ همان ابزارِ استفادهشده، خودِ PAK به دلدل کشانیده شود؛ PAK اینبار نه از طریق نیروهای نیابتی، بلکه با رویاروییِ مستقیم درگیرِ بحرانِ AFG شده است. تلهای که پنج دهه برای دیگران میگذاشت، امروز خودش..."
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
پاکستان در باتلاق افغانستان!
در بیش از پنج دههی اخیر (حداقل در سن و سال من و همنسلانم)، افغانستان بارها به میدانِ آزمونِ قدرتها و قربانیِ محاسباتِ نادرستِ آنان تبدیل شده است. نخست، قوای اتحادِ جماهیرِ شوروی با تشویق و همکاریِ برخی وابستگانِ داخلی واردِ خاکِ افغانستان شدند، اما در باتلاقِ مقاومتِ مردم و پیچیدگیهای جغرافیایی و اجتماعیِ این سرزمین گرفتار آمدند. خروجِ تحقیرآمیزِ شوروی آغازِ فروپاشیِ یکی از دو ابرقدرتِ آن زمان بود.
پس از آن، پاکستان با تکیه بر نیروهای نیابتی و شعارِ «عمقِ استراتژیک» در پیِ تسلط بر افغانستان برآمد. این سیاستِ استخباراتی که در ابتدا بهظاهر موفق مینمود، در عمل به تلهای بدل شد که ریشههای تروریسم و افراطگرایی را نهتنها در افغانستان، بلکه در درونِ خودِ پاکستان نیز گسترش داد. آنچه روزی «ابزارِ نفوذ» خوانده میشد، امروز به «عاملِ فرسایشِ امنیت و اقتصاد» پاکستان تبدیل شده است و میبینیم که بر اساسِ محاسباتِ نادرست، عملاً پاکستان در مدیریتِ پروژههای نیابتی و ترویجِ افراطیت در مسیرِ تبدیلشدن به میدانِ جنگهای نیابتی و دستپروردههایش قرار گرفته است.
تاریخ بار دیگر در حال تکرار است؛ پاکستان همان مسیری را به سویِ باتلاق میپیماید که پیشتر شوروی و بعدا ایالاتِ متحده در آن فرو رفته بودند؛ مسیری مبتنی بر توهمِ کنترول بر واقعیتی که از درون قابلِ مهار نیست. سالها تلاش برای مهندسیِ افغانستان از بیرون اکنون دامنِ اسلامآباد را گرفته است. افراطگراییای که روزی برای فشار بر دیگران پرورده شد، حالا به تهدیدی واقعی علیه خودِ پاکستان تبدیل شده است؛ تهدیدی که نه با مرز و نه با شعار قابلِ مهار است.
آرزوی دیرینهٔ برخی از قدرتهای شکستخورده در افغانستان این بود که بانیِ اصلیِ شکستهایشان ؛ یعنی سیاستسازانِ پاکستان ؛ روزی خود در همان دلدل فرو روند و توسط همان مارِخوشخطوخالی گزیده شوند که برای گزیدنِ دیگران تربیتشان کرده بودند. همین چهار سال قبل خواجه آصف، وزیرِ دفاعِ پاکستان، با غرور گفته بود: «طاقتی تمہاری ہے، الله ہماری ہے.» یا آن گفته مشهور جنرالِ حمید گل که گفته بود: «ما/آی اس ای یکبار با پولِ امریکا، اتحادِ شوروی را در افغانستان شکست دادیم و بارِ دوم با پولِ امریکا خودِ امریکا را در افغانستان شکست دادیم.» اکنون همان آرزوی کشورهای شکستخورده در افغانستان در حالِ تحقق است که با وسیلهٔ همان ابزارِ استفادهشده، خودِ پاکستان به دلدل کشانیده شود؛ پاکستان اینبار نه از طریق نیروهای نیابتی، بلکه با رویاروییِ مستقیم درگیرِ بحرانِ افغانستان شده است. تلهای که پنج دهه برای دیگران میگذاشت، امروز برای خودش بسته شده است.
اسلامآباد با گرفتنِ قراردادهای پروژههای نیابتی، ترویجِ افراطیتِ مذهبی و تبدیلِ سیاستِ خارجی به ابزارِ ایدئولوژیک، عملاً زمینهٔ فرو رفتن در این باتلاق را فراهم کرده است. در کنار این، تغییراتِ موازنهٔ قدرت در منطقه و نقشِ در حالِ دگرگونیٔ کشورهای منطقه و رقابتهای پنهانِ استخباراتی، همه دستبهدستِ هم دادهاند تا معادلاتِ قدیمی بیثبات شوند. بنابراین پاکستان از منظرِ سیاسی و امنیتی با مخاطراتِ جدیدی روبهروست که نه راهِ عقبنشینیِ آسانی برایش باقی میگذارد و نه مسیرِ پیشرویِ بدونِ قیمت در اختیارش میگذارد.
همانگونه که دندانهای نیشدارِ افراطیت از دهانِ بسیاری از بازیگرانِ منطقهای کشیده شد، در آیندهٔ نهچنداندور پاکستان نیز از این قاعده مستثنی نخواهد ماند. بحرانِ سیاسی، فشارِ اقتصادی، نارضایتیِ اجتماعی و تهدیدِ گروههای مسلحِ داخلی، همه نشانههاییاند از بازگشتِ پیامدهایِ همان سیاستهای غلط بهسویِ طراحانِ آن.
افغانستان، با همهٔ زخمها و رنجهایش، بار دیگر ثابت خواهد کرد که هیچ قدرتی؛ چه بزرگ و چه کوچک؛ نمیتواند با ابزارِ زور، نیابت یا فریب، سرنوشتِ این سرزمین را کنترول کند. این خاک بار دیگر همان درسی را تکرار میکند که از بریتانیا تا شوروی و از آمریکا تا پاکستان آموخته نشده است: هرکس بخواهد افغانستان را میدانِ نفوذ بسازد، سرانجام خود در باتلاقِ آن فرو خواهد رفت و قسمیکه دیده میشود بالاخره اینبار نوبتِ پاکستان است.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
2/
لومړی د اتحاد جماهیر شوروی ځواکونه، د ځینو کورنیو متحدینو په هڅونه، افغانستان ته داخل شول؛ خو ډېر ژر د خلکو د مقاومت او د دې خاورې د سختې جغرافیې په ډنډ کې راګیر شول. د شوروي وتل د هغه ستر قدرت د زوال پیل شو.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
3/
وروسته پاکستان، د نیابتي ډلو په کارولو او د «ستراتېژیک عمق» تر شعار لاندې، هڅه وکړه پر افغانستان خپل نفوذ ټینګ کړي. دا تګلاره په پیل کې بریالۍ ښکاره کېده، خو په عمل کې په خطرناک جال بدله شوه
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
4/
دغه جال د ترهګرۍ او افراطیت ریښې نه یوازې په افغانستان، بلکې د پاکستان دننه هم خپرې کړې. هغه څه چې یو وخت «د نفوذ وسیله» بلل کېدل، نن د پاکستان د امنیتي او اقتصادي ستړیا لامل ګرځېدلي دي.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
5/
پاکستان اوس د خپلو نیابتي پروژو د مدیریت پر ځای، خپله د هماغو له ګواښ سره مخ دی. تاریخ بیا تکرارېږي؛ هماغه لاره چې شوروي او وروسته امریکا پرې تللي وو.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
6/
دا لاره پر دې ناسم باور ولاړه ده چې ګواکې افغانستان له بهره کنټرولېدای شي. کلونه د بهرني مهندسي هڅې اوس د اسلاماباد لمن نیولې ده. افراطیت چې د نورو پر ضد روزل شوی و، نن د پاکستان پر وړاندې ګواښ ګرځېدلی.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
7/
یو وخت ویل کېدل: «طاقتی تمہاری ہے، الله ہماری ہے.» او ادعا کېده چې شوروي او امریکا په افغانستان کې مات شول. خو نن څرګندیږي چې دا اوږده او خطرناکه لوبه بېرته د خپلو طراحانو پر ضد ګرځېدلې ده.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
8/
هغه دلدل چې پنځه لسیزې د نورو لپاره کارول کېده، اوس خپله پاکستان پکې نیښتی دی. مذهبي افراطیت پالل، نیابتي سیاست او ایډیولوژیک بهرنی سیاست دا حالت ته زمینه برابره کړه.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
9/
سیاسي کړکېچ، اقتصادي فشار او د کورنیو وسلهوالو ډلو ګواښونه ښيي چې د تېرو ناسمو تګلارو پایلې بېرته راګرځي. نه اسانه شاتګ شته او نه بېبیې وړاندې تګ.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
10/
افغانستان له خپلو ټولو ټپونو سره سره یو حقیقت بیا ثابتوي: هېڅ ځواک نه شي کولای د زور، نیابت یا فریب له لارې د دې خاورې برخلیک کنټرول کړي.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
11/
له برتانیا تر شوروي، او له امریکا تر پاکستانه، یو درس بیا تکرارېږي: هر څوک چې افغانستان د نفوذ ډګر ګرځوي، په پای کې به خپله د همدې دلدل/ډنډ ښکار شي. دا ځل وار د پاکستان دی. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
"اکنون همان آرزوی کشورهای شکستخورده در AFG در حالِ تحقق است که با وسیلهٔ همان ابزارِ استفادهشده، خودِ PAK به دلدل کشانیده شود؛ PAK اینبار نه از طریق نیروهای نیابتی، بلکه با رویاروییِ مستقیم درگیرِ بحرانِ AFG شده است. تلهای که پنج دهه برای دیگران میگذاشت، امروز خودش..."
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
پاکستان در باتلاق افغانستان!
در بیش از پنج دههی اخیر (حداقل در سن و سال من و همنسلانم)، افغانستان بارها به میدانِ آزمونِ قدرتها و قربانیِ محاسباتِ نادرستِ آنان تبدیل شده است. نخست، قوای اتحادِ جماهیرِ شوروی با تشویق و همکاریِ برخی وابستگانِ داخلی واردِ خاکِ افغانستان شدند، اما در باتلاقِ مقاومتِ مردم و پیچیدگیهای جغرافیایی و اجتماعیِ این سرزمین گرفتار آمدند. خروجِ تحقیرآمیزِ شوروی آغازِ فروپاشیِ یکی از دو ابرقدرتِ آن زمان بود.
پس از آن، پاکستان با تکیه بر نیروهای نیابتی و شعارِ «عمقِ استراتژیک» در پیِ تسلط بر افغانستان برآمد. این سیاستِ استخباراتی که در ابتدا بهظاهر موفق مینمود، در عمل به تلهای بدل شد که ریشههای تروریسم و افراطگرایی را نهتنها در افغانستان، بلکه در درونِ خودِ پاکستان نیز گسترش داد. آنچه روزی «ابزارِ نفوذ» خوانده میشد، امروز به «عاملِ فرسایشِ امنیت و اقتصاد» پاکستان تبدیل شده است و میبینیم که بر اساسِ محاسباتِ نادرست، عملاً پاکستان در مدیریتِ پروژههای نیابتی و ترویجِ افراطیت در مسیرِ تبدیلشدن به میدانِ جنگهای نیابتی و دستپروردههایش قرار گرفته است.
تاریخ بار دیگر در حال تکرار است؛ پاکستان همان مسیری را به سویِ باتلاق میپیماید که پیشتر شوروی و بعدا ایالاتِ متحده در آن فرو رفته بودند؛ مسیری مبتنی بر توهمِ کنترول بر واقعیتی که از درون قابلِ مهار نیست. سالها تلاش برای مهندسیِ افغانستان از بیرون اکنون دامنِ اسلامآباد را گرفته است. افراطگراییای که روزی برای فشار بر دیگران پرورده شد، حالا به تهدیدی واقعی علیه خودِ پاکستان تبدیل شده است؛ تهدیدی که نه با مرز و نه با شعار قابلِ مهار است.
آرزوی دیرینهٔ برخی از قدرتهای شکستخورده در افغانستان این بود که بانیِ اصلیِ شکستهایشان ؛ یعنی سیاستسازانِ پاکستان ؛ روزی خود در همان دلدل فرو روند و توسط همان مارِخوشخطوخالی گزیده شوند که برای گزیدنِ دیگران تربیتشان کرده بودند. همین چهار سال قبل خواجه آصف، وزیرِ دفاعِ پاکستان، با غرور گفته بود: «طاقتی تمہاری ہے، الله ہماری ہے.» یا آن گفته مشهور جنرالِ حمید گل که گفته بود: «ما/آی اس ای یکبار با پولِ امریکا، اتحادِ شوروی را در افغانستان شکست دادیم و بارِ دوم با پولِ امریکا خودِ امریکا را در افغانستان شکست دادیم.» اکنون همان آرزوی کشورهای شکستخورده در افغانستان در حالِ تحقق است که با وسیلهٔ همان ابزارِ استفادهشده، خودِ پاکستان به دلدل کشانیده شود؛ پاکستان اینبار نه از طریق نیروهای نیابتی، بلکه با رویاروییِ مستقیم درگیرِ بحرانِ افغانستان شده است. تلهای که پنج دهه برای دیگران میگذاشت، امروز برای خودش بسته شده است.
اسلامآباد با گرفتنِ قراردادهای پروژههای نیابتی، ترویجِ افراطیتِ مذهبی و تبدیلِ سیاستِ خارجی به ابزارِ ایدئولوژیک، عملاً زمینهٔ فرو رفتن در این باتلاق را فراهم کرده است. در کنار این، تغییراتِ موازنهٔ قدرت در منطقه و نقشِ در حالِ دگرگونیٔ کشورهای منطقه و رقابتهای پنهانِ استخباراتی، همه دستبهدستِ هم دادهاند تا معادلاتِ قدیمی بیثبات شوند. بنابراین پاکستان از منظرِ سیاسی و امنیتی با مخاطراتِ جدیدی روبهروست که نه راهِ عقبنشینیِ آسانی برایش باقی میگذارد و نه مسیرِ پیشرویِ بدونِ قیمت در اختیارش میگذارد.
همانگونه که دندانهای نیشدارِ افراطیت از دهانِ بسیاری از بازیگرانِ منطقهای کشیده شد، در آیندهٔ نهچنداندور پاکستان نیز از این قاعده مستثنی نخواهد ماند. بحرانِ سیاسی، فشارِ اقتصادی، نارضایتیِ اجتماعی و تهدیدِ گروههای مسلحِ داخلی، همه نشانههاییاند از بازگشتِ پیامدهایِ همان سیاستهای غلط بهسویِ طراحانِ آن.
افغانستان، با همهٔ زخمها و رنجهایش، بار دیگر ثابت خواهد کرد که هیچ قدرتی؛ چه بزرگ و چه کوچک؛ نمیتواند با ابزارِ زور، نیابت یا فریب، سرنوشتِ این سرزمین را کنترول کند. این خاک بار دیگر همان درسی را تکرار میکند که از بریتانیا تا شوروی و از آمریکا تا پاکستان آموخته نشده است: هرکس بخواهد افغانستان را میدانِ نفوذ بسازد، سرانجام خود در باتلاقِ آن فرو خواهد رفت و قسمیکه دیده میشود بالاخره اینبار نوبتِ پاکستان است. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
خواجه آصف بېپردې وايي: اټوم مو وساته، خو عزت مو په کرایه ورګړ او مصرف مو کړ. نتيجه؟ داسې هېواد چې هم اټومي ځواک دی او هم «د تشناب کاغذ» (د دوی په خپله وينا).
Pajhwok Afghan News
@pajhwok
د پاکستان د دفاع وزیر خواجه اصف پرون په پارلمان کې وویل: «امریکا له پاکستانه د تشناب د کاغذ نه هم بدتره استفاده وکړه.»
هغه دا هم ویلي چې له ۱۹۹۹ کال را وروسته، په ځانګړي ډول د افغانستان په جګړه کې، له امریکا سره د پاکستان د یوځای کېدو پرېکړې دغه هېواد ته اوږدمهاله زیانونه رسولي دي.
#پاکستان #افغانستان #امریکا #جګړهThis media couldn't be displayed. See it on the original post. -
Rahmatullah Nabil reposted
RANA TV (رڼا ټلوېزیون)
@RANATVAF
د افغانستان د ملي امنیت پخواني رییس پر خپله ایکس پاڼه د پاکستان د دفاع وزیر خواجه آصف د څرګندونو په غبرګون کې لیکلي چې نوموړی باید «جدي ونه نیول شي» او پوښتنه یې کړې چې د هغه کومه خبره د منلو وړ ده.
هغه لیکلي، هماغه څوک چې نن وايي د افغانستان جګړې سیاسي او «اجارهيي» وې او پاکستان د لويو قدرتونو د ګټو لپاره پکې ورګډ شو، پرون چې طالبان واک ته ورسېدل، امریکا ته یې ویلي وو: «طاقت له تاسو سره دی، خو خدای له موږ سره دی.»
د نبیل په وینا، که هر څه سیاست و، نو د دیني شعارونو کارول د څه لپاره وو؟ او که رښتیا د دین خبره وه، نو ولې نن هر څه د «سیاسي تېروتنو» په نوم خلاصه کېږي؟
نوموړي زیاته کړې چې دا ویل د شوروي راتګ «اشغال» نه و، د افغانانو درد نه کموي. د هغه په ټکو، جګړه، وراني او کډوالي د کاغذ پر مخ د لیکلو له لارې نه بدلېږي، ځکه افغانانو اشغال د قانون له لارې ونه پېژاند بلکې د هديرو، بېکوره کېدو او وران شويو ښارونو او کلیو له لارې یې وپېژاند.
هغه دا هم لیکلي چې دا ادعا چې «موږ هم قرباني شو»، یوازې نیمه خبره ده. د ده په باور، پاکستان یواځې قرباني نه و، بلکې پخپله یې پرېکړه وکړه، لاره یې وټاکله او کلونه یې د جګړې، ایډیالوژۍ او د دین له نومه د وسیلې په توګه کار واخیست.
د ملي امنیت د پخواني رییس په وینا، د کتابونو د نصاب بدلول او د جګړې او جهاد روایت جوړول تصادفي نه وو، او جنرال عاصم منیر هم د هماغه پوځي نسل محصول دی چې فکر یې د جنرال اختر عبدالرحمن او جنرال ضیاءالحق په وخت کې جوړ شوی و.
هغه ټینګار کړی چې حقیقت دا دی: پاکستان له پیله د سیمې د نیابتي لوبو او ایډیالوژۍ پروژه وه، نه یو هېواد چې رښتیني ملي روایت او ارزښتونه ولري. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
خواجه آصف را جدی نگیرید؛ معلوم نیست کدام حرفش را باید باور کرد.
همان کسی که امروز میگوید جنگهای افغانستان سیاسی و «اجارهای» بوده و پاکستان برای منافع قدرتها وارد آن شد، دیروز با حاکمشدن طالبان رو به امریکا گفت:
«قدرت از شماست، خدا با ماست.»
اگر همهچیز سیاست بود، این شعار دینی برای چه بود؟
و اگر واقعاً باور دینی در کار بود، چرا امروز همهچیز به «اشتباهات سیاسی» خلاصه میشود؟
گفتن اینکه حضور شوروی «اشغال» نبود، نه درد مردم افغانستان را پاک میکند و نه جنگ و ویرانی را مشروع میسازد. مردم افغانستان اشغال را با تعریفهای حقوقی نشناختند؛ با قبرستانها، مهاجرتها، و شهرها و دهات ویرانشده شناختند.
اینکه امروز این آقا میگوید «ما هم قربانی شدیم»، فقط نیمهٔ حقیقت است. پاکستان فقط قربانی نبود؛ تصمیم گرفت، مسیر را انتخاب کرد و سالها از جنگ، ایدئولوژی و شعارهای دینی و جهادی بهعنوان ابزار سود برد.
تغییر نصاب کتابهای درسی و ساختن روایتهای جنگی و جهادی اتفاقی نبود. جنرال عاصم منیر نیز محصول همان نسل نظامیای است که روحیهاش در دوران جنرال اختر عبدالرحمن و جنرال ضیاءالحق شکل گرفت.
حقیقت این است: تشکیل کشوری بنام پاکستان از آغاز یک پروژهٔ ایدئولوژیک و نیابتی منطقوی بوده، نه یک ملت با روایت صادقانهٔ ملی!
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
خواجه آصف، وزیر دفاع پاکستان در اعترافات تاریخی در مجلس ملی این کشور گفت که پاکستان از پیامدهای دخالت در جنگ افغانستان، آسیب دیده است.
آقای آصف اذعان کرد که کشورش بخاطر اسلام در جنگ افغانستان دخالت نکرد، بلکه بخاطر رضایت امریکا وارد این جنگ شد.This media couldn't be displayed. See it on the original post. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
خواجه آصف جدي مه نيسئ؛ د ده کومه خبره باید و منل شي!
هماغه سړی چې نن وايي د افغانستان جګړې سياسي او «اجارهيي» وې او پاکستان د لويو قدرتونو د ګټو لپاره پکې ورګډ شو، پرون چې طالبان واک ته ورسېدل، امريکا ته يې وويل:
«طاقت له تاسو سره دی، خو خداى له موږ سره دی.»
که هر څه سياست و، نو دا دینی شعارونه د څه لپاره وو؟
او که رښتيا د دين خبره وه، نو ولې نن هر څه د «سياسي تېروتنو» په نوم خلاصه کېږي؟
دا ويل چې د شوروي راتګ «اشغال» نه و، د افغانانو درد نه کموي. جګړه، وراني او کډوالي د کاغذ پر مخ د لیکلو له لاری نه بدلېږي. افغانانو اشغال د قانون له لارې ونه پېژاند؛ د هديرو، بېکوره کېدو، او وران شويو ښارونو او کليو له لارې يې وپېژاند.
دا چې نن وايي: «موږ هم قرباني شو»، دا يوازې نيمه خبره ده. پاکستان يوازې قرباني نه و؛ پخپله يې پرېکړه وکړه، لاره يې وټاکله، او کلونه يې د جګړې، ايډيالوژۍ او د دين له نومه د وسيلې په توګه کار واخيست.
د کتابونو د نصاب بدلول او د جګړې او حهاد روایت جوړول تصادفی نه وو. جنرال عاصم منير هم د هماغه پوځي نسل پيداوار دی چې فکر يې د جنرال اختر عبدالرحمن او جنرال ضياءالحق په وخت کې جوړ شوی دي.
حقيقت دا دی: پاکستان له پيله د منطقې د نيابتي لوبو او ايډيالوژۍ پروژه وه، نه يو هېواد چې رښتينې ملي روایت/ارزښت ولري.
افغانستان انټرنشنل - پښتو
@afintlpashto
د پاکستان دفاع وزیر په خپله وروستۍ وینا کې ویلي، چې لویدیز د افغانستان په مساله کې له پاکستان نه ګټه واخېسته، خو د تشناب کاغذ په څېر یې دوی پرېښودل. د اصف په وینا، د پاکستان دیکتاتورو جنرالانو له افغان جګړې نه د مشروعیت لپاره ګټه اخېسته.
afintl.com/pa/202602101084 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
تفاوت در تفسیر از دین را ببینید:
طالبان به خود حق میدادند که با پوشیدن لباس زنانه انسان بکشند؛
اما یک دختر، فقط برای زنده نگهداشتن خانوادهاش، ناچار میشود لباس مردانه بپوشد.
یکی برای گرفتن جان، دیگری برای حفظ جان؛
در منطق آنان، آن روا شمرده شد و این ناروا.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د دین د تفسیر توپیر ته وګورئ:
طالبان ځانته دا حق ورکاوه چې د ښځو کالي واغوندي او انسانان ووژني؛
خو یوه نجلۍ، یوازې د خپلې کورنۍ د ژوندي ساتلو لپاره، اړ کېږي چې د نارینه کالي واغوندي.
یو د ژوند د اخیستلو لپاره، بل د ژوند د ساتلو لپاره؛
د هغوی په منطق کې، هغه روا وګڼل شو او دا ناروا.
Golchehrah Yaftali
@womenaidafghan1
Her crime? Changing her identity for a piece of bread her punishment: arrest by the Taliban.
This image is a scream of a crime: a girl who
has been forced to hide her womanhood for more than three years in order to work under the terrorist, misogynistic Taliban regime so that her male-less family does not starve. By excluding women from education, work, and public life, the Taliban have pushed them into the shadows and stripped them of their right to a dignified human life -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د دین د تفسیر توپیر ته وګورئ:
طالبان ځانته دا حق ورکاوه چې د ښځو کالي واغوندي او انسانان ووژني؛
خو یوه نجلۍ، یوازې د خپلې کورنۍ د ژوندي ساتلو لپاره، اړ کېږي چې د نارینه کالي واغوندي.
یو د ژوند د اخیستلو لپاره، بل د ژوند د ساتلو لپاره؛
د هغوی په منطق کې، هغه روا وګڼل شو او دا ناروا.
Golchehrah Yaftali
@womenaidafghan1
Her crime? Changing her identity for a piece of bread her punishment: arrest by the Taliban.
This image is a scream of a crime: a girl who
has been forced to hide her womanhood for more than three years in order to work under the terrorist, misogynistic Taliban regime so that her male-less family does not starve. By excluding women from education, work, and public life, the Taliban have pushed them into the shadows and stripped them of their right to a dignified human life -
Rahmatullah Nabil reposted
Wais Barakzai 🇦🇫
@WaisBarakzai
8 days ago,Adil Raja,a former ISI and Pakistan Army official, released a video alleging that Asim Munir was planning a false-flag operation to escalate tensions among Afghanistan,Pak & India. Today, an attack was carried out targeting Pakistan’s Shia community. @soldierspeaks
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Recently, following the decision by Pakistan’s military leadership to deploy Pakistani military forces to Gaza, a number of prominent Shia scholars in Pakistan؛ including Allama Syed Nazir Abbas Naqvi, a leader of the Shia Ulema Council of Pakistan، have taken a strong and explicit stance against this decision.
According to available information, today’s attack was carried out by a jihadist organization affiliated with Pakistan’s ISI, known as Harakat-ul-Mujahideen, which is led by Maulana Fazlur Rehman Khalil, and was executed through the ISI’s “hidden hands.” In the published image, Maulana Khalil’s close relationship with Abdullah Gul, the son of former ISI chief General Hamid Gul, can clearly be observed.
Maulana Fazlur Rehman Khalil is the leader and founder of Harakat-ul-Mujahideen Pakistan; a jihadist figure who entered militant networks in the 1980s during the Afghan war against the Soviet Union. He had links with al-Qaeda and Osama bin Laden and signed the 1998 fatwa declaring war against the United States; as a result, he was placed under sanctions by the United States and the United Nations. Despite this background, Khalil has for years continued to operate and move freely inside Pakistan with support, becoming a clear example of the intersection between jihadist groups, dual security policies, and organized religion in South Asia. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د پاکستان په اسلاماباد کې پر یوه جومات د ننني برید په تړاو!
وروستیو کې، د پاکستان د پوځي مشرتابه لهخوا غزې ته د پاکستاني پوځي ځواکونو د لېږلو پرېکړې وروسته، د پاکستان یو شمېر مخکښ شیعه علماوو؛ چې په هغوی کې علامه سید نذیر عباس نقوي، د پاکستان د شیعه علماوو د شورا له مشرانو څخه دی؛ د دې پرېکړې پر وړاندې سخت او ښکاره دریځ خپل کړی دی.
د شته معلوماتو له مخې، د نن ورځې برید د پاکستان د آیاېسآی پورې تړلې جهادي ډلې حرکتالمجاهدین لهخوا ترسره شوی، چې مشري یې مولانا فضلالرحمن خلیل کوي، او دا برید د آیاېسآی د «پټو لاسونو» له لارې تنظیم شوی دی. په خپره شوې انځور کې د مولانا خلیل نږدې اړیکې له عبدالله ګل سره؛ چې د پخواني آیاېسآی مشر جنرال حمید ګل زوی دی؛ په ښکاره ډول لیدل کېږي.
مولانا فضلالرحمن خلیل د پاکستان د حرکتالمجاهدین ډلې بنسټايښودونکی او مشر دی؛ هغه یو جهادي څېره ده چې د ۱۹۸۰مې لسیزې پر مهال د شوروي اتحاد پر ضد د افغانستان د جګړې په ترڅ کې وسلهوالو شبکو ته داخل شو. هغه له القاعده او اسامه بن لادن سره اړیکې لرلې او په ۱۹۹۸ کال کې یې د امریکا پر ضد د جګړې فتوا لاسلیک کړه؛ له همدې امله د امریکا متحده ایالاتو او ملګرو ملتونو لهخوا تر بندیزونو لاندې راغی. له دې مخینې سره سره، خلیل د کلونو راهیسې د پاکستان دننه د ملاتړ تر سیوري لاندې په ازاد ډول فعالیت او تګ راتګ کوي، او د جنوبي اسیا په سیمه کې د جهادي ډلو، دوهګوني امنیتي سیاست، او افراطی ډلو ترمنځ د اړیکو روښانه بېلګه ګرځېدلې ده.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
به ارتباط حملهٔ امروز در مسجدی در اسلامآباد پاکستان!
در این اواخر، پس از فیصلهٔ نظامیان پاکستان مبنی بر اعزام نیروی نظامی پاکستان به غزه، شماری از علمای برجستهٔ اهل تشیع پاکستان، از جمله علامه سید نذیر عباس نقوی از رهبران شورای علمای شیعه پاکستان، در برابر این تصمیم موضعگیری شدید و صریح اتخاذ کردند.
بر اساس اطلاعات موجود، حملهٔ امروز از سوی یک تنظیم جهادی وابسته به آیاسآی پاکستان به نام حرکتالمجاهدین؛ که رهبری آن را مولانا فضلالرحمن خلیل بر عهده دارد و از طریق «دستان پنهان» آیاسآی صورت گرفته است. در تصویر منتشرشده، روابط نزدیک مولانا خلیل با عبدالله گل، پسر جنرال حمید گل رئیس اسبق آیاسآی، بهخوبی قابل مشاهده است.
مولانا فضلالرحمن خلیل رهبر و بنیانگذار گروه حرکتالمجاهدین پاکستان است؛ چهرهای جهادی که از دههٔ ۱۹۸۰ و همزمان با جنگ افغانستان علیه شوروی وارد شبکههای مسلح شد. او با القاعده و اسامه بنلادن ارتباط داشت و در سال ۱۹۹۸ فتوای اعلان جنگ علیه آمریکا را امضا کرد؛ به همین دلیل در فهرست تحریمهای ایالات متحده و سازمان ملل قرار گرفت. با وجود این پیشینه، خلیل سالها در داخل پاکستان با حمایت و آزادی به فعالیت و تردد ادامه داده و به نمونهای شاخص از پیوند میان گروههای جهادی، سیاست امنیتی دوگانه و مذهب سازمانیافته در جنوب آسیا تبدیل شده است. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
به ارتباط حملهٔ امروز در مسجدی در اسلامآباد پاکستان!
در این اواخر، پس از فیصلهٔ نظامیان پاکستان مبنی بر اعزام نیروی نظامی پاکستان به غزه، شماری از علمای برجستهٔ اهل تشیع پاکستان، از جمله علامه سید نذیر عباس نقوی از رهبران شورای علمای شیعه پاکستان، در برابر این تصمیم موضعگیری شدید و صریح اتخاذ کردند.
بر اساس اطلاعات موجود، حملهٔ امروز از سوی یک تنظیم جهادی وابسته به آیاسآی پاکستان به نام حرکتالمجاهدین؛ که رهبری آن را مولانا فضلالرحمن خلیل بر عهده دارد و از طریق «دستان پنهان» آیاسآی صورت گرفته است. در تصویر منتشرشده، روابط نزدیک مولانا خلیل با عبدالله گل، پسر جنرال حمید گل رئیس اسبق آیاسآی، بهخوبی قابل مشاهده است.
مولانا فضلالرحمن خلیل رهبر و بنیانگذار گروه حرکتالمجاهدین پاکستان است؛ چهرهای جهادی که از دههٔ ۱۹۸۰ و همزمان با جنگ افغانستان علیه شوروی وارد شبکههای مسلح شد. او با القاعده و اسامه بنلادن ارتباط داشت و در سال ۱۹۹۸ فتوای اعلان جنگ علیه آمریکا را امضا کرد؛ به همین دلیل در فهرست تحریمهای ایالات متحده و سازمان ملل قرار گرفت. با وجود این پیشینه، خلیل سالها در داخل پاکستان با حمایت و آزادی به فعالیت و تردد ادامه داده و به نمونهای شاخص از پیوند میان گروههای جهادی، سیاست امنیتی دوگانه و مذهب سازمانیافته در جنوب آسیا تبدیل شده است. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
با وجود سختی و سردی،
زن و مرد شانهبهشانه،
بیتزلزل در اراده و بیانتظار از دیگران، راه آینده را میسازند؛
راهی که کرامت انسانی و وطندوستی مردم ما را
به روشنی به نمایش میگذارد.
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
ساکنان مناطق مرزی ولایتهای دایکندی، ارزگان و غزنی حدود هفت ماه پیش کار ساخت یک سرک محلی را به صورت خودجوش آغاز کردند. در این پروژه نزدیک به ۱۰۰ زن در کنار ۲۰۰ مرد، با وجود سرمای شدید، برای هموارسازی مسیر و وصل کردن دایکندی به غزنی تلاش کردند.
گزارش از الهام کریمیThis media couldn't be displayed. See it on the original post. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
The events of today’s “Black Storm” operation by BLA in Baluchistan contradict the narrative reflected in this image; something the @WhiteHouse and President @realDonTrump may wish to take note. A detailed analytical breakdown of "Black Storm" is attached.
The Native Voices
@TheNativeVoices
Unprecedented coordinated attacks hit over 12 towns in #balochistan.
Who is behind “Operation #herof2 and what does #bla leader Bashir Zaib’s video from a strategic location signal?
Read our full report and analysis
thenativevoices.com/what-is-happening-in-balochistan-and-… -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
بلا شبہ، جیو نیوز نے موسم کی رپورٹ کے قالب میں بلوچستان کی مجموعی صورتحال کو علامتی انداز میں پیش کرنے کی کوشش کی ہے؛ مگر اس کے پیچھے چھپا پیغام واضح ہے: جھڑپوں کی شدت کا برقرار رہنا، بحران کے مزید بڑھنے کا امکان، اور خطے کا سکیورٹی کے اعتبار سے ایک زیادہ غیر مستحکم مرحلے میں داخل ہونا۔
دوسرے الفاظ میں، جن حالات کو “شدید سردی”، “طوفان” اور “سخت موسم” جیسے الفاظ میں بیان کیا جا رہا ہے، وہ سیاسی اور سکیورٹی زبان میں دراصل جنگ کے تسلسل اور بلوچستان میں عدم استحکام کی نئی لہروں کی پیشگوئی کے سوا کچھ نہیں۔
Geo News Urdu
@geonews_urdu
بلوچستان کے بیشتر علاقوں میں سردی کی شدت برقرار، ہلکی بارش اور برفباری کی پیشگوئی
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
په دې وروستیو کې، یو کس چې د پاکستان د استخباراتي بنسټونو سره تړاو لري، د افغانستان د یوه معزز او ریښه لرونکي قوم له نوم او تخلّص څخه په ابزاري ډول په ګټه اخیستنې سره، په بېلابېلو بهانو په فعاله توګه راڅرګندیږي او د افغانستان لپاره د «نجات» نسخې وړاندی کوي.
د افغانستان خلک دومره هم خوار او بېحافظې نه دي چې هغه خبرې او روایتونه ومني چې خورا پېژندل شوی دی، او له ورایه ښکاری چی پاکستان د امنیتي ادارو له فکرونو او ستراتیژیو سره ورته والی لري، خو د «خواخوږۍ» او «نجات» تر نوم لاندې وړاندې کېږي.
د پاکستان استخبارات په تېرو څلورو لسیزو کې د افغانستان د جګړو، افراطیت او ورانۍ په بهیر کې نه انکارېدونکی رول لوبولی دی؛ او زمونږ په خاوره کې داسې هېڅ کورنۍ او کلي نشته چې د دې پروژو په پایله کې یې ځوانان له لاسه نه وي ورکړی. د ژبې، لباس او شعار بدلون دا تور تاریخ نه شي پاکولای.
جنرال اختر عبدالرحمن او کرنیل امام هم پخوا د افغانستان د سیاست د مهندسي کولو له نوهم سره دې ډګر ته را ودانګل، خو تاریخ وښودله چې دا هیلې یې له ځان سره خاورې ته یوړې.
زموږ تاریخي تجربه روښانه ده: کورني ځواکونه له جګړو وروسته هم، د روغې جوړې توان لري. استاد سیاف او استاد محقق سره جګړه وکړه، خو په پای کې سره دوستان شول؛ شهید احمد شاه مسعود او عبدالحق علومي هم سره وجنګېدل، خو په پای کې سره پخلا شول. د افغانستان خلک د «نان و پیاز، با پیشانی باز» پر محور سره راټولیدلای شي؛ خو د بهرني دښمن پر وړاندې ژوره تاریخي حافظه لري. د دې حافظې ریښې په دې خاوره او جغرافیه کې د دې ټاټوبي د تاریخ تر ژورو پورې رسېږي، او د جامو او شعار په بدلېدو سره بهرنی دښمن نه سپینېږي.
دې سړي ته یوه وړیا مشوره:
پُتّر، متک کو چھوڑ، پہلے مستونگ سنبھال.
Hamasa Media
@MediaHamasa
#ویډیو: | بلوڅ ازاديغوښتونکي غورځنګ (BLA) د پاکستاني پوځ پر وړاندې د «هېروف» دویم پړاو عملیات په بلوچستان کې پیل کړل.
د دې ډلې مشر بشیر زیب بلوچ له خلکو غوښتي چې نن د پاکستاني پوځ پر وړاندې د قربانۍ ورځ ده او راشئ د ملي ازادۍ جګړه کې برخه واخلئ.This media couldn't be displayed. See it on the original post. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
در این اواخر، فردی وابسته به نهادهای استخباراتی پاکستان، با استفادهٔ ابزاری از تخلّص و نام یک قوم معزز و ریشهدار افغانستان، بهگونهای فعالانه در فضاهای مختلف ظاهر شده و برای افغانستان نسخهٔ نجات میپیچد.
مردم افغانستان آنقدر هم بیصدا و بیحافظه نشدهاند که روایتهایی با ادبیات آشنا و جهتدار؛ که شباهت آشکار به چارچوبهای فکری نهادهای امنیتی/استخباراتی پاکستان دارد؛ را در لباس «دلسوزی» و «نجات» بپذیرند.
استخبارات پاکستان در چهار دههٔ گذشته نقشی انکارناپذیر در جنگ، افراطگرایی و ویرانی افغانستان داشته است؛ و هیچ فامیلی و قریهای در این سرزمین نیست که جوانانی را قربانی این پروژهها نکرده باشند. تغییر لحن، لباس و شعار، این کارنامه را پاک نمیکند.
جنرال اختر عبدالرحمن و کرنیل امام نیز زمانی با همین توهمِ مهندسی سیاست افغانستان وارد میدان شدند، اما تاریخ نشان داد که این آرزو را با خود به خاک بردند.
تجربهٔ تاریخی ما روشن است: نیروهای داخلی، حتی پس از جنگها، توانستهاند به آشتی برسند. استاد سیاف و استاد محقق با هم جنگیدند، اما در نهایت با هم دوست شدند؛ شهید احمد شاه مسعود و عبدالحق علومی با هم جنگیدند، ولی در پایان با هم آشتی کردند. مردم افغانستان در محور «یک نان و پیاز با پیشانی باز» با هم جور میآیند؛ اما در برابر دشمن بیرونی، حافظهٔ تاریخی عمیق دارند. ریشههای این حافظه در این خاک و این جغرافیا به اندازهٔ عمق تاریخ این سرزمین است و با تغییر لباس و شعار، دشمن خارجی پاک نمیگردد.
یک مشورهٔ رایگان به این آقا:
پُتّر، متک کو چھوڑ، پہلے مستونگ سنبھال۔
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
گروه «ارتش آزادیبخش بلوچستان» روز شنبه یازدهم دلو از حملات همزمان در چندین شهر ایالت بلوچستان پاکستان خبر داد. در بیانیه این گروه آمده است که در این حملات تاسیسات نظامی پاکستان هدف قرار گرفتند.
afintl.com/202601312148 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
قرار گرفتن سپاه پاسداران در فهرست سازمانهای تروریستی اتحادیهٔ اروپا، زنگ خطر جدی برای همهٔ سیاسیون، احزاب، رسانهها و نهادهای فرهنگی است که در دوران جمهوریت و پس از آن؛ هم در ساختار طالبان و هم در دیاسپورای بیرون از افغانستان، از سپاه پاسداران پول، حمایت یا پوشش دریافت کردهاند و سالها بر دو اسب سوار بودهاند و یا هستند.
در دوران جمهوریت، در حالی که در گفتمان عمومی از استقلال و حاکمیت ملی سخن میگفتند، از کانالهای موازی مالی و ارتباطی با شبکههای وابسته به سپاه تغذیه میشدند. اکنون دیده میشود که دورهٔ سیاست خاکستری و دوگانه در این منطقه رو به پایان است؛ هر نوع رابطهٔ مالی، تبلیغاتی و سیاسی میتواند به تحریم، مسدودشدن داراییها و پیگرد قضایی منجر شود.
در نظم در حال شکلگیری در منطقه ما، واسطههای نفوذ خارجی دیگر بازیگران سیاسی محسوب نمیشوند؛ بلکه بلکه هدف نظارت، تحقیق و پیگرد هستند.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د اروپایي اتحادیې له خوا د سپاه پاسداران په ترهګریزو سازمانونو کې شاملېدل، د افغانستان ټولو سیاستوالو، ګوندونو، رسنیو او کلتوري بنسټونو لپاره جدي خبرداری دی، چې د جمهوریت په دوره کې او وروسته له هغه؛ هم د طالبانو په جوړښت کې او هم د افغانستان نه بهر میشت سیاسیون، له سپاه پاسداران څخه پیسې، ملاتړ یا حمایت تر لاسه کړي او کلونه یې د پر "دوو اسونو سپاره" سیاست کړی دی یا یې لا هم کوي.
د جمهوریت په دوره کې، په داسې حال کې چې په عامه محافلو کې یې د خپلواکۍ او ملي حاکمیت خبرې کولې، په پټه توګه د سپاه اړوند شبکو له موازي مالي او ارتباطي لارو تغذیه کېدل. اوس ښکاري چې په دې سیمه کې د خړ او دوهګوني سیاست دوره د پای ته رسېدو په حال کې ده؛ هر ډول مالي، تبلیغاتي او سیاسي اړیکه د شپاه پاسدارانو سره کولی شي د بندیزونو، د شتمنیو د کنګل کېدو او قضایي تعقیب سبب شي.
په هغه نوي نظم کې چې زموږ په سیمه کې د جوړېدو په حال کې دی، د بهرني نفوذ څیری نور سیاسي لوبغاړي نه ګڼل کېږي؛ بلکې د څارنې، څېړنې او قضایي تعقیب هدف ګرځي. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د اروپایي اتحادیې له خوا د سپاه پاسداران په ترهګریزو سازمانونو کې شاملېدل، د افغانستان ټولو سیاستوالو، ګوندونو، رسنیو او کلتوري بنسټونو لپاره جدي خبرداری دی، چې د جمهوریت په دوره کې او وروسته له هغه؛ هم د طالبانو په جوړښت کې او هم د افغانستان نه بهر میشت سیاسیون، له سپاه پاسداران څخه پیسې، ملاتړ یا حمایت تر لاسه کړي او کلونه یې د پر "دوو اسونو سپاره" سیاست کړی دی یا یې لا هم کوي.
د جمهوریت په دوره کې، په داسې حال کې چې په عامه محافلو کې یې د خپلواکۍ او ملي حاکمیت خبرې کولې، په پټه توګه د سپاه اړوند شبکو له موازي مالي او ارتباطي لارو تغذیه کېدل. اوس ښکاري چې په دې سیمه کې د خړ او دوهګوني سیاست دوره د پای ته رسېدو په حال کې ده؛ هر ډول مالي، تبلیغاتي او سیاسي اړیکه د شپاه پاسدارانو سره کولی شي د بندیزونو، د شتمنیو د کنګل کېدو او قضایي تعقیب سبب شي.
په هغه نوي نظم کې چې زموږ په سیمه کې د جوړېدو په حال کې دی، د بهرني نفوذ څیری نور سیاسي لوبغاړي نه ګڼل کېږي؛ بلکې د څارنې، څېړنې او قضایي تعقیب هدف ګرځي. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
مصاحبهٔ داکتر صاحب احدی در برنامهٔ «دیدار با تاریخ» را با آقای سمیع مهدی با کمی تأخیر دیدم. با حفظ احترام به ایشان، بهعنوان یک شهروند افغانستان میخواهم دیدگاه خود را دربارهٔ این اظهارات مطرح کنم.
به نظر من، سخنان داکتر صاحب احدی؛ بیش از آنکه بازنگری تازه و انتقادی از تجربهٔ دولت–ملت و ناکامیهای آن در افغانستان باشد، بیشتر تکرار یک روایت قدیمی و ایدئولوژیک است که ریشه در سنت فکری حزب «افغان ملت» دارد. ارجاع مکرر به مقالهٔ سال ۱۹۹۵ و تأیید محتوای آن نشان میدهد که این گفتمان در چند دهه تحول جدی نیافته است، در حالیکه افغانستان امروز هم در داخل ساختار اجتماعی و سیاسی پیچیدهتر شده و هم در جغرافیا و ژئوپولیتیک منطقه در موقعیتی کاملاً متفاوت از چند دهه پیش قرار دارد که به نظر من، نمیتوان با چارچوبهای فکری دههٔ نود توضیح داده شود. سادهسازی یا نادیده گرفتن این پیچیدگیها، هر دو خطرناک است.
با احترام به دیدگاههای داکتر احدی، ادعای نمایندگی از «۹۰ درصد مردم افغانستان» بیشتر یک شعار سیاسی حزبی است تا این که یک واقعیت قابل سنجش باشد. همه ما میدانیم که در سیاست امروز، اکثریت از طریق انتخابات، نظرسنجیهای معتبر و مستقل مشخص میشود، نه از طریق آرزو ها، خطابه ها و یا هم خاطرهنویسی ها. چنین ادعاهایی در بهترین حالت ابزار بسیج جلب و جذب حزبی و در بدترین حالت میتوان گفت تلاشی برای مصادرهٔ مفهوم ملت به نفع یک روایت خاص پنداشته میشود.
در عین حال، منتقدان این روایت نیز نباید به تولید روایتهای افراطی و حذفگرایانهٔ دیگر روی آورند، زیرا این کار تنها چرخهٔ افراط و واکنش افراطی را تقویت میکند و فضا را بیشتر زهر آگین و مسموم میسازد.
تجربهٔ تاریخ معاصر افغانستان نشان داده است که هر پروژهٔ سیاسی که بر انحصار هویت، ایدیولوژی، زبان یا روایت در فقدان اجماع ملی بنا شده، در نهایت به تمرکز قدرت، خون و خشونت و فروپاشی اعتماد اجتماعی انجامیده است. فرقی نمیکند این منطق از طالبان باشد یا از جریانها و گروه های سیاسی و نخبه گرایانه ی دیگر؛ سیاست مبتنی بر برتریجویی و تفوق به اساس فکر؛ قوم و هویت همواره به بیثباتی و شکاف اجتماعی منجر شده است.
ما میبینیم؛ همانگونه که روایتهای انحصارگرایانه در برخی جریانها و گروه ها مشکلساز بوده، در برخی دیگر نیز روایتهای افراطی، تجزیهطلبانه و حذفگرایانه شکل گرفته که متاسفانه فضای سیاسی و اجتماعی افغانستان را به حد کافی غبار آلود ساخته است. افراطگرایی و حذفگرایی محدود به یک فرد و یا جریان خاص نبوده و با تاسف میتوان گفت که از جهات مختلف بازتولید شده است.
یکبار دیگر تاکید میکنم که در برابر این بنبست، راه قابل دفاع حرکت به سوی یک قرارداد اجتماعی نوین و شهروندمحور است؛ نظمی که در آن حقوق و فرصتها برای همه برابر باشد و تنوع اجتماعی و فکری به رسمیت شناخته شود. ثابت شده است که ملتسازی با حذف تفاوتها ممکن نیست؛ بلکه با مدیریت تفاوتها و تضمین برابری حقوق شکل میگیرد. تاریخ نشان داده هر ادعای برتری، حتی اگر با زبان دین، تاریخ، نژاد یا فرهنگ بیان شود، در نهایت به زیان مردم تمام میشود.
در عین حال، باید میان اکثریت وسیع شهروندان معتدل و وطندوست که عدالت، ثبات و همزیستی میخواهند، و اقلیتی پرصدا و ایدئولوژیک که با روایتهای انحصاری شکافها را عمیقتر میکند، تفکیک قائل شد. اکثریت مردم افغانستان نه تشنهٔ برتریجوییاند و نه خواهان حذف و به حاشیه راندان دیگران؛ این اقلیتهای افراطیاند که سیاست هویت و دین را به ابزار قدرت تبدیل کردهاند/میکنند.
زمان آن رسیده است صدای اکثریت شهروندمحور بلند شود و سیاست از اسارت روایتهای برتریجویانه و حذفگرایانه رهایی یابد. آیندهٔ افغانستان با شعار و تقسیم قومی ساخته نمیشود؛ با نهادسازی، قانونمندی و شهروندی برابر ساخته میشود. مسئولیت این تحول بیش از همه بر دوش نسل جوان است؛ زیرا اگر جوانان نیز همان الگوهای فکری و سیاسی نسل کهنهکار را بازتولید کنند، دیگر تفاوتی میان نسلها باقی نمیماند و نقد و تغییر معنای خود را از دست میدهد و «همان آش است و همان کاسه».
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د «دیدار با تاریخ» په خپرونه کې د ښاغلی ډاکټر صاحب احدي مرکه مې له ښاغلی سمیع مهدی سره تر لږ ځنډ وروسته ولیده. هغوی ته د درناوي په ساتلو سره، د افغانستان د یوه وګړي په توګه غواړم د دغو څرګندونو په اړه خپل نظر شریک کړم.
زما په اند، د ښاغلي احدي خبرې تر دې چې د افغانستان د دولت–ملت د تجربې او پرلهپسې ناکامیو په اړه نوې او انتقادي کتنه وي، زیاتره د یوې زړې او ایډیولوژیکې روایت تکرار دی چې ریښه یې د «افغان ملت» ګوند په فکري بنسټ کې ده. د ۱۹۹۵ کال مقالې ته پرلهپسې اشاره او د هغې تایید ښيي چې دی فکري لیدلوری په تېرو څو لسیزو کې جدي بدلون نه دی موندلی، حال دا چې افغانستان نن هم په کورني ټولنیز او سیاسي جوړښت کې ډېر پېچلی شوی او هم په جغرافیه او سیمهییز ژیوپولیتیک کې له څو لسیزو مخکې څخه په بشپړه توګه په بل وضعیت کې دی. زما په اند، افغانستان د نویمې لسیزې په فکري چوکاټونو نه شي تشریح کېدای. د دې پېچلتیاوو ساده کول او یا نادیده نیول، دواړه خطرناک دي.
ډاکټر صاحب احدي ته په درناوي سره، د «۹۰ سلنه د افغانستان د خلکو استازیتوب» او د هغوی د فکر د استازیتوب ادعا تر ډېره یوه حزبي سیاسي شعار دی، نه د سنجولو وړ واقعیت. موږ ټول پوهېږو چې په نننۍ سیاست کې اکثریت د ټاکنو، معتبرې او خپلواکې نظرپوښتنو او کره معلوماتو له لارې تر لاسه کیږي، نه د هیلو، ویناوو او خاطرو پر بنسټ. دا ډول ادعاوې په ښه حالت کې د ګوند لپاره د بسیج وسیله ده، او په بد حالت کې کولای شو ووایو چی د ملت/ولس د مفهوم څخه د ځان په ګټه د مصادرې هڅه ګڼل کېږي.
په همدې حال کې، د دې روایت منتقدین هم باید افراطي او حذفکوونکي روایتونه او ادبیات تولید نه کړي، ځکه دا کار یوازې د افراط او متقابل افراط کړۍ پیاوړې کوي او د افغانستان ترینګلی فضا نوره هم زهرجنه ګوي.
د افغانستان معاصر تاریخ ښيي چې هر هغه سیاسي پروژه چې د ملي اجماع پرته د هویت، ایډیولوژۍ، ژبې یا تاریخي روایت پر انحصار ولاړه وي، په پای کې د قدرت تمرکز، وینه تویېدو، تاوتریخوالي او د ټولنیز باور د تضعیف، حتی د ړنګېدو سبب شوې ده. فرقي نه کوي چې دا منطق له طالبانو راځي او که له نورو سیاسي او نخبه-محوره جریانونو څخه؛ د فکر، قوم او هویت پر بنسټ د برلاسی سیاست تل بېثباتي او ټولنیز درزونه رامنځته کړي دي/کوي (د افغانستان او نړې په معاصر تاریخ کی یې ډیرې بیلګې موجودی دي).
موږ وینو چې لکه څنګه چې په ځینو جریانونو او دلو کې انحصاري او ځان ځانی روایتونه ستونزې جوړوي، په ځینو نورو جریانونو او دلو کې هم افراطي، بیلتون غوښتونکی او حذفکوونکي روایتونه رامنځته شوي چې له بده مرغه یې د افغانستان سیاسي او ټولنیز فضا ډېره زهرجنه کړې ده. افراطګرایي او حذفګرایي یوازې په یوه فرد یا یوه جریان او دلې پورې محدوده نه ده، بلکې له بېلابېلو لورو بیا بیا تولید شوې ده.
د دې بنبست پر وړاندې، د وتلو معقوله لاره دا ده چې یو نوی او د وګړیتوب پر بنسټ یو نوی ټولنیز تړون رامنځته شي؛ داسې نظم چې په کې د ټولو لپاره مساوي حقوق او فرصتونه موجود وي او ټولنیز او فکري تنوع په رسمیت وپېژندل شي. ثابته شوې ده چې ملت جوړونه د توپیرونو په حذف او نادیده نیولو له لاری نه کېږي، بلکې د توپیرونو په سم مدیریت او د مساوي حقوقو په تضمین سره کیدای شي. تاریخ ښيي چې د برتری او څان غوښتنی هره ادعا، که د دین، تاریخ یا کلتور او نژاد په ژبه هم وړاندې شي، په پای کې د ولس په زیان تمامېږي.
په همدې حال کې، باید د عدالت، ثبات او ګد مالکیت غوښتونکي پراخ معتدل او وطندوست اکثریت، او هغه لوړ غږ لرونکی ایډیولوژیک اقلیت چې د انحصاري روایتونو له لارې درزونه ژوروي، سره بېل کړل شي. د افغانستان اکثریت خلک نه د ځان برلاسې/برتری تږي دي او نه د نورو د حذف/پو پنا کولو غوښتونکي دي؛ دا افراطي اقلیتونه/لږکې دي چې د هویت او دین سیاست د قدرت د وسیلې په توګه کاروي.
یو ځل بیا ټینګار کوم چې اوس وخت رارسېدلی چې د دې وګړیتوب-محوره اکثریت غږ پورته شي او سیاست د برلاسی/برتریغوښتونکو او حذفکوونکو روایتونو له بند څخه خلاص شي. د افغانستان راتلونکی په شعارونو او قومي وېشونو نه جوړېږي؛ بلکې په بنسټجوړونه، قانونمندي او مساوي مالکیت او وګړیتوب جوړېږي. د دې بدلون اصلي مسؤلیت تر هر چا ډېر د ځوان نسل پر اوږو دی؛ ځکه که ځوانان هم د زاړه نسل هماغه فکري او سیاسي نمونې تکرار کړي، نو بیا به د نسلونو ترمنځ کوم فکری توپیر پاتې نه شي او نقد او بدلون به خپل مانا له لاسه ورکړي بیا نو به «هماغه آش وي او هماغه کاسه». -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د «دیدار با تاریخ» په خپرونه کې د ښاغلی ډاکټر صاحب احدي مرکه مې له ښاغلی سمیع مهدی سره تر لږ ځنډ وروسته ولیده. هغوی ته د درناوي په ساتلو سره، د افغانستان د یوه وګړي په توګه غواړم د دغو څرګندونو په اړه خپل نظر شریک کړم.
زما په اند، د ښاغلي احدي خبرې تر دې چې د افغانستان د دولت–ملت د تجربې او پرلهپسې ناکامیو په اړه نوې او انتقادي کتنه وي، زیاتره د یوې زړې او ایډیولوژیکې روایت تکرار دی چې ریښه یې د «افغان ملت» ګوند په فکري بنسټ کې ده. د ۱۹۹۵ کال مقالې ته پرلهپسې اشاره او د هغې تایید ښيي چې دی فکري لیدلوری په تېرو څو لسیزو کې جدي بدلون نه دی موندلی، حال دا چې افغانستان نن هم په کورني ټولنیز او سیاسي جوړښت کې ډېر پېچلی شوی او هم په جغرافیه او سیمهییز ژیوپولیتیک کې له څو لسیزو مخکې څخه په بشپړه توګه په بل وضعیت کې دی. زما په اند، افغانستان د نویمې لسیزې په فکري چوکاټونو نه شي تشریح کېدای. د دې پېچلتیاوو ساده کول او یا نادیده نیول، دواړه خطرناک دي.
ډاکټر صاحب احدي ته په درناوي سره، د «۹۰ سلنه د افغانستان د خلکو استازیتوب» او د هغوی د فکر د استازیتوب ادعا تر ډېره یوه حزبي سیاسي شعار دی، نه د سنجولو وړ واقعیت. موږ ټول پوهېږو چې په نننۍ سیاست کې اکثریت د ټاکنو، معتبرې او خپلواکې نظرپوښتنو او کره معلوماتو له لارې تر لاسه کیږي، نه د هیلو، ویناوو او خاطرو پر بنسټ. دا ډول ادعاوې په ښه حالت کې د ګوند لپاره د بسیج وسیله ده، او په بد حالت کې کولای شو ووایو چی د ملت/ولس د مفهوم څخه د ځان په ګټه د مصادرې هڅه ګڼل کېږي.
په همدې حال کې، د دې روایت منتقدین هم باید افراطي او حذفکوونکي روایتونه او ادبیات تولید نه کړي، ځکه دا کار یوازې د افراط او متقابل افراط کړۍ پیاوړې کوي او د افغانستان ترینګلی فضا نوره هم زهرجنه ګوي.
د افغانستان معاصر تاریخ ښيي چې هر هغه سیاسي پروژه چې د ملي اجماع پرته د هویت، ایډیولوژۍ، ژبې یا تاریخي روایت پر انحصار ولاړه وي، په پای کې د قدرت تمرکز، وینه تویېدو، تاوتریخوالي او د ټولنیز باور د تضعیف، حتی د ړنګېدو سبب شوې ده. فرقي نه کوي چې دا منطق له طالبانو راځي او که له نورو سیاسي او نخبه-محوره جریانونو څخه؛ د فکر، قوم او هویت پر بنسټ د برلاسی سیاست تل بېثباتي او ټولنیز درزونه رامنځته کړي دي/کوي (د افغانستان او نړې په معاصر تاریخ کی یې ډیرې بیلګې موجودی دي).
موږ وینو چې لکه څنګه چې په ځینو جریانونو او دلو کې انحصاري او ځان ځانی روایتونه ستونزې جوړوي، په ځینو نورو جریانونو او دلو کې هم افراطي، بیلتون غوښتونکی او حذفکوونکي روایتونه رامنځته شوي چې له بده مرغه یې د افغانستان سیاسي او ټولنیز فضا ډېره زهرجنه کړې ده. افراطګرایي او حذفګرایي یوازې په یوه فرد یا یوه جریان او دلې پورې محدوده نه ده، بلکې له بېلابېلو لورو بیا بیا تولید شوې ده.
د دې بنبست پر وړاندې، د وتلو معقوله لاره دا ده چې یو نوی او د وګړیتوب پر بنسټ یو نوی ټولنیز تړون رامنځته شي؛ داسې نظم چې په کې د ټولو لپاره مساوي حقوق او فرصتونه موجود وي او ټولنیز او فکري تنوع په رسمیت وپېژندل شي. ثابته شوې ده چې ملت جوړونه د توپیرونو په حذف او نادیده نیولو له لاری نه کېږي، بلکې د توپیرونو په سم مدیریت او د مساوي حقوقو په تضمین سره کیدای شي. تاریخ ښيي چې د برتری او څان غوښتنی هره ادعا، که د دین، تاریخ یا کلتور او نژاد په ژبه هم وړاندې شي، په پای کې د ولس په زیان تمامېږي.
په همدې حال کې، باید د عدالت، ثبات او ګد مالکیت غوښتونکي پراخ معتدل او وطندوست اکثریت، او هغه لوړ غږ لرونکی ایډیولوژیک اقلیت چې د انحصاري روایتونو له لارې درزونه ژوروي، سره بېل کړل شي. د افغانستان اکثریت خلک نه د ځان برلاسې/برتری تږي دي او نه د نورو د حذف/پو پنا کولو غوښتونکي دي؛ دا افراطي اقلیتونه/لږکې دي چې د هویت او دین سیاست د قدرت د وسیلې په توګه کاروي.
یو ځل بیا ټینګار کوم چې اوس وخت رارسېدلی چې د دې وګړیتوب-محوره اکثریت غږ پورته شي او سیاست د برلاسی/برتریغوښتونکو او حذفکوونکو روایتونو له بند څخه خلاص شي. د افغانستان راتلونکی په شعارونو او قومي وېشونو نه جوړېږي؛ بلکې په بنسټجوړونه، قانونمندي او مساوي مالکیت او وګړیتوب جوړېږي. د دې بدلون اصلي مسؤلیت تر هر چا ډېر د ځوان نسل پر اوږو دی؛ ځکه که ځوانان هم د زاړه نسل هماغه فکري او سیاسي نمونې تکرار کړي، نو بیا به د نسلونو ترمنځ کوم فکری توپیر پاتې نه شي او نقد او بدلون به خپل مانا له لاسه ورکړي بیا نو به «هماغه آش وي او هماغه کاسه». -
Rahmatullah Nabil reposted
RANA TV (رڼا ټلوېزیون)
@RANATVAF
د افغانستان د جمهوري نظام پر مهال د ملي امنیت رییس رحمتالله نبیل ویلي: “د طالبانو جزایي اصولنامې یو ځل بیا دا وښودله چې د دین سیاسي کول او سختدریځه تفسیرونه د افغانستان لپاره هېڅ راتلونکی نه لري.”
ranatv.com/ps/رحمتالله-نبیل-د-طالبانو-جزایي-اصول/ -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د طالبانو جزایي اصولنامې یو ځل بیا دا وښودله چې د دین سیاسي کول او سختدریځه تفسیرونه د افغانستان لپاره هېڅ راتلونکی نه لري. اوس هغه وخت رارسېدلی چې په زړورتیا سره یو نوی ملي روایت او لوری وټاکو او مبارزه ورته وکړو، تر څو افغانستان د مساوي وګړینوب پر بنسټ عادل، قانونمحور او انساني دولت ولري. افراطیت تاریخ ته وسپارو او دین د تاوتریخوالي او سیاسي وسیلې په توګه له استعمال څخه وژغورو.
موږ ټول، سیاسي جریانونه، فکري نخبهګان، ځوانان، روڼ اندي، معتدل دیني عالمان، ښځې، نارینه او د افغانستان ټول وګړي، د یوه تاریخي مسؤلیت سره مخ یو. د افغانستان راتلونکی پر یوې نوې ملي روایت پورې تړلی دی: د دین او حکومت ترمنځ د محترمانه ډول سره بېلتون او د یو وګړي-محور، قانونمحوره او د بشري کرامت پر بنسټ دولت جوړولو ته مبارزه وکړو.
زموږ مبارزه، پرته له قوم، ژبې او مذهب څخه، باید د دین د محنرمانه، اخلاقي او انساني مقام بیا احیا او د مدني ژوند او د وګړو انسانی کرامت پوری تړلې وي. د نړۍ تجربې ښيي چې دین هغه وخت محترم پاتې کېږي چې د سیاسي واک وسیله نه وي، او دولت هغه وخت پایښت مومي چې د وګړو پر اراده ولاړ وي. موږ هم کولی شو دین د عقل، زغم او د خلکو د ورځني ژوند سره پخلا کړو.
نن دا یو ملي بلنه ده:
سیاسي ځواکونو، مدني ټولنې، پوهانو، دیني عالمانو، ښځو او ځوانانو ته، راځئ د یو مساوی وګړيتوب، عادل او انساني افغانستان پر محور سره راټول شو او د راتلونکي لپاره یوه نوې ملي روایت جوړکړو.
که نه، هغه څه چې زموږ مخې ته دي د ناپوهۍ، افراطیت او تاوتریخوالي د ترخی دورې تکرار دی؛ داسې دوره چې نه سبا جوړوي او نه هیواد ، بلکې اور، لوګی، وینه او وراني پر ځای پرېږدي. یو داسې هېواد چې نه به د خلکو کور وي او نه د دین ټاټوبې.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
اصولنامهٔ جزایی طالبان بار دیگر نشان داد که سیاستزدگی دین و قرائتهای سختگیرانه و ابزاری هیچ آیندهای برای افغانستان ندارد. اکنون زمان آن فرارسیده است که یک راه تازه و شجاعانه برگزینیم: افراطگرایی را به گذشته بسپاریم و دین را از اسارت تفسیرهای خشن و سیاسیشده نجات دهیم.
ما همه؛ جریانهای سیاسی، نخبگان فکری، جوانان، آزاداندیشان، عالمان دینی معتدل، زنان، مردان و همه شهروندان افغانستان، در برابر یک مسئولیت تاریخی قرار داریم. آیندهٔ افغانستان در گرو یک روایت نو است: مبارزه برای جدایی محترمانهٔ دین از حکومت و ساختن یک دولت شهروندمحور، قانونمحور و مبتنی بر حقوق انسان.
مبارزهٔ ما، فارغ از قوم، زبان و مذهب، باید بر بازگرداندن دین به جایگاه محترمانه، اخلاقی و انسانیاش و بر محور زندگی مدنی و کرامت شهروند استوار باشد. تجربهٔ بسیاری از ملتها نشان داده است که دین تنها زمانی محترم میماند که ابزار قدرت سیاسی نشود، و دولت تنها زمانی پایدار میماند که بر ارادهٔ شهروندان استوار باشد. ما نیز میتوانیم دین را با خرد، مدارا و زندگی روزمرهٔ مردم آشتی دهیم.
امروز این یک فراخوان است:
به همه نیروهای سیاسی، جامعهٔ مدنی، دانشگاهیان، علما، زنان و جوانان؛ بیایید حول محور افغانستان شهروندمحور، عادل و انسانی بسیج شویم و یک روایت ملی نو برای آینده بسازیم.
در غیر آن، آنچه در پیش رو داریم چیزی جز تکرار چرخهٔ تلخ جهل، افراط و خشونت نخواهد بود؛ چرخهای که نه فردا میسازد و نه وطن، بلکه آتش، دود، خون و ویرانی بهجا میگذارد.
سرزمینی که نه خانهٔ مردم خواهد بود و نه مأمن دین. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
اصولنامهٔ جزایی طالبان بار دیگر نشان داد که سیاستزدگی دین و قرائتهای سختگیرانه و ابزاری هیچ آیندهای برای افغانستان ندارد. اکنون زمان آن فرارسیده است که یک راه تازه و شجاعانه برگزینیم: افراطگرایی را به گذشته بسپاریم و دین را از اسارت تفسیرهای خشن و سیاسیشده نجات دهیم.
ما همه؛ جریانهای سیاسی، نخبگان فکری، جوانان، آزاداندیشان، عالمان دینی معتدل، زنان، مردان و همه شهروندان افغانستان، در برابر یک مسئولیت تاریخی قرار داریم. آیندهٔ افغانستان در گرو یک روایت نو است: مبارزه برای جدایی محترمانهٔ دین از حکومت و ساختن یک دولت شهروندمحور، قانونمحور و مبتنی بر حقوق انسان.
مبارزهٔ ما، فارغ از قوم، زبان و مذهب، باید بر بازگرداندن دین به جایگاه محترمانه، اخلاقی و انسانیاش و بر محور زندگی مدنی و کرامت شهروند استوار باشد. تجربهٔ بسیاری از ملتها نشان داده است که دین تنها زمانی محترم میماند که ابزار قدرت سیاسی نشود، و دولت تنها زمانی پایدار میماند که بر ارادهٔ شهروندان استوار باشد. ما نیز میتوانیم دین را با خرد، مدارا و زندگی روزمرهٔ مردم آشتی دهیم.
امروز این یک فراخوان است:
به همه نیروهای سیاسی، جامعهٔ مدنی، دانشگاهیان، علما، زنان و جوانان؛ بیایید حول محور افغانستان شهروندمحور، عادل و انسانی بسیج شویم و یک روایت ملی نو برای آینده بسازیم.
در غیر آن، آنچه در پیش رو داریم چیزی جز تکرار چرخهٔ تلخ جهل، افراط و خشونت نخواهد بود؛ چرخهای که نه فردا میسازد و نه وطن، بلکه آتش، دود، خون و ویرانی بهجا میگذارد.
سرزمینی که نه خانهٔ مردم خواهد بود و نه مأمن دین. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
با خبر وفات پوهاند عظیمی صاحب خیلی متأثر شدم. چندین سال قبل در سفر حج که مادرم را همراهی میکردم، با ایشان و همسر محترمشان همسفر بودم. در آن سفر، بیرون از چارچوب رسمی، از نزدیک با اخلاق نیکو، تواضع و بزرگواریشان بیشتر آشنا شدم. واقعاً انسان فرهیخته، حلیم و خیرخواهی بودند. فقدانشان برای افغانستان ضایعه بزرگی است. خداوند روحشان را بیامرزد و به خانواده و دوستانشان صبر بدهد.
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
از وضعیت کنونی مطبوعات ایالات متحده و منطقه، و همچنین موضعگیریهای سیاسیون امریکا، چنین برمیآید که احتمال اقدام نظامی ایالات متحده علیه جمهوری اسلامی ایران بسیار جدی است. تأخیر در اجرای این اقدام به معنای عقبنشینی نیست، بلکه میتواند نشانهٔ آمادهسازی وسیع تر برای حملهای سنگینتر باشد. همزمان، این فشارها ممکن است با هدف وادار ساختن رهبران ایران به تغییر اساسی در استراتژی سیاسی و امنیتیشان در قبال منطقه، اسراییل و منافع امریکا در منطقه اعمال شود.
در این روند، مجادله نرم و مدیریتشده میان اروپا و امریکا بر سر موضوع گرینلند میتواند یا نقش اغفالکننده افکار عمومی را در این مرحله ایفا کند، یا ابزاری باشد برای همسو و متحد ساختن اروپا در قبال این اقدام نظامی امریکا. اما پیام به جمهوری اسلامی ایران روشن است: یا تغییر محاسبه و رویکرد، یا پرداخت هزینههای بزرگتر در آیندهای نهچندان دور.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
"۴- سناریوهای آینده ایران و تأثیر آن بر افغانستان
ایران در آستانه انتخابی دشوار قرار دارد:
الف) عادیسازی با غرب:
در این مسیر، تهران با فاصلهگرفتن از محور چین/روسیه، فاصله گیری از تقویه نیروهای نیابتی، پشت پا کردن به برنامه هستوی/راکتی وارد فضای جدیدی از دیپلماسی میشود که:
⁃ حمایت ایران از طالبان یا گروههای نزدیک به آن ممکن است کمتر شود.
⁃ فضای جدیدی برای قدرتهای دیگر و نیروهای داخلی افغانستان برای نقشآفرینی باز خواهد شد.
⁃ اگر رهبران افغانستان بتوانند از این فرصت استفاده کنند، امکان شکلگیری همکاریهای منطقهای و سرمایهگذاریهای تازه بهوجود میآید.
⁃ اما اگر مانند گذشته از این فرصتها استفاده نشود، بازیگران دیگر جا را پُر خواهند کرد.
ب) درگیری نظامی با آمریکا / اسرائیل:
اگر ایران وارد جنگ مستقیم با غرب شود، ممکن است افغانستان به طور ناخواسته درگیر این بحران شود. در این صورت:
⁃ ایران ممکن است از خاک افغانستان برای حمایت از گروههای نیابتی خود منحیث عمق استراتیژیک استفاده کند.
از گروههای مذهبی وسیاسی همسو یا فرماندهان محلی بخواهد علیه منافع غربی یا رقبای خود اقدام کنند که در اینصورت گروه های مخالف ایران همچون داعش و جیش العدل هم فعالتر وارد تنشهای نیابتی خواهند شد.
⁃ این وضعیت امنیت افغانستان را پیچیدهتر و روابط بینالمللی افغانستان را متشنج میسازد.
⁃ در این حالت، ممکن است غرب نیز فشارهای خود بر افغانستان را افزایش دهد تا مانع استفاده ایران از خاک افغانستان شود.
ج) فروپاشی یا بیثباتی داخلی در ایران:
اعتراضات قومی، مذهبی و اقتصادی در ایران – به ویژه در سیستان و بلوچستان میتواند مرزهای غربی افغانستان را به شدت تحت تأثیر قرار دهد و موجی از بحران مهاجرت، ناامنی و حتی رقابت مذهبی را به دنبال داشته باشد.
در صورت تشدید بحرانهای داخلی در ایران، مانند اعتراضات قومی و مذهبی در سیستان، بلوچستان:
•این بحرانها میتوانند به مرزهای غربی افغانستان سرایت کنند.
•موجی از مهاجرین، مشکلات اقتصادی، قاچاق اسلحه یا تنشهای مذهبی ممکن است وارد افغانستان شود.
•گروههای افراطی میتوانند از این بینظمی برای قدرتگیری استفاده کنند.
•حتی احتمال دارد ایران، برای انحراف افکار عمومی داخلی، دخالتهای بیشتری در افغانستان انجام دهد."
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
با گذشت بیش از صد سال از قرارداد سایکس-پیکو که در سال ۱۹۱۶ منجر به شکلگیری ساختار فعلی خاورمیانه شد، ایده خاورمیانه نوین در سال ۲۰۰۶ توسط کاندولیزا رایس، مشاور امنیت ملی آمریکا مطرح شد؛ اما این پروژه در برابر تحولات سیاسی و امنیتی منطقه با چالشهای عمدهای روبرو گردید. پس از وقایع ۷ اکتبر ۲۰۲۳، نخستوزیر اسرائیل بار دیگر از «خاورمیانه نوین» سخن گفت، و با احتمال بازگشت دونالد ترامپ به قدرت، بار دیگر این مفهوم وارد گفتمان ژئوپلیتیک شده است.
در چنین فضایی، سیاست خارجی ایالات متحده که با تمرکز بر مهار چین دنبال میشود، نیاز به متحدان خوداتکا و منطقهای همچون روسیه، هند و اسرائیل دارد. با این تحولات، دو پرسش کلیدی در برابر ما قرار دارد:
۱- آیا افغانستان بار دیگر به ابزار ژئوپلیتیکی در بازی قدرتها تقلیل خواهد یافت؟
۲- یا میتواند نقش یک بازیگر مستقل را ایفا کند؟
رحمتالله نبیل در این نوشته به جایگاه احتمالی افغانستان در معادلات جهانی میپردازد.
afintl.com/202503218869 -
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
بر اساس اطلاعات، فردی به نام خالد المنات رهبری یک شبکه داعش خراسان را در منطقه نوشهر (نوښار) پاکستان بر عهده دارد که در هماهنگی با اداره استخبارات نظامی پاکستان فعالیت میکند. طبق همین اطلاعات، برنامهریزی حمله روز گذشته در شهر کابل نیز در مرکز داعش واقع در نوشهر و به هدایت خالد المنات انجام شده است. همچنین گفته میشود که بیش از پنجاه تن از اعضای داعش در این مرکز آموزش/سازماندهی/هدایت میشوند.
Mukhtar wafayee
@Mukhtarwafayee
حمله به رستوران چینی در کابل را داعش خراسان برعهده گرفت
-
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د معلوماتو پر بنسټ، یو کس د خالد المنات په نوم د پاکستان د نوشهر (نوښار) په سیمه کې د داعش خراسان د یوې شبکې مشري پر غاړه لري او د پاکستان د پوځي استخباراتو له ادارې سره په همغږۍ کې فعالیت کوي. د همدې معلوماتو له مخې، د کابل ښار د پرونۍ ورځې د برید پلان هم د نوشهر په سیمه کې د داعش په مرکز کې د خالد المنات تر لارښوونې لاندې جوړ شوی دی. همدارنګه ویل کېږي چې په دغه مرکز کې له پنځوسو څخه زیات د داعش غړي روزل او رهبري کېږي
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
بر اساس اطلاعات، فردی به نام خالد المنات رهبری یک شبکه داعش خراسان را در منطقه نوشهر (نوښار) پاکستان بر عهده دارد که در هماهنگی با اداره استخبارات نظامی پاکستان فعالیت میکند. طبق همین اطلاعات، برنامهریزی حمله روز گذشته در شهر کابل نیز در مرکز داعش واقع در نوشهر و به هدایت خالد المنات انجام شده است. همچنین گفته میشود که بیش از پنجاه تن از اعضای داعش در این مرکز آموزش/سازماندهی/هدایت میشوند.
Mukhtar wafayee
@Mukhtarwafayee
حمله به رستوران چینی در کابل را داعش خراسان برعهده گرفت
-
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Based on information, an individual named Khalid al-Manat leads an IS-K network in the Nowshera (Nau Shehar) region of Pakistan and operates in coordination with Pakistan’s military intelligence services. According to the same information, the planning of yesterday’s attack in the city of Kabul was also carried out at the ISK center located in Nowshera, under the direction of Khalid al-Manat. It is further reported that more than fifty ISK members are trained/organized and directed at this center.
BILAL SARWARY
@bsarwary
The deadly blast in the heart of Kabul city indicate a serious security incident today, reportedly claimed by Islamic State Khorasan Province and denied by the Taliban. Sources from Kabul suggest the attack occurred at a Chinese-owned restaurant known to be frequented by Chinese personnel. Some reports indicate a senior Chinese intelligence official linked to the Ministry of State Security (Chief of Kabul Station) may have been among the casualties, though this remains unverified. If confirmed, the incident would raise serious questions about security assurances, intelligence exposure, and counterterrorism capacity in the capital.
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Based on information, an individual named Khalid al-Manat leads an IS-K network in the Nowshera (Nau Shehar) region of Pakistan and operates in coordination with Pakistan’s military intelligence services. According to the same information, the planning of yesterday’s attack in the city of Kabul was also carried out at the ISK center located in Nowshera, under the direction of Khalid al-Manat. It is further reported that more than fifty ISK members are trained/organized and directed at this center.
BILAL SARWARY
@bsarwary
The deadly blast in the heart of Kabul city indicate a serious security incident today, reportedly claimed by Islamic State Khorasan Province and denied by the Taliban. Sources from Kabul suggest the attack occurred at a Chinese-owned restaurant known to be frequented by Chinese personnel. Some reports indicate a senior Chinese intelligence official linked to the Ministry of State Security (Chief of Kabul Station) may have been among the casualties, though this remains unverified. If confirmed, the incident would raise serious questions about security assurances, intelligence exposure, and counterterrorism capacity in the capital.
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د معلوماتو پر بنسټ، یو کس د خالد المنات په نوم د پاکستان د نوشهر (نوښار) په سیمه کې د داعش خراسان د یوې شبکې مشري پر غاړه لري او د پاکستان د پوځي استخباراتو له ادارې سره په همغږۍ کې فعالیت کوي. د همدې معلوماتو له مخې، د کابل ښار د پرونۍ ورځې د برید پلان هم د نوشهر په سیمه کې د داعش په مرکز کې د خالد المنات تر لارښوونې لاندې جوړ شوی دی. همدارنګه ویل کېږي چې په دغه مرکز کې له پنځوسو څخه زیات د داعش غړي روزل او رهبري کېږي
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
بر اساس اطلاعات، فردی به نام خالد المنات رهبری یک شبکه داعش خراسان را در منطقه نوشهر (نوښار) پاکستان بر عهده دارد که در هماهنگی با اداره استخبارات نظامی پاکستان فعالیت میکند. طبق همین اطلاعات، برنامهریزی حمله روز گذشته در شهر کابل نیز در مرکز داعش واقع در نوشهر و به هدایت خالد المنات انجام شده است. همچنین گفته میشود که بیش از پنجاه تن از اعضای داعش در این مرکز آموزش/سازماندهی/هدایت میشوند.
Mukhtar wafayee
@Mukhtarwafayee
حمله به رستوران چینی در کابل را داعش خراسان برعهده گرفت
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
بر اساس اطلاعات، فردی به نام خالد المنات رهبری یک شبکه داعش خراسان را در منطقه نوشهر (نوښار) پاکستان بر عهده دارد که در هماهنگی با اداره استخبارات نظامی پاکستان فعالیت میکند. طبق همین اطلاعات، برنامهریزی حمله روز گذشته در شهر کابل نیز در مرکز داعش واقع در نوشهر و به هدایت خالد المنات انجام شده است. همچنین گفته میشود که بیش از پنجاه تن از اعضای داعش در این مرکز آموزش/سازماندهی/هدایت میشوند.
Mukhtar wafayee
@Mukhtarwafayee
حمله به رستوران چینی در کابل را داعش خراسان برعهده گرفت
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
دا صحنه د ډیپلوماټیک حالت نه زیات، دوه سیمکارټه موبایل ته ورته ده! 😂
این صحنه بیشتر شبیه موبایل دو سیمکارتهست،
تا یک صحنهٔ دیپلوماتیک! 😂 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
"۴- سناریوهای آینده ایران و تأثیر آن بر افغانستان
ایران در آستانه انتخابی دشوار قرار دارد:
الف) عادیسازی با غرب:
در این مسیر، تهران با فاصلهگرفتن از محور چین/روسیه، فاصله گیری از تقویه نیروهای نیابتی، پشت پا کردن به برنامه هستوی/راکتی وارد فضای جدیدی از دیپلماسی میشود که:
⁃ حمایت ایران از طالبان یا گروههای نزدیک به آن ممکن است کمتر شود.
⁃ فضای جدیدی برای قدرتهای دیگر و نیروهای داخلی افغانستان برای نقشآفرینی باز خواهد شد.
⁃ اگر رهبران افغانستان بتوانند از این فرصت استفاده کنند، امکان شکلگیری همکاریهای منطقهای و سرمایهگذاریهای تازه بهوجود میآید.
⁃ اما اگر مانند گذشته از این فرصتها استفاده نشود، بازیگران دیگر جا را پُر خواهند کرد.
ب) درگیری نظامی با آمریکا / اسرائیل:
اگر ایران وارد جنگ مستقیم با غرب شود، ممکن است افغانستان به طور ناخواسته درگیر این بحران شود. در این صورت:
⁃ ایران ممکن است از خاک افغانستان برای حمایت از گروههای نیابتی خود منحیث عمق استراتیژیک استفاده کند.
از گروههای مذهبی وسیاسی همسو یا فرماندهان محلی بخواهد علیه منافع غربی یا رقبای خود اقدام کنند که در اینصورت گروه های مخالف ایران همچون داعش و جیش العدل هم فعالتر وارد تنشهای نیابتی خواهند شد.
⁃ این وضعیت امنیت افغانستان را پیچیدهتر و روابط بینالمللی افغانستان را متشنج میسازد.
⁃ در این حالت، ممکن است غرب نیز فشارهای خود بر افغانستان را افزایش دهد تا مانع استفاده ایران از خاک افغانستان شود.
ج) فروپاشی یا بیثباتی داخلی در ایران:
اعتراضات قومی، مذهبی و اقتصادی در ایران – به ویژه در سیستان و بلوچستان میتواند مرزهای غربی افغانستان را به شدت تحت تأثیر قرار دهد و موجی از بحران مهاجرت، ناامنی و حتی رقابت مذهبی را به دنبال داشته باشد.
در صورت تشدید بحرانهای داخلی در ایران، مانند اعتراضات قومی و مذهبی در سیستان، بلوچستان:
•این بحرانها میتوانند به مرزهای غربی افغانستان سرایت کنند.
•موجی از مهاجرین، مشکلات اقتصادی، قاچاق اسلحه یا تنشهای مذهبی ممکن است وارد افغانستان شود.
•گروههای افراطی میتوانند از این بینظمی برای قدرتگیری استفاده کنند.
•حتی احتمال دارد ایران، برای انحراف افکار عمومی داخلی، دخالتهای بیشتری در افغانستان انجام دهد."
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
با گذشت بیش از صد سال از قرارداد سایکس-پیکو که در سال ۱۹۱۶ منجر به شکلگیری ساختار فعلی خاورمیانه شد، ایده خاورمیانه نوین در سال ۲۰۰۶ توسط کاندولیزا رایس، مشاور امنیت ملی آمریکا مطرح شد؛ اما این پروژه در برابر تحولات سیاسی و امنیتی منطقه با چالشهای عمدهای روبرو گردید. پس از وقایع ۷ اکتبر ۲۰۲۳، نخستوزیر اسرائیل بار دیگر از «خاورمیانه نوین» سخن گفت، و با احتمال بازگشت دونالد ترامپ به قدرت، بار دیگر این مفهوم وارد گفتمان ژئوپلیتیک شده است.
در چنین فضایی، سیاست خارجی ایالات متحده که با تمرکز بر مهار چین دنبال میشود، نیاز به متحدان خوداتکا و منطقهای همچون روسیه، هند و اسرائیل دارد. با این تحولات، دو پرسش کلیدی در برابر ما قرار دارد:
۱- آیا افغانستان بار دیگر به ابزار ژئوپلیتیکی در بازی قدرتها تقلیل خواهد یافت؟
۲- یا میتواند نقش یک بازیگر مستقل را ایفا کند؟
رحمتالله نبیل در این نوشته به جایگاه احتمالی افغانستان در معادلات جهانی میپردازد.
afintl.com/202503218869 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
زیان فارسی را نه با فرمان میتوان کُشت، نه با شعار میتوان نجات داد.
"بسی رنج بردم بدین سال سی
عجم زنده کردم بدین پارسی
پی افکندم از نظم کاخی بلند
که از باد و باران نیابد گزند
بناهای آباد گردد خراب
ز باران و از تابش آفتاب"
فردوسی -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
1/3
Afghanistan on the Edge of the Abyss: From Social Crisis to a Regional Threat
“This piece is not a call for hatred against anyone; it is a warning.”
This person is Dr. Muzaffar Ahmad, son of Khalil Ahmad, holder of Indian passport number M3420747. He was originally a pediatric doctor and is identified as the main planner of the terrorist attack of November 2025 at the Red Fort in Delhi. After the attack, he reportedly entered Afghanistan via Gulf countries and, according to reliable sources, took shelter in a madrasa in Khaqad village, Giro district of Ghazni province.
This case shows that providing refuge in Afghanistan to a cross-border extremist after a terrorist act is not merely a security headline. It is a compressed image of the direction Afghanistan is sliding toward at speed: becoming, once again, a backyard for global terrorism. If this alarm is not heard today, tomorrow there may be no chance left to warn.
Afghanistan today faces not only a crisis of governance, but also a deep identity and social crisis. When an ideological regime, instead of engaging with the international community and guaranteeing citizens’ rights, moves toward political monopoly and expands extremist circles, the situation is no longer an internal disturbance، it is a clear sign of long-term regional and global risks.
Repeated cases of terrorist militants crossing borders and finding refuge inside Afghanistan are a serious warning that must not be ignored. The dangers and crises pushing Afghanistan toward the abyss and creating fertile ground for extremism are many. What follows is only a small sample; crises whose simultaneity and persistence can put Afghanistan’s political existence at risk.
Economic Crisis and Chronic Poverty:
The United Nations and the United Nations Development Programme (UNDP) have reported that more than 95% of Afghanistan’s population lives below the line of extreme poverty, and more than half of the people face food insecurity. In recent years, Afghanistan’s economy has shrunk by more than 30%, and more than 80% of the population depends on external humanitarian assistance.
These figures are not just numbers. Behind every statistic stands a mother with no bread for the night, a child who falls asleep hungry, and a family that has lost hope. Chronic poverty is not only a financial problem; it is fuel for extremism and social resentment. How can a society with an empty stomach build a safe future?
But poverty is not Afghanistan’s only wound; the deeper wound is the collapse of national ownership and shared values.
Monopoly of Power and the Collapse of Shared National Ownership:
The ruling regime in Afghanistan is not a legitimate national government, but an exclusive, closed, and ideological system that has confined power within a narrow circle of like-minded people. The systematic exclusion of ethnic communities, women, elites, and diverse intellectual currents has emptied the country of the meaning of “nation” and reduced it to the territory of a single, primitive reading of religion and politics.
Such monopoly destroys internal legitimacy, blocks any possibility of reform from within, and pushes Afghan society toward a gradual explosion. Can a country be kept silent forever through force and exclusion?
When monopoly of power is combined with extremism, the authorities try to use the education system as the main tool to shape the minds of the next generation and impose their ideology in order to preserve their rule.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
2/3
Education System and the Reproduction of Extremism
UNESCO reports indicate that in 2025, the illiteracy rate among Afghanistan’s youth is above 50%, and girls’ access to formal education at secondary level and in state institutions has been severely restricted.
Sadly, religious schools have turned into factories that reproduce extremism. The rapid expansion of these schools with extremist content has become the ideological backbone of this system. In the absence of modern education, a generation is being formed that lacks critical thinking, does not recognize national identity and national values, and treats violence as a “religious virtue.”
This trend is turning Afghanistan not into a truly religious society, but into an ideological and isolated one; a society that, instead of building citizens, produces ideological soldiers of extremism.
According to the 2025 report of the UN human rights body, wide restrictions on girls’ education and the one-sided ideological direction of religious school curricula have reduced the technical and scientific skills of Afghan youth, and in many cases these schools have become centers for indoctrinating closed views and promoting harsh, extremist interpretations of religion.
This process does not only destroy individual opportunities; on a larger scale it cripples the nation’s ability to develop, innovate, and solve Afghanistan’s complex problems—a path that leads any country, without exception, toward collapse.
When education collapses, hope migrates too.
Migration and Brain Drain: A Silent Suicide:
Afghanistan is witnessing one of the largest waves of human-capital flight in its history. According to the 2025 report of the International Organization for Migration (IOM), Afghanistan is among the three countries with the fastest growth in forced migration worldwide. More than 8 million Afghans are officially refugees in other countries.
Behind these figures stands a girl whose dream of school was shut down, a young person whose only hope is to cross the border and escape the homeland, and a doctor or engineer who no longer has a place to work in their own country.
When doctors, engineers, teachers, and scientific elites leave, not only do vital services decline, but society also loses the ability to solve its most basic problems. The result is clear: society becomes pillar-less, the economy becomes brain-less, and the future falls into the hands of people who do not understand today’s world.
A country that forces its best minds to flee is forced to borrow its future from others.
But this human vacuum does not only damage the collective economy; it also breaks security.
Terrorism and Cross-Border Security Threats:
A 2024 report by the UN counter-terrorism office shows that after 2021, the presence and activity of regional and transnational terrorist networks around Afghanistan’s borders have increased. The report warns that security gaps and the lack of effective oversight could turn Afghanistan into a “safe haven” for extremist groups.
The example mentioned at the beginning is not just one person; it is a sign of a dangerous trend. When there is no accountable structure and ties with extremist networks remain ambiguous, Afghanistan naturally becomes a magnet for regional and global terrorists, something we witnessed in the not-so-distant past, in the 1990s and its consequences.
This situation increases security pressure on the region, pushes the country into deeper isolation, and raises the risk of Afghanistan turning into a battlefield for proxy conflicts; until Afghanistan shifts from an “internal issue” to a regional and international threat.
And alongside this security threat, human dignity is trampled as well.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
3/3
Widespread Human Rights Violations:
The UN High Commissioner for Human Rights has stated that severe restrictions on individual freedoms; especially for women and girls, remain in place. Women are denied equal access to education and work; freedom of expression and peaceful assembly is suppressed; and the treatment of political opponents and ethnic and intellectual diversity violates international human rights standards.
This is not only a human tragedy; it drags Afghanistan into legal and moral isolation in the world and makes diplomatic and economic engagement extremely difficult.
Regional and Global Consequences:
Afghanistan’s crisis is not only a domestic issue. It intensifies migration flows, increases social and economic pressure on countries in the region and beyond, and raises the risk of social tensions.
Modern history has repeatedly shown that Iqbal Lahori’s description of Afghanistan as the “Heart of Asia” is a deep truth: whenever Afghan soil has turned into a safe haven for extremists and ultimately fallen into instability, not only South Asia, but also Central Asia, the Middle East, and even Europe have not been safe from waves of terrorism and extremism. The era of factional wars and the crises that followed are a clear example of this reality.
So the question is: can the world remain indifferent to such a threat?
Possible Future Scenarios:
Scenario One: Continuation of the status quo, slow but certain collapse.
If monopoly, extremism, and repression continue, Afghanistan will move toward chronic poverty, an angry society, and total isolation. Extremism will grow stronger, human rights will be violated even more, and society will become deeply polarized. The outcome is nothing but a gradual, yet inevitable, collapse.
Scenario Two: Superficial reforms, buying time, not saving Afghanistan
External pressure may produce small changes. Recently we have heard voices from various regional capitals and are aware of behind-the-scenes intelligence meetings. But without structural reforms and real public participation, these changes will remain fragile. This is only postponing an explosion, not preventing it.
Scenario Three: A public uprising, the cry of a suffocated society
When all roads are closed, society opens its own path. Economic pressure, the exclusion of women, humiliation of human dignity, monopoly of power, and suppression of diversity can lead to a public uprising. If organized, it can become a turning point for reclaiming rights; if not, it may bring chaos and bloody collapse.
Yet history testifies: a suffocated and turbulent society like Afghanistan will, sooner or later, breathe.
Conclusion:
Afghanistan today stands at a historic turning point. Economic crisis, the collapse of the education system, ideological monopoly of power, brain drain, the threat of terrorism, and human rights violations paint a clear picture of the risk of national collapse. These crises are not only domestic; at regional and global levels they will produce consequences whose cost will be far heavier than today’s indifference.
Final Words: A Clear Message to the Current Rulers and the World:
This is not a call for hostility; it is a warning. A warning to rulers who believe a wounded country can be kept silent forever through guns and ideology. And a warning to the world not to assume the fire of Afghanistan’s instability will stop at Afghanistan’s borders.
If any political reason still remains, the path forward lies in opening space for national participation, restoring modern education, cutting transparent ties with extremist networks, and respecting human dignity; especially the rights of women and Afghanistan’s ethnic, cultural, and intellectual diversity.
These are not concessions. They are conditions for survival.
Today, the path can still be changed.
Tomorrow, once again, we may only be counting skulls and ruins. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۱/۳
افغانستان بر لبهٔ پرتگاه: از بحران اجتماعی تا تهدید منطقه:
"این نوشته دعوت به دشمنی با کسی نیست؛ بلکه هشدار است."
این شخص داکتر مظفر احمد ولد خلیل احمد نام دارد، دارای پاسپورت شماره M3420747 مربوط کشور هندوستان است که در اصل داکتر معالج اطفال بوده و طراح اصلی حملهٔ تروریستی ماه نوامبر ۲۰۲۵ در قلعهٔ سرخ دهلی نو شناخته شده است؛ نامبرده بعد از حمله از طریق کشورهای خلیج وارد افغانستان شده و به اساس منابع موثق در مدرسهٔ قریهٔ خاقد ولسوالی گیروی ولایت غزنی پناه گرفته است.
این مسأله نشان میدهد که پناه گرفتن یک عنصر افراطی فرامرزی بعد از یک عمل تروریستی در خاک افغانستان فقط یک خبر امنیتی نیست؛ این تصویر فشردهای است از مسیری که افغانستان با شتاب به سوی آن میلغزد: یعنی تبدیل شدن دوباره به حیاط خلوت تروریزم جهانی.
اگر این زنگ خطر امروز شنیده نشود، فردا شاید دیگر فرصتی برای هشدار باقی نماند.
افغانستان امروز نه فقط با چالش حکمرانی، بلکه با بحران بنیادین هویتی و اجتماعی روبهرو است. هنگامی که رژیم ایدیولوژیک، بهجای تعامل با جامعهٔ جهانی و تضمین حقوق شهروندی، بهسوی انحصار سیاسی و گسترش محافل افراطی سوق داده میشود، این وضعیت دیگر یک اختلال داخلی نیست؛ بلکه نشانهٔ روشن خطرات بلندمدت منطقهای و جهانی است.
نمونههای متعدد از عبور شبهنظامیان تروریستی از مرزها و یافتن پناه در خاک افغانستان، هشداری جدی است که نباید نادیده گرفته شود. خطرات و بحرانهایی که افغانستان را به سوی پرتگاه میراند و زمینه را برای رشد افراطیت فراهم میسازند، کم نیستند. آنچه در اینجا میآید، فقط مشت نمونهٔ خروار است؛ بحرانهایی که همزمانی و تداوم آنها میتواند اینیار موجودیت سیاسی افغانستان را به مخاطره بیندازد.
بحران اقتصادی و فقر مزمن:
سازمان ملل متحد و برنامهٔ توسعهٔ جهانی (UNDP) گزارش دادهاند که بیش از ۹۵ درصد جمعیت افغانستان زیر خط فقر شدید زندگی میکنند و بیش از نیمی از مردم با ناامنی غذایی روبهرو اند.
در سالهای اخیر اقتصاد افغانستان بیش از ۳۰ درصد کوچکتر شده و بیش از ۸۰ درصد جمعیت به کمکهای بشری بیرونی وابستهاند.
این آمار فقط عدد نیست؛ پشت هر رقم، مادری است که نان شب ندارد، کودکی است که گرسنه میخوابد، و خانوادهای است که امیدش را از دست داده است.
فقر مزمن نه فقط یک مشکل مالی، بلکه سوخت افراطگرایی و نارضایتی اجتماعی است. جامعهای که شکم گرسنه دارد، چگونه میتواند آیندهای امن بسازد؟
اما فقر تنها زخم افغانستان نیست؛ زخم عمیقتر، فروپاشی حس مالکیت ملی و ارزش های مشترک است.
انحصار قدرت و فروپاشی حس مالکیت مشترک:
رژیم حاکم بر افغانستان نه یک حکومت ملی و مشروع، بلکه نظام انحصاری، بسته و ایدیولوژیک است که قدرت را در دایرهای تنگ از همفکران خود محصور کرده است. حذف سیستماتیک اقوام، زنان، نخبگان و جریانهای مختلف فکری، کشور را از مفهوم «ملت» خالی کرده و آن را به قلمرو یک قرائت خاص بدوی از دین و سیاست تقلیل داده است.
چنین انحصاری مشروعیت داخلی را نابود کرده، هر امکان اصلاح درونزا را بسته و جامعهٔ افغانستان را به سمت انفجار تدریجی سوق داده است.
آیا میتوان کشوری را برای همیشه با زور و حذف در سکوت نگه داشت؟
وقتی انحصار قدرت با افراطگرایی همراه شود، حاکمیت میکوشد از نظام آموزشی بهعنوان ابزار اصلی برای شکلدهی ذهن نسل آینده و تحمیل ایدیولوژی خود برای بقای خود استفاده کند.
سیستم تعلیمی و بازتولید افراطیت:
گزارشهای یونسکو نشان میدهد که در سال ۲۰۲۵، نرخ بیسوادی در میان جوانان افغانستان بیش از ۵۰ درصد است و دسترسی دختران به آموزش رسمی در مقاطع متوسطه و نهاد های دولتی بهشدت محدود شده است.
متأسفانه مدارس دینی به کارخانههای بازتولید افراطیت بدل شدهاند. گسترش شتابزدهٔ این مدارس با محتوای افراطی، ستون فقرات ایدیولوژیک این نظام است. در غیاب آموزش مدرن، نسلی در حال شکلگیری است که عقل انتقادی ندارد، هویت ملی و ارزش های ملی را نمیشناسد و خشونت را «فضیلت دینی» میپندارد.
این روند، افغانستان را نه به جامعهای دیندار، بلکه به جامعهای ایدیولوژیک و منزوی تبدیل میکند؛ جامعهای که بیش از آنکه شهروند بسازد، سربازان فکری افراطیت تولید میکند.
طبق گزارش کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل برای سال ۲۰۲۵، محدودیتهای گسترده در آموزش دختران و جهتگیری یکجانبهٔ ایدیولوژیک نصاب مدارس دینی باعث شده تا مهارتهای فنی و علمی جوانان افغانستان کاهش یابد و این مدارس در بسیاری موارد به مراکزی برای تلقین دیدگاههای بسته و تفسیر سختگیرانه و افراطی از دین تبدیل شوند.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۲/۳
این روند نه فقط فرصتهای فردی را میسوزاند، بلکه در سطح کلان، توان ملی برای توسعه، نوآوری و حل مسایل پیچیدهٔ افغانستان را فلج میکند؛ مسیری که هر کشوری را، بدون استثنا، به فروپاشی میکشاند.
وقتی آموزش فروبپاشد، امید هم کوچ میکند.
مهاجرت و فرار مغزها: خودکشی خاموش:
افغانستان شاهد یکی از گستردهترین موجهای فرار سرمایهٔ انسانی در تاریخ خود است. بر اساس گزارش سال ۲۰۲۵ سازمان بینالمللی مهاجرت (IOM)، افغانستان یکی از سه کشور با بیشترین رشد مهاجرت اجباری در جهان است. بیش از ۸ میلیون افغان بهطور رسمی در کشورهای دیگر پناهندهاند.
پشت این آمار، دختری است که رؤیای مکتبش بسته شد، جوانی است که تنها امیدش عبور از مرز و فرار از میهن است، و داکتر/انجنیری است که وطنش دیگر جایی برای کار ندارد.
وقتی داکتر، انجنیر، معلم و نخبههای علمی کشور را ترک میکنند، نهتنها خدمات حیاتی کم میشوند، بلکه جامعه از توان حل مشکلات بنیادی و اولیه محروم میشود.
نتیجه روشن است: جامعه بیستون میشود، اقتصاد بیمغز میماند، و آینده به دست نیروهایی میافتد که جهان امروز را نمیشناسند.
کشوری که مغزهایش را مجبور به فرار میکند، ناچار است آیندهاش را از دیگران قرض بگیرد.
اما این خلأ انسانی، تنها اقتصاد جمعی را ضربه نمیزند؛ بلکه امنیت را نیز میشکند.
تروریزم و تهدید امنیتی فرامرزی:
گزارش سال ۲۰۲۴ دفتر مقابله با تروریزم سازمان ملل متحد نشان میدهد که پس از ۲۰۲۱، حضور و فعالیت شبکههای تروریستی منطقهای و فرامنطقهای در اطراف مرزهای افغانستان افزایش یافته است. این گزارش هشدار میدهد که خلأهای امنیتی و فقدان نظارت مؤثر میتواند افغانستان را به «پناهگاه امن» گروههای افراطی بدل سازد.
نمونهای که در آغاز این نوشته آمد، تنها یک فرد نیست؛ نشانهٔ یک روند خطرناک است. وقتی ساختار پاسخگو وجود ندارد و روابط با شبکههای افراطی مبهم است، افغانستان بهطور طبیعی به جاذبهای برای تروریستان منطقهای و جهانی تبدیل میشود که ما در گذشته نه چندان دور در دهه هفتاد و عواقب آن شاهد بودیم.
این وضعیت فشارهای امنیتی بر منطقه را افزایش میدهد، کشور را در انزوای عمیقتر فرو میبرد و خطر تبدیل شدن به میدان تسویهحسابهای نیابتی را بالا میبرد؛ تا جایی که افغانستان از یک «مسألهٔ داخلی» به تهدید منطقهای و بینالمللی بدل میشود.
و در کنار این تهدید امنیتی، کرامت انسان نیز لگدمال میشود.
نقض گستردهٔ حقوق بشر:
دفتر کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل اعلام کرده است که محدودیتهای جدی بر آزادیهای فردی، بهویژه برای زنان و دختران، همچنان پابرجاست. زنان از دسترسی برابر به آموزش و کار محروماند؛ آزادی بیان و اجتماعات مسالمتآمیز سرکوب میشود؛ و رفتار با مخالفان سیاسی و تنوع قومی و فکری، ناقض معیارهای حقوق بشری بینالمللی است.
این وضعیت فقط فاجعهٔ انسانی نیست؛ افغانستان را به انزوای حقوقی و اخلاقی در جهان میکشاند و تعامل دیپلماتیک و اقتصادی را بهشدت دشوار میسازد.
پیامدهای منطقهای و جهانی:
بحران افغانستان فقط یک مسألهٔ داخلی نیست. این وضعیت موج مهاجرت را تشدید میکند، فشارهای اجتماعی و اقتصادی بر کشورهای منطقه و فرامنطقه را افزایش میدهد و احتمال تنشهای اجتماعی را بالا میبرد.
تاریخ معاصر بارها نشان داده است که تعبیر اقبال لاهوری از افغانستان بهعنوان «قلب آسیا» یک حقیقت عمیق است؛ زیرا هر زمان که خاک افغانستان به پناهگاه امن افراطگرایان بدل شده و در نهایت دستخوش نا آرامی شده، نه فقط جنوب آسیا، بلکه آسیای مرکزی، خاورمیانه و حتی اروپا نیز از موج تروریزم و افراطیت در امان نماندهاند. دوران جنگ های تنظیمی و بحران های بعدی مصداق روشن این حقیقت است.
پس پرسش این است: آیا جهان میتواند نسبت به چنین خطری بیتفاوت بماند؟
سناریوهای محتمل آینده:
سناریوی اول: تداوم وضع موجود؛ سقوط آرام اما قطعی؛
اگر انحصار، افراطیت و سرکوب ادامه یابد، افغانستان به سوی فقر مزمن، جامعهٔ خشمگین و انزوای کامل میرود. افراطگرایی تقویت میشود، حقوق بشر بیشتر نقض میگردد و جامعه عمیقاً دوقطبی میشود.
نتیجه چیزی جز سقوط تدریجی اما حتمی کشور نیست.
سناریوی دوم: اصلاح سطحی؛ خرید زمان، نه نجات افغانستان؛
فشارهای بیرونی ممکن است تغییرات جزئی ایجاد کند، که ما در این اواخر صداها هایی را از پایتخت های کشور های مختلف منطقه میشنویم و از دیدار های پشت پرده استخباراتی آگاهی داریم، اما بدون اصلاحات ساختاری و مشارکت واقعی مردم، این تغییرات شکننده خواهد بود. این فقط تعویق یک انفجار است، نه جلوگیری از آن.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۳/۳
سناریوی سوم: قیام عمومی؛ فریاد جامعهٔ خفهشده؛
وقتی همهٔ راهها بسته شود، جامعه راه خودش را باز میکند. فشار اقتصادی، حذف زنان، تحقیر کرامت انسانی، انحصار قدرت و سرکوب تنوع میتواند به قیام عمومی مردم بینجامد.
اگر این قیام سازمانیافته باشد، میتواند نقطهٔ عطفی برای بازپسگیری حقوق شود؛ و اگر نباشد، خطر هرجومرج و فروپاشی خونبار را در پی خواهد داشت.
با این همه، تاریخ گواه است:
جامعهٔ خفهشده و متلاطمی چون افغانستان، دیر یا زود نفس میکشد.
نتیجهگیری:
افغانستان امروز در نقطهٔ عطف تاریخ خود ایستاده است. بحران اقتصادی، فروپاشی سیستم تعلیمی، انحصار ایدیولوژیک قدرت، فرار مغزها، تهدید تروریزم و نقض حقوق بشر، تصویری روشن از خطر سقوط کشور ترسیم میکند.
این بحرانها فقط داخلی نیستند؛ در مقیاس منطقهای و جهانی پیامدهایی خواهند داشت که هزینهٔ آن بهمراتب سنگینتر از بیتفاوتی امروز است.
سخن آخر: پیام روشن به حاکمان فعلی و جهان؛
این نوشته دعوت به دشمنی نیست؛ هشدار است.
هشداری به حاکمانی که میپندارند میتوان کشوری زخمی را با زور تفنگ و ایدیولوژی برای همیشه خاموش نگه داشت.
و هشداری به جهانیان که گمان نکنند آتش بیثباتی افغانستان پشت مرزهای افغانستان متوقف خواهد ماند.
اگر اندک عقلانیت سیاسی باقی است، راه نجات از گشودن فضای مشارکت ملی، بازگرداندن آموزش مدرن، قطع شفاف پیوند با شبکههای افراطی و احترام به کرامت انسان، بهویژه زنان و تنوع قومی، فرهنگی و فکری افغانستان، میگذرد.
اینها امتیاز دادن نیست؛ شرط بقاست.
امروز هنوز میشود مسیر را عوض کرد؛
فردا شاید یکبار دیگر فقط بتوان جمجمه ها و ویرانی ها را حساب کرد. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۱/۰۰
افغانستان د ګړنګ پر غاړه: له ټولنیز ناورین څخه تر سیمهییز ګواښ پورې:
دا کس ډاکټر مظفر احمد د خلیل احمد زوی نومېږي، د هند د هېواد پاسپورت شمېره M3420747 لري، چې په اصل کې د ماشومانو ډاکټر و، خو د ۲۰۲۵ کال د نومبر په میاشت کې د ډهلي د سره قلعه د ترهګریز برید اصلي طراح پېژندل شوی دی. نوموړی له برید وروسته د خلیجي هېوادونو له لارې افغانستان ته راغلی او د باوري سرچینو له مخې د غزني ولایت د ګېرو ولسوالۍ د خاقد کلي په مدرسه کې یې پناه اخیستې ده.
دا موضوع ښيي چې له ترهګریز عمل وروسته د یو بهرني افراطي کس پناه اخیستل په افغانستان کې یوازې یو امنیتي خبر نه دی؛ بلکې دا د هغه لارې لنډ انځور دی چې افغانستان په چټکۍ ور ټیل وهل کیږي: یعنې یو ځل بیا د نړیوال ترورېزم په پناهځای بدلولو په لور.
که نن دا د خطر زنګ وانه ورېدل شي، ښايي سبا د خبرداري فرصت پاتې نه شي.
افغانستان نن یوازې د حکومتولۍ له ستونزې سره نه، بلکې له ژور هویتي او ټولنیز بحران سره مخ دی. کله چې یو ایدیولوژیک رژیم د نړۍ له ټولنې سره د تعامل او د خلکو د حقونو د تضمین پر ځای، د واک انحصار او د افراطي کړیو پراختیا ته مخه کوي، نو دا نور داخلي ستونزه نه پتی کیږي، بلکې د سیمې او نړۍ لپاره د اوږدمهاله خطر ښکاره نښه بلل کیږي.
د ترهګرو ډلو د غړو له پولو تېرېدل او په افغانستان کې پناه موندل هغه جدي خبرداری دی چې باید له پامه ونه غورځول شي. هغه خطرونه او ننګونې چې افغانستان یو ځل بیا د ګړنګ پر لور بیايي او د افراطیت د ودې زمینه برابروي، ډېر دي. دلته یوازې د بېلګې په ډول څو ته لنډه اشاره کېږي؛ دا داسې بحرانونه دي چې یو ځای کېدل او دوام یې کولای شي د افغانستان سیاسي موجودیت له ګواښ سره مخ کړي.
اقتصادي بحران او ژوره بېوزلي:
ملګرو ملتونو او د هغوی د پراختیا پروګرام (UNDP) راپور ورکړی چې له ۹۵ سلنه زیات د افغانستان خلک د سختې بېوزلۍ تر کرښې لاندې ژوند کوي او له نیمایي ډېر له خوراکي ناامنۍ سره مخ دي.
په وروستیو کلونو کې د افغانستان اقتصاد تر ۳۰ سلنه ډېر کوچنی شوی او له ۸۰ سلنه زیات خلک پر بهرنیو بشري مرستو تکیه لري.
دا شمېرې یوازې عددونه نه دي؛ د هر شمېری تر شا یوه مور ده چې د ماښام ډوډۍ نه لري، یو ماشوم دی چې وږی ویده کېږي، او یوه کورنۍ ده چې خپله هیله یې له لاسه ورکړې ده.
ژوره بېوزلي یوازې اقتصادي ستونزه نه ده، بلکې د افراطیت او ټولنیزې نارضایتۍ شپیلې ده. هغه ټولنه چې نس یې وږی وي، څنګه کولای شي خوندي راتلونکی ولري؟
خو بېوزلي د افغانستان یوازینی زخم نه دی؛ تر دې ژور زخم د ملي مالکیت د احساس له منځه تګ دی.
د واک انحصار او د ګډ مالکیت د احساس مړینه:
په افغانستان کې حاکم رژیم ملي او مشروع حکومت نه دی، بلکې یو انحصاري، تړلی او ایدیولوژیک نظام دی چې واک یې د خپلو څو همفکرو کسانو په تنګه کړۍ کې بند کړی دی. د قومونو، ښځو، پوهانو او د بېلابېلو فکري جریانونو سیستماتیک لرې کول، هېواد د «ملت» له مانا تش کړی او د دین او سیاست یوې تنګې او وروسته پاتې تعبیر ته یې را ښکته کړی دی.
دا ډول انحصار کورنی مشروعیت له منځه وړي، د دننه اصلاح هره لاره بندوي، او د افغانستان ټولنه د ورو ورو انفجار پر لور بیايي.
ایا کېدای شي یو هېواد د تل لپاره په زور او حذف چوپ وساتل شي؟
کله چې د واک انحصار له افراطیت سره یو ځای شي، واکمن هڅه کوي چې د زدهکړې نظام د اصلي وسیلې په توګه وکاروي، څو د راتلونکي نسل ذهنونه پر خپل اند او روایت جوړ کړي او خپله ایدیولوژي د بقا لپاره ورباندې وتپي.
تعلیمي نظام او د افراطیت بیا تولید:
د یونسکو راپورونه ښيي چې په ۲۰۲۵ کال کې په افغانستان کې د ځوانانو د بېسوادی کچه له ۵۰ سلنې لوړه ده، او نجونې منځنیو او دولتي لوړو زدهکړو څخه محرومې شوې دي.
له بده مرغه دیني مدرسې د افراطیت د بیا تولید په فابریکو بدلې شوې دي. د افراطي محتوا لرونکو مدرسو چټکه پراختیا د دې نظام ایدیولوژیک نظام د ملا تیرده. د عصري زدهکړې په نشتون کې داسې نسل ټولنې ته وړاندی کیږي چې انتقادي فکر و نه لري، ملي هویت او ملی ارزښتونه و نه پېژني او تاوتریخوالی «دیني فضیلت» وګڼي.
دا بهیر افغانستان دیندارې ټولنې ته نه، بلکې د یوې تړلې او ایدیولوژیکې ټولنې خوا ته بیايي؛ داسې ټولنې ته چې د وګړیتوب پر ځای د افراطیت فکري سرتېري روزي.
د ملګرو ملتونو د بشري حقونو د کمېسیون د ۲۰۲۵ راپور له مخې، د نجونو پر زدهکړو پراخ بندیزونه او د مدرسو د نصاب یو اړخیز ایدیولوژیک لوری بیول د دې لامل شوی چې د ځوانانو تخنیکي او علمي وړتیاوې کمزورې شي او دا مدرسې ډېر ځایونه د دین د سخت او افراطي تفسیر د تلقین مرکزونه شي.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۲/۳
دا بهیر یوازې فردي فرصتونه نه سوځوي، بلکې په ملي کچه د افغانستان د پراختیا، نوښت او د پېچلو ستونزو د حل وړتیا فلج کوي؛ دا هغه لاره ده چې هر هېواد، بې له استثنا، د ړنګېدو پر لور بیايي.
کله چې زدهکړه ړنګه شي، هیلې هم کډه کوي.
کډوالي او د مغزونو تېښته: چوپه ځانوژنه:
افغانستان د خپل تاریخ له تر ټولو لوی انساني پانګې د تېښتې څپې سره مخ دی. د کډوالۍ نړیوال سازمان (IOM) د ۲۰۲۵ راپور له مخې، افغانستان د هغو دریو هېوادونو له ډلې دی چې جبري کډوالي پکې تر ټولو ډېره لوړه شوې ده. له ۸ میلیونو زیات افغانان په رسمي ډول په نورو هېوادونو کې کډوال دي.
د دې شمیرو تر شا هغه نجلۍ ده چې د ښوونځي او تعلیم هیله یې خوب پاتی شو، هغه ځوان دی چې یوازینۍ هیله یې له پولې تېرېدل او د خپل ټاټوبي څخه تیښته ده، او هغه ډاکټر او انجنیر دی چې نور په خپل وطن کې د کار ځای نه لري.
کله چې ډاکټران، انجنیران، ښوونکي او علمي نخبهګان هېواد پرېږدي، نو نه یوازې حیاتي خدمتونه کمېږي، بلکې ټولنه د بنسټیزو ستونزو د حل توان له لاسه ورکوي.
پایله روښانه ده: ټولنه بېستنه کېږي، اقتصاد بېمغزه پاتې کېږي، او راتلونکی د هغو کسانو لاس ته لوېږي چې نننۍ نړۍ نه پېژني.
هغه هېواد چې خپل مغزونه د تېښتې ته اړ باسي، اړ دی چې خپل راتلونکی له نورو پور واخلي.
خو دا انساني تشه یوازې اقتصاد نه ضربه نه رسوي؛ بلکې امنیت هم ماتوي.
ترورېزم او له پولو هاخوا امنیتي ګواښ:
د ملګرو ملتونو د ترورېزم پر ضد دفتر د ۲۰۲۴ راپور ښيي چې له ۲۰۲۱ وروسته د افغانستان د پولو شاوخوا د سیمهییزو او نړیوالو ترهګریزو شبکو شتون او فعالیت زیات شوی دی. راپور خبرداری ورکوي چې امنیتي تشې او د اغېزمن څار نشتوالی کولای شي افغانستان د افراطي ډلو په «خوندي پټنځای» بدل کړي.
هغه بېلګه چې د لیکنې په پیل کې راغله، یوازې یو کس نه دی؛ بلکې د یو خطرناک بهیر نښه ده. کله چې حسابورکوونکی او مشروع جوړښت نه وي او له افراطي شبکو سره اړیکې مبهمې وي، افغانستان په طبیعي ډول د سیمهییزو او نړیوالو ترهګرو لپاره جاذبه ګرځي؛ لکه څنګه چې موږ یې په نږدې تېر کې د اویایمو کلونو په لسیزه کې ولیدل.
دا حالت پر سیمه امنیتي فشارونه زیاتوي، هېواد لا ډېرې انزوا ته ټېل وهي، او د نیابتي جګړو په ډګر د بدلېدو خطر لوړوي؛ تر هغه چې افغانستان له یوې «داخلي ستونزې» نه په سیمهییز او نړیوال ګواښ بدل شي.
او له دې امنیتي ګواښ سره یو ځای، د انسان کرامت هم تر پښو لاندې کېږي.
د بشري حقونو پراخ نقض:
د ملګرو ملتونو د بشري حقونو عالي کمېشنري اعلان کړی چې پر فردي ازادیو، په ځانګړي ډول د ښځو او نجونو پر حقونو، سخت محدودیتونه لا هم پر ځای دي.
ښځې له برابرې زدهکړې او کار څخه محرومې دي؛ د بیان ازادي او سولهییزې غونډې ځپل کېږي؛ او له سیاسي مخالفانو او قومي او فکري تنوع سره چلند د نړیوالو بشري معیارونو خلاف دی.
دا وضعیت یوازې انساني فاجعه نه ده؛ افغانستان د نړۍ په کچه حقوقي او اخلاقي انزوا ته بیايي او له هېواد سره سیاسي او اقتصادي اړیکې ډېرې ستونزمنې کوي.
سیمهییز او نړیوالې پایلې:
د افغانستان بحران یوازې داخلي موضوع نه ده. دا حالت د کډوالۍ څپه تیزوي، پر سیمهییزو او لرې هېوادونو ټولنیز او اقتصادي فشارونه زیاتوي او د ټولنیزو شخړو احتمال لوړوي.
د معاصر تاریخ تجربه ښيي چې د اقبال لاهوري هغه تعبیر چې افغانستان یې «د آسیا زړه» بللی، پرته له شکه رښتیا ده؛ ځکه هر وخت چې د افغانستان خاوره د افراطیانو خوندي پناهځای شوې او وروسته له ناامنۍ سره مخ شوې، نو نه یوازې جنوبي آسیا، بلکې مرکزي آسیا، منځنی ختیځ او حتی اروپا هم د ترورېزم او افراطیت له څپو خوندي پاتې شوي نه دي. د تنظیمي جګړو او ورپسې بحرانونو پېر د دې ښکاره بېلګه ده.
نو پوښتنه دا ده:
ایا نړۍ کولای شي د داسې خطر پر وړاندې بېپروا پاتې شي؟
د راتلونکي ممکن سناریوګانې:
لومړی سناریو: د اوسني حالت دوام؛ په کراره خو حتمي سقوط؛
که انحصار، افراطیت او ځپل دوام وکړي، افغانستان د ژورې بېوزلۍ، قهرجنه ټولنې او بشپړې انزوا پر لور روانېږي. افراطیت پیاوړی کېږي، بشري حقونه لا ډېر تر پښو لاندې کېږي او ټولنه په ژوره توګه دوهبرخې کېږي.
پایله یې پرته له شکه کرار خو حتمي سقوط دی.
دوهم سناریو: سطحي اصلاحات؛ د وخت اخیستل، نه د افغانستان ژغورل؛
بهرني فشارونه ښايي ځینې کوچني بدلونونه راولي، لکه څنګه چې اوس د سیمې د هېوادونو له پلازمېنو ځینې غږونه اورېدل کېږي او له پټو استخباراتي ناستو خبرونه شته، خو بې له بنسټیزو اصلاحاتو او د خلکو له واقعي ګډون پرته، دا بدلونونه کاواکه دي. دا یوازې د یوه انفجار ځنډول دي، نه مخنیوی یې.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۳/۳
دریمه سناریو: ولسي پاڅون؛ د چوپ کړل شوې ټولنې فریاد؛
کله چې ټولې لارې وتړل شي، ټولنه خپله لاره پیدا کوي او پرانیزي. اقتصادي فشار، د ښځو حذف، د انساني کرامت سپکاوی، د واک انحصار او د تنوع ځپل کولای شي ولسي پاڅون ته لار هواره کړي.
که دا پاڅون منظم وي، د حقونو د بېرته ترلاسه کولو د بدلون سر ټکی کېدای شي؛ او که نه وي، د هرجومرج او خونړي ړنګېدو خطر لري.
خو سره له دې، تاریخ شاهد دی:
د افغانستان په څېر چوپه او خوځېدونکې ټولنه، ژر یا وروسته ساه اخلي.
پایله:
افغانستان نن د خپل تاریخ پر خورا مهم پړاو ولاړ دی. اقتصادي بحران، د زدهکړې نظام ړنګېدل، د واک ایدیولوژیک انحصار، د مغزونو تېښته، د ترورېزم ګواښ او د بشري حقونو نقض، د هېواد د سقوط روښانه انځور وړاندې کوي.
دا بحرانونه یوازې داخلي نه دي؛ بلکې په سیمهییزه او نړیواله کچه به داسې پایلې ولري چې بیه یې د نن ورځې له بېپروايي څو چنده درنه ده.
وروستۍ خبره: واکمنانو او نړۍ ته روښانه پیغام؛
دا لیکنه د دښمنۍ بلنه نه ده؛ دا یو خبرداری دی.
خبرداری هغو واکمنانو ته چې ګومان کوي یو ټپي هېواد د ټوپک په او ایدیولوژۍ په زور د تل لپاره چوپ ساتل کېدای شي.
او خبرداری نړۍ ته چې فکر ونه کړي د افغانستان د بېثباتۍ اور به د افغانستان تر پولو محدود پاتی شي.
که لږ سیاسي عقل پاتې وي، د ژغورنې لاره د ملي ګډون فضا پرانیستل، عصري زدهکړو ته ستنېدل، له افراطي شبکو سره د اړیکو شفاف پرېکون، او د انسان کرامت ته درناوی دی؛ په ځانګړي ډول د ښځو او د افغانستان د قومي، کلتوري او فکري تنوع درناوی څخه تیریږي.
دا امتیاز ورکول نه دي؛ دا د بقا شرط دی.
نن لا هم لاره بدلولای شو؛
سبا ښايي بیا یوازې د ککریو او ورانیو شمېرلو ته پاتې شو. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
با نهایت تأسف و اندوه، خبر ترور و شهادت جنرال اکرامالدین سریع، فرمانده پیشین پولیس ولایت تخار، ویک تن از همراهانش قلب هموطنان ما را داغدار ساخت.
این مصیبت را به خانوادهٔ داغدار، بازماندگان و همرزمان ایشان صمیمانه تسلیت میگوییم و از درگاه خداوند متعال برای آن شهید و همراه جانباختهاش، رحمت و مغفرت الهی، و برای بازماندگان صبر و بردباری مسئلت داریم.
روحشان شاد و یادشان جاودان باد.
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
منابع نزدیک به جنرال اکرامالدین سریع، فرمانده ارشد پولیس در حکومت پیشین افغانستان گفتند که او شام چهارشنبه، سه جدی «با شلیک گلوله کشته شد.»
به گفته منابع، آقای سریع همراه با یکی از همراهانش، در نزدیک محل اقامتشان در مرکز تهران، هدف حمله قرار گرفتند.
گفته میشود که سریع در مسیر انتقال به شفاخانه جان باخته است.
afintl.com/202512246184 -
Rahmatullah Nabil reposted
افغانستان انټرنشنل - پښتو
@afintlpashto
د افغانستان د جمهوري نظام پر مهال د ملي امنیت پخوانی رییس رحمتالله نبیل وايي، پاکستان د ترهګرۍ پر ضد اقدامات په حساب شویو وختونو کې ترسره کوي او دغه ډول چارې تر ډېره د امنیتي اړتیاوو پر ځای له واشنګټن او نړۍوالو قدرتونو سره د اړیکو د مدیریت لپاره عملي کېږي.
-
Rahmatullah Nabil reposted
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
رحمتالله نبیل، رئیس پیشین امنیت ملی افغانستان، میگوید پاکستان از «مبارزه با تروریسم» بهعنوان ابزاری برای تنظیم روابط خارجی خود، بهویژه با ایالات متحده مریکا، استفاده میکند.
او در واکنش به گزارش رسانههای پاکستانی درباره بازداشت مسئول شاخه رسانهای داعش خراسان بهدست آیاسآی گفت که زمانبندی انتشار این خبر معنادار است و همزمان با سفر عاصم منیر، فرمانده ارتش پاکستان، به ایالات متحده صورت گرفته است.
afintl.com/202512184769 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
یو آشنا چلند: د جنرال عاصم منیر د واشنګټن له سفر مخکې یوه بله نیونه!
ګڼ شمېر شواهد څرګندوي چې پاکستان په جوړښتي او بسټیز ډول د دغو عناصرو له پټن ځایونو، شبکو او تحرکاتو بشپړ خبرتیا لري. سره له دې، د دغه هېواد د امنیتي سیاست حاکم چلند ښيي چې د دغو کسانو نیول یا افشا کول ډېر کله د ترهګرۍ پر وړاندې د یوې هر اړخیزې او دوامدارې ستراتیژۍ په چوکاټ کې نه ترسره کېږي، بلکې په حسابشویو وختونو کې او له حساسو دیپلوماتیکو بدلونونو سره هممهاله عملي کېږي. په دې چوکاټ کې، د ترهګرۍ پر وړاندې مبارزه تر ډېره د اصولي تعهد پر ځای د بهرنیو اړیکو د مدیریت او له نړیوالو قدرتونو سره د امنیتي مناسباتو د تنظیم وسیله ګرځېدلې ده.
په همدې لړ کې، د پاکستان امنیتي ځواکونو د ۲۰۲۵ کال د مارچ په میاشت کې محمد شریفالله مشهور په جعفر ونیوه؛ هغه څوک چې د اسلامآباد له لوري د ۲۰۲۱ کال د کابل نړیوال هوایي ډګر د برید اصلي طراح معرفي شو. دغه نیونه څو اوونۍ وروسته د پاکستان د پوځ د مشر، جنرال عاصم منیر، له واشنګټن سفر سره هممهاله شوه؛ داسې هممهالي چې په سختۍ سره تصادفي بلل کېدای شي او تر ډېره د ټاکل شوو امنیتي اقداماتو او هدفمنو دیپلوماتیکو تحرکاتو ترمنځ د معنا لرونکي تړاو څرګندونه کوي.
په داسې تګلاره کې، د محمد شریفالله نیول او وروسته یې متحده ایالاتو ته سپارل د پاکستان د ترهګرۍ ضد تګلارې د بنسټیز بدلون نښه نه شي بلل کېدای، بلکې دا یو حسابشوی اقدام ښکاري چې موخه یې واشنګټن ته د یوې «د وړاندې کېدو وړ لاسته راوړنې» برابرول دي؛ داسې لاسته راوړنه چې د سیمې او نړیوالو امنیتي معادلو په چوکاټ کې د پاکستان د پوځي بنسټونو دریځ پیاوړی کړي.
دغه چلند لا هم دوام لري. نن پاکستان د سلطان عزیز عازم په نوم د بل کس د نیولو اعلان هم وکړ؛ دا اعلان یو ځل بیا په داسې مهم وخت کې ترسره کېږي. د رسنیزو راپورونو له مخې، جنرال عاصم منیر د تېر یوه کال په ترڅ کې واشنګټن ته د خپل درېیم سفر د چمتووالي په حال کې دی. دا ډول تکراري هممهالي لا زیات دا انګېرنه پیاوړې کوي چې د ترهګرۍ ضد نومول شوي اقدامات یوازې د امنیتي اړتیاوو ځواب نه دي، بلکې د دیپلوماتیکو محاسباتو او د امریکا د برداشت او تمو د مدیریت په چوکاټ کې ترسره کېږي.
دا تګلاره نوې نه ده. له ۲۰۰۱ کال راهیسې، د ترهګرۍ اړوند قضیو ټاکنیز مدیریت او له هغو څخه ابزاري ګټه اخیستنه د پاکستان د پوځي بنسټونو او نړیوالې ټولنې ترمنځ د تعامل د دوامدار چلند برخه ګرځېدلې ده؛ داسې چلند چې پکې ترهګري د بشپړې له منځه وړلو د یوې ننګونې پر ځای د سیاسي مشروعیت، مالي سرچینو او امنیتي امتیازاتو د ترلاسه کولو د اهرم په توګه کارول کېږي. په دې چوکاټ کې، د ترهګرۍ ضد اقداماتو وختبندي ژوره سیاسي او دیپلوماتیکه بڼه خپلوي او د پاکستان د ترهګرۍ ضد ستراتیژۍ د صداقت، انسجام او دوام په اړه جدي پوښتنې راپورته کوي.
The Khorasan Diary
@khorasandiary
TKD EXCLUSIVE: In a Major Blow to The Islamic State Khurasan [ISKP] its Spokesman and Founder of its Official Media, Al Azaim foundation, Sultan Aziz Azzam has been arrested by Pakistan| by Iftikhar Firdous www.thekhorasandiary.com/en/2025/12/18/exclusive-isis-k-s…
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
* اعظم
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
الگوی آشنا: یک بازداشت دیگر پیش از سفر جنرال عاصم منیر به واشنگتن
شواهد متعدد نشان میدهد که پاکستان بهگونهای ساختاری و نهادی از مخفیگاهها، شبکهها و تحرکات این عناصر آگاهی دارد. با این حال، الگوی رفتاری مسلط بر سیاست امنیتی این کشور حاکی از آن است که بازداشت یا افشای این افراد غالباً نه در چارچوب یک راهبرد جامع و پایدار مبارزه با تروریسم، بلکه در مقاطع زمانی حسابشده و همزمان با تحولات حساس دیپلماتیک صورت میگیرد. در چنین چارچوبی، مبارزه با تروریسم بیش از آنکه مبتنی بر یک تعهد اصولی باشد، به ابزاری برای مدیریت روابط خارجی و تنظیم مناسبات امنیتی با قدرتهای بینالمللی تبدیل شده است.
در همین راستا، بازداشت محمد شریفالله از سوی نیروهای امنیتی پاکستان در ماه مارچ سال ۲۰۲۵ انجام شد؛ فردی که از جانب اسلامآباد بهعنوان طراح اصلی حمله به میدان هوایی کابل در سال ۲۰۲۱ معرفی گردید. این بازداشت، تنها چند هفته بعد، با سفر جنرال عاصم منیر، فرمانده ارتش پاکستان، به واشنگتن همزمان شد؛ همزمانیای که بهسختی میتوان آن را تصادفی دانست و بیش از آنکه اتفاقی باشد، بیانگر پیوند معنادار میان اقدامات امنیتی گزینشی و تحرکات دیپلماتیک هدفمند است.
در چنین بستری، بازداشت و تحویلدهی محمد شریفالله به ایالات متحده نه بهعنوان نشانهای از تغییر بنیادین در رویکرد ضدتروریسم پاکستان، بلکه بهمثابه تلاشی حسابشده برای تولید یک «دستاورد قابل عرضه» به واشنگتن قابل ارزیابی است؛ دستاوردی که هدف اصلی آن تقویت جایگاه نهادهای نظامی پاکستان در معادلات امنیتی منطقهای و بینالمللی بوده است.
این الگوی رفتاری همچنان ادامه یافته است. امروز نیز پاکستان اعلام کرد که فرد دیگری بهنام سلطان عزیز عازم را بازداشت کرده است؛ اعلامی که بار دیگر در یک مقطع زمانی معنادار صورت میگیرد. این بازداشت و اعلان رسمی آن درست در روزهایی انجام شده است که، بهاساس گزارشهای رسانهای، جنرال عاصم منیر در تدارک سومین سفر خود طی یک سال گذشته به واشنگتن قرار دارد. چنین همزمانیهایی بیش از پیش این برداشت را تقویت میکند که اقدامات موسوم به ضدتروریستی نه صرفاً در پاسخ به ضرورتهای واقعی امنیتی، بلکه در چارچوب محاسبات دیپلماتیک و با هدف مدیریت ادراک و انتظارات ایالات متحده انجام میشوند.
این رویکرد پدیدهای نوظهور نیست. از سال ۲۰۰۱ به اینسو، مدیریت گزینشی پروندههای مرتبط با تروریسم و بهرهبرداری ابزاری از آنها به بخشی از الگوی پایدار تعامل نظامیان پاکستان با جامعه بینالمللی بدل شده است؛ الگویی که در آن، تهدید تروریسم نه بهعنوان چالشی برای حذف کامل، بلکه بهمثابه اهرمی برای کسب مشروعیت سیاسی، منابع مالی و امتیازات امنیتی مورد استفاده قرار میگیرد. در چنین چارچوبی، زمانبندی اقدامات موسوم به ضدتروریستی ماهیتی عمیقاً سیاسی و دیپلماتیک مییابد و پرسشهای جدی درباره صداقت، انسجام و پایداری راهبرد ضدتروریسم پاکستان مطرح میسازد.
The Khorasan Diary
@khorasandiary
TKD EXCLUSIVE: In a Major Blow to The Islamic State Khurasan [ISKP] its Spokesman and Founder of its Official Media, Al Azaim foundation, Sultan Aziz Azzam has been arrested by Pakistan| by Iftikhar Firdous www.thekhorasandiary.com/en/2025/12/18/exclusive-isis-k-s…
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
A Familiar Pattern: Another Arrest Before Asim Munir’s Washington Visit:
Multiple pieces of evidence suggest that Pakistan has structural and institutional knowledge of the hideouts, networks, and movements of these elements. However, the dominant pattern in Pakistan’s security policy shows that arrests or disclosures of such individuals often do not occur within a comprehensive and sustainable counterterrorism strategy. Instead, they tend to take place at carefully calculated moments, usually alongside sensitive diplomatic developments. In this context, counterterrorism appears less as a matter of principled commitment and more as a tool for managing foreign relations and security ties with major international powers.
In this regard, Mohammad Sharifullah was arrested by Pakistani security forces in March 2025. He was presented by Islamabad as the main planner of the 2021 attack on Kabul International Airport. This arrest was followed, just a few weeks later, by a visit of General Asim Munir, Pakistan’s Army Chief, to Washington. Such timing is unlikely to be accidental and points to a meaningful link between selective security actions and targeted diplomatic engagement.
Within this framework, the arrest and handover of Mohammad Sharifullah to the United States should not be seen as evidence of a fundamental shift in Pakistan’s counterterrorism approach. Rather, it can be assessed as a calculated move to produce a “presentable achievement” for Washington—one aimed at strengthening the position of Pakistan’s military institutions in regional and international security calculations.
This pattern of behavior continues. Today, Pakistan also announced the arrest of another individual, Sultan Aziz Azam. Once again, this announcement comes at a significant moment. According to media reports, General Asim Munir is preparing for his third visit to Washington within the past year. Such repeated coincidences further reinforce the perception that so-called counterterrorism actions are driven not only by security needs, but also by diplomatic calculations and efforts to manage U.S. expectations.
This approach is not new. Since 2001, the selective management of terrorism-related cases and their instrumental use have become part of a long-standing pattern in Pakistan’s engagement with the international community. In this pattern, terrorism is treated not as a threat to be fully eliminated, but as leverage for gaining political legitimacy, financial resources, and security concessions. As a result, the timing of counterterrorism actions takes on a deeply political and diplomatic character, raising serious questions about the credibility and sustainability of Pakistan’s counterterrorism strategy.
The Khorasan Diary
@khorasandiary
TKD EXCLUSIVE: In a Major Blow to The Islamic State Khurasan [ISKP] its Spokesman and Founder of its Official Media, Al Azaim foundation, Sultan Aziz Azzam has been arrested by Pakistan| by Iftikhar Firdous www.thekhorasandiary.com/en/2025/12/18/exclusive-isis-k-s…
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
افغانستان او د سیمې ځینې هېوادونه د دیني افراطیت له امله د لسیزو راهیسې تاوان ویني.
پایله یې په ځنځیر شوي عقلونه، تړل شوي مکتبونه، او سوځېدلی راتلونکی او ارمانونه دی.
پرمختګ هغه وخت راځي چې دین د پوهې زندان نه، بلکې د انسان د ودې ملګری شي.
افغانستان انټرنشنل - پښتو
@afintlpashto
د تاجکستان ولسمشر امام علي رحمان د دغه هېواد په پارلمان کې وویل، چې هېواد یې د مرکزي اسیا د نورو هېوادونو په پرتله دوه برابره ډېر جوماتونه جوړ کړي او نور د جوماتونو جوړول بس دي.
امامعلي رحمان ټینګار وکړ چې اوس د زده کړې، هنر ترلاسه کولو او د تاجکستاني ملت د فکري او معرفتي کچې د لوړولو وخت دی.
رحمان په خپله وینا کې وویل: «په رښتیا وایم، له خرافاتو سره دولت پرمختګ نه شي کولی» او «وګورئ چې نور ملتونه تر کومه رسېدلي دي او موږ چېرته ولاړ یو».This media couldn't be displayed. See it on the original post. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د دې مقالې لوستل، په ځانګړي ډول د ځوانانو لپاره، ډېر ارزښت لري؛ ځکه دا مرسته کوي چې تېر وخت له پردو پرته وویني، اوسنی حالت ښه درک کړي، او له هغو روایتونو واټن واخلي چې د حقیقت د روښانه کولو پر ځای، هغه ساده کوي یا پټوي.
دا مقاله په تېرو څو لسیزو کې د افغانستان او امریکا اړیکې څېړي؛ هغه اړیکې چې تل له لوړو او ژورو ډکې پاتې شوې دي. له هغه وخته چې رونالډ ریګن افغانستان ته د «اتل ملت» خطاب کاوه، تر هغې دورې چې ډونالډ ټرمپ افغانستان «د ځمکې پر مخ جهنم» وباله، دا اړیکه هېڅکله روښانه او رښتینې نه وه. په دې پنځوسو کلونو کې، دا اړیکه د لويو ژمنو او ترخو پایلو ترمنځ تل لکه د دوو ولسمشرانو د څرګندونو په څیر له نوساناتو څخه ډکه وه.
په دې موده کې، افغانستان تر ډېره د لوبې میدان و، نه د لوبې لوبغاړی. لویو قدرتونو خپل ګټې تعقیب کړې، خو د پرېکړو بیه یې د افغانستان خلکو ورکړه؛ هغه پرېکړې چې ډېر وخت د هغوی له واکه بهر وې. کورنۍ تېروتنې، سخته جغرافیه او نیابتي جګړو دا فشار نور هم زیات کړل. سره له دې، هغه څه چې افغانستان یې ژوندی وساته، سیاست او سیاستوال نه وو، بلکې د عادي خلکو زغم او ژمنتیا وه.
دا د یوه نسل کیسه نه ده؛ دا د څو نسلونو کیسه ده. هغه نسلونه چې په جګړه کې وزېږېدل، په بېثباتۍ کې لوی شول او د ورانیو په منځ او تل کی یې د هیلو لټه وکړه. هغه نسلونه چې ډېر ځله یې له ځانه پوښتنه کړې چې ولې یې برخلیک داسې شو، او کله ناکله یې ځانونه «نفرین شوي» ګڼلي، سره له دې چې د دې برخلیک په ټاکلو کې یې هېڅ اختیار نه درلود.
Salon
@Salon
In the '80s, Afghans were "freedom fighters." Today, they're despised terrorists. Both stories were made in America www.salon.com/2025/12/13/afghanistans-tragedy-from-reagan…
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
خواندن این مقاله، بهویژه برای جوانان، اهمیت دارد؛ زیرا کمک میکند گذشته را بیپرده ببینند، امروز را دقیقتر بفهمند و از روایتهایی فاصله بگیرند که بهجای روشن کردن واقعیت، آن را سادهسازی یا پنهان کردهاند.
در این مقاله به رابطهٔ افغانستان و آمریکا در چند دههٔ اخیر پرداخته شده است؛ رابطهای سرشار از فراز و نشیب، از روزگاری که رونالد ریگن افغانستان را «ملت قهرمان» مینامید، تا زمانی که دونالد ترامپ آن را «جهنم روی زمین» توصیف کرد. در این پنجاه سال، این رابطه نه مسیر روشنی داشته و نه بر پایهٔ صداقت استوار بوده؛ بلکه، همانند نگاه متغیر این دو رئیسجمهور، میان وعدههای بزرگ و پایانهای تلخ در نوسان بوده است.
در این میان، افغانستان بیشتر میدان بازی بوده تا بازیگر. قدرتهای بزرگ هرکدام بهدنبال منافع خود رفتند و مردم این سرزمین بهای تصمیمهایی را پرداختند که اغلب بیرون از اختیارشان گرفته میشد. اشتباهات داخلی، جغرافیای سخت و جنگهای نیابتی این فشار را چند برابر کرد. با این همه، آنچه افغانستان را سر پا نگه داشت سیاست و سیاستمداران نبود؛ بلکه ایستادگی مردمی بود که با حداقلها دوام آوردند.
این فقط داستان یک نسل نیست؛ داستان چند نسل است. نسلهایی که در جنگ به دنیا آمدند، با بیثباتی بزرگ شدند و امید را در دل ویرانی جستوجو کردند. نسلهایی که بارها از خود پرسیدند چرا سرنوشتشان چنین است و گاهی خود را «نفرینشده» احساس کردند، بیآنکه انتخابی در این وضعیت داشته باشند. در تمام این سالها، بیشترین هزینه را مردم عادی پرداختهاند.
Salon
@Salon
In the '80s, Afghans were "freedom fighters." Today, they're despised terrorists. Both stories were made in America www.salon.com/2025/12/13/afghanistans-tragedy-from-reagan…
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
This article examines the relationship between Afghanistan and the United States over the past several decades; a relationship marked by constant ups and downs. From the time Ronald Reagan referred to Afghanistan as a “heroic nation” to the era when Donald Trump described Afghanistan as a “hell on earth,” this relationship has never followed a clear or honest path. Over fifty years, it has oscillated between grand promises and bitter endings, much like the sharply contrasting views of these two presidents.
Throughout this period, Afghanistan has been more a playing field than a player. Major powers pursued their own interests, while the people of Afghanistan paid the price for decisions largely made beyond their control. Internal failures, harsh geography, and proxy wars only intensified these pressures. Yet what kept Afghanistan standing was not politics or politicians, but the resilience of ordinary people who endured with very little.
This is not the story of a single generation; it is the story of multiple generations. Generations born into war, raised amid instability, and forced to search for hope in the ruins. Generations who have repeatedly asked why their fate unfolded this way, and who at times came to see themselves as “cursed,” despite having no real choice in shaping that destiny. Throughout all these years, it is ordinary people who have borne the greatest cost.
Reading this article; especially for youth matters. It offers a chance to see the past without illusions, understand the present more clearly, and step away from narratives that simplify or conceal reality instead of explaining it.
Salon
@Salon
In the '80s, Afghans were "freedom fighters." Today, they're despised terrorists. Both stories were made in America www.salon.com/2025/12/13/afghanistans-tragedy-from-reagan…
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
This voice is the voice of a child. Not a politician, not a civil activist, and not an enemy of the Taliban.
It is the suffocated voice of a generation that the Taliban are deliberately and systematically silencing.
The Taliban seized power with guns and deals, but by closing schools, they revealed their deepest fear:
books, pens, and educated girls.
They imprisoned the future and called it “religion.”
This girl does not speak of power. She does not speak of politics. She only prays for schools to reopen; and this innocent prayer is a historical indictment against the Taliban.
A regime that fears the simple dream of a child is illegitimate.
It is a regime that holds an entire nation’s future hostage.
History will judge the Taliban not by their religious slogans,
but by the tears of these children; tears that will forever curse ignorance, violence, and sanctified lies.
This is not security.
This is the collective imprisonment of a nation. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
دا غږ د یوې ماشومې نجلۍ غږ دی؛ دا نه سیاستواله ده، نه مدني فعاله، او نه هم د طالبانو دښمنه.
دا د هغه نسل خفه شوی غږ دی چې طالبان یې په شعوري، قصدي او سیستماتیک ډول چوپوي.
طالبان د ټوپک، زور او معاملو له لارې واک ته ورسېدل، خو د ښوونځیو په تړلو یې نړۍ ته وښودله چې دوی له کتاب، قلم او له پوهې لرونکو نجونو تر هر څه زیات وېرېږي.
هغوی د نسلونو راتلونکی زنداني کړه او پر دې تیاره بند یې د «دین» نوم کېښود.
دا ماشومه نجلۍ نه د واک غوښتنه کوي، نه د سیاست خبرې کوي؛ یوازې دا دعا کوي چې ښوونځي بېرته پرانېستل شي.
او همدا معصومه دعا د طالبانو پر کارنامو تر ټولو درنه توره کرښه وي!
یو تاریخي پیغور چې له حافظې به ونه وځي.
هغه رژیم چې د یو ماشوم له ساده هیلو وېرېږي، مشروع نه دی؛ دا د یو ملت د راتلونکي یرغمل نیوونکی رژیم دی.
تاریخ به طالبان د دوی د دیني شعارونو له مخې نه، بلکې د دې ماشومانو د اوښکو له مخې قضاوت کوي.
او دا اوښکې به د جهالت، تاوتریخوالي او مقدسو دروغو پر ضد د راتلونکو نسلونو د کرکې او نفرین تلپاتې سند وي.
دا امنیت نه دی؛
دا د یو ملت پر راتلونکي ټولیز بندیز دی. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
این صدا، صدای یک کودک است؛
نه سیاستمدار است، نه فعال مدنی، و نه «دشمن طالبان».
این صدای خفهشدهٔ نسلیست که طالبان آگاهانه خفهاش میکنند.
طالبان با تفنگ و معامله بر تخت نشستند، اما با بستن مکتبها ثابت کردند که از کتاب، قلم و دخترِ آگاه میترسند.
آینده را به زنجیر کشیدند و نامش را «دین» گذاشتند.
این دختر از قدرت نمیگوید،
از سیاست نمیگوید؛
فقط دعا میکند که "مکتبها باز شوند".
و همین دعای معصومانه، کیفرخواست تاریخی علیه طالبان است.
رژیمی که از آرزوی یک کودک میترسد، مشروع نیست؛
این یک رژیمِ گروگانگیرِ آینده است.
تاریخ طالبان را نه با شعارهای دینیشان، بلکه با اشک این کودکان قضاوت خواهد کرد.
اشکی که بیتردید، نفرین ماندگار بر جهل و قساوت این ملاهای تاریکاندیش خواهد بود.
این «امنیت» نیست؛
این حبس جمعیِ یک ملت است. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
مطیعالله ویسا یوازې یو شخص نه، بلکې د رڼا یو فکر دی. د تعلیم لپاره د هغه مبارزه او له کوره تر کوره هلې ځلې د هر درناوي وړ دي. هغه لار چې هغه پرې روان دی اسانه نه وه، خو هغه وښودله چې حقه لاره ارزښت لري.
د قطر د امیر لهخوا ورکړل شوې جایزه ستر ویاړ دی، خو د هغه د نیت او خدمت په پرتله لا هم کوچنۍ ښکاري. د هغه ریښتینی انعام د هغو ماشومانو په سترګو کې دی چې ویسا ورته کتابونه او هیلې ورکړیې دي. د لا بریاوو په هیله یې! -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د ایران د بهرنیو چارو د وزیر عباس عراقچي د نننۍ وینا په پار ، چې د تهران په سیمهییزه غونډه کې د افغانستان په اړه ترسره شوه، د هغه تحلیل بیا لوستل چې څو ورځې وړاندې مې لیکلی و، یو ځل بیا خپل اهمیت څرګندوي:
"خو دا ځل کیسه بدله شوې ده. سیمه اوس د پاکستان د ماهیت او نیت په اړه یو نوی او همغږی پوهاوی لري. برعکس له تېرو کلنو، نن نه منځنۍ آسیا په امنیتي خلأ کې ده، نه ایران، چین، هند او روسیه له وضعیت څخه بېخبر دي، او نه هم دا هېوادونه اجازه ورکوي چې افغانستان یو ځل بیا د پاکستان او د هغه د متحدانو د استخباراتي لوبو ډګر شي."
"نه دا سیمه پخوانۍ سیمه ده، او نه PAK د پخوا PAK دی. د آسیا د قدرتونو نوې توازن نور اجازه نه ورکوي چې کوم هېواد د ترهګرۍ، د نیابتي ګروپونو د پناهځایونو او دوهمخیز سیاستونو له لارې د سیمې د سولې او ثبات راتلونکی برمته کړي."
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د پاکستان وارخطایي: لامل یې څه دی؟
له هغو وروستیو سفرونو نیولې چې د پاکستان ملکي او نظامي چارواکو واشنګټن ته کړي، تر هغو پټو لیدنو پورې چې د امریکایي چارواکو سره د تړلو دروازو شاته ترسره شوې، او همدارنګه د هغو علني «ماستمالی» سره چې په نړیوالو ستیجونو کې د امریکایي او پاکستاني چارواکو تر منځ تر سره شوې، ښکاره ده چې اسلاماباد یو ځل بیا هڅه کوي په افغانستان کې د په مصنوعی ډول جوړې شوې ناامنۍ پروژه راژوندۍ کړي؛ داسې پروژه چې هدف یې دا دی چې لکه د پخوا په څېر افغانستان د ناامنۍ د صادرولو د خیز د تختی په توګه د منځنۍ آسیا او د ایران ختیځو پولو ته وکارول شي.
خو دا ځل کیسه بدله شوې ده. سیمه اوس د پاکستان د ماهیت او نیت په اړه یو نوی او همغږی پوهاوی لري. برعکس له تېرو کلنو، نن نه منځنۍ آسیا په امنیتي خلأ کې ده، نه ایران، چین، هند او روسیه له وضعیت څخه بېخبر دي، او نه هم دا هېوادونه اجازه ورکوي چې افغانستان یو ځل بیا د پاکستان او د هغه د متحدانو د استخباراتي لوبو ډګر شي.
سیمهییزې امنیتي سرچینې د بلوچستان (مستونګ)، د باجوړ (ملاکنډ)، او وزیرستان څخه د غیرعادي خوځښتونو راپور ورکوي؛ هغه سیمې چې ویل کېږي د داعش-خراسان اړوند د روزنې او پټنځايونه ګرځېدلې دي. اسلاماباد ظاهرًا پلان لري له دغو شبکو څخه د طالبانو پر وړاندې د فشار د وسیلې او همدارنګه د واشنګټن او نورو سیمهییزو لوبغاړو سره د «معاملې کارت» په توګه استفاده وکړي، یعنې لومړی ګواښ رامنځته کړي او بیا د هغه د مهار وړاندیز وکړي. خو داسې ښکاري چې دا ځل سیمه له پاکستان څخه مخکې عملی ګامونه اخیستي. شواهد شته چې ځینې سیمهییز لوبغاړي، په ځانګړي ډول هند، ایران او روسیه، اراده لري چې که دا مرکزونه فعال شي، جګړه د دیورند دکرښې له سیمو څخه د پاکستان خاورې ته دننه انتقال کړي. افغانستان له محدودی څخه تر PAK د ننه پورې وغځوي. ځینې خپلواکې سرچینې حتی وایي چې ښایي طالبانو ته بېنښانه بېپېلوټه الوتکې ورکړل شوې وي، ترڅو د «اجاره شوی ناامنۍ» د پروژې د پراختیا مخه ونیسي.
په همدې حال کې، د هند بیا فعال کېدل، د دهلي استخباراتي تماسونه له کابل سره، او د چین د امنیتي پلاوو پټ سفرونه افغانستان ته، چې وروستی یې د روان کال د اکتوبر په ۲۳مه و، ښيي چې د آسیا ځواکونه د PAK اصلي نیت په اړه زیاتېدونکې اندېښنه لري. د روسیې د طالبانو پر لور د نژدې کېدو چټکتیا ښایي د دې هېواد د پخوا څخه د پاکستان او د هغه د متحدینو د سیمهییزو ناامنۍ د پلانونو د اطلاعاتو او د وضعیت د درک پایله وي، چې د PAK او متحدانو د سیمهییزو ناامنۍ پروګرامونود پراختیا د خطرونه اړوند یی تر لاسه کړي وي. چین بیا، په PAK کی د غټی پانګونی وروسته د خپلو اتباعو او پروژو پر ضد پرلهپسې بریدونو او د امریکا سره د پټو معاملو وروسته، دې نتیجې ته رسېدلی چې اسلاماباد نور د باور وړ شریک نه دی، بلکې د بېثباتۍ یوه مزمنه سرچینه ده.
له بلې خوا، د PAK کورنی وضعیت هم د دې ډول اقدام لپاره مساعد نه ښکاري: اقتصادي بحران، د پانګې تښته، د سیاسي مشروعیت زوال، د پوځ او ملکي ادارو ترمنځ ژور درز، او د تحریک طالبان پاکستان (TTP) او نورو ډلو زیاتېدونکي بریدونه، ټول څرګندوي چې دغه هېواد اوس تر هر وخت زیات د کور دننه په سولیدونکي ډول مخ په کمزوري کیدو دی. په داسې شرایطو کې، د ناامنۍ کارت لوبول او د افغانستان د وضعیت د بېثباتۍ لپاره چی په ټوله کی د منطقې د بی ثباتې اټکل تری کیږی، استعمال، کېدای شي د اسلاماباد وروستۍ او تر ټولو خطرناکه قمار وي.
په بل عبارت، دا ځل اسلاماباد به په هغه ډڼډ/مرداب کې بند پاتې شي چې خپله یې جوړ کړی دی. د امریکا سره د تېرو شلو کلونو دوهمخیز سیاستونه او ممطقی ته د ناامنۍ صادرولو کړنلارې اوس پر پاکستان بېرته راګرځي، او ځینې نړیوال لوبغاړي حتی له دې وضعیت څخه خوند او ګټه اخلي چې پاکستان په خپل جوړ شوي ډنډ کې ښکیل او له کنټروله وتلی وویني.
دا امکان هم شته چې د تروریستي بریدونو له زیاتېدو او د تاوتریخوالي له پراخېدو سره، د پاکستان د هستوي وسلو د امنیت موضوع بیا د نړیوالو کړیو، په ځانګړي توګه د ملګرو ملتونو د امنیت شورا، د بحث په اجنډا کې راشي؛ په ځانګړي ډول وروسته له هغه چې د ایران هستوي قضیه پای ته ورسېږي، ښایي د نړۍ د سترو قدرتونو پام د یوه بېثباته حکومت په لاس کې د هستوي وسلو د خطر او د هغوی د غیر مصونتوب پر لور واوړي.
نه دا سیمه پخوانۍ سیمه ده، او نه PAK د پخوا PAK دی. د آسیا د قدرتونو نوې توازن نور اجازه نه ورکوي چې کوم هېواد د ترهګرۍ، د نیابتي ګروپونو د پناهځایونو او دوهمخیز سیاستونو له لارې د سیمې د سولې او ثبات راتلونکی برمته کړي.
دا ځل که د ناامنۍ لمبې پورته شي، نو د هغې لمبې به تر هر چا وړاندې د خپل جوړوونکي لمن وسوځوي. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
در پی سخنرانی امروز عباس عراقچی، وزیر امور خارجهٔ ایران، در گردهمآیی کشورهای منطقه راجع به افغانستان در تهران، بازخوانی بخشی از تحلیلی که چند روز پیش نوشته بودم، بار دیگر اهمیت خود را نشان میدهد:
"اما آنچه این بار معادله را متفاوت میسازد، درک تازه و هماهنگشدهٔ منطقه از نقش و نیت پاکستان است. برخلاف سالهای گذشته، امروز نه آسیای میانه در خلأ امنیتی قرار دارد، نه ایران، چین، هند و روسیه از وضعیت افغانستان و منطقه غافلاند، و نه این کشور ها به آسانی اجازه میدهند افغانستان دوباره میدان بازی استخباراتی پاکستان و متحدانش شود."
"
•نه منطقه همان منطقهٔ دو دههٔ پیش است، و نه پاکستان همان پاکستانِ سابق. موازنهٔ جدید قدرت در آسیا دیگر بهسادگی اجازه نخواهد داد که کشوری با ابزار ترور، ایجاد پناهگاه برای گروههای نیابتی و سیاستهای دوگانه، آیندهٔ صلح و ثباتِ منطقه را به گروگان بگیرد. "
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
وارخطایی پاکستان: علت چیست؟
از سفرهای اخیر مقامات ملکی و نظامی پاکستان به واشنگتن و ملاقاتهای پشتِ درهای بسته تا همزمانی آن با «ماستمالی»های علنی در ستیجهای بینالمللی میان مقامات آمریکایی و پاکستانی، روشن میشود که اسلامآباد بار دیگر در تلاش است پروژهٔ «ناامنسازی مهندسیشدهٔ افغانستان» را احیا کند؛ پروژهای که قرار است همچون گذشته بهعنوان تختهخیز برای صدور ناامنیها به آسیای میانه و مرزهای شرقی ایران عمل کند.
اما آنچه این بار معادله را متفاوت میسازد، درک تازه و هماهنگشدهٔ منطقه از نقش و نیت پاکستان است. برخلاف سالهای گذشته، امروز نه آسیای میانه در خلأ امنیتی قرار دارد، نه ایران، چین، هند و روسیه از وضعیت افغانستان و منطقه غافلاند، و نه این کشور ها به آسانی اجازه میدهند افغانستان دوباره میدان بازی استخباراتی پاکستان و متحدانش شود.
منابع آگاه امنیتی منطقهای از تحرکات غیرعادی در مناطق مستونگ بلوچستان، ملاکند باجور و وزیرستان ها خبر میدهند؛ مناطقی که گفته میشود محل استقرار و آموزش واحدهای وابسته به شاخهٔ داعش خراسان شدهاند. طرح اسلامآباد ظاهراً بر استفاده از این شبکهها بهعنوان ابزار فشار بر طالبان و در عین حال بهعنوان «برگ معامله» با واشنگتن و حتی با بازیگران منطقه است؛ یعنی: ایجاد تهدید و سپس پیشنهاد مهار آن.
اما بهنظر میرسد اینبار منطقه پیشدستی کرده است. شواهدی وجود دارد که برخی بازیگران منطقهای از جمله ایران، هند و روسیه در پی آناند که در صورت عملیاتیشدن این مراکز، دامنهٔ درگیری را از نواحی خط دیورند به داخل خاک پاکستان منتقل کنند. منابع مستقل حتی از امکان تجهیز رژیم طالبان با پهپادهای بدونمارک سخن میگویند که هدف آن جلوگیری از گسترش «پروژهٔ ناامنیِ اجارهای» است.
در همین حال، فعالشدن دوبارهٔ هند در پروندهٔ افغانستان، تماسهای استخباراتی پیدرپی دهلی با کابل، و سفرهای محرمانهٔ هیأتهای امنیتی چین به افغانستان که آخرین آن روز پنجشنبه گذشته به تاریخ ۲۳ اکتوبر سال جاری بود، نشاندهندهٔ افزایش نگرانی قدرتهای آسیایی از نیت واقعی پاکستان است. شتاب روسیه در نزدیکشدن به طالبان نیز احتمالاً ناشی از اطلاعات و درکِ پیشینِ این کشور از طرحهای ناامنسازی منطقه توسط پاکستان و متحدانش است. چین، بهویژه پس سرمایه گذاری هنگفت و بعد از آن حملات مکرر بر اتباع و پروژههایش در پاکستان، و معاملات پنهانی شان با امریکا به این نتیجه رسیده که اسلامآباد دیگر شریکِ قابلاعتماد نیست، بلکه منبعی مزمن از بیثباتی است.
از سوی دیگر، وضعیت داخلی پاکستان نیز برای اجرای چنین پروژهای مساعد نیست: بحران اقتصادی، فرار سرمایه، فروپاشیِ مشروعیت سیاسی، شکاف میان نهادهای نظامی و ملکی و افزایش حملات تحریکی طالبان پاکستان (TTP) و دیگر گروهها که وارد ائتلافِ نانوشته علیه حکومت شدهاند، همگی نشانههاییاند که این کشور بیش از هر زمان دیگر درگیر ضعف فرسایش درونی است. در چنین وضعیتی، بازی با کارتِ ناامنی افغانستان و تبدیل کردن آن به تختهخیزی برای بیثباتسازیِ منطقه، ممکن است آخرین برگ؛ اما خطرناکترین؛ برای خود پاکستان باشد.
به بیان دیگر، پاکستان اینبار در باتلاقی فرو خواهد رفت که خود آن را خلق کرده است. سالها بازی دوگانه با واشنگتن، استفاده ابزاری از گروههای نیابتی، و صادرات بحران به دیگران، اکنون دامنِ خود این کشور را گرفته است. فرو رفتن در این باتلاق نهتنها زمینهٔ بیثباتی داخلی را تشدید کرده، بلکه به بازیگران منطقهای و جهانی این فرصت را داده تا از سردرگمیِ اسلامآباد به نفع خود بهره ببرند.
احتمال آن نیز وجود دارد که با افزایش حملات تروریستی و گسترش تنشها، بحث دربارهٔ امنیت سلاحهای هستهای پاکستان بار دیگر در دستور کار محافل بینالمللی، از جمله شورای امنیت سازمان ملل، قرار گیرد؛ بهویژه پس از پایان پروندهٔ هستهای ایران، ممکن است توجه قدرتهای جهانی به سمت خطرِ سلاحهای هستهای در دست حکومتی متزلزل و غیر مصون بودن آن معطوف شود.
نه منطقه همان منطقهٔ دو دههٔ پیش است، و نه پاکستان همان پاکستانِ سابق. موازنهٔ جدید قدرت در آسیا دیگر بهسادگی اجازه نخواهد داد که کشوری با ابزار ترور، ایجاد پناهگاه برای گروههای نیابتی و سیاستهای دوگانه، آیندهٔ صلح و ثباتِ منطقه را به گروگان بگیرد.
اینبار اگر آتش ناامنی زبانه کشد، شعلههایش پیش از هر جای دیگر، دامنِ سازندهٔ آن را خواهد گرفت. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
On behalf of myself and my colleagues, I extend our sincere appreciation to the Ministry of Foreign Affairs of Spain and to H.E. José Manuel Albares @jmalbares, Minister of Foreign Affairs, for this deeply meaningful initiative.
Naming a room within the Ministry in honor of the women and girls of Afghanistan goes beyond a symbolic gesture; it is a powerful affirmation that their resilience, courage, and struggle are seen, remembered, and respected.
At a time when women and girls are being systematically excluded from public life inside Afghanistan, Spain’s principled stance sends a clear message: their voices matter, their rights are non-negotiable, and their struggle will not be forgotten.
We are grateful to Spain for standing on the right side of history. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
هفت سال پیش در بامیان زیبا گفتم: روزی افغانستان تغییر میکند که تبعیض جرم سنگین پنداشته شود و هیچ هموطنِ ما خود را شهروند درجهدوم نبیند؛ آن روز، رویای رهبری وطن برای همه ممکن میشود و آن روز افغانستان به آزادی حقیقی خواهد رسید.
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
امیرالمؤمنین خودخواندهٔ طالبان امروز بعدازظهر وارد کابل شده و امشب را در بگرام سپری میکند.
=====
د طالبانو ځان بللی (خود خوانده) امیرالمؤمنین نن ماسپښین کابل ته ورسېد او نن شپه به په بګرام کې تېروي. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
نن اصلي پوښتنه دا نه ده چې پاکستان بېثباته دی او که نه؛
دا هېواد له ډېرو کلونو راهیسې د سیاسي او امنیتي ګړنګ پر څنډه روان دی او له خطرناکې کرښې ډېر وړاندې ور تېر شوی دی.
اوس اصلي پوښتنه دا ده چې پاکستان د یوې کورنۍ جګړې او د ۱۹۷۱ د بیا تکرار په لور روان دی؟
جنرال عاصم منیر؛ سره له دې چې د پاکستان تر ټولو ځواکمن پوځي مقام دی، له داسې بحران سره مخ دی چې دا یې په میراث ندی اخیستی، بلکې خپل پوځ یې په خپله جوړ کړی دی:
له کلونو راهیسې یې سیاست تحریف کړی، د خلکو رایه یې ځپلې، تندلارې ډلې یې د وسیلې په توګه کارولې، او ملکي حکومتولۍ ته یې سخته ضربه ورکړې ده.
ریښتیا خبره خو دا ده چی؛
هغه مشرتابه چې په خپله د بحران برخه ده، د ژغورنې دعوه نشي کولای. اوسنی پاکستانې بحران له کنټروله وتلی دی؛ هره ورځ پراخېږي، ژورېږي او د پاکستان هره اداره او هره سیمه تر اغېز لاندې راولي.
راتلونکې میاشتو کی به دا خبره څرګنده شي چی:
ایا جنرال عاصم منیر د جنرال یحیی خان په لاره ځي، هغه لاره چې په پایله کې یې هېواد ټوټی شو؟
او که هغه د جنرال ضیاالحق د برخلیک په لور روان دی؛ هغه برخلیک چې په پای کې د هماغو لاسوهنو نتیجه وه چې پوځ په خپله رامنځته کړې وې؟
د پاکستان اوسنی بحران تصادفي نه دی. دا د هغه نظام مستقیمه پایله ده چې پر انکار، فشار، او پوځي لاسوهنې ولاړ دی، او داسې ښکاري چې دا وضعیت نور د هېچا له واکه نه دی، چی مهار یې کړي!
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
په پاکستان کې د «دوو جبهاتو جګړې» شور او نارې یوازې د خلکو ذهنونو بوختیا لپاره وې. پاکستاني سیاستوالو د پاکستانیانو د بوختیا لپاره دا شور او ځوښ جوړکړی وو؛ خو د پردی تر شا پارلمان په خاموشۍ سره د ۲۷م اساسي قانون تعدیل تصویب کړ. له همدې سره پاکستان په ښکاره ډول له نیمهملکي جوړښت څخه یوې قانوني پوځي واکمنۍ ته وردکیل شو.
دغه تعدیل جنرال عاصم منیر ته د Chief of Defence Forces نوی لقب ورکړ، داسې واک چې د عادي پوځ مشر تر صلاحیتونه ډېر زیات دي. اوس هغه د پوځ بشپړ واک او د پاکستان په ملي پرېکړو کې پراخ نفوذ لري. په ساده ژبه:
پاکستان په رسمي ډول د پوځ تر سیوري لاندې هېواد شو.
د بهرنیو دښمنانو په اړه خبرې هېڅکله واقعي امنیتي موضوع نه وه. دا یوازې یوه پرده وه، څو د خلکو ذهنونه بوخت وساتي، پداسې حال کې چې اصلي کودتا د پارلمان دننه په چوپتیا سره بشپړېده. دا اعلان شوې کودتا نه وه؛ بلکې یوه چوپه، قانوني او هدفمنده کودتا وه.
د پاکستان اصلي ستونزې دننه پرتې دي:
-اقتصاد د سقوط خواته روان دی.
-بیې لوړېږي او د خلکو ژوند تنګوي.
-د ډالرو زیرمې یې خطرناکی ټیټی کچې ته رسېدلي.
-ملکي سیاستوال څوکۍ لري؛ خو واک نه لري.
راتلونکی څه ښيي؟
پوځي واکمني به د حکومت نوی معمول شي.
د TTP او نورو گروپو د فعالیتو د پراخېدو له امله به ناامني زیاته شي.
اقتصادي فشار به ولس سړکونو ته وباسي.
د رسمی پوځي حاکمیت له وجې به نړیوال باور به پر پاکستان نور هم راکم شي.
پاکستانی ملکي مشران به د تصمیم نیولو پر ځای یوازې د عملي کوونکو رول ولري. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
The question is no longer whether Pakistan is unstable; the country has already crossed the threshold into chronic political decay and systemic security failure.
The real question now is whether Pakistan is accelerating toward a direct internal confrontation; and a reckless repetition of the 1971 collapse engineered by its own military establishment.
General Asim Munir, despite commanding the most powerful institution in the country, faces a crisis that was not inherited but manufactured by the army itself, through decades of political engineering, suppression of popular mandates, exploitation of extremist networks, and the systematic erosion of civilian authority.
And the harsh reality is this:
a military leadership that helped break the state cannot credibly claim the ability to save it. The turmoil is no longer containable; it is metastasizing, across provinces, across institutions, and across the social fabric Pakistan.
In the months ahead, one truth will surface with brutal clarity: Will General Asim Munir follow the disastrous path of General Yahya Khan, whose arrogance and miscalculations tore the country apart?
Or is he heading toward the same fate that ended General Zia-ul-Haq, consumed by the very forces his institution unleashed?
Pakistan’s crisis is no accident. It is the predictable consequence of a state built on denial, coercion, and military overreach, and the outcome now may be beyond anyone’s control, including the man who stands at the top of the system that created it.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Pakistan’s leaders have spent the past weeks shouting about external threats and dramatic “two-front wars.” But now the truth is out: all this loud talk was a distraction. While politicians were busy making noise, the 27th Constitutional Amendment was quietly passed, and with it, Pakistan has entered a new political era. This amendment gives General Asim Munir the new title of Chief of Defence Forces, with powers that go far beyond the traditional army chief. He now has formal authority over the armed forces, influence over national decisions, and an expanded role in the country’s governance structure. In simple words;
Pakistan has moved from a hybrid system to a legally controlled military state.
The speeches about external enemies were never about security. They were a cover; a way to draw public attention toward imaginary threats while the real change was happening in parliament. It was not a coup announced on TV. It was a constitutional coup, completed quietly and legally.
Meanwhile, Pakistan’s real crisis is still inside its borders.
The economy is sinking, prices are rising, and reserves remain dangerously low.
Civilian politicians now hold office, but not power.
What Comes Next?
-Military-led governance will become the new normal.
-Internal insecurity will increase as the TTP expands.
-Economic pressure will fuel public anger and street protests.
-Foreign trust in Pakistan will shrink further as institutions lose independence.
-Civilian leaders will operate like administrators, not decision makers. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
افغانستان به ائتلافی نیاز دارد که بوی امید بدهد، نه بوی معامله!
ائتلاف تازهاعلامشده را به دستاندرکاران آن تبریک میگویم اقدام نیک است، اما حقیقتی را نمیتوان نادیده گرفت؛ تجربهٔ تلخ پنج دههٔ گذشتهٔ افغانستان بارها نشان داده است که هرگاه پروژهٔ سیاسی مخالفین بیش از آنکه «پروژهٔ مردم افغانستان» باشد، «پروژهٔ کشورها» شود، عمر آن کوتاه، اثر آن محدود و نتیجهاش فروپاشی زودهنگام است. مردم افغانستان دیگر توانِ آزمودن نسخههایی را ندارند که در بیرون نوشته میشود و در داخل عمل نمیکند. تاریخ ثابت کرده که ائتلافهایی که بر محور منافع پایتختهای خارجی بنا میشوند، خیلی زود به ضربالمثل تبدیل میگردند.
امروز که مردم افغانستان زیر فشارهای سنگین و تاریکترین دورهٔ تاریخ معاصر، حکومت طالبان نفس میکشند، بیش از هر زمان دیگر به سیاستی نیاز دارند که از قفس چهرهها و رقابتهای کهنه آزاد شود و روی اصل «همه با هم» دوباره تعریف گردد، نه «همه با من». این لحظهٔ تاریخی، لحظهٔ ادعا نیست، لحظهٔ مسئولیت است. مردم افغانستان از رهبران خود یک چیز را با صدای بلند مطالبه میکنند: برنامه، صداقت و شجاعتِ ایستادن در کنار مردم، نه کنار منافع پنهان کشورها.
مردم افغانستان از هر ائتلاف سیاسی یک خواست روشن دارند: جرئت نگاهکردن به گذشته و پذیرفتن اشتباهات گذشته.
هیچ پروژهٔ سیاسی بدون اعتراف صادقانه به خطاهای بیست سال گذشته، نمیتواند اعتماد شکستهٔ مردم را دوباره پَتْرَه کند. مردم ما زخمیاند، اما سادهباور نیستند؛ امیدوارند، اما دیگر فریب نمیخورند.
افغانستان امروز به آیندهای نیاز دارد که در آن حقوق زنان، عدالت قومی و توازن منطقهای نه شعار، بلکه خطوط سرخ یک پیمان/قرار داد نو اجتماعی باشد؛ پیمانی که هیچ میز خارجی و هیچ معاملهٔ پشتپرده نتواند آن را زیر پا کند.
ائتلافها باید بدانند که مردم افغانستان از بازیهای چندلایهٔ منطقه هم آگاهاند و هم از آن خسته شدهاند؛ چهرهسازیهای سفارشی را بارها آزمودهاند و بهای سنگین آن را پرداختهاند.
به ائتلافهایی که نام «نجات» دارند اما بوی «تسلیم» میدهند، دیگر باور ندارند.
اگر ائتلاف جدید بتواند فاصلهٔ خود را از سایهٔ نفوذ کشورها کوتاه کند و با صدای واحد به مردم افغانستان بگوید: «ما اینبار برای شما ایستادهایم، نه برای سهمگیری»، آنگاه ممکن است نخستین شعاع امید در افق تاریک و سنگین دوران طالبان بدرخشد.
مردم افغانستان این روزها تنها به امید واقعی دل خواهند بست، نه امید وارداتی.
و اگر این ائتلاف بتواند آن امید را به مردم بازگرداند، نامش بهعنوان آغازگر فصل تازهای در تاریخ این سرزمین ثبت خواهد شد؛ فصلی که در آن گذار از دورهٔ تاریک طالبان با ارادهٔ مردم آغاز میشود. در غیر آن، به اصطلاح معمول ما، «همان آش است و همان کاسه.»
Amu TV
@AmuTelevision
سه جریان بزرگ سیاسی مخالف طالبان اعلام کردند که برای نخستینبار به یک توافق مشترک رسیده و برای عبور از بحران کنونی افغانستان «همصدا» شدهاند.
amu.tv/fa/215044/ -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د «ایراني متلونو» د فیسبوک پاڼې څخه:
" دغه رښتینی انځور په ۱۸۸۹ کال کې په دمشق کې اخیستل شوی دی.
یو شل/شوټ معیوب مسیحي سړی چې نوم یې سمیر و، د خپل مسلمان ړوند ملګري عبدالله پر اوږو سپور و.
سمیر به د عبدالله پر اوږو ګرځېده او عبدالله به یې په کوڅو کې ملګرتیا کوله.
سمیر د عبدالله سترګې وې، او عبدالله د سمیر پښې. یو به لاره لیده، بل به روان و؛ همداسې یې یو د بل کمبوتې پوره کولې.
دواړه په ماشوموالي یتیمان شوي وو. په یوه وړوکي کوټه کې یې یوځای ژوند کاوه او یوځای یې کار کاوه.
سمیر به په یوه زړې قهوهخانه کې خلکو ته کیسې ویل، او عبدالله به د قهوهخانې مخې ته ګرم نخود او لوبیا پلورله.
سمیر د عبدالله نه مخکې وفات شو. عبدالله سخت وځورېد؛ یوه اونې یې په کوټه کې ژړل، تر دې چې وروسته له ډیره غمه مړ وموندل شو.
ملت عشق از همه دینها جداست
عاشقان راملت ومذهب خداست
مولانا"
د سمیر او عبدالله کیسه یوازې یوه انساني قصه نه ده؛ دا د نن ورځې افغانستان یوه ښکاره هنداره ده.
دا دواړه نه د یو بل په دین پوهېدل او نه یې د هویت بحثونه کول، خو په عمل کې یې ثابته کړه چې یو پر بل تکیه کول تر اختلاف نه ډېر مهم دي.
افغانستان هم د ګڼو هویتونو ګډ کور دی: پشتون، تاجیک، هزاره، ازبک، ترکمن، بلوچ، نورستانی، ایماق، پشهیی او نور… هیڅ یو یې په یوازې ځان «ټول افغانستان» نه جوړوي، خو هر یو د دې خاورې د ګډ ځواک یوه برخه ده.
یو ښه ویني، بل ښه تلای شي/روانېږي؛ یو د سیاست ژبه پېژني، بل د اقتصاد؛ یو کلی پېژني، بل ښار. خو په یوازې ځان هېڅ یو ملت نه شي جوړېدای.
هغه درس چې سمیر او عبدالله موږ ته راکوي دا دی:
هیڅ قوم او هیڅ انسان په یوازې ځان کار نه شي کولای. زور او قوت هغه وخت پیدا کېږي چې یو ځای سره ودرېږو، نه چې یو بل و ترټو او حذف کړو. موږ هغه وخت قوي کېږو چې یو بل پوره کړو، نه دا چې یو بل ټیټ او خوار وګڼو.
افغانستان هغه وخت د بحران څخه وځي چې د پرون وېش پرېږدو او داسې راتلونکی جوړه کړو چې هر څوک پکې د بل د پورته کولو برخه شي او د مالکیت مشترک احساس پیدا شي.
د سمیر او عبدالله کیسه موږ ته راپه ګونه کوي چې: نه کوم سیاسي حرکت، نه کوم قوم، او نه کوم مذهبي ډله افغانستان په یوازې ځان وړلی شي.
دا خاوره هغه وخت پر مخ ځي چې زموږ اوږې، نیتونه او نظرونه یو ځای شي.
مولانا وایي:
«ملت عشق از همه دینها جداست»؛
شاید نن موږ د وطن مینې او انسانیت ته ډېره اړتيا ولرو، تر هغو هویتونو چې موږ یې یو له بله لرې کړي یو. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
کاپی از صفحه فیسبوک ضرب المثل های مشهور ایران!
"تصویری واقعی که در سال۱۸۸۹ میلادی در دمشق گرفته شد.
کوتوله معلولِ (دارای معلولیت) مسیحی بنام سمیر، بر دوش دوست نابینای مسلمان خود بنام عبدالله بود.
سمیر بر دوش عبدالله در رفت و آمدهایش به او وابسته بود و نقش چشم عبدالله نابینا را داشت و در کوچه پس کوچههای دمشق با راهنمایی وی، عبدالله از چالهها و پستی بلندیها میگذشت. یکی میدید و دیگری راه میرفت، اینچنین همدیگر را کامل میکردند.
هر دو در کودکی یتیم شدند و بدون سرپرست در اتاقی با هم زندگی میکردند و با هم کار میکردند.
سمیر قصهگو بود و در یکی از قهوه خانههای قدیمی و معروف دمشق برای مردم قصه میگفت و عبدالله روشندل کنار قهوهخانه نخود و لوبیای داغ میفروخت.
سمیر قبل از عبدالله درگذشت و عبدالله به شدت متاثر شد،طوری که یک هفته تمام در اتاقش گریست، تا جائی که جسد بیجانش که از شدت اندوه فوت شده بود را در اتاقش پیداکردند.
ملت عشق از همه دینها جداست
عاشقان راملت ومذهب خداست
مولانا"
داستان سمیر و عبدالله فقط یک روایت انسانی نیست؛ یک طراز آینه است که امروز میتوان آن را در چهرهٔ افغانستان دید.
دو انسانی که نه دین یکدیگر را فهمیدند و نه بحثهای هویتمحور داشتند، اما در عمل نشان دادند که نیاز متقابل مهمتر از «اختلاف» است.
افغانستانِ امروز نیز مجموعهای از هویتهای گوناگون است؛
پشتون، تاجیک، هزاره، ازبیک، بلوچ، ترکمن و نورستانی، ایماق، پشه یې و و؛ ولی هیچکدام «تمام افغانستان» نیستند، اما هرکدام بخشی از توان جمعی این کشور اند. یکی دیدن را بهتر بلد است، دیگری رفتن را؛ یکی زبان سیاست را میفهمد، دیگری اقتصاد را؛ یکی روستا را میشناسد، دیگری شهر را؛ اما هیچکدام به تنهایی «ملت» نمیشوند.
درسی که سمیر و عبدالله برای ما میآموزد، درس سادهای است اما با پیام بزرگ:
هیچ هویت انسانی، قومی یا مذهبی در خلأ دوام نمیآورد.
جامعه وقتی به بلوغ میرسد که بفهمد؛ قدرت در همافزایی است، نه در حذف؛ درمکملشدن است، نه برتریجویی.
افغانستان نیز راه عبور از بحران را نه در تکرار گذشتههایی که ما را تقسیم کرد، بلکه در ساختن آیندهای مییابد که در آن
«هرکس سهم خود را برای بلندکردن دیگری ادا کند».
داستان سمیر و عبدالله یادآوری میکند که هیچ جنبش سیاسی، هیچ قوم، هیچ گروه مذهبی
نمیتواند افغانستان را به تنهایی حمل کند. این سرزمین، مانند آن دو انسان، فقط زمانی حرکت میکند که شانهها و نگاهها کنار هم قرار بگیرند.
مولانا زیبا گفت:
«ملت عشق از همه دینها جداست»؛
شاید امروز ما به عشقِ وطن و انسانبودن بیشتر نیاز داریم
تا هر هویتی که ما را از هم جدا کرده است. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
دا حالت ښکاره کوي چې د امریکا استخباراتي ادارې ورځ تر بلې د خپلو کورنیو سیاستونو تر اغېز لاندې راځي او خپله مسلکي توجه له لاسه ورکوي.
په داسې وخت کې، د جهانشاه صافي په څېر کسان ډېر ژر هدف ګرزیدای شي. هغه د ملي امنیت له هغو کارکوونکو څخه و چې په رښتیا یې ډېر او موثر کار کاوه او هلو ځلو یې ښې پایلې یې لرلې. د تروریزم پر ضد مبارزه، د سختدریځو ډلو پېژندل او د استخباراتي سرچینو ښه مذیریت هغه مشهور کړي وو.
د جهانشاه صافي د نفوذ یوه مهمه برخه د هغه د پلار حاجي جانداد خان صافي له نوم او سابقې څخه راځي. جانداد خان د شوروي پر ضد د جهاد یو پېژندل شوی قوماندان و، په کنړ کې یو قوي قومي مشر و او د طالبانو او وروسته داعش سخت مخالف و. په د طالبانو د لومړي واکمنۍ کې هغه د احمدشاه مسعود ترڅنګ جګړه کړې وه. همدغه قومی او جهادی سابقی د دوی کورنۍ ته د ولسونو او پرګنو ترمنځ درناوی او باور پیدا کړی و.
د همدې کورني او قومي ملاتړ په وسیله، جهانشاه صافي وتوانېد چې د طالبانو، داعش او ځینو نورو سیمه ییزو ډلو په منځ کې مهمې او باور وړ سرچینې/منابع جوړې کړي. دا کار د هر استخباراتي افسر دنده ده، او هغه په دې برخه کې ډېر بریالی و.
تر کومه ځایه چې زه پوهېږم، کله چې په ۲۰۲۱ کال کې ننګرهار د طالبانو لاس ته ولوېد/ور تسلیم شو، هغه غوښتل کنړ ته لاړ شي او د خپل پلار په څېر د طالبانو پر ضد سیمه ییز مقاومت جبهه جوړه کړي. خو د امریکا ځواکونو د امنیتي اندېښنو له مخې په ټینګار ورته وویل چې باید افغانستان پرېږدي او د دوی په ټینګار جهانشاه امریکی ته زړه ښه کړ.
دلته یوه مهمه پوښتنه پیدا کېږي: ولې په امریکا کې د سیاستونو سیالۍ کله ناکله هغه کسان تر شک او تور لاندې راولي چې په رښتیا یې د ترهګرو پر ضد جګړه کی ونډه لرله، خو ځینې ریښتیني خطرناک ډلې بیا په حیرانوونکي ډول د نرمښت چلند او سور فرش ورته غوړول کیږی؟ دا ډول تضادونه موږ دې ته اړ باسي چې په داسې مسایلو کې په ډېر احتیاط او د سیاسي او استخباراتي حالت په ښه پوهه قضاوت وکړو نه د تخلصونو په اساس.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
This situation clearly shows that U.S. intelligence agencies have become increasingly influenced by political competition and have lost much of their professional focus.
In such an environment, people like Jehan Shah Safi stand out. He was known as one of the most active and effective officers in Afghanistan’s National Directorate of Security (NDS). His work in counter-terrorism, identifying extremist networks, and handling intelligence sources earned him strong recognition.
Jehan Shah Safi’s influence came partly from the legacy of his father, Haji Jandad Khan Safi, a respected commander during the jihad against the former Soviet Union, a well-known tribal leader in Kunar, and a strong opponent of the Taliban and later ISIS. During the Taliban’s first regime, Jandad Khan fought alongside Ahmad Shah Massoud, which gave his family long-lasting respect, trust, and access among local communities.
Using this background, Jehan Shah Safi was able to build and manage important and reliable intelligence sources within some Taliban circles, ISIS elements, and other local groups. This was a normal and essential part of his job as an intelligence officer. His efforts in finding threats and preventing terrorist activities were seen as highly effective.
As far as I know, after Nangarhar fell to the Taliban in 2021, he planned to return to Kunar and start a local resistance against the Taliban, just as his father had done in the past. However, U.S. forces strongly urged him to leave Afghanistan because of security concerns.
This raises an important question: Why do U.S. political rivalries sometimes lead to accusations against people who actually fought terrorism, while some truly dangerous groups are treated with surprising leniency? These contradictions show that we must judge such cases carefully and with an understanding of the political and intelligence complexities involved.
Homeland Security
@DHSgov
AFGHAN TERRORIST ARRESTED TODAY JUST MILES FROM D.C. CAME IN UNDER BIDEN.
Today the heroes of @ICEgov arrested Jaan Shah Safi, an unvetted Afghan national who provided support to the Islamic State of Iraq and Syria-Khorasan (ISIS-K). He also provided weapons to his father who is a commander of a militia group in Afghanistan.
The Biden administration created one of the worst national security crises in American history. Biden let into our country nearly 190,000 unvetted Afghan aliens — only determining who they were and their intentions when they were already on American soil. President Trump has been working every day since January 20 to clean up this unmitigated national security crisis. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
این وضعیت نشان میدهد که نهادهای استخباراتی ایالات متحده روزبهروز بیشتر تحت تأثیر سیاستهای داخلی خود قرار میگیرند و بخش مهمی از تمرکز و حرفهمندیشان را از دست میدهند.
در چنین شرایطی، افرادی مانند جهانشاه صافی بهسرعت میتوانند به هدف تبدیل شوند. او از جمله کارمندان ادارهٔ امنیت ملی افغانستان بود که واقعاً با تلاش و اثرگذاری زیاد کار میکرد و اقداماتش نتایج بسیار خوبی داشت. مبارزه با تروریزم، شناسایی گروههای تندرو و مدیریت مؤثر منابع استخباراتی از جمله دستاوردهایی بود که او را برجسته ساخته بود.
یکی از مهمترین عوامل نفوذ و اعتبار جهانشاه صافی، نام و سابقهٔ پدرش، حاجی جانداد خان صافی، بود. جانداد خان از فرماندهان شناختهشدهٔ جهاد علیه شوروی، از متنفذان قدرتمند قومی در کنر، و از مخالفان سرسخت طالبان و سپس داعش به شمار میرفت. او در دورهٔ نخست حاکمیت طالبان در کنار احمدشاه مسعود جنگیده بود. همین پیشینهٔ قومی و جهادی برای خانوادهٔ آنان در میان مردم احترام، اعتماد و جایگاه اجتماعی گستردهای ایجاد کرده بود.
با استفاده از همین پشتوانهٔ قومی و خانوادگی، جهانشاه صافی توانست در میان برخی حلقات طالبان، داعش و دیگر گروههای محلی، منابع و شبکههای مهم و قابلاعتماد استخباراتی ایجاد کند. این بخشی طبیعی از وظایف هر افسر استخباراتی است و او در این زمینه بسیار موفق بود.
تا جایی که من اطلاع دارم، هنگامیکه در سال ۲۰۲۱ ولایت ننگرهار به دست طالبان سقوط کرد، جهانشاه قصد داشت به کنر برگردد و مانند پدرش یک جبههٔ مقاومت محلی علیه طالبان ایجاد کند. اما نیروهای امریکایی به دلیل نگرانیهای امنیتی بهشدت تأکید کردند که او باید افغانستان را ترک کند، و جهانشاه نیز با همین تأکید و فشار، تصمیم گرفت به ایالات متحده برود.
در اینجا یک پرسش مهم مطرح میشود: چرا در ایالات متحده رقابتهای سیاسی گاهی کسانی را که واقعاً در مبارزه با تروریزم نقش داشتهاند، زیر شک و اتهام قرار میدهد، اما برخی گروههای واقعاً خطرناک با برخوردی نرم و حتی فرش سرخ مواجه میشوند؟ چنین تناقضهایی ما را وادار میکند که در مورد اینگونه پروندهها با احتیاط، دقت و با درک درست از پیچیدگیهای سیاسی و استخباراتی قضاوت کنیم نه از تخلص ها.
@alinazary
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
This situation clearly shows that U.S. intelligence agencies have become increasingly influenced by political competition and have lost much of their professional focus.
In such an environment, people like Jehan Shah Safi stand out. He was known as one of the most active and effective officers in Afghanistan’s National Directorate of Security (NDS). His work in counter-terrorism, identifying extremist networks, and handling intelligence sources earned him strong recognition.
Jehan Shah Safi’s influence came partly from the legacy of his father, Haji Jandad Khan Safi, a respected commander during the jihad against the former Soviet Union, a well-known tribal leader in Kunar, and a strong opponent of the Taliban and later ISIS. During the Taliban’s first regime, Jandad Khan fought alongside Ahmad Shah Massoud, which gave his family long-lasting respect, trust, and access among local communities.
Using this background, Jehan Shah Safi was able to build and manage important and reliable intelligence sources within some Taliban circles, ISIS elements, and other local groups. This was a normal and essential part of his job as an intelligence officer. His efforts in finding threats and preventing terrorist activities were seen as highly effective.
As far as I know, after Nangarhar fell to the Taliban in 2021, he planned to return to Kunar and start a local resistance against the Taliban, just as his father had done in the past. However, U.S. forces strongly urged him to leave Afghanistan because of security concerns.
This raises an important question: Why do U.S. political rivalries sometimes lead to accusations against people who actually fought terrorism, while some truly dangerous groups are treated with surprising leniency? These contradictions show that we must judge such cases carefully and with an understanding of the political and intelligence complexities involved.
Homeland Security
@DHSgov
AFGHAN TERRORIST ARRESTED TODAY JUST MILES FROM D.C. CAME IN UNDER BIDEN.
Today the heroes of @ICEgov arrested Jaan Shah Safi, an unvetted Afghan national who provided support to the Islamic State of Iraq and Syria-Khorasan (ISIS-K). He also provided weapons to his father who is a commander of a militia group in Afghanistan.
The Biden administration created one of the worst national security crises in American history. Biden let into our country nearly 190,000 unvetted Afghan aliens — only determining who they were and their intentions when they were already on American soil. President Trump has been working every day since January 20 to clean up this unmitigated national security crisis. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
This situation clearly shows that U.S. intelligence agencies have become increasingly influenced by political competition and have lost much of their professional focus.
In such an environment, people like Jehan Shah Safi stand out. He was known as one of the most active and effective officers in Afghanistan’s National Directorate of Security (NDS). His work in counter-terrorism, identifying extremist networks, and handling intelligence sources earned him strong recognition.
Jehan Shah Safi’s influence came partly from the legacy of his father, Haji Jandad Khan Safi, a respected commander during the jihad against the former Soviet Union, a well-known tribal leader in Kunar, and a strong opponent of the Taliban and later ISIS. During the Taliban’s first regime, Jandad Khan fought alongside Ahmad Shah Massoud, which gave his family long-lasting respect, trust, and access among local communities.
Using this background, Jehan Shah Safi was able to build and manage important and reliable intelligence sources within some Taliban circles, ISIS elements, and other local groups. This was a normal and essential part of his job as an intelligence officer. His efforts in finding threats and preventing terrorist activities were seen as highly effective.
As far as I know, after Nangarhar fell to the Taliban in 2021, he planned to return to Kunar and start a local resistance against the Taliban, just as his father had done in the past. However, U.S. forces strongly urged him to leave Afghanistan because of security concerns.
This raises an important question: Why do U.S. political rivalries sometimes lead to accusations against people who actually fought terrorism, while some truly dangerous groups are treated with surprising leniency? These contradictions show that we must judge such cases carefully and with an understanding of the political and intelligence complexities involved.
Homeland Security
@DHSgov
AFGHAN TERRORIST ARRESTED TODAY JUST MILES FROM D.C. CAME IN UNDER BIDEN.
Today the heroes of @ICEgov arrested Jaan Shah Safi, an unvetted Afghan national who provided support to the Islamic State of Iraq and Syria-Khorasan (ISIS-K). He also provided weapons to his father who is a commander of a militia group in Afghanistan.
The Biden administration created one of the worst national security crises in American history. Biden let into our country nearly 190,000 unvetted Afghan aliens — only determining who they were and their intentions when they were already on American soil. President Trump has been working every day since January 20 to clean up this unmitigated national security crisis. -
Rahmatullah Nabil reposted
افغانستان انټرنشنل - پښتو
@afintlpashto
د امریکا په پلازمېنه کې د ملي ګارډ پر سرتېرو د یوه افغان له برید وروسته د ځینو بهر مېشتو افغانانو ترمنځ د هویتي مسلې د راپارېدو په تړاو د تېر جمهوري نظام د ملي امنیت پخوانی رييس رحمتالله نبیل وايي، قومي او هویتي شعارونه انرژي ضایع کوي او د افغانستان له ستونزو د خلکو پام اړوي.
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
نه ملا برادر، نه ملا حسن او نه بل کوم طالب مشر دا حق لري چې د افغانستان د ټولو پښتنو د استازیتوب دعوه وکړي؛
همدا شان، زه او بل هر څوک هم د یوه قوم مطلق استازي نه یو.
هغه کسان هم چې د «زه افغان نه یم» او ورته هویتي شعارونو تر شا سیاست کوي، د هېڅ قوم حقیقي استازي نه دي؛ زموږ ولس څو ځله ثابته کړې چې داسې چلندونه او روایتونه نه د خلکو باور زیاتوي او نه یې ولس د منلو وړ بولي.
په دې سختو ورځو کې قومي او هویتي شعارونه یوازې د خلکو حوصله او انرژي ضایع کوي او د افغانستان له اصلي ستونزې د خلکو پام ګرځوي.
ستونزه نه په نومونو پورې تړلې ده او نه د قومونو په تنوع؛ اصلي بحران طالبان، طالباني فکر او هغه افراطي چلندونه دي چې ازادي، عدالت، د وګړیتوب مساوي حق او انساني کرامت د زور، تاوتریخوالي او ناپوهۍ قرباني کوي.
که واقعاً غواړو د راتلونکي لپاره یو ښه لوری پرانیستل شي، نو کرښه باید د قومونو ترمنځ نه، بلکې د وطندوستو، باوجدانه او رښتینو خلکو د اکثریت او هغه کوچني خاین اقلیت ترمنځ ووېستل شي، چې په هر قوم، هره ژبه او هر دین او مذهب کې د تاوتریخوالي، تبعیض او هیواد ته د خیانت په لیکه کې ولاړ دي.
دا کرښه عادلانه او ملي ده، ځکه چې معیار یې وجدان، عمل او مسوولیت دی، نه قومي او مذهبي هویتونه.
سمه لار دا ده چې د هویتي جګړو پر ځای، د مساوي وګړیتوب حقونو، بنسټیزو ازادیو، او په ټولنه کې د دین د باعزته ځای د بېرته راژوندي کولو لپاره مبارزه وکړو.
زما په اند هغه څوک چې قوم د واک وسیله جوړوي او هغه کسان چې دین د خلکو د وېرولو او زورولو وسیله ګرځوي، دواړه زموږ ملت له عدالت او هوساینې لرې کوي.
موږ داسې افغانستان غواړو چې پکې هر انسان؛ له هر قوم، هرې ژبې او هر دین او مذهب، د مساوي وګړیتوب په عزت ژوند وکړي او د وطن په برخلیک کې واقعي ونډه ولري.
راتلونکی د هغو خلکو ده چې د ملي احساس، انساني وجدان او مسوولیت پر بنسټ درېږي:
وطندوست اکثریت یو د بل ترڅنګ، نه یو د بل پر وړاندې؛
او هغه خاین اقلیت چې د زور او تبعیض په بڼه ولاړ دی، که د قوم په نوم وي او که د دین په نوم، وپېژندل شي او د افغانستان له راتلونکې لرې وساتل شي. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
نه ملا برادر، ملا حسن و دیگر چهرههای طالبان میتوانند ادعای نمایندگی همهٔ پشتونهای افغانستان را داشته باشند؛
همانگونه که من یا هیچ فرد دیگری نمیتوانیم نمایندهٔ مطلق یک قوم باشیم.
همچنین کسانی که میکوشند پشت شعارهایی مانند «من افغان نیستم» یا هر شعار هویتی دیگر سیاستورزی کنند، نیز نمایندهٔ هیچ قوم و واقعیت اجتماعی نیستند؛ جامعهٔ ما بارها نشان داده که چنین رویکردها و روایتها نه اعتماد عمومی ایجاد میکند و نه جایگاهی پایدار برای صاحبانش فراهم میسازد.
در این روزهای دشوار، ادامهٔ بحثهای شعاری و قوممحور تنها انرژی مردم را هدر میدهد و نگاهها را از مشکل اصلی افغانستان دور میسازد.
ریشهٔ بحران نه در نامها و نه در تنوع اقوام است؛ مشکل واقعی طالبان، تفکر طالبانی و رویکردهای مسخشدهٔ افراطی است؛ تفکری که آزادی، عدالت، شهروندی و کرامت انسانی را قربانی خشونت و جهل میکند.
اگر واقعاً میخواهیم راهی بهسوی آیندهٔ بهتر باز شود، باید مرزبندی را نه میان اقوام، بلکه میان اکثریتِ مردمِ شریف و وطندوست و اقلیتی که در هر قوم، هر زبان و هر دین و مذهب، عملاً در خدمت خشونت، تبعیض و خیانت به کشور ایستادهاند مشخص کنیم.
این مرزبندی ملی و منصفانه است، زیرا معیار آن وجدان، مسئولیتپذیری و رفتار است، نه هویتهای قومی و مذهبی.
راه درست این است که بهجای افتادن در دام منازعات هویتی، برای حقوق شهروندی، آزادیهای اساسی، و بازگرداندن جایگاه محترمانهٔ دین در جامعه تلاش کنیم.
برای من تفاوت چندانی میان کسانی که قوم را ابزار قدرت ساختهاند/میسازند و کسانی که دین را به چماق تبدیل کردهاند وجود ندارد؛ هر دو مسیر مردم ما را از عدالت و آرامش دور کرده است.
هدف این است که افغانستانی بسازیم که در آن همهٔ انسانها؛ از هر قوم، هر زبان و هر دین و مذهب، منحیث شهروند مساوی با عزت زندگی کنند و در سرنوشت کشور سهم واقعی داشته باشند.
آینده متعلق به کسانی است که با حس ملی، وجدان انسانی و مسئولیتپذیری میایستند:
اکثریتِ وطندوست در کنار هم، نه در برابر هم؛
و اقلیتی که به خشونت و تبعیض وفادارند، چه در لباس قوم و چه در لباس دین، شناخته و از مسیر آیندهٔ افغانستان کنار زده شوند. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د واشنګټن ترهګریزه پېښه یوه زړه بوښنونکې او خواشینوونکې تراژیدي وه او له هر اړخه د غندلو وړ ده، او د دې جرم مرتکب رحمانالله باید سزا وویني.
خو له دې فاجعې وروسته چې څه پېښ شول، ښايي تر خپله پېښې لا ډېر د اندېښنې وړ وي:
سیاسي جګړې، یو پر بل د پړې اچول، او د شخصي، قومي، ګوندي او انتخاباتي ګټو لپاره د خلکو د درد څخه استفاده ګول.
د تورونو ګرمه سوداګري او د سیاستوالو هڅه چې «اوبه خړې کړي او کبان ترې ونیسي»، ښه څرګندوي چې څنګه یوه بحران په سیاسي وسیله بدلېدای شي.
په امریکا کې ولسمشر ټرمپ او د هغه ډلې دا پېښه ډېر ژر د خپلو انتخاباتي کمپاینونو سپر کړه. هغه د بایډن حکومت، دیموکراتان او آن بېوزله مهاجر یې ملامت کړل، مهاجر چې ډېری یې د کلونو راهیسې د امریکا ملګري پاتې شوي دي.
حال دا چې نه افغان مهاجر او نه د افغانستان خلک په دې پېښه او نه هم د سپتمبر د یوولسمې بریدونو کې کوم رول درلود.
د ۹/۱۱ ټول عاملین په پاکستان کې وموندل شول، او ډېری یې د شتمنو کورنیو او هغو کړیو تړاو لرلو چې له امریکا سره سیاسي، امنیتي او اقتصادي اړیکې لرلې، نه له بېوزلو او کډوالو سره.
په مقابل لوري کې، دیموکراتانو ولسمشر ټرمپ ملامت کړ او هغه یې په امریکا کې د کرکې، نژادپالنې او عقدې فضا د زیاتېدو اصلي لامل وباله.
د امنیتي ادارو په کچه، ځینو سی آی اې ته ګوته ونیوله؛ یو شمېر طالبان او داعش مسؤول وبلل؛ او ځینو امریکایي سیاستوالو او رسنیو آن د رحمانالله کورنۍ هم تر پوښتنې لاندې راوستله.
په افغانستان کې بیا د دقیق تحلیل پر ځای خلک یو د بل په ملامتولو بوخت شول: ځینو ټول پښتانه ملامت کړل؛ ځینو طالبان؛ ځینو د طالبانو مخالفین؛ طالبان او ملاتړي یې صفري قطعې او د جمهوریت پلویان او هان د امریکی ټول ولس ملامت کړل؛ او یو شمېر سیاستوالو افرادو لکه خلیلزاد ته ګوته ونیوله.
خو د دې ټولو ترمنځ یو ډېر مهم اړخ هېر شو: د پېښې انساني بُعد.
هیچا ونه ویل چې د رحمانالله پر بېسوادې، کلیوالې او بېوسه مېرمنې، چې پنځه کمعمره ماشومان لري، څه تیریږي؟
دغه بېګناه کورنۍ په یوه پردي هېواد کې، بې له ژبې، بې له ملاتړ، او د سختو ټولنیزو، رسنیزو او امنیتي فشارونو تر سیوري لاندې ډېرې سخته ورځې تېروي.
هیڅوک د دوی پر وېره، لالهاندی، تنهايي او بېوسۍ فکر ونه کړ، سره له دې چې دوی په پېښه کې هېڅ رول نه لري.
حقیقت دا دی چې د واشنګټن پېښه ساده ځواب نه لري. نه دا د مهاجرت پایله ده، نه د فقر، او نه د کوم ځانګړي قوم. بلکې دا پېښه د امریکا د اوږدمهالو پېچلو سیاستونو، سیمهییزو سیالیو، نیابتي جګړو او هغو افراطي شبکو محصول دی چې له منځني ختیځه تر جنوبي آسیا پورې ریښې لري.
خو په پای کې تل هغه خلک قرباني کیږي چې هېڅ په دا ډول پیښو کی رول نه لري: بېوزله مهاجر، بېوسه ښځې، او بېدفاع ماشومان.
د دې تکراري او زیانمنونکي کړۍ د ماتېدو لپاره نړیواله ټولنه باید له بېهدفه ملامتولو لاس واخلي، د سیاسي ګټې لپاره د «اوبو خړولو» پر ځای د ستونزې اصلي ریښو ته توجه وکړي.
ورسره باید د رحمانالله د میرمنې او کوچنیانو په څېر کورنیو ته ملاتړ برابر شي، هغه کورنۍ چې هېڅ ګناه نه لري او باید د تبلیغاتو، ټولنیزو فشارونو او سیاسي لوبو قرباني نه شي -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
حادثهٔ تروریستی واشنگتن یک رویداد تکاندهنده و غمانگیز بود و از هر جهت قابل تقبیح است و مرتکب این جنایت رحمان الله باید جزا ببیند.
اما آنچه پس از این فاجعه رخ داد، شاید از خود حادثه نگرانکنندهتر باشد:
جنگ سیاسی، ملامتتراشی و استفاده از درد مردم برای منافع شخصی، قومی، حزبی و انتخاباتی است.
بازار گرم اتهامزنی و تلاش سیاستمداران برای «آب را گلآلود کردن و ماهی گرفتن»، بهخوبی نشان داد که چگونه یک بحران میتواند به ابزار رقابت سیاسی تبدیل شود.
در امریکا، رییس جمهور ترمپ و تیمش بهسرعت این حادثه را سپر کمپاین انتخاباتی خود ساختند.
او دولت بایدن، دموکراتها و حتی مهاجران فقیر، که بسیاری از آنان متحدان امریکا بودهاند؛ را متهم کرد؛ در حالیکه مهاجرین و مردم افغانستان نه در این حادثه و نه در حملات ۱۱ سپتامبر نقشی نداشتند.
عاملان ۱۱ سپتامبر همه در پاکستان پیدا شدند و بسیاریشان از خانوادههای ثروتمند و حلقات نزدیک به همپیمانان سیاسی، امنیتی و اقتصادی امریکا بودند، نه از میان پناهندگان و مستضعفان.
در سوی دیگر، دموکراتها نیز رییس جمهور ترمپ را مقصر دانستند و او را عامل اصلی تشدید فضای نفرت، نژادپرستی و عقدهمندی در جامعه امریکا معرفی کردند.
در سطح امنیتی، برخی سازمان سیا را متهم کردند؛ عدهای طالبان و داعش را؛ و برخی رسانهها و سیاسیون امریکا حتی خانوادهٔ رحمانالله را زیر سوال بردند.
در داخل افغانستان نیز گروهها بهجای تحلیل درست، یکدیگر را مقصر دانستند:
عدهای تمام پشتونها را؛ برخی طالبان را؛ بعضی مخالفان طالبان را؛ طالبان و حامیانشان قطعات صفری و مردم امریکا حامیان جمهوریت را؛ و شماری از سیاسیون چهرههایی مثل خلیلزاد را ملامت کردند.
اما در این میان یک موضوع بسیار مهم نادیده ماند: بعد انسانی ماجرا.
هیچکس نپرسید که بر زن بیسواد، دهاتی و بیپناه رحمانالله، با پنج طفل خردسال، چه میگذرد؟
این خانوادهٔ بیگناه در کشوری ناآشنا، بدون زبان، بدون حمایت و در میان فشار شدید اجتماعی، رسانهای و امنیتی، روزهای بسیار دشوار را تجربه میکنند.
کسی به ترس، سردرگمی، تنهایی و بیپناهی آنان فکر نکرد؛ در حالیکه کوچکترین نقشی در این حادثه نداشتند.
واقعیت این است که حادثهٔ واشنگتن پاسخی ساده ندارد.
این رویداد نه نتیجهٔ مهاجرت است، نه فقر، و نه مربوط به یک قوم خاص.
این حادثه بیشتر محصول سیاستهای پیچیدهٔ امریکا، رقابتهای منطقهای، جنگهای نیابتی و شبکههای افراطگرایی است که از خاورمیانه تا جنوب آسیا ریشه دارند.
اما در نهایت، قربانی اصلی همیشه کسانی میشوند که هیچ نقشی ندارند: مهاجران فقیر، زنان بیحامی و کودکان بیدفاع.
برای بیرون رفتن از این چرخهٔ تکراری، جامعهٔ جهانی باید از ملامتتراشی کور دست بکشد، از «گلآلود کردن آب» برای منافع سیاسی خودداری کند و بهجای دشمنسازی، بر ریشههای واقعی مشکل تمرکز نماید.
در کنار آن، لازم است از خانوادههایی مانند خانم رحمانالله و فرزندان خردسالش، که هیچ گناهی ندارند، حمایت شود تا قربانی تبلیغات، فشارهای اجتماعی و بازیهای سیاسی نشوند. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
The attack in Washington was a shocking and heartbreaking event, condemnable from every angle. Rahmanullah must, of course, be held fully accountable and face appropriate punishment for the terrorist act he committed.
Yet what unfolded in its aftermath may be even more troubling than the tragedy itself: a wave of political infighting, blame-shifting, and the exploitation of public pain for personal, ethnic, partisan, and electoral gain.
The heated marketplace of accusations, and the eagerness of politicians to “muddy the waters to catch fish”, showed clearly how a crisis can be turned into a tool of political competition.
In the United States, President Trump and his team quickly weaponized the incident for their election campaign. He blamed the Biden administration, the Democrats, and even poor migrants, many of whom had long been America’s allies.
This, despite the fact that neither Afghan migrants nor the Afghan people played any role in this incident, nor in the attacks of 9/11. All the 9/11 attackers were found in Pakistan, and many of them came from wealthy families and circles close to political, security, and economic partners of the United States, not from refugees or the poor.
On the other side, the Democrats blamed President Trump, accusing him of fostering the climate of hatred, racism, and resentment that now grips American society.
Within the security sphere, some blamed the CIA; others pointed to the Taliban or ISIS; and certain U.S. politicians and media outlets even cast suspicion on Rahmanullah’s family.
Inside Afghanistan, groups also turned to mutual blame instead of sound analysis:
some accused all Pashtuns; others the Taliban; some blamed anti-Taliban factions; the Taliban and their supporters blamed the Zero Units and pro-republic Afghans even the entire people of USA; while several political figures pointed fingers at individuals like Zalmay Khalilzad.
Lost amid all this turmoil was a profoundly important dimension: the human one.
No one paused to ask what is happening to Rahmanullah’s uneducated, rural, and defenseless wife, now alone with five young children.
This innocent family, in a foreign land with no language, no support, and under immense social, media, and security pressure, is enduring extremely difficult days.
No one reflected on their fear, confusion, isolation, and utter vulnerability, despite having no role whatsoever in the incident.
The reality is that the Washington attack has no simple explanation. It is not the result of migration, or poverty, or the actions of any particular ethnic group.
Rather, it is the outcome of years of complex U.S. policies, regional rivalries, proxy wars, and intertwined extremist networks stretching from the Middle East to South Asia.
And in the end, the primary victims are always those who had nothing to do with the violence: poor migrants, unprotected women, and defenseless children.
To break this destructive cycle, the international community must stop the reckless blame game, refrain from “muddying the waters” for political gain, and focus instead on the real roots of the problem.
Alongside this, it is essential to support families like Rahmanullah’s, innocent people who deserve protection rather than becoming casualties of propaganda, social pressure, or political manipulation. -
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
PAK’s Strategy of “Good Terrorism” and “Bad Terrorism”
For many years, PAK has used terrorism as an instrument of foreign policy and regional leverage. In pursuit of its strategic interests, this country has categorized militant groups into so-called “good Taliban” and “bad Taliban,” and has shifted, protected, or reorganized them whenever necessary. This policy has once again become active, as PAK attempts to reassert itself as a determining power in regional geopolitical dynamics through the management of extremist networks.
Below, I present three documented/evidenced examples of this policy:
1. The 2014 Document
(This document was first released publicly by myself in 2016, but the current developments highlight its renewed relevance and strategic implications.)
In 2014, during the PAK military’s “Zarb-e-Azb” operation, the groups that PAK labeled as “good Taliban,” including Hafiz Gul Bahadar (the same individual whose presence PAK used as a pretext for bombarding Kabul, AFG territory), along with certain AFG Taliban members, were relocated to secure areas. For PAK at that time, “good Taliban” were those fighting against the AFG security forces and the government of the Islamic Republic of AFG.
Rewriting of the Attached Document:
"SECRET
DIRECTORATE GENERAL
MILITARY INTELLIGENCE
422 Sub Sector, Peshawar
Date: Peshawar the, 05th August 2014
Ref No: 422/Pesh/Sec/089/2014
To:
MI HQ
Rawalpindi
Subject: Arrangement of Secure Houses & Protection to AFG Taliban & Their Leadership
It is bring into your kind notice that a meeting was held with Hafiz Gul Bahadar Group (Mr. Hafiz Gul Bahadar) & AFG Taliban Commander (Mr. Mohd Hamid Ullah).
The meeting intention was to arrange a rental safe & secure houses / compounds for
all the AFG Taliban & leadership, who recently migrated from remote areas of Miran Shah (NWA) due to the ongoing Op Z.A. (Operation Zarb-e-Azb). There is security peril / threats to all AFG Taliban from TTP Mehsud Group.
The concern Sec is working now to provide a safe houses / compounds in Hayatabad, University Town & Tehkal areas of Peshawar on monthly rent basis, where the aforesaid Taliban & their leadership dwell / reside safely. Also giving them a foolproof security and
shifting them through special vehicles.
Fwd for info & Req nec orders, please.
Major (GSO-1)
For Sec Commander
Handwritten notes at bottom:
09/422
/539-k
05/08/014 - 11:15 am
(Signature)"
2. High-Level Coordination Meeting in Lahore (Early October of This Year)
A meeting was held in Lahore with senior PAK military and ISI officials, including:
Gen. Tahir, Gen. Fawad, Gen. Obaid, Gen. Syed, Gen. Rahat, and Gen. Faisal Naseer.
From Lashkar-e-Taiba, participants included:
Talha Saeed (son of Hafiz Saeed), Safullah Qasuri, Rana Ashfaq, Amir Hamza, Dr. Mazammil, Iqbal Khalid, Masood Sindhi, Ihtesham, Ilahi Zaheer, Hafiz Maqsood, Hafiz Mohsin Khalid, Nik Khajur, Hafiz Abdul Rauf Chaudhry, Hameed-ul-Hasan Ghajjar, Shafaq-ur-Rahman Waraich, Sheikh Javed, Javed Nasr, Faisal Nadeem, among others.
The objective of this meeting was to coordinate and activate ISIS operational and recruitment centers in Bajaur and in the Mastung region of Balochistan.
3. Video Evidence of the Transfer and Reorganization of Militants by PAK Military Intelligence
Video: Shows one of the PAK-sponsored ISIS leaders being transported by a man named Akhtar Munir, affiliated with PAK military intelligence.
Last Video: Shows the transfer of 150 Lashkar-e-Taiba militants by PAK military units to Balochistan to reinforce ISIS training and mobilization centers. General Faisal Naseer is also visible in this footage.
These cases represent only a small part of PAK’s systematic policy of using militant and terrorist organizations as tactical instruments to create pressure, foster instability, and extract strategic concessions across the region. The cost of this policy is being paid today by the people of AFG, PAK, and the broader region. -
Rahmatullah Nabil reposted
ABN Pashto
@afbnpashto
د جمهوري نظام د ملي امنیت پخواني رییس، رحمت الله نبیل ویلي چې احتمال شته چې هند په کندهار کې قونسلګري پرانیزي او نوي ډیلي ته مستقیمې الوتنې پیل شوي.
نبیل دا کار د افغانستان د سویل لپاره یو مهم او د پام وړ تحول بللی دی.
نوموړی وايي، که دا اقدامات عملي شي، نو دا به وښيي چې سیمه ییز او نړیوال ځواکونه هڅه کوي په سیمه کې د دوی د سیاسي، اقتصادي او استخباراتي موجودیت د پیاوړتیا لپاره ستراتیژیکې هڅې منعکس کړي.
د ده په وینا، دا به د سوداګرۍ مهمې لارې، په ځانګړي ډول د چابهار بندر مسیر بېرته فعال کړي او ښايي په پاکستان کې اندېښنې او ګډوډۍ ډېرې کړي.
نبیل د هند د دفاع وزیر وروستیو خبرو ته هم اشاره کړې چې د پاکستان د سند ایالت او امنیتي حالت په اړه وې. هغه وايي دا خبرې د اسلام آباد اندېښنې لا زیاتوي.
هغه زیاتوي چې پاکستان پخوا د افغانستان سویل د خپل نفوذ برخه باله، خو اوس اړ شوی چې خپل امنیتي حساب و کتاب له سره جوړ کړي.
نبیل په ژیوپولیتیک اړخ کې هم وايي چې دا بدلونونه ښيي نړیوال او سیمه ییز ځواکونه غواړي په افغانستان کې خپل ځای نور هم ټینګ کړي او دا وضعیت به د امریکا او چین محاسبات هم بدل کړي.
د ده په خبره، د افغانستان سویل به د سیمه ییز رقابت یوه مهمه نقطه شي.
که څه هم طالبانو تراوسه بیا د دغو اقداماتو د احتمالي عملي کېدو په تړاو څه نه دي ویلي، خو کارپوهان وايي، دا ډله باید د افغانستان جغرافیه او ستراتیژیک موقعیت د پاکستان او هند د منفي رقابتونو په ډګر بدل نه کړي.
#abn #afghanistan #india #pakistan #kandahar #kabul @RahmatullahN -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
The potential reopening of the Indian consulate in Kandahar, along with the possible commencement of direct Delhi–Kandahar flights, represents one of the most significant developments in southern Afghanistan. If realized, these initiatives may reflect the strategic interest and deliberate efforts of regional actors seeking to consolidate and strengthen their political, economic, and intelligence presence in this sensitive area. Without signaling any overt or public intent, such measures would activate vital trade and connectivity routes, including the strategic Chabahar port, and are likely to heighten concerns and unease in Pakistan.
Recent statements by the Indian Minister of Defense regarding Pakistan’s Sindh province and regional security matters have further amplified apprehensions in Islamabad; the country is increasingly concerned that, in addition to the fronts in Balochistan and Khyber Pakhtunkhwa, a Sindh front may also become active and operational. Pakistan, which has long regarded southern Afghanistan as part of its strategic sphere of influence, is now compelled to reassess and recalibrate its security calculations in light of these remarks.
From a geopolitical perspective, the implementation of these measures underscores the determination of both regional and extra-regional actors to secure and expand their foothold in Afghanistan, positioning themselves as active stakeholders in the country’s post-conflict political and economic order. Simultaneously, these developments have the potential to influence calculations in Beijing and Washington, transforming southern Afghanistan into a critical and sensitive focal point in the region’s competitive landscape. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
احتمال بازگشایی کنسولگری هند در قندهار و همچنین امکان آغاز پروازهای مستقیم دهلی–قندهار از مهمترین تحولات در جنوب افغانستان به شمار میروند. در صورت تحقق، این اقدامات میتوانند آشکارگر علاقهمندی و تلاشهای راهبردی بازیگران منطقهای باشند که به دنبال تثبیت و تقویت حضور سیاسی، اقتصادی و اطلاعاتی خود در این منطقه حساس هستند. این اقدامات، بدون آنکه نیت آشکار و علنی خود را نشان دهند، مسیرهای حیاتی تجاری و ارتباطی، از جمله بندر استراتژیک چابهار، را فعال کرده و احتمالاً موجب افزایش نگرانیها و وارخطایی در پاکستان خواهند شد.
اظهارات اخیر وزیر دفاع هند، که پیرامون ایالت سنده پاکستان و مسائل امنیتی منطقهای بیان کرد، به نگرانیهای بیشتر در پاکستان دامن زده است؛ این کشور اکنون نگران است که مبادا علاوه بر جبهههای بلوچستان و خیبرپختونخوا، جبهه سنده نیز فعال و باز شود. پاکستان که همواره جنوب افغانستان را حوزه نفوذ استراتژیک خود دانسته، اکنون به دلیل این اظهار نظرها در حال بازنگری و بازسنجی محاسبات امنیتی خود است.
از دید ژئوپلیتیک، تحقق این اقدامات نشان میدهد که بازیگران منطقهای و فرامنطقهای به دنبال تثبیت و گسترش نفوذ خود در افغانستان هستند و میخواهند خود را بهعنوان ذینفعان فعال در ساختار سیاسی و اقتصادی کشور پس از سالها جنگ معرفی کنند. همزمان، این تحرکات میتوانند محاسبات پکن و واشنگتن را نیز تحت تأثیر قرار دهند و جنوب افغانستان را به نقطهای حساس و کلیدی در رقابتهای منطقهای بدل کنند. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
په قندهار کې د هند د کنسولګرۍ د بیا پرانیستلو احتمال او د دهلي–قندهار مستقیم الوتنو د پیل امکانات د افغانستان په سویل کې مهم پرمختګونه ګڼل کېږي. که دا اقدامات عملي شي، کولای شي د سیمهییزو لوبغاړو د ستراتیژیکو هڅو لیوالتیا او څرګند اقدامات رابرسیره کړي چې غواړي په دې سیمه کې خپل سیاسي، اقتصادي او استخباراتي حضور پیاوړی کړي. دغه اقدامات، پرته له دې چې په علني ډول خپل نیت څرګند کړي، مهم سوداګریز او ارتباطي لارې، د چابهار بندر په ګډون، فعالوي او ښايي په پاکستان کې اندېښنې او وارخطایي نوره هم زیاتې کړي. هند د دفاع وزیر وروستي څرګندونې، چې د سنده او سیمهییزو امنیتي مسایلو په اړه یې وکړې، په پاکستان کې د لا زیاتې اندېښنې سبب شوي؛ پاکستان ته وارخطایي پیدا شوی چې مبادا د بلوچستان او خیبرپښتونخوا تر څنګ د سنده جبهه هم فعاله او پرانیستل شي، پاکستان چې تل یې د افغانستان سویل د خپل ستراتیژیک نفوذ ساحه ګڼلې، اوس د دې څرګندونو په دلیل خپل امنیتي محاسبات بیا ارزوي.
له جیوپولیټیک نظره، د دې اقداماتو عملي کېدل څرګندوي چې سیمهییز او تر هغی ور ها خوا لوبغاړي هڅه کوي خپل حضور په افغانستان کې خوندي او پراخ کړي او ځانونه د دې هېواد د جګړو وروسته په سیاسي او اقتصادي جوړښت کې فعال شریکان وښيي. همدارنګه، دا هڅې کولای شي د بېجینګ او واشنګټن محاسبې هم اغېزمنې کړي او د افغانستان سویل په سیمهییزو سیالیو کې یو حساس او کلیدي ټکی جوړ کړي. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
زمونږ وتليه والی صاحبه! لیکنه دی که څه هم په ځواب نه ارزی، او د تا برداشت «هوښیاری او سلیم عقل» به ولس ته پرېږدو چې قضاوت پری وکړي، چې ما څه ویلي او تا څه تری جوړ کړي دي. خبله مو د بورډر منجمنت او SOP په نامه معاملی ورسره کولی (ټول اسناد موجود دی)، تورخم دروازی مو پری افتتاح کولی! مونږ د تاسو د پټو معاملو د نه منلو له کبله استعفا ورکړه، او تاسی ماشا الله تازه اوس "سیاسی فقاهت" ته ورسیدی!
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
طالبان دې په ناسم تعبیر کې نه پرېوځي! د افغانستان خلک د پاکستان تېری پر خپل هېواد ښکاره ردوي او په کلکو ټکو یې غندي. دا هېڅکله او په هېڅ ډول د طالبانو د واکمنۍ د ملاتړ په معنی نه ده. افغانان په ډېر وضاحت سره کولای شي د پاکستان د لسیزو تېری او ظلم وغندي او په عین وخت کې طالبان یو نامشروع، تړلی او ویجاړوونکی جوړښت وبولي.
اوس هم د طالبانو د درې لسیزو پټو معاملاتو له ISI سره، چې د افغانستان د خلکو او ملي ګټو پر ضد وې، ګڼ شواهد، جدي شکونه او اساسي پوښتنې د ولس په ذهن کې ژوندۍ دي. که طالبان رښتیا وايي چې له پاکستاني نظامیانو سره هېڅ ډول پټپټونې نه لري، نو را دې شو یوه کوچنۍ ازمیښت وکړو: د طالبانو فقط یو مشر دې قسم وخوري چې:
همدا اوس ۱۸۰ تنه طالبان د کراچۍ په روغتونونو کې ثبت او بستر نه دي؛ ۱۴۰ تنه نور د کوېټې په روغتونونو کې ثبت او تر درملنې لاندې نه دې؛
په دواړو ښارونو کې د طالبانو لپاره فعال او تمویل شوي مېلمستونونه شتون نه لري؛
او د دغو مېلمستونونو او د طالبانو د ټپیانو د درملنې لپاره ۴۰۰ لکه پاکستاني کلدارې؛ چې نژدې ۱۵۰ زره امریکایي ډالره کېږي، د پاکستان د استخباراتو د S-برخې له لوري د طالبانو استازي ته په کوېټه کې نه دي سپارل شوي.
تر هغې چې طالبان د سلګونو اساسي پوښتنو روښانه او قانع کوونکي ځوابونه ورنه کړي؛ لکه د ښځو د زدهکړې او کار حق، د خلکو اساسي ازادۍ، او د هېواد د برخلیک ټاکل د ولس له لوري، طالبان بايد دا جرات ونکړی او ځان ته هېڅ حق ورنکړي چې د خلکو د پاکستانضد دریځ د «خپل ملاتړ» په توګه تعبیر کړي.
د افغانستان خلک، هم د متجاوز کرغیړنه څېره پېژني او هم د تړلو ځواکونو ماهیت؛ او د دوی ملي اراده هېڅ یو نه مني او نه یې مشروع ګڼي. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
دایی هم به اصلاح کرایی ژورنالبست د ۱۹۵ زره فالورو سره!
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
طالبان دې په ناسم تعبیر کې نه پرېوځي! د افغانستان خلک د پاکستان تېری پر خپل هېواد ښکاره ردوي او په کلکو ټکو یې غندي. دا هېڅکله او په هېڅ ډول د طالبانو د واکمنۍ د ملاتړ په معنی نه ده. افغانان په ډېر وضاحت سره کولای شي د پاکستان د لسیزو تېری او ظلم وغندي او په عین وخت کې طالبان یو نامشروع، تړلی او ویجاړوونکی جوړښت وبولي.
اوس هم د طالبانو د درې لسیزو پټو معاملاتو له ISI سره، چې د افغانستان د خلکو او ملي ګټو پر ضد وې، ګڼ شواهد، جدي شکونه او اساسي پوښتنې د ولس په ذهن کې ژوندۍ دي. که طالبان رښتیا وايي چې له پاکستاني نظامیانو سره هېڅ ډول پټپټونې نه لري، نو را دې شو یوه کوچنۍ ازمیښت وکړو: د طالبانو فقط یو مشر دې قسم وخوري چې:
همدا اوس ۱۸۰ تنه طالبان د کراچۍ په روغتونونو کې ثبت او بستر نه دي؛ ۱۴۰ تنه نور د کوېټې په روغتونونو کې ثبت او تر درملنې لاندې نه دې؛
په دواړو ښارونو کې د طالبانو لپاره فعال او تمویل شوي مېلمستونونه شتون نه لري؛
او د دغو مېلمستونونو او د طالبانو د ټپیانو د درملنې لپاره ۴۰۰ لکه پاکستاني کلدارې؛ چې نژدې ۱۵۰ زره امریکایي ډالره کېږي، د پاکستان د استخباراتو د S-برخې له لوري د طالبانو استازي ته په کوېټه کې نه دي سپارل شوي.
تر هغې چې طالبان د سلګونو اساسي پوښتنو روښانه او قانع کوونکي ځوابونه ورنه کړي؛ لکه د ښځو د زدهکړې او کار حق، د خلکو اساسي ازادۍ، او د هېواد د برخلیک ټاکل د ولس له لوري، طالبان بايد دا جرات ونکړی او ځان ته هېڅ حق ورنکړي چې د خلکو د پاکستانضد دریځ د «خپل ملاتړ» په توګه تعبیر کړي.
د افغانستان خلک، هم د متجاوز کرغیړنه څېره پېژني او هم د تړلو ځواکونو ماهیت؛ او د دوی ملي اراده هېڅ یو نه مني او نه یې مشروع ګڼي. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
طالبان در این مغالطه نباشند! مخالفت مردم با تجاوز و ظلم چندینسالهٔ پاکستان علیه افغانستان، هیچگاه و در هیچ شرایطی به معنای حمایت از رژیم طالبان نیست. مردم میتوانند همزمان اشغالگری و مداخلهٔ پاکستان را محکوم کنند و حکومت طالبان را نیز نامشروع، وابسته و ویرانگر بدانند.
بهویژه آنکه هنوز هم پرسشهای بسیار جدّی، شواهد متعدد و اسناد فراوان دربارهٔ معاملات مخفی و سهدههای طالبان با ISI علیه مردم و منافع ملی افغانستان نزد مردم وجود دارد. اگر طالبان واقعاً ادعا میکنند که هیچگونه پنهانکاریای با نظامیان پاکستان ندارند، بياييد به طور راستى أزمايي كوجك فقط یک تن از سران طالبان سوگند بخورد که:
همین اکنون ۱۸۰ نفر از افراد طالبان در شفاخانههای کراچی و ۱۴۰ نفر دیگر در شفاخانههای کویته بستری و ثبت نیستند؛
در این دو شهر مهمانخانههای فعال و تمویلشدهٔ طالبان وجود ندارد؛
و برای این مهمانخانهها و تداوی مجروحان طالبان، چهارصد لَک کلدار پاکستانی، برابر با حدود ۱۵۰ هزار دالر امریکایی، از سوی بخش «S» استخبارات پاکستان به نمایندهٔ طالبان در کویته سپرده نشده است.
تا زمانی که طالبان به صدها پرسش بیپاسخ و عملکردهای خود، از جمله حق تحصیل و کار زنان، حقوق اساسی مردم، و تعیین سرنوشت کشور توسط مردم، پاسخ روشن ندهند، نبايد جرات كنند تا خود را نماينده مردم بدانند و حق ندارند مخالفت مردم با پاکستان را به معنای «حمایت از خود» تعبیر کنند.
مردم افغانستان، هم اهریمن متجاوز را به خوبی میشناسند و هم ماهیت نیروهای وابسته را؛ و هیچیک را شایستۀ پذیرش و مشروعیت نمیدانند. -
Rahmatullah Nabil reposted
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
رحمتالله نبیل، رئیس امنیت ملی حکومت پیشین افغانستان میگوید مقامات پاکستان اخیرا با ایجاد سروصدا درباره تهدیدات خارجی، تعدیل قانون اساسی را در خاموشی تصویب کرد.
به گفته او، این تعدیلات، نظام ترکیبی پاکستان را به یک دولت نظامی تحت کنترول قانون تبدیل کرده است. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
په پاکستان کې د «دوو جبهاتو جګړې» شور او نارې یوازې د خلکو ذهنونو بوختیا لپاره وې. پاکستاني سیاستوالو د پاکستانیانو د بوختیا لپاره دا شور او ځوښ جوړکړی وو؛ خو د پردی تر شا پارلمان په خاموشۍ سره د ۲۷م اساسي قانون تعدیل تصویب کړ. له همدې سره پاکستان په ښکاره ډول له نیمهملکي جوړښت څخه یوې قانوني پوځي واکمنۍ ته وردکیل شو.
دغه تعدیل جنرال عاصم منیر ته د Chief of Defence Forces نوی لقب ورکړ، داسې واک چې د عادي پوځ مشر تر صلاحیتونه ډېر زیات دي. اوس هغه د پوځ بشپړ واک او د پاکستان په ملي پرېکړو کې پراخ نفوذ لري. په ساده ژبه:
پاکستان په رسمي ډول د پوځ تر سیوري لاندې هېواد شو.
د بهرنیو دښمنانو په اړه خبرې هېڅکله واقعي امنیتي موضوع نه وه. دا یوازې یوه پرده وه، څو د خلکو ذهنونه بوخت وساتي، پداسې حال کې چې اصلي کودتا د پارلمان دننه په چوپتیا سره بشپړېده. دا اعلان شوې کودتا نه وه؛ بلکې یوه چوپه، قانوني او هدفمنده کودتا وه.
د پاکستان اصلي ستونزې دننه پرتې دي:
-اقتصاد د سقوط خواته روان دی.
-بیې لوړېږي او د خلکو ژوند تنګوي.
-د ډالرو زیرمې یې خطرناکی ټیټی کچې ته رسېدلي.
-ملکي سیاستوال څوکۍ لري؛ خو واک نه لري.
راتلونکی څه ښيي؟
پوځي واکمني به د حکومت نوی معمول شي.
د TTP او نورو گروپو د فعالیتو د پراخېدو له امله به ناامني زیاته شي.
اقتصادي فشار به ولس سړکونو ته وباسي.
د رسمی پوځي حاکمیت له وجې به نړیوال باور به پر پاکستان نور هم راکم شي.
پاکستانی ملکي مشران به د تصمیم نیولو پر ځای یوازې د عملي کوونکو رول ولري. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Pakistan’s leaders have spent the past weeks shouting about external threats and dramatic “two-front wars.” But now the truth is out: all this loud talk was a distraction. While politicians were busy making noise, the 27th Constitutional Amendment was quietly passed, and with it, Pakistan has entered a new political era. This amendment gives General Asim Munir the new title of Chief of Defence Forces, with powers that go far beyond the traditional army chief. He now has formal authority over the armed forces, influence over national decisions, and an expanded role in the country’s governance structure. In simple words;
Pakistan has moved from a hybrid system to a legally controlled military state.
The speeches about external enemies were never about security. They were a cover; a way to draw public attention toward imaginary threats while the real change was happening in parliament. It was not a coup announced on TV. It was a constitutional coup, completed quietly and legally.
Meanwhile, Pakistan’s real crisis is still inside its borders.
The economy is sinking, prices are rising, and reserves remain dangerously low.
Civilian politicians now hold office, but not power.
What Comes Next?
-Military-led governance will become the new normal.
-Internal insecurity will increase as the TTP expands.
-Economic pressure will fuel public anger and street protests.
-Foreign trust in Pakistan will shrink further as institutions lose independence.
-Civilian leaders will operate like administrators, not decision makers. -
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د پاکستان د «ښه او بد تروریزم» لوبه
پاکستان له کلونو راهیسې تروریزم د خپلې بهرنۍ تګلارې او سیمهیز نفوذ د یوې وسیلې په توګه کارولی دی. دغه هېواد د خپلو ستراتیژیکو ګټو پر بنسټ د تندلارو ډلې په دوو برخو وېشي: «ښه تروریستان» او «بد تروریستان». هرکله چې اړتیا وي، د دغو ډلو ترمنځ یې جوړ جاړی او انسجام، ترینګلتیا او جګړې، او بیا ځای پرځای کول ترسره کړي دي. ښکاري چی دغه پالیسي یو ځل بیا فعاله شوې او پاکستان هڅه کوي د تروریستي شبکو په مدیریت سره د سیمې په معادلاتو کې خپله ونډه یو ځل بیا پیاوړی کړي.
دلته درې مستند مثالونه وړاندې کېږي:
۱. د ۲۰۱۴ کال سند (دغه سند لومړی ځل په ۲۰۱۶ کال کې زما له خوا خپور شوی و، خو د اوسنیو حالاتو په رڼا کې یې اهمیت یو ځل بیا روښانه کېږي.)
په ۲۰۱۴ کال کې، د پاکستان پوځ د «ضربالعضب» عملیات پیل کړل. هماغه مهال هغه ډلې چې پاکستان هغوی «ښه طالبان» بلل، لکه حافظ ګلبهادر (هغه څوک چې د ده په نوم پاکستان د کابل/افغانستان خاوره بمباري وکړله)، له یو شمېر افغان طالبانو سره یوځای خوندي سیمو ته ولېږدول شول. په هغه وخت کې «ښه طالبان» هغو ته ویل کېدل چې د افغانستان د جمهوری دولت او د افغان امنیتي ځواکونو پر ضد یې جګړه کوله.
دلته د یاد سند ژباړه او اصل ضمیمه وړاندی کوم:
ژباړه:
" د نظامي استخباراتو عمومي ریاست
422 فرعي سکتور، پېښور
تاریخ: ۵ اګست ۲۰۱۴ – پېښور
شمېره: 422/Pesh/Sec/089/2014
د نظامي استخباراتو مرکزي قوماندانۍ
راولپنډی
موضوع: د افغان طالبانو او د دوی د مشرتابه لپاره د خوندي کورونو او مصونیا برابرول
تاسو ته خبر درکول کېږي چې له حافظ ګلبهار ډلې (حافظ ګلبهار) او د افغان طالبانو له قوماندان (محمد حمیدالله) سره ناسته ترسره شوه.
هدف یې دا و چې هغو ټولو افغان طالبانو ته چې د «ضربالعضب» د عملیاتو له امله له میرانشاه (شمالي وزیرستان) څخه بیځایه شوي دي، د خوندي کرایې کورونه او حویلی برابری شي. ځکه د تحریک طالبان پاکستان د محسود ډلې له لوري افغان طالبان له امنیتي ګواښ سره مخ دي.
اوس اړوند برخه په پېښور کې د حیاتآباد، یونیورسټي ټاون او تهکال سیمو کې د میاشتنۍ کرايې په توګه د یادو کورونو او حویلیو په برابرولو بوخته ده، څو یاد طالبان او مشرتابه یې په خوندي ډول مېشت شي. همدارنګه، دوی ته به بشپړه امنیتي ساتنه او په ځانګړو وسایطو کې د انتقال زمینه برابره شي.
دا مکتوب د معلوماتو او د لازم دستور لپاره استول شوی دی.
میجر (GSO-1)
د سکتور د قوماندان په استازیتوب
محرم"
۲. د لاهور ناسته د پاکستان د لوړ پوړو جنرالانو او مذهبي تندلارو شبکو سره (د روان کال د اکتوبر میاشتی په شروع کی)
په دې ناسته کې د پاکستان پوځ او ISI لوړپوړي جنرالان برخهوال وو:
جنرال طاهر، جنرال فواد، جنرال عباد، جنرال سید، جنرال راحت او جنرال فیصل نصیر
له لشکر طیبه څخه ګډونوال:
طلحه سعید (د حافظ سعید زوی)، سیفالله قصوري، رانا اشفاق، امیر حمزه، ډاکتر مزمل، اقبال خالد، مسعود سندهي، اعتصام، الهي ظهیر، حافظ مقصود، حافظ محسن خالد، نیک ګوجر، حافظ عبدالروف چودري، حمیدالحسن ګوجر، شفیق الرحمن وړایچ، شیخ جاوید، جاوید نصر، فیصل ندیم او نور.
د دې ناستې هدف په باجوړ/ملاکنډ او بلوچستان د مستونګ په سیمه کې د داعش د مرکزونو د فعالیتونو چټک والی وه.
۳. ویډیويي شواهد د پاکستان د نظامي استخباراتو لخوا د تندلارو د انتقال او بیا ځای پرځای کولو
ویډیو کې ښکاري چې د داعش یو مشر د اختر منیر په نوم د یو کس لخوا (چې د پاکستان د نظامي استخباراتو پورې تړاو لري) انتقالېږي.
بله ویډیو کې د پاکستان د پوځ لخوا ۱۵۰ تنه د لشکر طیبه جنګي افراد د نوامبر میاشتی په لومړی نیټه بلوچستان ته انتقالېږي، د دوې هدف د داعش د تعلیمي او مرکزونو د پیاوړي کول دی . په دغه ودیو کې جنرال فیصل نصیر هم ښکاري.
دا ټول یوازې د پاکستان د یوې ژورې او سیستماتیکې تګلارې کوچنی بیلګه ده، دی، چی په کې تروریستي ډلې د فشار، بېثباتۍ رامنځته کولو او د سیمې په کچه د امتیاز اخیستلو لپاره کارول کېږي. د دغې لوبې قیمت نن د افغانستان، پاکستان او ټولې سیمې ولسونه ورکوي. -
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
بازی پاکستان بنام تروریزم خوب و بد!
پاکستان از سالها بدینسو از تروریزم به عنوان ابزار سیاست خارجی و نفوذ منطقهای استفاده کرده است. این کشور گروههای مختلف تندرو را بر اساس منافع خود به «تروريستان خوب» و «تروريستان بد» تقسیم کرده و هر زمان که لازم دیده، میان آنان جابجایی و سازماندهی انجام داده است. این سیاست در سالهای اخیر بار دیگر فعال شده و تلاش میشود تا پاکستان از راه مدیریت شبکههای تروریستی، نقش خود را به عنوان بازیگر تعیینکننده در معادلات منطقهای احیا کند.
در اینجا سه نمونه مستند از این سیاست را ارایه میکنم:
۱. سند سال ۲۰۱۴ (این سند در نخستینبار در سال ۲۰۱۶ توسط اینجانب منتشر شده بود، اما امروز با توجه به تحولات جاری، اهمیت و معنای آن بار دیگر برجسته میشود).
در سال ۲۰۱۴، همزمان با عملیات «ضربالعضب» توسط ارتش پاکستان، بخشی از گروههای تندرو که پاکستان آنان را «طالبان خوب» میدانست، از جمله حافظ گلبهار (همان شخصی که با بهانهی حضور او، پاکستان خاک افغانستان/ كابل را بمباران کرد)، همراه با برخی طالبان افغان، به مناطق امن منتقل شدند. برای آنها در آنزمان طالبان خوب کسانی بودند که نیروهای امنیتی افغانستان و جمهوری اسلامی افغانستان را هدف قرار میدادند.
ترجمه و اصل سند در اینجا ضمیمه است.
ترجمه: "ریاست عمومی استخبارات نظامی
422 زیرسکتور، پشاور
تاریخ: ۵ آگست ۲۰۱۴ – پشاور
شماره مرجع: 422/Pesh/Sec/089/2014
به: مرکز فرماندهی استخبارات نظامی (MI HQrs)
راولپندی
موضوع: فراهمسازی منازل امن و حمایت برای طالبان افغان و رهبری آنان
به اطلاع شما رسانیده میشود که نشستی با گروه حافظ گلبهادر (آقای حافظ گلبهادر) و فرمانده طالبان افغان (آقای محمد حمیدالله) برگزار گردید.
هدف از این نشست فراهمسازی خانهها و محوطههای امن و کرایی برای تمام طالبان افغان و رهبران آنان بود که به دلیل عملیات جاری «ضربالعضب» اخیراً از مناطق دوردست میرانشاه (شمالی وزیرستان) کوچ نمودهاند. از سوی گروه محسود مربوط تحریک طالبان پاکستان (TTP) تهدیدات و خطرات جدی متوجه طالبان افغان میباشد.
بخش مربوطه در حال حاضر مصروف فراهمسازی خانهها و محوطههای امن در مناطق حیاتآباد، یونیورسیتیتاون و تهکال شهر پشاور به شکل کرایی ماهانه است تا طالبان یادشده و رهبری آنان بتوانند بهصورت مصون اقامت نمایند. همچنان، تأمین امنیت کامل و انتقال آنان با وسایل نقلیه ویژه فراهم خواهد شد.
برای آگاهی و صدور اوامر لازم ارسال گردید.
میجر (افسر رکن درجه اول - GSO-1)
از جانب فرمانده سکتور
محرم"
۲. نشست فرماندهان نظامی و شبکههای تندرو در لاهور (اوایل اکتوبر سال جاری)
در این نشست، جنرالان بلندپایه اردوی پاکستان و ISI شامل:
جنرال طاهر، جنرال فواد، جنرال عباد، جنرال سید، جنرال راحت و جنرال فیصل نصیر
از جانب لشکر طیبه نیز افراد زیر حضور داشتند:
طلحه سعید (پسر حافظ سعید)، سيفالله قصوری، رانا اشفاق، امیر حمزه، داکتر مزمل، اقبال خالد، مسعود سندھی، اعتصام، الٰهی ظھیر، حافظ مقصود، حافظ محسن خالد، نیککھجر، حافظ عبدالروف چودری، حمیدالحسن گھجر، شفقالرحمن وړایچ، شیخ جاوید، جاوید نصر، فیصل ندیم و دیگران.
هدف این نشست، برنامهریزی برای تسریع فعالیت های مراکز داعش در ملاکنډ/باجوړ و منطقه مستونگ در بلوچستان بود.
۳. ویدیوهای انتقال و سازماندهی افراد توسط استخبارات نظامی پاکستان
ویدیو: نشان میدهد یکی از سران داعش ساختهشده توسط پاکستان توسط شخصی به نام اختر منیر (وابسته به استخبارات نظامی پاکستان) انتقال داده میشود.
دوم: صحنه انتقال ۱۵۰ عضو لشکر طیبه توسط نیروهای نظامی پاکستان به ایالت بلوچستان را جهت تقویه مراکز تعلیمی داعش را نشان میدهد، که جنرال فیصل نصیر نیز در این جمع دیده میشود.
این نمونهها تنها بخش کوچکی از سیاست ساختاری پاکستان در استفاده ابزاری از گروههای تروریستی برای ایجاد فشار، بیثباتسازی و امتیازگیری در سطح منطقه است. سیاستی که امروز بهای آن را مردم افغانستان، پاکستان و کل منطقه میپردازند. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
بازی پاکستان بنام تروریزم خوب و بد!
پاکستان از سالها بدینسو از تروریزم به عنوان ابزار سیاست خارجی و نفوذ منطقهای استفاده کرده است. این کشور گروههای مختلف تندرو را بر اساس منافع خود به «تروريستان خوب» و «تروريستان بد» تقسیم کرده و هر زمان که لازم دیده، میان آنان جابجایی و سازماندهی انجام داده است. این سیاست در سالهای اخیر بار دیگر فعال شده و تلاش میشود تا پاکستان از راه مدیریت شبکههای تروریستی، نقش خود را به عنوان بازیگر تعیینکننده در معادلات منطقهای احیا کند.
در اینجا سه نمونه مستند از این سیاست را ارایه میکنم:
۱. سند سال ۲۰۱۴ (این سند در نخستینبار در سال ۲۰۱۶ توسط اینجانب منتشر شده بود، اما امروز با توجه به تحولات جاری، اهمیت و معنای آن بار دیگر برجسته میشود).
در سال ۲۰۱۴، همزمان با عملیات «ضربالعضب» توسط ارتش پاکستان، بخشی از گروههای تندرو که پاکستان آنان را «طالبان خوب» میدانست، از جمله حافظ گلبهار (همان شخصی که با بهانهی حضور او، پاکستان خاک افغانستان/ كابل را بمباران کرد)، همراه با برخی طالبان افغان، به مناطق امن منتقل شدند. برای آنها در آنزمان طالبان خوب کسانی بودند که نیروهای امنیتی افغانستان و جمهوری اسلامی افغانستان را هدف قرار میدادند.
ترجمه و اصل سند در اینجا ضمیمه است.
ترجمه: "ریاست عمومی استخبارات نظامی
422 زیرسکتور، پشاور
تاریخ: ۵ آگست ۲۰۱۴ – پشاور
شماره مرجع: 422/Pesh/Sec/089/2014
به: مرکز فرماندهی استخبارات نظامی (MI HQrs)
راولپندی
موضوع: فراهمسازی منازل امن و حمایت برای طالبان افغان و رهبری آنان
به اطلاع شما رسانیده میشود که نشستی با گروه حافظ گلبهادر (آقای حافظ گلبهادر) و فرمانده طالبان افغان (آقای محمد حمیدالله) برگزار گردید.
هدف از این نشست فراهمسازی خانهها و محوطههای امن و کرایی برای تمام طالبان افغان و رهبران آنان بود که به دلیل عملیات جاری «ضربالعضب» اخیراً از مناطق دوردست میرانشاه (شمالی وزیرستان) کوچ نمودهاند. از سوی گروه محسود مربوط تحریک طالبان پاکستان (TTP) تهدیدات و خطرات جدی متوجه طالبان افغان میباشد.
بخش مربوطه در حال حاضر مصروف فراهمسازی خانهها و محوطههای امن در مناطق حیاتآباد، یونیورسیتیتاون و تهکال شهر پشاور به شکل کرایی ماهانه است تا طالبان یادشده و رهبری آنان بتوانند بهصورت مصون اقامت نمایند. همچنان، تأمین امنیت کامل و انتقال آنان با وسایل نقلیه ویژه فراهم خواهد شد.
برای آگاهی و صدور اوامر لازم ارسال گردید.
میجر (افسر رکن درجه اول - GSO-1)
از جانب فرمانده سکتور
محرم"
۲. نشست فرماندهان نظامی و شبکههای تندرو در لاهور (اوایل اکتوبر سال جاری)
در این نشست، جنرالان بلندپایه اردوی پاکستان و ISI شامل:
جنرال طاهر، جنرال فواد، جنرال عباد، جنرال سید، جنرال راحت و جنرال فیصل نصیر
از جانب لشکر طیبه نیز افراد زیر حضور داشتند:
طلحه سعید (پسر حافظ سعید)، سيفالله قصوری، رانا اشفاق، امیر حمزه، داکتر مزمل، اقبال خالد، مسعود سندھی، اعتصام، الٰهی ظھیر، حافظ مقصود، حافظ محسن خالد، نیککھجر، حافظ عبدالروف چودری، حمیدالحسن گھجر، شفقالرحمن وړایچ، شیخ جاوید، جاوید نصر، فیصل ندیم و دیگران.
هدف این نشست، برنامهریزی برای تسریع فعالیت های مراکز داعش در ملاکنډ/باجوړ و منطقه مستونگ در بلوچستان بود.
۳. ویدیوهای انتقال و سازماندهی افراد توسط استخبارات نظامی پاکستان
ویدیو: نشان میدهد یکی از سران داعش ساختهشده توسط پاکستان توسط شخصی به نام اختر منیر (وابسته به استخبارات نظامی پاکستان) انتقال داده میشود.
دوم: صحنه انتقال ۱۵۰ عضو لشکر طیبه توسط نیروهای نظامی پاکستان به ایالت بلوچستان را جهت تقویه مراکز تعلیمی داعش را نشان میدهد، که جنرال فیصل نصیر نیز در این جمع دیده میشود.
این نمونهها تنها بخش کوچکی از سیاست ساختاری پاکستان در استفاده ابزاری از گروههای تروریستی برای ایجاد فشار، بیثباتسازی و امتیازگیری در سطح منطقه است. سیاستی که امروز بهای آن را مردم افغانستان، پاکستان و کل منطقه میپردازند. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د پاکستان د «ښه او بد تروریزم» لوبه
پاکستان له کلونو راهیسې تروریزم د خپلې بهرنۍ تګلارې او سیمهیز نفوذ د یوې وسیلې په توګه کارولی دی. دغه هېواد د خپلو ستراتیژیکو ګټو پر بنسټ د تندلارو ډلې په دوو برخو وېشي: «ښه تروریستان» او «بد تروریستان». هرکله چې اړتیا وي، د دغو ډلو ترمنځ یې جوړ جاړی او انسجام، ترینګلتیا او جګړې، او بیا ځای پرځای کول ترسره کړي دي. ښکاري چی دغه پالیسي یو ځل بیا فعاله شوې او پاکستان هڅه کوي د تروریستي شبکو په مدیریت سره د سیمې په معادلاتو کې خپله ونډه یو ځل بیا پیاوړی کړي.
دلته درې مستند مثالونه وړاندې کېږي:
۱. د ۲۰۱۴ کال سند (دغه سند لومړی ځل په ۲۰۱۶ کال کې زما له خوا خپور شوی و، خو د اوسنیو حالاتو په رڼا کې یې اهمیت یو ځل بیا روښانه کېږي.)
په ۲۰۱۴ کال کې، د پاکستان پوځ د «ضربالعضب» عملیات پیل کړل. هماغه مهال هغه ډلې چې پاکستان هغوی «ښه طالبان» بلل، لکه حافظ ګلبهادر (هغه څوک چې د ده په نوم پاکستان د کابل/افغانستان خاوره بمباري وکړله)، له یو شمېر افغان طالبانو سره یوځای خوندي سیمو ته ولېږدول شول. په هغه وخت کې «ښه طالبان» هغو ته ویل کېدل چې د افغانستان د جمهوری دولت او د افغان امنیتي ځواکونو پر ضد یې جګړه کوله.
دلته د یاد سند ژباړه او اصل ضمیمه وړاندی کوم:
ژباړه:
" د نظامي استخباراتو عمومي ریاست
422 فرعي سکتور، پېښور
تاریخ: ۵ اګست ۲۰۱۴ – پېښور
شمېره: 422/Pesh/Sec/089/2014
د نظامي استخباراتو مرکزي قوماندانۍ
راولپنډی
موضوع: د افغان طالبانو او د دوی د مشرتابه لپاره د خوندي کورونو او مصونیا برابرول
تاسو ته خبر درکول کېږي چې له حافظ ګلبهار ډلې (حافظ ګلبهار) او د افغان طالبانو له قوماندان (محمد حمیدالله) سره ناسته ترسره شوه.
هدف یې دا و چې هغو ټولو افغان طالبانو ته چې د «ضربالعضب» د عملیاتو له امله له میرانشاه (شمالي وزیرستان) څخه بیځایه شوي دي، د خوندي کرایې کورونه او حویلی برابری شي. ځکه د تحریک طالبان پاکستان د محسود ډلې له لوري افغان طالبان له امنیتي ګواښ سره مخ دي.
اوس اړوند برخه په پېښور کې د حیاتآباد، یونیورسټي ټاون او تهکال سیمو کې د میاشتنۍ کرايې په توګه د یادو کورونو او حویلیو په برابرولو بوخته ده، څو یاد طالبان او مشرتابه یې په خوندي ډول مېشت شي. همدارنګه، دوی ته به بشپړه امنیتي ساتنه او په ځانګړو وسایطو کې د انتقال زمینه برابره شي.
دا مکتوب د معلوماتو او د لازم دستور لپاره استول شوی دی.
میجر (GSO-1)
د سکتور د قوماندان په استازیتوب
محرم"
۲. د لاهور ناسته د پاکستان د لوړ پوړو جنرالانو او مذهبي تندلارو شبکو سره (د روان کال د اکتوبر میاشتی په شروع کی)
په دې ناسته کې د پاکستان پوځ او ISI لوړپوړي جنرالان برخهوال وو:
جنرال طاهر، جنرال فواد، جنرال عباد، جنرال سید، جنرال راحت او جنرال فیصل نصیر
له لشکر طیبه څخه ګډونوال:
طلحه سعید (د حافظ سعید زوی)، سیفالله قصوري، رانا اشفاق، امیر حمزه، ډاکتر مزمل، اقبال خالد، مسعود سندهي، اعتصام، الهي ظهیر، حافظ مقصود، حافظ محسن خالد، نیک ګوجر، حافظ عبدالروف چودري، حمیدالحسن ګوجر، شفیق الرحمن وړایچ، شیخ جاوید، جاوید نصر، فیصل ندیم او نور.
د دې ناستې هدف په باجوړ/ملاکنډ او بلوچستان د مستونګ په سیمه کې د داعش د مرکزونو د فعالیتونو چټک والی وه.
۳. ویډیويي شواهد د پاکستان د نظامي استخباراتو لخوا د تندلارو د انتقال او بیا ځای پرځای کولو
ویډیو کې ښکاري چې د داعش یو مشر د اختر منیر په نوم د یو کس لخوا (چې د پاکستان د نظامي استخباراتو پورې تړاو لري) انتقالېږي.
بله ویډیو کې د پاکستان د پوځ لخوا ۱۵۰ تنه د لشکر طیبه جنګي افراد د نوامبر میاشتی په لومړی نیټه بلوچستان ته انتقالېږي، د دوې هدف د داعش د تعلیمي او مرکزونو د پیاوړي کول دی . په دغه ودیو کې جنرال فیصل نصیر هم ښکاري.
دا ټول یوازې د پاکستان د یوې ژورې او سیستماتیکې تګلارې کوچنی بیلګه ده، دی، چی په کې تروریستي ډلې د فشار، بېثباتۍ رامنځته کولو او د سیمې په کچه د امتیاز اخیستلو لپاره کارول کېږي. د دغې لوبې قیمت نن د افغانستان، پاکستان او ټولې سیمې ولسونه ورکوي. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
PAK’s Strategy of “Good Terrorism” and “Bad Terrorism”
For many years, PAK has used terrorism as an instrument of foreign policy and regional leverage. In pursuit of its strategic interests, this country has categorized militant groups into so-called “good Taliban” and “bad Taliban,” and has shifted, protected, or reorganized them whenever necessary. This policy has once again become active, as PAK attempts to reassert itself as a determining power in regional geopolitical dynamics through the management of extremist networks.
Below, I present three documented/evidenced examples of this policy:
1. The 2014 Document
(This document was first released publicly by myself in 2016, but the current developments highlight its renewed relevance and strategic implications.)
In 2014, during the PAK military’s “Zarb-e-Azb” operation, the groups that PAK labeled as “good Taliban,” including Hafiz Gul Bahadar (the same individual whose presence PAK used as a pretext for bombarding Kabul, AFG territory), along with certain AFG Taliban members, were relocated to secure areas. For PAK at that time, “good Taliban” were those fighting against the AFG security forces and the government of the Islamic Republic of AFG.
Rewriting of the Attached Document:
"SECRET
DIRECTORATE GENERAL
MILITARY INTELLIGENCE
422 Sub Sector, Peshawar
Date: Peshawar the, 05th August 2014
Ref No: 422/Pesh/Sec/089/2014
To:
MI HQ
Rawalpindi
Subject: Arrangement of Secure Houses & Protection to AFG Taliban & Their Leadership
It is bring into your kind notice that a meeting was held with Hafiz Gul Bahadar Group (Mr. Hafiz Gul Bahadar) & AFG Taliban Commander (Mr. Mohd Hamid Ullah).
The meeting intention was to arrange a rental safe & secure houses / compounds for
all the AFG Taliban & leadership, who recently migrated from remote areas of Miran Shah (NWA) due to the ongoing Op Z.A. (Operation Zarb-e-Azb). There is security peril / threats to all AFG Taliban from TTP Mehsud Group.
The concern Sec is working now to provide a safe houses / compounds in Hayatabad, University Town & Tehkal areas of Peshawar on monthly rent basis, where the aforesaid Taliban & their leadership dwell / reside safely. Also giving them a foolproof security and
shifting them through special vehicles.
Fwd for info & Req nec orders, please.
Major (GSO-1)
For Sec Commander
Handwritten notes at bottom:
09/422
/539-k
05/08/014 - 11:15 am
(Signature)"
2. High-Level Coordination Meeting in Lahore (Early October of This Year)
A meeting was held in Lahore with senior PAK military and ISI officials, including:
Gen. Tahir, Gen. Fawad, Gen. Obaid, Gen. Syed, Gen. Rahat, and Gen. Faisal Naseer.
From Lashkar-e-Taiba, participants included:
Talha Saeed (son of Hafiz Saeed), Safullah Qasuri, Rana Ashfaq, Amir Hamza, Dr. Mazammil, Iqbal Khalid, Masood Sindhi, Ihtesham, Ilahi Zaheer, Hafiz Maqsood, Hafiz Mohsin Khalid, Nik Khajur, Hafiz Abdul Rauf Chaudhry, Hameed-ul-Hasan Ghajjar, Shafaq-ur-Rahman Waraich, Sheikh Javed, Javed Nasr, Faisal Nadeem, among others.
The objective of this meeting was to coordinate and activate ISIS operational and recruitment centers in Bajaur and in the Mastung region of Balochistan.
3. Video Evidence of the Transfer and Reorganization of Militants by PAK Military Intelligence
Video: Shows one of the PAK-sponsored ISIS leaders being transported by a man named Akhtar Munir, affiliated with PAK military intelligence.
Last Video: Shows the transfer of 150 Lashkar-e-Taiba militants by PAK military units to Balochistan to reinforce ISIS training and mobilization centers. General Faisal Naseer is also visible in this footage.
These cases represent only a small part of PAK’s systematic policy of using militant and terrorist organizations as tactical instruments to create pressure, foster instability, and extract strategic concessions across the region. The cost of this policy is being paid today by the people of AFG, PAK, and the broader region. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Reminder: 2021
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Pakistan civilians will pay for the Satanic policies of their Army and ISI very soon.
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Asim Munir, like his predecessors, can’t get rich from any regional war; now he’s trying to turn Gaza into his new personal business venture.
Mossadil Commentary
@MOSSADil
Pakistani media reports that Pakistan’s government wants $10,000 per soldier to deploy forces to Gaza, while Israel is offering just $100 per soldier.
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
در پی زلزله ویرانگر در ولایتهای بلخ، سمنگان و دیگر مناطق کشور، با اندوهی عمیق و دلی آکنده از درد، مراتب تسلیت و همدردی صمیمانهام را به خانوادههای شهدا و آسیبدیدگان ابراز میدارم.
از درگاه خداوند برای جانباختگان آرامش ابدی و بهشت برین، برای مجروحان شفای عاجل، و برای بازماندگان صبر و تسلای دل آرزو میکنم. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
«دو قهرمان در یک قاب»!
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
مبارک باد!
Mujib Mehrdad
@MujibMehrdad
تیم فوتسال ما بر بام آسیا ایستاد.
مبارک باد قهرمانان آسیا. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
وارخطایی پاکستان: علت چیست؟
از سفرهای اخیر مقامات ملکی و نظامی پاکستان به واشنگتن و ملاقاتهای پشتِ درهای بسته تا همزمانی آن با «ماستمالی»های علنی در ستیجهای بینالمللی میان مقامات آمریکایی و پاکستانی، روشن میشود که اسلامآباد بار دیگر در تلاش است پروژهٔ «ناامنسازی مهندسیشدهٔ افغانستان» را احیا کند؛ پروژهای که قرار است همچون گذشته بهعنوان تختهخیز برای صدور ناامنیها به آسیای میانه و مرزهای شرقی ایران عمل کند.
اما آنچه این بار معادله را متفاوت میسازد، درک تازه و هماهنگشدهٔ منطقه از نقش و نیت پاکستان است. برخلاف سالهای گذشته، امروز نه آسیای میانه در خلأ امنیتی قرار دارد، نه ایران، چین، هند و روسیه از وضعیت افغانستان و منطقه غافلاند، و نه این کشور ها به آسانی اجازه میدهند افغانستان دوباره میدان بازی استخباراتی پاکستان و متحدانش شود.
منابع آگاه امنیتی منطقهای از تحرکات غیرعادی در مناطق مستونگ بلوچستان، ملاکند باجور و وزیرستان ها خبر میدهند؛ مناطقی که گفته میشود محل استقرار و آموزش واحدهای وابسته به شاخهٔ داعش خراسان شدهاند. طرح اسلامآباد ظاهراً بر استفاده از این شبکهها بهعنوان ابزار فشار بر طالبان و در عین حال بهعنوان «برگ معامله» با واشنگتن و حتی با بازیگران منطقه است؛ یعنی: ایجاد تهدید و سپس پیشنهاد مهار آن.
اما بهنظر میرسد اینبار منطقه پیشدستی کرده است. شواهدی وجود دارد که برخی بازیگران منطقهای از جمله ایران، هند و روسیه در پی آناند که در صورت عملیاتیشدن این مراکز، دامنهٔ درگیری را از نواحی خط دیورند به داخل خاک پاکستان منتقل کنند. منابع مستقل حتی از امکان تجهیز رژیم طالبان با پهپادهای بدونمارک سخن میگویند که هدف آن جلوگیری از گسترش «پروژهٔ ناامنیِ اجارهای» است.
در همین حال، فعالشدن دوبارهٔ هند در پروندهٔ افغانستان، تماسهای استخباراتی پیدرپی دهلی با کابل، و سفرهای محرمانهٔ هیأتهای امنیتی چین به افغانستان که آخرین آن روز پنجشنبه گذشته به تاریخ ۲۳ اکتوبر سال جاری بود، نشاندهندهٔ افزایش نگرانی قدرتهای آسیایی از نیت واقعی پاکستان است. شتاب روسیه در نزدیکشدن به طالبان نیز احتمالاً ناشی از اطلاعات و درکِ پیشینِ این کشور از طرحهای ناامنسازی منطقه توسط پاکستان و متحدانش است. چین، بهویژه پس سرمایه گذاری هنگفت و بعد از آن حملات مکرر بر اتباع و پروژههایش در پاکستان، و معاملات پنهانی شان با امریکا به این نتیجه رسیده که اسلامآباد دیگر شریکِ قابلاعتماد نیست، بلکه منبعی مزمن از بیثباتی است.
از سوی دیگر، وضعیت داخلی پاکستان نیز برای اجرای چنین پروژهای مساعد نیست: بحران اقتصادی، فرار سرمایه، فروپاشیِ مشروعیت سیاسی، شکاف میان نهادهای نظامی و ملکی و افزایش حملات تحریکی طالبان پاکستان (TTP) و دیگر گروهها که وارد ائتلافِ نانوشته علیه حکومت شدهاند، همگی نشانههاییاند که این کشور بیش از هر زمان دیگر درگیر ضعف فرسایش درونی است. در چنین وضعیتی، بازی با کارتِ ناامنی افغانستان و تبدیل کردن آن به تختهخیزی برای بیثباتسازیِ منطقه، ممکن است آخرین برگ؛ اما خطرناکترین؛ برای خود پاکستان باشد.
به بیان دیگر، پاکستان اینبار در باتلاقی فرو خواهد رفت که خود آن را خلق کرده است. سالها بازی دوگانه با واشنگتن، استفاده ابزاری از گروههای نیابتی، و صادرات بحران به دیگران، اکنون دامنِ خود این کشور را گرفته است. فرو رفتن در این باتلاق نهتنها زمینهٔ بیثباتی داخلی را تشدید کرده، بلکه به بازیگران منطقهای و جهانی این فرصت را داده تا از سردرگمیِ اسلامآباد به نفع خود بهره ببرند.
احتمال آن نیز وجود دارد که با افزایش حملات تروریستی و گسترش تنشها، بحث دربارهٔ امنیت سلاحهای هستهای پاکستان بار دیگر در دستور کار محافل بینالمللی، از جمله شورای امنیت سازمان ملل، قرار گیرد؛ بهویژه پس از پایان پروندهٔ هستهای ایران، ممکن است توجه قدرتهای جهانی به سمت خطرِ سلاحهای هستهای در دست حکومتی متزلزل و غیر مصون بودن آن معطوف شود.
نه منطقه همان منطقهٔ دو دههٔ پیش است، و نه پاکستان همان پاکستانِ سابق. موازنهٔ جدید قدرت در آسیا دیگر بهسادگی اجازه نخواهد داد که کشوری با ابزار ترور، ایجاد پناهگاه برای گروههای نیابتی و سیاستهای دوگانه، آیندهٔ صلح و ثباتِ منطقه را به گروگان بگیرد.
اینبار اگر آتش ناامنی زبانه کشد، شعلههایش پیش از هر جای دیگر، دامنِ سازندهٔ آن را خواهد گرفت. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د پاکستان وارخطایي: لامل یې څه دی؟
له هغو وروستیو سفرونو نیولې چې د پاکستان ملکي او نظامي چارواکو واشنګټن ته کړي، تر هغو پټو لیدنو پورې چې د امریکایي چارواکو سره د تړلو دروازو شاته ترسره شوې، او همدارنګه د هغو علني «ماستمالی» سره چې په نړیوالو ستیجونو کې د امریکایي او پاکستاني چارواکو تر منځ تر سره شوې، ښکاره ده چې اسلاماباد یو ځل بیا هڅه کوي په افغانستان کې د په مصنوعی ډول جوړې شوې ناامنۍ پروژه راژوندۍ کړي؛ داسې پروژه چې هدف یې دا دی چې لکه د پخوا په څېر افغانستان د ناامنۍ د صادرولو د خیز د تختی په توګه د منځنۍ آسیا او د ایران ختیځو پولو ته وکارول شي.
خو دا ځل کیسه بدله شوې ده. سیمه اوس د پاکستان د ماهیت او نیت په اړه یو نوی او همغږی پوهاوی لري. برعکس له تېرو کلنو، نن نه منځنۍ آسیا په امنیتي خلأ کې ده، نه ایران، چین، هند او روسیه له وضعیت څخه بېخبر دي، او نه هم دا هېوادونه اجازه ورکوي چې افغانستان یو ځل بیا د پاکستان او د هغه د متحدانو د استخباراتي لوبو ډګر شي.
سیمهییزې امنیتي سرچینې د بلوچستان (مستونګ)، د باجوړ (ملاکنډ)، او وزیرستان څخه د غیرعادي خوځښتونو راپور ورکوي؛ هغه سیمې چې ویل کېږي د داعش-خراسان اړوند د روزنې او پټنځايونه ګرځېدلې دي. اسلاماباد ظاهرًا پلان لري له دغو شبکو څخه د طالبانو پر وړاندې د فشار د وسیلې او همدارنګه د واشنګټن او نورو سیمهییزو لوبغاړو سره د «معاملې کارت» په توګه استفاده وکړي، یعنې لومړی ګواښ رامنځته کړي او بیا د هغه د مهار وړاندیز وکړي. خو داسې ښکاري چې دا ځل سیمه له پاکستان څخه مخکې عملی ګامونه اخیستي. شواهد شته چې ځینې سیمهییز لوبغاړي، په ځانګړي ډول هند، ایران او روسیه، اراده لري چې که دا مرکزونه فعال شي، جګړه د دیورند دکرښې له سیمو څخه د پاکستان خاورې ته دننه انتقال کړي. افغانستان له محدودی څخه تر PAK د ننه پورې وغځوي. ځینې خپلواکې سرچینې حتی وایي چې ښایي طالبانو ته بېنښانه بېپېلوټه الوتکې ورکړل شوې وي، ترڅو د «اجاره شوی ناامنۍ» د پروژې د پراختیا مخه ونیسي.
په همدې حال کې، د هند بیا فعال کېدل، د دهلي استخباراتي تماسونه له کابل سره، او د چین د امنیتي پلاوو پټ سفرونه افغانستان ته، چې وروستی یې د روان کال د اکتوبر په ۲۳مه و، ښيي چې د آسیا ځواکونه د PAK اصلي نیت په اړه زیاتېدونکې اندېښنه لري. د روسیې د طالبانو پر لور د نژدې کېدو چټکتیا ښایي د دې هېواد د پخوا څخه د پاکستان او د هغه د متحدینو د سیمهییزو ناامنۍ د پلانونو د اطلاعاتو او د وضعیت د درک پایله وي، چې د PAK او متحدانو د سیمهییزو ناامنۍ پروګرامونود پراختیا د خطرونه اړوند یی تر لاسه کړي وي. چین بیا، په PAK کی د غټی پانګونی وروسته د خپلو اتباعو او پروژو پر ضد پرلهپسې بریدونو او د امریکا سره د پټو معاملو وروسته، دې نتیجې ته رسېدلی چې اسلاماباد نور د باور وړ شریک نه دی، بلکې د بېثباتۍ یوه مزمنه سرچینه ده.
له بلې خوا، د PAK کورنی وضعیت هم د دې ډول اقدام لپاره مساعد نه ښکاري: اقتصادي بحران، د پانګې تښته، د سیاسي مشروعیت زوال، د پوځ او ملکي ادارو ترمنځ ژور درز، او د تحریک طالبان پاکستان (TTP) او نورو ډلو زیاتېدونکي بریدونه، ټول څرګندوي چې دغه هېواد اوس تر هر وخت زیات د کور دننه په سولیدونکي ډول مخ په کمزوري کیدو دی. په داسې شرایطو کې، د ناامنۍ کارت لوبول او د افغانستان د وضعیت د بېثباتۍ لپاره چی په ټوله کی د منطقې د بی ثباتې اټکل تری کیږی، استعمال، کېدای شي د اسلاماباد وروستۍ او تر ټولو خطرناکه قمار وي.
په بل عبارت، دا ځل اسلاماباد به په هغه ډڼډ/مرداب کې بند پاتې شي چې خپله یې جوړ کړی دی. د امریکا سره د تېرو شلو کلونو دوهمخیز سیاستونه او ممطقی ته د ناامنۍ صادرولو کړنلارې اوس پر پاکستان بېرته راګرځي، او ځینې نړیوال لوبغاړي حتی له دې وضعیت څخه خوند او ګټه اخلي چې پاکستان په خپل جوړ شوي ډنډ کې ښکیل او له کنټروله وتلی وویني.
دا امکان هم شته چې د تروریستي بریدونو له زیاتېدو او د تاوتریخوالي له پراخېدو سره، د پاکستان د هستوي وسلو د امنیت موضوع بیا د نړیوالو کړیو، په ځانګړي توګه د ملګرو ملتونو د امنیت شورا، د بحث په اجنډا کې راشي؛ په ځانګړي ډول وروسته له هغه چې د ایران هستوي قضیه پای ته ورسېږي، ښایي د نړۍ د سترو قدرتونو پام د یوه بېثباته حکومت په لاس کې د هستوي وسلو د خطر او د هغوی د غیر مصونتوب پر لور واوړي.
نه دا سیمه پخوانۍ سیمه ده، او نه PAK د پخوا PAK دی. د آسیا د قدرتونو نوې توازن نور اجازه نه ورکوي چې کوم هېواد د ترهګرۍ، د نیابتي ګروپونو د پناهځایونو او دوهمخیز سیاستونو له لارې د سیمې د سولې او ثبات راتلونکی برمته کړي.
دا ځل که د ناامنۍ لمبې پورته شي، نو د هغې لمبې به تر هر چا وړاندې د خپل جوړوونکي لمن وسوځوي. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
1/2
Pakistan’s Misstep: The Return of an Old Game in a New Region
Recent visits by PAK’s civilian & military officials to Washington, a series of closed-door meetings, & simultaneous public displays of goodwill between U.S. and PAKi officials suggest that Islamabad is once again attempting to revive its old project of engineered insecurity in Afghanistan; a scheme that, as in the past, seeks to turn #afg into a springboard for exporting instability into Central Asia and the eastern borders of Iran.
What makes the situation different this time, however, is the region’s renewed and coordinated understanding of PAK’s role and intentions. Unlike in previous decades, Central Asia is no longer exposed to a security vacuum, and neither Iran, India, China, nor Russia appear unaware or willing to allow AFG to become a playground for PAKi intelligence & its militant proxies.
Regional security sources have reported unusual movements in Mastung (Balochistan), Malakand of Bajaur, and Waziristan, areas reportedly used to host and train units linked to the Khorasan branch of ISIS. Islamabad seems to be reviving a familiar playbook: nurture a threat only to present itself as indispensable in controlling it, thereby gaining leverage over both the Taliban and Washington. In essence, PAK seeks to create a problem and then sell its solution.
But the region appears to have anticipated this move. Signs indicate that several regional players, notably Iran, India, and Russia are already preparing countermeasures. If these militant hubs become operational, the conflict could shift from the Durand Line region deep into PAKi territory. Independent sources even suggest the possibility that unmarked drones or other means may be supplied to anti-expansion forces to prevent the spread of what some analysts call a “rented insecurity” project.
The convergence of regional concerns over PAK’s activities has, for the first time, created an informal alignment of interests among powers that rarely agree on other fronts. While Iran and India quietly coordinate through back-channels, Russia’s and China’s recent intelligence outreach to Kabul reflects a shared recognition: unchecked instability in AFG now poses a direct security risk to all of Asia, not just its immediate neighbors.
India’s renewed activity regarding Afghanistan, repeated intelligence contacts between New Delhi and Kabul, and recent secret security delegations from China to AFG, the latest of which reportedly visited on 23 October, all point to growing Asian concern about Islamabad’s true intentions. Russia’s accelerating rapprochement with the Taliban likely stems from its prior intelligence indicating PAK’s and its allies’ attempts to manipulate militant groups for regional leverage. China, after years of heavy investment in PAK & repeated attacks on its citizens & projects, now appears to have concluded that Islamabad is no longer a reliable partner but a chronic source of instability, even after discreet dealings with Washington.
Domestically, PAK is also in no position to sustain such a project. Economic collapse, rampant inflation, capital flight, eroded political legitimacy, widening rifts between military and civilian institutions, and rising militant attacks by the Tehrik-e-Taliban Pakistan (TTP) and other groups, effectively forming an unspoken coalition against the state, all indicate a deep internal unraveling. In this context, playing the “Afghanistan card” to destabilize the region may be Islamabad’s last resort, but it is also its most dangerous gamble.
Years of double-dealing with Washington, instrumentalizing proxy groups, and exporting crises have begun to recoil on PAK itself. Falling deeper into this trap will not only accelerate internal instability but will also give regional and global actors opportunities to exploit Islamabad’s confusion for their own benefit. In other words, PAK risks sinking into the very quagmire it helped create.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
2/2
There is also a real possibility that, as terrorist attacks rise and tensions spread, the security of Pakistan’s nuclear arsenal could re-enter the international agenda, including discussions at the U.N. Security Council. Should Pakistan’s internal situation deteriorate further, its nuclear assets; long touted as symbols of deterrence, could instead become the world’s gravest security concern.
This is not the same region of two decades ago, nor is Pakistan the same country. The new balance of power in Asia will not easily allow a state that sponsors terror, provides safe havens for proxies, and pursues duplicitous policies to hold the region’s peace and stability hostage. History rarely forgives those who mistake manipulation for strategy.
This time, if the flames of insecurity spread, they will sooner than anywhere else, engulf their own architect. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د تیر کال لیدلوری!
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
په پاکستان کې وروستي تحولات د ژورو او پیچلو بدلونونو نښه ده چې د راتلونکو ستراتیژیکو پېښو لپاره زمینه برابروي. سره له دې چې د (PTM)، (PTI)، (TTP)، (BLA) او نورو ډلو ترمنځ فکري او نظریاتي اختلافات شتون لري، خو اوسني شرایط دوی دې ته اړ کوي چې د یوه ستراتیژیک ایتلاف په لور حرکت وکړي. دغه ایتلاف به د سیاسي، نظامي او ټولنیزو/مدني ظرفیتونو لرونکی وي او په ځانګړې توګه په حساسو سرحدي او قومي سیمو کې به د پاکستان پوځ ته پیچلې ننګونې رامنځته کړي، چی کیدای شي چې د قدرت موازنه به په دغو سیمو کې په واضحه توګه تر اغېز لاندې راولي.
تاریخي تجربې، په ځانګړي ډول د ۱۹۷۱ کال پېښې چې د پاکستان تجزیې او د بنګلهدېش خپلواکۍ ته یې لاره هواره کړه، لا هم د سیمې په سیاسي حافظه کې ژور ځای لري. که څه هم د نن ورځې شرایط له هغه وخت سره توپیر لري، خو ډېری شنونکي باور لري چې اوسني قومي ترینګلتیاوې، سیاسي، اقتصادي او ټولنیزې بېثباتۍ، او د بېلابېلو ډلو ترمنځ د نوو ایتلافونو ظهور، کولی شي د ژورو بحرانونو لپاره زمینه مساعده کړي. دا شرایط په داسې لور روان دي چې ښايي د تاریخ تکرار ته په مختلفو ډولونو لاره هواره کړي.
په ورته وخت کې، پاکستاني پوځ له داخلي ستونزو او د ګاونډیو هېوادونو سره په اوږدو شخړو کې ښکېل دی، او هغه پخوانی ځواک او سرچینې چې د ترهګرۍ ضد جګړې په مهال/بهانه یې لرلې، اوس کمزورې شوې دي. په دې ترتیب، پاکستان پوځ نه یوازې له کورنیو ننګونو سره مخ دی، بلکې د خپل سیمیز نفوذ او قدرت د کمېدو له خطر سره هم لاس او ګرېوان دی، چې دا وضعیت د پاکستان هېواد په راتلونکي سیاسي او امنیتي حالت کې د ژورو بدلونونو اټکل زیاتوي. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Last year’s perspective!
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
The recent developments in Pakistan indicate deep and multifaceted changes that may set the stage for significant strategic transformations in the near future. Despite ideological and philosophical divergences among groups such as PTM, PTI, TTP, BLA, and others, the prevailing conditions are driving these factions toward forming a strategic coalition. This coalition, with its political, military, and socio-civil dimensions, poses intricate challenges for Pakistan’s military, particularly in the sensitive border regions and among ethnic minorities. It is poised to disrupt the balance of power in these areas in a tangible and lasting manner.
The historical precedents, notably the events of 1971 which culminated in the partition of Pakistan and the emergence of Bangladesh as an independent state, still occupy a central place in the political memory of the region. While the current context differs markedly from the past, many analysts argue that ongoing ethnic tensions, coupled with political, economic, and social instability, as well as the rise of new strategic alliances, could lay the groundwork for even deeper crises. These dynamics suggest that history, although in a different form, may once again be on the verge of repeating itself, potentially triggering similar large-scale upheavals.
At the same time, Pakistan’s military finds itself grappling with significant internal challenges and enduring conflicts with neighboring states. The power it once exercised under the banner of counter-terrorism has diminished significantly. As a result, the military now faces not only internal pressures but also the growing threat of a decline in its regional influence and strategic power. This combination of factors raises the likelihood of profound changes in Pakistan’s political and security landscape, with the potential for far-reaching consequences. -
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
ما په ٢٠١٤ ميلادى كال كى په ولسى جرگه كى ويلى وو!
-
Rahmatullah Nabil reposted
Afghan Diaspora Network
@af_diaspora
Pakistan in Afghanistan’s Quagmire
@RahmatullahN
afghandiaspora.org/2025/10/11/pakistan-in-afghanistans-qu… -
Rahmatullah Nabil reposted
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
رحمتالله نبیل، رئیس پیشین امنیت ملی افغانستان در واکنش به حملات پاکستان به کابل و پکتیکا گفته است که اسلامآباد با محاسبات نادرست از گروههای نیابتی و ترویج افراطگرایی، عملا به میدان جنگهای نیابتی تبدیل شده است.
afintl.com/202510103585 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
پاکستان در باتلاق افغانستان!
در بیش از پنج دههی اخیر (حداقل در سن و سال من و همنسلانم)، افغانستان بارها به میدانِ آزمونِ قدرتها و قربانیِ محاسباتِ نادرستِ آنان تبدیل شده است. نخست، قوای اتحادِ جماهیرِ شوروی با تشویق و همکاریِ برخی وابستگانِ داخلی واردِ خاکِ افغانستان شدند، اما در باتلاقِ مقاومتِ مردم و پیچیدگیهای جغرافیایی و اجتماعیِ این سرزمین گرفتار آمدند. خروجِ تحقیرآمیزِ شوروی آغازِ فروپاشیِ یکی از دو ابرقدرتِ آن زمان بود.
پس از آن، پاکستان با تکیه بر نیروهای نیابتی و شعارِ «عمقِ استراتژیک» در پیِ تسلط بر افغانستان برآمد. این سیاستِ استخباراتی که در ابتدا بهظاهر موفق مینمود، در عمل به تلهای بدل شد که ریشههای تروریسم و افراطگرایی را نهتنها در افغانستان، بلکه در درونِ خودِ پاکستان نیز گسترش داد. آنچه روزی «ابزارِ نفوذ» خوانده میشد، امروز به «عاملِ فرسایشِ امنیت و اقتصاد» پاکستان تبدیل شده است و میبینیم که بر اساسِ محاسباتِ نادرست، عملاً پاکستان در مدیریتِ پروژههای نیابتی و ترویجِ افراطیت در مسیرِ تبدیلشدن به میدانِ جنگهای نیابتی و دستپروردههایش قرار گرفته است.
تاریخ بار دیگر در حال تکرار است؛ پاکستان همان مسیری را به سویِ باتلاق میپیماید که پیشتر شوروی و بعدا ایالاتِ متحده در آن فرو رفته بودند؛ مسیری مبتنی بر توهمِ کنترول بر واقعیتی که از درون قابلِ مهار نیست. سالها تلاش برای مهندسیِ افغانستان از بیرون اکنون دامنِ اسلامآباد را گرفته است. افراطگراییای که روزی برای فشار بر دیگران پرورده شد، حالا به تهدیدی واقعی علیه خودِ پاکستان تبدیل شده است؛ تهدیدی که نه با مرز و نه با شعار قابلِ مهار است.
آرزوی دیرینهٔ برخی از قدرتهای شکستخورده در افغانستان این بود که بانیِ اصلیِ شکستهایشان ؛ یعنی سیاستسازانِ پاکستان ؛ روزی خود در همان دلدل فرو روند و توسط همان مارِخوشخطوخالی گزیده شوند که برای گزیدنِ دیگران تربیتشان کرده بودند. همین چهار سال قبل خواجه آصف، وزیرِ دفاعِ پاکستان، با غرور گفته بود: «طاقتی تمہاری ہے، الله ہماری ہے.» یا آن گفته مشهور جنرالِ حمید گل که گفته بود: «ما/آی اس ای یکبار با پولِ امریکا، اتحادِ شوروی را در افغانستان شکست دادیم و بارِ دوم با پولِ امریکا خودِ امریکا را در افغانستان شکست دادیم.» اکنون همان آرزوی کشورهای شکستخورده در افغانستان در حالِ تحقق است که با وسیلهٔ همان ابزارِ استفادهشده، خودِ پاکستان به دلدل کشانیده شود؛ پاکستان اینبار نه از طریق نیروهای نیابتی، بلکه با رویاروییِ مستقیم درگیرِ بحرانِ افغانستان شده است. تلهای که پنج دهه برای دیگران میگذاشت، امروز برای خودش بسته شده است.
اسلامآباد با گرفتنِ قراردادهای پروژههای نیابتی، ترویجِ افراطیتِ مذهبی و تبدیلِ سیاستِ خارجی به ابزارِ ایدئولوژیک، عملاً زمینهٔ فرو رفتن در این باتلاق را فراهم کرده است. در کنار این، تغییراتِ موازنهٔ قدرت در منطقه و نقشِ در حالِ دگرگونیٔ کشورهای منطقه و رقابتهای پنهانِ استخباراتی، همه دستبهدستِ هم دادهاند تا معادلاتِ قدیمی بیثبات شوند. بنابراین پاکستان از منظرِ سیاسی و امنیتی با مخاطراتِ جدیدی روبهروست که نه راهِ عقبنشینیِ آسانی برایش باقی میگذارد و نه مسیرِ پیشرویِ بدونِ قیمت در اختیارش میگذارد.
همانگونه که دندانهای نیشدارِ افراطیت از دهانِ بسیاری از بازیگرانِ منطقهای کشیده شد، در آیندهٔ نهچنداندور پاکستان نیز از این قاعده مستثنی نخواهد ماند. بحرانِ سیاسی، فشارِ اقتصادی، نارضایتیِ اجتماعی و تهدیدِ گروههای مسلحِ داخلی، همه نشانههاییاند از بازگشتِ پیامدهایِ همان سیاستهای غلط بهسویِ طراحانِ آن.
افغانستان، با همهٔ زخمها و رنجهایش، بار دیگر ثابت خواهد کرد که هیچ قدرتی؛ چه بزرگ و چه کوچک؛ نمیتواند با ابزارِ زور، نیابت یا فریب، سرنوشتِ این سرزمین را کنترول کند. این خاک بار دیگر همان درسی را تکرار میکند که از بریتانیا تا شوروی و از آمریکا تا پاکستان آموخته نشده است: هرکس بخواهد افغانستان را میدانِ نفوذ بسازد، سرانجام خود در باتلاقِ آن فرو خواهد رفت و قسمیکه دیده میشود بالاخره اینبار نوبتِ پاکستان است. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
طالبانو انټرنټ بند کړ؛ خو دا یوازې یو تخنیکي پرېکړه نه ده. هر کله چې دین/ایدیولوژي د واک او حاکمیت وسیله شي، د آزادۍ ځپل او د خلکو چوپول د واک د ټینګېدو نه ختمېدونکی اصل ګرځي.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
طالبان اینترنت را قطع کردند؛ اما این فقط یک تصمیم تخنیکی/فنی نیست. هر جا دین/ایدئولوژی به ابزار سلطه و حاکمیت بدل شود، سرکوب آزادیها و خاموشکردن مردم به قاعدهای پایدار و بیپایان برای تثبیت قدرت تبدیل میگردد.
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
طالبان اینترنت را قطع کردند؛ اما این فقط یک تصمیم تخنیکی/فنی نیست. هر جا دین/ایدئولوژی به ابزار سلطه و حاکمیت بدل شود، سرکوب آزادیها و خاموشکردن مردم به قاعدهای پایدار و بیپایان برای تثبیت قدرت تبدیل میگردد.
-
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
څو چې پاتي یو افغان وي
تل به دا افغانستان وي -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
یاد و خاطرهی جنبش روشنایی، این باشکوهترین و متمدنترین خیزش مدنی تاریخ معاصر افغانستان، گرامی و جاودان باد؛ نمادی از آگاهی، مقاومت، و روشنضمیرترین مطالبهگری یک ملت!
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
از وضعیتی که امروز در افغانستان و اطرافش/منطقه در جریان است ناخواسته به این نتیجه میرسیم که تا «امر ثانی» نرسد؛ یا به زبان خودمانی، تا «امیر ثانی» ظاهر نشود، هیچ امیدی به تغییر در شیوه و دیدگاه طالبان در افغانستان نیست!
یعنی یا باید منتظر یک پهپاد (درون/هوا پیمای بی سر نشین) ناشناس باشیم که روزی در آسمان قندهار ظاهر شود و بی بی سی خبر مرگ "امیر" مجازی را بدهد، یا چشمبهراه معجزهای بمانیم که شاید بیاید، شاید هم نه... و اگر بیاید، معلوم نیست کی و چیوقت!
این روزها سرنوشت ما مردم افغانستان، بیشتر و بیشتر شبیه سرنوشت مردم ایران شده است؛ همانجا که ملت ایران ، چهل و چند سال است با دلهای پر از آرزو و دستان خالی، شب و روز را به امید رفتن «رهبر معظم» و آمدن یک «معظمتر» دیگر سپری میکنند. اما نه رهبری میرود، نه زندگی بهتر میشود؛ فقط دیوارها بلندتر، زندانها مزدحم تر، و سفرهها خالیتر شده است!
در افغانستان و ایران، مشکل تنها در چهرهها نیست، در ساختار است. جاییکه دین از جایگاه وجارچوب ایمان و اخلاق بیرون کشیده شده و به ابزاری برای قدرت، سرکوب و توجیه زورگویی تبدیل شده است.
وقتی سیاست، لباس دین بر تن میکند، نه از دین چیزی میماند، نه از سیاست چیزی ساخته میشود.
آنچه میماند، مردمیاند با دلهای خونین و زخمهایی که دیگر فرصت التیام نمییابند؛ و امیدهایی که هر بار، زیر سایهی زور، تزویر و دروغ، یک گام دیگر به گذشته/عقب کشانیده میشوند.
این است قصهی امروز ما و همسایه ما ، زیر سایهی دو «آخوند»:
چشمانمان به آسمان، دلهای مان پُر از درد، و زمین ما که دیگر بوی عدالت نمیدهد. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د اوسني وضعیت له مخې، هغه چې نن ورځ په افغانستان او شاوخوا سیمه کې روان دی، زړه نا زړه دې پایلې ته رسیږو چې تر څو «امر ثانی» را ونهرسېږي؛ یا چې سپینه یې سره ووایو، تر څو «امیر ثانی» سر را ښکاره نکړي: هیڅ د تغیر نښه یا هیله د طالبانو په چلند، فکر او کړنلاره کې نه لیدل کېږي.
یعنې یا به منتظر د یوه نا پېژندل شوي درون (بېپیلوټه الوتکې) پاتې کیږو، چې یوه ورځ د کندهار په اسمان کې راڅرګند شي او بیبیسی هم د «مجازي امیر» د مرګ خبر خپور کړي، یا به د کومې معجزې په تمه کښینو چې شاید راشي، شاید هم هېڅکله نه… او که راشي، نه ده معلومه چې کله او څنګه!
زمونږ افغانانو اوسنی برخلیک مو، ورځ تر بلې، د ایران د خلکو د برخلیک سره ورته کېږي. هلته خلک له څلوېښتو کلونو راهیسې، د هیلو خوڅیدلو زړونو او د تشو لاسونو سره، شپهورځ په دې تمه ناست دي، چې ګواکي «رهبر معظم» به لاړ شي او یو « غور معظم» به راشي!
خو نه رهبر ځي، نه یې د خلکو ژوند ښه کېږي؛ یوازې دیوالونه لوړېږي، زندانونه لا نور هم ډکېږي، او دسترخوانونه نور هم خالي کېږي!
په افغانستان او ایران دواړو کې، ستونزه یوازې د څېرو په بدلون کې نه ده، بلکې په جوړښت کې ده. هلته چې دین له خپل اصلي ځای او چوکاټ، یعنې د ایمان او اخلاقو څخه بی ځایه شوی او د زور، واک او ښکیلاک وسیله ګرځېدلې ده.
کله چې سیاست د دین چپنه واغوندي، نه له دین څه پاتې کېږي، نه له سیاست ځخه څه جوړېږي.
هغه څه چې پاتې کېږي، یو ولس دی له زخمي زړونو، نه رغېدونکو ټپونو، او واهی هیلو سره چې هر ځل، د زور، تزویر او دروغو تر سیوري لاندې، بېرته شاتګ ته اړ ایستل کېږي.
دا ده زموږ او زموږ د ګاونډي هیواد کیسه، د دوو «آخوندانو» تر سیوري لاندې:
په داسی حال کی چی سترګې مو آسمان ته نیولی، زړونه مو له درده ډک دي، او خاوره مو نور د عدالت بوی نه ورکوي. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
نامهای به دوست و برادر ارجمندم، امراللهخان صالح! - اطلاعات روز www.etilaatroz.com/81809/letter-to-my-dear-friend-and-bro…
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۳/۴
ببینی که مردم با چه دشنامهای نارضایتی خود را اعلام میدارند و حتی ده ها هزار فیسبوکچلونکی حکومت هم نمیتوانند وضعیت را مهار یا به عبارتی ضدتبلیغ راه بیندازند. چون آنها در ته دل با معترضان همنوا هستند، خانوادههای آنان هم، هر روز داغ و بدبختی را از پس فجایع که اتفاق میافتد، با جان و دل حس میکنند. تنها با این ایده «غنی بابا دویم نریواله متفکر!» نمیتوانند خود و مردم را فریب بدهند.
راستش با آنچه گفته آمدم، من تعجب میکنم که شما با فهم و درک این همه واقعیتهای آفتابی، باز هم در دام فریبهای اینها افتادهاید، حتا سخنانی که از آنها نمیبرآید، شما بهجای آنها رقیبان سیاسیتان را به «رینگ بوکس» فرامیخوانید، چلنج بایسکلسواری را به مردم میدهید؛ درحالیکه میدانم وجدانتان عمیقاً از آنچه میگویید آزرده است. وجدانتان باید از سربازانی که روزگاری همکار شما بودهاند و تعدادشان جانهای شیرینشان را از دست داده و از دست میدهند و همچنین ناموس و فامیل سربازان دست به گدایی و مفاسد اخلاقی میزنند، شرمنده باشد. این را به کسی میگویم که خود عمری را سرباز وطنپرست و صادق بوده است. اگر به شما دروغ گفتهاند بگذارید من بگویم: تمام ولسوالیهای جوزجان از آقچه که روزگاری پایتخت صنعت افغانستان بود تا درزاب، تمام ولسوالیهای بلخ، تمام ولسوالیهای فاریاب و بادغیس، فراه، نیمروز، هلمند، تخار، بغلان و بخشهای زیادی از بدخشان، کنر، نورستان، غزنی، زابل، لوگر در اختیار دشمن است. داعش ریشسفیدهای وطن ما را زنده در ننگرهار میسوزانند و اداره امنیت ملی که شما و ما بهعنوان تکیهگاه صادق و مستحکم مردم ساخته بودیم، بهجای کشف دشمن، به شنود و توطیه علیه مردم مشغولاند. این است کشور رویایی که ما تصورش را می کردیم؟!
به فرض که شما در بین اینها، مثل معاون اول دور قبل، به توطیه و تبعید و ترور گرفتار نشوید و بتوانید بعد از انتخابات تقلبی بخشی از قدرت را که اینها گرفتند، شما هم سهم داشته باشید، آیا میتوانید با وجدان خودتان کنار بیایید؟ میتوانید هر روز، شاهد تکهتکهشدن مردم در سنگرهای داغ باشید و خیابانها و پارچهپارچهشدن مردم را در صفوف فرضی قومی، سمتی و منطقهای باشید؟!
شاید به تطمیع و تهدید و بذل مال بیتالمال، مردم را سر سفره رنگین تیم دولتساز جمع کنید، با دل آزرده و زخمی مردم چه خواهید کرد؟ با فرهنگ چاپلوسی، تقلب و فساد و دغلی چگونه خود را آرام خواهید نمود؟ زور شما هر قدر هم زیاد به این باندهای عجیب میرسد؟
برادر عزیزم امرالله خان!
ما در برهه خطیر از تاریخ افغانستان قرار داریم. شما هم مثل هر کارشناس دانا میدانید که این معضل، جنگ استخبارات جهانی است. شاید مردم را شود فریب داد، اما جنگ واقعی را نمیشود با فریب به پایان رسانید. من از شما برادرانه خواهش میکنم تا دیر نشده است به صف واقعی مردم بپیوندید؛ اعتبار، شرف و عزتتان را برای یک گروه چشمپاره و یک اقلیت خائن، از بین نبرید و به صف «اکثریت وطندوست» یکجا شوید.
این کشور به شما و تجربه شما نیاز دارد؛ تیمی که ما ساختهایم، متشکل از اهل فرهنگ و فضیلت، از وطنپرستان واقعی این کشورند؛ در این میان جای شما خالیست. ما پادشاه و نوکر نداریم، شما در تیم ما، صاحب فکر و تصمیم خواهید بود. شما در میان ما عزت خواهید داشت، کسی به قصد جان شما و آبروی شما توطیهای نخواهند چید. ما روایت جدیدی ساختهایم که مبتنی بر قوم و نژادپرستی نیست. در روایت ما تبعیض جنایت است. روایت ما از گفتمان صداقت و عشق به وطن سرچشمه میگیرد، تخصص امنیتی و دانش فرهنگی در روایت ما مسیر روشناش را دارد و شما که از صادقترین و تواناترین فرزندان این میهن هستید، تنها جایی که جای واقعی شماست همینجاست. من و همه اعضای تیم، با صداقت از شما دعوت میکنیم که توجیهکننده جنایات یک عده خائن نشوید، شما به چوکی احتیاج ندارید، چوکی به شما محتاج است.
پایان سخنم اینکه؛
برادرم، قبل از اينكه در لجنزار مجازی تيم حاكم صداى وطندوستىات برای همیش خفه شود، تعدادى از جوانانى كه از كوههاى سر بهفلک پامير تا دشتهاى سوزان نيمروز، تو را الگوي خود میدانند، سرافکنده و پشیمان شوند. بيا و با «اكثريت وطندوست» بپيوند تا مشتركاً شعار «امنيت و عدالت» را عملی كنيم. با عملیشدن این شعار «دولت» بهراحتی ساخته خواهد شد و هم «صف خائن از وطنپرستان واقعی» را ما جدا خواهيم ساخت.
بیا ميهن عزيز خويش را از ورطه هلاكت كه هم در تداوم غنى و هم در صورت سلطه طالبان و پاكستان، سوق داده خواهد شد، با هم نجات بدهيم.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۲/۳
معاون رییس جمهوری با همه پشتیبانه مردمی و سیاسیاش پس از یک ماجرای خودساخته از شرکت در جلسات کابینه و شورای امنیت ممنوع و به تبعیدگاه فرستاده شد. فراتر از این، در داخل اقوام شریف افغانستان هم، جنوبی را به جان مشرقی و خوستی را به جان فراهی انداختند؛ تا جایی که قندهاریبودن جرم بهحساب آمد. فاریابیها را به جان جوزجانیها و بامیانیها را به جان دایکندیها و بدخشانیها را بهجان پنجشیریها انداختند. مانفیست معروف سیاستگران قدیم که گفته بودند؛ «تفرقه بینداز و حکومت کن» مانفیست خود ساختند، درحالیکه جاسوسهای کشورهای همسایه آزادانه در ادارات دولتی ما، در سیستم امنیتی ما، در سیستم مالیاتی و اقتصادی ما و حتا در درون فرهنگ ملی ما فعالیت میکنند. اینها را هم شما بهدرستی میدانید.
سرمایههای ملی و شرکتهای تجارتی خصوصی ما یا سقوط کردهاند و یا در حال سقوط به سر میبرند. همین ماه گذشته، هفتهزار شرکت خصوصی، درخواست به ورشکستی دادهاند. چیزی بهنام دهلیز هوایی ساخته شده، اما چهار شرکت هوایی ما از فعالیت بازماندهاند. مغزهای اقتصادی ما بهجای خلق کار و سرمایه در زندانها خفتهاند و یا خفه شدهاند. دزدهای میلیونی بیتالمال، مدال افتخار میگیرند و کسانی هم با دوسیههای ساختگی در نهادهای عدلی سرگردان میگردند. ده درصد مالیه مخابراتی مردم بهگونه غیرشفاف دزدیده میشود و هیچ سیستمی برای پاسخگویی آن وجود ندارد. عواید گمرکات و مالیهدهندگان بزرگ و ترازوها گماند و دارایی مردم در جیب افراد و اشخاص واریز میشود. چرا که همه اینها به اضافه تمام ثروت ملی در اختیار چند خانواده و شخص خاص است. حتما میدانید و باید بدانید که چور و چپاول از حد گذشته است و به اندازه که رییس بانک مرکزی افغانستان بهخاطر غارتشدن خزانه ملی مجبور به استعفا میشود. هیچیک از معادن بزرگ آهن، مس، گاز وغیره، بهرغم قرارداد، نتوانستهاند در چهار سال گذشته کاری به پیش ببرند و باقی معادن هم در قراردادهای مافیایی به شبکهها و گروههای خاص مربوط به دولت داده شده که ما آنرا میدانیم.
در بخش امنیتی شما بهتر از هر کس دیگر میدانید که چه فاجعههایی نیست که رخ نمیدهد. تعداد شهدای ما بهخاطر بیکفایتی مسئولان از شمار گذشتهاند، دزدی و جنایت داخل شهرها بیداد میکند، تعداد کشتههای مرموز و جانباختن مردم در حملات تروریستی بیشتر از هر زمان دیگر صعود کرده است. صدای اعتراضات مدنی در گلو خفه شدند؛ چرا که اغلب اعتراضهای مدنی با مرمی و انتحار پاسخ داده شد.
دولت و دستگاهی که باید ضامن مال و جان و ناموس مردم باشد، به روی مردم خودش شلیک میکند و از تجاوز ناموسی و دزدیهای بیشمار چشمپوشی میکند. نتیجه هیچ یک از بررسیهای حکومتی هیچ وقت معلوم نمیشود. به رسانهها باج داده میشود تا بر سر اخبار فاجعهبار این دم و دستگاه خاک بیندازند. رابطه ارگ با تمام سیاستمداران و جریانهای مدنی و سیاسی در داخل، گسست پیدا کرده است و با کشورهای دوست و استراتژیک رابطه در حد وخامت گراییده است. کافیست فقط فهرست سفیران و دیپلماتها را مرور کنید، میبینید که بیشتر پستها بهگونه باجدهی، معامله و امتیاز داده شدهاند. همانطور که صدها صاحب منصب مسلکی و مدیر مسلکی سبکدوش شدهاند؛ جنرال ظاهر ظاهر بهخاطر دستگیری تقلب و صداقت کاریاش، خانهنشین است و متقلب مشاور ارشد. مثل او هزاران نفر دیگر که سخنی متفاوت با نظر «پادشاه صاحب» ابراز کردهاند و در عوض سردستههای مشهور تقلب، صاحب جاه و جلال شدهاند. در فرجام میتوان گفت، اینها صرف در کشوری بهنام افغانستان و توسط کسی بهنام اشرفغنی و شیوه حکومتداری او میتواند ممکن باشد.
از لحاظ اجتماعی، فقر به منتهایش رسیده، سفرههای مردم خالی گشته، بیش از سه میلیون انسان معتاد شده و سن فحشا به ده سالگی تنزل کرده است. رشد فرار مغزها و نخبگان ما به بالاترین حد در بیست سال گذشته رسیده، اما ارگ هنوز مردم را به جشنگرفتن مجبور میسازد و توقع دارد مردم نقش چشمگیر در تجلیل از آن داشته باشند. جشن برای خوشبختی اینها که پادشاهی میکنند، بر گرده مردم ناتوان و بدبختی روزافزون ملت کجایش لذتبخش است؟
آقای صالح عزیز!
این رویایی نبود که ما و شما برایش مبارزه میکردیم و صدها هزار نفر از مردم ما برایش جان دادند. شما بهتر از من میدانید که عامل این همه سیهروزیها و فلاکتها، همین دارودسته ظالم و چشم پارهای است که شما میخواهید در کنارشان باشید. اینها که برای غارت این وطن، دست و آستین بر زدهاند، چند روزه مسافرند، اما من و شما و میلیونها هموطن ما، در این کشور بودهایم، هستیم و خواهیم بود. یکبار صفحات اجتماعی ارگ و عواملش را بهعنوان یک شهروند آگاه ببینید.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
حالا که دوستان گرامی، دکمهی یادآوریهای طعنهآمیز را فشار دادهاند، من هم گفتم بد نیست گرد و خاک از نامهی سال ۲۰۱۹ام بتکانم و دوباره با شما شریکش کنم؛ شاید بعضی چیزها را زود فراموش کردهایم!
۱/۳
نامه رحمتالله نبیل به امرالله صالح
نگرانیها و مصیبتهایی که در چند سال پسین تحت زعامت آقای غنی، بر سر اخلاق عمومی آمده است، در طی نیم قرن اخیر ما شاهد نبودهایم. شکاف اجتماعی که بین اقوام شریف و با هم برادر افغانستان پیدا شده، وضعیت را از حد معمول به فاجعهای در حال گذار رسانده است. بیاعتمادی میان دولت و ملت از سطح حباب روی آب به سطح دیوار آهنین در حال تغییر است.
اینها که برای غارت این وطن، دست و آستین بر زدهاند، چند روزه مسافرند، اما من و شما و میلیونها هموطن ما، در این کشور بودهایم، هستیم و خواهیم بود
مبارک است بهنام تو ابتدای کلام
تبارک اسمک یا ذوالجلال و الاکرام
دوست و برادر گرامیام، امراللهخان صالح عزیز، سلام!
با آنکه من و شما مدتهاست همدیگر را میشناسیم و هر دو سرباز سر به کف سرزمین عزیزمان بودهایم. هر دو همیشه حاضر بودهایم تا در ازای وطن، عزت و شرف آن جان خود را قربانی کنیم. دوستی و رفاقت ما در طی سالها به برادری زبانزد بوده؛ اما حالا بهجای دیدوادید از نزدیک، از طریق نامه تنها میتوانیم با هم حرف بزنیم و پیغام برسانیم. این نامه سرگشاده، اتمام حجتی نیز از این جانب به شما و مشاورانیست که سخنشان، همواره قبول خاطر خردمند شماست.
آقای صالح عزیز!
هیچکس نمیتواند در وطنپرستی و نیت نیک شما برای وطن شک کند؛ گواه روشن این مدعا سالها خدمت صادقانه و مبارزات قدمی و قلمی شما برای بهبود امنیت و آسایش هموطنان در دوران وظایف رسمی و پس از آن برای همه هویداست. اما نصیحت معلم اخلاق تاریخ فرهنگی ما، سعدی است که:
با بدان کم نشین که صحبت بد
گرچه پاکی تو را پلید کند
آفتابی بدین بزرگی را
لکهای ابر ناپدید کند!
شما بهتر از من آگاهید و بارها و بارها نیز در گفتههایتان اشاره کردهاید که رسوایی و زشتی این حکومت و تیم دکتر غنی، خیلی بیشتر از لکههای ابر در شعر سعدی است. شما خود بارها به تنگنظری، یکجانبهنگری، فساد سیستماتیک، دیکتاتوری، بیبرنامگی و عصبیت تیم دکتر غنی اشاراتی کردهاید. حتا آنها را با ادبیات منحصر بهفرد خویش «بیریشه و بیعقبه خواندهاید» که اسناد تصویری و صوتی هر کدام از ادعاها و اتهامهای شما نسبت به نشانی آقای غنی در فضای مجازی به وفور قابل دسترس است.
نگرانیها و مصیبتهایی که در چند سال پسین تحت زعامت آقای غنی، بر سر اخلاق عمومی آمده است، در طی نیم قرن اخیر ما شاهد نبودهایم. شکاف اجتماعی که بین اقوام شریف و با هم برادر افغانستان پیدا شده، وضعیت را از حد معمول به فاجعهای در حال گذار رسانده است. بیاعتمادی میان دولت و ملت از سطح حباب روی آب به سطح دیوار آهنین در حال تغییر است. زبان شیرین پشتو تبدیل به زبان دشنام شده و بهترین جوانان مستعد را برای ترویج دشنام و هیجان قومی، با سوءاستفاده از مجبوریتهای اقتصادی و تنگدستی آنها در صدها دفتر استخدام کردهاند و از پس این ماجرا میخواهند فردا حکومت بسازند و خدمت به مردم بکنند.
شما بهعنوان یکی از متخصصترین شخصیتهای امنیتی نگویید که اینها را نمیدانید. خوب میدانید. میدانید که ما جنگ روانی را به دشمن رسمیمان باختهایم و بهجای آن، جوانان و فرهنگیان ما، بهجان همدیگر به دشمن بالفعل تبدیل شدهاند. فرهنگ چاپلوسی، ترس، اضطراب، بهتان، ریا، ارتشا و فساد و انواع رذایل اخلاقی تبدیل به فضایل اخلاقی نزد برخیها شده است؛ اینها را هم شما میدانید. در کنار آنچه تذکر دادم، متخصصان داخلی و توانا از کار برکنار شدهاند، تعدادی نیز فراری شدهاند و در عوض، گروه کوچک و بهقول شما «بیریشه» که نه عنعنات مردم را میدانند، نه فرهنگ افغانستان مطالعه دارند و بدتر از همه که حتا زبانهای رسمی این مملکت را نمیدانند و از کشورهای مختلف به کار گماشته شدهاند، فضا را در دست خود گرفتهاند و ماهی مرادشان را میگیرند. بعضی از اینهایی که گفتم، یا وزیر یا زورآورتر از وزیر شدهاند، ولی یک جمله به پشتو و یا هم فارسیدری و یا زبانهای دیگر این مملکت را نمیتوانند بیتکلف بنویسند. متخصصان و ادارههای تخصصی از دست همینها تعطیل شده است و در عوض ادارههای جعلی در داخل ارگ، صاحب صلاحیت و همهکاره مملکت شده است. وزارت تجارت دارالترجمه و وزارت مالیه کمیشنخانه همه پُستها بهشمول پستهای دیپلماتیک شناخته میشوند. دفتر معاونت اول رییس جمهوری بهجای معاونت و کمککننده امور مملکت، بهنام اداره دشمنِ ارگ معرفی شد.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۴/۴
مطمئن هستم كه تمام مردم افغانستان، از علما تا روشنفکران، از جوانان تا زنان، از معلولان تا بازماندگان شهدای راه عدالت و آزادی صف بزرگ وطندوست از ما حمايت بیدریغ خواهند كرد و ما همه اين ترانه را زمزمه خواهيم كرد:
«دا زما زیبا وطن، دا زما لیلا وطن…» و یا
«وطن عشق تو افتخارم، وطن در رهات جان نثارم…»
اين وطن را قلب گرم و وطندوست، مغز سرد و خلاق، دست پاک و عملگرا نجات خواهد داد، نه معامله سياسى!
چه کسی میخواهد
من و تو ما نشویم
خانهاش ویران باد
و ما علينا الالبلاغ!
برادرت
نبيل -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
حالا که دوستان گرامی، دکمهی یادآوریهای طعنهآمیز را فشار دادهاند، من هم گفتم بد نیست گرد و خاک از نامهی سال ۲۰۱۹ام بتکانم و دوباره با شما شریکش کنم؛ شاید بعضی چیزها را زود فراموش کردهایم!
۱/۴
نامه رحمتالله نبیل به امرالله صالح
نگرانیها و مصیبتهایی که در چند سال پسین تحت زعامت آقای غنی، بر سر اخلاق عمومی آمده است، در طی نیم قرن اخیر ما شاهد نبودهایم. شکاف اجتماعی که بین اقوام شریف و با هم برادر افغانستان پیدا شده، وضعیت را از حد معمول به فاجعهای در حال گذار رسانده است. بیاعتمادی میان دولت و ملت از سطح حباب روی آب به سطح دیوار آهنین در حال تغییر است.
اینها که برای غارت این وطن، دست و آستین بر زدهاند، چند روزه مسافرند، اما من و شما و میلیونها هموطن ما، در این کشور بودهایم، هستیم و خواهیم بود
مبارک است بهنام تو ابتدای کلام
تبارک اسمک یا ذوالجلال و الاکرام
دوست و برادر گرامیام، امراللهخان صالح عزیز، سلام!
با آنکه من و شما مدتهاست همدیگر را میشناسیم و هر دو سرباز سر به کف سرزمین عزیزمان بودهایم. هر دو همیشه حاضر بودهایم تا در ازای وطن، عزت و شرف آن جان خود را قربانی کنیم. دوستی و رفاقت ما در طی سالها به برادری زبانزد بوده؛ اما حالا بهجای دیدوادید از نزدیک، از طریق نامه تنها میتوانیم با هم حرف بزنیم و پیغام برسانیم. این نامه سرگشاده، اتمام حجتی نیز از این جانب به شما و مشاورانیست که سخنشان، همواره قبول خاطر خردمند شماست.
آقای صالح عزیز!
هیچکس نمیتواند در وطنپرستی و نیت نیک شما برای وطن شک کند؛ گواه روشن این مدعا سالها خدمت صادقانه و مبارزات قدمی و قلمی شما برای بهبود امنیت و آسایش هموطنان در دوران وظایف رسمی و پس از آن برای همه هویداست. اما نصیحت معلم اخلاق تاریخ فرهنگی ما، سعدی است که:
با بدان کم نشین که صحبت بد
گرچه پاکی تو را پلید کند
آفتابی بدین بزرگی را
لکهای ابر ناپدید کند!
شما بهتر از من آگاهید و بارها و بارها نیز در گفتههایتان اشاره کردهاید که رسوایی و زشتی این حکومت و تیم دکتر غنی، خیلی بیشتر از لکههای ابر در شعر سعدی است. شما خود بارها به تنگنظری، یکجانبهنگری، فساد سیستماتیک، دیکتاتوری، بیبرنامگی و عصبیت تیم دکتر غنی اشاراتی کردهاید. حتا آنها را با ادبیات منحصر بهفرد خویش «بیریشه و بیعقبه خواندهاید» که اسناد تصویری و صوتی هر کدام از ادعاها و اتهامهای شما نسبت به نشانی آقای غنی در فضای مجازی به وفور قابل دسترس است.
نگرانیها و مصیبتهایی که در چند سال پسین تحت زعامت آقای غنی، بر سر اخلاق عمومی آمده است، در طی نیم قرن اخیر ما شاهد نبودهایم. شکاف اجتماعی که بین اقوام شریف و با هم برادر افغانستان پیدا شده، وضعیت را از حد معمول به فاجعهای در حال گذار رسانده است. بیاعتمادی میان دولت و ملت از سطح حباب روی آب به سطح دیوار آهنین در حال تغییر است. زبان شیرین پشتو تبدیل به زبان دشنام شده و بهترین جوانان مستعد را برای ترویج دشنام و هیجان قومی، با سوءاستفاده از مجبوریتهای اقتصادی و تنگدستی آنها در صدها دفتر استخدام کردهاند و از پس این ماجرا میخواهند فردا حکومت بسازند و خدمت به مردم بکنند.
شما بهعنوان یکی از متخصصترین شخصیتهای امنیتی نگویید که اینها را نمیدانید. خوب میدانید. میدانید که ما جنگ روانی را به دشمن رسمیمان باختهایم و بهجای آن، جوانان و فرهنگیان ما، بهجان همدیگر به دشمن بالفعل تبدیل شدهاند. فرهنگ چاپلوسی، ترس، اضطراب، بهتان، ریا، ارتشا و فساد و انواع رذایل اخلاقی تبدیل به فضایل اخلاقی نزد برخیها شده است؛ اینها را هم شما میدانید. در کنار آنچه تذکر دادم، متخصصان داخلی و توانا از کار برکنار شدهاند، تعدادی نیز فراری شدهاند و در عوض، گروه کوچک و بهقول شما «بیریشه» که نه عنعنات مردم را میدانند، نه فرهنگ افغانستان مطالعه دارند و بدتر از همه که حتا زبانهای رسمی این مملکت را نمیدانند و از کشورهای مختلف به کار گماشته شدهاند، فضا را در دست خود گرفتهاند و ماهی مرادشان را میگیرند. بعضی از اینهایی که گفتم، یا وزیر یا زورآورتر از وزیر شدهاند، ولی یک جمله به پشتو و یا هم فارسیدری و یا زبانهای دیگر این مملکت را نمیتوانند بیتکلف بنویسند. متخصصان و ادارههای تخصصی از دست همینها تعطیل شده است و در عوض ادارههای جعلی در داخل ارگ، صاحب صلاحیت و همهکاره مملکت شده است. وزارت تجارت دارالترجمه و وزارت مالیه کمیشنخانه همه پُستها بهشمول پستهای دیپلماتیک شناخته میشوند. دفتر معاونت اول رییس جمهوری بهجای معاونت و کمککننده امور مملکت، بهنام اداره دشمنِ ارگ معرفی شد. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۲/۴
معاون رییس جمهوری با همه پشتیبانه مردمی و سیاسیاش پس از یک ماجرای خودساخته از شرکت در جلسات کابینه و شورای امنیت ممنوع و به تبعیدگاه فرستاده شد. فراتر از این، در داخل اقوام شریف افغانستان هم، جنوبی را به جان مشرقی و خوستی را به جان فراهی انداختند؛ تا جایی که قندهاریبودن جرم بهحساب آمد. فاریابیها را به جان جوزجانیها و بامیانیها را به جان دایکندیها و بدخشانیها را بهجان پنجشیریها انداختند. مانفیست معروف سیاستگران قدیم که گفته بودند؛ «تفرقه بینداز و حکومت کن» مانفیست خود ساختند، درحالیکه جاسوسهای کشورهای همسایه آزادانه در ادارات دولتی ما، در سیستم امنیتی ما، در سیستم مالیاتی و اقتصادی ما و حتا در درون فرهنگ ملی ما فعالیت میکنند. اینها را هم شما بهدرستی میدانید.
سرمایههای ملی و شرکتهای تجارتی خصوصی ما یا سقوط کردهاند و یا در حال سقوط به سر میبرند. همین ماه گذشته، هفتهزار شرکت خصوصی، درخواست به ورشکستی دادهاند. چیزی بهنام دهلیز هوایی ساخته شده، اما چهار شرکت هوایی ما از فعالیت بازماندهاند. مغزهای اقتصادی ما بهجای خلق کار و سرمایه در زندانها خفتهاند و یا خفه شدهاند. دزدهای میلیونی بیتالمال، مدال افتخار میگیرند و کسانی هم با دوسیههای ساختگی در نهادهای عدلی سرگردان میگردند. ده درصد مالیه مخابراتی مردم بهگونه غیرشفاف دزدیده میشود و هیچ سیستمی برای پاسخگویی آن وجود ندارد. عواید گمرکات و مالیهدهندگان بزرگ و ترازوها گماند و دارایی مردم در جیب افراد و اشخاص واریز میشود. چرا که همه اینها به اضافه تمام ثروت ملی در اختیار چند خانواده و شخص خاص است. حتما میدانید و باید بدانید که چور و چپاول از حد گذشته است و به اندازه که رییس بانک مرکزی افغانستان بهخاطر غارتشدن خزانه ملی مجبور به استعفا میشود. هیچیک از معادن بزرگ آهن، مس، گاز وغیره، بهرغم قرارداد، نتوانستهاند در چهار سال گذشته کاری به پیش ببرند و باقی معادن هم در قراردادهای مافیایی به شبکهها و گروههای خاص مربوط به دولت داده شده که ما آنرا میدانیم.
در بخش امنیتی شما بهتر از هر کس دیگر میدانید که چه فاجعههایی نیست که رخ نمیدهد. تعداد شهدای ما بهخاطر بیکفایتی مسئولان از شمار گذشتهاند، دزدی و جنایت داخل شهرها بیداد میکند، تعداد کشتههای مرموز و جانباختن مردم در حملات تروریستی بیشتر از هر زمان دیگر صعود کرده است. صدای اعتراضات مدنی در گلو خفه شدند؛ چرا که اغلب اعتراضهای مدنی با مرمی و انتحار پاسخ داده شد.
دولت و دستگاهی که باید ضامن مال و جان و ناموس مردم باشد، به روی مردم خودش شلیک میکند و از تجاوز ناموسی و دزدیهای بیشمار چشمپوشی میکند. نتیجه هیچ یک از بررسیهای حکومتی هیچ وقت معلوم نمیشود. به رسانهها باج داده میشود تا بر سر اخبار فاجعهبار این دم و دستگاه خاک بیندازند. رابطه ارگ با تمام سیاستمداران و جریانهای مدنی و سیاسی در داخل، گسست پیدا کرده است و با کشورهای دوست و استراتژیک رابطه در حد وخامت گراییده است. کافیست فقط فهرست سفیران و دیپلماتها را مرور کنید، میبینید که بیشتر پستها بهگونه باجدهی، معامله و امتیاز داده شدهاند. همانطور که صدها صاحب منصب مسلکی و مدیر مسلکی سبکدوش شدهاند؛ جنرال ظاهر ظاهر بهخاطر دستگیری تقلب و صداقت کاریاش، خانهنشین است و متقلب مشاور ارشد. مثل او هزاران نفر دیگر که سخنی متفاوت با نظر «پادشاه صاحب» ابراز کردهاند و در عوض سردستههای مشهور تقلب، صاحب جاه و جلال شدهاند. در فرجام میتوان گفت، اینها صرف در کشوری بهنام افغانستان و توسط کسی بهنام اشرفغنی و شیوه حکومتداری او میتواند ممکن باشد.
از لحاظ اجتماعی، فقر به منتهایش رسیده، سفرههای مردم خالی گشته، بیش از سه میلیون انسان معتاد شده و سن فحشا به ده سالگی تنزل کرده است. رشد فرار مغزها و نخبگان ما به بالاترین حد در بیست سال گذشته رسیده، اما ارگ هنوز مردم را به جشنگرفتن مجبور میسازد و توقع دارد مردم نقش چشمگیر در تجلیل از آن داشته باشند. جشن برای خوشبختی اینها که پادشاهی میکنند، بر گرده مردم ناتوان و بدبختی روزافزون ملت کجایش لذتبخش است؟
آقای صالح عزیز!
این رویایی نبود که ما و شما برایش مبارزه میکردیم و صدها هزار نفر از مردم ما برایش جان دادند. شما بهتر از من میدانید که عامل این همه سیهروزیها و فلاکتها، همین دارودسته ظالم و چشم پارهای است که شما میخواهید در کنارشان باشید. اینها که برای غارت این وطن، دست و آستین بر زدهاند، چند روزه مسافرند، اما من و شما و میلیونها هموطن ما، در این کشور بودهایم، هستیم و خواهیم بود. یکبار صفحات اجتماعی ارگ و عواملش را بهعنوان یک شهروند آگاه ببینید.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
حالا که دوستان گرامی، دکمهی یادآوریهای طعنهآمیز را فشار دادهاند، من هم گفتم بد نیست گرد و خاک از نامهی سال ۲۰۱۹ام بتکانم و دوباره با شما شریکش کنم؛ شاید بعضی چیزها را زود فراموش کردهایم!
۱/۳
نامه رحمتالله نبیل به امرالله صالح
نگرانیها و مصیبتهایی که در چند سال پسین تحت زعامت آقای غنی، بر سر اخلاق عمومی آمده است، در طی نیم قرن اخیر ما شاهد نبودهایم. شکاف اجتماعی که بین اقوام شریف و با هم برادر افغانستان پیدا شده، وضعیت را از حد معمول به فاجعهای در حال گذار رسانده است. بیاعتمادی میان دولت و ملت از سطح حباب روی آب به سطح دیوار آهنین در حال تغییر است.
اینها که برای غارت این وطن، دست و آستین بر زدهاند، چند روزه مسافرند، اما من و شما و میلیونها هموطن ما، در این کشور بودهایم، هستیم و خواهیم بود
مبارک است بهنام تو ابتدای کلام
تبارک اسمک یا ذوالجلال و الاکرام
دوست و برادر گرامیام، امراللهخان صالح عزیز، سلام!
با آنکه من و شما مدتهاست همدیگر را میشناسیم و هر دو سرباز سر به کف سرزمین عزیزمان بودهایم. هر دو همیشه حاضر بودهایم تا در ازای وطن، عزت و شرف آن جان خود را قربانی کنیم. دوستی و رفاقت ما در طی سالها به برادری زبانزد بوده؛ اما حالا بهجای دیدوادید از نزدیک، از طریق نامه تنها میتوانیم با هم حرف بزنیم و پیغام برسانیم. این نامه سرگشاده، اتمام حجتی نیز از این جانب به شما و مشاورانیست که سخنشان، همواره قبول خاطر خردمند شماست.
آقای صالح عزیز!
هیچکس نمیتواند در وطنپرستی و نیت نیک شما برای وطن شک کند؛ گواه روشن این مدعا سالها خدمت صادقانه و مبارزات قدمی و قلمی شما برای بهبود امنیت و آسایش هموطنان در دوران وظایف رسمی و پس از آن برای همه هویداست. اما نصیحت معلم اخلاق تاریخ فرهنگی ما، سعدی است که:
با بدان کم نشین که صحبت بد
گرچه پاکی تو را پلید کند
آفتابی بدین بزرگی را
لکهای ابر ناپدید کند!
شما بهتر از من آگاهید و بارها و بارها نیز در گفتههایتان اشاره کردهاید که رسوایی و زشتی این حکومت و تیم دکتر غنی، خیلی بیشتر از لکههای ابر در شعر سعدی است. شما خود بارها به تنگنظری، یکجانبهنگری، فساد سیستماتیک، دیکتاتوری، بیبرنامگی و عصبیت تیم دکتر غنی اشاراتی کردهاید. حتا آنها را با ادبیات منحصر بهفرد خویش «بیریشه و بیعقبه خواندهاید» که اسناد تصویری و صوتی هر کدام از ادعاها و اتهامهای شما نسبت به نشانی آقای غنی در فضای مجازی به وفور قابل دسترس است.
نگرانیها و مصیبتهایی که در چند سال پسین تحت زعامت آقای غنی، بر سر اخلاق عمومی آمده است، در طی نیم قرن اخیر ما شاهد نبودهایم. شکاف اجتماعی که بین اقوام شریف و با هم برادر افغانستان پیدا شده، وضعیت را از حد معمول به فاجعهای در حال گذار رسانده است. بیاعتمادی میان دولت و ملت از سطح حباب روی آب به سطح دیوار آهنین در حال تغییر است. زبان شیرین پشتو تبدیل به زبان دشنام شده و بهترین جوانان مستعد را برای ترویج دشنام و هیجان قومی، با سوءاستفاده از مجبوریتهای اقتصادی و تنگدستی آنها در صدها دفتر استخدام کردهاند و از پس این ماجرا میخواهند فردا حکومت بسازند و خدمت به مردم بکنند.
شما بهعنوان یکی از متخصصترین شخصیتهای امنیتی نگویید که اینها را نمیدانید. خوب میدانید. میدانید که ما جنگ روانی را به دشمن رسمیمان باختهایم و بهجای آن، جوانان و فرهنگیان ما، بهجان همدیگر به دشمن بالفعل تبدیل شدهاند. فرهنگ چاپلوسی، ترس، اضطراب، بهتان، ریا، ارتشا و فساد و انواع رذایل اخلاقی تبدیل به فضایل اخلاقی نزد برخیها شده است؛ اینها را هم شما میدانید. در کنار آنچه تذکر دادم، متخصصان داخلی و توانا از کار برکنار شدهاند، تعدادی نیز فراری شدهاند و در عوض، گروه کوچک و بهقول شما «بیریشه» که نه عنعنات مردم را میدانند، نه فرهنگ افغانستان مطالعه دارند و بدتر از همه که حتا زبانهای رسمی این مملکت را نمیدانند و از کشورهای مختلف به کار گماشته شدهاند، فضا را در دست خود گرفتهاند و ماهی مرادشان را میگیرند. بعضی از اینهایی که گفتم، یا وزیر یا زورآورتر از وزیر شدهاند، ولی یک جمله به پشتو و یا هم فارسیدری و یا زبانهای دیگر این مملکت را نمیتوانند بیتکلف بنویسند. متخصصان و ادارههای تخصصی از دست همینها تعطیل شده است و در عوض ادارههای جعلی در داخل ارگ، صاحب صلاحیت و همهکاره مملکت شده است. وزارت تجارت دارالترجمه و وزارت مالیه کمیشنخانه همه پُستها بهشمول پستهای دیپلماتیک شناخته میشوند. دفتر معاونت اول رییس جمهوری بهجای معاونت و کمککننده امور مملکت، بهنام اداره دشمنِ ارگ معرفی شد. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۲/۳
معاون رییس جمهوری با همه پشتیبانه مردمی و سیاسیاش پس از یک ماجرای خودساخته از شرکت در جلسات کابینه و شورای امنیت ممنوع و به تبعیدگاه فرستاده شد. فراتر از این، در داخل اقوام شریف افغانستان هم، جنوبی را به جان مشرقی و خوستی را به جان فراهی انداختند؛ تا جایی که قندهاریبودن جرم بهحساب آمد. فاریابیها را به جان جوزجانیها و بامیانیها را به جان دایکندیها و بدخشانیها را بهجان پنجشیریها انداختند. مانفیست معروف سیاستگران قدیم که گفته بودند؛ «تفرقه بینداز و حکومت کن» مانفیست خود ساختند، درحالیکه جاسوسهای کشورهای همسایه آزادانه در ادارات دولتی ما، در سیستم امنیتی ما، در سیستم مالیاتی و اقتصادی ما و حتا در درون فرهنگ ملی ما فعالیت میکنند. اینها را هم شما بهدرستی میدانید.
سرمایههای ملی و شرکتهای تجارتی خصوصی ما یا سقوط کردهاند و یا در حال سقوط به سر میبرند. همین ماه گذشته، هفتهزار شرکت خصوصی، درخواست به ورشکستی دادهاند. چیزی بهنام دهلیز هوایی ساخته شده، اما چهار شرکت هوایی ما از فعالیت بازماندهاند. مغزهای اقتصادی ما بهجای خلق کار و سرمایه در زندانها خفتهاند و یا خفه شدهاند. دزدهای میلیونی بیتالمال، مدال افتخار میگیرند و کسانی هم با دوسیههای ساختگی در نهادهای عدلی سرگردان میگردند. ده درصد مالیه مخابراتی مردم بهگونه غیرشفاف دزدیده میشود و هیچ سیستمی برای پاسخگویی آن وجود ندارد. عواید گمرکات و مالیهدهندگان بزرگ و ترازوها گماند و دارایی مردم در جیب افراد و اشخاص واریز میشود. چرا که همه اینها به اضافه تمام ثروت ملی در اختیار چند خانواده و شخص خاص است. حتما میدانید و باید بدانید که چور و چپاول از حد گذشته است و به اندازه که رییس بانک مرکزی افغانستان بهخاطر غارتشدن خزانه ملی مجبور به استعفا میشود. هیچیک از معادن بزرگ آهن، مس، گاز وغیره، بهرغم قرارداد، نتوانستهاند در چهار سال گذشته کاری به پیش ببرند و باقی معادن هم در قراردادهای مافیایی به شبکهها و گروههای خاص مربوط به دولت داده شده که ما آنرا میدانیم.
در بخش امنیتی شما بهتر از هر کس دیگر میدانید که چه فاجعههایی نیست که رخ نمیدهد. تعداد شهدای ما بهخاطر بیکفایتی مسئولان از شمار گذشتهاند، دزدی و جنایت داخل شهرها بیداد میکند، تعداد کشتههای مرموز و جانباختن مردم در حملات تروریستی بیشتر از هر زمان دیگر صعود کرده است. صدای اعتراضات مدنی در گلو خفه شدند؛ چرا که اغلب اعتراضهای مدنی با مرمی و انتحار پاسخ داده شد.
دولت و دستگاهی که باید ضامن مال و جان و ناموس مردم باشد، به روی مردم خودش شلیک میکند و از تجاوز ناموسی و دزدیهای بیشمار چشمپوشی میکند. نتیجه هیچ یک از بررسیهای حکومتی هیچ وقت معلوم نمیشود. به رسانهها باج داده میشود تا بر سر اخبار فاجعهبار این دم و دستگاه خاک بیندازند. رابطه ارگ با تمام سیاستمداران و جریانهای مدنی و سیاسی در داخل، گسست پیدا کرده است و با کشورهای دوست و استراتژیک رابطه در حد وخامت گراییده است. کافیست فقط فهرست سفیران و دیپلماتها را مرور کنید، میبینید که بیشتر پستها بهگونه باجدهی، معامله و امتیاز داده شدهاند. همانطور که صدها صاحب منصب مسلکی و مدیر مسلکی سبکدوش شدهاند؛ جنرال ظاهر ظاهر بهخاطر دستگیری تقلب و صداقت کاریاش، خانهنشین است و متقلب مشاور ارشد. مثل او هزاران نفر دیگر که سخنی متفاوت با نظر «پادشاه صاحب» ابراز کردهاند و در عوض سردستههای مشهور تقلب، صاحب جاه و جلال شدهاند. در فرجام میتوان گفت، اینها صرف در کشوری بهنام افغانستان و توسط کسی بهنام اشرفغنی و شیوه حکومتداری او میتواند ممکن باشد.
از لحاظ اجتماعی، فقر به منتهایش رسیده، سفرههای مردم خالی گشته، بیش از سه میلیون انسان معتاد شده و سن فحشا به ده سالگی تنزل کرده است. رشد فرار مغزها و نخبگان ما به بالاترین حد در بیست سال گذشته رسیده، اما ارگ هنوز مردم را به جشنگرفتن مجبور میسازد و توقع دارد مردم نقش چشمگیر در تجلیل از آن داشته باشند. جشن برای خوشبختی اینها که پادشاهی میکنند، بر گرده مردم ناتوان و بدبختی روزافزون ملت کجایش لذتبخش است؟
آقای صالح عزیز!
این رویایی نبود که ما و شما برایش مبارزه میکردیم و صدها هزار نفر از مردم ما برایش جان دادند. شما بهتر از من میدانید که عامل این همه سیهروزیها و فلاکتها، همین دارودسته ظالم و چشم پارهای است که شما میخواهید در کنارشان باشید. اینها که برای غارت این وطن، دست و آستین بر زدهاند، چند روزه مسافرند، اما من و شما و میلیونها هموطن ما، در این کشور بودهایم، هستیم و خواهیم بود. یکبار صفحات اجتماعی ارگ و عواملش را بهعنوان یک شهروند آگاه ببینید.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
حالا که دوستان گرامی، دکمهی یادآوریهای طعنهآمیز را فشار دادهاند، من هم گفتم بد نیست گرد و خاک از نامهی سال ۲۰۱۹ام بتکانم و دوباره با شما شریکش کنم؛ شاید بعضی چیزها را زود فراموش کردهایم!
۱/۳
نامه رحمتالله نبیل به امرالله صالح
نگرانیها و مصیبتهایی که در چند سال پسین تحت زعامت آقای غنی، بر سر اخلاق عمومی آمده است، در طی نیم قرن اخیر ما شاهد نبودهایم. شکاف اجتماعی که بین اقوام شریف و با هم برادر افغانستان پیدا شده، وضعیت را از حد معمول به فاجعهای در حال گذار رسانده است. بیاعتمادی میان دولت و ملت از سطح حباب روی آب به سطح دیوار آهنین در حال تغییر است.
اینها که برای غارت این وطن، دست و آستین بر زدهاند، چند روزه مسافرند، اما من و شما و میلیونها هموطن ما، در این کشور بودهایم، هستیم و خواهیم بود
مبارک است بهنام تو ابتدای کلام
تبارک اسمک یا ذوالجلال و الاکرام
دوست و برادر گرامیام، امراللهخان صالح عزیز، سلام!
با آنکه من و شما مدتهاست همدیگر را میشناسیم و هر دو سرباز سر به کف سرزمین عزیزمان بودهایم. هر دو همیشه حاضر بودهایم تا در ازای وطن، عزت و شرف آن جان خود را قربانی کنیم. دوستی و رفاقت ما در طی سالها به برادری زبانزد بوده؛ اما حالا بهجای دیدوادید از نزدیک، از طریق نامه تنها میتوانیم با هم حرف بزنیم و پیغام برسانیم. این نامه سرگشاده، اتمام حجتی نیز از این جانب به شما و مشاورانیست که سخنشان، همواره قبول خاطر خردمند شماست.
آقای صالح عزیز!
هیچکس نمیتواند در وطنپرستی و نیت نیک شما برای وطن شک کند؛ گواه روشن این مدعا سالها خدمت صادقانه و مبارزات قدمی و قلمی شما برای بهبود امنیت و آسایش هموطنان در دوران وظایف رسمی و پس از آن برای همه هویداست. اما نصیحت معلم اخلاق تاریخ فرهنگی ما، سعدی است که:
با بدان کم نشین که صحبت بد
گرچه پاکی تو را پلید کند
آفتابی بدین بزرگی را
لکهای ابر ناپدید کند!
شما بهتر از من آگاهید و بارها و بارها نیز در گفتههایتان اشاره کردهاید که رسوایی و زشتی این حکومت و تیم دکتر غنی، خیلی بیشتر از لکههای ابر در شعر سعدی است. شما خود بارها به تنگنظری، یکجانبهنگری، فساد سیستماتیک، دیکتاتوری، بیبرنامگی و عصبیت تیم دکتر غنی اشاراتی کردهاید. حتا آنها را با ادبیات منحصر بهفرد خویش «بیریشه و بیعقبه خواندهاید» که اسناد تصویری و صوتی هر کدام از ادعاها و اتهامهای شما نسبت به نشانی آقای غنی در فضای مجازی به وفور قابل دسترس است.
نگرانیها و مصیبتهایی که در چند سال پسین تحت زعامت آقای غنی، بر سر اخلاق عمومی آمده است، در طی نیم قرن اخیر ما شاهد نبودهایم. شکاف اجتماعی که بین اقوام شریف و با هم برادر افغانستان پیدا شده، وضعیت را از حد معمول به فاجعهای در حال گذار رسانده است. بیاعتمادی میان دولت و ملت از سطح حباب روی آب به سطح دیوار آهنین در حال تغییر است. زبان شیرین پشتو تبدیل به زبان دشنام شده و بهترین جوانان مستعد را برای ترویج دشنام و هیجان قومی، با سوءاستفاده از مجبوریتهای اقتصادی و تنگدستی آنها در صدها دفتر استخدام کردهاند و از پس این ماجرا میخواهند فردا حکومت بسازند و خدمت به مردم بکنند.
شما بهعنوان یکی از متخصصترین شخصیتهای امنیتی نگویید که اینها را نمیدانید. خوب میدانید. میدانید که ما جنگ روانی را به دشمن رسمیمان باختهایم و بهجای آن، جوانان و فرهنگیان ما، بهجان همدیگر به دشمن بالفعل تبدیل شدهاند. فرهنگ چاپلوسی، ترس، اضطراب، بهتان، ریا، ارتشا و فساد و انواع رذایل اخلاقی تبدیل به فضایل اخلاقی نزد برخیها شده است؛ اینها را هم شما میدانید. در کنار آنچه تذکر دادم، متخصصان داخلی و توانا از کار برکنار شدهاند، تعدادی نیز فراری شدهاند و در عوض، گروه کوچک و بهقول شما «بیریشه» که نه عنعنات مردم را میدانند، نه فرهنگ افغانستان مطالعه دارند و بدتر از همه که حتا زبانهای رسمی این مملکت را نمیدانند و از کشورهای مختلف به کار گماشته شدهاند، فضا را در دست خود گرفتهاند و ماهی مرادشان را میگیرند. بعضی از اینهایی که گفتم، یا وزیر یا زورآورتر از وزیر شدهاند، ولی یک جمله به پشتو و یا هم فارسیدری و یا زبانهای دیگر این مملکت را نمیتوانند بیتکلف بنویسند. متخصصان و ادارههای تخصصی از دست همینها تعطیل شده است و در عوض ادارههای جعلی در داخل ارگ، صاحب صلاحیت و همهکاره مملکت شده است. وزارت تجارت دارالترجمه و وزارت مالیه کمیشنخانه همه پُستها بهشمول پستهای دیپلماتیک شناخته میشوند. دفتر معاونت اول رییس جمهوری بهجای معاونت و کمککننده امور مملکت، بهنام اداره دشمنِ ارگ معرفی شد. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
حالا که دوستان گرامی، دکمهی یادآوریهای طعنهآمیز را فشار دادهاند، من هم گفتم بد نیست گرد و خاک از نامهی سال ۲۰۱۹ام بتکانم و دوباره با شما شریکش کنم؛ شاید بعضی چیزها را زود فراموش کردهایم!
۱/۳
نامه رحمتالله نبیل به امرالله صالح
نگرانیها و مصیبتهایی که در چند سال پسین تحت زعامت آقای غنی، بر سر اخلاق عمومی آمده است، در طی نیم قرن اخیر ما شاهد نبودهایم. شکاف اجتماعی که بین اقوام شریف و با هم برادر افغانستان پیدا شده، وضعیت را از حد معمول به فاجعهای در حال گذار رسانده است. بیاعتمادی میان دولت و ملت از سطح حباب روی آب به سطح دیوار آهنین در حال تغییر است.
اینها که برای غارت این وطن، دست و آستین بر زدهاند، چند روزه مسافرند، اما من و شما و میلیونها هموطن ما، در این کشور بودهایم، هستیم و خواهیم بود
مبارک است بهنام تو ابتدای کلام
تبارک اسمک یا ذوالجلال و الاکرام
دوست و برادر گرامیام، امراللهخان صالح عزیز، سلام!
با آنکه من و شما مدتهاست همدیگر را میشناسیم و هر دو سرباز سر به کف سرزمین عزیزمان بودهایم. هر دو همیشه حاضر بودهایم تا در ازای وطن، عزت و شرف آن جان خود را قربانی کنیم. دوستی و رفاقت ما در طی سالها به برادری زبانزد بوده؛ اما حالا بهجای دیدوادید از نزدیک، از طریق نامه تنها میتوانیم با هم حرف بزنیم و پیغام برسانیم. این نامه سرگشاده، اتمام حجتی نیز از این جانب به شما و مشاورانیست که سخنشان، همواره قبول خاطر خردمند شماست.
آقای صالح عزیز!
هیچکس نمیتواند در وطنپرستی و نیت نیک شما برای وطن شک کند؛ گواه روشن این مدعا سالها خدمت صادقانه و مبارزات قدمی و قلمی شما برای بهبود امنیت و آسایش هموطنان در دوران وظایف رسمی و پس از آن برای همه هویداست. اما نصیحت معلم اخلاق تاریخ فرهنگی ما، سعدی است که:
با بدان کم نشین که صحبت بد
گرچه پاکی تو را پلید کند
آفتابی بدین بزرگی را
لکهای ابر ناپدید کند!
شما بهتر از من آگاهید و بارها و بارها نیز در گفتههایتان اشاره کردهاید که رسوایی و زشتی این حکومت و تیم دکتر غنی، خیلی بیشتر از لکههای ابر در شعر سعدی است. شما خود بارها به تنگنظری، یکجانبهنگری، فساد سیستماتیک، دیکتاتوری، بیبرنامگی و عصبیت تیم دکتر غنی اشاراتی کردهاید. حتا آنها را با ادبیات منحصر بهفرد خویش «بیریشه و بیعقبه خواندهاید» که اسناد تصویری و صوتی هر کدام از ادعاها و اتهامهای شما نسبت به نشانی آقای غنی در فضای مجازی به وفور قابل دسترس است.
نگرانیها و مصیبتهایی که در چند سال پسین تحت زعامت آقای غنی، بر سر اخلاق عمومی آمده است، در طی نیم قرن اخیر ما شاهد نبودهایم. شکاف اجتماعی که بین اقوام شریف و با هم برادر افغانستان پیدا شده، وضعیت را از حد معمول به فاجعهای در حال گذار رسانده است. بیاعتمادی میان دولت و ملت از سطح حباب روی آب به سطح دیوار آهنین در حال تغییر است. زبان شیرین پشتو تبدیل به زبان دشنام شده و بهترین جوانان مستعد را برای ترویج دشنام و هیجان قومی، با سوءاستفاده از مجبوریتهای اقتصادی و تنگدستی آنها در صدها دفتر استخدام کردهاند و از پس این ماجرا میخواهند فردا حکومت بسازند و خدمت به مردم بکنند.
شما بهعنوان یکی از متخصصترین شخصیتهای امنیتی نگویید که اینها را نمیدانید. خوب میدانید. میدانید که ما جنگ روانی را به دشمن رسمیمان باختهایم و بهجای آن، جوانان و فرهنگیان ما، بهجان همدیگر به دشمن بالفعل تبدیل شدهاند. فرهنگ چاپلوسی، ترس، اضطراب، بهتان، ریا، ارتشا و فساد و انواع رذایل اخلاقی تبدیل به فضایل اخلاقی نزد برخیها شده است؛ اینها را هم شما میدانید. در کنار آنچه تذکر دادم، متخصصان داخلی و توانا از کار برکنار شدهاند، تعدادی نیز فراری شدهاند و در عوض، گروه کوچک و بهقول شما «بیریشه» که نه عنعنات مردم را میدانند، نه فرهنگ افغانستان مطالعه دارند و بدتر از همه که حتا زبانهای رسمی این مملکت را نمیدانند و از کشورهای مختلف به کار گماشته شدهاند، فضا را در دست خود گرفتهاند و ماهی مرادشان را میگیرند. بعضی از اینهایی که گفتم، یا وزیر یا زورآورتر از وزیر شدهاند، ولی یک جمله به پشتو و یا هم فارسیدری و یا زبانهای دیگر این مملکت را نمیتوانند بیتکلف بنویسند. متخصصان و ادارههای تخصصی از دست همینها تعطیل شده است و در عوض ادارههای جعلی در داخل ارگ، صاحب صلاحیت و همهکاره مملکت شده است. وزارت تجارت دارالترجمه و وزارت مالیه کمیشنخانه همه پُستها بهشمول پستهای دیپلماتیک شناخته میشوند. دفتر معاونت اول رییس جمهوری بهجای معاونت و کمککننده امور مملکت، بهنام اداره دشمنِ ارگ معرفی شد. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
مطیعالله تراب صاحب لاړ، خو دردونهیې پرېښودل؛
هغه یواځې شاعر نه و،
هغه د زخمي وطن د زگیرویو نوې ژبه وه،
او د چوپ ولس فریاد!
روح دې ښاد، یاد دې ژوندى وي -
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۱/۲
موساد در بیت رهبری، ولی کارگر افغان بر سر دار!
در حالیکه جمهوری اسلامی ایران مصروف تعقیب تار موی دختران و خاموش ساختن صدای زنان در کوچه پس کوچه های تهران بود، سازمان استخباراتی اسرائیل (موساد) با خاموشی و مهارت، به اعماق نهاد های امنیتی، نظامی و هستهای رژیم ایران نفوذ میکرد. در شرایطی که اولویت حاکمیت به جای اصلاح و امنیت ملی، محدودسازی آزادیهای فردی زنان و جوانان بود، موساد با بهرهگیری از تکنولوژیهای پیشرفته و همکاری عوامل نفوذی در داخل نظام جمهوری اسلامی، توانست تا پیچیدهترین سلسله عملیاتهای اطلاعاتی جهان را در داخل خاک ایران اجرا کند.
نامهایی چون اردشیر حسینپور، مسعود علیمحمدی، مجید شهریاری، داریوش رضایینژاد، مصطفی احمدی روشن و محسن فخریزاده، دیگر تنها نامهای علمی/ساینسی نیستند. اینها به نماد شکست استخباراتی جمهوری اسلامی ایران مبدل شدهاند. همهی آنها در قلب تهران یا در تأسیسات فوقحساس هستهای ایران، هدف عملیاتهای دقیق و حسابشده موساد قرار گرفتند؛ عملیاتی که بدون همکاری و نفوذ داخلی آنهم به سطح بلند ناممکن بود.
و این ضربات تنها محدود به گذشته نیست. ازدزدی صندوق های اسناد محرمانه هستهای ایران در سال ۲۰۱۸ از یک مرکز نظامی در قلب تهران، تا نفوذ به تاسیسات نطنز و پارچین، و ترور محسن فخریزاده در مسیر راه، و کشته شدن اسماعیل هنیه در محفوط ترین نقطه تهران همه نشانههاییست از توانایی اطلاعاتی موساد درلایه های مختلف جمهوری اسلامی. در تازهترین موارد، در جریان جنگ ۱۲ روزه اخیر، عملیات دقیق پهپادی و راکتی نمونهای دیگر از عمق نفوذ موساد در خاک جمهوری اسلامی و ناتوانی کامل نهادهای امنیتی ایران را نشان میدهد.
در همین جنگ کوتاه ۱۲ روزه، دستکم ۱۱ دانشمند هستهای و بیش از ۳۰ تن از قوماندانان وفرماندهان ارشد سپاه و نهادهای اطلاعاتی ایران کشته شدند. این آمار تنها نمایانگر یک شکست نظامی نیست، بلکه نمادی از فروپاشی استخباراتی گسترده در قلب نظام جمهوری اسلامی است.
در عوض این فاجعه امنیتی، جمهوری اسلامی نه کسی را بازخواست کرد، نه تحقیقی شفاف انجام داد. واکنش آن، سرکوب مهاجرین بیپناه افغانستان بود. جندین صد از مهاجرین/کارگران به بهانه عمال نفوذی موساد باز داشت شدند و تا بحال دستکم سه کارگر افغان، بدون محاکمه علنی و در سکوت خبری، به دار آویخته شدند. این در حالیست که آنها نه به اسناد طبقهبندیشده دسترسی داشتند، نه به سیستمها یا مسیرهای محفاظتشده رفت و امد اگاهی داشتند. تنها “جرم”شان، مهاجر بودن از فقیر ترین کشور همسابه بود.
امروز نیز هزاران مهاجر افغان که سالها در ایران کار و زندگی کردهاند، بدون توجه به اصول انسانی، قوانین بینالمللی و ارزشهای اسلامی، بهگونهای اجباری و تحقیرآمیز از کشور اخراج میشوند. زن، کودک، بیمار و پیرمرد، بدون هیچ پروسه قانونی، از خانهها بیرون رانده میشوند و در بیابانهای مرزی سرگردان میمانند؛ در حالیکه عاملان نفوذ موساد در حلقات قدرت همچنان در دفاترشان نشستهاند و مصوناند.
آیا واقعاً کارگر بیسندی که با معاش روزانه ۱۵ ساعت در کورهپزخانه و ساختمان کار میکند، و زندهگی زیر فشار در ایران روزگار میگذراند، توانایی دسترسی به محل نگهداری اسناد فوقمحرمانه یا مسیرهای فخریزاده و فسیلهای هستهای نطنز را دارد؟ یا آن کسی که کارت ویژه بیت رهبری را دارد، دفتر در قم اداره میکند، فرزندانش در اروپا تجارت نفت دارند حساب های بانکی شان در دوبی است؟
محمود احمدینژاد، رئیس جمهور سابق، در مصاحبهی صریح گفت: «رئیس واحد/بخش ضدجاسوسی وزارت اطلاعات، خودش عامل موساد بود. ۲۰ نفر از اعضای آن نیز برای اسرائیل کار میکردند.» علی یونسی، وزیر اطلاعات دولت خاتمی هشدار داد که «نفوذ دشمن در برخی نهادها نهادینه شده و بعضی مأمورین بهصورت ناآگاهانه به موساد سرویس میدهند.» آیا چنین سطحی از اعترافات کافی نیست تا متهم اصلی را شناخت؟ چرا باید کارگران بیدفاع افغانستان بار شکستهای استخباراتی رژیم را به دوش بکشند؟
در کنار منابع انسانی، موساد از ابزارهاو تکنولوژی پیشرفته نیز استفاده کرد: از سیستمهای تشخیص چهره و شنود/رمزگذاری شده گرفته تا نرمافزارهای جاسوسی چون پگاسوس که بدون نیاز به فشار دکمه/کلیک، تلفن مبایل را به ابزار شنود فعال بدل میسازد. این ترکیب هوشمند HUMINT (منابع انسانی) و SIGINT (استخبارات سیگنالی) عملاً استخبارات جمهوری اسلامی را فلج کرده است.
۱/۲ -
Rahmatullah Nabil reposted
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
رحمتالله نبیل، رئیس پیشین امنیت ملی افغانستان در واکنش به رسمیت شناختن طالبان از سوی روسیه گفت جهان «به جای ما تصمیم میگیرد چون ما هنوز بر سر روایت، هدف و آینده به توافق نرسیدهایم.»
او گفت اگر این وضعیت ادامه یابد، حتی کشورهای کوچک نیز طالبان را به رسمیت خواهند شناخت. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
در حالیکه ما (مخالفین طالبان) هنوز درگیر سردرگمی روایت، پراکندگی هدف و اختلاف بر سر آینده هستیم، جهان مسیر خود را با قاطعیت طی میکند.
بر پایهی اطلاعات موثق، قرار است در اواخر ماه اگست ۲۰۲۵، در نشست سران کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای (SCO) که در شهر تیانجین چین برگزار میشود، ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور روسیه، حکومت طالبان را رسماً به رسمیت بشناسد.
این تصمیم، اگر عملی شود، تنها یک رویداد دیپلماتیک نیست؛ بلکه نشانهای روشن از این واقعیت است که جهان برای ما تصمیم میگیرد، زیرا ما هنوز نتوانستهایم برای خود تصمیم بگیریم.
و حالا، چهار سال پس از سلطهی طالبان، چهار پرسش ساده اما سرنوشتساز همچنان بیپاسخ ماندهاند:
۱. روایت ما چیست؟
طالبان، با وجود خشونت، افراط و عدم مشروعیت دارای روایتی مشخصاند که بر اساس آن رفتار میکنند.
اما ما هنوز نتوانستهایم روایتی روشن، مشترک و قابل پذیریش ارائه کنیم که دل و ذهن مردم را با خود همراه سازد. بدون روایت مشترک، هیچ صفبندی و بسیجی ممکن نیست.
۲. ما چه میخواهیم؟
حتی ملا حسن آخند، آن ریشسفید سنتگرا در ارگ، یکبار ساده پرسید: «چیش غواړی؟»
اما ما هنوز پاسخی واضح و مشترک نداریم. وقتی خود ندانیم که چه میخواهیم، لاجرم دیگران برای ما تصمیم خواهند گرفت.
۳. افغانستان آینده را چگونه میبینیم؟
کدام تصویر؟ کدام نظام؟ کدام ارزشها؟
آیا توانستهایم چشماندازی روشن، ممکن و قابلباور از آینده ترسیم کنیم تا مردم به آن دل ببندند؟ بدون تصویر واضح از آینده، امیدی ساخته نمیشود.
۴. چرا تجربههای پیشین به ثبات نرسید؟
در پنج دههی گذشته، هیچ نظامی در افغانستان ماندگار نشد.
مسأله این نیست که کدام فرد یا گروه مقصر بود، بلکه این است که چه اشتباهات ساختاری، ذهنی و سیاسی بارها و بارها تکرار شدهاند. اگر با شجاعت و صداقت این ریشهها ثی ناکامی را بررسی نکنیم، آینده نیز چیزی جز تکرار گذشته نخواهد بود.
دنیا منتظر ما نمیماند.
اگر هنوز نتوانستهایم بر سر روایت، خواسته، چشمانداز و تحلیل گذشته به توافق برسیم،
بهزودی حتی کوچکترین و منزویترین کشورها نیز طالبان را به رسمیت خواهند شناخت،
و ما، همچنان سرگرم مناظره در شبکههای اجتماعی و جلسات بیثمر باقی خواهیم ماند.
اکنون نه زمان تکرار اختلافات، که لحظهی بازنگری، بازتعریف و بازاندیشیست؛ پیش از آنکه فرصتها برای همیشه از دست بروند.
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
دمیتری ژیرنوف، سفیر روسیه در کابل به تلویزیون یک این کشور گفته است که پوتین به پیشنهاد لاوروف، وزیر خارجه کشور، قبول کرده که حکومت طالبان به رسمیت شناخته شود.
afintl.com/202507039950 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
په داسې حال کې چې موږ (د طالبانو مخالفین) لا هم د روایت، هدف او راتلونکي پر سر په خپل منځ کې سره سرګردانه یو، نړۍ په قاطعیت سره خپل مسیر ټاکي.
د باور وړ سرچینو له مخې، ټاکل شوې ده چې د ۲۰۲۵ کال د اګست میاشتې په پای کې، د شانګهای د همکاریو سازمان (SCO) د غړو هیوادونو په سرمشریزه کې، چې په چین هېواد کې، د تیانجین په ښار کې جوړیږي، د روسیې ولسمشر ولادیمیر پوتین، د طالبانو حکومت رسماً رسميت وپېژني.
که دا پرېکړه عملي شي، یوازې یو عادي ډیپلوماټیک حرکت نه دی؛ بلکې دا به دا وښيي چې نړۍ زموږ پر ځای پرېکړې کوي، ځکه موږ لا هم ونه توانېدو چې د ځان لپاره پرېکړه وکړو.
اوس، له طالبانو د واکمنۍ څلور کاله وروسته، لا هم څلور اساسي او ساده خو برخلیک ټاکونکي پوښتنې بېځوابه پاتې دي:
۱. زموږ روایت څه دی؟
طالبان، که څه هم يوه افراطي او سختدریځه ډله ده، خو یو مشخص روایت لري او د هغه له مخې عمل کوي.
موږ لا هم ونه توانېدو چې یوه واضحه، جذابه او باور وړ کیسه یا لیدلوری خلکو ته وړاندې کړو، څو زړونه او ذهنونه یې خپل کړو. بې له شریک روایت څخه، نه صف جوړېږي، نه ولسپالنه کیږی.
۲. موږ څه غواړو؟
حتی د طالبانو هغه سپینږیري، ملا حسن آخند، یوه ساده پوښتنه وکړه: “چیش غواړی؟”
خو موږ لا هم یو واضح، ګډ او قانع کوونکی ځواب نه لرو.
کله چې موږ خپله نه پوهیږو چې څه غواړو، نو نور به هرومرو زموږ پر ځای پرېکړې کوي.
۳. موږ د راتلونکی افغانستان څخه څه تصویر لرو ؟
کوم تصویر، کوم نظام، کوم ارزښتونه؟
موږ لا هم خلکو ته نه نشو ویلی چې که طالبان نه وي، بیا به څه وي؟
بې له واضحې راتلونکې، نه هیله/امید پیدا کېږي، نه خوځښت.
۴. ولې زموږ تېر نظامونه پایداره نه وو؟
په تېرو پنځوسو کلونو کې هېڅ یو نظام په افغانستان کې نه دی پاتې شوی.
پوښتنه دا نه ده چې ګناه د چا وه، بلکې دا ده چې کومی تکرارېدونکي فکري، سیاسي او جوړښتي تېروتنې تل د سقوط لامل شوې دي؟
تر هغه چې موږ د دی ناکامیو ریښې په صداقت او ژورتیا سره و نه څېړو، راتلونکی به هم د تېر تکرار وي.
نړۍ مونږ ته انتظار نباسي.
که موږ لا هم د روایت، هدف، لیدلوري او د تېرو تجربو د تحلیل پر سر توافق و نه لرو، نو ډېر ژر به حتا هغه واړه او منزوي هېوادونه هم طالبان په رسمیت وپېژني،
او موږ به لا هم د فیسبوک په کمنټونو او بېپایله مجلسونو کې یو پر بل نیوکې کوو. -
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۲/۲
در مقابل این وضعیت، به جای بازسازی دستگاههای امنیتی، جمهوری اسلامی متوسل به مظلومسازی قربانیان شد: کارگران از افغانستان. مردمانی که همواره در بازسازی، کشاورزی و حتی در جنگهای نیابتی رژیم، بهویژه در قالب لشکر فاطمیون در سوریه، نقش داشتند؛ اما امروز به جای سپاس، با اتهامات و طناب دار پاداش گرفتهاند.
از سوی دیگر، میلیاردها دالر صرف تقویت نیابتیهای ایران در منطقه شده: از حزبالله در لبنان تا حماس در غزه، از حشدالشعبی در عراق تا فاطمیون، ذینبیون، حیدریون و حسینیون. اما حاصل آن چه بود؟ رهبران حماس در پایتخت ایران هدف قرار گرفتند، ساختار حزبالله فرسوده و منزوی شد، حشدالشعبی درگیر کشمکش داخلی گردید، و فاطمیون و دیگران به قربانییون خاموش بدل شدند. اگر تنها بخش کوچکی از این هزینهها برای حفاظت از دانشمندان داخلی صرف میشد، شاید امروز فخریزاده زنده میبود.
بر علاوه این، روابط مشکوک جمهوری اسلامی با طالبان، القاعده و گروههای تندرو در مناطق مرزی افغانستان نیز زنگ خطر دیگریست. از حفر صوفها و تونلهای پنهانی در ساحات کوهستانی ولایتهای هلمند (باغران)، ارزگان و زابل گرفته تا پناه دادن به رهبران القاعده مانند سیفالعدل، همگی نشاندهنده پروژهایاند که نه هدفش امنیت منطقه، بل حفظ رژیم در تهران است. این اقدامات، با همکاری گروه طالبان و متخصصین نظامی ایرانی انجام شده و نشان میدهد که تهران حتی از خاک افغانستان به عنوان عمق استراتژیک برای روز مبادا بهرهبرداری میکند.
در دوران جمهوریت افغانستان نیز صدها شهروند ایرانی با پوششهای مذهبی، فرهنگی یا تجارتی در کشورما فعال بودند که طبق اسناد امنیتی، برخی از آنها توسط نیروهای ناتو و امریکایی جذب یا شناسایی شده بودند و بهعنوان عوامل دوجانبه ایفای نقش میکردند. دهها تن از آنها تحت پوشش شرکتهای ساختوساز، مذهبی یا اقتصادی، توسط نیروهای خارجی ثبت و جذب شده بودند که مطمینا حالا هم برای این کشور ها از داخل خاک ایران فعالیت مینمایند.
امروز پرسش اصلی این است: واقعاً جاسوس کیست؟ کارگری که به جرم “شکل و لهجهاش” اعدام میشود؟ یا آن کسی که در حلقه بیت رهبری، اطلاعات محرمانه را میدزدد وبه استخبارات بیرونی میدهد و در مقابل از سود تجارت نفت در بانکهای سویس و دوبی لذت میبرد؟
وقتی رهبران نظام اعتراف میکنند که “رئیس ضد جاسوسی ، خود جاسوس موساد بود”، دیگر نمیتوان ضعف خود را با سرکوب کارگر افغان پنهان کرد. اینگونه فرافکنیها نهتنها عدالت را، بلکه عقلانیت را نیز دفن میکند.
گرز تاریخ، بر شانهٔ کارگر نخواهد فرود آمد؛ بل بر پیشانی آن خیانتکاری خواهد شکست که امنیت ملی یک ملت را به قمار شخصی باخته است.
این نوشته نه فریاد انتقام است، نه ابزاری برای تحریک احساسات، بلکه سندیست برای حافظه جمعی ما؛ هشداری به تاریخ و آیندگان، که چگونه نظامی در حاشیه قدرت، از مظلومترین اقشار جامعه قربانی ساخت تا سرپوش بگذارد بر فساد، نفوذ، و سقوط درونی خود.
و بهخاطر بسپارید:
دروغ، اگر هزار بار تکرار شود، حقیقت نمیشود؛ اما اگر هزار بار افشا گردد، در نهایت فرو میپاشد.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
موساد در بیت رهبری، ولی کارگر افغان بر سر دار!
در حالیکه جمهوری اسلامی ایران مصروف تعقیب تار موی دختران و خاموش ساختن صدای زنان در کوچه پس کوچه های تهران بود، سازمان استخباراتی اسرائیل (موساد) با خاموشی و مهارت، به اعماق نهاد های امنیتی، نظامی و هستهای رژیم ایران نفوذ میکرد. در شرایطی که اولویت حاکمیت به جای اصلاح و امنیت ملی، محدودسازی آزادیهای فردی زنان و جوانان بود، موساد با بهرهگیری از تکنولوژیهای پیشرفته و همکاری عوامل نفوذی در داخل نظام جمهوری اسلامی، توانست تا پیچیدهترین سلسله عملیاتهای اطلاعاتی جهان را در داخل خاک ایران اجرا کند.
نامهایی چون اردشیر حسینپور، مسعود علیمحمدی، مجید شهریاری، داریوش رضایینژاد، مصطفی احمدی روشن و محسن فخریزاده، دیگر تنها نامهای علمی/ساینسی نیستند. اینها به نماد شکست استخباراتی جمهوری اسلامی ایران مبدل شدهاند. همهی آنها در قلب تهران یا در تأسیسات فوقحساس هستهای ایران، هدف عملیاتهای دقیق و حسابشده موساد قرار گرفتند؛ عملیاتی که بدون همکاری و نفوذ داخلی آنهم به سطح بلند ناممکن بود.
و این ضربات تنها محدود به گذشته نیست. ازدزدی صندوق های اسناد محرمانه هستهای ایران در سال ۲۰۱۸ از یک مرکز نظامی در قلب تهران، تا نفوذ به تاسیسات نطنز و پارچین، و ترور محسن فخریزاده در مسیر راه، و کشته شدن اسماعیل هنیه در محفوط ترین نقطه تهران همه نشانههاییست از توانایی اطلاعاتی موساد درلایه های مختلف جمهوری اسلامی. در تازهترین موارد، در جریان جنگ ۱۲ روزه اخیر، عملیات دقیق پهپادی و راکتی نمونهای دیگر از عمق نفوذ موساد در خاک جمهوری اسلامی و ناتوانی کامل نهادهای امنیتی ایران را نشان میدهد.
در همین جنگ کوتاه ۱۲ روزه، دستکم ۱۱ دانشمند هستهای و بیش از ۳۰ تن از قوماندانان وفرماندهان ارشد سپاه و نهادهای اطلاعاتی ایران کشته شدند. این آمار تنها نمایانگر یک شکست نظامی نیست، بلکه نمادی از فروپاشی استخباراتی گسترده در قلب نظام جمهوری اسلامی است.
در عوض این فاجعه امنیتی، جمهوری اسلامی نه کسی را بازخواست کرد، نه تحقیقی شفاف انجام داد. واکنش آن، سرکوب مهاجرین بیپناه افغانستان بود. جندین صد از مهاجرین/کارگران به بهانه عمال نفوذی موساد باز داشت شدند و تا بحال دستکم سه کارگر افغان، بدون محاکمه علنی و در سکوت خبری، به دار آویخته شدند. این در حالیست که آنها نه به اسناد طبقهبندیشده دسترسی داشتند، نه به سیستمها یا مسیرهای محفاظتشده رفت و امد اگاهی داشتند. تنها “جرم”شان، مهاجر بودن از فقیر ترین کشور همسابه بود.
امروز نیز هزاران مهاجر افغان که سالها در ایران کار و زندگی کردهاند، بدون توجه به اصول انسانی، قوانین بینالمللی و ارزشهای اسلامی، بهگونهای اجباری و تحقیرآمیز از کشور اخراج میشوند. زن، کودک، بیمار و پیرمرد، بدون هیچ پروسه قانونی، از خانهها بیرون رانده میشوند و در بیابانهای مرزی سرگردان میمانند؛ در حالیکه عاملان نفوذ موساد در حلقات قدرت همچنان در دفاترشان نشستهاند و مصوناند.
آیا واقعاً کارگر بیسندی که با معاش روزانه ۱۵ ساعت در کورهپزخانه و ساختمان کار میکند، و زندهگی زیر فشار در ایران روزگار میگذراند، توانایی دسترسی به محل نگهداری اسناد فوقمحرمانه یا مسیرهای فخریزاده و فسیلهای هستهای نطنز را دارد؟ یا آن کسی که کارت ویژه بیت رهبری را دارد، دفتر در قم اداره میکند، فرزندانش در اروپا تجارت نفت دارند حساب های بانکی شان در دوبی است؟
محمود احمدینژاد، رئیس جمهور سابق، در مصاحبهی صریح گفت: «رئیس واحد/بخش ضدجاسوسی وزارت اطلاعات، خودش عامل موساد بود. ۲۰ نفر از اعضای آن نیز برای اسرائیل کار میکردند.» علی یونسی، وزیر اطلاعات دولت خاتمی هشدار داد که «نفوذ دشمن در برخی نهادها نهادینه شده و بعضی مأمورین بهصورت ناآگاهانه به موساد سرویس میدهند.» آیا چنین سطحی از اعترافات کافی نیست تا متهم اصلی را شناخت؟ چرا باید کارگران بیدفاع افغانستان بار شکستهای استخباراتی رژیم را به دوش بکشند؟
در کنار منابع انسانی، موساد از ابزارهاو تکنولوژی پیشرفته نیز استفاده کرد: از سیستمهای تشخیص چهره و شنود/رمزگذاری شده گرفته تا نرمافزارهای جاسوسی چون پگاسوس که بدون نیاز به فشار دکمه/کلیک، تلفن مبایل را به ابزار شنود فعال بدل میسازد. این ترکیب هوشمند HUMINT (منابع انسانی) و SIGINT (استخبارات سیگنالی) عملاً استخبارات جمهوری اسلامی را فلج کرده است.
۱/۲ -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۱/۲
موساد در بیت رهبری، ولی کارگر افغان بر سر دار!
در حالیکه جمهوری اسلامی ایران مصروف تعقیب تار موی دختران و خاموش ساختن صدای زنان در کوچه پس کوچه های تهران بود، سازمان استخباراتی اسرائیل (موساد) با خاموشی و مهارت، به اعماق نهاد های امنیتی، نظامی و هستهای رژیم ایران نفوذ میکرد. در شرایطی که اولویت حاکمیت به جای اصلاح و امنیت ملی، محدودسازی آزادیهای فردی زنان و جوانان بود، موساد با بهرهگیری از تکنولوژیهای پیشرفته و همکاری عوامل نفوذی در داخل نظام جمهوری اسلامی، توانست تا پیچیدهترین سلسله عملیاتهای اطلاعاتی جهان را در داخل خاک ایران اجرا کند.
نامهایی چون اردشیر حسینپور، مسعود علیمحمدی، مجید شهریاری، داریوش رضایینژاد، مصطفی احمدی روشن و محسن فخریزاده، دیگر تنها نامهای علمی/ساینسی نیستند. اینها به نماد شکست استخباراتی جمهوری اسلامی ایران مبدل شدهاند. همهی آنها در قلب تهران یا در تأسیسات فوقحساس هستهای ایران، هدف عملیاتهای دقیق و حسابشده موساد قرار گرفتند؛ عملیاتی که بدون همکاری و نفوذ داخلی آنهم به سطح بلند ناممکن بود.
و این ضربات تنها محدود به گذشته نیست. ازدزدی صندوق های اسناد محرمانه هستهای ایران در سال ۲۰۱۸ از یک مرکز نظامی در قلب تهران، تا نفوذ به تاسیسات نطنز و پارچین، و ترور محسن فخریزاده در مسیر راه، و کشته شدن اسماعیل هنیه در محفوط ترین نقطه تهران همه نشانههاییست از توانایی اطلاعاتی موساد درلایه های مختلف جمهوری اسلامی. در تازهترین موارد، در جریان جنگ ۱۲ روزه اخیر، عملیات دقیق پهپادی و راکتی نمونهای دیگر از عمق نفوذ موساد در خاک جمهوری اسلامی و ناتوانی کامل نهادهای امنیتی ایران را نشان میدهد.
در همین جنگ کوتاه ۱۲ روزه، دستکم ۱۱ دانشمند هستهای و بیش از ۳۰ تن از قوماندانان وفرماندهان ارشد سپاه و نهادهای اطلاعاتی ایران کشته شدند. این آمار تنها نمایانگر یک شکست نظامی نیست، بلکه نمادی از فروپاشی استخباراتی گسترده در قلب نظام جمهوری اسلامی است.
در عوض این فاجعه امنیتی، جمهوری اسلامی نه کسی را بازخواست کرد، نه تحقیقی شفاف انجام داد. واکنش آن، سرکوب مهاجرین بیپناه افغانستان بود. جندین صد از مهاجرین/کارگران به بهانه عمال نفوذی موساد باز داشت شدند و تا بحال دستکم سه کارگر افغان، بدون محاکمه علنی و در سکوت خبری، به دار آویخته شدند. این در حالیست که آنها نه به اسناد طبقهبندیشده دسترسی داشتند، نه به سیستمها یا مسیرهای محفاظتشده رفت و امد اگاهی داشتند. تنها “جرم”شان، مهاجر بودن از فقیر ترین کشور همسابه بود.
امروز نیز هزاران مهاجر افغان که سالها در ایران کار و زندگی کردهاند، بدون توجه به اصول انسانی، قوانین بینالمللی و ارزشهای اسلامی، بهگونهای اجباری و تحقیرآمیز از کشور اخراج میشوند. زن، کودک، بیمار و پیرمرد، بدون هیچ پروسه قانونی، از خانهها بیرون رانده میشوند و در بیابانهای مرزی سرگردان میمانند؛ در حالیکه عاملان نفوذ موساد در حلقات قدرت همچنان در دفاترشان نشستهاند و مصوناند.
آیا واقعاً کارگر بیسندی که با معاش روزانه ۱۵ ساعت در کورهپزخانه و ساختمان کار میکند، و زندهگی زیر فشار در ایران روزگار میگذراند، توانایی دسترسی به محل نگهداری اسناد فوقمحرمانه یا مسیرهای فخریزاده و فسیلهای هستهای نطنز را دارد؟ یا آن کسی که کارت ویژه بیت رهبری را دارد، دفتر در قم اداره میکند، فرزندانش در اروپا تجارت نفت دارند حساب های بانکی شان در دوبی است؟
محمود احمدینژاد، رئیس جمهور سابق، در مصاحبهی صریح گفت: «رئیس واحد/بخش ضدجاسوسی وزارت اطلاعات، خودش عامل موساد بود. ۲۰ نفر از اعضای آن نیز برای اسرائیل کار میکردند.» علی یونسی، وزیر اطلاعات دولت خاتمی هشدار داد که «نفوذ دشمن در برخی نهادها نهادینه شده و بعضی مأمورین بهصورت ناآگاهانه به موساد سرویس میدهند.» آیا چنین سطحی از اعترافات کافی نیست تا متهم اصلی را شناخت؟ چرا باید کارگران بیدفاع افغانستان بار شکستهای استخباراتی رژیم را به دوش بکشند؟
در کنار منابع انسانی، موساد از ابزارهاو تکنولوژی پیشرفته نیز استفاده کرد: از سیستمهای تشخیص چهره و شنود/رمزگذاری شده گرفته تا نرمافزارهای جاسوسی چون پگاسوس که بدون نیاز به فشار دکمه/کلیک، تلفن مبایل را به ابزار شنود فعال بدل میسازد. این ترکیب هوشمند HUMINT (منابع انسانی) و SIGINT (استخبارات سیگنالی) عملاً استخبارات جمهوری اسلامی را فلج کرده است.
۱/۲ -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۲/۲
در مقابل این وضعیت، به جای بازسازی دستگاههای امنیتی، جمهوری اسلامی متوسل به مظلومسازی قربانیان شد: کارگران از افغانستان. مردمانی که همواره در بازسازی، کشاورزی و حتی در جنگهای نیابتی رژیم، بهویژه در قالب لشکر فاطمیون در سوریه، نقش داشتند؛ اما امروز به جای سپاس، با اتهامات و طناب دار پاداش گرفتهاند.
از سوی دیگر، میلیاردها دالر صرف تقویت نیابتیهای ایران در منطقه شده: از حزبالله در لبنان تا حماس در غزه، از حشدالشعبی در عراق تا فاطمیون، ذینبیون، حیدریون و حسینیون. اما حاصل آن چه بود؟ رهبران حماس در پایتخت ایران هدف قرار گرفتند، ساختار حزبالله فرسوده و منزوی شد، حشدالشعبی درگیر کشمکش داخلی گردید، و فاطمیون و دیگران به قربانییون خاموش بدل شدند. اگر تنها بخش کوچکی از این هزینهها برای حفاظت از دانشمندان داخلی صرف میشد، شاید امروز فخریزاده زنده میبود.
بر علاوه این، روابط مشکوک جمهوری اسلامی با طالبان، القاعده و گروههای تندرو در مناطق مرزی افغانستان نیز زنگ خطر دیگریست. از حفر صوفها و تونلهای پنهانی در ساحات کوهستانی ولایتهای هلمند (باغران)، ارزگان و زابل گرفته تا پناه دادن به رهبران القاعده مانند سیفالعدل، همگی نشاندهنده پروژهایاند که نه هدفش امنیت منطقه، بل حفظ رژیم در تهران است. این اقدامات، با همکاری گروه طالبان و متخصصین نظامی ایرانی انجام شده و نشان میدهد که تهران حتی از خاک افغانستان به عنوان عمق استراتژیک برای روز مبادا بهرهبرداری میکند.
در دوران جمهوریت افغانستان نیز صدها شهروند ایرانی با پوششهای مذهبی، فرهنگی یا تجارتی در کشورما فعال بودند که طبق اسناد امنیتی، برخی از آنها توسط نیروهای ناتو و امریکایی جذب یا شناسایی شده بودند و بهعنوان عوامل دوجانبه ایفای نقش میکردند. دهها تن از آنها تحت پوشش شرکتهای ساختوساز، مذهبی یا اقتصادی، توسط نیروهای خارجی ثبت و جذب شده بودند که مطمینا حالا هم برای این کشور ها از داخل خاک ایران فعالیت مینمایند.
امروز پرسش اصلی این است: واقعاً جاسوس کیست؟ کارگری که به جرم “شکل و لهجهاش” اعدام میشود؟ یا آن کسی که در حلقه بیت رهبری، اطلاعات محرمانه را میدزدد وبه استخبارات بیرونی میدهد و در مقابل از سود تجارت نفت در بانکهای سویس و دوبی لذت میبرد؟
وقتی رهبران نظام اعتراف میکنند که “رئیس ضد جاسوسی ، خود جاسوس موساد بود”، دیگر نمیتوان ضعف خود را با سرکوب کارگر افغان پنهان کرد. اینگونه فرافکنیها نهتنها عدالت را، بلکه عقلانیت را نیز دفن میکند.
گرز تاریخ، بر شانهٔ کارگر نخواهد فرود آمد؛ بل بر پیشانی آن خیانتکاری خواهد شکست که امنیت ملی یک ملت را به قمار شخصی باخته است.
این نوشته نه فریاد انتقام است، نه ابزاری برای تحریک احساسات، بلکه سندیست برای حافظه جمعی ما؛ هشداری به تاریخ و آیندگان، که چگونه نظامی در حاشیه قدرت، از مظلومترین اقشار جامعه قربانی ساخت تا سرپوش بگذارد بر فساد، نفوذ، و سقوط درونی خود.
و بهخاطر بسپارید:
دروغ، اگر هزار بار تکرار شود، حقیقت نمیشود؛ اما اگر هزار بار افشا گردد، در نهایت فرو میپاشد.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
موساد در بیت رهبری، ولی کارگر افغان بر سر دار!
در حالیکه جمهوری اسلامی ایران مصروف تعقیب تار موی دختران و خاموش ساختن صدای زنان در کوچه پس کوچه های تهران بود، سازمان استخباراتی اسرائیل (موساد) با خاموشی و مهارت، به اعماق نهاد های امنیتی، نظامی و هستهای رژیم ایران نفوذ میکرد. در شرایطی که اولویت حاکمیت به جای اصلاح و امنیت ملی، محدودسازی آزادیهای فردی زنان و جوانان بود، موساد با بهرهگیری از تکنولوژیهای پیشرفته و همکاری عوامل نفوذی در داخل نظام جمهوری اسلامی، توانست تا پیچیدهترین سلسله عملیاتهای اطلاعاتی جهان را در داخل خاک ایران اجرا کند.
نامهایی چون اردشیر حسینپور، مسعود علیمحمدی، مجید شهریاری، داریوش رضایینژاد، مصطفی احمدی روشن و محسن فخریزاده، دیگر تنها نامهای علمی/ساینسی نیستند. اینها به نماد شکست استخباراتی جمهوری اسلامی ایران مبدل شدهاند. همهی آنها در قلب تهران یا در تأسیسات فوقحساس هستهای ایران، هدف عملیاتهای دقیق و حسابشده موساد قرار گرفتند؛ عملیاتی که بدون همکاری و نفوذ داخلی آنهم به سطح بلند ناممکن بود.
و این ضربات تنها محدود به گذشته نیست. ازدزدی صندوق های اسناد محرمانه هستهای ایران در سال ۲۰۱۸ از یک مرکز نظامی در قلب تهران، تا نفوذ به تاسیسات نطنز و پارچین، و ترور محسن فخریزاده در مسیر راه، و کشته شدن اسماعیل هنیه در محفوط ترین نقطه تهران همه نشانههاییست از توانایی اطلاعاتی موساد درلایه های مختلف جمهوری اسلامی. در تازهترین موارد، در جریان جنگ ۱۲ روزه اخیر، عملیات دقیق پهپادی و راکتی نمونهای دیگر از عمق نفوذ موساد در خاک جمهوری اسلامی و ناتوانی کامل نهادهای امنیتی ایران را نشان میدهد.
در همین جنگ کوتاه ۱۲ روزه، دستکم ۱۱ دانشمند هستهای و بیش از ۳۰ تن از قوماندانان وفرماندهان ارشد سپاه و نهادهای اطلاعاتی ایران کشته شدند. این آمار تنها نمایانگر یک شکست نظامی نیست، بلکه نمادی از فروپاشی استخباراتی گسترده در قلب نظام جمهوری اسلامی است.
در عوض این فاجعه امنیتی، جمهوری اسلامی نه کسی را بازخواست کرد، نه تحقیقی شفاف انجام داد. واکنش آن، سرکوب مهاجرین بیپناه افغانستان بود. جندین صد از مهاجرین/کارگران به بهانه عمال نفوذی موساد باز داشت شدند و تا بحال دستکم سه کارگر افغان، بدون محاکمه علنی و در سکوت خبری، به دار آویخته شدند. این در حالیست که آنها نه به اسناد طبقهبندیشده دسترسی داشتند، نه به سیستمها یا مسیرهای محفاظتشده رفت و امد اگاهی داشتند. تنها “جرم”شان، مهاجر بودن از فقیر ترین کشور همسابه بود.
امروز نیز هزاران مهاجر افغان که سالها در ایران کار و زندگی کردهاند، بدون توجه به اصول انسانی، قوانین بینالمللی و ارزشهای اسلامی، بهگونهای اجباری و تحقیرآمیز از کشور اخراج میشوند. زن، کودک، بیمار و پیرمرد، بدون هیچ پروسه قانونی، از خانهها بیرون رانده میشوند و در بیابانهای مرزی سرگردان میمانند؛ در حالیکه عاملان نفوذ موساد در حلقات قدرت همچنان در دفاترشان نشستهاند و مصوناند.
آیا واقعاً کارگر بیسندی که با معاش روزانه ۱۵ ساعت در کورهپزخانه و ساختمان کار میکند، و زندهگی زیر فشار در ایران روزگار میگذراند، توانایی دسترسی به محل نگهداری اسناد فوقمحرمانه یا مسیرهای فخریزاده و فسیلهای هستهای نطنز را دارد؟ یا آن کسی که کارت ویژه بیت رهبری را دارد، دفتر در قم اداره میکند، فرزندانش در اروپا تجارت نفت دارند حساب های بانکی شان در دوبی است؟
محمود احمدینژاد، رئیس جمهور سابق، در مصاحبهی صریح گفت: «رئیس واحد/بخش ضدجاسوسی وزارت اطلاعات، خودش عامل موساد بود. ۲۰ نفر از اعضای آن نیز برای اسرائیل کار میکردند.» علی یونسی، وزیر اطلاعات دولت خاتمی هشدار داد که «نفوذ دشمن در برخی نهادها نهادینه شده و بعضی مأمورین بهصورت ناآگاهانه به موساد سرویس میدهند.» آیا چنین سطحی از اعترافات کافی نیست تا متهم اصلی را شناخت؟ چرا باید کارگران بیدفاع افغانستان بار شکستهای استخباراتی رژیم را به دوش بکشند؟
در کنار منابع انسانی، موساد از ابزارهاو تکنولوژی پیشرفته نیز استفاده کرد: از سیستمهای تشخیص چهره و شنود/رمزگذاری شده گرفته تا نرمافزارهای جاسوسی چون پگاسوس که بدون نیاز به فشار دکمه/کلیک، تلفن مبایل را به ابزار شنود فعال بدل میسازد. این ترکیب هوشمند HUMINT (منابع انسانی) و SIGINT (استخبارات سیگنالی) عملاً استخبارات جمهوری اسلامی را فلج کرده است.
۱/۲ -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
موساد در بیت رهبری، ولی کارگر افغان بر سر دار!
در حالیکه جمهوری اسلامی ایران مصروف تعقیب تار موی دختران و خاموش ساختن صدای زنان در کوچه پس کوچه های تهران بود، سازمان استخباراتی اسرائیل (موساد) با خاموشی و مهارت، به اعماق نهاد های امنیتی، نظامی و هستهای رژیم ایران نفوذ میکرد. در شرایطی که اولویت حاکمیت به جای اصلاح و امنیت ملی، محدودسازی آزادیهای فردی زنان و جوانان بود، موساد با بهرهگیری از تکنولوژیهای پیشرفته و همکاری عوامل نفوذی در داخل نظام جمهوری اسلامی، توانست تا پیچیدهترین سلسله عملیاتهای اطلاعاتی جهان را در داخل خاک ایران اجرا کند.
نامهایی چون اردشیر حسینپور، مسعود علیمحمدی، مجید شهریاری، داریوش رضایینژاد، مصطفی احمدی روشن و محسن فخریزاده، دیگر تنها نامهای علمی/ساینسی نیستند. اینها به نماد شکست استخباراتی جمهوری اسلامی ایران مبدل شدهاند. همهی آنها در قلب تهران یا در تأسیسات فوقحساس هستهای ایران، هدف عملیاتهای دقیق و حسابشده موساد قرار گرفتند؛ عملیاتی که بدون همکاری و نفوذ داخلی آنهم به سطح بلند ناممکن بود.
و این ضربات تنها محدود به گذشته نیست. ازدزدی صندوق های اسناد محرمانه هستهای ایران در سال ۲۰۱۸ از یک مرکز نظامی در قلب تهران، تا نفوذ به تاسیسات نطنز و پارچین، و ترور محسن فخریزاده در مسیر راه، و کشته شدن اسماعیل هنیه در محفوط ترین نقطه تهران همه نشانههاییست از توانایی اطلاعاتی موساد درلایه های مختلف جمهوری اسلامی. در تازهترین موارد، در جریان جنگ ۱۲ روزه اخیر، عملیات دقیق پهپادی و راکتی نمونهای دیگر از عمق نفوذ موساد در خاک جمهوری اسلامی و ناتوانی کامل نهادهای امنیتی ایران را نشان میدهد.
در همین جنگ کوتاه ۱۲ روزه، دستکم ۱۱ دانشمند هستهای و بیش از ۳۰ تن از قوماندانان وفرماندهان ارشد سپاه و نهادهای اطلاعاتی ایران کشته شدند. این آمار تنها نمایانگر یک شکست نظامی نیست، بلکه نمادی از فروپاشی استخباراتی گسترده در قلب نظام جمهوری اسلامی است.
در عوض این فاجعه امنیتی، جمهوری اسلامی نه کسی را بازخواست کرد، نه تحقیقی شفاف انجام داد. واکنش آن، سرکوب مهاجرین بیپناه افغانستان بود. جندین صد از مهاجرین/کارگران به بهانه عمال نفوذی موساد باز داشت شدند و تا بحال دستکم سه کارگر افغان، بدون محاکمه علنی و در سکوت خبری، به دار آویخته شدند. این در حالیست که آنها نه به اسناد طبقهبندیشده دسترسی داشتند، نه به سیستمها یا مسیرهای محفاظتشده رفت و امد اگاهی داشتند. تنها “جرم”شان، مهاجر بودن از فقیر ترین کشور همسابه بود.
امروز نیز هزاران مهاجر افغان که سالها در ایران کار و زندگی کردهاند، بدون توجه به اصول انسانی، قوانین بینالمللی و ارزشهای اسلامی، بهگونهای اجباری و تحقیرآمیز از کشور اخراج میشوند. زن، کودک، بیمار و پیرمرد، بدون هیچ پروسه قانونی، از خانهها بیرون رانده میشوند و در بیابانهای مرزی سرگردان میمانند؛ در حالیکه عاملان نفوذ موساد در حلقات قدرت همچنان در دفاترشان نشستهاند و مصوناند.
آیا واقعاً کارگر بیسندی که با معاش روزانه ۱۵ ساعت در کورهپزخانه و ساختمان کار میکند، و زندهگی زیر فشار در ایران روزگار میگذراند، توانایی دسترسی به محل نگهداری اسناد فوقمحرمانه یا مسیرهای فخریزاده و فسیلهای هستهای نطنز را دارد؟ یا آن کسی که کارت ویژه بیت رهبری را دارد، دفتر در قم اداره میکند، فرزندانش در اروپا تجارت نفت دارند حساب های بانکی شان در دوبی است؟
محمود احمدینژاد، رئیس جمهور سابق، در مصاحبهی صریح گفت: «رئیس واحد/بخش ضدجاسوسی وزارت اطلاعات، خودش عامل موساد بود. ۲۰ نفر از اعضای آن نیز برای اسرائیل کار میکردند.» علی یونسی، وزیر اطلاعات دولت خاتمی هشدار داد که «نفوذ دشمن در برخی نهادها نهادینه شده و بعضی مأمورین بهصورت ناآگاهانه به موساد سرویس میدهند.» آیا چنین سطحی از اعترافات کافی نیست تا متهم اصلی را شناخت؟ چرا باید کارگران بیدفاع افغانستان بار شکستهای استخباراتی رژیم را به دوش بکشند؟
در کنار منابع انسانی، موساد از ابزارهاو تکنولوژی پیشرفته نیز استفاده کرد: از سیستمهای تشخیص چهره و شنود/رمزگذاری شده گرفته تا نرمافزارهای جاسوسی چون پگاسوس که بدون نیاز به فشار دکمه/کلیک، تلفن مبایل را به ابزار شنود فعال بدل میسازد. این ترکیب هوشمند HUMINT (منابع انسانی) و SIGINT (استخبارات سیگنالی) عملاً استخبارات جمهوری اسلامی را فلج کرده است.
۱/۲ -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
حمله دیشب آمریکا بر خاک ایران، یادآور همان اشتباهاتیست که در افغانستان مرتکب شدند: بمبهای بزرگ، تلفات غیرنظامیان، که در نهایت منجر به بازگشت مجدد طالبان شد.
در منطقهای که هنوز از زخم جنگهای نیابتی و تصمیمات بیرونی رنج میبرد، هیچ حملهی نظامی راهحل نیست.
ما قربانی سیاستهایی هستیم که با شعار مبارزه با تروریزم، بذر افراطگرایی را پاشیدند.
حقوق بشر، صلح و ثبات، از مسیر گفتوگو میگذرد، نه از آسمان پر از راکت و بمبافکن. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
U.S. bombs Iran’s nuclear sites. What’s next?
Regional retaliation, proxy attacks, oil shock, and risk of full-scale war; or maybe, nothing at all. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Debunked: how nationals of Afghanistan are labelled as Mossad agents — Intel Focus www.intelfocus.org/reports/debunked-how-nationals-of-afgh…
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
نوشته ی از دوسال قبل:
" آمریکا از مدتها قبل ایران را به حمایت از گروه های نیابتی مخالف آمریکا و متحدین آن در منطقه از جمله در افغانستان متهم کرده بود. آمریکا کشته شدن ملا اختر محمد منصور بعد از عبور از خاک ایران به پاکستان، کشته شدن قاسم سلیمانی در بغداد و عبدالله احمد عبدالله، معروف به ابو محمد المصری، فرد شماره دوم القاعده، در خاک ایران را ثبوتی بر ادعاهای خود در این رابطه میداند.
اما در این اواخر، آمریکا و متحدانش لیستی از تحرکات تهدیدآمیز جمهوری اسلامی ایران تهیه کردهاند. مثل حمایت جمهوری اسلامی ایران از روسیه در جنگ با اوکراین، ادعای حضور رهبری جدید القاعده در ایران (البته این موضوع سری نبود و سالها قبل تحلیلهای استخباراتی دال بر این بود که بعد از مرگ ایمن الظواهری سیف العدل رهبری القاعده را برعهده خواهد گرفت)، احتمال غنیسازی اورانیوم با خلوص ۸۴ درصد توسط ایران (که در حال حاضر به علاوه چند ابهام دیگر، محور تنش و گفتگو بین ایران و آژانس بینالمللی اتمی است)، «نزدیکی» جمهوری اسلامی ایران با رهبری تندرو طالبان در قندهار، دخالت بالقوه القاعده و ایران در تصامیم تندروانه رهبری طالبان و منزوی ساختن طالبان کابلنشین که در مذاکرات دوحه دخیل بودند و خواهان بهبود روابط با جامعه جهانی و آمریکا هستند و حتی در پیدا کردن و کشتن ایمن الظواهری همکاری کردند.
اما اینکه آمریکا این تحرکات ایران را به عنوان تهدید بالقوه برای استفاده فشار حداکثری باز دارنده در محاسبات امنیت ملی خود نگه خواهد داشت و یا اینکه آن را در زمره تهدیدات بالفعل پنداشته و بار دیگر اظهارات جورج دبلیو بوش را در مورد «محور شرارت» ایران تازه خواهد کرد، گذر زمان و تحولات در منطقه ثابت خواهد کرد."
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
ایران، القاعده و طالبان: نزدیکی بنیادگراهای شیعه و سنی؛ راهبردی یا مصلحتی؟ - BBC News فارسی www.bbc.com/persian/articles/cxwx2774vvno
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
قراین نشان میدهد که ایدئولوگ در مسیر شکست قرار دارد؛ اما نگرانی از این است که ملت بزرگ ایران هزینهٔ این باخت را بپردازد. ما در افغانستان با گوشت و استخوان آموختهایم که قمار با سرنوشت ملتها، نه سیاست است و نه راهحل؛ بلکه فاجعه است.
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۴- سناریوهای آینده ایران و تأثیر آن بر افغانستان
ایران در آستانه انتخابی دشوار قرار دارد:
الف) عادیسازی با غرب:
در این مسیر، تهران با فاصلهگرفتن از محور چین/روسیه، فاصله گیری از تقویه نیروهای نیابتی، پشت پا کردن به برنامه هستوی/راکتی وارد فضای جدیدی از دیپلماسی میشود که:
⁃ حمایت ایران از طالبان یا گروههای نزدیک به آن ممکن است کمتر شود.
⁃ فضای جدیدی برای قدرتهای دیگر و نیروهای داخلی افغانستان برای نقشآفرینی باز خواهد شد.
⁃ اگر رهبران افغانستان بتوانند از این فرصت استفاده کنند، امکان شکلگیری همکاریهای منطقهای و سرمایهگذاریهای تازه بهوجود میآید.
⁃ اما اگر مانند گذشته از این فرصتها استفاده نشود، بازیگران دیگر جا را پُر خواهند کرد.
ب) درگیری نظامی با آمریکا / اسرائیل:
اگر ایران وارد جنگ مستقیم با غرب شود، ممکن است افغانستان به طور ناخواسته درگیر این بحران شود. در این صورت:
⁃ ایران ممکن است از خاک افغانستان برای حمایت از گروههای نیابتی خود منحیث عمق استراتیژیک استفاده کند.
از گروههای مذهبی وسیاسی همسو یا فرماندهان محلی بخواهد علیه منافع غربی یا رقبای خود اقدام کنند که در اینصورت گروه های مخالف ایران همچون داعش و جیش العدل هم فعالتر وارد تنشهای نیابتی خواهند شد.
⁃ این وضعیت امنیت افغانستان را پیچیدهتر و روابط بینالمللی افغانستان را متشنج میسازد.
⁃ در این حالت، ممکن است غرب نیز فشارهای خود بر افغانستان را افزایش دهد تا مانع استفاده ایران از خاک افغانستان شود.
ج) فروپاشی یا بیثباتی داخلی در ایران:
اعتراضات قومی، مذهبی و اقتصادی در ایران – به ویژه در سیستان و بلوچستان میتواند مرزهای غربی افغانستان را به شدت تحت تأثیر قرار دهد و موجی از بحران مهاجرت، ناامنی و حتی رقابت مذهبی را به دنبال داشته باشد.
در صورت تشدید بحرانهای داخلی در ایران، مانند اعتراضات قومی و مذهبی در سیستان، بلوچستان:
•این بحرانها میتوانند به مرزهای غربی افغانستان سرایت کنند.
•موجی از مهاجرین، مشکلات اقتصادی، قاچاق اسلحه یا تنشهای مذهبی ممکن است وارد افغانستان شود.
•گروههای افراطی میتوانند از این بینظمی برای قدرتگیری استفاده کنند.
•حتی احتمال دارد ایران، برای انحراف افکار عمومی داخلی، دخالتهای بیشتری در افغانستان انجام دهد.
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
با گذشت بیش از صد سال از قرارداد سایکس-پیکو که در سال ۱۹۱۶ منجر به شکلگیری ساختار فعلی خاورمیانه شد، ایده خاورمیانه نوین در سال ۲۰۰۶ توسط کاندولیزا رایس، مشاور امنیت ملی آمریکا مطرح شد؛ اما این پروژه در برابر تحولات سیاسی و امنیتی منطقه با چالشهای عمدهای روبرو گردید. پس از وقایع ۷ اکتبر ۲۰۲۳، نخستوزیر اسرائیل بار دیگر از «خاورمیانه نوین» سخن گفت، و با احتمال بازگشت دونالد ترامپ به قدرت، بار دیگر این مفهوم وارد گفتمان ژئوپلیتیک شده است.
در چنین فضایی، سیاست خارجی ایالات متحده که با تمرکز بر مهار چین دنبال میشود، نیاز به متحدان خوداتکا و منطقهای همچون روسیه، هند و اسرائیل دارد. با این تحولات، دو پرسش کلیدی در برابر ما قرار دارد:
۱- آیا افغانستان بار دیگر به ابزار ژئوپلیتیکی در بازی قدرتها تقلیل خواهد یافت؟
۲- یا میتواند نقش یک بازیگر مستقل را ایفا کند؟
رحمتالله نبیل در این نوشته به جایگاه احتمالی افغانستان در معادلات جهانی میپردازد.
afintl.com/202503218869 -
Rahmatullah Nabil reposted
Kabul Podcast
@KabulPodcast
غږ!
د افغانستان د ملي امنیت پخواني رئیس، رحمت الله نبیل، پنځه میاشتې مخکې په یوه ځانګړي سپېس کې چې د ستراتیژیکو مطالعاتو او څېړنو د مرکز له خوا تنظیم شوی و، د منځني ختیځ د کړکېچ په اړه ژور تحلیل وړاندې کړی و.
نبیل په دغه تحلیل کې د منځني ختیځ په حساس امنیتي او سیاسي وضعیت ټینګار کړی او ویلې یې و چې دا کړکېچ د څو کلونو د پخوانیو سیاستونو، سیمهییزو لوبو، او نړیوالو ځواکونو د ستراتیژیو نتیجه ده.
@RahmatullahNThis media couldn't be displayed. See it on the original post. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
زه هم دا نېکمرغه شېبه، جلالتمآب حامد کرزي صاحب او د دوی محترمې کورنۍ ته، له ژور درناوي سره مبارکي وایم!
ښه مې په یاد دي، هغه مهال چې د ۲۰۰۹ کال د ولسمشریزو ټاکنو کشمکشونه او د پلویانو راټولولو بهیر اوج ته رسېدلی و، مارشال عبدالرشید دوستم له ترکېې څخه بېرته هېواد ته راستون شو، او د میرویس کرزي د زوکړې په مناسبت یې یوه ځانګړې ډالۍ راوړې وه: یوه په طلا پوښل شوې تفنګچه! دا ډالۍ یې په ټوکه سره وړاندې کړه او ویې ویل: «ما جنگسالار هستیم، و تحفه ما هم جنگسالاری است.»
نن، چې د کلونو تر تېرېدو، او له ناورینونو، ګډوډیو او ستونزو سره سره، میرویس وتوانېد چې د خپلې زدهکړې د پای مراسم د افغانستان په خاوره کې ولمانځي، دا یوازې د هغه نسل د قربانیو او سرښندنو برکت دی، چې د جمهوریت په شلو کلونو کې یې د وطن د بقا او ثبات لپاره خپل وینې تویې کړې.
BILAL SARWARY
@bsarwary
میرویس کرزی په کابل کې د افغان ترک له لیسې فارغ شو.
د پخواني جمهور ریس حامد کرزي زوی میرویس کرزي په افغان ترک کې خپلې ښوونځي زده کړې بشپړې کړې.
د میرویس کرزي د فراغت مراسمو ته د نوموړي پلار او د افغانستان پخوانی جمهور ریس حامد کرزی هم ورغلی او خپل زوی ته یې د فراغت سند سپارلی دی.
جلالتماب رئیس صیب @KarzaiH ، میرویس جان او ټولنې کورنۍ ته یې د زړه له تله مبارکي وایم.This media couldn't be displayed. See it on the original post. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
از افتتاح تا افتضاح!
پروژههایی که نه بر بنیاد دانش، تخصص و نظارت، بلکه بر محور شعار، ریا و دعا ساخته میشوند، انجامشان نیز چیزی جز فروپاشی نیست.
و این تنها یک بند نبود که شکست؛ نمادی است از نظامهایی که بر ستونهای پوسیدهی جهل، فساد و استبداد استوارند.
بیتردید، روزی بند استبداد رژیم ملایی/طالبی نیز، به مثل بند لیژه، با اولین باران آگاهی مردم، فرو خواهد ریخت و مسیر برای آزادی مردم باز خواهد شد و آن روز دور نیست!
IndyPersianAfg
@IndyPersianAfg
بند آب «لیژه» در ولسوالی گربز ولایت خوست که روز جمعه، دوم جوزا، با حضور عبداللطیف منصور، وزیر انرژی و آب طالبان افتتاح شده بود، روز سهشنبه، ششم جوزا، در پی بارش باران فروریخت. عبداللطیف منصور در مراسم افتتاح این بند گفته بود که برای ساخت آن ۲۰ میلیون افغانی هزینه شده است.
کاربران شبکههای اجتماعی با انتشار ویدیوهایی از فروریختن این بند، کیفیت پروژههایی را که طالبان با هزینههای هنگفت اجرا میکنند، زیر سوال برده و تاکید کردهاند که هیچ نظارتی بر این پروژهها وجود ندارد.
#ایندیپندنت_فارسی #افغانستان #خوست #گربزThis media couldn't be displayed. See it on the original post. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
په هغه ورځو کې چې د دوحې د معاملې خبرې په پټه او د تړلو دروازو تر شا روانې وې، او طالبانو ته د واک سپارلو پروسه ورو ورو پلي کېده، ډېری سیاستوال او د حکومت مشران چوپ پاتې وو؛ داسې ښکارېده لکه هر یوه یې دا فکر کاوه چې شاید په راتلونکي طالباني حکومت کې ځان ته ځای پیدا کړي.
نن ورځ د ډاکټر خلیلزاد، د هغه د مېرمنې او د دوی د پټو او پېچلو لوبو مخالفت، نه کوم لوی ویاړ دی، او نه هم د خلکو د درد او رنځ دوا. هغه وخت چې د حقیقت ویلو او دریځ نیولو فرصت موجود و، دا چوپتیا معنا لرله، او هماغه چوپتیا د جمهوریت د سقوط او د نظام د نسکورېدو لامل وګرځېده.
که هماغه مهال د شخصي مصلحتونو او سیاسي محاسبو پر ځای د حقیقت غږ پورته شوی وای، کېدای شوای خلک د راتلونکې فاجعې په اړه خبر شوی وای، او ښايي یو ملي دریځ او ولسي موقف رامنځته شوی وای.
اوس چې ځینې کسان د مخالفت توره له تیکې راوباسي، دا توره که هماغه وخت راایستل شوې وای، کېدای شوای د تاریخ بهیر یې بدل کړی وای. خو نن دا تورې یوازې د هغو وجدانونو د ناوخته ویښېدو نښه ده، چې د ازموینې په وخت کې یې چوپتیا غوره کړه.
تر ټولو دردناکه خو دا ده، چې هغه لږ شمېر کسانو چې هماغه مهال یې د توطیې پر وړاندې غږ پورته کړ، نه یوازې دا چې ملاتړ یې ونه شو، بلکې هڅه وشوه چې غږونه یې خاموش کړل شي؛ داسې ښکارېده لکه د ریښتیا ویلو جرئت، د هغه وخت په معاملهلړلي فضا کې، یوه نه بخښل کېدونکې تېروتنه بلل کېده.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
در روزهایی که چارچوب معاملهی دوحه در پشت درهای بسته شکل میگرفت و پروژهی انتقال تدریجی قدرت به طالبان در حال اجرایی شدن بود، بیشتر سیاستمداران و سران حکومت در سکوتی معنادار فرو رفته بودند؛ گویی هر کدام در ذهن خود، جایی در ساختار آیندهی طالبان جستوجو میکردند.
امروز مخالفت با داکتر خلیلزاد، همسرش، و بازیهای پیچیده و خطرناک آن دو، نه نیاز به جسارت دارد و نه ثمری برای مردم. آن زمان که فرصت ایستادگی و افشای واقعیت وجود داشت، سکوت معنا داشت و تأخیر، به قیمت فروپاشی نظام و سقوط جمهوریت تمام شد.
در آن لحظات حساس، اگر بهجای مصلحتسنجیها و محاسبههای فردی و سیاسی، صدای حقیقت بلند میشد، شاید میشد افکار عمومی را نسبت به عمق فاجعهی پیشرو هشدار داد و روند تحمیلشده را به چالش کشید.
خنجرهایی که امروز با تأخیر از نیام بیرون کشیده میشوند، اگر همان زمان در دفاع از منافع ملی و کرامت مردم به کار میرفتند، شاید مسیر تاریخ تغییر میکرد. اما اکنون، این خنجرها بیش از آنکه نشانهی بیداری باشند، یادآور مسئولیتگریزی و دیر برخاستن وجدانهاییاند که در لحظهی آزمون، ترجیح دادند سکوت کنند.
تلختر از همه آنکه، شمار اندکی از کسانیکه در همان زمان صدای اعتراض بلند کردند و خطر معامله را هشدار دادند، نه تنها مورد استقبال قرار نگرفتند، بلکه تلاشهایی صورت گرفت تا آن صداها خاموش شوند؛ گویی گفتن حقیقت، در فضای آلوده به معامله و توجیه، گناهی نابخشودنی بود. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
در روزهایی که چارچوب معاملهی دوحه در پشت درهای بسته شکل میگرفت و پروژهی انتقال تدریجی قدرت به طالبان در حال اجرایی شدن بود، بیشتر سیاستمداران و سران حکومت در سکوتی معنادار فرو رفته بودند؛ گویی هر کدام در ذهن خود، جایی در ساختار آیندهی طالبان جستوجو میکردند.
امروز مخالفت با داکتر خلیلزاد، همسرش، و بازیهای پیچیده و خطرناک آن دو، نه نیاز به جسارت دارد و نه ثمری برای مردم. آن زمان که فرصت ایستادگی و افشای واقعیت وجود داشت، سکوت معنا داشت و تأخیر، به قیمت فروپاشی نظام و سقوط جمهوریت تمام شد.
در آن لحظات حساس، اگر بهجای مصلحتسنجیها و محاسبههای فردی و سیاسی، صدای حقیقت بلند میشد، شاید میشد افکار عمومی را نسبت به عمق فاجعهی پیشرو هشدار داد و روند تحمیلشده را به چالش کشید.
خنجرهایی که امروز با تأخیر از نیام بیرون کشیده میشوند، اگر همان زمان در دفاع از منافع ملی و کرامت مردم به کار میرفتند، شاید مسیر تاریخ تغییر میکرد. اما اکنون، این خنجرها بیش از آنکه نشانهی بیداری باشند، یادآور مسئولیتگریزی و دیر برخاستن وجدانهاییاند که در لحظهی آزمون، ترجیح دادند سکوت کنند.
تلختر از همه آنکه، شمار اندکی از کسانیکه در همان زمان صدای اعتراض بلند کردند و خطر معامله را هشدار دادند، نه تنها مورد استقبال قرار نگرفتند، بلکه تلاشهایی صورت گرفت تا آن صداها خاموش شوند؛ گویی گفتن حقیقت، در فضای آلوده به معامله و توجیه، گناهی نابخشودنی بود. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
زموږ ګرانه خور، آغلې ډاکتر شکردخت جعفري @shakardokht ، د #afg د ټولو نجونو او ښځو لپاره د ویاړ ستوری ده! د هغې انځور د نړیوالو ساینسپوهانو تر څنګ دا ښکلی پیغام لري: که په #afg کی ښځې او نجونې فرصت ولري، نو کولی شي وځلېږي، نورو ته هیلې ورکړي او نړۍ بدله کړي!
*********
خواهر عزیز ما، داکتر شکردخت جعفری، ستارهی افتخار برای تمام دختران و زنان #afg است!
تصویر او در میان دانشمندان بزرگ، حامل پیامی روشن است:
اگر زنان و دختران در #afg فرصت یابند، میتوانند بدرخشند، الهامبخش شوند و جهان را تغییر دهند! -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
بهنظر میرسد قرائت تند و افراطی از دین اسلام، که سالها پیش در برخی از کشورهای عربی شکل گرفت، آرامآرام از سرزمینها و جوامع گوناگون عبور کرد و در نهایت، بار سنگین آن بر شانههای مردم افغانستان گذاشته شد.
سالهاست که این نگاه سختگیرانه و سیاسی به دین، با شعارهایی چون «اسلام در خطر است» یا «دین در خطر است»، گاهی با فریب احساسات دینی، گاهی با تهدید، و گاهی در پوشش و غلاف ارزشهای مقدس، به مردم ما تحمیل شده است.
امروز اما، همان کشورهایی که روزی این نوع نگاه را با مصارف هنگفت ترویج میدادند، یکی پس از دیگری از آن فاصله میگیرند و به بازخوانی آرام، انسانی و معقول از دین روی میآورند. ولی این ما هستیم که هنوز با پیامدهای تلخ و ویرانگر آن تنها ماندهایم و با خشونت، تفرقه، عقبماندگی و زخمی که بر پیکر جامعهمان مانده است، دست و پنجه نرم میکنیم.
اکنون زمان آن فرارسیده که ما نیز راهی تازه برگزینیم؛ افراطگرایی را به گذشته بسپاریم، و دین را از اسارت تفسیرهای خشن و ابزاری نجات دهیم. همانگونه که بسیاری از ملتها دین را با خرد، مدارا و زندگی روزمره مردم آشتی دادهاند، ما نیز میتوانیم.
در غیر آن، آنچه در پیش روی ما خواهد ماند، چیزی نخواهد بود جز تکرار تلخ جهل و افراط؛ راهی که بهجای فردا، ما را دوباره به آتش، دود، خون و ویرانی خواهد برد.
و سرزمینی که دیگر نه خانه دین خواهد بود، نه خانه مردم.
🇦🇪 HGS
@Sajwani
Welcome President Trump in Abu Dhabi 🇦🇪🇺🇸
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
لکه څنګه چې ښکاري، د اسلام له دین څخه سخت دریځه او افراطي تعبیرونه، چې کلونه مخکې په ځینو عربي هېوادونو کې را پیدا شوي ول، ورو ورو نورو هېوادونو ته خپاره شول، او په پای کې یې دروند بار د افغانستان د خلکو پر اوږو ولوېد.
د کلونو راهیسې دا تندلاری، کله د “اسلام په خطر کې دی” تر شعار لاندې، او کله هم د مقدسو ارزښتونو تر غلاف لاندې، زموږ پر خلکو تحمیل شوی دی. کله د احساساتو له لارې، کله د وېرې، او کله هم د عقیدې په نوم.
نن هماغه هېوادونه، چې دا ډول فکرونه یې خپرول، یو له بل وروسته ترې فاصله نیسي او هڅه کوي چې دین ته د زغم، عقل او مهربانۍ له لارې نوی تفسیر ورکړي. خو دا موږ یو چې لا هم د دغو افراطي تعبیرونو له ناوړه پایلو لکه تاوتریخوالي، ویش، شاته پاتېوالي او ژورو ټولنیزو ټپونو سره، لاس او ګرېوان یو.
اوس وخت رارسېدلی چې موږ هم د بدلون لاره خپله کړو؛ افراطیت تیر تاریخ ته وسپارو، او دین د زور، سیاست او افراطی فکر له منګولو وژغورو. باید دین د خلکو د آرامۍ، ورورولۍ او سلامتیا سرچینه وي، نه د وېش، نفرت او وېرې وسیله.
که موږ دا پریکړه ونکړو، نو زموږ راتلونکی به هماغه پخوانی دردناک تکرار وي: جهل، افراط، وینه، اور او وراني.
او دا خاوره، چې باید د دین او د خلکو ګډ کور وي، ښايي نه د دین پاتې شي، او نه د خلکو.
الجسرة الإخبارية
@aljasranews
🇶🇦🎥🇺🇸| سُموّ الأمير الشيخ تميم بن حمد آل ثاني حفظه الله وسُموّ الشيخة جواهر بنت حمد بن سحيم آل ثاني حرم سموّ الأمير يستقبلان الرئيس الأمريكي دونالد #ترامب في قصر #لوسيل العامر
| #donaldtrump - #ترمب
| #الجسرة_الإخبارية - #قطر -
Rahmatullah Nabil reposted
Hasht e Subh Daily
@HashteSubhDaily
سوېلي اسیا د ګړنګ پر غاړه؛ د نوې راڅرګندېدونکې لویې لوبې په درشل کې د هند او پاکستان ترمنځ د ترینګلتیا زیاتوالی
8am.media/ps/south-asia-on-the-brink-rising-tensions-betw… -
Rahmatullah Nabil reposted
Abdullah Miakhil 🇦🇫
@AbdullahMiakhil
د نن وضعیت ته په کتو سره، تر هر بل وخت زيات، د يوې ژورې رښتينې او مسؤلانه ملي خبرو اترو اړتیا لیدل کیږي، چې د سياسي عقلانيت، ملي ګټو، او د هېواد د اوږدمهاله ښیګڼې پر بنسټ ولاړې وي، نه د احساساتو، شعارونو او موقتي جذباتو پر بنسټ.
@RahmatullahN
Hamasa Media
@MediaHamasa
هغه څه چې د اندېښنې وړ دي، د فدراليزم د بحث طرز دی.
د دې پر ځای چې فدراليزم په يوې ملي، حقوقي او عقلاني فضا کې مطرح شي، ډېری وخت په داسې فضا کې مطرح کېږي چې له ناوړه برداشتونو، احساساتي چلند، او قومي-هويتي سياليو ډکه وي.
د فدرالیزم ځينې مدافعان، که څه هم ښایي چې ښه نيت ولري؛ خو د هېواد د تاريخي او ټولنيزو شرايطو له دقیق درک پرته او د احتمالي ناوړه پايلو له تحلیل پرته، داسې دریځونه نیولي چې خپله د افراطي دریځونو، غلط فهمیو او ټولنيزو ناندریو سبب شوي دي.
بشپړه لیکنه ددې لینک په کیکاږلو ولولئ...
hamasamedia.com/archives/12460 -
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
فشرده این بحث:
نقشه راه سازمان ملل: مدیریت بحران و مشروعسازی تدریجی یک نظم اقتدارگرا؛ نه یک راه نجات!
طرح جدید سازمان ملل برای آینده افغانستان، بهجای آنکه پاسخی به خواستها و رنجهای مردم باشد، بیشتر تلاشیست برای مدیریت یک بحران طولانیمدت و احیای اعتبار نهادهایی که در سالهای اخیر با سکوت و انفعال، اعتماد افکار عمومی را از دست دادهاند.
این نقشه راه نه بر پایه مشارکت ملی بنا شده، نه بر عدالت انتقالی، و نه بر بازنمایی اقشار متنوع جامعه. قرار گرفتن طالبان در محور این روند، بازتابی از واقعیت قدرت نیست، بلکه نتیجه عقبنشینی تدریجی نهادهای بینالمللی از اصول حقوق بشری و منشورهای خودشان است.
در حالیکه حقوق زنان، حضور جامعه مدنی، و نقش اپوزیسیون دموکراتیک تقریباً نادیده گرفته شدهاند، روندی شکل گرفته که بیشتر از آنکه شفاف و ملی باشد، کارکردی گزینشی، امنیتمحور و بهشدت تقلیلگرایانه دارد. با چنین رویکردی، خطر مشروعسازی تدریجی طالبان بهعنوان یک بازیگر حکومتی، ولو بدون مشروعیت مردمی، بسیار جدیست؛ مشروعسازیای که نه از صندوق رأی، بلکه به بهانه و کانال کمکهای بشری، تعاملات رسمی/پنهان و آزادسازی منابع صورت میگیرد.
از سوی دیگر، در نقشه راه حاضر، مردم افغانستان از «صاحبان روند» به «سوژهی روند» تنزل یافتهاند. این الگوی گفتوگو، نه صلح میسازد، نه آیندهای باثبات؛ بلکه یک معامله سیاسی نیابتی است که اساس آن از قبل گذاشته شده و پیشتر هم تجربه شده و ناکام مانده.
ساختار دوحه، در حال حاضر، بیشتر بازتابی از اجماع محدود بازیگران غربی و متحدانشان است؛ در حالیکه بسیاری از بازیگران کلیدی منطقهای، بهدلایل ژئوپلیتیک و رقابتهای نفوذ، با بدبینی به این روند مینگرند یا روابط دوجانبهی جداگانه با طالبان را ترجیح میدهند. این شکاف، خود یکی از دلایل عمدهی بینتیجهماندن مذاکرات پیشین بوده است.
طالبان نیز با حفظ مواضع سختگیرانه، تا کنون هیچ نشانهای از آمادگی برای پذیرش نظم مشارکتی و حقوقمحور از خود نشان ندادهاند. آنچه از سوی آنها مشاهده میشود، تاکتیک است نه تغییر. در چنین فضایی، بدون فشار مؤثر بینالمللی، هرگونه پیشفرضِ خوشبینانه درباره تحول، بیشتر یک توهم سیاسی است.
راهکار پیشنهادی چیست؟
- روند صلح، زمانی پایدار خواهد بود که مردم افغانستان؛ اعم از زنان، جوانان، اقوام مختلف و نخبگان مستقل؛ در قلب این روند حضور داشته باشند و دخیل شوند.
-سازمان ملل باید بیطرفی واقعی خود را بازتعریف کرده و از نقش ابزارگونه برای رقابتهای قدرتها فاصله بگیرد.
-مشروعیت، باید از صندوق رأی و اراده مردم عبور کند، نه از کانال تعاملات فنی با ساختارهای غیرمنتخب.
-و نهایتاً: افغانستان را نباید صرف یک تهدید صرف امنیتی دانست، بلکه باید بهعنوان ملتی رنجدیده، با ظرفیت ایفای نقش سازنده در ثبات منطقهای به رسمیت شناخت.
Amu TV
@AmuTelevision
سرخط - بحران و انزوای افغانستان و بیعت خواهی طالبان؛ نقشه راه سازمان ملل برای آینده افغانستان راه به جایی خواهد برد؟
گفتوگو با رحمتالله نبیل، رییس پیشین امنیت ملی و عضو شورای رهبری حزب ملی آزادی افغانستان
این برنامه را در یوتیوب ببینید:⬇
youtu.be/chls-DtZGSw -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
در اين مقاله به بررسی عميق و چندبُعدی رقابتهای ژئوپولیتیکی در یکی از حساسترین مناطق جهان پرداخته شده. از کشمکش تاریخی میان هند و پاکستان تا نقش روزافزون قدرتهایی چون چین، ایالات متحده و دیگر بازیگران فرامنطقهای، این تحلیل نشان میدهد که جنوب آسیا دیگر صرفاً محل تنشهای محلی و سنتی نیست، بلکه به میدان تقابل منافع قدرتهای بزرگ جهانی تبدیل شده است.
در این مقاله، ابعاد گوناگون این رقابت بررسی شدهاند؛ از جنگ تجاری/تعرفه و تهدیدهای هستهای گرفته تا نقش پنهان چین در سیاست مواد مخدر طالبان و فرمان منع کشت کوکنار، اقتصاد مواد مخدر، بحران فنتانیل، و نبرد زیربنایی میان بندرهای چابهار و گوادر. در نهایت، مقاله با نگاهی آیندهمحور، جایگاه این منطقه را در معماری نظم بینالمللی قرن بیستویکم به تحلیل میگیرد.
Hasht e Subh Daily
@HashteSubhDaily
آسیای جنوبی در لبه پرتگاه؛ تشدید تنش هند و پاکستان در بستر بازی بزرگ نوظهور
8am.media/fa/south-asia-on-the-brink-escalating-tensions-… -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
جانباختن اندوهبار هشت هموطن عزیز ما در دیار غربت را به خانوادههای داغدار و دوستان شان تسلیت میگویم.
جوانان رنجکشیده که برای لقمهای نان، غربت و خطر را بهجان خریدند. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
نظر من در مورد تنش بین هند و پاکستان این بود:
رفتار ارتش پاکستان نشان میدهد که ایجاد یا دامنزدن به بحرانهای بیرونی، همیشه یکی از ابزارهای اصلی این نهاد برای مدیریت مشکلات داخلی بوده است.
بهجای آنکه رهبران نظامی برای حل چالشهای سیاسی، اقتصادی یا اجتماعی کشورشان بهسراغ اصلاحات بروند، بارها دیده شده که ترجیح میدهند با ایجاد تنشهای کنترلشده با کشورهای همسایه، قدرت خود را حفظ کنند، مشروعیتشان را تقویت نمایند، و صدای منتقدان را خاموش بسازند.
این بحرانها، علاوه بر تثبیت موقعیت ارتش در داخل، به پاکستان کمک کرده تا در منطقه هم قدرت چانهزنی بیشتری داشته باشد. هرچند شکل این تنشها در طول زمان تغییر کرده؛ از جنگهای مستقیم به روشهای غیرمستقیم یا فشارهای دیپلماتیک، اما منطق پشت آنها همان است.
امروز هم سیاست خارجی و امنیتی پاکستان تا حد زیادی بر همین رویکرد استوار است: حفظ قدرت ارتش، حتی به بهای عقبماندن کشور از اصلاحات اساسی و واقعی.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
The behavior of Pakistan’s military establishment reveals that manufacturing or escalating external crises has been a consistent tool for managing internal instability.
Rather than addressing political, economic, or social challenges through reform, the military has historically resorted to provoking “controlled tensions” with neighboring states to consolidate power, legitimize its authority, and suppress dissent.
These crises have also been instrumental in enhancing Pakistan’s regional leverage.
Although tactics have shifted from conventional warfare to asymmetric strategies and diplomatic brinkmanship, the underlying logic remains unchanged.
Today, this crisis-driven approach continues to shape Pakistan’s foreign and security policies, reflecting a deep-rooted prioritization of regime stability over genuine internal transformation.
Husain Haqqani
@husainhaqqani
Before the subsequent flow of events overtakes our consciousness, & everyone gets swept by their side’s narrative, let us remember that we are where we are because terrorists killed 26 innocent people in Kashmir on April 22. There should be no sympathy or support for terrorists.
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
این یک شوخی است با بعضی سیاسیون محترم!
یک تفنگ و دو جَری جَوَک!
در فضای سیاسی افغانستان، گاهی بعضی سیاستمداران چنان در نقشآفرینی استادند که دیگر معلوم نیست واقعاً با طالبان مخالفاند یا در صحنهٔ تئاتر رقابت ظاهر شدهاند! نمونهاش همین آتشبس ناگهانی میان هند و پاکستان است؛ که در ظاهر، نتیجهٔ فشارهای جهانی و هراس هستهای بود، اما برخی تحلیلها بوی دیگری میدهد.
گفته میشود پتکهها، لبخندها، حمایتها و تحلیلهای پُر از شور، شعف و شعورِ بعضی از سیاسیون همیشهدرسنگر افغانستان؛ آنانکه تجربه بیست، سی، حتی چهل ساله در حمایت و موضعگیری دارند، هم در این فضا و آتش بس آنی بیاثر نبوده است؛ همانهایی که در سخن، دشمن سرسخت طالباناند، اما در عمل، همزمان برای دو بگوانِ طالبان پیام دوستی میفرستند!
در یکسو، پاکستان است؛ بگوان قدیمی طالبان، با بروتهای ژولیده و تاریخ استخباراتیاش. در سوی دیگر، هند است؛ خزنده، لبخندزنان و با تبسمهای استراتیژیک، که آرام و بیسروصدا در نقش نیمهبگوانی، محتاط برای طالبان ظاهر شده، نه حامی علنی، نه دشمن صریح؛ بلکه حمایتگر حسابشده!
اما سیاستمداران ما، با یک تفنگ، دو جَری جَوَک را همزمان نشانه میگیرند:
هم برای تمدن هند کف میزنند،
هم برای اخوت اسلامی پاکستان صلوات میفرستند؛
در حالیکه هر دو کشور، به سبک خود، طالبان را برای کنافع خود تغذیه کردهاند و میکنند!
نتیجه؟ بگوانها که دیدند مریدان افغانشان با چنین درایتی آغشته به سرگردانی، هر دو طرف را همزمان پوشش میدهند، با عجله، یکی در دهلی و دیگری در راولپندی، شمشیرها را کنار گذاشتند و گفتند: بهتر است صلح کنیم؛ نه برای مردم، بلکه برای حفظ امارت طالبانی از طریق ادامهٔ همین سردرگمی مزمن در صفوف مخالفین طالبان! -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
RT @AmuTelevision: نقشه راه سازمان ملل متحد برای افغانستان
رحمتالله نبیل، رییس پیشین امنیت ملی در برنامه «سرخط» میگوید که کشورهای شرقی و… -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د استاد محمد امین احمدي خبرې، که څوک ورسره موافق وي او که نه، د اورېدو ارزښت لري. په داسې دور کې چې خبرې اترې کمې او نانندری او نهمنل ډېر شوي، دا مهمه ده چې په آرام ذهن او ژور فکر سره د مختلفو نظرونو د اورېدو حوصله او وړتیا ولرو. همدا چاره موږ سره مرسته کولی شي چې د افغانستان د نن حالات ښه درک کړو.
افغانستان دا مهال د بدلون پر یوه مهم پړاو ولاړ دی. هغه سیاستونه چې نن یې د واک او دین په نوم افغانستان برمته کړی، ښایي سبا د همدې واکمنو لپاره د ستونزو سرچینه او د نسکوریدو سبب شي.
په ۲۱مه پېړۍ کې، هغه یوازینۍ لار چې افغانستان ته نجات ورکولی شي، دا ده چې ټول خلک د برابر وګړیتوب حق خاوندان وګڼل شي، او دین بېرته خپل اخلاقي او قدسي ځای ومومي، نه دا چې قدرت ته د رسیدلو او قدرت ساتلو وسیله وګرځي. دا ډول تفکر کولای شي چې ټول قومونه، ډلې، مذهبونه او قشرونه د ټکر پر ځای د تفاهم او یووالي تر یوه چتر لاندې راټول کړي؛ نه د حذف له لارې، بلکې د مشارکت له لارې؛ نه د شخړو له لارې، بلکې د خبرو اترو له لارې.
=====
دیدگاههای استاد محمدامین احمدی، چه با آنها موافق باشید و چه مخالف، شنیدنشان ارزشمند است. در وضعیتی که گفتوگو کمتر شده و پیشداوری و طرد یکدیگر بیشتر، گوش دادن آرام و بیتعصب به دیدگاههای متفاوت میتواند ما را در شناخت بهتر وضعیت امروز افغانستان کمک کند.
واقعیت این است که افغانستان در مسیر تغییرات اجتنابناپذیر قرار دارد. سیاستهایی که امروز با تکیه بر انحصار و استفاده از دین برای حفظ قدرت توسط طالبان به پیش میروند، ممکن است فردا خود باعث تضعیف و سرنگونی همان قدرت شوند.
در قرن ۲۱، تنها راهی که میتواند افغانستان را از بنبست بیرون کند، پذیرش اصل «شهروندی برابر» و بازگرداندن دین به جایگاه الهامبخش قدسی و اخلاقی آن است. این نوع نگاه است که میتواند همه اقوام و گروهها را بهجای تقابل، گرد یک محور مشترک جمع کند؛ با فهم مشترک، نه حذف؛ با گفتوگو، نه کنار زدن دیگران!
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
گفتوگوی ویژه با محمد امین احمدی، پژوهشگر و استاد دانشگاه
ادامه این گفتوگوی ویژه را در یوتیوب دنبال کنید:
youtu.be/Um7dyN41XLAThis media couldn't be displayed. See it on the original post. -
Rahmatullah Nabil reposted
Amu TV
@AmuTelevision
سرخط - بحران و انزوای افغانستان و بیعت خواهی طالبان؛ نقشه راه سازمان ملل برای آینده افغانستان راه به جایی خواهد برد؟
گفتوگو با رحمتالله نبیل، رییس پیشین امنیت ملی و عضو شورای رهبری حزب ملی آزادی افغانستان
این برنامه را در یوتیوب ببینید:⬇
youtu.be/chls-DtZGSw -
Rahmatullah Nabil reposted
Amu TV
@AmuTelevision
رحمتالله نبیل، رییس پیشین امنیت ملی افغانستان در برنامه «سرخط» میگوید که از گزارشهای پسین «یوناما» چنین بر میآید که احتمالا این نهاد برای خوش خدمتی و امتیاز دهی بیشتر به طالبان، جبهه آزادی و جبهه مقاومت را در فهرست گروههای هراسافگن شامل بسازد.
برنامه کامل را در یوتیوب ببینید:
youtu.be/chls-DtZGSwThis media couldn't be displayed. See it on the original post. -
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
The behavior of Pakistan’s military establishment reveals that manufacturing or escalating external crises has been a consistent tool for managing internal instability.
Rather than addressing political, economic, or social challenges through reform, the military has historically resorted to provoking “controlled tensions” with neighboring states to consolidate power, legitimize its authority, and suppress dissent.
These crises have also been instrumental in enhancing Pakistan’s regional leverage.
Although tactics have shifted from conventional warfare to asymmetric strategies and diplomatic brinkmanship, the underlying logic remains unchanged.
Today, this crisis-driven approach continues to shape Pakistan’s foreign and security policies, reflecting a deep-rooted prioritization of regime stability over genuine internal transformation.
Husain Haqqani
@husainhaqqani
Before the subsequent flow of events overtakes our consciousness, & everyone gets swept by their side’s narrative, let us remember that we are where we are because terrorists killed 26 innocent people in Kashmir on April 22. There should be no sympathy or support for terrorists.
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
در مسیر نجات یک ملت، واژهها تعیینکنندهاند.
وقتی پسوند «ملی» به یک عنوان سیاسی افزوده میشود، تنها زینت لفظی نیست، بلکه تعهدیست به همهٔ مردم؛ فارغ از قوم، زبان و جغرافیا.
اما اگر در عمل، جغرافیا با منطق قومیت تملک و حاتمبخشی شود، آن پسوند مشروعیت خود را از دست میدهد. نمیتوان هم «ملی» نام گرفت و هم قومی اندیشید.
افغانستان ملک مشترک همهٔ مردم آن است. نه جغرافیایش میراث قومیست، نه امنیتش، و نه آیندهاش.
و اگر روزی میخواهیم با صدای بلند دعوای سیاسی بر قندهار داشته باشیم، نباید امروز بگرام را با منطق قومیت حاتمبخشی کنیم.
آنکه عدالت میخواهد، باید جغرافیا را برای همه بخواهد؛ نه فقط برای خویش.
واژهٔ «ملی» یا باید با ذهن و عمل ملی معنا شود، یا صادقانه از عنوانها کنار گذاشته شود. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د دی بحث لنډیز:
د ملګرو ملتونو د لارې نقشه: د بحران لنډمهاله مهار او له يو استبدادي ځواک سره تدريجي معامله؛ نه یوه دوامداره د حل لاره!
د افغانستان د راتلونکې لپاره د ملګرو ملتونو نوې د لارې نقشه، پر ځای د دې چې د ولس هيلې، غوښتنې او دردونه واوري او درک کړي، تر ډېره هڅه ده چې د لنډ مهال لپاره کړکېچ مهار کړي او د هغو نړيوالو بنسټونو له لاسه وتلی باور بېرته راژوندی کړي، کومو چې په تېرو کلونو کې د چوپتيا، بېپروايۍ او جوړښتي ناکامۍ له امله خپل مشروعيت له لاسه ورکړی دی.
دغه نقشه نه د ولسي ګډون پر بنسټ ولاړه ده، نه د عدالتمحوره لېږد اصول لري، او نه د افغان ملت د بېلابېلو قشرونو استازيتوب پکې انعکاس مومي. دا چې طالبان د دې نقشه په محور کې ځای لري، د زور د واقعيت استازيتوب نه کوي؛ بلکې د نړيوالو بنسټونو لهخوا له خپلو ارزښتي اصولو او منشورونو څخه پرلهپسې شاتګ ښيي.
په داسې حال کې چې د ښځو حقونه، د مدني ټولنې ونډه، او د ملي او مشروع اپوزیسیون دريځ نادیده نیول شوی، دا بهیر نه ملي بڼه لري، نه ولسي بنسټ. دا يو معاملهمحوره، امنيتمحوره او محدودوونکی بهیر دی، چې پایله یې د ولس له ارادې پرته، د بشري مرستو، پټو او علني معاملو، او د شتمنيو د ازادولو په پلمه، طالبانو ته تدريجي سیاسي مشروعیت ورکول دي؛ یو داسی عمل چې د ملت له رایې او رضایت پرته ترسره کېږي.
په دغه نقشه کې، افغان ولس له «د بهير د مالک» څخه «د بهير موضوع» ته را ڼیټ شوی دی. دا ډول تعامل نه د تلپاتې سولې تضمین کولای شي، او نه د ثبات زمینه برابروي. دا يو نيابتي سياسی/ راکړه ورکړه ده، چې بنسټونه یې له پخوا ايښودل شوي او د پټو معاملاتو تجربې یې په ثبات راوستو کې تل ناکامې شوې دي.
د دوحې اوسنی چوکاټ، زياتره د لوېديځو قدرتونو او د هغوی د متحدينو د محدود اجماع تمثيل دی؛ حال دا چې ډېری مهم سيمهييز هېوادونه، د ستراتیژیکو رقابتونو له کبله، یا بېباوره دي یا له طالبانو سره دوهاړخیز تعامل ته لومړيتوب ورکوي. دا تضادونه د تېرو مذاکراتو د ناکامۍ يو اصلي لامل هم دی.
طالبان لا هم پر خپلو سختدریځو دريځونو ولاړ دي، او تر اوسه د مشارکتي، ټولګډونه او حقمحوره نظام د منلو کومه نښه نهده ښودلې. د دوی چلند تر ډېره تاکتيکي دی، نه بنسټ محوره. نو بې له اغېزناک نړيوال فشار، د اصلاحاتو هر ډول هيله يو سياسي خوب او خيال دی.
زموږ وړاندیزونه دا دي:
-د سولې بهير هغه مهال باثباته کېدای شي، چې افغان ولس؛ ښځې، ځوانان، لږکی، او خپلواک نخبه کسان، په ریښتیني توګه د بهیر په زړه کې ونډه ولري؛
-ملګري ملتونه باید خپله بېطرفي له سره وارزوي، او د ځواکمنو هېوادونو د سیالۍ له ابزارېدو ځان لرې وساتي؛
-مشروعیت باید د ولس له ارادې او رایې راووځي، نه د غیردموکراتیکو جوړښتونو له تخنیکي تفاهماتو؛
-او تر ټولو مهمه: افغانستان باید یوازې د امنیتي/استخباراني ګواښ په سترګه ونهکتل شي، بلکې د یو کړېدلي، قرباني ملت په توګه وپېژندل شي، چې د سیمې د ثبات لپاره رغنده ونډه ادا کولای شي.
Amu TV
@AmuTelevision
سرخط - بحران و انزوای افغانستان و بیعت خواهی طالبان؛ نقشه راه سازمان ملل برای آینده افغانستان راه به جایی خواهد برد؟
گفتوگو با رحمتالله نبیل، رییس پیشین امنیت ملی و عضو شورای رهبری حزب ملی آزادی افغانستان
این برنامه را در یوتیوب ببینید:⬇
youtu.be/chls-DtZGSw -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
فشرده این بحث:
نقشه راه سازمان ملل: مدیریت بحران و مشروعسازی تدریجی یک نظم اقتدارگرا؛ نه یک راه نجات!
طرح جدید سازمان ملل برای آینده افغانستان، بهجای آنکه پاسخی به خواستها و رنجهای مردم باشد، بیشتر تلاشیست برای مدیریت یک بحران طولانیمدت و احیای اعتبار نهادهایی که در سالهای اخیر با سکوت و انفعال، اعتماد افکار عمومی را از دست دادهاند.
این نقشه راه نه بر پایه مشارکت ملی بنا شده، نه بر عدالت انتقالی، و نه بر بازنمایی اقشار متنوع جامعه. قرار گرفتن طالبان در محور این روند، بازتابی از واقعیت قدرت نیست، بلکه نتیجه عقبنشینی تدریجی نهادهای بینالمللی از اصول حقوق بشری و منشورهای خودشان است.
در حالیکه حقوق زنان، حضور جامعه مدنی، و نقش اپوزیسیون دموکراتیک تقریباً نادیده گرفته شدهاند، روندی شکل گرفته که بیشتر از آنکه شفاف و ملی باشد، کارکردی گزینشی، امنیتمحور و بهشدت تقلیلگرایانه دارد. با چنین رویکردی، خطر مشروعسازی تدریجی طالبان بهعنوان یک بازیگر حکومتی، ولو بدون مشروعیت مردمی، بسیار جدیست؛ مشروعسازیای که نه از صندوق رأی، بلکه به بهانه و کانال کمکهای بشری، تعاملات رسمی/پنهان و آزادسازی منابع صورت میگیرد.
از سوی دیگر، در نقشه راه حاضر، مردم افغانستان از «صاحبان روند» به «سوژهی روند» تنزل یافتهاند. این الگوی گفتوگو، نه صلح میسازد، نه آیندهای باثبات؛ بلکه یک معامله سیاسی نیابتی است که اساس آن از قبل گذاشته شده و پیشتر هم تجربه شده و ناکام مانده.
ساختار دوحه، در حال حاضر، بیشتر بازتابی از اجماع محدود بازیگران غربی و متحدانشان است؛ در حالیکه بسیاری از بازیگران کلیدی منطقهای، بهدلایل ژئوپلیتیک و رقابتهای نفوذ، با بدبینی به این روند مینگرند یا روابط دوجانبهی جداگانه با طالبان را ترجیح میدهند. این شکاف، خود یکی از دلایل عمدهی بینتیجهماندن مذاکرات پیشین بوده است.
طالبان نیز با حفظ مواضع سختگیرانه، تا کنون هیچ نشانهای از آمادگی برای پذیرش نظم مشارکتی و حقوقمحور از خود نشان ندادهاند. آنچه از سوی آنها مشاهده میشود، تاکتیک است نه تغییر. در چنین فضایی، بدون فشار مؤثر بینالمللی، هرگونه پیشفرضِ خوشبینانه درباره تحول، بیشتر یک توهم سیاسی است.
راهکار پیشنهادی چیست؟
- روند صلح، زمانی پایدار خواهد بود که مردم افغانستان؛ اعم از زنان، جوانان، اقوام مختلف و نخبگان مستقل؛ در قلب این روند حضور داشته باشند و دخیل شوند.
-سازمان ملل باید بیطرفی واقعی خود را بازتعریف کرده و از نقش ابزارگونه برای رقابتهای قدرتها فاصله بگیرد.
-مشروعیت، باید از صندوق رأی و اراده مردم عبور کند، نه از کانال تعاملات فنی با ساختارهای غیرمنتخب.
-و نهایتاً: افغانستان را نباید صرف یک تهدید صرف امنیتی دانست، بلکه باید بهعنوان ملتی رنجدیده، با ظرفیت ایفای نقش سازنده در ثبات منطقهای به رسمیت شناخت.
Amu TV
@AmuTelevision
سرخط - بحران و انزوای افغانستان و بیعت خواهی طالبان؛ نقشه راه سازمان ملل برای آینده افغانستان راه به جایی خواهد برد؟
گفتوگو با رحمتالله نبیل، رییس پیشین امنیت ملی و عضو شورای رهبری حزب ملی آزادی افغانستان
این برنامه را در یوتیوب ببینید:⬇
youtu.be/chls-DtZGSw -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
مردم برای یک لقمه نان گرده میفروشند، اما طالبان «سمینار علمی» دربارهٔ ریش برگزار میکنند!
در کشوری که اقتصادش در کُما است و جوانان از بیکاری خودکشی میکنند و میمیرند، دغدغهٔ طالبان ریش انسانهای افغانستان است، نه نجات انسانهای افغانستان.
میگویند تراشیدن ریش، تقلید از دشمنان اسلام است؛ کاش میگفتند فقر، تحقیر و نادانی، تقلید از کیست؟
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
طالبان در دانشگاه فاریاب برنامهای را با نام «سمینار علمی اهمیت ریش در اسلام» برای دانشجویان و استادان برگزار کرد. رئیس گماشته طالبان در این دانشگاه، دلیل تراشیدن ریش را «تقلید از دشمنان اسلام و ناآگاهی از آموزههای دینی» دانست و مدعی شد که تراشیدن ریش از نگاه پزشکی ضرر دارد.
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
A recent Swiss media report reveals a disturbing proposal: the deportation of asylum seekers based solely on their ethnicity. If true, this would mark a grave breach of the 1951 Geneva Convention, UNHCR principles, and universal human rights.
Deporting people not for what they’ve done, but for who they are, echoes some of the darkest moments in European history; when identity alone became a crime.
Such ethnic profiling is both morally indefensible and legally prohibited. Many fleeing today are victims of extremist regimes, not their enablers. To treat them otherwise is unjust, dangerous, and sets a catastrophic precedent for asylum systems worldwide.
We urge:
- Swiss authorities to immediately clarify and reject any ethnicity-based deportation;
International institutions to uphold the principle of non-discrimination and individual protection.
The legitimacy of global refugee protection depends on rejecting collective punishment in all forms.
@UN @UNHumanRights @Refugees @IOM_news @SwissMFA @swiss_un @ECHR_CEDH @amnesty @hrw -
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
دوه ونې، دوه سیورې، دوه برخلیکونه: یو سیوری د ویښو، ژوراندو (متجسسو)، د پوهې، خبرو او بدلون مینهوالو انسانانو لپاره؛
بل سیوری د چوپ، بېغږه، بېاحساسه او رعيتصفتو پسونو لپاره.
طالب داسې راتلونکی د افغانستان لپاره غواړي، چې خلک یې تر سیوري لاندې یواځې «ژوندي وي»؛ نه پوه شي، نه وپوښتي، نه احساس ولري، نه راپورته شي؛ بلکې یوازې یو مطلق، بېارادې رعيت پاتې شي.
خو ویښ ملتونه داسې سیوری غواړي چې هلته فکر وده وکړي، او انسان وګړی وي، نه یو ړوند، مطیع او تابع رعيت.
فرق په سیوري کې نه دی؛ فرق د هماغه سیوري لاندې د فکرونو، ارادو او شعورونو په توپیر کې دی! -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
دو درخت، دو سایه، دو سرنوشت:
یکی، سایهای برای انسانهای بیدار، پرسشگر، مشتاق دانش، گفتوگو و تغییر؛
دیگری، پناهگاهی برای گوسفندانی خاموش، بیصدا، بیسؤال و رعیتصفت.
فکر طالبانی، برای افغانستان آیندهای میخواهد که مردم در زیر سایهاش فقط «باشند»؛ نه بفهمند، نه بپرسند، نه احساس داشته باشند، نه برخیزند؛ فقط رعیتی مطلق و مطیع، همچون رمهای بیاراده.
اما ملتهای زنده، سایهای میخواهند که در آن، اندیشه بروید، حق شکل بگیرد و انسان، شهروند باشد؛ نه پیرو کور، نه رعیتی زنجیربسته.
سایه یکیست، اما آنچه زیر سایه میروید، به تفاوت اندیشه و اراده بستگی دارد. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
دوه ونې، دوه سیورې، دوه برخلیکونه: یو سیوری د ویښو، ژوراندو (متجسسو)، د پوهې، خبرو او بدلون مینهوالو انسانانو لپاره؛
بل سیوری د چوپ، بېغږه، بېاحساسه او رعيتصفتو پسونو لپاره.
طالب داسې راتلونکی د افغانستان لپاره غواړي، چې خلک یې تر سیوري لاندې یواځې «ژوندي وي»؛ نه پوه شي، نه وپوښتي، نه احساس ولري، نه راپورته شي؛ بلکې یوازې یو مطلق، بېارادې رعيت پاتې شي.
خو ویښ ملتونه داسې سیوری غواړي چې هلته فکر وده وکړي، او انسان وګړی وي، نه یو ړوند، مطیع او تابع رعيت.
فرق په سیوري کې نه دی؛ فرق د هماغه سیوري لاندې د فکرونو، ارادو او شعورونو په توپیر کې دی! -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
برخی از رسانهها در دوران جمهوریت فربه شدند، اما در آزمون استبداد، راه سکوت و سازش را برگزیدند.
در مقابل، آمو در کنار چند رسانه بااصالت دیگر، بار مسئولیت و رسالت حرفهای را در عالم آواره گی بر دوش کشید.
امروز، دومین سالروز آغاز نشرات تلویزیون آموست؛ دو سال پایداری، صداقت و ایستادن در کنار مردم.
در زمانهای که خاموشی آسانترین گزینه است، آمو صدای کسانی شد که دیگر صدایی ندارند.
بهپیش، برای آگاهی، برای حقیقت، برای مردم!
Amu TV
@AmuTelevision
امروز دومین سالروز آغاز نشرات تلویزیون آمو است.
نشرات این تلویزیون دقیقاً دو سال پیش در چنین روزی از طریق ماهواره آغاز شد.This media couldn't be displayed. See it on the original post. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
کله چې ښکنځل د سیاسي شرافت د ارزونې معیار وګرځي، په داسې حال کې چې هېواد مو د تباهۍ په لمبو کې سوځي، نو دا نو اختلاف نه، بلکې یو ژور ناورین دی؛ هغه ناورین چې نوم یې ټولنیزه ښویېدنه ده!
زموږ په منځ کې ځینو نه یوازې اخلاق له لاسه ورکړي، بلکې خپل ټولنیز وجدان یې هم پخپلو لاسونو د ابتذال په تورو کندو کې خاورو ته سپارلی دی! -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
As an Afghan, the phrase “standing with” has long been met with skepticism; often perceived as ambiguous or even misleading due to past experiences. However, the recent message from the U.S. Secretary of Defense to India signals, at least on the surface, a notable shift in global posture. It appears the international community is beginning to prepare for real confrontation with the sponsors of extremism and terrorism in this region.
Secretary of War Pete Hegseth
@SecWar
Today, I spoke with Indian Defense Minister Singh @rajnathsingh to personally extend my deepest condolences for the loss of life in the heinous terrorist attack last week.
I offered my strong support. We stand with India and its great people -
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
این بحث را در محور سوال های ذیل دنبال
نمایید!
پیش از هر سخن، به خانواده عابده عزیز در تیوره غور، و به همه دختران و خانمهای که قربانی اجبار و خشونتاند، از ژرفای دل تسلیت میگویم.
خودسوزی عابده، فریادیست از درد یک ملت زخمی؛ فریاد نفرین ست علیه طالبان، و فریادی ست علیه وجدان هاییکه که دارند خاموش میشوند و در صدد تعامل با طالبان بخاطر اهداف شخصی هستند.
-چرا مقاله «فدرالیسم؛ نه تابو، نه توتم» را نوشتید؟
-آیا فدرالیسم راهحل مشکلات افغانستان است؟
-آیا هنوز موانعی برای عملیسازی فدرالیسم وجود دارد؟
-تعیین نوع نظام آینده افغانستان وظیفه کیست؟
-آیا اپوزیسیون مؤثر علیه طالبان وجود دارد؟
-چرا مخالفان طالبان نتوانستند متحد شوند؟
-آیا مردم میتوانند به این اپوزیسیون امیدوار باشند؟
-در درون طالبان چه میگذرد و چرا هنوز دوام آوردهاند؟
- بازی سراج حقانی چیست؟
آیا او آدرس تغییر است؟
-آیا تغییر در راه است یا خوشباوری؟
-جایگاه افغانستان در سیاست جهانی چیست؟ آیا هنوز اولویت است؟
- پروژه افغانستان چیست؟
- راه بیرون رفت چیست؟
دیدگاه: فدرالیسم، فرصت تاریخی یا خواب و خیال youtu.be/PEnM5mv5U7A via @YouTub -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
این بحث را در محور سوال های ذیل دنبال
نمایید!
پیش از هر سخن، به خانواده عابده عزیز در تیوره غور، و به همه دختران و خانمهای که قربانی اجبار و خشونتاند، از ژرفای دل تسلیت میگویم.
خودسوزی عابده، فریادیست از درد یک ملت زخمی؛ فریاد نفرین ست علیه طالبان، و فریادی ست علیه وجدان هاییکه که دارند خاموش میشوند و در صدد تعامل با طالبان بخاطر اهداف شخصی هستند.
-چرا مقاله «فدرالیسم؛ نه تابو، نه توتم» را نوشتید؟
-آیا فدرالیسم راهحل مشکلات افغانستان است؟
-آیا هنوز موانعی برای عملیسازی فدرالیسم وجود دارد؟
-تعیین نوع نظام آینده افغانستان وظیفه کیست؟
-آیا اپوزیسیون مؤثر علیه طالبان وجود دارد؟
-چرا مخالفان طالبان نتوانستند متحد شوند؟
-آیا مردم میتوانند به این اپوزیسیون امیدوار باشند؟
-در درون طالبان چه میگذرد و چرا هنوز دوام آوردهاند؟
- بازی سراج حقانی چیست؟
آیا او آدرس تغییر است؟
-آیا تغییر در راه است یا خوشباوری؟
-جایگاه افغانستان در سیاست جهانی چیست؟ آیا هنوز اولویت است؟
- پروژه افغانستان چیست؟
- راه بیرون رفت چیست؟
دیدگاه: فدرالیسم، فرصت تاریخی یا خواب و خیال youtu.be/PEnM5mv5U7A via @YouTub -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
The behavior of Pakistan’s military establishment reveals that manufacturing or escalating external crises has been a consistent tool for managing internal instability.
Rather than addressing political, economic, or social challenges through reform, the military has historically resorted to provoking “controlled tensions” with neighboring states to consolidate power, legitimize its authority, and suppress dissent.
These crises have also been instrumental in enhancing Pakistan’s regional leverage.
Although tactics have shifted from conventional warfare to asymmetric strategies and diplomatic brinkmanship, the underlying logic remains unchanged.
Today, this crisis-driven approach continues to shape Pakistan’s foreign and security policies, reflecting a deep-rooted prioritization of regime stability over genuine internal transformation.
Husain Haqqani
@husainhaqqani
Before the subsequent flow of events overtakes our consciousness, & everyone gets swept by their side’s narrative, let us remember that we are where we are because terrorists killed 26 innocent people in Kashmir on April 22. There should be no sympathy or support for terrorists.
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
نه تابو، نه توتم؛ آیا افغانستان برای نظام فدرالیسم آماده است؟ | افغانستان اینترنشنال www.afintl.com/202504274652?source=share-wa
-
Rahmatullah Nabil reposted
Hamasa Media
@MediaHamasa
هغه څه چې د اندېښنې وړ دي، د فدراليزم د بحث طرز دی.
د دې پر ځای چې فدراليزم په يوې ملي، حقوقي او عقلاني فضا کې مطرح شي، ډېری وخت په داسې فضا کې مطرح کېږي چې له ناوړه برداشتونو، احساساتي چلند، او قومي-هويتي سياليو ډکه وي.
د فدرالیزم ځينې مدافعان، که څه هم ښایي چې ښه نيت ولري؛ خو د هېواد د تاريخي او ټولنيزو شرايطو له دقیق درک پرته او د احتمالي ناوړه پايلو له تحلیل پرته، داسې دریځونه نیولي چې خپله د افراطي دریځونو، غلط فهمیو او ټولنيزو ناندریو سبب شوي دي.
بشپړه لیکنه ددې لینک په کیکاږلو ولولئ...
hamasamedia.com/archives/12460 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۲/۰۰
افغانستان، کشوری با تاریخ پرتنش، جامعهای متنوع و ساختار سیاسی شکننده، نیازمند گفتوگویی ملی در فضای باز و مسئولانه پیرامون مدلهای مختلف حکمرانی است.
اما فدراليزم در اصل جيست؟ ( توازن در عین تمرکز)
فدرالیسم در سادهترین شکل خود، یک نوع ساختار حکومتی است که در آن قدرت میان دولت مرکزی و حکومتهای محلی (مانند ایالات، ولایات یا مناطق) تقسیم میشود. این تقسیم قدرت به گونهای است که هر سطح از حکومت، صلاحیتها و مسئولیتهای مشخصی دارد؛ نه حکومت مرکزی میتواند همه چیز را كنترول کند، و نه واحدهای محلی کاملاً مستقل عمل میکنند.
برای اینکه چنین نظامی به درستی کار کند، باید دو شرط اصلی فراهم باشد:
۱. دولت مرکزی باید از مشروعیت، اقتدار و توانایی لازم برای حفظ هماهنگی و وحدت کشور برخوردار باشد.
۲. حکومتهای محلی نیز باید ظرفیت اداری، منابع انسانی و توان فنی برای ادارهی امور محلی خود را داشته باشند.
برای فهم بهتر این رابطه، میتوان فدرالیسم را به نظام شمسی تشبیه کرد. در این نظام، خورشید مرکز انرژی و نظم است و سیارات؛ یعنی حکومتهای محلی؛ هرکدام مدار خاص خود را دارند و بهطور مستقل حرکت میکنند. اما همهی این حرکات در هماهنگی با خورشید انجام میشود. اگر اين رابطه یا توازن بین خورشید و سیارات بههم بخورد، نه تنها یک سیاره، بلکه کل نظام دچار بیثباتی و فروپاشی خواهد شد. همانگونه که در فدرالیسم، ضعف بیش از حد دولت مرکزی یا خودسری مفرط ولایات، نظم و یکپارچگی کشور را تهدید میکند (Watts, 2008).
برای درک بهتر فرصتها و تهدیدهای فدرالیسم در افغانستان، ضروری است نگاهی تطبیقی به تجربههای کشورهای دیگر داشته باشیم. بررسی الگوهای موفق و شکستخورده، به ما کمک میکند تا نهتنها از مزایای فدرالیسم بیاموزیم، بلکه از خطرات آن نیز آگاه شویم.
تجربههای موفق فدرالیسم: ثبات در سایهی نهادسازی و وفاق
1. آلمان: فدرالیسم تعاونی: پس از جنگ جهانی دوم، آلمان با حمایت کشورهای غربی و با محوریت بازسازی نهادهای مدرن، نظام فدرالی را پایهگذاری کرد. این کشور با واگذاری اختیارات مشخص به ایالتها، همزمان یکپارچگی سیاست اقتصادی، خارجی، دفاعی و آموزشی را حفظ کرد. مشارکت ایالتها در نهادهایی مانند Bundesrat (شورای فدرال)، بهعنوان بازوی قانونگذاری فدرال، توازن قوا را تضمین میکند و از تمرکز یا فروپاشی جلوگیری مینماید (Watts, 2008).
2. هند: فدرالیسم مبتنی بر تنوع در چارچوب تمرکز نسبی: هند با بیش از ۲۰۰ زبان، صدها گروه قومی و چندین دین، یکی از متنوعترین کشورهای جهان است. اما قانون اساسی قدرتمند، نظام حزبی سراسری و برگزاری منظم انتخابات، زمینه وحدت در کثرت را فراهم کرده است. دولت مرکزی در حوزههای کلان مانند دفاع و سیاستخارجی کنترل دارد، در حالی که ایالتها نیز از اختیارات قابل توجهی برخوردارند (Suberu, 2001).
3. سوئیس؛ فدرالیسم مشارکتی و دموکراتیک: در کشوری با سه زبان رسمی، فدرالیسم در چارچوب دموکراسی مستقیم تقویت شده است. کانتونها (واحدهای محلی) در تصمیمگیریهای ملی از طریق همهپرسی و مشارکت مردمی نقشی مؤثر دارند. این مدل نهتنها به مدیریت تعارضات زبانی و فرهنگی کمک کرده، بلکه مشارکت سیاسی را نیز در همه سطوح تقویت کرده است.
تجربههای ناموفق فدرالیسم: هشدارهایی برای افغانستان
1. اتیوپی؛ فدرالیسم قومی منجر به تجزیه: مدل اتیوپی بر اساس خطوط قومی و زبانی بنا شد؛ اما این ساختار، بهجای وحدت، هویتهای تجزیهطلبانه را تقویت کرد. با افزایش مطالبات استقلالطلبانه و در غیاب نهادهای ملی فراگیر، کشور وارد یک جنگ داخلی تمامعیار شد که هنوز هم تلفات انسانی و سیاسی سنگینی دارد (Anderson, 2013).
2. سودان جنوبی؛ فروپاشی در سایه فساد و حمایت خارجی: پس از استقلال، سودان جنوبی نظامی بهظاهر فدرالی ایجاد کرد، اما بدون نهادهای اجرایی پاسخگو، نظام حزبی شفاف و بستر اجتماعی آماده. در عمل، فدرالیسم قومی بهانهای برای توزیع سلیقهای منابع شد، که در نهایت کشور را به جنگ داخلی و فروپاشی حکمرانی کشاند (UNDP, 2020).
3. عراق ؛ فدرالیسم ناکارآمد و نفوذپذیر: پس از سرنگونی رژیم صدام، عراق تحت فشار خارجی ساختار فدرالی را پذیرفت. با اعطای خودمختاری به اقلیم کردستان و برخی مناطق دیگر، دولت مرکزی بهشدت تضعیف شد. در غیاب انسجام حزبی و با نفوذ گسترده قدرتهای منطقهای، کشور درگیر تنشهای سیاسی، ملیشه های محلی و ضعف در سیاست خارجی شده است (Anderson, 2013).
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۱/۰۰
فدرالیسم؛ نه تابو، نه توتم
نوشته تحلیلی از من در مورد ظرفیتها، محدودیتها و پیشنیازهای ساختاری برای گفتوگو درباره فدرالیسم در افغانستان.
مقدمه: افغانستان امروز در یکی از حساسترین و پیچیدهترین لحظات تاریخ معاصر خود قرار گرفته است؛ لحظهای که نه تنها بازتابدهنده گذشتهی شکستخورده، بلکه بیانگر وضعیت بسیار نگرانکننده کنونی و افق مبهم و نامعلوم آینده نیز هست. ساختارهای سیاسی پیشین در کشورما، از سلطنت مشروطه گرفته تا جمهوریت پس از کنفرانس بن، هر یک بهگونهای خاص فروپاشیدند؛ یا به دلیل نداشتن مشروعیت مردمی لازم، یا به علت فساد گسترده و ساختارمند، و یا بهدلیل تحمیل نسخههایی که نه ریشه در بافت اجتماعی کشور داشتند و نه با واقعیتهای فرهنگی، تاریخی و قومی مردم افغانستان همخوانی داشتند. بسیاری از این مدلها، در سایهی سیاستهای خارجی و بازیهای ژئوپلیتیک طراحی و پیاده شدند، بدون آنکه زمینهسازی اجتماعی و نهادسازی بومی برای آنها صورت گرفته باشد.
در شرایط فعلی، طالبان به عنوان یک گروه ایدئولوژیک، با تکیه بر ابزارهای نظامی، شبکههای اطلاعاتی و حضور میدانی در اکثر نقاط کشور، ساختارهای اجرایی را به کنترل خود درآوردهاند. اما این وضعیت، اگرچه با خشونت و سرکوب توانسته دوام یابد، نمیتواند پایدار باشد. نه از منظر مشروعیت، نه از نگاه کارآمدی، و نه از جهت تطابق با خواستها و نیازهای واقعی جامعه. واقعیت انکارناپذیر این است که افغانستان نمیتواند برای همیشه در این وضعیت بلاتکلیف باقی بماند.
هدف ملی و جمعی باید عبور از این مرحلهی بحرانی باشد؛ اما عبور از طالبان و وضعیت فعلی بهمعنای توقف بحث درباره آینده سیاسی کشور نیست، بلکه به معنای ضرورت پرداختن هرچه سریعتر و دقیقتر به این بحث است. اکنون، بیش از هر زمان دیگری، نیاز به بازگشایی یک گفتوگوی عمیق، صادقانه، و مسئولانه در خصوص ساختار آیندهی نظام سیاسی افغانستان احساس میشود؛ گفتوگویی که نه از سر هیجان، بلکه بر اساس عقلانیت سیاسی، مصالح ملی، و منافع درازمدت کشور باشد.
در چنین بستری، طبیعی است که بحث «فدرالیسم» بهعنوان یکی از مدلهای بدیل حکمرانی مجدداً به میدان عمومی بازگردد. عدهای از فدرالیسم بهعنوان ابزاری برای تأمین عدالت اجتماعی، توزیع عادلانه منابع، مدیریت تنوع قومی، و ایجاد توازن قدرت میان مرکز و حاشیه دفاع میکنند. در مقابل، گروهی دیگر آن را تهدیدی جدی برای تمامیت ارضی، انسجام ملی و برافروخته شدن شکافهای قومی و زبانی قلمداد مینمایند. اما آنچه اهمیت دارد این است که نباید فدرالیسم به عنوان یک «تابو» در اذهان عمومی نهادینه گردد، همانگونه که نباید آن را بدون چونوچرا بهمثابه یک «توتم مقدس» پذیرفت. بحث بر سر یک مدل حکومتی، نه جرم است و نه خیانت. نقد آن نباید موجب طرد و برچسب زدن شود، و دفاع از آن نیز نباید به تحریک حساسیتهای قومی و زبانی منتهی گردد.
آنچه مایهی نگرانی است، شیوهی شکلگیری این گفتوگو در فضای سیاسی افغانستان است. بحث فدرالیسم، بهجای آنکه در یک چارچوب ملی، حقوقی، و عقلانی طرح شود، اغلب در فضای آغشته به سوءبرداشتها، هیجانات زودگذر و رقابتهای هویتی/قومی مطرح میشود. برخی از حامیان این مدل، هرچند با نیت خیرخواهانه، اما بدون درنظر گرفتن زمینههای تاریخی و اجتماعی کشور، و بدون تحلیل دقیق از پیامدهای ناخواسته، مواضعی اتخاذ کردهاند که خود به بروز بدفهمیها، افراطگرایی و حتی ایجاد تقابل اجتماعی دامن زده است.
از سوی دیگر، شماری از مخالفان فدرالیسم نیز، بهجای ارائه نقدهای تحلیلی و مبتنی بر داده و تجربه، صرفاً در واکنش به همین مواضع احساسی، آن را بهمثابه تهدیدی قطعی علیه وحدت ملی و موجودیت کشور معرفی میکنند. این افراد، گاه از سر نگرانی واقعی و گاه بر اساس تجربههای تلخ گذشته، دچار نوعی پیشداوری شتابزده شدهاند که فضا را برای یک گفتوگوی سالم تنگ میسازد. در نتیجه، این دوگانهسازی کاذب، گفتوگو پیرامون فدرالیسم را از مسیر طبیعی خود خارج کرده و آن را به یک موضوع سیاسی-هویتی دوقطبی بدل ساخته است.
این فضای مشوش و دوقطبی، چه از ناحیهی برخی حامیان ناآگاه و چه از سوی مخالفان واکنشی، باعث شده است که فدرالیسم، بهجای اینکه همچون یک الگوی قابل بحث در مسیر اصلاح ساختار قدرت در افغانستان در نظر گرفته شود، بهعنوان یک خطر بالقوه یا خط قرمز سیاسی نگریسته شود.
در چنین شرایطی، ضروری است که بهجای حذف یا تمجید مطلق، با نگاهی واقعگرایانه و تحلیلی به این مدل نگریست. باید مزایا و معایب، فرصتها و تهدیدها، شرایط پیشنیاز، و تجربیات جهانی مرتبط با فدرالیسم بهصورت دقیق و مقایسهای بررسی شوند. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۷/۰۰
اما در وضعیت فعلی، طرح آن بیش از آنکه راهحل باشد، میتواند زمینهساز یک بحران تازه در مسیر ملتسازی افغانستان تلقی شود.
آیندهی سیاسی افغانستان را نمیتوان بر پایهی شعار و واکنش ساخت؛ بلکه تنها بر اساس صداقت سیاسی، خرد جمعی، و ارادهای ملی برای تأسیس یک نظام عادلانه، مشروع و پاسخگو برای همهی شهروندان، فارغ از قوم، زبان یا منطقهشان، میتوان پایهگذاری کرد.
سخن آخر چشمانداز آینده: فدرالیسم در پرتو اصلاحات بنیادین، نه واکنشهای هیجانی
اگر افغانستان بتواند با خرد جمعی، عبور هوشمندانه از بحرانها، بازسازی نهادهای ملی، و تقویت مشارکت واقعی سیاسی و اجتماعی مسیر آینده خود را ترسیم کند، ممکن است در آیندهای نه چندان دور، گفتوگو دربارهی فدرالیسم یا دیگر ساختارهای حکومتداری، نه بهعنوان بحران، بلکه بهمثابه فرصتی تاریخی و عقلانی مطرح گردد.
روزی خواهد رسید که در پرتو وفاق ملی، با پشتوانهی احزاب سراسری، اطلاعات آماری شفاف، نهادهای مقتدر ملی، و قانون اساسی جدید و مشروع، فدرالیسم نیز مانند سایر مدلهای حکومتی، در فضای آرام، تحلیلمحور و مشارکتجویانه مورد بررسی قرار گیرد؛ نه به عنوان نسخهای فوری، بلکه به عنوان گزینهای مشروط به عبور از موانع امروز و فراهم ساختن بستر مناسب فردا.
اما تا آن زمان، مسئولیت نخبگان سیاسی، دانشگاهیان، فعالان مدنی و نسلنوظهور کشور آن است که این مسیر را نه از طریق شعار، هیجان، تحقیر یا تخریب دیگران، بلکه با اتکا بر آگاهی، صداقت، منطق و احساس مسئولیت طی کنند. اصلاحات، تنها در سایهی گفتوگو، شکیبایی و پذیرش تفاوتها شکل میگیرد.
در نهایت، اگر خواهان افغانستان عادلانه، پایدار و مبتنی بر ارادهی مردم هستیم، باید آینده را بر مبنای گفتگو و همفکری بنا کنیم؛ نه بر واکنشها و قطببندیهای هیجانی. گفتوگو دربارهی فدرالیسم و سایر ساختارهای سیاسی، زمانی ثمربخش خواهد بود که در پرتو اصلاحات بنیادین و در فضای همپذیری ملی صورت گیرد.
منابع
• Anderson, L. (2013). Ethnofederalism and the Failure of Democracy in Iraq. International Journal of Middle East Studies, 45(2), 293–310.
• AREU (2021). Decentralization in Afghanistan: Exploring Policy Options. Afghanistan Research and Evaluation Unit.
• NSIA (2019). Statistical Yearbook of Afghanistan 2018–2019. National Statistics and Information Authority.
• SIGAR (2021). Quarterly Report to the United States Congress – July 2021. Special Inspector General for Afghanistan Reconstruction.
• Suberu, R. T. (2001). Federalism and Ethnic Conflict in Nigeria. United States Institute of Peace Press.
• UNDP (2020). Afghanistan Human Development Report. United Nations Development Programme.
• Watts, R. L. (2008). Comparing Federal Systems (3rd ed.). McGill-Queen’s University Press.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۲/۰۰
افغانستان، کشوری با تاریخ پرتنش، جامعهای متنوع و ساختار سیاسی شکننده، نیازمند گفتوگویی ملی در فضای باز و مسئولانه پیرامون مدلهای مختلف حکمرانی است.
اما فدراليزم در اصل جيست؟ ( توازن در عین تمرکز)
فدرالیسم در سادهترین شکل خود، یک نوع ساختار حکومتی است که در آن قدرت میان دولت مرکزی و حکومتهای محلی (مانند ایالات، ولایات یا مناطق) تقسیم میشود. این تقسیم قدرت به گونهای است که هر سطح از حکومت، صلاحیتها و مسئولیتهای مشخصی دارد؛ نه حکومت مرکزی میتواند همه چیز را كنترول کند، و نه واحدهای محلی کاملاً مستقل عمل میکنند.
برای اینکه چنین نظامی به درستی کار کند، باید دو شرط اصلی فراهمباشد:
۱. دولت مرکزی باید از مشروعیت، اقتدار و توانایی لازم برای حفظ هماهنگی و وحدت کشور برخوردار باشد.
۲. حکومتهای محلی نیز باید ظرفیت اداری، منابع انسانی و توان فنی برای ادارهی امور محلی خود را داشته باشند.
برای فهم بهتر این رابطه، میتوان فدرالیسم را به نظام شمسی تشبیه کرد. در این نظام، خورشید مرکز انرژی و نظم است و سیارات؛ یعنی حکومتهای محلی؛ هرکدام مدار خاص خود را دارند و بهطور مستقل حرکت میکنند. اما همهی این حرکات در هماهنگی با خورشید انجام میشود. اگر اين رابطه یا توازن بین خورشید و سیارات بههم بخورد، نه تنها یک سیاره، بلکه کل نظام دچار بیثباتی و فروپاشی خواهد شد. همانگونه که در فدرالیسم، ضعف بیش از حد دولت مرکزی یا خودسری مفرط ولایات، نظم و یکپارچگی کشور را تهدید میکند (Watts, 2008).
برای درک بهتر فرصتها و تهدیدهای فدرالیسم در افغانستان، ضروری است نگاهی تطبیقی به تجربههای کشورهای دیگر داشته باشیم. بررسی الگوهای موفق و شکستخورده، به ما کمک میکند تا نهتنها از مزایای فدرالیسم بیاموزیم، بلکه از خطرات آن نیز آگاه شویم.
تجربههای موفق فدرالیسم: ثبات در سایهی نهادسازی و وفاق
1. آلمان: فدرالیسم تعاونی: پس از جنگ جهانی دوم، آلمان با حمایت کشورهای غربی و با محوریت بازسازی نهادهای مدرن، نظام فدرالی را پایهگذاری کرد. این کشور با واگذاری اختیارات مشخص به ایالتها، همزمان یکپارچگی سیاست اقتصادی، خارجی، دفاعی و آموزشی را حفظ کرد. مشارکت ایالتها در نهادهایی مانند Bundesrat (شورای فدرال)، بهعنوان بازوی قانونگذاری فدرال، توازن قوا را تضمین میکند و از تمرکز یا فروپاشی جلوگیری مینماید (Watts, 2008).
2. هند: فدرالیسم مبتنی بر تنوع در چارچوب تمرکز نسبی: هند با بیش از ۲۰۰ زبان، صدها گروه قومی و چندین دین، یکی از متنوعترین کشورهای جهان است. اما قانون اساسی قدرتمند، نظام حزبی سراسری و برگزاری منظم انتخابات، زمینه وحدت در کثرت را فراهم کرده است. دولت مرکزی در حوزههای کلان مانند دفاع و سیاستخارجی کنترل دارد، در حالی که ایالتها نیز از اختیارات قابل توجهی برخوردارند (Suberu, 2001).
3. سوئیس؛ فدرالیسم مشارکتی و دموکراتیک: در کشوری با سه زبان رسمی، فدرالیسم در چارچوب دموکراسی مستقیم تقویت شده است. کانتونها (واحدهای محلی) در تصمیمگیریهای ملی از طریق همهپرسی و مشارکت مردمی نقشی مؤثر دارند. این مدل نهتنها به مدیریت تعارضات زبانی و فرهنگی کمک کرده، بلکه مشارکت سیاسی را نیز در همه سطوح تقویت کرده است.
تجربههای ناموفق فدرالیسم: هشدارهایی برای افغانستان
1. اتیوپی؛ فدرالیسم قومی منجر به تجزیه: مدل اتیوپی بر اساس خطوط قومی و زبانی بنا شد؛ اما این ساختار، بهجای وحدت، هویتهای تجزیهطلبانه را تقویت کرد. با افزایش مطالبات استقلالطلبانه و در غیاب نهادهای ملی فراگیر، کشور وارد یک جنگ داخلی تمامعیار شد که هنوز هم تلفات انسانی و سیاسی سنگینی دارد (Anderson, 2013).
2. سودان جنوبی؛ فروپاشی در سایه فساد و حمایت خارجی: پس از استقلال، سودان جنوبی نظامی بهظاهر فدرالی ایجاد کرد، اما بدون نهادهای اجرایی پاسخگو، نظام حزبی شفاف و بستر اجتماعی آماده. در عمل، فدرالیسم قومی بهانهای برای توزیع سلیقهای منابع شد، که در نهایت کشور را به جنگ داخلی و فروپاشی حکمرانی کشاند (UNDP, 2020).
3. عراق ؛ فدرالیسم ناکارآمد و نفوذپذیر: پس از سرنگونی رژیم صدام، عراق تحت فشار خارجی ساختار فدرالی را پذیرفت. با اعطای خودمختاری به اقلیم کردستان و برخی مناطق دیگر، دولت مرکزی بهشدت تضعیف شد. در غیاب انسجام حزبی و با نفوذ گسترده قدرتهای منطقهای، کشور درگیر تنشهای سیاسی، ملیشه های محلی و ضعف در سیاست خارجی شده است (Anderson, 2013).
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۱/۰۰
فدرالیسم؛ نه تابو، نه توتم
نوشته تحلیلی از من در مورد ظرفیتها، محدودیتها و پیشنیازهای ساختاری برای گفتوگو درباره فدرالیسم در افغانستان.
مقدمه: افغانستان امروز در یکی از حساسترین و پیچیدهترین لحظات تاریخ معاصر خود قرار گرفته است؛ لحظهای که نه تنها بازتابدهنده گذشتهی شکستخورده، بلکه بیانگر وضعیت بسیار نگرانکننده کنونی و افق مبهم و نامعلوم آینده نیز هست. ساختارهای سیاسی پیشین در کشورما، از سلطنت مشروطه گرفته تا جمهوریت پس از کنفرانس بن، هر یک بهگونهای خاص فروپاشیدند؛ یا به دلیل نداشتن مشروعیت مردمی لازم، یا به علت فساد گسترده و ساختارمند، و یا بهدلیل تحمیل نسخههایی که نه ریشه در بافت اجتماعی کشور داشتند و نه با واقعیتهای فرهنگی، تاریخی و قومی مردم افغانستان همخوانی داشتند. بسیاری از این مدلها، در سایهی سیاستهای خارجی و بازیهای ژئوپلیتیک طراحی و پیاده شدند، بدون آنکه زمینهسازی اجتماعی و نهادسازی بومی برای آنها صورت گرفته باشد.
در شرایط فعلی، طالبان به عنوان یک گروه ایدئولوژیک، با تکیه بر ابزارهای نظامی، شبکههای اطلاعاتی و حضور میدانی در اکثر نقاط کشور، ساختارهای اجرایی را به کنترل خود درآوردهاند. اما این وضعیت، اگرچه با خشونت و سرکوب توانسته دوام یابد، نمیتواند پایدار باشد. نه از منظر مشروعیت، نه از نگاه کارآمدی، و نه از جهت تطابق با خواستها و نیازهای واقعی جامعه. واقعیت انکارناپذیر این است که افغانستان نمیتواند برای همیشه در این وضعیت بلاتکلیف باقی بماند.
هدف ملی و جمعی باید عبور از این مرحلهی بحرانی باشد؛ اما عبور از طالبان و وضعیت فعلی بهمعنای توقف بحث درباره آینده سیاسی کشور نیست، بلکه به معنای ضرورت پرداختن هرچه سریعتر و دقیقتر به این بحث است. اکنون، بیش از هر زمان دیگری، نیاز به بازگشایی یک گفتوگوی عمیق، صادقانه، و مسئولانه در خصوص ساختار آیندهی نظام سیاسی افغانستان احساس میشود؛ گفتوگویی که نه از سر هیجان، بلکه بر اساس عقلانیت سیاسی، مصالح ملی، و منافع درازمدت کشور باشد.
در چنین بستری، طبیعی است که بحث «فدرالیسم» بهعنوان یکی از مدلهای بدیل حکمرانی مجدداً به میدان عمومی بازگردد. عدهای از فدرالیسم بهعنوان ابزاری برای تأمین عدالت اجتماعی، توزیع عادلانه منابع، مدیریت تنوع قومی، و ایجاد توازن قدرت میان مرکز و حاشیه دفاع میکنند. در مقابل، گروهی دیگر آن را تهدیدی جدی برای تمامیت ارضی، انسجام ملی و برافروخته شدن شکافهای قومی و زبانی قلمداد مینمایند. اما آنچه اهمیت دارد این است که نباید فدرالیسم به عنوان یک «تابو» در اذهان عمومی نهادینه گردد، همانگونه که نباید آن را بدون چونوچرا بهمثابه یک «توتم مقدس» پذیرفت. بحث بر سر یک مدل حکومتی، نه جرم است و نه خیانت. نقد آن نباید موجب طرد و برچسب زدن شود، و دفاع از آن نیز نباید به تحریک حساسیتهای قومی و زبانی منتهی گردد.
آنچه مایهی نگرانی است، شیوهی شکلگیری این گفتوگو در فضای سیاسی افغانستان است. بحث فدرالیسم، بهجای آنکه در یک چارچوب ملی، حقوقی، و عقلانی طرح شود، اغلب در فضای آغشته به سوءبرداشتها، هیجانات زودگذر و رقابتهای هویتی/قومی مطرح میشود. برخی از حامیان این مدل، هرچند با نیت خیرخواهانه، اما بدون درنظر گرفتن زمینههای تاریخی و اجتماعی کشور، و بدون تحلیل دقیق از پیامدهای ناخواسته، مواضعی اتخاذ کردهاند که خود به بروز بدفهمیها، افراطگرایی و حتی ایجاد تقابل اجتماعی دامن زده است.
از سوی دیگر، شماری از مخالفان فدرالیسم نیز، بهجای ارائه نقدهای تحلیلی و مبتنی بر داده و تجربه، صرفاً در واکنش به همین مواضع احساسی، آن را بهمثابه تهدیدی قطعی علیه وحدت ملی و موجودیت کشور معرفی میکنند. این افراد، گاه از سر نگرانی واقعی و گاه بر اساس تجربههای تلخ گذشته، دچار نوعی پیشداوری شتابزده شدهاند که فضا را برای یک گفتوگوی سالم تنگ میسازد. در نتیجه، این دوگانهسازی کاذب، گفتوگو پیرامون فدرالیسم را از مسیر طبیعی خود خارج کرده و آن را به یک موضوع سیاسی-هویتی دوقطبی بدل ساخته است.
این فضای مشوش و دوقطبی، چه از ناحیهی برخی حامیان ناآگاه و چه از سوی مخالفان واکنشی، باعث شده است که فدرالیسم، بهجای اینکه همچون یک الگوی قابل بحث در مسیر اصلاح ساختار قدرت در افغانستان در نظر گرفته شود، بهعنوان یک خطر بالقوه یا خط قرمز سیاسی نگریسته شود.
در چنین شرایطی، ضروری است که بهجای حذف یا تمجید مطلق، با نگاهی واقعگرایانه و تحلیلی به این مدل نگریست. باید مزایا و معایب، فرصتها و تهدیدها، شرایط پیشنیاز، و تجربیات جهانی مرتبط با فدرالیسم بهصورت دقیق و مقایسهای بررسی شوند. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۶/۰۰
10. تثبیت سیاست خارجی در اختیار دولت مرکزی با مشارکت مشورتی ولایات: حتی در نظامهای فدرالی پیشرفته نیز، سیاست خارجی، امنیت ملی و روابط بینالمللی در انحصار دولت مرکزی است. در افغانستان نیز این اصل باید بدون ابهام حفظ شود، اما با مشورت و اطلاع ولایات در موارد حساس.
برای حفظ انسجام کشور، و عبور از چالش ها و رفتن بسوی ساختار های کار آمد سیاسی افغانستان نیازمند نهادهای ملی، مستقل و مقتدر در عرصههای ٬ تقنینی٬ سیاست خارجی٬ دفاع ملی و امنیت٬ استخبارات و اطلاعات٬ قضایه/عدلیه، مالیه، حسابدهی و نظارت میباشد.
این نهادها باید در اختیار دولت ملی باقی بمانند تا از تبدیل شدن کشور به واحدهای پراکنده و متضاد جلوگیری شود.
فدرالیسم یک بحث آیندهمحور است، نه نسخه فوری. بدون عبور از مراحل دهگانه بالا، صحبت از فدرالیسم یک اقدام شتابزده و بحرانساز است. اولویت باید بازسازی اعتماد، ایجاد نهاد، وفاق ملی و نظام پاسخگو باشد. آینده افغانستان در تمرکز عقلانی قدرت، مشارکت عادلانه، و اصلاحاتساختاری نهفته است؛ نه در شکستن ناپختهی قدرت.
پیامدهای خطرناک طرح شتابزده فدرالیسم:
تجربهی تاریخی کشورهای پسا بحران مشابه با افغانستان نشان داده است که طرح شتابزدهی نظام فدرالی در نبود نهادهای نظارتی، احزاب ملی و وفاق عمومی، نه تنها میتواند به تشکیل ساختارهای شبهدولتی قومی در ولایتها منجر شود، بلکه با مشروعیتبخشی به زورمندان و شبکههای مافیایی محلی، کشور را در مسیر تجزیه خزنده، افزایش درگیریهای مسلحانه و بیثباتی مزمن سوق میدهد. در چنین شرایطی، شکافهای قومی و زبانی، که حال هم یکی از عوامل بحرانزای افغانستان تبدیل شده، ممکن است به خطوط مقدم نزاعهای منطقهای و بینالمللی تبدیل شوند.
نتیجهگیری: فدرالیسم؛ شاید در آینده، اما نه برای افغانستان امروزو پسا طالبان:
فدرالیسم، مانند هر الگوی دیگر حکومتداری، زمانی میتواند بهعنوان یکی از گزینههای قابل بررسی در ساختار سیاسی افغانستان مطرح شود که کشور از ثبات نسبی برخوردار بوده، نهادهای ملی استوار گردیده و بسترهایحقوقی، اداری و اجتماعی لازم برای آن فراهم باشد. اما واقعیت این است که در شرایط شکنندهی کنونی، طرح شتابزدهی چنین نظامی نهتنها راهگشا نیست، بلکه میتواند کشور را وارد مرحلهای تازه از پیچیدگی و بحران کند.
افغانستان پسا طالبان، پیش از بازنگری در ساختار قدرت، نیازمند عبور از یک مرحلهی عمیق بازسازی سیاسی، اجتماعی و نهادی است. در این مرحله، مهمتر از هر چیز، اعتماد ازدسترفته میان مردم و دولت، میان اقوام و گروهها، میان مرکز و ولایتها، قریه و شهر، و حتی میان نهادهای آموزشی، مذهبی و مدنی باید بهگونهای تدریجی و پایدار بازسازی شود. این اعتماد زمانی احیا خواهد شد که نهادهای ملی مستقل، رسانههای آزاد، احزاب سراسری، و نظام عدلی عادل و شفاف شکل بگیرند. همچنین باید اطلاعات دقیق آماری فراهم گردد، ظرفیت اداره محلی تقویت شود و دخالتهای بیرونی در امور داخلی کشور کاهش یابد.
در نبود چنین زمینههایی، ورود به بحث فدرالیسم در عمل نه به تحقق عدالت خواهد انجامید، و نه به افزایش مشارکت؛ بلکه زمینهساز بیاعتمادی، تشدید شکافهای هویتی و در نهایت تضعیف انسجام ملی خواهد بود. تجربههای تاریخی و منطقهای نیز نشان دادهاند که فدرالیسم، اگر بدون وفاق ملی و نهادهای پاسخگو مطرح گردد، بیشتر به تجزیه سیاسی، فساد ساختاری و انحصارگرایی محلی منجر میشود.
تجربهی افغانستان در دهههای گذشته، ما را به این درک رسانده است که هیچ ساختار سیاسی در خلأ و بدون بسترهای حقوقی و نهادی موفق نمیشود. فدرالیسم نیز استثنا نیست. پیش از تقسیم قدرت، باید مشروعیت ساختارها را بازسازی کرد؛ پیش از پرداختن به مدلهای حکومتی، باید به وفاق ملی رسید.
متأسفانه، در فضای فعلی، گاه اظهارات از سوی برخی موافقان یا مخالفان فدرالیسم، نه به تعمیق فهم سیاسی، بلکه به جریحهدار شدن احساسات عمومی و تقویت دیوارهای بیاعتمادی انجامیده است. باید با صداقت و آرامش سیاسی تأکید کرد که توهین، تحقیر و تحریک، هرگز نمیتوانند راهگشای گفتوگویی ملی و مشروع باشند؛ چه درباره فدرالیسم، و چه درباره هر گزینهی دیگر.
امروز، بیش از هر زمان، افغانستان نیازمند گفتوگویی ملی، آرام و مسئولانهاست؛ گفتوگویی که از هیجان عبور کند و به اقناع برسد، از انحصار فاصله بگیرد و به مشارکت فراگیر نزدیک شود، و به جای تمرکز بر اختلافات، بر نقاط اشتراک تکیه نماید.
اگر فدرالیسم، در آیندهای محتمل، در فضایی سالم و با مشارکت گستردهی سیاسی، حقوقی و اجتماعی مطرح گردد، میتوان درباره آن با عقلانیت گفتوگو کرد.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۲/۰۰
افغانستان، کشوری با تاریخ پرتنش، جامعهای متنوع و ساختار سیاسی شکننده، نیازمند گفتوگویی ملی در فضای باز و مسئولانه پیرامون مدلهای مختلف حکمرانی است.
اما فدراليزم در اصل جيست؟ ( توازن در عین تمرکز)
فدرالیسم در سادهترین شکل خود، یک نوع ساختار حکومتی است که در آن قدرت میان دولت مرکزی و حکومتهای محلی (مانند ایالات، ولایات یا مناطق) تقسیم میشود. این تقسیم قدرت به گونهای است که هر سطح از حکومت، صلاحیتها و مسئولیتهای مشخصی دارد؛ نه حکومت مرکزی میتواند همه چیز را كنترول کند، و نه واحدهای محلی کاملاً مستقل عمل میکنند.
برای اینکه چنین نظامی به درستی کار کند، باید دو شرط اصلی فراهمباشد:
۱. دولت مرکزی باید از مشروعیت، اقتدار و توانایی لازم برای حفظ هماهنگی و وحدت کشور برخوردار باشد.
۲. حکومتهای محلی نیز باید ظرفیت اداری، منابع انسانی و توان فنی برای ادارهی امور محلی خود را داشته باشند.
برای فهم بهتر این رابطه، میتوان فدرالیسم را به نظام شمسی تشبیه کرد. در این نظام، خورشید مرکز انرژی و نظم است و سیارات؛ یعنی حکومتهای محلی؛ هرکدام مدار خاص خود را دارند و بهطور مستقل حرکت میکنند. اما همهی این حرکات در هماهنگی با خورشید انجام میشود. اگر اين رابطه یا توازن بین خورشید و سیارات بههم بخورد، نه تنها یک سیاره، بلکه کل نظام دچار بیثباتی و فروپاشی خواهد شد. همانگونه که در فدرالیسم، ضعف بیش از حد دولت مرکزی یا خودسری مفرط ولایات، نظم و یکپارچگی کشور را تهدید میکند (Watts, 2008).
برای درک بهتر فرصتها و تهدیدهای فدرالیسم در افغانستان، ضروری است نگاهی تطبیقی به تجربههای کشورهای دیگر داشته باشیم. بررسی الگوهای موفق و شکستخورده، به ما کمک میکند تا نهتنها از مزایای فدرالیسم بیاموزیم، بلکه از خطرات آن نیز آگاه شویم.
تجربههای موفق فدرالیسم: ثبات در سایهی نهادسازی و وفاق
1. آلمان: فدرالیسم تعاونی: پس از جنگ جهانی دوم، آلمان با حمایت کشورهای غربی و با محوریت بازسازی نهادهای مدرن، نظام فدرالی را پایهگذاری کرد. این کشور با واگذاری اختیارات مشخص به ایالتها، همزمان یکپارچگی سیاست اقتصادی، خارجی، دفاعی و آموزشی را حفظ کرد. مشارکت ایالتها در نهادهایی مانند Bundesrat (شورای فدرال)، بهعنوان بازوی قانونگذاری فدرال، توازن قوا را تضمین میکند و از تمرکز یا فروپاشی جلوگیری مینماید (Watts, 2008).
2. هند: فدرالیسم مبتنی بر تنوع در چارچوب تمرکز نسبی: هند با بیش از ۲۰۰ زبان، صدها گروه قومی و چندین دین، یکی از متنوعترین کشورهای جهان است. اما قانون اساسی قدرتمند، نظام حزبی سراسری و برگزاری منظم انتخابات، زمینه وحدت در کثرت را فراهم کرده است. دولت مرکزی در حوزههای کلان مانند دفاع و سیاستخارجی کنترل دارد، در حالی که ایالتها نیز از اختیارات قابل توجهی برخوردارند (Suberu, 2001).
3. سوئیس؛ فدرالیسم مشارکتی و دموکراتیک: در کشوری با سه زبان رسمی، فدرالیسم در چارچوب دموکراسی مستقیم تقویت شده است. کانتونها (واحدهای محلی) در تصمیمگیریهای ملی از طریق همهپرسی و مشارکت مردمی نقشی مؤثر دارند. این مدل نهتنها به مدیریت تعارضات زبانی و فرهنگی کمک کرده، بلکه مشارکت سیاسی را نیز در همه سطوح تقویت کرده است.
تجربههای ناموفق فدرالیسم: هشدارهایی برای افغانستان
1. اتیوپی؛ فدرالیسم قومی منجر به تجزیه: مدل اتیوپی بر اساس خطوط قومی و زبانی بنا شد؛ اما این ساختار، بهجای وحدت، هویتهای تجزیهطلبانه را تقویت کرد. با افزایش مطالبات استقلالطلبانه و در غیاب نهادهای ملی فراگیر، کشور وارد یک جنگ داخلی تمامعیار شد که هنوز هم تلفات انسانی و سیاسی سنگینی دارد (Anderson, 2013).
2. سودان جنوبی؛ فروپاشی در سایه فساد و حمایت خارجی: پس از استقلال، سودان جنوبی نظامی بهظاهر فدرالی ایجاد کرد، اما بدون نهادهای اجرایی پاسخگو، نظام حزبی شفاف و بستر اجتماعی آماده. در عمل، فدرالیسم قومی بهانهای برای توزیع سلیقهای منابع شد، که در نهایت کشور را به جنگ داخلی و فروپاشی حکمرانی کشاند (UNDP, 2020).
3. عراق ؛ فدرالیسم ناکارآمد و نفوذپذیر: پس از سرنگونی رژیم صدام، عراق تحت فشار خارجی ساختار فدرالی را پذیرفت. با اعطای خودمختاری به اقلیم کردستان و برخی مناطق دیگر، دولت مرکزی بهشدت تضعیف شد. در غیاب انسجام حزبی و با نفوذ گسترده قدرتهای منطقهای، کشور درگیر تنشهای سیاسی، ملیشه های محلی و ضعف در سیاست خارجی شده است (Anderson, 2013).
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۱/۰۰
فدرالیسم؛ نه تابو، نه توتم
نوشته تحلیلی از من در مورد ظرفیتها، محدودیتها و پیشنیازهای ساختاری برای گفتوگو درباره فدرالیسم در افغانستان.
مقدمه: افغانستان امروز در یکی از حساسترین و پیچیدهترین لحظات تاریخ معاصر خود قرار گرفته است؛ لحظهای که نه تنها بازتابدهنده گذشتهی شکستخورده، بلکه بیانگر وضعیت بسیار نگرانکننده کنونی و افق مبهم و نامعلوم آینده نیز هست. ساختارهای سیاسی پیشین در کشورما، از سلطنت مشروطه گرفته تا جمهوریت پس از کنفرانس بن، هر یک بهگونهای خاص فروپاشیدند؛ یا به دلیل نداشتن مشروعیت مردمی لازم، یا به علت فساد گسترده و ساختارمند، و یا بهدلیل تحمیل نسخههایی که نه ریشه در بافت اجتماعی کشور داشتند و نه با واقعیتهای فرهنگی، تاریخی و قومی مردم افغانستان همخوانی داشتند. بسیاری از این مدلها، در سایهی سیاستهای خارجی و بازیهای ژئوپلیتیک طراحی و پیاده شدند، بدون آنکه زمینهسازی اجتماعی و نهادسازی بومی برای آنها صورت گرفته باشد.
در شرایط فعلی، طالبان به عنوان یک گروه ایدئولوژیک، با تکیه بر ابزارهای نظامی، شبکههای اطلاعاتی و حضور میدانی در اکثر نقاط کشور، ساختارهای اجرایی را به کنترل خود درآوردهاند. اما این وضعیت، اگرچه با خشونت و سرکوب توانسته دوام یابد، نمیتواند پایدار باشد. نه از منظر مشروعیت، نه از نگاه کارآمدی، و نه از جهت تطابق با خواستها و نیازهای واقعی جامعه. واقعیت انکارناپذیر این است که افغانستان نمیتواند برای همیشه در این وضعیت بلاتکلیف باقی بماند.
هدف ملی و جمعی باید عبور از این مرحلهی بحرانی باشد؛ اما عبور از طالبان و وضعیت فعلی بهمعنای توقف بحث درباره آینده سیاسی کشور نیست، بلکه به معنای ضرورت پرداختن هرچه سریعتر و دقیقتر به این بحث است. اکنون، بیش از هر زمان دیگری، نیاز به بازگشایی یک گفتوگوی عمیق، صادقانه، و مسئولانه در خصوص ساختار آیندهی نظام سیاسی افغانستان احساس میشود؛ گفتوگویی که نه از سر هیجان، بلکه بر اساس عقلانیت سیاسی، مصالح ملی، و منافع درازمدت کشور باشد.
در چنین بستری، طبیعی است که بحث «فدرالیسم» بهعنوان یکی از مدلهای بدیل حکمرانی مجدداً به میدان عمومی بازگردد. عدهای از فدرالیسم بهعنوان ابزاری برای تأمین عدالت اجتماعی، توزیع عادلانه منابع، مدیریت تنوع قومی، و ایجاد توازن قدرت میان مرکز و حاشیه دفاع میکنند. در مقابل، گروهی دیگر آن را تهدیدی جدی برای تمامیت ارضی، انسجام ملی و برافروخته شدن شکافهای قومی و زبانی قلمداد مینمایند. اما آنچه اهمیت دارد این است که نباید فدرالیسم به عنوان یک «تابو» در اذهان عمومی نهادینه گردد، همانگونه که نباید آن را بدون چونوچرا بهمثابه یک «توتم مقدس» پذیرفت. بحث بر سر یک مدل حکومتی، نه جرم است و نه خیانت. نقد آن نباید موجب طرد و برچسب زدن شود، و دفاع از آن نیز نباید به تحریک حساسیتهای قومی و زبانی منتهی گردد.
آنچه مایهی نگرانی است، شیوهی شکلگیری این گفتوگو در فضای سیاسی افغانستان است. بحث فدرالیسم، بهجای آنکه در یک چارچوب ملی، حقوقی، و عقلانی طرح شود، اغلب در فضای آغشته به سوءبرداشتها، هیجانات زودگذر و رقابتهای هویتی/قومی مطرح میشود. برخی از حامیان این مدل، هرچند با نیت خیرخواهانه، اما بدون درنظر گرفتن زمینههای تاریخی و اجتماعی کشور، و بدون تحلیل دقیق از پیامدهای ناخواسته، مواضعی اتخاذ کردهاند که خود به بروز بدفهمیها، افراطگرایی و حتی ایجاد تقابل اجتماعی دامن زده است.
از سوی دیگر، شماری از مخالفان فدرالیسم نیز، بهجای ارائه نقدهای تحلیلی و مبتنی بر داده و تجربه، صرفاً در واکنش به همین مواضع احساسی، آن را بهمثابه تهدیدی قطعی علیه وحدت ملی و موجودیت کشور معرفی میکنند. این افراد، گاه از سر نگرانی واقعی و گاه بر اساس تجربههای تلخ گذشته، دچار نوعی پیشداوری شتابزده شدهاند که فضا را برای یک گفتوگوی سالم تنگ میسازد. در نتیجه، این دوگانهسازی کاذب، گفتوگو پیرامون فدرالیسم را از مسیر طبیعی خود خارج کرده و آن را به یک موضوع سیاسی-هویتی دوقطبی بدل ساخته است.
این فضای مشوش و دوقطبی، چه از ناحیهی برخی حامیان ناآگاه و چه از سوی مخالفان واکنشی، باعث شده است که فدرالیسم، بهجای اینکه همچون یک الگوی قابل بحث در مسیر اصلاح ساختار قدرت در افغانستان در نظر گرفته شود، بهعنوان یک خطر بالقوه یا خط قرمز سیاسی نگریسته شود.
در چنین شرایطی، ضروری است که بهجای حذف یا تمجید مطلق، با نگاهی واقعگرایانه و تحلیلی به این مدل نگریست. باید مزایا و معایب، فرصتها و تهدیدها، شرایط پیشنیاز، و تجربیات جهانی مرتبط با فدرالیسم بهصورت دقیق و مقایسهای بررسی شوند. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۵/۰۰
ده مرحلهی اساسی پیش از ورود به بحث فدرالیسم:
1. تقویت همبستگی ملی و آموزش حقوق و مسئولیتهای شهروندی: در کشوری با تنوع گسترده قومی، زبانی و مذهبی، نخستین گام برای هر نوع تغییر ساختاری، تقویت حس همزیستی و همدلی میان مردم مناطق مختلف است. از طریق آموزش رسمی، رسانههای آزاد و گفتوگوهایمردمی، باید این مفهوم گسترش یابد که همه شهروندان با هر زبان و منطقهای، در آیندهی مشترک کشور نقش و حقوق مساوی دارند.
2. ایجاد احزاب سراسری با حمایت قانونی از تنوع: با آنکه در نظام ایدئولوژیک طالبان هیچگونه تحمل برای تنوع دیدگاه، مشارکت آزاد سیاسی و رقابت سالم حزبی وجود ندارد، تجربهی نظام جمهوری نیز در این زمینه خالی از ضعف نبود. در ساختار جمهوریت، بیشتر احزاب سیاسی ماهیت قومی، محلی یا وابسته به شخصیتها و خاندانهای خاص داشتند٬ و کمتر توانستند بهعنوان نهادهای ملی، برنامهمحور و پاسخگو ظاهر شوند. این در حالی است که فدرالیسم، در صورت طرح، نیازمند وجود احزاب سراسری و چندقومیتی است که منافع عمومی کشور را نمایندگی کنند، نه منافع محدود قومی یا منطقهای را. از همینرو، بازنگری در قانون احزاب و اصلاح نظام سیاسی بهگونهای که زمینهساز شکلگیری احزاب ملی، چندبُعدی و مبتنی بر برنامه باشد، از جمله پیشنیازهای هرگونه تحول ساختاری از جمله بحث فدرالیسم بهشمار میرود
در غیاب احزاب ملی، هر مدل غیرمتمرکز منجر به اقتدارگرایی محلی خواهد شد. باید با اصلاح قانون احزاب، زمینه شکلگیری جریانهای برنامهمحور، ملی و پاسخگو فراهم گردد (AREU, 2021).
3. اجرای سرشماری ملی با نظارت بینالمللی: بدون داشتن آمار دقیق از جمعیت، توزیع قومی، جغرافیایی و اقتصادی، برنامهریزی برای تقسیم منابع و قدرت ممکن نیست. سرشماری شفاف و بیطرفانه باید با نظارت نهادهای بینالمللی و داخلی انجام شود تا اعتماد مردم را جلب کند.(NSIA, 2019).
4. توانمندسازی ادارات محلی پیش از تفویض صلاحیت: در بسیاری از ولایات، ادارات محلی فاقد منابع انسانی متخصص، بودجه پایدار و نظام اداری مؤثر هستند. هرگونه واگذاری صلاحیت باید بهتدریج، بر پایه توانمندسازی اداری و با نظارت مرکزی صورت گیرد.
5. آمادهسازی تدریجی برخی ولایتها برای تجربه محدود خودگردانی در آینده: در شرایط پسا طالبانی، اکثر ولایتها با ناامنی، ضعف ظرفیت های اداری و نفوذ زورمندان روبرو خواهند بود. بنابراین افغانستان هنوز آمادگی اجرای پروژههای خودگردانی را نخواهد داشت. اما در آینده و پس از اصلاحات ساختاری، میتوان برخی ولایتهای باثبات را بهصورت محدود، آزمایشی برای واگذاری برخی صلاحیتهای محلی قرار داد—البته با حفظ نظارت مرکزی و رعایت انسجام ملی.
6. مبارزه ساختاری با فساد: فساد در سطح مرکز و ولایتها یکی از جدیترین موانع در برابر هرگونه اصلاح است. پیش از تفویض صلاحیت، باید نهادهای مؤثر ضدفساد ایجاد و تقویت شوند که توانایی نظارت بر اداره، منابع و تصمیمگیریها را داشته باشند. بدون شفافیت و حسابدهی، هیچ واگذاری قدرتی مشروع نخواهد بود. افغانستان نیازمند ساختارهای مستقل مبارزه با فساد در سطوح مرکزی و ولایتی است (SIGAR, 2021).
7. شفافسازی منابع مالی احزاب و مقامات محلی: هرگونه مشارکت در قدرت باید با شفافیت مالی همراه باشد. مردم باید بدانند که منابع مالی احزاب و مقامات از کجاست و چگونه مصرف میشود تا از شکلگیری شبکههای مافیایی محلی و مداخلات خارجی جلوگیری شود.
8. تقویت شوراهای محلی و رسانههای مستقل: نظارت مردمی از طریق شوراهای محلی منتخب، و افشاگری از طریق رسانههای مستقل، یکی از ابزارهای کلیدی دموکراسی محلی است. بدون آن، تفویض قدرت ممکن است منجر به استبداد محلی شود.
9. تدوین قانون مکمل برای تنظیم رابطه مرکز و ولایتها: در صورت حرکت بهسوی ساختار نیمهمتمرکز یا فدرالی در آینده، وجود یک قانون اساسی روشن و جامع برای تنظیم روابط میان مرکز و ولایتها یک ضرورت بنیادین است. در شرایطی که افغانستان در دوران پسا-طالبانی با فقدان یک قانون اساسی مشروع و پذیرفتهشده مواجه است، تدوین یک قانون اساسی جدید که صلاحیتها، حدود مسئولیت، و سازوکارهای حل اختلاف میان حکومت مرکزی و واحدهای محلی را بهصورت شفاف تعریف کند، از پیششرطهای اساسی هرگونه تغییر در ساختار سیاسی کشور بهشمار میرود. هرگونه تلاش برای تغییر ساختار قدرت، بدون چارچوب قانونی روشن، نهتنها به بیثباتی میانجامد، بلکه زمینهساز منازعه و تداخل صلاحیتها نیز خواهد شد
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۲/۰۰
افغانستان، کشوری با تاریخ پرتنش، جامعهای متنوع و ساختار سیاسی شکننده، نیازمند گفتوگویی ملی در فضای باز و مسئولانه پیرامون مدلهای مختلف حکمرانی است.
اما فدراليزم در اصل جيست؟ ( توازن در عین تمرکز)
فدرالیسم در سادهترین شکل خود، یک نوع ساختار حکومتی است که در آن قدرت میان دولت مرکزی و حکومتهای محلی (مانند ایالات، ولایات یا مناطق) تقسیم میشود. این تقسیم قدرت به گونهای است که هر سطح از حکومت، صلاحیتها و مسئولیتهای مشخصی دارد؛ نه حکومت مرکزی میتواند همه چیز را كنترول کند، و نه واحدهای محلی کاملاً مستقل عمل میکنند.
برای اینکه چنین نظامی به درستی کار کند، باید دو شرط اصلی فراهمباشد:
۱. دولت مرکزی باید از مشروعیت، اقتدار و توانایی لازم برای حفظ هماهنگی و وحدت کشور برخوردار باشد.
۲. حکومتهای محلی نیز باید ظرفیت اداری، منابع انسانی و توان فنی برای ادارهی امور محلی خود را داشته باشند.
برای فهم بهتر این رابطه، میتوان فدرالیسم را به نظام شمسی تشبیه کرد. در این نظام، خورشید مرکز انرژی و نظم است و سیارات؛ یعنی حکومتهای محلی؛ هرکدام مدار خاص خود را دارند و بهطور مستقل حرکت میکنند. اما همهی این حرکات در هماهنگی با خورشید انجام میشود. اگر اين رابطه یا توازن بین خورشید و سیارات بههم بخورد، نه تنها یک سیاره، بلکه کل نظام دچار بیثباتی و فروپاشی خواهد شد. همانگونه که در فدرالیسم، ضعف بیش از حد دولت مرکزی یا خودسری مفرط ولایات، نظم و یکپارچگی کشور را تهدید میکند (Watts, 2008).
برای درک بهتر فرصتها و تهدیدهای فدرالیسم در افغانستان، ضروری است نگاهی تطبیقی به تجربههای کشورهای دیگر داشته باشیم. بررسی الگوهای موفق و شکستخورده، به ما کمک میکند تا نهتنها از مزایای فدرالیسم بیاموزیم، بلکه از خطرات آن نیز آگاه شویم.
تجربههای موفق فدرالیسم: ثبات در سایهی نهادسازی و وفاق
1. آلمان: فدرالیسم تعاونی: پس از جنگ جهانی دوم، آلمان با حمایت کشورهای غربی و با محوریت بازسازی نهادهای مدرن، نظام فدرالی را پایهگذاری کرد. این کشور با واگذاری اختیارات مشخص به ایالتها، همزمان یکپارچگی سیاست اقتصادی، خارجی، دفاعی و آموزشی را حفظ کرد. مشارکت ایالتها در نهادهایی مانند Bundesrat (شورای فدرال)، بهعنوان بازوی قانونگذاری فدرال، توازن قوا را تضمین میکند و از تمرکز یا فروپاشی جلوگیری مینماید (Watts, 2008).
2. هند: فدرالیسم مبتنی بر تنوع در چارچوب تمرکز نسبی: هند با بیش از ۲۰۰ زبان، صدها گروه قومی و چندین دین، یکی از متنوعترین کشورهای جهان است. اما قانون اساسی قدرتمند، نظام حزبی سراسری و برگزاری منظم انتخابات، زمینه وحدت در کثرت را فراهم کرده است. دولت مرکزی در حوزههای کلان مانند دفاع و سیاستخارجی کنترل دارد، در حالی که ایالتها نیز از اختیارات قابل توجهی برخوردارند (Suberu, 2001).
3. سوئیس؛ فدرالیسم مشارکتی و دموکراتیک: در کشوری با سه زبان رسمی، فدرالیسم در چارچوب دموکراسی مستقیم تقویت شده است. کانتونها (واحدهای محلی) در تصمیمگیریهای ملی از طریق همهپرسی و مشارکت مردمی نقشی مؤثر دارند. این مدل نهتنها به مدیریت تعارضات زبانی و فرهنگی کمک کرده، بلکه مشارکت سیاسی را نیز در همه سطوح تقویت کرده است.
تجربههای ناموفق فدرالیسم: هشدارهایی برای افغانستان
1. اتیوپی؛ فدرالیسم قومی منجر به تجزیه: مدل اتیوپی بر اساس خطوط قومی و زبانی بنا شد؛ اما این ساختار، بهجای وحدت، هویتهای تجزیهطلبانه را تقویت کرد. با افزایش مطالبات استقلالطلبانه و در غیاب نهادهای ملی فراگیر، کشور وارد یک جنگ داخلی تمامعیار شد که هنوز هم تلفات انسانی و سیاسی سنگینی دارد (Anderson, 2013).
2. سودان جنوبی؛ فروپاشی در سایه فساد و حمایت خارجی: پس از استقلال، سودان جنوبی نظامی بهظاهر فدرالی ایجاد کرد، اما بدون نهادهای اجرایی پاسخگو، نظام حزبی شفاف و بستر اجتماعی آماده. در عمل، فدرالیسم قومی بهانهای برای توزیع سلیقهای منابع شد، که در نهایت کشور را به جنگ داخلی و فروپاشی حکمرانی کشاند (UNDP, 2020).
3. عراق ؛ فدرالیسم ناکارآمد و نفوذپذیر: پس از سرنگونی رژیم صدام، عراق تحت فشار خارجی ساختار فدرالی را پذیرفت. با اعطای خودمختاری به اقلیم کردستان و برخی مناطق دیگر، دولت مرکزی بهشدت تضعیف شد. در غیاب انسجام حزبی و با نفوذ گسترده قدرتهای منطقهای، کشور درگیر تنشهای سیاسی، ملیشه های محلی و ضعف در سیاست خارجی شده است (Anderson, 2013).
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۱/۰۰
فدرالیسم؛ نه تابو، نه توتم
نوشته تحلیلی از من در مورد ظرفیتها، محدودیتها و پیشنیازهای ساختاری برای گفتوگو درباره فدرالیسم در افغانستان.
مقدمه: افغانستان امروز در یکی از حساسترین و پیچیدهترین لحظات تاریخ معاصر خود قرار گرفته است؛ لحظهای که نه تنها بازتابدهنده گذشتهی شکستخورده، بلکه بیانگر وضعیت بسیار نگرانکننده کنونی و افق مبهم و نامعلوم آینده نیز هست. ساختارهای سیاسی پیشین در کشورما، از سلطنت مشروطه گرفته تا جمهوریت پس از کنفرانس بن، هر یک بهگونهای خاص فروپاشیدند؛ یا به دلیل نداشتن مشروعیت مردمی لازم، یا به علت فساد گسترده و ساختارمند، و یا بهدلیل تحمیل نسخههایی که نه ریشه در بافت اجتماعی کشور داشتند و نه با واقعیتهای فرهنگی، تاریخی و قومی مردم افغانستان همخوانی داشتند. بسیاری از این مدلها، در سایهی سیاستهای خارجی و بازیهای ژئوپلیتیک طراحی و پیاده شدند، بدون آنکه زمینهسازی اجتماعی و نهادسازی بومی برای آنها صورت گرفته باشد.
در شرایط فعلی، طالبان به عنوان یک گروه ایدئولوژیک، با تکیه بر ابزارهای نظامی، شبکههای اطلاعاتی و حضور میدانی در اکثر نقاط کشور، ساختارهای اجرایی را به کنترل خود درآوردهاند. اما این وضعیت، اگرچه با خشونت و سرکوب توانسته دوام یابد، نمیتواند پایدار باشد. نه از منظر مشروعیت، نه از نگاه کارآمدی، و نه از جهت تطابق با خواستها و نیازهای واقعی جامعه. واقعیت انکارناپذیر این است که افغانستان نمیتواند برای همیشه در این وضعیت بلاتکلیف باقی بماند.
هدف ملی و جمعی باید عبور از این مرحلهی بحرانی باشد؛ اما عبور از طالبان و وضعیت فعلی بهمعنای توقف بحث درباره آینده سیاسی کشور نیست، بلکه به معنای ضرورت پرداختن هرچه سریعتر و دقیقتر به این بحث است. اکنون، بیش از هر زمان دیگری، نیاز به بازگشایی یک گفتوگوی عمیق، صادقانه، و مسئولانه در خصوص ساختار آیندهی نظام سیاسی افغانستان احساس میشود؛ گفتوگویی که نه از سر هیجان، بلکه بر اساس عقلانیت سیاسی، مصالح ملی، و منافع درازمدت کشور باشد.
در چنین بستری، طبیعی است که بحث «فدرالیسم» بهعنوان یکی از مدلهای بدیل حکمرانی مجدداً به میدان عمومی بازگردد. عدهای از فدرالیسم بهعنوان ابزاری برای تأمین عدالت اجتماعی، توزیع عادلانه منابع، مدیریت تنوع قومی، و ایجاد توازن قدرت میان مرکز و حاشیه دفاع میکنند. در مقابل، گروهی دیگر آن را تهدیدی جدی برای تمامیت ارضی، انسجام ملی و برافروخته شدن شکافهای قومی و زبانی قلمداد مینمایند. اما آنچه اهمیت دارد این است که نباید فدرالیسم به عنوان یک «تابو» در اذهان عمومی نهادینه گردد، همانگونه که نباید آن را بدون چونوچرا بهمثابه یک «توتم مقدس» پذیرفت. بحث بر سر یک مدل حکومتی، نه جرم است و نه خیانت. نقد آن نباید موجب طرد و برچسب زدن شود، و دفاع از آن نیز نباید به تحریک حساسیتهای قومی و زبانی منتهی گردد.
آنچه مایهی نگرانی است، شیوهی شکلگیری این گفتوگو در فضای سیاسی افغانستان است. بحث فدرالیسم، بهجای آنکه در یک چارچوب ملی، حقوقی، و عقلانی طرح شود، اغلب در فضای آغشته به سوءبرداشتها، هیجانات زودگذر و رقابتهای هویتی/قومی مطرح میشود. برخی از حامیان این مدل، هرچند با نیت خیرخواهانه، اما بدون درنظر گرفتن زمینههای تاریخی و اجتماعی کشور، و بدون تحلیل دقیق از پیامدهای ناخواسته، مواضعی اتخاذ کردهاند که خود به بروز بدفهمیها، افراطگرایی و حتی ایجاد تقابل اجتماعی دامن زده است.
از سوی دیگر، شماری از مخالفان فدرالیسم نیز، بهجای ارائه نقدهای تحلیلی و مبتنی بر داده و تجربه، صرفاً در واکنش به همین مواضع احساسی، آن را بهمثابه تهدیدی قطعی علیه وحدت ملی و موجودیت کشور معرفی میکنند. این افراد، گاه از سر نگرانی واقعی و گاه بر اساس تجربههای تلخ گذشته، دچار نوعی پیشداوری شتابزده شدهاند که فضا را برای یک گفتوگوی سالم تنگ میسازد. در نتیجه، این دوگانهسازی کاذب، گفتوگو پیرامون فدرالیسم را از مسیر طبیعی خود خارج کرده و آن را به یک موضوع سیاسی-هویتی دوقطبی بدل ساخته است.
این فضای مشوش و دوقطبی، چه از ناحیهی برخی حامیان ناآگاه و چه از سوی مخالفان واکنشی، باعث شده است که فدرالیسم، بهجای اینکه همچون یک الگوی قابل بحث در مسیر اصلاح ساختار قدرت در افغانستان در نظر گرفته شود، بهعنوان یک خطر بالقوه یا خط قرمز سیاسی نگریسته شود.
در چنین شرایطی، ضروری است که بهجای حذف یا تمجید مطلق، با نگاهی واقعگرایانه و تحلیلی به این مدل نگریست. باید مزایا و معایب، فرصتها و تهدیدها، شرایط پیشنیاز، و تجربیات جهانی مرتبط با فدرالیسم بهصورت دقیق و مقایسهای بررسی شوند. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۴/۰۰
13. تمرکز منابع در دست ساختارهای مافیایی محلی: در غیاب عدالت توزیعی و نظارت مالی، منابع ملی در اختیار حلقات قومی، حزبی یا فامیلی خاص قرار خواهد گرفت و منجر به بازتولید فقر و شکاف اجتماعی و نهادینه شدن انحصار خواهد شد.
14. نبود سرشماری ملی و آمار قابل اعتماد: تفکیک عادلانه قدرت و منابع بدون اطلاعات دقیق آماری ممکن نیست. افغانستان هنوز فاقد یک سرشماری جامع و بیطرفانه است (NSIA, 2019).
15. کمبود نیروی انسانی متخصص در مناطق محروم: ولایات کمتر توسعهیافته، برای پذیرش مسئولیتهای اداری محلی آمادگی ندارند.
16. تعارض قوانین محلی و ملی: در نبود نظام حقوقی منسجم، فدرالیسم میتواند به ایجاد نظامهای قانونی متعارض و مداخلهگر منجر شود.
17. تضعیف سیاست خارجی: سیاست خارجی، در مدلهای موفق فدرالی، یک مسئولیت ملی است. اما در افغانستان، واگرایی سیاسی در سطح محلی ممکن است این حوزه حساس را فلج کند.
18. نبود رسانهها و جامعه مدنی مستقل محلی: در غیاب رسانههای آزاد و ناظر، پاسخگویی مقامات محلی ممکن نخواهد شد و فساد، استبداد و پنهانکاری گسترش مییابد.
19. اقتدارگرایی محلی: در مناطقی که فاقد فضای رقابت سالم سیاسی هستند، رهبران محلی ممکن است به اربابان منطقهای غیرپاسخگو بدل شوند.
20. تهدید انسجام ملی در بحرانهای طبیعی و امنیتی: در شرایط جنگ یا بلایای طبیعی، نبود یک مرکز مقتدر میتواند مدیریت بحران را از هم بپاشاند و کشور را به سمت آشوب بکشاند
آیا افغانستان آماده فدرالیسم است؟
(ده مرحله برای شکستن بنبست و ساختن بستر واقعی پیش از رفتن به سوی فدرالیسم)
برخی از جریانها و چهرههای سیاسی، در حالی از فدرالیسم سخن میگویند که بهنظر میرسد توجه کافی به شرایط حساس، شکننده و پیچیده افغانستان ندارند. طرح شتابزده این موضوع، گاه چنین جلوه میدهد که گویا بدون عبور از بحرانهای بنیادی موجود، میتوان صرفاً با تغییر ساختار سیاسی، به عدالت و توسعه دست یافت. در حالیکه اگر با دیدی واقعبینانه و مسئولانه بنگریم، درمییابیم که کشور هنوز فاقد آن زیرساختها، نهادها، و اجماع ملی لازم برای ورود به یک بحث سازنده و مؤثر دربارهی فدرالیسم است.
بر این باوریم که پیش از هر تصمیم درباره ساختار آیندهی حکومت، عبور از یک سلسله مراحل اساسی و تدریجی اجتنابناپذیر است٬ مراحلی که بستر گفتوگوی ملی، بازسازی اعتماد، نهادسازی، و مشارکت واقعی را فراهم سازد. هرگونه ورود شتابزده به بحث فدرالیسم، بدون طی این مسیر، نهتنها بینتیجه خواهد بود، بلکه میتواند خود به عاملی در تشدید بیثباتی و شکلگیری یک بحران تازه در کشور بدل شود. با درنظر گرفتن این موانع، اکنون ضروری است که مسیر عبور به سوی هرگونه ساختار غیرمتمرکز را با احتیاط و مرحلهبندی دقیق بررسی کنیم.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۲/۰۰
افغانستان، کشوری با تاریخ پرتنش، جامعهای متنوع و ساختار سیاسی شکننده، نیازمند گفتوگویی ملی در فضای باز و مسئولانه پیرامون مدلهای مختلف حکمرانی است.
اما فدراليزم در اصل جيست؟ ( توازن در عین تمرکز)
فدرالیسم در سادهترین شکل خود، یک نوع ساختار حکومتی است که در آن قدرت میان دولت مرکزی و حکومتهای محلی (مانند ایالات، ولایات یا مناطق) تقسیم میشود. این تقسیم قدرت به گونهای است که هر سطح از حکومت، صلاحیتها و مسئولیتهای مشخصی دارد؛ نه حکومت مرکزی میتواند همه چیز را كنترول کند، و نه واحدهای محلی کاملاً مستقل عمل میکنند.
برای اینکه چنین نظامی به درستی کار کند، باید دو شرط اصلی فراهمباشد:
۱. دولت مرکزی باید از مشروعیت، اقتدار و توانایی لازم برای حفظ هماهنگی و وحدت کشور برخوردار باشد.
۲. حکومتهای محلی نیز باید ظرفیت اداری، منابع انسانی و توان فنی برای ادارهی امور محلی خود را داشته باشند.
برای فهم بهتر این رابطه، میتوان فدرالیسم را به نظام شمسی تشبیه کرد. در این نظام، خورشید مرکز انرژی و نظم است و سیارات؛ یعنی حکومتهای محلی؛ هرکدام مدار خاص خود را دارند و بهطور مستقل حرکت میکنند. اما همهی این حرکات در هماهنگی با خورشید انجام میشود. اگر اين رابطه یا توازن بین خورشید و سیارات بههم بخورد، نه تنها یک سیاره، بلکه کل نظام دچار بیثباتی و فروپاشی خواهد شد. همانگونه که در فدرالیسم، ضعف بیش از حد دولت مرکزی یا خودسری مفرط ولایات، نظم و یکپارچگی کشور را تهدید میکند (Watts, 2008).
برای درک بهتر فرصتها و تهدیدهای فدرالیسم در افغانستان، ضروری است نگاهی تطبیقی به تجربههای کشورهای دیگر داشته باشیم. بررسی الگوهای موفق و شکستخورده، به ما کمک میکند تا نهتنها از مزایای فدرالیسم بیاموزیم، بلکه از خطرات آن نیز آگاه شویم.
تجربههای موفق فدرالیسم: ثبات در سایهی نهادسازی و وفاق
1. آلمان: فدرالیسم تعاونی: پس از جنگ جهانی دوم، آلمان با حمایت کشورهای غربی و با محوریت بازسازی نهادهای مدرن، نظام فدرالی را پایهگذاری کرد. این کشور با واگذاری اختیارات مشخص به ایالتها، همزمان یکپارچگی سیاست اقتصادی، خارجی، دفاعی و آموزشی را حفظ کرد. مشارکت ایالتها در نهادهایی مانند Bundesrat (شورای فدرال)، بهعنوان بازوی قانونگذاری فدرال، توازن قوا را تضمین میکند و از تمرکز یا فروپاشی جلوگیری مینماید (Watts, 2008).
2. هند: فدرالیسم مبتنی بر تنوع در چارچوب تمرکز نسبی: هند با بیش از ۲۰۰ زبان، صدها گروه قومی و چندین دین، یکی از متنوعترین کشورهای جهان است. اما قانون اساسی قدرتمند، نظام حزبی سراسری و برگزاری منظم انتخابات، زمینه وحدت در کثرت را فراهم کرده است. دولت مرکزی در حوزههای کلان مانند دفاع و سیاستخارجی کنترل دارد، در حالی که ایالتها نیز از اختیارات قابل توجهی برخوردارند (Suberu, 2001).
3. سوئیس؛ فدرالیسم مشارکتی و دموکراتیک: در کشوری با سه زبان رسمی، فدرالیسم در چارچوب دموکراسی مستقیم تقویت شده است. کانتونها (واحدهای محلی) در تصمیمگیریهای ملی از طریق همهپرسی و مشارکت مردمی نقشی مؤثر دارند. این مدل نهتنها به مدیریت تعارضات زبانی و فرهنگی کمک کرده، بلکه مشارکت سیاسی را نیز در همه سطوح تقویت کرده است.
تجربههای ناموفق فدرالیسم: هشدارهایی برای افغانستان
1. اتیوپی؛ فدرالیسم قومی منجر به تجزیه: مدل اتیوپی بر اساس خطوط قومی و زبانی بنا شد؛ اما این ساختار، بهجای وحدت، هویتهای تجزیهطلبانه را تقویت کرد. با افزایش مطالبات استقلالطلبانه و در غیاب نهادهای ملی فراگیر، کشور وارد یک جنگ داخلی تمامعیار شد که هنوز هم تلفات انسانی و سیاسی سنگینی دارد (Anderson, 2013).
2. سودان جنوبی؛ فروپاشی در سایه فساد و حمایت خارجی: پس از استقلال، سودان جنوبی نظامی بهظاهر فدرالی ایجاد کرد، اما بدون نهادهای اجرایی پاسخگو، نظام حزبی شفاف و بستر اجتماعی آماده. در عمل، فدرالیسم قومی بهانهای برای توزیع سلیقهای منابع شد، که در نهایت کشور را به جنگ داخلی و فروپاشی حکمرانی کشاند (UNDP, 2020).
3. عراق ؛ فدرالیسم ناکارآمد و نفوذپذیر: پس از سرنگونی رژیم صدام، عراق تحت فشار خارجی ساختار فدرالی را پذیرفت. با اعطای خودمختاری به اقلیم کردستان و برخی مناطق دیگر، دولت مرکزی بهشدت تضعیف شد. در غیاب انسجام حزبی و با نفوذ گسترده قدرتهای منطقهای، کشور درگیر تنشهای سیاسی، ملیشه های محلی و ضعف در سیاست خارجی شده است (Anderson, 2013).
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۱/۰۰
فدرالیسم؛ نه تابو، نه توتم
نوشته تحلیلی از من در مورد ظرفیتها، محدودیتها و پیشنیازهای ساختاری برای گفتوگو درباره فدرالیسم در افغانستان.
مقدمه: افغانستان امروز در یکی از حساسترین و پیچیدهترین لحظات تاریخ معاصر خود قرار گرفته است؛ لحظهای که نه تنها بازتابدهنده گذشتهی شکستخورده، بلکه بیانگر وضعیت بسیار نگرانکننده کنونی و افق مبهم و نامعلوم آینده نیز هست. ساختارهای سیاسی پیشین در کشورما، از سلطنت مشروطه گرفته تا جمهوریت پس از کنفرانس بن، هر یک بهگونهای خاص فروپاشیدند؛ یا به دلیل نداشتن مشروعیت مردمی لازم، یا به علت فساد گسترده و ساختارمند، و یا بهدلیل تحمیل نسخههایی که نه ریشه در بافت اجتماعی کشور داشتند و نه با واقعیتهای فرهنگی، تاریخی و قومی مردم افغانستان همخوانی داشتند. بسیاری از این مدلها، در سایهی سیاستهای خارجی و بازیهای ژئوپلیتیک طراحی و پیاده شدند، بدون آنکه زمینهسازی اجتماعی و نهادسازی بومی برای آنها صورت گرفته باشد.
در شرایط فعلی، طالبان به عنوان یک گروه ایدئولوژیک، با تکیه بر ابزارهای نظامی، شبکههای اطلاعاتی و حضور میدانی در اکثر نقاط کشور، ساختارهای اجرایی را به کنترل خود درآوردهاند. اما این وضعیت، اگرچه با خشونت و سرکوب توانسته دوام یابد، نمیتواند پایدار باشد. نه از منظر مشروعیت، نه از نگاه کارآمدی، و نه از جهت تطابق با خواستها و نیازهای واقعی جامعه. واقعیت انکارناپذیر این است که افغانستان نمیتواند برای همیشه در این وضعیت بلاتکلیف باقی بماند.
هدف ملی و جمعی باید عبور از این مرحلهی بحرانی باشد؛ اما عبور از طالبان و وضعیت فعلی بهمعنای توقف بحث درباره آینده سیاسی کشور نیست، بلکه به معنای ضرورت پرداختن هرچه سریعتر و دقیقتر به این بحث است. اکنون، بیش از هر زمان دیگری، نیاز به بازگشایی یک گفتوگوی عمیق، صادقانه، و مسئولانه در خصوص ساختار آیندهی نظام سیاسی افغانستان احساس میشود؛ گفتوگویی که نه از سر هیجان، بلکه بر اساس عقلانیت سیاسی، مصالح ملی، و منافع درازمدت کشور باشد.
در چنین بستری، طبیعی است که بحث «فدرالیسم» بهعنوان یکی از مدلهای بدیل حکمرانی مجدداً به میدان عمومی بازگردد. عدهای از فدرالیسم بهعنوان ابزاری برای تأمین عدالت اجتماعی، توزیع عادلانه منابع، مدیریت تنوع قومی، و ایجاد توازن قدرت میان مرکز و حاشیه دفاع میکنند. در مقابل، گروهی دیگر آن را تهدیدی جدی برای تمامیت ارضی، انسجام ملی و برافروخته شدن شکافهای قومی و زبانی قلمداد مینمایند. اما آنچه اهمیت دارد این است که نباید فدرالیسم به عنوان یک «تابو» در اذهان عمومی نهادینه گردد، همانگونه که نباید آن را بدون چونوچرا بهمثابه یک «توتم مقدس» پذیرفت. بحث بر سر یک مدل حکومتی، نه جرم است و نه خیانت. نقد آن نباید موجب طرد و برچسب زدن شود، و دفاع از آن نیز نباید به تحریک حساسیتهای قومی و زبانی منتهی گردد.
آنچه مایهی نگرانی است، شیوهی شکلگیری این گفتوگو در فضای سیاسی افغانستان است. بحث فدرالیسم، بهجای آنکه در یک چارچوب ملی، حقوقی، و عقلانی طرح شود، اغلب در فضای آغشته به سوءبرداشتها، هیجانات زودگذر و رقابتهای هویتی/قومی مطرح میشود. برخی از حامیان این مدل، هرچند با نیت خیرخواهانه، اما بدون درنظر گرفتن زمینههای تاریخی و اجتماعی کشور، و بدون تحلیل دقیق از پیامدهای ناخواسته، مواضعی اتخاذ کردهاند که خود به بروز بدفهمیها، افراطگرایی و حتی ایجاد تقابل اجتماعی دامن زده است.
از سوی دیگر، شماری از مخالفان فدرالیسم نیز، بهجای ارائه نقدهای تحلیلی و مبتنی بر داده و تجربه، صرفاً در واکنش به همین مواضع احساسی، آن را بهمثابه تهدیدی قطعی علیه وحدت ملی و موجودیت کشور معرفی میکنند. این افراد، گاه از سر نگرانی واقعی و گاه بر اساس تجربههای تلخ گذشته، دچار نوعی پیشداوری شتابزده شدهاند که فضا را برای یک گفتوگوی سالم تنگ میسازد. در نتیجه، این دوگانهسازی کاذب، گفتوگو پیرامون فدرالیسم را از مسیر طبیعی خود خارج کرده و آن را به یک موضوع سیاسی-هویتی دوقطبی بدل ساخته است.
این فضای مشوش و دوقطبی، چه از ناحیهی برخی حامیان ناآگاه و چه از سوی مخالفان واکنشی، باعث شده است که فدرالیسم، بهجای اینکه همچون یک الگوی قابل بحث در مسیر اصلاح ساختار قدرت در افغانستان در نظر گرفته شود، بهعنوان یک خطر بالقوه یا خط قرمز سیاسی نگریسته شود.
در چنین شرایطی، ضروری است که بهجای حذف یا تمجید مطلق، با نگاهی واقعگرایانه و تحلیلی به این مدل نگریست. باید مزایا و معایب، فرصتها و تهدیدها، شرایط پیشنیاز، و تجربیات جهانی مرتبط با فدرالیسم بهصورت دقیق و مقایسهای بررسی شوند. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۳/۰۰
بیست مانع ساختاری، سیاسی و اجتماعی در مسیر فدرالیسم در افغانستان پسا طالبان
اگرچه فدرالیسم میتواند در برخی کشورها بهعنوان ابزاری برای ادارهی تنوع قومی، جغرافیایی و زبانی بهکار گرفته شود، اما در شرایط فعلی افغانستان، موانع متعددی آن را به گزینهای پرمخاطره بدل کرده است. در ادامه، بیست مانع اصلی تطبیقناپذیری این مدل در بستر پساطالبانی افغانستان بررسی میشود:
1. فقدان اجماع ملی: در افغانستان هنوز تعریف مشترکی از «ملت»، «شهروند»٬ «منافع ملی»، «ارزش های مشترک »٬ و «حدود صلاحیت» وجود ندارد. بدون توافق بر سر اصول بنیادین ملی، فدرالیسم بهجای انسجام، به عامل اختلاف و تجزیه بدل میشود.
2. تهدید جداییطلبی: در غیاب نهادهای بازدارنده، برخی گروههای قومی ممکن است از فدرالیسم بهعنوان ابزار مطالبه خودمختاری یا حتی استقلال استفاده کنند.
3. نهادینه شدن شکافهای هویتی: ساختارهای فدرالی بر اساس قومیت، رقابتهای هویتی را نهادینه میکند و سبب تعمیق واگرایی اجتماعی میشود٬ مسئلهای که افغانستان هماکنون نیز از آن رنج میبرد.
4. ضعف دولت مرکزی: نهادهای مرکزی پساطالبانی، بهویژه در شرایط بیثباتی، توانایی حفظ انسجام کشور را نخواهند داشت و فدرالیسم در چنین بستری منجر به خلأ قدرت میشود.
5. نابرابری شدید ظرفیتهای محلی: ولایات ضعیف از نظر منابع، زیرساخت و نیروی انسانی، قادر به ادارهی مستقل نخواهند بود و این مسئله به بحران مدیریتی دامن میزند.
6. نبود احزاب ملی و سراسری: اکثر احزاب افغانستان قومی، شخصمحور یا فامیلی هستند و در ضمن بطور پیدا و پنهان درارای شاخه های نظامی نیز هستند. در فقدان رقابت حزبی در سطح ملی، فدرالیسم منجر به تمرکز قدرت محلی بدون پاسخگویی خواهد شد.
7. فساد گسترده در ساختارها: تفویض اختیار بدون نظام نظارتی مناسب، فساد را از مرکز به سطح ولایات منتقل میکند و فضایسوءاستفاده را گستردهتر میسازد (SIGAR, 2021).
8. تسلط زورمندان بر منابع محلی: پس از فروپاشی نظام جمهوری دموکراتیک به رهبری داکتر نجیبالله و تا واپسین روزهای جمهوری اسلامی افغانستان، در بخشهای گستردهای از کشور شاهد تسلط بیواسطه و یا غیررسمی چهرههای محلی بر منابع عمومی چون گمرکات، معادن و عواید محلی بودیم—پدیدهای که نهتنها حاکمیت ملی را تضعیف کرد، بلکه مشروعیت نظام را در چشم مردم نیز زیر سؤال برد. در غیاب اصلاحات ساختاری و نهادسازی واقعی، هیچ تضمینی وجود ندارد که این الگو در مرحلهی پسا-طالبانی تکرار نشود و بار دیگر زمینهساز شکلگیری اقتصاد موازی، مافیای محلی و تضعیف اقتدار دولت مرکزی نگردد.
9. نفوذ کشورهای همسایه در مناطق مرزی: ایران، پاکستان، چین و دیگر قدرتهای منطقهای در بسیاری ولایات نفوذ مستقیم یا غیرمستقیم دارند. فدرالیسم بدون مرکز مقتدر، زمینهساز افزایش این نفوذ خواهد شد (AREU, 2021).
10. نفوذ و تسلط گروه های تروریستی و مسلح: در حال حاضر، برخی مناطق کشور عملاً در کنترل گروههای مسلح و تروریستی قرار دارند که بیرون از چارچوب حاکمیت ملی عمل میکنند. اگر در مرحلهی پساطالبانی، بدون آمادهسازی بسترهای امنیتی و حقوقی بهسوی فدرالیسم حرکت شود، این خطر وجود دارد که همان گروهها با استفاده از سازوکارهای رسمی، کنترل خود را مشروعیت بخشند و حضور غیرقانونیشان را در پوشش قانونی نهادینه سازند٬ اتفاقی که میتواند امنیت ملی و انسجام کشور را با تهدید جدی مواجه سازد.
11. تفاوت شدید توسعهای میان ولایات: برخی ولایات مانند کابل، قندهار، ننگرهار، هرات و مزار در مقایسه با غور، نورستان، بامیان، ارزگان و بدخشان بهمراتب توسعهیافتهترند. اجرای فدرالیسم بدون سیاستهای جبرانی، نابرابری را نهادینه میکند (UNDP, 2020)
12. فقدان تجربه موفق تاریخی: تجربههای گذشتهی اداره محلی در افغانستان، بهویژه در دوره پس از فروپاشی نظام داکتر نجیبالله و آغاز تسلط مجاهدین، اغلب بهجای ثبات و نظم، به منازعه و بیثباتی انجامیده است. در آن زمان، بهجای یک نظام متمرکز و پاسخگو، ساختار قدرت به شکل غیررسمی و غیرپایدار میان احزاب و فرماندهان محلی تقسیم شد. جنگهای تنظیمی داخلی، رقابتهای مسلحانه برای کنترل ولایتها، غصب منابع، بینظمی اداری و نبود اقتدار ملی، کشور را عملاً به جزایری از قدرتهای پراکنده تبدیل کرد. و این دوره، نهتنها باعث از همپاشی ساختارهای حکومتی شد، بلکه مردم را نسبت به واگذاری قدرت به سطوح محلی، آنهم بدون چارچوب حقوقی/نظارتی قوی، بیاعتماد ساخت که تا حدی بهانه برای ظهور طالبان شد. بنابراین، بدون نهادهای قانونی و شفاف، و بدون حفظ اقتدار دولت مرکزی، تجربه اداره محلی در افغانستان نهتنها ناکام بود، بلکه خود به یکی از عوامل اصلی تداوم بحران و بیثباتی تبدیل گردید.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۲/۰۰
افغانستان، کشوری با تاریخ پرتنش، جامعهای متنوع و ساختار سیاسی شکننده، نیازمند گفتوگویی ملی در فضای باز و مسئولانه پیرامون مدلهای مختلف حکمرانی است.
اما فدراليزم در اصل جيست؟ ( توازن در عین تمرکز)
فدرالیسم در سادهترین شکل خود، یک نوع ساختار حکومتی است که در آن قدرت میان دولت مرکزی و حکومتهای محلی (مانند ایالات، ولایات یا مناطق) تقسیم میشود. این تقسیم قدرت به گونهای است که هر سطح از حکومت، صلاحیتها و مسئولیتهای مشخصی دارد؛ نه حکومت مرکزی میتواند همه چیز را كنترول کند، و نه واحدهای محلی کاملاً مستقل عمل میکنند.
برای اینکه چنین نظامی به درستی کار کند، باید دو شرط اصلی فراهمباشد:
۱. دولت مرکزی باید از مشروعیت، اقتدار و توانایی لازم برای حفظ هماهنگی و وحدت کشور برخوردار باشد.
۲. حکومتهای محلی نیز باید ظرفیت اداری، منابع انسانی و توان فنی برای ادارهی امور محلی خود را داشته باشند.
برای فهم بهتر این رابطه، میتوان فدرالیسم را به نظام شمسی تشبیه کرد. در این نظام، خورشید مرکز انرژی و نظم است و سیارات؛ یعنی حکومتهای محلی؛ هرکدام مدار خاص خود را دارند و بهطور مستقل حرکت میکنند. اما همهی این حرکات در هماهنگی با خورشید انجام میشود. اگر اين رابطه یا توازن بین خورشید و سیارات بههم بخورد، نه تنها یک سیاره، بلکه کل نظام دچار بیثباتی و فروپاشی خواهد شد. همانگونه که در فدرالیسم، ضعف بیش از حد دولت مرکزی یا خودسری مفرط ولایات، نظم و یکپارچگی کشور را تهدید میکند (Watts, 2008).
برای درک بهتر فرصتها و تهدیدهای فدرالیسم در افغانستان، ضروری است نگاهی تطبیقی به تجربههای کشورهای دیگر داشته باشیم. بررسی الگوهای موفق و شکستخورده، به ما کمک میکند تا نهتنها از مزایای فدرالیسم بیاموزیم، بلکه از خطرات آن نیز آگاه شویم.
تجربههای موفق فدرالیسم: ثبات در سایهی نهادسازی و وفاق
1. آلمان: فدرالیسم تعاونی: پس از جنگ جهانی دوم، آلمان با حمایت کشورهای غربی و با محوریت بازسازی نهادهای مدرن، نظام فدرالی را پایهگذاری کرد. این کشور با واگذاری اختیارات مشخص به ایالتها، همزمان یکپارچگی سیاست اقتصادی، خارجی، دفاعی و آموزشی را حفظ کرد. مشارکت ایالتها در نهادهایی مانند Bundesrat (شورای فدرال)، بهعنوان بازوی قانونگذاری فدرال، توازن قوا را تضمین میکند و از تمرکز یا فروپاشی جلوگیری مینماید (Watts, 2008).
2. هند: فدرالیسم مبتنی بر تنوع در چارچوب تمرکز نسبی: هند با بیش از ۲۰۰ زبان، صدها گروه قومی و چندین دین، یکی از متنوعترین کشورهای جهان است. اما قانون اساسی قدرتمند، نظام حزبی سراسری و برگزاری منظم انتخابات، زمینه وحدت در کثرت را فراهم کرده است. دولت مرکزی در حوزههای کلان مانند دفاع و سیاستخارجی کنترل دارد، در حالی که ایالتها نیز از اختیارات قابل توجهی برخوردارند (Suberu, 2001).
3. سوئیس؛ فدرالیسم مشارکتی و دموکراتیک: در کشوری با سه زبان رسمی، فدرالیسم در چارچوب دموکراسی مستقیم تقویت شده است. کانتونها (واحدهای محلی) در تصمیمگیریهای ملی از طریق همهپرسی و مشارکت مردمی نقشی مؤثر دارند. این مدل نهتنها به مدیریت تعارضات زبانی و فرهنگی کمک کرده، بلکه مشارکت سیاسی را نیز در همه سطوح تقویت کرده است.
تجربههای ناموفق فدرالیسم: هشدارهایی برای افغانستان
1. اتیوپی؛ فدرالیسم قومی منجر به تجزیه: مدل اتیوپی بر اساس خطوط قومی و زبانی بنا شد؛ اما این ساختار، بهجای وحدت، هویتهای تجزیهطلبانه را تقویت کرد. با افزایش مطالبات استقلالطلبانه و در غیاب نهادهای ملی فراگیر، کشور وارد یک جنگ داخلی تمامعیار شد که هنوز هم تلفات انسانی و سیاسی سنگینی دارد (Anderson, 2013).
2. سودان جنوبی؛ فروپاشی در سایه فساد و حمایت خارجی: پس از استقلال، سودان جنوبی نظامی بهظاهر فدرالی ایجاد کرد، اما بدون نهادهای اجرایی پاسخگو، نظام حزبی شفاف و بستر اجتماعی آماده. در عمل، فدرالیسم قومی بهانهای برای توزیع سلیقهای منابع شد، که در نهایت کشور را به جنگ داخلی و فروپاشی حکمرانی کشاند (UNDP, 2020).
3. عراق ؛ فدرالیسم ناکارآمد و نفوذپذیر: پس از سرنگونی رژیم صدام، عراق تحت فشار خارجی ساختار فدرالی را پذیرفت. با اعطای خودمختاری به اقلیم کردستان و برخی مناطق دیگر، دولت مرکزی بهشدت تضعیف شد. در غیاب انسجام حزبی و با نفوذ گسترده قدرتهای منطقهای، کشور درگیر تنشهای سیاسی، ملیشه های محلی و ضعف در سیاست خارجی شده است (Anderson, 2013).
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۱/۰۰
فدرالیسم؛ نه تابو، نه توتم
نوشته تحلیلی از من در مورد ظرفیتها، محدودیتها و پیشنیازهای ساختاری برای گفتوگو درباره فدرالیسم در افغانستان.
مقدمه: افغانستان امروز در یکی از حساسترین و پیچیدهترین لحظات تاریخ معاصر خود قرار گرفته است؛ لحظهای که نه تنها بازتابدهنده گذشتهی شکستخورده، بلکه بیانگر وضعیت بسیار نگرانکننده کنونی و افق مبهم و نامعلوم آینده نیز هست. ساختارهای سیاسی پیشین در کشورما، از سلطنت مشروطه گرفته تا جمهوریت پس از کنفرانس بن، هر یک بهگونهای خاص فروپاشیدند؛ یا به دلیل نداشتن مشروعیت مردمی لازم، یا به علت فساد گسترده و ساختارمند، و یا بهدلیل تحمیل نسخههایی که نه ریشه در بافت اجتماعی کشور داشتند و نه با واقعیتهای فرهنگی، تاریخی و قومی مردم افغانستان همخوانی داشتند. بسیاری از این مدلها، در سایهی سیاستهای خارجی و بازیهای ژئوپلیتیک طراحی و پیاده شدند، بدون آنکه زمینهسازی اجتماعی و نهادسازی بومی برای آنها صورت گرفته باشد.
در شرایط فعلی، طالبان به عنوان یک گروه ایدئولوژیک، با تکیه بر ابزارهای نظامی، شبکههای اطلاعاتی و حضور میدانی در اکثر نقاط کشور، ساختارهای اجرایی را به کنترل خود درآوردهاند. اما این وضعیت، اگرچه با خشونت و سرکوب توانسته دوام یابد، نمیتواند پایدار باشد. نه از منظر مشروعیت، نه از نگاه کارآمدی، و نه از جهت تطابق با خواستها و نیازهای واقعی جامعه. واقعیت انکارناپذیر این است که افغانستان نمیتواند برای همیشه در این وضعیت بلاتکلیف باقی بماند.
هدف ملی و جمعی باید عبور از این مرحلهی بحرانی باشد؛ اما عبور از طالبان و وضعیت فعلی بهمعنای توقف بحث درباره آینده سیاسی کشور نیست، بلکه به معنای ضرورت پرداختن هرچه سریعتر و دقیقتر به این بحث است. اکنون، بیش از هر زمان دیگری، نیاز به بازگشایی یک گفتوگوی عمیق، صادقانه، و مسئولانه در خصوص ساختار آیندهی نظام سیاسی افغانستان احساس میشود؛ گفتوگویی که نه از سر هیجان، بلکه بر اساس عقلانیت سیاسی، مصالح ملی، و منافع درازمدت کشور باشد.
در چنین بستری، طبیعی است که بحث «فدرالیسم» بهعنوان یکی از مدلهای بدیل حکمرانی مجدداً به میدان عمومی بازگردد. عدهای از فدرالیسم بهعنوان ابزاری برای تأمین عدالت اجتماعی، توزیع عادلانه منابع، مدیریت تنوع قومی، و ایجاد توازن قدرت میان مرکز و حاشیه دفاع میکنند. در مقابل، گروهی دیگر آن را تهدیدی جدی برای تمامیت ارضی، انسجام ملی و برافروخته شدن شکافهای قومی و زبانی قلمداد مینمایند. اما آنچه اهمیت دارد این است که نباید فدرالیسم به عنوان یک «تابو» در اذهان عمومی نهادینه گردد، همانگونه که نباید آن را بدون چونوچرا بهمثابه یک «توتم مقدس» پذیرفت. بحث بر سر یک مدل حکومتی، نه جرم است و نه خیانت. نقد آن نباید موجب طرد و برچسب زدن شود، و دفاع از آن نیز نباید به تحریک حساسیتهای قومی و زبانی منتهی گردد.
آنچه مایهی نگرانی است، شیوهی شکلگیری این گفتوگو در فضای سیاسی افغانستان است. بحث فدرالیسم، بهجای آنکه در یک چارچوب ملی، حقوقی، و عقلانی طرح شود، اغلب در فضای آغشته به سوءبرداشتها، هیجانات زودگذر و رقابتهای هویتی/قومی مطرح میشود. برخی از حامیان این مدل، هرچند با نیت خیرخواهانه، اما بدون درنظر گرفتن زمینههای تاریخی و اجتماعی کشور، و بدون تحلیل دقیق از پیامدهای ناخواسته، مواضعی اتخاذ کردهاند که خود به بروز بدفهمیها، افراطگرایی و حتی ایجاد تقابل اجتماعی دامن زده است.
از سوی دیگر، شماری از مخالفان فدرالیسم نیز، بهجای ارائه نقدهای تحلیلی و مبتنی بر داده و تجربه، صرفاً در واکنش به همین مواضع احساسی، آن را بهمثابه تهدیدی قطعی علیه وحدت ملی و موجودیت کشور معرفی میکنند. این افراد، گاه از سر نگرانی واقعی و گاه بر اساس تجربههای تلخ گذشته، دچار نوعی پیشداوری شتابزده شدهاند که فضا را برای یک گفتوگوی سالم تنگ میسازد. در نتیجه، این دوگانهسازی کاذب، گفتوگو پیرامون فدرالیسم را از مسیر طبیعی خود خارج کرده و آن را به یک موضوع سیاسی-هویتی دوقطبی بدل ساخته است.
این فضای مشوش و دوقطبی، چه از ناحیهی برخی حامیان ناآگاه و چه از سوی مخالفان واکنشی، باعث شده است که فدرالیسم، بهجای اینکه همچون یک الگوی قابل بحث در مسیر اصلاح ساختار قدرت در افغانستان در نظر گرفته شود، بهعنوان یک خطر بالقوه یا خط قرمز سیاسی نگریسته شود.
در چنین شرایطی، ضروری است که بهجای حذف یا تمجید مطلق، با نگاهی واقعگرایانه و تحلیلی به این مدل نگریست. باید مزایا و معایب، فرصتها و تهدیدها، شرایط پیشنیاز، و تجربیات جهانی مرتبط با فدرالیسم بهصورت دقیق و مقایسهای بررسی شوند. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۲/۰۰
افغانستان، کشوری با تاریخ پرتنش، جامعهای متنوع و ساختار سیاسی شکننده، نیازمند گفتوگویی ملی در فضای باز و مسئولانه پیرامون مدلهای مختلف حکمرانی است.
اما فدراليزم در اصل جيست؟ ( توازن در عین تمرکز)
فدرالیسم در سادهترین شکل خود، یک نوع ساختار حکومتی است که در آن قدرت میان دولت مرکزی و حکومتهای محلی (مانند ایالات، ولایات یا مناطق) تقسیم میشود. این تقسیم قدرت به گونهای است که هر سطح از حکومت، صلاحیتها و مسئولیتهای مشخصی دارد؛ نه حکومت مرکزی میتواند همه چیز را كنترول کند، و نه واحدهای محلی کاملاً مستقل عمل میکنند.
برای اینکه چنین نظامی به درستی کار کند، باید دو شرط اصلی فراهمباشد:
۱. دولت مرکزی باید از مشروعیت، اقتدار و توانایی لازم برای حفظ هماهنگی و وحدت کشور برخوردار باشد.
۲. حکومتهای محلی نیز باید ظرفیت اداری، منابع انسانی و توان فنی برای ادارهی امور محلی خود را داشته باشند.
برای فهم بهتر این رابطه، میتوان فدرالیسم را به نظام شمسی تشبیه کرد. در این نظام، خورشید مرکز انرژی و نظم است و سیارات؛ یعنی حکومتهای محلی؛ هرکدام مدار خاص خود را دارند و بهطور مستقل حرکت میکنند. اما همهی این حرکات در هماهنگی با خورشید انجام میشود. اگر اين رابطه یا توازن بین خورشید و سیارات بههم بخورد، نه تنها یک سیاره، بلکه کل نظام دچار بیثباتی و فروپاشی خواهد شد. همانگونه که در فدرالیسم، ضعف بیش از حد دولت مرکزی یا خودسری مفرط ولایات، نظم و یکپارچگی کشور را تهدید میکند (Watts, 2008).
برای درک بهتر فرصتها و تهدیدهای فدرالیسم در افغانستان، ضروری است نگاهی تطبیقی به تجربههای کشورهای دیگر داشته باشیم. بررسی الگوهای موفق و شکستخورده، به ما کمک میکند تا نهتنها از مزایای فدرالیسم بیاموزیم، بلکه از خطرات آن نیز آگاه شویم.
تجربههای موفق فدرالیسم: ثبات در سایهی نهادسازی و وفاق
1. آلمان: فدرالیسم تعاونی: پس از جنگ جهانی دوم، آلمان با حمایت کشورهای غربی و با محوریت بازسازی نهادهای مدرن، نظام فدرالی را پایهگذاری کرد. این کشور با واگذاری اختیارات مشخص به ایالتها، همزمان یکپارچگی سیاست اقتصادی، خارجی، دفاعی و آموزشی را حفظ کرد. مشارکت ایالتها در نهادهایی مانند Bundesrat (شورای فدرال)، بهعنوان بازوی قانونگذاری فدرال، توازن قوا را تضمین میکند و از تمرکز یا فروپاشی جلوگیری مینماید (Watts, 2008).
2. هند: فدرالیسم مبتنی بر تنوع در چارچوب تمرکز نسبی: هند با بیش از ۲۰۰ زبان، صدها گروه قومی و چندین دین، یکی از متنوعترین کشورهای جهان است. اما قانون اساسی قدرتمند، نظام حزبی سراسری و برگزاری منظم انتخابات، زمینه وحدت در کثرت را فراهم کرده است. دولت مرکزی در حوزههای کلان مانند دفاع و سیاستخارجی کنترل دارد، در حالی که ایالتها نیز از اختیارات قابل توجهی برخوردارند (Suberu, 2001).
3. سوئیس؛ فدرالیسم مشارکتی و دموکراتیک: در کشوری با سه زبان رسمی، فدرالیسم در چارچوب دموکراسی مستقیم تقویت شده است. کانتونها (واحدهای محلی) در تصمیمگیریهای ملی از طریق همهپرسی و مشارکت مردمی نقشی مؤثر دارند. این مدل نهتنها به مدیریت تعارضات زبانی و فرهنگی کمک کرده، بلکه مشارکت سیاسی را نیز در همه سطوح تقویت کرده است.
تجربههای ناموفق فدرالیسم: هشدارهایی برای افغانستان
1. اتیوپی؛ فدرالیسم قومی منجر به تجزیه: مدل اتیوپی بر اساس خطوط قومی و زبانی بنا شد؛ اما این ساختار، بهجای وحدت، هویتهای تجزیهطلبانه را تقویت کرد. با افزایش مطالبات استقلالطلبانه و در غیاب نهادهای ملی فراگیر، کشور وارد یک جنگ داخلی تمامعیار شد که هنوز هم تلفات انسانی و سیاسی سنگینی دارد (Anderson, 2013).
2. سودان جنوبی؛ فروپاشی در سایه فساد و حمایت خارجی: پس از استقلال، سودان جنوبی نظامی بهظاهر فدرالی ایجاد کرد، اما بدون نهادهای اجرایی پاسخگو، نظام حزبی شفاف و بستر اجتماعی آماده. در عمل، فدرالیسم قومی بهانهای برای توزیع سلیقهای منابع شد، که در نهایت کشور را به جنگ داخلی و فروپاشی حکمرانی کشاند (UNDP, 2020).
3. عراق ؛ فدرالیسم ناکارآمد و نفوذپذیر: پس از سرنگونی رژیم صدام، عراق تحت فشار خارجی ساختار فدرالی را پذیرفت. با اعطای خودمختاری به اقلیم کردستان و برخی مناطق دیگر، دولت مرکزی بهشدت تضعیف شد. در غیاب انسجام حزبی و با نفوذ گسترده قدرتهای منطقهای، کشور درگیر تنشهای سیاسی، ملیشه های محلی و ضعف در سیاست خارجی شده است (Anderson, 2013).
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۱/۰۰
فدرالیسم؛ نه تابو، نه توتم
نوشته تحلیلی از من در مورد ظرفیتها، محدودیتها و پیشنیازهای ساختاری برای گفتوگو درباره فدرالیسم در افغانستان.
مقدمه: افغانستان امروز در یکی از حساسترین و پیچیدهترین لحظات تاریخ معاصر خود قرار گرفته است؛ لحظهای که نه تنها بازتابدهنده گذشتهی شکستخورده، بلکه بیانگر وضعیت بسیار نگرانکننده کنونی و افق مبهم و نامعلوم آینده نیز هست. ساختارهای سیاسی پیشین در کشورما، از سلطنت مشروطه گرفته تا جمهوریت پس از کنفرانس بن، هر یک بهگونهای خاص فروپاشیدند؛ یا به دلیل نداشتن مشروعیت مردمی لازم، یا به علت فساد گسترده و ساختارمند، و یا بهدلیل تحمیل نسخههایی که نه ریشه در بافت اجتماعی کشور داشتند و نه با واقعیتهای فرهنگی، تاریخی و قومی مردم افغانستان همخوانی داشتند. بسیاری از این مدلها، در سایهی سیاستهای خارجی و بازیهای ژئوپلیتیک طراحی و پیاده شدند، بدون آنکه زمینهسازی اجتماعی و نهادسازی بومی برای آنها صورت گرفته باشد.
در شرایط فعلی، طالبان به عنوان یک گروه ایدئولوژیک، با تکیه بر ابزارهای نظامی، شبکههای اطلاعاتی و حضور میدانی در اکثر نقاط کشور، ساختارهای اجرایی را به کنترل خود درآوردهاند. اما این وضعیت، اگرچه با خشونت و سرکوب توانسته دوام یابد، نمیتواند پایدار باشد. نه از منظر مشروعیت، نه از نگاه کارآمدی، و نه از جهت تطابق با خواستها و نیازهای واقعی جامعه. واقعیت انکارناپذیر این است که افغانستان نمیتواند برای همیشه در این وضعیت بلاتکلیف باقی بماند.
هدف ملی و جمعی باید عبور از این مرحلهی بحرانی باشد؛ اما عبور از طالبان و وضعیت فعلی بهمعنای توقف بحث درباره آینده سیاسی کشور نیست، بلکه به معنای ضرورت پرداختن هرچه سریعتر و دقیقتر به این بحث است. اکنون، بیش از هر زمان دیگری، نیاز به بازگشایی یک گفتوگوی عمیق، صادقانه، و مسئولانه در خصوص ساختار آیندهی نظام سیاسی افغانستان احساس میشود؛ گفتوگویی که نه از سر هیجان، بلکه بر اساس عقلانیت سیاسی، مصالح ملی، و منافع درازمدت کشور باشد.
در چنین بستری، طبیعی است که بحث «فدرالیسم» بهعنوان یکی از مدلهای بدیل حکمرانی مجدداً به میدان عمومی بازگردد. عدهای از فدرالیسم بهعنوان ابزاری برای تأمین عدالت اجتماعی، توزیع عادلانه منابع، مدیریت تنوع قومی، و ایجاد توازن قدرت میان مرکز و حاشیه دفاع میکنند. در مقابل، گروهی دیگر آن را تهدیدی جدی برای تمامیت ارضی، انسجام ملی و برافروخته شدن شکافهای قومی و زبانی قلمداد مینمایند. اما آنچه اهمیت دارد این است که نباید فدرالیسم به عنوان یک «تابو» در اذهان عمومی نهادینه گردد، همانگونه که نباید آن را بدون چونوچرا بهمثابه یک «توتم مقدس» پذیرفت. بحث بر سر یک مدل حکومتی، نه جرم است و نه خیانت. نقد آن نباید موجب طرد و برچسب زدن شود، و دفاع از آن نیز نباید به تحریک حساسیتهای قومی و زبانی منتهی گردد.
آنچه مایهی نگرانی است، شیوهی شکلگیری این گفتوگو در فضای سیاسی افغانستان است. بحث فدرالیسم، بهجای آنکه در یک چارچوب ملی، حقوقی، و عقلانی طرح شود، اغلب در فضای آغشته به سوءبرداشتها، هیجانات زودگذر و رقابتهای هویتی/قومی مطرح میشود. برخی از حامیان این مدل، هرچند با نیت خیرخواهانه، اما بدون درنظر گرفتن زمینههای تاریخی و اجتماعی کشور، و بدون تحلیل دقیق از پیامدهای ناخواسته، مواضعی اتخاذ کردهاند که خود به بروز بدفهمیها، افراطگرایی و حتی ایجاد تقابل اجتماعی دامن زده است.
از سوی دیگر، شماری از مخالفان فدرالیسم نیز، بهجای ارائه نقدهای تحلیلی و مبتنی بر داده و تجربه، صرفاً در واکنش به همین مواضع احساسی، آن را بهمثابه تهدیدی قطعی علیه وحدت ملی و موجودیت کشور معرفی میکنند. این افراد، گاه از سر نگرانی واقعی و گاه بر اساس تجربههای تلخ گذشته، دچار نوعی پیشداوری شتابزده شدهاند که فضا را برای یک گفتوگوی سالم تنگ میسازد. در نتیجه، این دوگانهسازی کاذب، گفتوگو پیرامون فدرالیسم را از مسیر طبیعی خود خارج کرده و آن را به یک موضوع سیاسی-هویتی دوقطبی بدل ساخته است.
این فضای مشوش و دوقطبی، چه از ناحیهی برخی حامیان ناآگاه و چه از سوی مخالفان واکنشی، باعث شده است که فدرالیسم، بهجای اینکه همچون یک الگوی قابل بحث در مسیر اصلاح ساختار قدرت در افغانستان در نظر گرفته شود، بهعنوان یک خطر بالقوه یا خط قرمز سیاسی نگریسته شود.
در چنین شرایطی، ضروری است که بهجای حذف یا تمجید مطلق، با نگاهی واقعگرایانه و تحلیلی به این مدل نگریست. باید مزایا و معایب، فرصتها و تهدیدها، شرایط پیشنیاز، و تجربیات جهانی مرتبط با فدرالیسم بهصورت دقیق و مقایسهای بررسی شوند. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۱/۰۰
فدرالیسم؛ نه تابو، نه توتم
نوشته تحلیلی از من در مورد ظرفیتها، محدودیتها و پیشنیازهای ساختاری برای گفتوگو درباره فدرالیسم در افغانستان.
مقدمه: افغانستان امروز در یکی از حساسترین و پیچیدهترین لحظات تاریخ معاصر خود قرار گرفته است؛ لحظهای که نه تنها بازتابدهنده گذشتهی شکستخورده، بلکه بیانگر وضعیت بسیار نگرانکننده کنونی و افق مبهم و نامعلوم آینده نیز هست. ساختارهای سیاسی پیشین در کشورما، از سلطنت مشروطه گرفته تا جمهوریت پس از کنفرانس بن، هر یک بهگونهای خاص فروپاشیدند؛ یا به دلیل نداشتن مشروعیت مردمی لازم، یا به علت فساد گسترده و ساختارمند، و یا بهدلیل تحمیل نسخههایی که نه ریشه در بافت اجتماعی کشور داشتند و نه با واقعیتهای فرهنگی، تاریخی و قومی مردم افغانستان همخوانی داشتند. بسیاری از این مدلها، در سایهی سیاستهای خارجی و بازیهای ژئوپلیتیک طراحی و پیاده شدند، بدون آنکه زمینهسازی اجتماعی و نهادسازی بومی برای آنها صورت گرفته باشد.
در شرایط فعلی، طالبان به عنوان یک گروه ایدئولوژیک، با تکیه بر ابزارهای نظامی، شبکههای اطلاعاتی و حضور میدانی در اکثر نقاط کشور، ساختارهای اجرایی را به کنترل خود درآوردهاند. اما این وضعیت، اگرچه با خشونت و سرکوب توانسته دوام یابد، نمیتواند پایدار باشد. نه از منظر مشروعیت، نه از نگاه کارآمدی، و نه از جهت تطابق با خواستها و نیازهای واقعی جامعه. واقعیت انکارناپذیر این است که افغانستان نمیتواند برای همیشه در این وضعیت بلاتکلیف باقی بماند.
هدف ملی و جمعی باید عبور از این مرحلهی بحرانی باشد؛ اما عبور از طالبان و وضعیت فعلی بهمعنای توقف بحث درباره آینده سیاسی کشور نیست، بلکه به معنای ضرورت پرداختن هرچه سریعتر و دقیقتر به این بحث است. اکنون، بیش از هر زمان دیگری، نیاز به بازگشایی یک گفتوگوی عمیق، صادقانه، و مسئولانه در خصوص ساختار آیندهی نظام سیاسی افغانستان احساس میشود؛ گفتوگویی که نه از سر هیجان، بلکه بر اساس عقلانیت سیاسی، مصالح ملی، و منافع درازمدت کشور باشد.
در چنین بستری، طبیعی است که بحث «فدرالیسم» بهعنوان یکی از مدلهای بدیل حکمرانی مجدداً به میدان عمومی بازگردد. عدهای از فدرالیسم بهعنوان ابزاری برای تأمین عدالت اجتماعی، توزیع عادلانه منابع، مدیریت تنوع قومی، و ایجاد توازن قدرت میان مرکز و حاشیه دفاع میکنند. در مقابل، گروهی دیگر آن را تهدیدی جدی برای تمامیت ارضی، انسجام ملی و برافروخته شدن شکافهای قومی و زبانی قلمداد مینمایند. اما آنچه اهمیت دارد این است که نباید فدرالیسم به عنوان یک «تابو» در اذهان عمومی نهادینه گردد، همانگونه که نباید آن را بدون چونوچرا بهمثابه یک «توتم مقدس» پذیرفت. بحث بر سر یک مدل حکومتی، نه جرم است و نه خیانت. نقد آن نباید موجب طرد و برچسب زدن شود، و دفاع از آن نیز نباید به تحریک حساسیتهای قومی و زبانی منتهی گردد.
آنچه مایهی نگرانی است، شیوهی شکلگیری این گفتوگو در فضای سیاسی افغانستان است. بحث فدرالیسم، بهجای آنکه در یک چارچوب ملی، حقوقی، و عقلانی طرح شود، اغلب در فضای آغشته به سوءبرداشتها، هیجانات زودگذر و رقابتهای هویتی/قومی مطرح میشود. برخی از حامیان این مدل، هرچند با نیت خیرخواهانه، اما بدون درنظر گرفتن زمینههای تاریخی و اجتماعی کشور، و بدون تحلیل دقیق از پیامدهای ناخواسته، مواضعی اتخاذ کردهاند که خود به بروز بدفهمیها، افراطگرایی و حتی ایجاد تقابل اجتماعی دامن زده است.
از سوی دیگر، شماری از مخالفان فدرالیسم نیز، بهجای ارائه نقدهای تحلیلی و مبتنی بر داده و تجربه، صرفاً در واکنش به همین مواضع احساسی، آن را بهمثابه تهدیدی قطعی علیه وحدت ملی و موجودیت کشور معرفی میکنند. این افراد، گاه از سر نگرانی واقعی و گاه بر اساس تجربههای تلخ گذشته، دچار نوعی پیشداوری شتابزده شدهاند که فضا را برای یک گفتوگوی سالم تنگ میسازد. در نتیجه، این دوگانهسازی کاذب، گفتوگو پیرامون فدرالیسم را از مسیر طبیعی خود خارج کرده و آن را به یک موضوع سیاسی-هویتی دوقطبی بدل ساخته است.
این فضای مشوش و دوقطبی، چه از ناحیهی برخی حامیان ناآگاه و چه از سوی مخالفان واکنشی، باعث شده است که فدرالیسم، بهجای اینکه همچون یک الگوی قابل بحث در مسیر اصلاح ساختار قدرت در افغانستان در نظر گرفته شود، بهعنوان یک خطر بالقوه یا خط قرمز سیاسی نگریسته شود.
در چنین شرایطی، ضروری است که بهجای حذف یا تمجید مطلق، با نگاهی واقعگرایانه و تحلیلی به این مدل نگریست. باید مزایا و معایب، فرصتها و تهدیدها، شرایط پیشنیاز، و تجربیات جهانی مرتبط با فدرالیسم بهصورت دقیق و مقایسهای بررسی شوند. -
Rahmatullah Nabil reposted
افغانستان انټرنشنل - پښتو
@afintlpashto
د تېر جمهوري نظام د ملي امنیت پخواني رییس رحمت نبیل د پاکستان د دفاع وزیر خواجه محمد اصف څرګندونو ته چې پاکستان یې پکې د ترهګرۍ قرباني بللی وو، په غبرګون کې لیکلي چې «ستا په غاړه کې د ترهګرۍ هغه زنځیر پاتې دی چې تا د مډال په توګه په غاړه کړی و».
بشپړ خبر دلته: -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
“تعلیم اجباری است، چه برای مرد و چه برای زن. هر کس که مانع تعلیم شود، دشمن ملت و وطن است"!
جهل دیروز و جهل امروز هر دو با فتوا و شمشیر مسلط شدند. اما مشعل روشنایی/دانایی و تعلیم هرگز با تندباد جهالت خاموش نمیشود و نخواهد شد!
امانالله خان د افغانستان د تاریخ یو ستر شخصیت دی ؛هغه د خپل ملت د آزادۍ، پرمختګ او مدني بدلون لپاره په اخلاص او فداکارۍ سره مبارزه وکړه.
خو د هغه وخت د ټولنې ذهنیت، لکه د نن ورځې په څېر، د جهالت په زنځیرونو کې اسیر و؛ او له بده مرغه دا فکري اسارت تر نن ورځې هم دوام لري
روح یې ښاد او یاد یې تلپاتی!
نوت: امانالله خان، رضا شاه پهلوی و مصطفی کمال آتاتورک (۱۹۲۸)
گرچه هر یک از این رهبران در مسیر خود با چالشهای متفاوتی روبرو شدند، اما این تصویر، همچنان یادآور لحظهای است که آرزوی نوسازی و بیداری شرق، برای لحظهای در یک قاب گردهم آمده است. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
محترم @KhawajaMAsif ! نہ طاقتیں کام آئیں، نہ خدا کی مہربانی باقی رہی؛ اب آپ رہ گئے ہیں اور گلے میں وہی دہشتگردی کا طوق، جسے کبھی تمغہ سمجھ کر پہنا تھا!
Khawaja M. Asif
@KhawajaMAsif
آج ھم پہ دہشت گردی کا الزام لگانے والے بتائیں اسامہ بن لادن کو پاکستان کون لے کر آیا تھا۔۔ ؟ اسکے ھمراہ کون تھا یہ اصل میں سویت یونین اور امریکہ کی لڑائ تھی اور لیبل جہاد کا تھا اسکو اسلام اور کفر کی لڑائ بنانے کے لئیے بن لادن جیسے لوگ پاکستان ایکسپورٹ کیے گئے ۔ اور مطلب نکل جانے کے بعد پاکستان کو تنہا چھوڑ دیا گیا۔ اور ھم آج بھی اس دھشت گردی اور اسکے الزام سے نپٹ رہے ھیں
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
They carried out this dirty work under the pretext of the slogan ‘Islam is in danger’.
Drop Site
@DropSiteNews
Sky News (@SkyYaldaHakim): “But you do admit, you do admit sir, that Pakistan has had a long history of backing and supporting and training and funding these terrorist organizations?”
Pakistan Def. Minister: “Well, we have been doing this dirty work for United States for 3 decades.” -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Pakistan wasn’t just doing the dirty work. It was manufactured for it.
Drop Site
@DropSiteNews
Sky News (@SkyYaldaHakim): “But you do admit, you do admit sir, that Pakistan has had a long history of backing and supporting and training and funding these terrorist organizations?”
Pakistan Def. Minister: “Well, we have been doing this dirty work for United States for 3 decades.” -
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
این گفتکو به تاریخ ۲۵ فبروری سال جاری صورت گرفته است!
Wali Arian
@waliarian
رحمت الله نبیل، در گفتوگویی با آژیر، از احتمال حمله هوایی ناشناس برای کشته شدن هبت الله در کندهار، سخن میگوید.
youtu.be/TlCgYmDAgc4 via @YouTube -
Rahmatullah Nabil reposted
Amu TV
@AmuTelevision
رحمتالله نبیل رئيس امنیت ملی در دولت پیشین افغانستان میگوید که سفر هیئت امریکایی به کابل که پیش از این انجام شد، رقابت میان سازمانهای اطلاعاتی کشورهای منطقه در تعامل با طالبان را تشدید کرده است.
او ادعا کرده که در پی سفر هیئت امریکایی به کابل، یک هیئتی متشکل از سه مقام ارشد وزارت امنیت دولتی چین که بر سرویسهای امنیتی این کشور نظارت دارد، وارد کابل شده و با عبدالحق وثیق رئيس استخبارات طالبان و معاون اداری او دیداری داشته است.
از طرفی هم رحمتالله نبیل مدعی است که روز شنبه، ۱۴ حمل، دو تن از مقامهای «نسبتاً ارشد» استخبارات طالبان با نماینده سپاه پاسداران ایران در نمایندگی دیپلوماتیک این کشور در کابل دیداری داشته است.
طالبان تا کنون در مورد این اظهارات رحمتالله نبیل واکنشی نداشتهاند.
amu.tv/fa/167838/ -
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Following the recent visit of a high level U.S. delegation to Kabul, signs have emerged of intensified engagements between regional intelligence agencies and the Taliban; indicating a growing geopolitical rivalry unfolding in Afghanistan.
In this context, on Monday, April 7th, a delegation consisting of three senior officials from China’s Ministry of State Security (MSS); which oversees the country’s intelligence services; arrived in Kabul and held meetings with Mullah Wasiq, the Taliban’s intelligence chief, and his administrative deputy, Abdullah. Although no official details of the meeting have been released, it appears the discussions focused on security coordination and assessing the influence and activities of rival actors in Afghanistan.
In a parallel development, according to reliable sources, on Saturday, April 5th, at 10:30 AM, two relatively senior Taliban's Intelligence officials met with a representative of Iran’s Islamic Revolutionary Guard Corps (IRGC) at the Embassy of the Islamic Republic of Iran in Kabul. While the official agenda referenced the planned opening of an Iranian consulate in Farah Province, informed sources indicate that broader strategic concerns were discussed; particularly Tehran’s growing unease over the expanding influence of the United Arab Emirates within Afghan territory and its implications for the regional balance of power.
Taken together, these developments point to the emergence of a complex and multilayered intelligence contest in Afghanistan; one in which regional powers are increasingly maneuvering through security and intelligence channels to secure or strengthen their roles in the country’s evolving political landscape. -
Rahmatullah Nabil reposted
Kabul Podcast
@KabulPodcast
د ملي امنیت پخواني رئیس رحمتالله نبیل ویلي، چې د امریکا د لوړپوړي پلاوي له وروستي سفر وروسته، افغانستان کې د سیمهییزو استخباراتي ادارو او طالبانو ترمنځ اړیکې زیاتې شوې دي، چې دا د یوه نوي استخباراتي رقابت نښې څرګندوي.
نبیل لیکلي، د اپرېل په ۷مه (د وري ۱۹مه) د چین د دولت د امنیت وزارت درې لوړپوړي چارواکي کابل ته رسېدلي او د طالبانو له استخباراتو رئیس ملا وثیق او د هغه له مرستیال عبدالله سره یې لیدلي دي. که څه هم د دې لیدنو رسمي جزئیات نهدي خپاره شوي، خو داسې ښکاري چې خبرې د امنیتي همغږۍ او د نورو لوبغاړو د نفوذ ارزونې ته ځانګړې شوې وې.
بلخوا، د باوري سرچینو له مخې، د اپرېل په ۵مه (د وري ۱۷مه) دوه طالب استخباراتي چارواکي د ایران د اسلامي انقلابي سپاه پاسداران له استازي سره د دې هېواد په سفارت کې لیدلي. که څه هم د اجنډا له مخې دا لیدنه د فراه ولایت لپاره د ایران د قونسلګرۍ د پرانیستلو لپاره وه، خو سرچینې وايي چې په دې ناسته کې له متحده عربي اماراتو سره د طالبانو د نږدې اړیکو او د اماراتو د نفوذ د پراخېدو په اړه د ایران اندېښنې هم مطرح شوې.
نبیل وايي، دا لیدنې ښيي چې سیمهییز هېوادونه د افغانستان په روان وضعیت کې د نفوذ د زیاتوالي لپاره استخباراتي سیالۍ ته داخل شوي، او افغانستان ورځ تر بلې د استخباراتي رقابتونو یو پېچلی میدان ګرځي.
@RahmatullahN -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Following the recent visit of a high level U.S. delegation to Kabul, signs have emerged of intensified engagements between regional intelligence agencies and the Taliban; indicating a growing geopolitical rivalry unfolding in Afghanistan.
In this context, on Monday, April 7th, a delegation consisting of three senior officials from China’s Ministry of State Security (MSS); which oversees the country’s intelligence services; arrived in Kabul and held meetings with Mullah Wasiq, the Taliban’s intelligence chief, and his administrative deputy, Abdullah. Although no official details of the meeting have been released, it appears the discussions focused on security coordination and assessing the influence and activities of rival actors in Afghanistan.
In a parallel development, according to reliable sources, on Saturday, April 5th, at 10:30 AM, two relatively senior Taliban's Intelligence officials met with a representative of Iran’s Islamic Revolutionary Guard Corps (IRGC) at the Embassy of the Islamic Republic of Iran in Kabul. While the official agenda referenced the planned opening of an Iranian consulate in Farah Province, informed sources indicate that broader strategic concerns were discussed; particularly Tehran’s growing unease over the expanding influence of the United Arab Emirates within Afghan territory and its implications for the regional balance of power.
Taken together, these developments point to the emergence of a complex and multilayered intelligence contest in Afghanistan; one in which regional powers are increasingly maneuvering through security and intelligence channels to secure or strengthen their roles in the country’s evolving political landscape. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
با توجه به سناریوهای احتمالی در انتخابات ۲۰۲۸ آمریکا، یکی از فرضیههای جالب و بحثبرانگیز، احتمال نامزدی دونالد ترمپ بهعنوان معاون رئیسجمهور در کنار چهرههایی مانند جیدی ونس یا مارکو روبیو (یا فردی دیگر در چارچوب تفاهم حزبی) خواهد بود و از نظر حقوقی و قانون اساسی آمریکا، ممنوعیتی برای کاندیداتوری یک رئیسجمهور سابق در مقام معاونت وجود ندارد.
در صورتی که رئیسجمهور منتخب (برای مثال ونس یا روبیو) پس از پیروزی استعفا بدهد یا از قدرت کنار برود، معاون او؛ در این سناریو، که ترمپ باشد، میتواند مطابق به قانون اساسی ایالات متحده، بهطور قانونی به سمت ریاستجمهوری ارتقا یابد.
بدون اینکه شخصاً در رأس تکت انتخاباتی ریاستجمهوری برای دور سوم قرار گیرد.
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
در پی اظهارات اخیر دونالد ترامپ درباره تمایلش برای نامزدی در سومین دوره ریاستجمهوری امریکا، برخی از اعضای حزب دموکرات نگران تلاش او برای دور زدن قانون اساسیاند.
عارف یعقوبی از واشنگتن گزارش میدهد.This media couldn't be displayed. See it on the original post. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
این گفتکو به تاریخ ۲۵ فبروری سال جاری صورت گرفته است!
Wali Arian
@waliarian
رحمت الله نبیل، در گفتوگویی با آژیر، از احتمال حمله هوایی ناشناس برای کشته شدن هبت الله در کندهار، سخن میگوید.
youtu.be/TlCgYmDAgc4 via @YouTube -
Rahmatullah Nabil reposted
-
Rahmatullah Nabil reposted
AISS
@AISS_Afg
.@RahmatullahN: The Think Tank community are deeply involved in the #afghan policy.
@USIP is working in #afg in the past 17 years. They were involved in major projects, with millions of dollars, to turn #afghanistan into a success story. -
Rahmatullah Nabil reposted
AISS
@AISS_Afg
.@RahmatullahN: The @USIP was partisan in the issue of the #afghanelections. Some of the staff members, especially in Afghanistan, supported certain electoral tickets & lobbied for them in the U.S.
-
Rahmatullah Nabil reposted
AISS
@AISS_Afg
.@RahmatullahN: some of the @USIP staff members have close relationship with #pakistani military Generals. How can I trust the USIP in the #afghanpeaceprocess?
-
Rahmatullah Nabil reposted
AISS
@AISS_Afg
.@RahmatullahN: one of the prominent members of the @USIP was involved in writing the Op-Ed by Sirajuddin Haqqani in @nytimes. We have intel & evidence on this.
AISS
@AISS_Afg
Just in: our roundtable discussion on "the Role of @USIP in #afghanistan: Impartiality or Partisanship?" kicked in with Dr @CChristineFair, Prof. Nazif Shahrani, Gen. @RahmatullahN, @S_MIAKHEL & @Samiullah_mahdi.
-
Rahmatullah Nabil reposted
AISS
@AISS_Afg
رحمت الله نبیل: @USIP در کنفرانس بن حضور داشت، و به دولت امریکا مشوره می داد، اما حالا در مورد همه شمول نبودن آن صحبت میکند.
@RahmatullahN -
Rahmatullah Nabil reposted
AISS
@AISS_Afg
ICYMI, here is a transcript of tonight's virtual panel discussion on “The Role of @USIP in Afghanistan: Impartiality or Partisanship?” with @S_MIAKHEL @CChristineFair @RahmatullahN, Prof. Nazif Shahrani & @Samiullah_mahdi.
aiss.af/aiss/news_details/news/5ea87b6dc53c6
@GenDunford @DMiliband -
Rahmatullah Nabil reposted
AISS
@AISS_Afg
در شامگاه 3شنبه، 9ثور @AISS_Afg میزگرد مجازی را زیر عنوان «بررسی نقش و کارنامه انستیتوت صلح آمریکا: بیطرفی یا جانبداری؟»، برگزار کرد. متن کامل صحبتهای ارائه شده در این برنامه در پیوند زیر قابل مشاهده است.
aiss.af/persian/aiss/news_details/news/5ea88e9e58a55
@RahmatullahN @Samiullah_mahdi @USIP @S_MIAKHEL -
Rahmatullah Nabil reposted
Lina Rozbih
@LinaRozbih
ایلان ماسک، خواهان توقیف مسولین بنیاد های خیریه ساختگی و یا غیر واقعی و بنیاد های خیریه یی که روی هدف فساد مالی و سواستفاده از وجه امداد ایجاد شده است، گردید.
Lina Rozbih
@LinaRozbih
Musk Calls for Mass Arrests of 'Fake Charities' www.msn.com/en-us/entertainment/entertainment-celebrity/m…
-
Rahmatullah Nabil reposted
Haanya Malik
@MalikHaanya
In April 2020, @AISS_Afg hosted the roundtable “The Role of USIP in Afghanistan: Impartiality or Partisanship?” with the presence of former security officials, academics, and policy analysts, including @RahmatullahN Nabil, Professor Nazif Shahrani, Shah Mahmood @S_MIAKHEL, and Dr. @CChristineFair to examine the role of the US Institute of Peace (USIP) in Afghanistan’s political transition and the so-called “peace process.” The speakers expressed concern over the institution’s financial opacity, its alignment with particular political agendas, and its growing proximity to Pakistani networks and interests.
At the time, those warnings were largely ignored, dismissed, or downplayed through diplomatic niceties. Yet the message was unmistakable: despite its self-branding as a bipartisan peacebuilding organization, USIP had effectively positioned itself as a political actor - one that selectively engaged with elites, influenced electoral processes, and excluded dissenting voices from Afghanistan. These were not passing observations but signs of structural entanglements that undermined Afghan sovereignty and institutional integrity. Now, as fresh allegations surface accusing USIP of financial ties to the Taliban, those earlier concerns take on a different weight. They are no longer cautionary - they are revealing. This is no longer simply a question of flawed judgment by one institution, it reflects a broader and deliberate pattern that contributed to the dismantling of the Afghan republic.
Afghanistan did not fall in a vacuum. The collapse was the result of thousands of decisions, some misguided, others intentional. Institutions like @USIP, with access to funding, influence, and international legitimacy, played more than a peripheral role. Revisiting the 2020 roundtable by AISS is not a matter of nostalgia but an exercise in accountability. (Yes, we are confronting confirmations.) Those who warned us were not alarmists. They were simply ignored.
Today, the Taliban sits comfortably in power, propped not just by force but by the very systems that claimed to oppose them, and the question must be asked and answered: Who helped pave the way? And who, behind the name of “peace,” quietly negotiated the surrender?
@DOGE @elonmusk @Georgetown @StateDept
Note: The full report of this roundtable and the video recording on YouTube are available below. I invite everyone to read/watch the roundtable discussion.
www.youtube.com/watch?v=oF91ZvrWOw4
archive.aissonline.org/assets/aiss_publication/Role_of_US… -
Rahmatullah Nabil reposted
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
رئیس پیشین امنیت ملی افغانستان، اظهارات اخیر هبتالله آخندزاده، رهبر طالبان درباره پیوند فقر با تقدیر الهی را یک «سیاست استخباراتی هدفمند برای خاموشسازی صدای مردم» خواند و آن را شگردی برای «توجیه بیعدالتی و تحکیم نظام سرکوب» دانست.
به گفته رحمتالله نبیل، طالبان بهخوبی آگاه است ادامه فقر، بیکاری، بیسوادی، انحصار و محرومیت، زمینهساز خیزش عمومی و اعتراضات گسترده خواهد شد.
در سخنرانی منسوب به رهبر طالبان که در نخستین روز عید فطر منتشر شد، ملاهبتالله فقر را جزئی از «تقدیر الهی» دانست و از مستمندان خواست که از سرنوشت خود گلهمند نباشند.
بیشتر در لینک زیر بخوانید:
afintl.com/202503314185 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د طالبانو د مشر وروستۍ څرګندونې، چې بیوزلي او شتمني د “الله (ج) له لوري” ګڼي او خلک له شکایت کولو څخه منع کوي، یوازې یو ساده دیني انګیرنه نه ده؛ بلکې د یوه هدفمند استخباراتي سیاست برخه ده، چې موخهیې د خلکو د غږ غلی کول، ظلم او تاړاک ته مشروعیت ورکول، او د اختناق او تور تم نظام پیاوړی کول دي.
طالبان او د هغوی بهرني ملاتړي ښه پوهېږي چې بیوزلي، بیکاري، نالوستي، اختناق، انحصار او محرومیت کولای شي د عامو خلکو د بیدارۍ او اعتراض لامل شي. نو له همدې امله، دوی له دین څخه ابزاري استفاده کوي او د خپلو تبلیغاتي او دیني شبکو له لارې دا ډول مفاهیم د “الهي تقدیر” په نوم خلکو ته وړاندې کوي، تر څو د ولس وجدان بېاحساسه، ولسي غوښتنې بېاغېزې، او عمومي قهر با بیزه کړي.
خو حقیقت دا دی، چې بیوزلي او د خلکو کړاوونه مستقیم د الله (ج) ارادې ته منسوبول، د خدای پاک او د هغه په عادل ذات ته یو ښکاره او دروند تهمت دي. هغه خدای چې په قرآن کې یې انسانان عدالت، آبادۍ، د ظلم پر ضد مبارزې او مسئولیتپیژندې ته رابللي، هېڅکله یې خلک د جهالت او استبداد د منلو لپاره نهدي بللي.
طالبان د دین استازي نه دي، بلکې د پیچلو او نامرئیو استخباراتي کړیو هغه وسیله ده، چې د دین له تحریفشوې تعبیر څخه په ګټې اخیستنې سره غواړي د افغانستان ولس د بیوزلې، وېرې او چوپتیا په تاره زندان کې بند وساتي. دوی د خپلو څرګندونو له لارې، له دین او الله (ج) څخه یو کرغیړن، بېرحم او سپک انځور وړاندې کوي، څو د خپلو جنایتونو او ناکامیو مسئولیت له ځان لېرې، او د لوی خدای (ج) پر اوږو واچوي.
د دې خطرناک انحراف پر وړاندې باید په ښکاره ودرېږو او ووایو:
بیوزلي، فساد او محرومیت د الله (ج) اراده نه ده؛ بلکې د هغو استخباراتي دستګاوو د دقیق پلان نتیجه ده، چې طالبان یې د خپلو ګټو د ساتلو لپاره زموږ پر ولس تپلي دي. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
اظهارات اخیر رهبر طالبان که فقر و ثروت را «از جانب خداوند» معرفی میکند و مردم را از شکایت بازمیدارد، نه برداشت دینی صادقانه، بلکه بخشی از یک سیاست استخباراتی هدفمند برای خاموشسازی صدای مردم، توجیه بیعدالتی، و تحکیم نظام سرکوب است.
طالبان و حامیان بیرونیشان آگاهاند که ادامه فقر، بیکاری، بیسوادی، اختناق، انحصار و محرومیت میتواند زمینهساز اعتراض و بیداری عمومی شود. بنابراین، با استفاده ابزاری از دین و با تکیه بر شبکههای تبلیغاتی و مذهبی وابسته، چنین مفاهیمی را بهعنوان «تقدیر الهی» تبلیغ میکنند تا وجدان جامعه را بیحس، مطالبات مردمی را بیاثر، و خشم عمومی را خنثی سازند.
اما حقیقت این است که نسبت دادن مستقیم فقر و رنج مردم به اراده خداوند، تهمتی سنگین و آشکار به ذات پاک و عادل الهیست. خدایی که در قرآن انسان را به عدالت، آبادانی، مبارزه با ظلم و مسئولیتپذیری دعوت کرده، هرگز مردم را به پذیرش سلطه جهل و استبداد فرا نخوانده است.
طالبان نه نمایندگان دین، بلکه ابزار دست ساختارهای پیچیده و نامرئی استخباراتیاند که با استفاده از قرائت تحریفشدهای از دین، میکوشند مردم افغانستان را در فقر، ترس و سکوت نگهدارند. آنان با سخنان خود، چهرهای خشن، بیرحم و تحقیرکننده از دین و خداوند ارائه میدهند تا بار مسئولیت جنایتها و ناکامیهای خود را بر دوش خدا بیندازند و خود را تبرئه کنند.
در برابر این انحراف خطرناک، باید با صراحت ایستاد و گفت:
فقر، فساد و محرومیت، اراده خداوند نیست؛ بلکه نتیجه مهندسی دقیق دستگاههای استخباراتیست که طالبان را بهعنوان وسیلهای برای حفظ منافع خود بر ملت ما تحمیل کردهاند. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
بايرامڭيز شاتليق، آسوداليق و اميد بلند تولی بولسون؛ بايرامڭيز قوتلی بولسون!
*****
عيدينڭىز خۇشالىق، تىنچلىق و ئۈمىد بىلەن تولغان بولسۇن؛ عيدىڭىز مبارك بولسۇن!
******
عیدتان پر از لبخند، آرامش و امید؛ عیدتان مبارک باد!
*******
اختر مو له خوښیو، سکون او هیلو ډک اوسه؛ اختر مو مبارک شه! -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
تأیید رسمی نفوذ گستردهٔ سازمان استخبارات نظامی پاکستان (ISI) در ساختار و نهادهای حکومتی طالبان، توسط اداره ۳۷۶ (اداره ضدجاسوسی) طالبان
********
په رسمي توګه د طالبانو د ۳۷۶ (د ضد جاسوسۍ ادارې) لهخوا د پاکستان د استخباراتو سازمان (ISI) پراخ نفوذ د طالبانو په ادارو او جوړښتونو کې تایید! -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Female/Street Dancers; Afghanistan 1915
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
دوه کاله مخکی مو ویلی وو چی دوی "اسلامی واګنر" دي، نه د دین ساتونکی!
"نبیل طالبان په سیمه کې د امریکا واګنر ډله وبلله" 8am.media/ps/nabil-called-the-taliban-an-american-wagner-… -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
ما که دو سال قبل گفته بودیم که ؛ اینها "واگنر اسلامی" هستند، نه محافظان دین!
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
رئیسجمهور امریکا با ایراد سخنان جالبی، طالبان را به عنوان تامینکننده منافع ایالات متحده و گروه نیابتی این کشور در جنگ علیه تروریسم (القاعده و داعش خراسان) در منطقه معرفی کرد. درست همانگونه که گروه شبهنظامی واگنر برای منافع روسیه میجنگد.
جزئیات بیشتر:
www.afintl.com/202307015894 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د ځو میاشتو مخکی لیکنه!
Kabul Podcast
@KabulPodcast
لېکنه: رحمت الله نبیل د ملي امنیت پخوانی رئیس.
ډېرې نښې ښيي چې په مناسب وخت کې به «خلیفه» سراجالدین حقاني په لیږ توپیر سره د افغانستان په احمد الشرع/احمد جولاني باندې بدل کړي. داسې ښکاري چې په کندهاري کړۍ کې د اېران مخ پر زیاتېدونکي نفوذ او د دې کړۍ انحصاري پرېکړو ځینې سیمهییز او نړیوال ځواکونه په شدیده توګه اندېښمن او حتی په قهر کړي دي.
دا بدلون نه یوازې د افغانستان پر داخلي شرایطو، بلکې د دې هېواد پر لوېدیځ ګاونډي، او په منځني ختیځ کې د نوي نظم په رامنځته کېدو کې د هغه د بریا په وړتیا باندې هم اغېز لرلی شي. خو په دې کې هغه څه چې ځانګړې اهمیت لري، په سیمهییزو معادلو کې د افغانستان د ځای بدلون دی.
افغانستان د یوې ستراتېژېکې جغرافیې په توګه خپل دودیز اهمیت تر ډېره بریده له لاسه ورکړی، درلود، او رول یې د سیمهییزو تحولاتو او د ګاونډیانو د چلند متغیر ته راکم شوی دی. په حقیقت کې په افغانستان کې بدلونونه یوازې د کورنیو پرېکړو پایله نه دي، بلکې د سیمهییزو سیالیو او شخړو تر مستقیم اغېز لاندې ده.
له بلې خوا، په منځني ختیځ کې د نوي نظم راټوکېدنه، چې له نوو شخړو، ماتیدونکو ائتلافونو او ایډیالوژیکو سیالیو سره مل دی، چې د افغانستان راتلونکې یې لا پیچلی کړی ده. په افغانستان کې هر ډول بدلون، د «احمد الشرع» یا «احمد جولاني» په څېر د یوه داخلي څېرې جوړېدل، نه یوازې د کورنیو شرایطو پورې تړلی دی، بلکې د سیمهییزو لوبغاړو او حتی نړیوالو هېوادونو ترمنځ پر تعاملاتو او د ځواک توازن پورې هم اړه لري.
په دې منځ کې، د ایران رول او د کندهار په کړۍ کې یې نفوذ، په ځانګړي ډول د ځینو ځواکونو له ګټو سره د ټکر په برخه کې، یو ټاکونکی عامل ګرځېدلی دی. دغه نفوذ کولی شي د افغانستان په داخلي او سیمهییزو معادلو کې بنسټیز بدلونونه رامنځته کړي. له همدې امله، د افغانستان برخلیک نه یوازې د کورنیو ډلو د غوښتنو او ارادې پورې تړلی دی، بلکې د سیمې په پراخو بدلونونو او د مهمو ځواکونو په چلند پورې هم اړه لري.
@RahmatullahN -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
از چند ماه قبل!
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
علایم متعددی نشان میدهد که در زمان مناسب، «خلیفه» سراجالدین حقانی را با اندکی تفاوت ها به احمد الشرع/احمد جولانی افغانستان تبدیل خواهند کرد. به نظر میرسد نفوذ فزاینده ایران در حلقه قندهار، همراه با تصمیمگیریهای انحصارگرایانه این حلقه، برخی از قدرتهای منطقهای و فرامنطقهای را به شدت نگران و حتی خشمگین کرده است.
این تحول نه تنها به شرایط داخلی افغانستان، بلکه به آینده همسایه غربی این کشور و میزان توانایی آن در عبور از بحرانها و تلاطمهای ناشی از شکلگیری نظم جدید خاورمیانه بستگی خواهد داشت. با این حال، آنچه در این میان اهمیت ویژه پیدا کرده، تغییر جایگاه افغانستان در معادلات منطقهای است.
افغانستان به عنوان یک جغرافیای استراتژیک، اهمیت سنتی خود را تا حد زیادی از دست داده و نقش آن به یک متغیر وابسته به تحولات منطقهای و رفتار همسایگان تقلیل یافته است. در واقع، تحولات در افغانستان صرفاً محصول تصمیمگیریهای داخلی نیست، بلکه مستقیماً تحت تأثیر رقابتها و منازعات منطقهای قرار دارد.
از سوی دیگر، نظم در حال ظهور خاورمیانه که با درگیریهای جدید، ائتلافهای شکننده و رقابتهای ایدئولوژیک همراه است، آینده افغانستان را بیش از پیش پیچیده ساخته است. هرگونه تغییر در وضعیت افغانستان، از جمله ایجاد چهرهای همچون “احمد الشرع” یا “احمد جولانی” بومی، نه تنها به شرایط داخلی بلکه به تعاملات و توازن قدرت در میان بازیگران منطقهای و حتی کشورهای فرامنطقهای بستگی خواهد داشت.
در این میان، نقش ایران و نفوذ آن در حلقه قندهار، به ویژه در مقابله با منافع برخی قدرتها، به عاملی تعیینکننده تبدیل شده است. این نفوذ میتواند به شکلگیری تغییرات بنیادین در معادلات داخلی و منطقهای افغانستان منجر شود. بنابراین، سرنوشت افغانستان نه تنها به خواست و اراده گروههای داخلی، بلکه به تحولات گستردهتر در منطقه و رفتار قدرتهای کلیدی بستگی دارد. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
"سفر اخیر زلمی خلیلزاد به کابل همراه با نماینده ویژه ترامپ در امور گروگانها و آزادی یک شهروند امریکایی توسط طالبان، نشانهای از بازگشت تدریجی دیپلماسی چانهزنی غیررسمی ایالات متحده با کابل است؛ دیپلماسیای که نه بر رسمیتبخشی، بلکه بر حفظ خطوط ارتباطی برای سناریوهای احتمالی متمرکز است. در همین فضا، بازگشت دوباره چهرههایی مانند حقانی نیز که مدتها از عرصه افغانستان دور بودند، متهم نمودن طالبان و هند از سوی پاکستان، احتمال نزدیکی امریکا و روسیه و دادن احتمالی امتیاز به روسیه در اکراین، ازدیاد تنش با ایران و ازدیاد ادبیات تهاجمی در سیاستهای خارجی، گمانههایی را در مورد مشورتهای جدید در سطح منطقهای و احتمال بازنویسی نقشهای پشتپرده برای آینده افغانستان راتقویت کرده است."
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
با گذشت بیش از صد سال از قرارداد سایکس-پیکو که در سال ۱۹۱۶ منجر به شکلگیری ساختار فعلی خاورمیانه شد، ایده خاورمیانه نوین در سال ۲۰۰۶ توسط کاندولیزا رایس، مشاور امنیت ملی آمریکا مطرح شد؛ اما این پروژه در برابر تحولات سیاسی و امنیتی منطقه با چالشهای عمدهای روبرو گردید. پس از وقایع ۷ اکتبر ۲۰۲۳، نخستوزیر اسرائیل بار دیگر از «خاورمیانه نوین» سخن گفت، و با احتمال بازگشت دونالد ترامپ به قدرت، بار دیگر این مفهوم وارد گفتمان ژئوپلیتیک شده است.
در چنین فضایی، سیاست خارجی ایالات متحده که با تمرکز بر مهار چین دنبال میشود، نیاز به متحدان خوداتکا و منطقهای همچون روسیه، هند و اسرائیل دارد. با این تحولات، دو پرسش کلیدی در برابر ما قرار دارد:
۱- آیا افغانستان بار دیگر به ابزار ژئوپلیتیکی در بازی قدرتها تقلیل خواهد یافت؟
۲- یا میتواند نقش یک بازیگر مستقل را ایفا کند؟
رحمتالله نبیل در این نوشته به جایگاه احتمالی افغانستان در معادلات جهانی میپردازد.
afintl.com/202503218869 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
دیوار را شُستند/سفید کردند، اما خون را چطور میشویند؟
طالبان با برس و رنگ سفید افتادند به جان دیوار سفارت آمریکا؛ شعارهای ضدآمریکایی و «کلمهٔ شهادت» را پاک کردند، گویی همین دیوارها، در چند قدمیشان، شاهد ریختهشدن خون بیگناهترین مردم ما نوسط اینها طی بیست سال گذشته نبودهاند!
دیروز، زیر همین پرچمِ «کلمهٔ شهادت» و به نام «جهاد»، با همین دیوارها، همه و همه را میکشتند؛ اما امروز، با سکوت «مصلحت/سیاست»، همان «کلمهٔ شهادت» را از دیوارها پاک میکنند؛ بیآنکه حتی شرمی از خونهای ریختهشده در چند قدمی این دیوار احساس کنند.
ما که بارها گفتهایم دین را جاهلان به ابزار جنگ، تجارت و قدرت بدل کردهاند، همین تصویر کوچک، نمونهای روشن از آن است: همانهایی که روزی با نام دین میکشتند، حالا همان دین و همان کلمات مقدس را از دیوارها هم میزدایند.
اینجا نه دین در خطر است و نه دیوار؛ آنچه قربانی شده، حقیقت است. و آنچه در جریان است، تلاشیست سیستماتیک برای پاک کردن حافظهٔ جمعی یک ملت، آنهم با یک سطل رنگ! -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
دیوال به ومینځي/سپین کړی، خو د وینو داغونه به څنګه پاکوي؟
طالبانو د سپین رنګ او برس په مټ د امریکا د سفارت دیوال ته مخه کړه. هغه ضد امریکایي شعارونه او د «کلمې شهادت» لیکنه یې پاکه کړه، لکه چې دا دیوالونه هېڅکله، دلته په همدغو څو ګامو کې، د هغو بېګناه خلکو د وینو د تویېدو شاهدان نه وو، چې په تېرو شلو کلونو کې دلته نیژدې یې ووژل!
پرون د همدې «کلمې شهادت» تر نوم لاندې، او د همدغو دیوالونو سره د «جهاد» په پلمه بېګناه خلک وژل کېدل؛ خو نن، د «مصلحت/سیاست» په چوپتیا کې، هماغه کلمه له دیواله پاکوي؛ بې له دې چې د هغو وینو پر وړاندې شرم وکوي، چې دلته، په همدې نژدې ځای کې، یې تویې کړی دي.
موږ تل ویلي، چې دا جاهلان دین د جګړې، واک او تجارت د وسیلې په توګه کاروي. دا یې یوه کوچنۍ بیلګه ده، خو همدا یوه بیلګه ډېر څه ښيي: هغه کسان چې د دین په نوم یې خلک وژل، اوس هماغه دین له دیواله هم پاکوي.
دلته نه دین له خطر سره مخ دی، نه دیوال؛ دلته د حقیقت د وژلو هڅه روانه ده. هڅه دا ده چې د یوه ملت حافظه، تاریخ او دردونه د یو سطل رنګ په مرسته پټ کړای شي! -
Rahmatullah Nabil reposted
Tarz Press طرز پرس
@TarzPress
بر بنیاد اظهارات این مقام پیشین، مردم افغانستان باید خود آینده خود را بسازند، «آیندهای که در آن هیچ گروهی حذف نشود و هیچ صدایی خاموش نگردد.»
بیشتر بخوانید..
#طرز_پرس
tarzpress.com/2604/نبیل-طالبان-و-قدرتهای-خارجی-حق-تعیین-آ… -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
There comes a moment when pain crosses every threshold; when the voice of the oppressed is not only silenced, but punished. The arrest of Mah Rang Baloch is not just the detention of a woman; it is the capture of a voice that dared to speak for the voiceless. Her silence now echoes louder than any scream, resonating through the hearts of those who still believe in justice. This is not merely political suppression; it is a brutal reminder of how dignity is chained and truth is caged. Behind the bars where Mah Rang now sits, lies the anguish of an entire people; unheard, unseen, and undeservedly forgotten.
Akhtar Mengal
@sakhtarmengal
Dr. Mahrang Baloch @MahrangBaloch_ has been arrested for simply speaking the truth. The truth about pain loss and injustice that has been ignored for years. She stood peacefully, bravely, with nothing but the voice of her people, and for that, she was silenced. The BYC activists raised no weapons, only words and yet they were treated like criminals. Is this really how you want to solve problems? By arresting those who speak by punishing those who ask for rights? If this is your idea of justice, then good luck to you. But remember, no matter how many you silence, the truth will keep rising. We demand the immediate release of Dr. Mahrang Baloch and all BYC activists. #stopbalochgenoside #releasemahrangbaloch
-
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
در این نوشته به موضوعات ذیل پرداخته شده!
۱. افغانستان امروزی در کجای بازی قدرتهای جهانی قرار دارد؟
۲. نقش افغانستان در راهبرد مهار چین: میان گذرگاه انرژی و بیثباتی هدایتشده
۳. جنگ قدرت درونی طالبان: رقابت قندهار و کابل و جایگاه آن در این بازی
۴. چین و ایران: دو بازیگر با نفوذ فزاینده در افغانستان
۵. سناریوهای آینده ایران و تأثیر آن بر افغانستان
۶. هند؛ قدرت نوظهور با اهداف استراتژیک در افغانستان
۷. پاکستان: از شریک راهبردی تا تهدید بالقوه
۸. سه سناریوی کلان برای آینده افغانستان
۹. فرصتهای ازدسترفته و پنجرههای در حال بستهشدن
۱۰. بازسازی تصویر ملی؛ پیششرط ایفای نقش مستقل
۱۱. نتیجهگیری:
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
با گذشت بیش از صد سال از قرارداد سایکس-پیکو که در سال ۱۹۱۶ منجر به شکلگیری ساختار فعلی خاورمیانه شد، ایده خاورمیانه نوین در سال ۲۰۰۶ توسط کاندولیزا رایس، مشاور امنیت ملی آمریکا مطرح شد؛ اما این پروژه در برابر تحولات سیاسی و امنیتی منطقه با چالشهای عمدهای روبرو گردید. پس از وقایع ۷ اکتبر ۲۰۲۳، نخستوزیر اسرائیل بار دیگر از «خاورمیانه نوین» سخن گفت، و با احتمال بازگشت دونالد ترامپ به قدرت، بار دیگر این مفهوم وارد گفتمان ژئوپلیتیک شده است.
در چنین فضایی، سیاست خارجی ایالات متحده که با تمرکز بر مهار چین دنبال میشود، نیاز به متحدان خوداتکا و منطقهای همچون روسیه، هند و اسرائیل دارد. با این تحولات، دو پرسش کلیدی در برابر ما قرار دارد:
۱- آیا افغانستان بار دیگر به ابزار ژئوپلیتیکی در بازی قدرتها تقلیل خواهد یافت؟
۲- یا میتواند نقش یک بازیگر مستقل را ایفا کند؟
رحمتالله نبیل در این نوشته به جایگاه احتمالی افغانستان در معادلات جهانی میپردازد.
afintl.com/202503218869 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۱/۳
په لاندی لیکنه کی می پر لاندې موضوعاتو بحث کړی!
افغانستان نن د نړیوالو قدرتونو په کومه لوبه کې ځای لري؟
-د چین د مخنیوي په تګلاره کې د افغانستان ونډه: د انرژۍ د انتقال لاره که د ګډوډۍ وسیله
-د طالبانو په صفوفو کی دننه د قدرت جګړه: د کندهار او کابل رقابت
-چین او ایران: دوه هېوادونه چې خپل نفوذ یې په افغانستان کې زیات کړی
-د ایران د راتلونکي ممکنه حالات او پر افغانستان یې اغېزې
-هند: راټوکېدونکی ځواک
-پاکستان: له ستراتیژیک ملګري تر احتمالي تهدید
-د افغانستان لپاره درې اساسي سناریوګانې:
-ضایع شوي فرصتونه او بندېدونکي دروازې
-د افغانستان د خپلواک رول لپاره، ملي انځور باید بېرته ورغول
-پایله:
-----------
د ډاکټر خلیلزاد د کابل سفر په پلمه: افغانستان د راتلونکي «لويې لوبې» په ډګر کې؛ د جیوپولیتیکي رقابت وسیله که خپلواک لوبغاړی؟
شاوخوا یوه پېړۍ وروسته له هغه چې د ۱۹۱۶م کال سایکس ـ پیکو تړون وشو او د منځني ختیځ اوسنی جوړښت یې رامنځته کړ، د امریکا د ملي امنیت مشاورې کاندولیزا رایس په ۲۰۰۶م کال کې د «نوې منځني ختیځ» نظریه وړاندې کړه. خو دا طرحه په سیمه کې د سیاسي او امنیتي ستونزو له امله له سختو خنډونو سره مخ شوه.
وروسته، د ۲۰۲۳م د اکتوبر اوومې پېښو پر مهال، د اسراییلو لومړي وزیر یو ځل بیا د «نوې منځني ختیځ» یادونه وکړه. له دې سره، د دونالد ټرمپ د واک ته د بېرته راتلو دا مفکوره یو ځل بیا د نړیوالو جیوپولیتیکي بحثونو یوه مهمه موضوع وګرځوله.
په داسې یوه فضا کې، د امریکا بهرنۍ تګلاره چې تمرکز یې د چین د مهارولو پر بنسټ ولاړه ده، د ځان بسیا هېوادونو لکه روسیه، هند او اسراییلو په شان نویو سیمهییزو شریکانو ته اړتیا لري.
په داسې شرایطو کې، دوه اساسي پوښتنې زموږ پر وړاندې پرتې دي:
۱. آیا افغانستان یو ځل بیا د لویو قدرتونو د رقابت وسیله/ډګر ګرځي؟
۲. که دا ځل کولی شي د یو خپلواک لوبغاړي حیثیت خپل کړي؟
افغانستان د تاریخ په اوږدو کې د نړیوالو قدرتونو د سیالیو او شخړو په منځ کې پروت هېواد پاتې شوی دی؛ او اوس یو ځل بیا، کله چې نړۍ خپلې سترې تګلارې له سره ارزوي او نوې سیاسي لوبې پیل شوي، افغانستان یو مهم او حساس ځای خپل کړی دی.
افغانستان نن د نړیوالو قدرتونو په کومه لوبه کې ځای لري؟
اوسنی افغانستان یواځې د لوبې میدان نه، بلکې د چین د مهار، د ایران د نفوذ د کنټرول، په منځنۍ آسیا کی د توازن د ټینګښت (یا د روسیئ سره په رقابت کی او یا هم په همکارۍ سره)، او د پاکستان د احتمالي بحرانونو د مدیریت یوه مهمه وسیله ګرځېدلې ده.
افغانستان یو ځل بیا د «لويې جیوپولیتیکي لوبې» په مرکز کې قرار لري؛ خو دا ځل نه یوازې د ختیځ او لوېدیځ تر منځ د رقابت له امله، بلکې د نوی راڅرګندېدونکو قدرتونو (چین، هند، ایران)، دودیزو لوبغاړو (امریکا، روسیه)، او د یو شمېر متضادو منافعو لرونکو سیمهییزو لوبغاړو ترمنځ د یوې پیچلې معادلې برخه ګرځېدلې ده.
د خلیلزاد وروستی سفر، د طالبانو له لوري د یو امریکايي وګړی خلاصون، او د ټرمپ د ځانګړي استازي شتون، د امریکا له لوري له کابل سره د غیر رسمي چنې وهلو دپلوماسۍ د بیا راژوندي کېدو نښې دي. دا ډول پلوماسي، پر رسمیت نه، بلکې د احتمالي سناریوګانو دپاره د تماس د کرښو پر ساتنه تمرکز لري.
همداراز، د سراجالدین حقاني په شان د هغو کسانو بېرته راڅرګندېدل، د پاکستان له خوا پر طالبانو او هند تورونه، د امریکا او روسیې ترمنځ د اوکراین او نورو مسایلو په اړه ممکنه هوکړې، او پر ایران د فشارونو زیاتېدل؛ دا ټول دا امکان زیاتوي چې په سیمه کې نوې سلا مشورې روانې وي، او ښايي د افغانستان د راتلونکي لپاره د پټو معاملو پلانونه له سره جوړ شي
۱. د چین د مخنیوي په تګلاره کې د افغانستان ونډه: د انرژۍ د انتقال لاره که د ګډوډۍ وسیله؟
چین، چې د نړۍ دویم ستر اقتصاد لري، ډېر په وارداتي انرژۍ او خوندي تجارتي لارو پورې تړلی دی:
شاوخوا ۷۰ سلنه نفت له نورو هېوادونو واردوي؛
د دې نفتو ۸۰ سلنه د مالاکا تنګي له لارې چین ته رسېږي؛
نږدې ۴۵ سلنه ګاز هم له نورو هېوادونو څخه واردوي.
مالاکا تنګی د چین لپاره یوه مهمه او حساسې تجارتي لار ده، خو دا لار له خطرونو سره مخ ده. امریکا او د کواد (QUAD) تړون غړو هلته خپل پوځي حضور زیات کړی، څو د چین پر انرژۍ او سوداګرۍ فشار واچوي.
په دې چوکاټ کې، افغانستان دوهګونې ارزښت مومي:
د انرژۍ او سوداګرۍ د انتقال لاره یوه بدیله لاره، نه یوازې چین ته، بلکې هند، پاکستان، منځنې اسیا او اروپا ته هم؛
او بل په سیمه که د ګډوډیو په ډګر چې کولی شي د چین د پروژو لکه «کمربند او لار» او «CPEC» یا د ګوادر بندر پرمختګ ته خنډ شي.
۱/۳ -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۲/۳
۲. د طالبانو په صفوفو دننه د قدرت جګړه: د کندهار او کابل رقابت
نننی افغانستان یوازې د بهرنيو رقابتونو ډګر نه دی، بلکې د طالبانو دننه هم د کندهار او کابل تر منځ ژور اختلاف رامنځته شوی:
د کندهار جناح، د هبتالله آخوندزاده تر مشرۍ لاندې، له ایراني مذهبي کړیو سره ایډیالوژیکي خورګلوی لري او له لوېدیځ سره د تعامل تسخت مخالف دی؛
د کابل جناح، یو څه عملمحور او له لوېدیځو او سیمهییزو هېوادونو سره د محدوده همکارۍ پلوی دی، څو اقتصادي فشارونه راکم شي.
دا اختلاف نه یوازې د طالبانو ترمنځ درز زیاتوي، بلکې د نورو هېوادونو لپاره د نیابتي سیالیو زمینه هم برابروي.
۳- چین او ایران: دوه هېوادونه چې خپل نفوذ یې په افغانستان کې زیات کړی
په تېرو درې نیمو کلونو کې، چین او ایران د طالبانو د رسمیت پیژندلو پرته هم هڅه کړې چې خپل نفوذ په افغانستان کې پراخ کړي:
ایران د افغانستان په لوېدیځو او جنوب لوېدیځو سیمو کې د کندهار له مذهبي او ټولنیزو ډلو سره اړیکې جوړې کړې او له دې لارې خپل نفوذ زیات کړی؛
چین له طالبانو سره پټ او ښکاره تماسونه لري، ځکه له ختیځ ترکستان ډلې وېره لري او غواړي چې د افغانستان د کانونو په پلمه خپل استخباراتی حضور له لاری خپل امنیت خوندي کړي.
د چین او ایران دا نفوذ د افغانستان دننه توازن ته بدلون ورکړی او د امریکا او د هغې د متحدینو لپاره یې نوې سیالۍ او اندېښنې پیدا کړې دي.
۴- د ایران د راتلونکي ممکنه حالات او پر افغانستان یی اغیزې
ایران درې مهمو حالتونو (سناریوګانو) سره مخ دی، چې هر یو یې کولی شي پر افغانستان اغېز ولري:
الف) له لوېدیځ سره جوړجاړی کول:
که ایران له چین او روسیې فاصله ونیسي، خپلې نیابتي ډلې کنټرول کړي او یا تری لاس پسر شي او د اتومي وسلو/او لری واټن ویشتونکو راکټومو پروګرام ختم کړي؛
- دا کار به د طالبانو څخه د ملاتړ کچه راکمه کړي؛
افغانانو او طالب مخالفینو او نورو هېوادونو ته به د طلبانو د تضعیف فرصت برابر شي؛
خو که افغان مشران له دې فرصت نه ګټه وانخلي، نور به دا تشه ډکه کړي.
ب) له امریکا یا اسراییلو سره جګړه:
که ایران له غرب سره جګړه وکړي، ښايي ایران د افغانستان خاوره د خپلو اهدافو لپاره وکاروي؛
ایران به خپلې مذهبي یا سیمهییزې ډلې وهڅوي چې د امریکا یا د هغوی د ملګرو پر ضد له افغانستانه عمل وکړي
مخالفې ډلې لکه داعش یا جیش العدل به هم فعال شي؛
دا به د افغانستان امنیت خراب کړي او نړۍ سره یې اړیکې لا هم کمزورې کړي
لوېدیځ هېوادونه به هم پر افغانستان فشار زیات کړي.
ج) دننه ګډوډي یا کمزوري کېدل:
که ایران دننه له قومي، مذهبي یا اقتصادي ستونزو او شخړو سره مخ شي لکه په سیستان یا بلوچستان او نورو سیمو کس؛
دا به د افغانستان لوېدیځو سیمو ته زیان ورسوي؛
خلک به د ایران نه افغانستان ته کډه شي، اقتصادي فشارونه به زیات شي، او افراطي ډلې به لا پیاوړې شي؛
همداراز، ایران ښايي د خپلو کورنیو ستونزو د پټولو لپاره د افغانستان په چارو کې لاس وهنه زیاته کړي.
۵. هند: راټوکېدونکی ځواک
هند یو له هغو آسیایي هېوادونو څخه دی چې ځواکمنېږي او غواړي په افغانستان کې مهم رول ولري:
ځکه له چین او پاکستان سره سیالي لري، او همدا اوس په افغانستان کی ښکاره او پټ حضور او نفوذ لري؛
هند د QUAD په نوم یو مهم نړیوال امنیتي تړون غړی دی، او افغانستان د چین د کنټرول د حلقې یوه برخه ګڼي.
لکه څنګه چې سیمهییز رقابتونه ډېر شوي، د هند رول هم ورځ تر بلې زیات ارزښت پیدا کوي.
۶. پاکستان: له ستراتیژیک ملګري تر احتمالي تهدید
پاکستان هم اوس ډېر کمزوری حالت لري:
قومي، مذهبي، سیاسي، امنیتي او اقتصادي بحرانونه؛
په مختلفو توګو د هند او امریکا فشارونه چې له چینه فاصله ونیسي؛
د پوځ احتمالي تضعیف/ماته او د هستوي وسلو د لاسه ورکولو احتمال؛
که دا اوسنی وضعیت پراخ شي، نو د افغانستان ختیځې سیمې به بېثباته شي، قومي خوځښتونه، لکه بلوڅان او پښتانه به نور هم تحریک شي، او هان تر دی چی کیذلی شی د سیمې جیوپولیتیکي نقشه بدله شي.
۷. د افغانستان لپاره درې احتمالي سناریوګانې:
۱. کنټرول شوې بېثباتي:
طالبان به همداسې په واک کې پاتې شي، خو نه به د خلکو ترمنځ مشروعیت ولري او نه به نړیوال ملاتړ ترلاسه کړي. دا وضعیت به د دوامداره فشار، انزوا او اقتصادي ستونزو لامل شي.
۲. په نړیوال نطم کی تدریجي مدغمېدل: د طالبانو له دننه د سختدریځه څېرې، لکه هبتالله، حذف/لرې کېدل، په ظاهر د معتدل جناح راتګ، او د محدودو اصلاحاتو له لارې د یوې نسبي نړیوالې منلې بڼې پیداکول. دا حالت به طالبانو ته د مشروط رسمیت زمینه برابره کړي.
۲/۳
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
په لاندی لیکنه کی می پر لاندې موضوعاتو بحث کړی!
افغانستان نن د نړیوالو قدرتونو په کومه لوبه کې ځای لري؟
-د چین د مخنیوي په تګلاره کې د افغانستان ونډه: د انرژۍ د انتقال لاره که د ګډوډۍ وسیله
-د طالبانو په صفوفو دننه د قدرت جګړه: د کندهار او کابل رقابت
-چین او ایران: دوه هېوادونه چې خپل نفوذ یې په افغانستان کې زیات کړی
-د ایران د راتلونکي ممکنه حالات او پر افغانستان یې اغېزې
-هند: راټوکېدونکی ځواک
-پاکستان: له ستراتیژیک ملګري تر احتمالي تهدید
-د افغانستان لپاره درې اساسي سناریوګانې:
-ضایع شوي فرصتونه او بندېدونکي دروازې
-د افغانستان د خپلواک رول لپاره، ملي انځور باید بېرته ورغول
-پایله:
-----------
د ډاکټر خلیلزاد د کابل سفر په پلمه: افغانستان د راتلونکي «لويې لوبې» په ډګر کې؛ د جیوپولیتیکي رقابت وسیله که خپلواک لوبغاړی؟
شاوخوا یوه پېړۍ وروسته له هغه چې د ۱۹۱۶م کال سایکس ـ پیکو تړون وشو او د منځني ختیځ اوسنی جوړښت یې رامنځته کړ، د امریکا د ملي امنیت مشاورې کاندولیزا رایس په ۲۰۰۶م کال کې د «نوې منځني ختیځ» نظریه وړاندې کړه. خو دا طرحه په سیمه کې د سیاسي او امنیتي ستونزو له امله له سختو خنډونو سره مخ شوه.
وروسته، د ۲۰۲۳م د اکتوبر اوومې پېښو پر مهال، د اسراییلو لومړي وزیر یو ځل بیا د «نوې منځني ختیځ» یادونه وکړه. له دې سره، د دونالد ټرمپ د واک ته د بېرته راتلو دا مفکوره یو ځل بیا د نړیوالو جیوپولیتیکي بحثونو یوه مهمه موضوع وګرځوله.
په داسې یوه فضا کې، د امریکا بهرنۍ تګلاره چې تمرکز یې د چین د مهارولو پر بنسټ ولاړه ده، د ځان بسیا هېوادونو لکه روسیه، هند او اسراییلو په شان نویو سیمهییزو شریکانو ته اړتیا لري.
په داسې شرایطو کې، دوه اساسي پوښتنې زموږ پر وړاندې پرتې دي:
۱. آیا افغانستان یو ځل بیا د لویو قدرتونو د رقابت وسیله/ډګر ګرځي؟
۲. که دا ځل کولی شي د یو خپلواک لوبغاړي حیثیت خپل کړي؟
افغانستان د تاریخ په اوږدو کې د نړیوالو قدرتونو د سیالیو او شخړو په منځ کې پروت هېواد پاتې شوی دی؛ او اوس یو ځل بیا، کله چې نړۍ خپلې سترې تګلارې له سره ارزوي او نوې سیاسي لوبې پیل شوي، افغانستان یو مهم او حساس ځای خپل کړی دی.
افغانستان نن د نړیوالو قدرتونو په کومه لوبه کې ځای لري؟
اوسنی افغانستان یواځې د لوبې میدان نه، بلکې د چین د مهار، د ایران د نفوذ د کنټرول، په منځنۍ آسیا کی د توازن د ټینګښت (یا د روسیئ سره په رقابت کی او یا هم په همکارۍ سره)، او د پاکستان د احتمالي بحرانونو د مدیریت یوه مهمه وسیله ګرځېدلې ده.
افغانستان یو ځل بیا د «لويې جیوپولیتیکي لوبې» په مرکز کې قرار لري؛ خو دا ځل نه یوازې د ختیځ او لوېدیځ تر منځ د رقابت له امله، بلکې د نوی راڅرګندېدونکو قدرتونو (چین، هند، ایران)، دودیزو لوبغاړو (امریکا، روسیه)، او د یو شمېر متضادو منافعو لرونکو سیمهییزو لوبغاړو ترمنځ د یوې پیچلې معادلې برخه ګرځېدلې ده.
د خلیلزاد وروستی سفر، د طالبانو له لوري د یو امریکايي وګړی خلاصون، او د ټرمپ د ځانګړي استازي شتون، د امریکا له لوري له کابل سره د غیر رسمي چنې وهلو دپلوماسۍ د بیا راژوندي کېدو نښې دي. دا ډول پلوماسي، پر رسمیت نه، بلکې د احتمالي سناریوګانو دپاره د تماس د کرښو پر ساتنه تمرکز لري.
همداراز، د سراجالدین حقاني په شان د هغو کسانو بېرته راڅرګندېدل، د پاکستان له خوا پر طالبانو او هند تورونه، د امریکا او روسیې ترمنځ د اوکراین او نورو مسایلو په اړه ممکنه هوکړې، او پر ایران د فشارونو زیاتېدل؛ دا ټول دا امکان زیاتوي چې په سیمه کې نوې سلا مشورې روانې وي، او ښايي د افغانستان د راتلونکي لپاره د پټو معاملو پلانونه له سره جوړ شي
۱. د چین د مخنیوي په تګلاره کې د افغانستان ونډه: د انرژۍ د انتقال لاره که د ګډوډۍ وسیله؟
چین، چې د نړۍ دویم ستر اقتصاد لري، ډېر په وارداتي انرژۍ او خوندي تجارتي لارو پورې تړلی دی:
شاوخوا ۷۰ سلنه نفت له نورو هېوادونو واردوي؛
د دې نفتو ۸۰ سلنه د مالاکا تنګي له لارې چین ته رسېږي؛
نږدې ۴۵ سلنه ګاز هم له نورو هېوادونو څخه واردوي.
مالاکا تنګی د چین لپاره یوه مهمه او حساسې تجارتي لار ده، خو دا لار له خطرونو سره مخ ده. امریکا او د کواد (QUAD) تړون غړو هلته خپل پوځي حضور زیات کړی، څو د چین پر انرژۍ او سوداګرۍ فشار واچوي.
په دې چوکاټ کې، افغانستان دوهګونې ارزښت مومي:
د انرژۍ او سوداګرۍ د انتقال لاره یوه بدیله لاره، نه یوازې چین ته، بلکې هند، پاکستان، منځنې اسیا او اروپا ته هم؛
او بل په سیمه که د ګډوډیو په ډګر چې کولی شي د چین د پروژو لکه «کمربند او لار» او «CPEC» یا د ګوادر بندر پرمختګ ته خنډ شي.
۱/۳ -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۳/۳
۳. دننه بدلون او نوي ځواک راڅرګندېدل:
که د خلکو نارضایتي زیاته شي او له بهرني ملاتړ سره یو نوښتګر، ملي او فرا ملي تفکر لرونکی ځواک راپاڅي، نو کولی شي اوسنی نظم بدل کړي. دا سناریو هغه وخت عملي ده چې له یوې پراخې ملي اجماع او ښې رهبرۍ سره مل وي.
۸. ضایع شوي فرصتونه او بندېدونکي دروازې
افغانستان په تېرو شلو کلونو کې ډېرې ښه موقعې درلودې چې خپل وضعیت ښه کړي، خو دا فرصتونه د پراخ فساد، سیاستوالو ترمنځ نه همغږي، د سیمې د هېوادونو ډېر لاسوهنه، طالبانو ته روزنه او پټنځایونه برابرول او تخریبی اعمال، د مشرتابه کمزوری، او پر بهرنیو مرستو ډېر تکیه کولو له امله ضابع شول.
اوس چې طالبان واکمن دي او یو ځواکمن او منظم اپوزیسیون شتون نه لري، هغه فرصتونه چې افغانستان یې د پرمختګ لپاره لری، په چټکۍ له منځه ځي. داسې برېښي چې هېواد د یوه مهم او برخلیک ټاکونکي پړاو وروستیو شېبو ته نږدې شوی دی
۹. د افغانستان د خپلواک رول لپاره، ملي انځور باید بېرته ورغول شي
تر هغه چې افغانستان یو عادلانه، ټولشموله او د ټولو د ګډون پر بنسټ ولاړ ملي بحث پیل نه کړي، خپلواک او اغېزناک رول نشي ترلاسه کولی.
باید له سختدریځه مذهبی، قومی او انحصاري سیاستونو تېر شو؛
باید د ټولو خلکو ترمنځ د ګډ ژوند او سیاسي ګډون لپاره یو نوی ټولنیز تړون جوړ شي.
تر څو چې دا ګډ ملي فکر او روایت رامنځته نشي، افغانستان به د نړیوالو قدرتونو د لوبې یوازې یوه وسیله پاتې شي، نه یو خپلواک لوبغاړی.
پایله: د افغانستان راتلونکی له ولس پرته نه شي جوړېدای
د خلیلزاد سفر، د حفاني بېرته راڅرګندېدل، د چین او ایران نفوذ زیاتېدل، د پاکستان تورونه، او د لوېدیځ او ایران ترمنځ زیات شوی تاوتریخوالی او ناندری، د هند او امریکی نږدیوالی، د اوکراین پر سر معامله، د چین د مهارولو سترانیژی او تګلاره، دا ټول ښيي چې افغانستا د نړیوالو سیالیو یوه نوې مرحله ته داخل شوی دی؛ هغه چې ورته “نوې لویه لوبه” ویل کېږي.
خو د افغانستان تاریخ موږ ته ښوولې ده چې:
نه طالبان، نه امریکا، نه چین، او نه ایران کولی شي زموږ د برخلیک وروستۍ پرېکړه وکړي.
یوازې د افغانستان ولس، که راویښ شي، دا ځواک لري چې له یوه ساده مهرې څخه په یو خپلواک او اغېزناک لوبغاړی بدل شي.
راتلونکی به نور زموږ لپاره نه لیکي؛ که ویښ شو، خپله به یې لیکو؛ ګنی نو خدای دی مل او ملګرې شه وطنه!
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۲. د طالبانو په صفوفو دننه د قدرت جګړه: د کندهار او کابل رقابت
نننی افغانستان یوازې د بهرنيو رقابتونو ډګر نه دی، بلکې د طالبانو دننه هم د کندهار او کابل تر منځ ژور اختلاف رامنځته شوی:
د کندهار جناح، د هبتالله آخوندزاده تر مشرۍ لاندې، له ایراني مذهبي کړیو سره ایډیالوژیکي خورګلوی لري او له لوېدیځ سره د تعامل تسخت مخالف دی؛
د کابل جناح، یو څه عملمحور او له لوېدیځو او سیمهییزو هېوادونو سره د محدوده همکارۍ پلوی دی، څو اقتصادي فشارونه راکم شي.
دا اختلاف نه یوازې د طالبانو ترمنځ درز زیاتوي، بلکې د نورو هېوادونو لپاره د نیابتي سیالیو زمینه هم برابروي.
۳- چین او ایران: دوه هېوادونه چې خپل نفوذ یې په افغانستان کې زیات کړی
په تېرو درې نیمو کلونو کې، چین او ایران د طالبانو د رسمیت پیژندلو پرته هم هڅه کړې چې خپل نفوذ په افغانستان کې پراخ کړي:
ایران د افغانستان په لوېدیځو او جنوب لوېدیځو سیمو کې د کندهار له مذهبي او ټولنیزو ډلو سره اړیکې جوړې کړې او له دې لارې خپل نفوذ زیات کړی؛
چین له طالبانو سره پټ او ښکاره تماسونه لري، ځکه له ختیځ ترکستان ډلې وېره لري او غواړي چې د افغانستان د کانونو په پلمه خپل استخباراتی حضور له لاری خپل امنیت خوندي کړي.
د چین او ایران دا نفوذ د افغانستان دننه توازن ته بدلون ورکړی او د امریکا او د هغې د متحدینو لپاره یې نوې سیالۍ او اندېښنې پیدا کړې دي.
۴- د ایران د راتلونکي ممکنه حالات او پر افغانستان یی اغیزې
ایران درې مهمو حالتونو (سناریوګانو) سره مخ دی، چې هر یو یې کولی شي پر افغانستان اغېز ولري:
الف) له لوېدیځ سره جوړجاړی کول:
که ایران له چین او روسیې فاصله ونیسي، خپلې نیابتي ډلې کنټرول کړي او یا تری لاس پسر شي او د اتومي وسلو/او لری واټن ویشتونکو راکټومو پروګرام ختم کړي؛
- دا کار به د طالبانو څخه د ملاتړ کچه راکمه کړي؛
افغانانو او طالب مخالفینو او نورو هېوادونو ته به د طلبانو د تضعیف فرصت برابر شي؛
خو که افغان مشران له دې فرصت نه ګټه وانخلي، نور به دا تشه ډکه کړي.
ب) له امریکا یا اسراییلو سره جګړه:
که ایران له غرب سره جګړه وکړي، ښايي ایران د افغانستان خاوره د خپلو اهدافو لپاره وکاروي؛
ایران به خپلې مذهبي یا سیمهییزې ډلې وهڅوي چې د امریکا یا د هغوی د ملګرو پر ضد له افغانستانه عمل وکړي
مخالفې ډلې لکه داعش یا جیش العدل به هم فعال شي؛
دا به د افغانستان امنیت خراب کړي او نړۍ سره یې اړیکې لا هم کمزورې کړي
لوېدیځ هېوادونه به هم پر افغانستان فشار زیات کړي.
ج) دننه ګډوډي یا کمزوري کېدل:
که ایران دننه له قومي، مذهبي یا اقتصادي ستونزو او شخړو سره مخ شي لکه په سیستان یا بلوچستان او نورو سیمو کس؛
دا به د افغانستان لوېدیځو سیمو ته زیان ورسوي؛
خلک به د ایران نه افغانستان ته کډه شي، اقتصادي فشارونه به زیات شي، او افراطي ډلې به لا پیاوړې شي؛
همداراز، ایران ښايي د خپلو کورنیو ستونزو د پټولو لپاره د افغانستان په چارو کې لاس وهنه زیاته کړي.
۵. هند: راټوکېدونکی ځواک
هند یو له هغو آسیایي هېوادونو څخه دی چې ځواکمنېږي او غواړي په افغانستان کې مهم رول ولري:
ځکه له چین او پاکستان سره سیالي لري، او همدا اوس په افغانستان کی ښکاره او پټ حضور او نفوذ لري؛
هند د QUAD په نوم یو مهم نړیوال امنیتي تړون غړی دی، او افغانستان د چین د کنټرول د حلقې یوه برخه ګڼي.
لکه څنګه چې سیمهییز رقابتونه ډېر شوي، د هند رول هم ورځ تر بلې زیات ارزښت پیدا کوي.
۶. پاکستان: له ستراتیژیک ملګري تر احتمالي تهدید
پاکستان هم اوس ډېر کمزوری حالت لري:
قومي، مذهبي، سیاسي، امنیتي او اقتصادي بحرانونه؛
په مختلفو توګو د هند او امریکا فشارونه چې له چینه فاصله ونیسي؛
د پوځ احتمالي تضعیف/ماته او د هستوي وسلو د لاسه ورکولو احتمال؛
که دا اوسنی وضعیت پراخ شي، نو د افغانستان ختیځې سیمې به بېثباته شي، قومي خوځښتونه، لکه بلوڅان او پښتانه به نور هم تحریک شي، او هان تر دی چی کیذلی شی د سیمې جیوپولیتیکي نقشه بدله شي.
۷. د افغانستان لپاره درې احتمالي سناریوګانې:
۱. کنټرول شوې بېثباتي:
طالبان به همداسې په واک کې پاتې شي، خو نه به د خلکو ترمنځ مشروعیت ولري او نه به نړیوال ملاتړ ترلاسه کړي. دا وضعیت به د دوامداره فشار، انزوا او اقتصادي ستونزو لامل شي.
۲. په نړیوال نطم کی تدریجي مدغمېدل: د طالبانو له دننه د سختدریځه څېرې، لکه هبتالله، حذف/لرې کېدل، په ظاهر د معتدل جناح راتګ، او د محدودو اصلاحاتو له لارې د یوې نسبي نړیوالې منلې بڼې پیداکول. دا حالت به طالبانو ته د مشروط رسمیت زمینه برابره کړي.
۲/۳
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
په لاندی لیکنه کی می پر لاندې موضوعاتو بحث کړی!
افغانستان نن د نړیوالو قدرتونو په کومه لوبه کې ځای لري؟
-د چین د مخنیوي په تګلاره کې د افغانستان ونډه: د انرژۍ د انتقال لاره که د ګډوډۍ وسیله
-د طالبانو په صفوفو دننه د قدرت جګړه: د کندهار او کابل رقابت
-چین او ایران: دوه هېوادونه چې خپل نفوذ یې په افغانستان کې زیات کړی
-د ایران د راتلونکي ممکنه حالات او پر افغانستان یې اغېزې
-هند: راټوکېدونکی ځواک
-پاکستان: له ستراتیژیک ملګري تر احتمالي تهدید
-د افغانستان لپاره درې اساسي سناریوګانې:
-ضایع شوي فرصتونه او بندېدونکي دروازې
-د افغانستان د خپلواک رول لپاره، ملي انځور باید بېرته ورغول
-پایله:
-----------
د ډاکټر خلیلزاد د کابل سفر په پلمه: افغانستان د راتلونکي «لويې لوبې» په ډګر کې؛ د جیوپولیتیکي رقابت وسیله که خپلواک لوبغاړی؟
شاوخوا یوه پېړۍ وروسته له هغه چې د ۱۹۱۶م کال سایکس ـ پیکو تړون وشو او د منځني ختیځ اوسنی جوړښت یې رامنځته کړ، د امریکا د ملي امنیت مشاورې کاندولیزا رایس په ۲۰۰۶م کال کې د «نوې منځني ختیځ» نظریه وړاندې کړه. خو دا طرحه په سیمه کې د سیاسي او امنیتي ستونزو له امله له سختو خنډونو سره مخ شوه.
وروسته، د ۲۰۲۳م د اکتوبر اوومې پېښو پر مهال، د اسراییلو لومړي وزیر یو ځل بیا د «نوې منځني ختیځ» یادونه وکړه. له دې سره، د دونالد ټرمپ د واک ته د بېرته راتلو دا مفکوره یو ځل بیا د نړیوالو جیوپولیتیکي بحثونو یوه مهمه موضوع وګرځوله.
په داسې یوه فضا کې، د امریکا بهرنۍ تګلاره چې تمرکز یې د چین د مهارولو پر بنسټ ولاړه ده، د ځان بسیا هېوادونو لکه روسیه، هند او اسراییلو په شان نویو سیمهییزو شریکانو ته اړتیا لري.
په داسې شرایطو کې، دوه اساسي پوښتنې زموږ پر وړاندې پرتې دي:
۱. آیا افغانستان یو ځل بیا د لویو قدرتونو د رقابت وسیله/ډګر ګرځي؟
۲. که دا ځل کولی شي د یو خپلواک لوبغاړي حیثیت خپل کړي؟
افغانستان د تاریخ په اوږدو کې د نړیوالو قدرتونو د سیالیو او شخړو په منځ کې پروت هېواد پاتې شوی دی؛ او اوس یو ځل بیا، کله چې نړۍ خپلې سترې تګلارې له سره ارزوي او نوې سیاسي لوبې پیل شوي، افغانستان یو مهم او حساس ځای خپل کړی دی.
افغانستان نن د نړیوالو قدرتونو په کومه لوبه کې ځای لري؟
اوسنی افغانستان یواځې د لوبې میدان نه، بلکې د چین د مهار، د ایران د نفوذ د کنټرول، په منځنۍ آسیا کی د توازن د ټینګښت (یا د روسیئ سره په رقابت کی او یا هم په همکارۍ سره)، او د پاکستان د احتمالي بحرانونو د مدیریت یوه مهمه وسیله ګرځېدلې ده.
افغانستان یو ځل بیا د «لويې جیوپولیتیکي لوبې» په مرکز کې قرار لري؛ خو دا ځل نه یوازې د ختیځ او لوېدیځ تر منځ د رقابت له امله، بلکې د نوی راڅرګندېدونکو قدرتونو (چین، هند، ایران)، دودیزو لوبغاړو (امریکا، روسیه)، او د یو شمېر متضادو منافعو لرونکو سیمهییزو لوبغاړو ترمنځ د یوې پیچلې معادلې برخه ګرځېدلې ده.
د خلیلزاد وروستی سفر، د طالبانو له لوري د یو امریکايي وګړی خلاصون، او د ټرمپ د ځانګړي استازي شتون، د امریکا له لوري له کابل سره د غیر رسمي چنې وهلو دپلوماسۍ د بیا راژوندي کېدو نښې دي. دا ډول پلوماسي، پر رسمیت نه، بلکې د احتمالي سناریوګانو دپاره د تماس د کرښو پر ساتنه تمرکز لري.
همداراز، د سراجالدین حقاني په شان د هغو کسانو بېرته راڅرګندېدل، د پاکستان له خوا پر طالبانو او هند تورونه، د امریکا او روسیې ترمنځ د اوکراین او نورو مسایلو په اړه ممکنه هوکړې، او پر ایران د فشارونو زیاتېدل؛ دا ټول دا امکان زیاتوي چې په سیمه کې نوې سلا مشورې روانې وي، او ښايي د افغانستان د راتلونکي لپاره د پټو معاملو پلانونه له سره جوړ شي
۱. د چین د مخنیوي په تګلاره کې د افغانستان ونډه: د انرژۍ د انتقال لاره که د ګډوډۍ وسیله؟
چین، چې د نړۍ دویم ستر اقتصاد لري، ډېر په وارداتي انرژۍ او خوندي تجارتي لارو پورې تړلی دی:
شاوخوا ۷۰ سلنه نفت له نورو هېوادونو واردوي؛
د دې نفتو ۸۰ سلنه د مالاکا تنګي له لارې چین ته رسېږي؛
نږدې ۴۵ سلنه ګاز هم له نورو هېوادونو څخه واردوي.
مالاکا تنګی د چین لپاره یوه مهمه او حساسې تجارتي لار ده، خو دا لار له خطرونو سره مخ ده. امریکا او د کواد (QUAD) تړون غړو هلته خپل پوځي حضور زیات کړی، څو د چین پر انرژۍ او سوداګرۍ فشار واچوي.
په دې چوکاټ کې، افغانستان دوهګونې ارزښت مومي:
د انرژۍ او سوداګرۍ د انتقال لاره یوه بدیله لاره، نه یوازې چین ته، بلکې هند، پاکستان، منځنې اسیا او اروپا ته هم؛
او بل په سیمه که د ګډوډیو په ډګر چې کولی شي د چین د پروژو لکه «کمربند او لار» او «CPEC» یا د ګوادر بندر پرمختګ ته خنډ شي.
۱/۳ -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۲. د طالبانو په صفوفو دننه د قدرت جګړه: د کندهار او کابل رقابت
نننی افغانستان یوازې د بهرنيو رقابتونو ډګر نه دی، بلکې د طالبانو دننه هم د کندهار او کابل تر منځ ژور اختلاف رامنځته شوی:
د کندهار جناح، د هبتالله آخوندزاده تر مشرۍ لاندې، له ایراني مذهبي کړیو سره ایډیالوژیکي خورګلوی لري او له لوېدیځ سره د تعامل تسخت مخالف دی؛
د کابل جناح، یو څه عملمحور او له لوېدیځو او سیمهییزو هېوادونو سره د محدوده همکارۍ پلوی دی، څو اقتصادي فشارونه راکم شي.
دا اختلاف نه یوازې د طالبانو ترمنځ درز زیاتوي، بلکې د نورو هېوادونو لپاره د نیابتي سیالیو زمینه هم برابروي.
۳- چین او ایران: دوه هېوادونه چې خپل نفوذ یې په افغانستان کې زیات کړی
په تېرو درې نیمو کلونو کې، چین او ایران د طالبانو د رسمیت پیژندلو پرته هم هڅه کړې چې خپل نفوذ په افغانستان کې پراخ کړي:
ایران د افغانستان په لوېدیځو او جنوب لوېدیځو سیمو کې د کندهار له مذهبي او ټولنیزو ډلو سره اړیکې جوړې کړې او له دې لارې خپل نفوذ زیات کړی؛
چین له طالبانو سره پټ او ښکاره تماسونه لري، ځکه له ختیځ ترکستان ډلې وېره لري او غواړي چې د افغانستان د کانونو په پلمه خپل استخباراتی حضور له لاری خپل امنیت خوندي کړي.
د چین او ایران دا نفوذ د افغانستان دننه توازن ته بدلون ورکړی او د امریکا او د هغې د متحدینو لپاره یې نوې سیالۍ او اندېښنې پیدا کړې دي.
۴- د ایران د راتلونکي ممکنه حالات او پر افغانستان یی اغیزې
ایران درې مهمو حالتونو (سناریوګانو) سره مخ دی، چې هر یو یې کولی شي پر افغانستان اغېز ولري:
الف) له لوېدیځ سره جوړجاړی کول:
که ایران له چین او روسیې فاصله ونیسي، خپلې نیابتي ډلې کنټرول کړي او یا تری لاس پسر شي او د اتومي وسلو/او لری واټن ویشتونکو راکټومو پروګرام ختم کړي؛
- دا کار به د طالبانو څخه د ملاتړ کچه راکمه کړي؛
افغانانو او طالب مخالفینو او نورو هېوادونو ته به د طلبانو د تضعیف فرصت برابر شي؛
خو که افغان مشران له دې فرصت نه ګټه وانخلي، نور به دا تشه ډکه کړي.
ب) له امریکا یا اسراییلو سره جګړه:
که ایران له غرب سره جګړه وکړي، ښايي ایران د افغانستان خاوره د خپلو اهدافو لپاره وکاروي؛
ایران به خپلې مذهبي یا سیمهییزې ډلې وهڅوي چې د امریکا یا د هغوی د ملګرو پر ضد له افغانستانه عمل وکړي
مخالفې ډلې لکه داعش یا جیش العدل به هم فعال شي؛
دا به د افغانستان امنیت خراب کړي او نړۍ سره یې اړیکې لا هم کمزورې کړي
لوېدیځ هېوادونه به هم پر افغانستان فشار زیات کړي.
ج) دننه ګډوډي یا کمزوري کېدل:
که ایران دننه له قومي، مذهبي یا اقتصادي ستونزو او شخړو سره مخ شي لکه په سیستان یا بلوچستان او نورو سیمو کس؛
دا به د افغانستان لوېدیځو سیمو ته زیان ورسوي؛
خلک به د ایران نه افغانستان ته کډه شي، اقتصادي فشارونه به زیات شي، او افراطي ډلې به لا پیاوړې شي؛
همداراز، ایران ښايي د خپلو کورنیو ستونزو د پټولو لپاره د افغانستان په چارو کې لاس وهنه زیاته کړي.
۵. هند: راټوکېدونکی ځواک
هند یو له هغو آسیایي هېوادونو څخه دی چې ځواکمنېږي او غواړي په افغانستان کې مهم رول ولري:
ځکه له چین او پاکستان سره سیالي لري، او همدا اوس په افغانستان کی ښکاره او پټ حضور او نفوذ لري؛
هند د QUAD په نوم یو مهم نړیوال امنیتي تړون غړی دی، او افغانستان د چین د کنټرول د حلقې یوه برخه ګڼي.
لکه څنګه چې سیمهییز رقابتونه ډېر شوي، د هند رول هم ورځ تر بلې زیات ارزښت پیدا کوي.
۶. پاکستان: له ستراتیژیک ملګري تر احتمالي تهدید
پاکستان هم اوس ډېر کمزوری حالت لري:
قومي، مذهبي، سیاسي، امنیتي او اقتصادي بحرانونه؛
په مختلفو توګو د هند او امریکا فشارونه چې له چینه فاصله ونیسي؛
د پوځ احتمالي تضعیف/ماته او د هستوي وسلو د لاسه ورکولو احتمال؛
که دا اوسنی وضعیت پراخ شي، نو د افغانستان ختیځې سیمې به بېثباته شي، قومي خوځښتونه، لکه بلوڅان او پښتانه به نور هم تحریک شي، او هان تر دی چی کیذلی شی د سیمې جیوپولیتیکي نقشه بدله شي.
۷. د افغانستان لپاره درې احتمالي سناریوګانې:
۱. کنټرول شوې بېثباتي:
طالبان به همداسې په واک کې پاتې شي، خو نه به د خلکو ترمنځ مشروعیت ولري او نه به نړیوال ملاتړ ترلاسه کړي. دا وضعیت به د دوامداره فشار، انزوا او اقتصادي ستونزو لامل شي.
۲. په نړیوال نطم کی تدریجي مدغمېدل: د طالبانو له دننه د سختدریځه څېرې، لکه هبتالله، حذف/لرې کېدل، په ظاهر د معتدل جناح راتګ، او د محدودو اصلاحاتو له لارې د یوې نسبي نړیوالې منلې بڼې پیداکول. دا حالت به طالبانو ته د مشروط رسمیت زمینه برابره کړي.
۲/۳
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
په لاندی لیکنه کی می پر لاندې موضوعاتو بحث کړی!
افغانستان نن د نړیوالو قدرتونو په کومه لوبه کې ځای لري؟
-د چین د مخنیوي په تګلاره کې د افغانستان ونډه: د انرژۍ د انتقال لاره که د ګډوډۍ وسیله
-د طالبانو په صفوفو دننه د قدرت جګړه: د کندهار او کابل رقابت
-چین او ایران: دوه هېوادونه چې خپل نفوذ یې په افغانستان کې زیات کړی
-د ایران د راتلونکي ممکنه حالات او پر افغانستان یې اغېزې
-هند: راټوکېدونکی ځواک
-پاکستان: له ستراتیژیک ملګري تر احتمالي تهدید
-د افغانستان لپاره درې اساسي سناریوګانې:
-ضایع شوي فرصتونه او بندېدونکي دروازې
-د افغانستان د خپلواک رول لپاره، ملي انځور باید بېرته ورغول
-پایله:
-----------
د ډاکټر خلیلزاد د کابل سفر په پلمه: افغانستان د راتلونکي «لويې لوبې» په ډګر کې؛ د جیوپولیتیکي رقابت وسیله که خپلواک لوبغاړی؟
شاوخوا یوه پېړۍ وروسته له هغه چې د ۱۹۱۶م کال سایکس ـ پیکو تړون وشو او د منځني ختیځ اوسنی جوړښت یې رامنځته کړ، د امریکا د ملي امنیت مشاورې کاندولیزا رایس په ۲۰۰۶م کال کې د «نوې منځني ختیځ» نظریه وړاندې کړه. خو دا طرحه په سیمه کې د سیاسي او امنیتي ستونزو له امله له سختو خنډونو سره مخ شوه.
وروسته، د ۲۰۲۳م د اکتوبر اوومې پېښو پر مهال، د اسراییلو لومړي وزیر یو ځل بیا د «نوې منځني ختیځ» یادونه وکړه. له دې سره، د دونالد ټرمپ د واک ته د بېرته راتلو دا مفکوره یو ځل بیا د نړیوالو جیوپولیتیکي بحثونو یوه مهمه موضوع وګرځوله.
په داسې یوه فضا کې، د امریکا بهرنۍ تګلاره چې تمرکز یې د چین د مهارولو پر بنسټ ولاړه ده، د ځان بسیا هېوادونو لکه روسیه، هند او اسراییلو په شان نویو سیمهییزو شریکانو ته اړتیا لري.
په داسې شرایطو کې، دوه اساسي پوښتنې زموږ پر وړاندې پرتې دي:
۱. آیا افغانستان یو ځل بیا د لویو قدرتونو د رقابت وسیله/ډګر ګرځي؟
۲. که دا ځل کولی شي د یو خپلواک لوبغاړي حیثیت خپل کړي؟
افغانستان د تاریخ په اوږدو کې د نړیوالو قدرتونو د سیالیو او شخړو په منځ کې پروت هېواد پاتې شوی دی؛ او اوس یو ځل بیا، کله چې نړۍ خپلې سترې تګلارې له سره ارزوي او نوې سیاسي لوبې پیل شوي، افغانستان یو مهم او حساس ځای خپل کړی دی.
افغانستان نن د نړیوالو قدرتونو په کومه لوبه کې ځای لري؟
اوسنی افغانستان یواځې د لوبې میدان نه، بلکې د چین د مهار، د ایران د نفوذ د کنټرول، په منځنۍ آسیا کی د توازن د ټینګښت (یا د روسیئ سره په رقابت کی او یا هم په همکارۍ سره)، او د پاکستان د احتمالي بحرانونو د مدیریت یوه مهمه وسیله ګرځېدلې ده.
افغانستان یو ځل بیا د «لويې جیوپولیتیکي لوبې» په مرکز کې قرار لري؛ خو دا ځل نه یوازې د ختیځ او لوېدیځ تر منځ د رقابت له امله، بلکې د نوی راڅرګندېدونکو قدرتونو (چین، هند، ایران)، دودیزو لوبغاړو (امریکا، روسیه)، او د یو شمېر متضادو منافعو لرونکو سیمهییزو لوبغاړو ترمنځ د یوې پیچلې معادلې برخه ګرځېدلې ده.
د خلیلزاد وروستی سفر، د طالبانو له لوري د یو امریکايي وګړی خلاصون، او د ټرمپ د ځانګړي استازي شتون، د امریکا له لوري له کابل سره د غیر رسمي چنې وهلو دپلوماسۍ د بیا راژوندي کېدو نښې دي. دا ډول پلوماسي، پر رسمیت نه، بلکې د احتمالي سناریوګانو دپاره د تماس د کرښو پر ساتنه تمرکز لري.
همداراز، د سراجالدین حقاني په شان د هغو کسانو بېرته راڅرګندېدل، د پاکستان له خوا پر طالبانو او هند تورونه، د امریکا او روسیې ترمنځ د اوکراین او نورو مسایلو په اړه ممکنه هوکړې، او پر ایران د فشارونو زیاتېدل؛ دا ټول دا امکان زیاتوي چې په سیمه کې نوې سلا مشورې روانې وي، او ښايي د افغانستان د راتلونکي لپاره د پټو معاملو پلانونه له سره جوړ شي
۱. د چین د مخنیوي په تګلاره کې د افغانستان ونډه: د انرژۍ د انتقال لاره که د ګډوډۍ وسیله؟
چین، چې د نړۍ دویم ستر اقتصاد لري، ډېر په وارداتي انرژۍ او خوندي تجارتي لارو پورې تړلی دی:
شاوخوا ۷۰ سلنه نفت له نورو هېوادونو واردوي؛
د دې نفتو ۸۰ سلنه د مالاکا تنګي له لارې چین ته رسېږي؛
نږدې ۴۵ سلنه ګاز هم له نورو هېوادونو څخه واردوي.
مالاکا تنګی د چین لپاره یوه مهمه او حساسې تجارتي لار ده، خو دا لار له خطرونو سره مخ ده. امریکا او د کواد (QUAD) تړون غړو هلته خپل پوځي حضور زیات کړی، څو د چین پر انرژۍ او سوداګرۍ فشار واچوي.
په دې چوکاټ کې، افغانستان دوهګونې ارزښت مومي:
د انرژۍ او سوداګرۍ د انتقال لاره یوه بدیله لاره، نه یوازې چین ته، بلکې هند، پاکستان، منځنې اسیا او اروپا ته هم؛
او بل په سیمه که د ګډوډیو په ډګر چې کولی شي د چین د پروژو لکه «کمربند او لار» او «CPEC» یا د ګوادر بندر پرمختګ ته خنډ شي.
۱/۳ -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
په لاندی لیکنه کی می پر لاندې موضوعاتو بحث کړی!
افغانستان نن د نړیوالو قدرتونو په کومه لوبه کې ځای لري؟
-د چین د مخنیوي په تګلاره کې د افغانستان ونډه: د انرژۍ د انتقال لاره که د ګډوډۍ وسیله
-د طالبانو په صفوفو دننه د قدرت جګړه: د کندهار او کابل رقابت
-چین او ایران: دوه هېوادونه چې خپل نفوذ یې په افغانستان کې زیات کړی
-د ایران د راتلونکي ممکنه حالات او پر افغانستان یې اغېزې
-هند: راټوکېدونکی ځواک
-پاکستان: له ستراتیژیک ملګري تر احتمالي تهدید
-د افغانستان لپاره درې اساسي سناریوګانې:
-ضایع شوي فرصتونه او بندېدونکي دروازې
-د افغانستان د خپلواک رول لپاره، ملي انځور باید بېرته ورغول
-پایله:
-----------
د ډاکټر خلیلزاد د کابل سفر په پلمه: افغانستان د راتلونکي «لويې لوبې» په ډګر کې؛ د جیوپولیتیکي رقابت وسیله که خپلواک لوبغاړی؟
شاوخوا یوه پېړۍ وروسته له هغه چې د ۱۹۱۶م کال سایکس ـ پیکو تړون وشو او د منځني ختیځ اوسنی جوړښت یې رامنځته کړ، د امریکا د ملي امنیت مشاورې کاندولیزا رایس په ۲۰۰۶م کال کې د «نوې منځني ختیځ» نظریه وړاندې کړه. خو دا طرحه په سیمه کې د سیاسي او امنیتي ستونزو له امله له سختو خنډونو سره مخ شوه.
وروسته، د ۲۰۲۳م د اکتوبر اوومې پېښو پر مهال، د اسراییلو لومړي وزیر یو ځل بیا د «نوې منځني ختیځ» یادونه وکړه. له دې سره، د دونالد ټرمپ د واک ته د بېرته راتلو دا مفکوره یو ځل بیا د نړیوالو جیوپولیتیکي بحثونو یوه مهمه موضوع وګرځوله.
په داسې یوه فضا کې، د امریکا بهرنۍ تګلاره چې تمرکز یې د چین د مهارولو پر بنسټ ولاړه ده، د ځان بسیا هېوادونو لکه روسیه، هند او اسراییلو په شان نویو سیمهییزو شریکانو ته اړتیا لري.
په داسې شرایطو کې، دوه اساسي پوښتنې زموږ پر وړاندې پرتې دي:
۱. آیا افغانستان یو ځل بیا د لویو قدرتونو د رقابت وسیله/ډګر ګرځي؟
۲. که دا ځل کولی شي د یو خپلواک لوبغاړي حیثیت خپل کړي؟
افغانستان د تاریخ په اوږدو کې د نړیوالو قدرتونو د سیالیو او شخړو په منځ کې پروت هېواد پاتې شوی دی؛ او اوس یو ځل بیا، کله چې نړۍ خپلې سترې تګلارې له سره ارزوي او نوې سیاسي لوبې پیل شوي، افغانستان یو مهم او حساس ځای خپل کړی دی.
افغانستان نن د نړیوالو قدرتونو په کومه لوبه کې ځای لري؟
اوسنی افغانستان یواځې د لوبې میدان نه، بلکې د چین د مهار، د ایران د نفوذ د کنټرول، په منځنۍ آسیا کی د توازن د ټینګښت (یا د روسیئ سره په رقابت کی او یا هم په همکارۍ سره)، او د پاکستان د احتمالي بحرانونو د مدیریت یوه مهمه وسیله ګرځېدلې ده.
افغانستان یو ځل بیا د «لويې جیوپولیتیکي لوبې» په مرکز کې قرار لري؛ خو دا ځل نه یوازې د ختیځ او لوېدیځ تر منځ د رقابت له امله، بلکې د نوی راڅرګندېدونکو قدرتونو (چین، هند، ایران)، دودیزو لوبغاړو (امریکا، روسیه)، او د یو شمېر متضادو منافعو لرونکو سیمهییزو لوبغاړو ترمنځ د یوې پیچلې معادلې برخه ګرځېدلې ده.
د خلیلزاد وروستی سفر، د طالبانو له لوري د یو امریکايي وګړی خلاصون، او د ټرمپ د ځانګړي استازي شتون، د امریکا له لوري له کابل سره د غیر رسمي چنې وهلو دپلوماسۍ د بیا راژوندي کېدو نښې دي. دا ډول پلوماسي، پر رسمیت نه، بلکې د احتمالي سناریوګانو دپاره د تماس د کرښو پر ساتنه تمرکز لري.
همداراز، د سراجالدین حقاني په شان د هغو کسانو بېرته راڅرګندېدل، د پاکستان له خوا پر طالبانو او هند تورونه، د امریکا او روسیې ترمنځ د اوکراین او نورو مسایلو په اړه ممکنه هوکړې، او پر ایران د فشارونو زیاتېدل؛ دا ټول دا امکان زیاتوي چې په سیمه کې نوې سلا مشورې روانې وي، او ښايي د افغانستان د راتلونکي لپاره د پټو معاملو پلانونه له سره جوړ شي
۱. د چین د مخنیوي په تګلاره کې د افغانستان ونډه: د انرژۍ د انتقال لاره که د ګډوډۍ وسیله؟
چین، چې د نړۍ دویم ستر اقتصاد لري، ډېر په وارداتي انرژۍ او خوندي تجارتي لارو پورې تړلی دی:
شاوخوا ۷۰ سلنه نفت له نورو هېوادونو واردوي؛
د دې نفتو ۸۰ سلنه د مالاکا تنګي له لارې چین ته رسېږي؛
نږدې ۴۵ سلنه ګاز هم له نورو هېوادونو څخه واردوي.
مالاکا تنګی د چین لپاره یوه مهمه او حساسې تجارتي لار ده، خو دا لار له خطرونو سره مخ ده. امریکا او د کواد (QUAD) تړون غړو هلته خپل پوځي حضور زیات کړی، څو د چین پر انرژۍ او سوداګرۍ فشار واچوي.
په دې چوکاټ کې، افغانستان دوهګونې ارزښت مومي:
د انرژۍ او سوداګرۍ د انتقال لاره یوه بدیله لاره، نه یوازې چین ته، بلکې هند، پاکستان، منځنې اسیا او اروپا ته هم؛
او بل په سیمه که د ګډوډیو په ډګر چې کولی شي د چین د پروژو لکه «کمربند او لار» او «CPEC» یا د ګوادر بندر پرمختګ ته خنډ شي.
۱/۳ -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
در این نوشته به موضوعات ذیل پرداخته شده!
۱. افغانستان امروزی در کجای بازی قدرتهای جهانی قرار دارد؟
۲. نقش افغانستان در راهبرد مهار چین: میان گذرگاه انرژی و بیثباتی هدایتشده
۳. جنگ قدرت درونی طالبان: رقابت قندهار و کابل و جایگاه آن در این بازی
۴. چین و ایران: دو بازیگر با نفوذ فزاینده در افغانستان
۵. سناریوهای آینده ایران و تأثیر آن بر افغانستان
۶. هند؛ قدرت نوظهور با اهداف استراتژیک در افغانستان
۷. پاکستان: از شریک راهبردی تا تهدید بالقوه
۸. سه سناریوی کلان برای آینده افغانستان
۹. فرصتهای ازدسترفته و پنجرههای در حال بستهشدن
۱۰. بازسازی تصویر ملی؛ پیششرط ایفای نقش مستقل
۱۱. نتیجهگیری:
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
با گذشت بیش از صد سال از قرارداد سایکس-پیکو که در سال ۱۹۱۶ منجر به شکلگیری ساختار فعلی خاورمیانه شد، ایده خاورمیانه نوین در سال ۲۰۰۶ توسط کاندولیزا رایس، مشاور امنیت ملی آمریکا مطرح شد؛ اما این پروژه در برابر تحولات سیاسی و امنیتی منطقه با چالشهای عمدهای روبرو گردید. پس از وقایع ۷ اکتبر ۲۰۲۳، نخستوزیر اسرائیل بار دیگر از «خاورمیانه نوین» سخن گفت، و با احتمال بازگشت دونالد ترامپ به قدرت، بار دیگر این مفهوم وارد گفتمان ژئوپلیتیک شده است.
در چنین فضایی، سیاست خارجی ایالات متحده که با تمرکز بر مهار چین دنبال میشود، نیاز به متحدان خوداتکا و منطقهای همچون روسیه، هند و اسرائیل دارد. با این تحولات، دو پرسش کلیدی در برابر ما قرار دارد:
۱- آیا افغانستان بار دیگر به ابزار ژئوپلیتیکی در بازی قدرتها تقلیل خواهد یافت؟
۲- یا میتواند نقش یک بازیگر مستقل را ایفا کند؟
رحمتالله نبیل در این نوشته به جایگاه احتمالی افغانستان در معادلات جهانی میپردازد.
afintl.com/202503218869 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Thank you @marcorubio for taking a stand against global corruption. Please take similar action under Section 7031(c) against Afghan officials (2001–2021) involved in corruption who stole billions from U.S. aid to Afghanistan. We also urge U.S. oversight bodies to investigate those who enabled or ignored this theft. #afghanistan #accountability
Secretary Marco Rubio
@SecRubio
Today, I announced the designation under Section 7031(c) of former President of Argentina, Cristina Elisabet Fernandez de Kirchner, and former Argentine Minister of Planning, Julio Miguel De Vido, for their involvement in significant corruption during their time in public office. The United States is committed to ensuring there’s accountability for corrupt officials around the world. www.state.gov/designation-of-former-president-of-argentin…
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
خیلی ماشاالله داره!
ښکاري چې د مشاور اعظم له لوري ورته په غوږ کې ويل شوي وي: «طالبان جانه، هغه امريکايي ټوپکونه چې ما درکړي، پټ کړئ! لاړ شئ يو روسی وسله پيدا کړئ چی یو یادگاری تصویر ورسره واخلو!» ځکه که امريکايي وسله وويني، بيا به یې د غيرت رګ په جوش راشي!
--------
معلوم میشه که مشاور اعظم در گوشش گفته که : «طالب جان، او تفنگ های امریکاییتانه که مه بریتان دادیم پنهان کنید، برین یگان سلاح روسی پیدا کنین که تصویر یادگاری بگیریم!» با دیدن سلاح امریکایی باز رگ غیرتش به جوش میایه! -
Rahmatullah Nabil reposted
Tarz Press طرز پرس
@TarzPress
َښاغلي نبیل، ټینګار کړی چې له افغان ولس پرته هېڅوک د هېواد د راتلونکي ټاکلو حق نه لري. د نوموړي وینا، «نه طالبان، نه بهرني ځواکونه، او نه هغه ماضي چې د ټولو پر اوږو دروند بار دی، د دې هېواد د راتلونکي ټاکلو حق نه لري.»
@RahmatullahN
نور ولولئ...
#طرزپرس
tarzpress.com/2605/نبیل-طالبان-او-بهرني-ځواکونه-د-افغانست… -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
تصحیح؛ سال ۱۹۱۵ میلادی!
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
نوروز مو نیکمرغه، نوی کال مو له خوښیو، آزادۍ، عدالت، ولولو او هیلو ډک اوسه!
نوروز، تنها آغاز بهار طبیعت نیست؛ بلکه پیامی برای بیداری، اتحاد و انتخاب سرنوشت است. همانگونه که بهار، یخهای زمستان را آب میکند، این ملت نیز باید یخهای تسلیم و سکوت را بشکند و مسیر خود را از چنبره تاریکی و تحمیل جدا سازد.
در کوچههای کابل، جایی که تاریخ و مبارزه در کوه ها و سنگفرشهایش حک شده، زندگی همچنان در جریان است؛ بازارها پر از هیاهو، کودکان در کوچهها در تکاپو، و بانگ اذان، همچنان در گوشه و کنار این شهر طنینانداز است. اما در این میان، نیمی از جامعه به اجبار از زندگی اجتماعی حذف شدهاند دختران و زنانی که صدایشان از مکتبها، کانونهای آموزش و جایگاههای تصمیمگیری به سکوت کشانده شده است.
نوروز اما، تنها یک جشن نیست؛ بلکه یک فرصت تاریخی برای بازنگری و خیزش است. افغانستان، در گذرگاه سرنوشتسازی ایستاده؛ یا تسلیم تاریکی و انزوا خواهد شد، یا راه خود را به سوی آزادی، عدالت و همبستگی باز خواهد کرد!
نه طالبان، نه قدرتهای خارجی، و نه گذشتهای که بر شانههای همه ما سنگینی میکند، حق تعیین آینده این سرزمین را ندارند. این مردم افغانستان هستند که باید آینده خود را بسازند؛ آیندهای که در آن هیچ گروهی حذف نشود، هیچ صدایی خفه نگردد و هیچ انسانی از حق خود محروم نماند.
نوروز، پیام آغاز و خیزش است؛ پس بیایید این سال نو را نقطه عطفی برای مبارزه، همبستگی، و شکستن زنجیرهایی بدانیم که افغانستان را در بند نگاه داشتهاند!
نوروزتان پیروز، سالتان سرشار از آزادی، عدالت و امید باد!
نوت: دو تصویر از کابل قدیم (۱۹۹۵)؛ برج شهر آرا و منطقه گذرگاه -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
نوروز مو نیکمرغه، نوی کال مو له خوښیو، آزادۍ، عدالت، ولولو او هیلو ډک اوسه!
نوروز، تنها آغاز بهار طبیعت نیست؛ بلکه پیامی برای بیداری، اتحاد و انتخاب سرنوشت است. همانگونه که بهار، یخهای زمستان را آب میکند، این ملت نیز باید یخهای تسلیم و سکوت را بشکند و مسیر خود را از چنبره تاریکی و تحمیل جدا سازد.
در کوچههای کابل، جایی که تاریخ و مبارزه در کوه ها و سنگفرشهایش حک شده، زندگی همچنان در جریان است؛ بازارها پر از هیاهو، کودکان در کوچهها در تکاپو، و بانگ اذان، همچنان در گوشه و کنار این شهر طنینانداز است. اما در این میان، نیمی از جامعه به اجبار از زندگی اجتماعی حذف شدهاند دختران و زنانی که صدایشان از مکتبها، کانونهای آموزش و جایگاههای تصمیمگیری به سکوت کشانده شده است.
نوروز اما، تنها یک جشن نیست؛ بلکه یک فرصت تاریخی برای بازنگری و خیزش است. افغانستان، در گذرگاه سرنوشتسازی ایستاده؛ یا تسلیم تاریکی و انزوا خواهد شد، یا راه خود را به سوی آزادی، عدالت و همبستگی باز خواهد کرد!
نه طالبان، نه قدرتهای خارجی، و نه گذشتهای که بر شانههای همه ما سنگینی میکند، حق تعیین آینده این سرزمین را ندارند. این مردم افغانستان هستند که باید آینده خود را بسازند؛ آیندهای که در آن هیچ گروهی حذف نشود، هیچ صدایی خفه نگردد و هیچ انسانی از حق خود محروم نماند.
نوروز، پیام آغاز و خیزش است؛ پس بیایید این سال نو را نقطه عطفی برای مبارزه، همبستگی، و شکستن زنجیرهایی بدانیم که افغانستان را در بند نگاه داشتهاند!
نوروزتان پیروز، سالتان سرشار از آزادی، عدالت و امید باد!
نوت: دو تصویر از کابل قدیم (۱۹۹۵)؛ برج شهر آرا و منطقه گذرگاه -
Rahmatullah Nabil reposted
Tarz Press طرز پرس
@TarzPress
Our news video service provides you with a clear picture of complex events in Afghanistan and around the world.
We broadcast first-hand news from Afghanistan, delving deeper into events and examining them from different angles.
Read More...
#tarzpress
youtu.be/JVldLDeOYx8 -
Rahmatullah Nabil reposted
Tarz Press طرز پرس
@TarzPress
د افغانستان د ملي امنیت پخواني رئیس، رحمتالله نبیل، طالبان «د اسلام او بشریت پر تندي د ننگ داغ» بللي او ویلي یې دي چې دا ډله نه یوازې له اسلامي اصولو پردي دي، بلکې د بشري ارزښتونو پر وړاندې هم یو جدي ګواښ دی. @RahmatullahN
نور ولولئ...
#طرز_پرس
tarzpress.com/2589/رحمتالله-نبیل-طالبان-د-اسلام-او-بشریت-… -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
طالبان؛ لکه ننگ بر جبین اسلام و انسانیت هستند!
طالبان، نهتنها از اسلام، بلکه از ابتداییترین اصول انسانی نیز بویی نبردهاند. آنها با خشونت، تبعیض و ستم علیه زنان، چهرهای تحریفشده از دین ارائه میکنند.
چه نیازی به دشمنان اسلام است، وقتی طالبان خود، بزرگترین دشمن این دین باشند؟
طالبان نه مدافع اسلاماند، نه حافظ شریعت، و نه نماینده مردم افغانستان هستند بلکه؛ اینها وارثان جهالت، ظلم و سرکوباند که با نام دین، آزادی و کرامت انسانی را لگدمال میکنند.
تاریخ اینها را با خشم و ننگ به یاد خواهد داشت!
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
نادیه سادات، زندانی سابق طالبان در گفتوگو با طارق عظیم میگوید که افراد طالبان در زندان او را برهنه کرده و فیلم گرفتهاند
This media couldn't be displayed. See it on the original post. -
Rahmatullah Nabil reposted
افغانستان انټرنشنل - پښتو
@afintlpashto
د افغانستان د جمهوري نظام د ملي امنیت پخواني رییس رحمتالله نبیل د مفتي منیر شاکر د وژل کېدو په غبرګون وویل: «هغه له دین څخه د ناوړې استفادې پر خلاف غږ پورته کړی و.»
afintl.com/pa/202503156889 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ
د مفتی منیر شاکر شهادت د دینی ټولنې لپاره یوه ستره ضایعه ده. هغه د دین څخه د ناوړې استفادې پر خلاف غږ پورته کړی و. الله تعالی دې مرحوم ته مغفرت، او خپلوانو ته د زړه صبر ورکړي! -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
هزاره بودن ديگر جرم نيست؛ بلكه افتخار است.
Sheesha Media
@Sheeshamedia
هر کشتی نیاز به ناخدایی دارد تا در برابر طوفانهای خشن و بیرحم دریا، کشتی و همراهانش را هدایت کند. در هر مسیر پرپیچوخم، چراغ و نوری لازم است تا راه درست را نشان دهد. در هر خانواده، پدر دلسوز وجود دارد؛ کسی که فرزندانش را از صمیم قلب راهنمایی میکند و عاشقانه برای پیشرفت آنان از خودگذشتگی نشان میدهد.
برای مردم ما، او پناهگاه، حامی بزرگ و دلسوزی بود که تاریخ این سرزمین به او افتخار میکند. مزاری کسی بود که رویایش وحدت و همبستگی ملت افغانستان بود. آرزوی او این بود که فرزندان هزاره دیگر بهعنوان «موشخور»، «جوالی» و «قلفکچپات» شناخته نشوند، بلکه هویت واقعیشان را بهعنوان یک انسان هزاره به رسمیت بشناسند. حق خود را داشته باشند. سخنان او که قلب هر هزارهای را به تپش میآورد، همچنان ارزشمند و گرانبهاست. عملکردهایش نشان داد که «هزاره بودن جرم نیست.» ما حق آموختن، راحت نفس کشیدن و زندگی کردن داریم. بگذارید که در کنار دیگر اقوام، در این مملکت آرام و راحت زندگی کنیم.
مزاری کسی بود که فریادهای ناگفتهی مردمان مظلوم را بلند کرد تا دیگران بشنوند. اینکه «هزاره هم انسان و مسلمان است، شبیه شما. ما موشخور نیستیم. شاید جوالی باشیم، اما بپرسید چرا؟ ما این کارهای سخت و طاقتفرسا را برای فرزندانمان انجام میدهیم، برای انسانیت خود. ما که بیسواد هستیم، نمیتوانیم از طریق تحصیل شغلی داشته باشیم. نمیتوانیم همچون دیگران با ظلم کردن، خوردن حق مردم، چاپلوسی و دزدی، زندگی خود را بگذرانیم. زیرا در درون ما چیزی به نام انسانیت موج میزند. این حس را نمیتوانیم نادیده بگیریم.»
بیشتر بخوانید: sheeshamedia.com/بابه-مزاری-و-طلوع-دوبارهی-هزاره/ -
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
A Few Words with the People of Pakistan
The Enemy Within: Pakistan’s Bitter Reckoning
In 2015, General Asad Durrani appeared on Al Jazeera’s Head to Head, interviewed by Mehdi Hasan @mehdirhasan. In this televised exchange, Durrani laid bare how Pakistan’s own policies have shaped its troubled destiny.
Here, I share only a brief clip; a drop in the ocean; so that the people of Pakistan may see, with their own eyes, who imposed this fate upon them and how this bitter reality was thrust upon their nation.
The ordinary people of Afghanistan have never harbored hostility toward the ordinary people of Pakistan. However, the time has come for you to fully grasp the disastrous consequences of the reckless policies that your military establishment has pursued for decades under the misguided doctrine of “Strategic Depth”. The very rhetoric once used regarding the Afghan Taliban has now ominously echoed in the rise of the Pakistani Taliban.
If you seek your true adversaries, do not look beyond your borders; search instead within them. Look for them not in distant lands, but within the corridors of power in your own military institutions. The force that now tightens its grip on Pakistan was not born abroad, but was nurtured within; a product of strategic miscalculations and willful denial of reality.
Exposing the Double Game:
In this interview, General Durrani delivers a scathing indictment of Pakistan’s duplicity in the “War on Terror”, exposing the deep contradictions and deceptions embedded within the country’s security doctrine.
•Support for the Taliban: Pakistan’s intelligence services actively supported and sheltered the Afghan Taliban, even while officially aligning with the United States against them.
•Deceiving the Americans: Throughout the War on Terror, Pakistan’s military establishment systematically misled Washington; offering empty promises of counterterrorism efforts while covertly empowering the very militants the U.S. sought to eliminate. As Durrani himself admitted, Pakistan effectively “fooled” the Americans into believing it was their ally.
•Callous disregard for Afghan and Pakistani lives: Beyond openly boasting about the destruction of Afghanistan and the suffering of its people, Pakistani leadership has equally shown cold indifference to the killing of Pakistani children and civilians by Tehrik-i-Taliban Pakistan (TTP), dismissing such tragedies as mere “collateral damage” rather than acknowledging them as a failure of state policy.
•A duplicitous war strategy: For years, Pakistan has played a cynical double game; in one breath, condemning militants as enemies, while in the next, harboring, supporting, or tolerating them in pursuit of perceived geopolitical advantages.
These revelations; a mere glimpse into the depths of contradictions at play; underscore the dire consequences of the very policies that have shaped Pakistan’s present-day reality. Today, Pakistan stands at a defining crossroads, compelled to confront a truth long ignored:
Its greatest enemy was never beyond its borders; it lurked within all along.This media couldn't be displayed. See it on the original post. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
A Few Words with the People of Pakistan
The Enemy Within: Pakistan’s Bitter Reckoning
In 2015, General Asad Durrani appeared on Al Jazeera’s Head to Head, interviewed by Mehdi Hasan @mehdirhasan. In this televised exchange, Durrani laid bare how Pakistan’s own policies have shaped its troubled destiny.
Here, I share only a brief clip; a drop in the ocean; so that the people of Pakistan may see, with their own eyes, who imposed this fate upon them and how this bitter reality was thrust upon their nation.
The ordinary people of Afghanistan have never harbored hostility toward the ordinary people of Pakistan. However, the time has come for you to fully grasp the disastrous consequences of the reckless policies that your military establishment has pursued for decades under the misguided doctrine of “Strategic Depth”. The very rhetoric once used regarding the Afghan Taliban has now ominously echoed in the rise of the Pakistani Taliban.
If you seek your true adversaries, do not look beyond your borders; search instead within them. Look for them not in distant lands, but within the corridors of power in your own military institutions. The force that now tightens its grip on Pakistan was not born abroad, but was nurtured within; a product of strategic miscalculations and willful denial of reality.
Exposing the Double Game:
In this interview, General Durrani delivers a scathing indictment of Pakistan’s duplicity in the “War on Terror”, exposing the deep contradictions and deceptions embedded within the country’s security doctrine.
•Support for the Taliban: Pakistan’s intelligence services actively supported and sheltered the Afghan Taliban, even while officially aligning with the United States against them.
•Deceiving the Americans: Throughout the War on Terror, Pakistan’s military establishment systematically misled Washington; offering empty promises of counterterrorism efforts while covertly empowering the very militants the U.S. sought to eliminate. As Durrani himself admitted, Pakistan effectively “fooled” the Americans into believing it was their ally.
•Callous disregard for Afghan and Pakistani lives: Beyond openly boasting about the destruction of Afghanistan and the suffering of its people, Pakistani leadership has equally shown cold indifference to the killing of Pakistani children and civilians by Tehrik-i-Taliban Pakistan (TTP), dismissing such tragedies as mere “collateral damage” rather than acknowledging them as a failure of state policy.
•A duplicitous war strategy: For years, Pakistan has played a cynical double game; in one breath, condemning militants as enemies, while in the next, harboring, supporting, or tolerating them in pursuit of perceived geopolitical advantages.
These revelations; a mere glimpse into the depths of contradictions at play; underscore the dire consequences of the very policies that have shaped Pakistan’s present-day reality. Today, Pakistan stands at a defining crossroads, compelled to confront a truth long ignored:
Its greatest enemy was never beyond its borders; it lurked within all along.This media couldn't be displayed. See it on the original post. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
This statement is from Mr. Akhtar Mengal, a member of the National Assembly of Pakistan and former Chief Minister of Balochistan!
Akhtar Mengal
@sakhtarmengal
There is not a single inch of Balochistan left where the government can claim authority. They have lost this war—completely and irreversibly. It is over. We warned them, just as those before us warned them. But instead of listening, they mocked us. They dismissed our words as empty threats, while they fueled a system of oppression, looting, and bloodshed. Every single government—without exception—has played its role in the systematic genocide of the Baloch people. This is the one issue where every institution, every administration, every so-called leader has always stood united—against us. And rather than acknowledge their crimes, they have done what they do best: shift the blame onto others.
But today, I want to make something very clear. To the federal government, to the political parties, to the judiciary, to the establishment—you have brought Balochistan to the brink of destruction with your own hands. But this time, it is beyond our control. And it is beyond yours as well.
- Akhtar Mengal -
Rahmatullah Nabil reposted
ZAWIA NEWS
@ZawiaNews
د جمهوري دولت پر مهال د ملي امنیت رييس رحمت الله نبیل د جعفر اکسپرس رېل ګاډي برمته نيولو پېښې ته په اشارې، د مقاومت جبهې او يو شمېر نورو جهادي تنظیمونو لخوا د دغې پېښې غندلو او بلوڅ ډلې ته د «ترهګرو» خطاب دوه ګونی سياسي چلند بللی دی.
نوموړي ليکلي، د افغانستان د يو شمېر جهادي تنظیمونو له لوري د بلوڅ ډلې ترهګر بلل د مکث وړ دي: «د پاکستان پر وړاندې د بلوڅانو د عدالت غوښتنې مبارزه له ۱۹۴۸ کال راهيسې پيل شوې ده. دغه مبارزه د سيستماتيکو تبعيضونو، د وژلو او زندان ته اچولو سياست او په ناعادلانه ډول د بلوچستان له طبيعي سرچينو د ګټې اخيستو په مقابل کې پيل شوې ده.»
نوموړي وړاندې ليکلي، دې واقعیتونو ته په کتو اساسي پوښتنه مطرح کېږي: «پر بلوڅانو د پاکستاني نظاميانو لخوا ظلم او پر افغانانو د طالبانو په قالب کې د پاکستاني نظاميانو لخوا د روزل شويو کسانو د ظلم ترمنځ څه توپیر دی؟»
نوموړي ليکلي، د بلوڅ مبارزينو داعيه او د هغوی چې دغه ډله «BLA» محکوموي، څه توپير لري، چې خپل ځان مشروع او بلوڅان غير مشروع وبولي؟
ښاغلي نبيل زياته کړې، د بلوڅ ازادي غوښتونکي غورځنک محکومول دوه ګونی سياست دی او کولای شي د «طالبانو ضد راپورته شوي جريان» باور او روايت کمزوری او بې معنی کړي. حد اقل د وضعيت تاريخي ريښې ته بايد وکتل شي او پېښو ته منصفانه غبرګون وښودل شي: «تر هغو چې پاکستان په نړيوال سټيج د خپلو تېروتنو بښنه نه وي غوښتې او د افغانانو پر وړاندې يې پخپلې پاليسۍ اعتراف نه وي کړی او رسماً يې له افغانانو بښنه نه وي غوښتې، تر هغو پاکستان دوست کېدلای نشي او نه پرې باور په کار دی. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
This tweet is one month after the fall of Kabul in 2021.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Pakistan civilians will pay for the Satanic policies of their Army and ISI very soon.
-
Rahmatullah Nabil reposted
افغانستان انټرنشنل - پښتو
@afintlpashto
د افغانستان د ملي امنیت پخواني رییس رحمت الله نبیل د پاکستان په بلوچستان کې پر جعفر اکسپریس د بلوڅ ازادۍ پوځ برید په اړه د ملي مقاومت جبهې غبرګون ته په اشاره ویلي، هغوی چې د طالبانو په وړاندې خپله مبارزه روا ګڼي نو د ازادۍ غوښتونکو بلوڅانو مبارزه ولې غندي.
رحمت الله نبیل د ملي مقاومت جبهې او نورو افغان جهادي ډلو له لوري د بلوڅ ازادۍ پوځ د مبارزې غندنه او هغوی ته د ترهګرې ډلې خطاب مکث وړ بللي دي.
بشپړ خبر: www.afintl.com/pa/202503133427 -
Rahmatullah Nabil reposted
Hamasa Media
@MediaHamasa
د ملي امنیت پخواني رئیس رحمت الله نبیل د بلوچ ازادي غوښتونکو له لوري د جعفر اکسپریس اورګاډي د برمته کېدو پېښې ته په غبرګون کې ویلي، چې د بلوڅانو مبارزه د پاکستان د پوځ د ظلمونو پر وړاندې له ۱۹۴۸ کال راهیسې پیل شوې.
ښاغلي نبیل پر خپله ایکسپاڼه لیکلي، چې دا مبارزه د پاکستان د پوځ لخوا د سیستماتیک تبعیض، له سیاسي صحنې څخه د بلوڅانو شړلو، د وژل او او ورکیدو پالیسۍ، او د بلوچستان له طبیعي زېرمو څخه د ناعادلانه ګټه اخیستنې په وړاندې د غبرګون په توګه دوام لري.
هغه د ملي مقاومت په نوم او جهادي څیرو څخه پوښتلې چې:« د پاکستاني پوځیانو ظلم پر بلوچانو او د همدې پوځ نیابتي ځواک (طالبان) ظلم پر افغانانو ترمنځ څه توپیر شته؟»
ښاغلي نبیل دغه راز ویلي، تر هغو چې پاکستان په نړیوالو ستیجونو کې د افغانستان د خلکو پر وړاندې د خپلو ناسمو پالیسیو اعتراف ونه کړي او د افغانانو څخه رسمي بښنه ونه غواړي، تر هغه وخته پاکستان د باور وړ دوست نشي کېدای. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
حمله اخیر به قطار مسافربری «جعفر اکسپرس» در ایالت بلوچستان پاکستان توسط گروه «ارتش آزادیبخش بلوچستان» (BLA) واکنشهای متعددی را در پی داشت، از جمله محکومیت شدید این اقدام از سوی جبهه مقاومت ملی و بعضی از تنظیم های جهادی افغانستان و کروه تروریستی خواندن BLA قابل مکث است. این در حالی است که مبارزات بلوچها علیه بیعدالتیهای نظامیان پاکستان از سال ۱۹۴۸ آغاز شده است. این مبارزات در واکنش به تبعیضهای سیستماتیک، به حاشیه راندن سیاسی، سیاست «کشتن و انداختن» (Kill and Dump) و بهرهبرداری ناعادلانه از منابع طبیعی بلوچستان صورت میگیرد.
با توجه به این واقعیتها، پرسشی اساسی مطرح میشود: چه تفاوتی میان ظلم نظامیان پاکستان بر بلوچها و ظلم نیروهای نیابتی همین نظامیان در قالب طالبان بر مردم افغانستان وجود دارد؟ داعیه BLA و اینهاییکه محکوم کرده اند، چه تفاوتی باید داشته باشد تا یکی را گروه تروریستی خواند و خود را مبارزین مشروع دانست، در حالی که هر دو گروه در واکنش به بیعدالتی و سرکوب، دست به مقاومت مسلحانه زدهاند. به نظر میرسد محکوم کردن جنبش آزادیخواهی بلوچ نشاندهنده سیاستی دوگانه است که میتواند به بیاعتمادی به روایت مبارزه این جریان ها بیافزاید.
به نظرم ضروری است که در برخورد با چنین مسائلی، به ریشههای تاریخی و اجتماعی درگیریها توجه شود و با اتخاذ رویکردی منصفانه و بیطرفانه به آن واکنش نشان داده شود؛ «حد اقل»! تا زمانیکه پاکستان در ستیج های بین المللی به پالیسی اشتباه شان در قبال مردم افغانستان ( که حال خودشان قیمت میپردازند) اعتراف نکند و از مردم افغانستان رسما معذرت خواهی نداشته باشند، به زعم من تا آن زمان پاکستان دوست شدنی نیست؛ مبادا یکبار دیگر در مرداب باطل گذشته گرفتار شوید؛
“تواضعهای دشمن مکر صیادی بود بیدل
که خم خم رفتن صیاد بهر قتل مرغان است” -
Rahmatullah Nabil reposted
Hamasa Media
@MediaHamasa
د ملي امنیت پخواني رییس رحمت الله نبیل ویلي، د مارچ اتمه افغانستان کې د ښځو د پیوستون ورځ نه؛ بلکې د هغوی د سپکولو، لوږې او خاموشې مړینې ورځ ده.
ښاغلي نبیل په خپله ایکسپاڼه لیکلي، نن ورځ افغان ښځې نه ډوډۍ لري او نه هم ازادي؛ خو نړۍ یې یوازې تماشه کوي.
نوموړی زیاتوي، هغه بنسټونه چې ځان د بشري حقونو مدافعین معرفي کوي په دغه تاریخي جبر چوپ دي.
د نبیل په خبره، لاهم هیلې شته او نه به پرېدو چې د افغان ښځو غږ خاموش شي. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
نامۀ ترامپ بیشتر ما را به یاد همان شعر مولانای بزرگ میاندازد که میگوید:
“صد نامه فرستادم، صد راه نشان دادم،
یا راه نمیدانی، یا نامه نمیخوانی!”
اما انگار مولانا برای روزگار ما کافی نیست! این وضعیت بیشتر شبیه آن آهنگ محلی خودمان شده که میگوید:
“صد سیب سرخ انداختم سر بام تو، دلبر،
یا غفلت است یا خواب که بیدار نمیشی!”
حالا اگر شما حوصله خواندن آن نامه را ندارید یا نمیتوانید، هیچ مشكلى نيست! لطفاً زحمت نکشید و مستقیم بدست آقاى «احمد نادرى» بفرستید برای آخوندزاده قندهار و “جنبش اصیل منطقه”! شاید آنها، که از سبک نگارش ترامپ در دوران مذاکرات دوحه بلد هستند، بتوانند این متن را رمزگشایی کنند. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
هشتم مارچ؛ زخم باز، امید خاموش زنان افغانستان
امروز هشتم مارچ است، روز جهانی زن. در سراسر جهان، زنان با گل و لبخند گرامی داشته میشوند. اما در افغانستان، این روز را باید با اشک نوشت، با بغض فریاد زد، با درد حک کرد. اینجا هشتم مارچ نه روز تجلیل، که روز تحقیر، گرسنگی، و مرگ خاموش زنان است.
زنی که دیروز معلم بود، امروز پشت درهای بسته، خاطرات سوختهاش را مرور میکند. دختری که روزی با امید به مکتب میرفت، حالا به دری قفلشده چشم دوخته و بیم آن را دارد که مبادا هرگز برایش باز نشود. مادرانی که شبها با چشمان خسته به سقفهای سرد وسیاه خیره میشوند، با وحشتی که مبادا این تاریکی برای آنها و دخترانشان همیشگی شود.
امروز زنانی در افغانستان هستند که نه نان دارند، نه آزادی، نه حتی حق گریستن. کودکانشان با چشمان گرسنه به آنها خیره میشوند، و آنها با دستان خالی، در دل هزار بار میمیرند. ظلمی که طالبان به بهانه دین بر آنها تحمیل کردهاند، آنها را به جستجوی نان در تاریکی کوچهها کشانده است. نه برای زندگی، که برای زنده ماندن.
و جهان؟ تماشاچی. نهادهایی که خود را مدافع حقوق بشر میخوانند، در برابر این جنایت تاریخی سکوت کردهاند. کشورهایی که دم از عدالت میزنند، ترجیح دادهاند چشم ببندند و سیاست را بر اصول انسانی مقدم بشمارند. اما سکوت جهان، حقیقت را تغییر نمیدهد. حقیقت این است که در افغانستان، زن بودن یعنی زندهبهگور شدن در سایهی استبداد.
اما امید هنوز زنده است. صدای زنان افغانستان را نمیتوان برای همیشه خاموش کرد. دخترانی که امروز در تاریکیاند، روزی دوباره طلوع خواهند کرد. مادرانی که امشب اشک میریزند، فردا از اشکهایشان فریادی خواهند ساخت که هیچ قدرتی یارای خاموش کردنش را نخواهد داشت. تاریخ گواه است که ستم پایدار نمیماند، که حقیقت در نهایت راه خود را مییابد.
هشتم مارچ نه پایان است، نه شکست. این روز یادآور مقاومت زنان افغانستان است. یادآور اینکه سرنوشت را نمیتوان برای همیشه در زنجیر نگه داشت. آنهایی که امروز میخواهند زنان را به تاریکی ها برانند، فردا در برابر روشناییای که از این تاریکی زاده خواهد شد، به زانو خواهند افتاد. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د مارچ اتمه؛ د افغانستان د ښځو لپاره د رنځ او ماتم ورځ
نن د مارچ اتمه ده، د ښځو نړیواله ورځ. په نړۍ کې، ښځې د درناوي، ګلونو او مسکاوو مستحقې ګڼل کېږي. خو په افغانستان کې، دا ورځ د لمانځلو نه، بلکې د اوښکو، رنځ او ټپونو ورځ ده.
هغه ښځه چې پرون ښوونکې وه، نن د بندو دروازو تر شا، د خپلو سوځېدلو خاطرو یادونه کوي. هغه نجونې چې پرون د روښانه راتلونکي په هیله ښوونځیو ته تللې، نن قفل شویو دروازو ته ځیرې دي، په دې وېره چې شاید دا دروازې بیا هېڅکله ورته خلاصې نه شي. هغه میندې چې هره شپه په ستړیو سترګو تور چت ته ګوري، له دې ویرې چې دا تیاره به د دوی او د دوی د لوڼو لپاره تلپاتې شي.
نن په افغانستان کې ښځې نه ډوډۍ لري، نه ازادي، نه آن د ژړا حق. ماشومان یې په وږو سترګو ورته ګوري، او دوی د خپلو خالي لاسونو سره هره ورځ زر ځله مري. ظلم، چې طالبانو د دین تر نامه لاندې پرې تحمیل کړی، دوی یې د کوڅو تیارو ته اړ کړي. نه د ژوند لپاره، بلکې یوازې د ژوندي پاتې کېدو لپاره.
او نړۍ؟ چوپه ننداره کوي. هغه ادارې چې ځانونه د بشري حقونو مدافعین بولي، د دې تاریخي ظلم پر وړاندې غلي دي. هغه هېوادونه چې د عدالت خبرې کوي، غوره ګڼي چې سترګې پټې کړي او سیاست د انساني ارزښتونو نه مهم وبولي. خو د نړۍ چوپتیا حقیقت نه شي بدلولی. حقیقت دا دی چې په افغانستان کې د ښځو ژوند د استبداد تر سیوري لاندې د ښخېدو په معنا ده.
خو امید لا هم ژوندی دی. د افغانستان د ښځو غږ د تل لپاره نه شي چوپېدای. تاریخ شاهد دی چې ظلم دوام نه لري، او حقیقت تل خپله لار پیدا کوي.
د مارچ اتمه نه پای ده، نه ماته. دا ورځ د افغانستان د ښځو د مقاومت نښه ده. دا ورځ موږ ته یادونه کوي چې د یوه ملت برخلیک د تل لپاره په زنځیر کې نه شي پاتې کېدای. هغه کسان چې نن ښځې تیارو ته ټېله کوي، سبا به د هماغې رڼا په وړاندې ګونډې وهي چې له همدې تیارو به زېږېدلې وي. -
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د بیلا بیلو نظریاتو/ لیدلورو ته په درناوي، د یو باثباته، عدالت محوره او دایمي سولې او ثبات لرونکي افغانستان د جوړیدو لپاره دوه اساسي اصول باید په پام کې ونیول شي:
۱. د مساوي وګړییتوب محوري اصل:
د داسې یو نظام رامنځته کول چې پکې ټول وګړي، پرته له قومي، مذهبي او فکري تمایلاتو، د مساوي حقوقو او برابر فرصتونو څخه برخمن وي. حکومت باید د عدالت، وړتیا پالنې او د ټول ملت د خیر پر بنسټ عمل وکړي او د بیطرفه تضمین کوونکي په توګه د امنیت، عدالت او دوامداره پرمختګ مسئولیت پر غاړه ولري.
د افغانستان تاریخي تجربه ښیي چې قومي او مذهبي تبعیضونه تل د اختلافاتو، بېثباتۍ او دوامداره تاوتریخوالي لامل شوي دي. په هغه نظام کې چې د وګړیو حقونه یو شان نه وي تضمین شوي، بحرانونه/ناخوالې بیا بیا تکراریږي. یوازې د یو داسې دولت په جوړولو سره چې د وګړیو مساوي حقوق تضمین کړي او پر مسئولیتپالنې ولاړ وي، کولی شو د تلپاتې پرمختګ او سولهییز ګډ ژوند بنسټ کېږدو.
۲. د دین او حکومت د چارو تفکیک:
د دین سپیڅلتیا او ټولنیز حیثیت باید وساتل شي، خو دا یوازې هغه وخت ممکن دی چې دین د سیاسي وسیلې په توګه ونه کارول شي. د افغانستان تاریخ او د نورو هېوادونو تجربه دا ثابتوي چې د دین او حکومتوالې ګډېدل، نه یواځې د دیني ارزښتونو د پیاوړتیا لامل نه دي شوي، بلکې د استبداد، انحصار او ټولنیزو ناخوالو د پراخیدو زمینه یې هم برابره کړې ده. دا ناخوالې ، چې په تېر کې یې خطرناک نتایج درلودل، نن هم په روښانه توګه لیدل کېږي.
د دین او حکومتوالی تفکیک، د دین د حذفولو یا بېارزښته کولو په معنا ندی، بلکې د هغه د سپیڅلتیا د ساتلو تضمین دی. کله چې دین له سیاسي استفادې خلاص شي، کولی شي د ټولنې لپاره د یو اخلاقي او معنوي ځواک په توګه پاتې شي. له بلې خوا، حکومت باید پر علمي اصولو، عادلانه مدیریت او د ټولنې د خیر پر بنسټ اداره شي، او د مذهبي مداخلې او انحصار څخه خوندي پاتې شي.
یوازې د یو داسې نظام له لارې چې د وګړیتوب پر مساوي حقونو ولاړ وي او دین د سیاسي استفادې وسیله ونه ګرځي، کولی شو د تاوتریخوالي، استبداد او دوامداره بحرانونو د بیا راټوکېدو مخه ونیسو، او د افغانستان لپاره یو باثباته، عادلانه او پرمختللی راتلونکی تضمین کړو. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
با احترام به دیدگاههای مختلف، دو اصل اساسی برای ایجاد یک افغانستان باثبات، عدالت محور و پایدار باید مورد توجه قرار گیرد:
۱. محوریت شهروندی:
ایجاد یک نظامی که در آن تمامی شهروندان، بدون در نظر گرفتن قومیت، مذهب و گرایشهای فکری، از حقوق و فرصتهای برابر برخوردار باشند. دولت باید بر اساس عدالت، شایستهسالاری و منافع عمومی عمل کند و نقش ناظر بیطرف را در تأمین امنیت، عدالت و توسعهی پایدار ایفا نماید.
تجربهی تاریخی افغانستان نشان داده است که تبعیضهای قومی و مذهبی، عامل اصلی اختلافات، بیثباتی و خشونتهای دوامدار بوده است. در نظامی که حقوق شهروندی بهطور مساوی رعایت نشود، بحرانها پیوسته بازتولید میشوند. تنها با تأسیس یک دولت مبتنی بر برابری حقوقی و مسئولیتپذیری، میتوان زمینهی پیشرفت و همزیستی مسالمتآمیز را فراهم ساخت.
۲. تفکیک دین از حکومتداری:
حفظ جایگاه دین در جامعه، بدون آنکه از آن بهعنوان ابزار سیاسی استفاده شود، یکی از پیششرطهای ثبات و عدالت در کشور است. تاریخ افغانستان و تجربهی بسیاری از کشورهای دیگر ثابت کرده است که تلفیق دین و حکومت، نهتنها موجب رشد ارزشهای دینی نشده، بلکه زمینه را برای استبداد، انحصار قدرت و گسترش شکافهای اجتماعی فراهم کرده است. این شکافها، که در گذشته نتایج مخربی داشتهاند، امروز نیز در افغانستان بهوضوح قابل مشاهدهاند.
تفکیک دین از حکومت، هرگز به معنای حذف دین از جامعه نیست، بلکه تضمینی برای حفظ حرمت و قداست آن است. زمانی که دین از استفادهی ابزاری در سیاست جدا شود، میتواند بهعنوان یک نیروی اخلاقی و معنوی در زندگی اجتماعی باقی بماند. در مقابل، حکومت نیز باید بر مبنای اصول مدیریتی، علمی و عدالتمحور اداره شود و از مداخلات مذهبی و انحصارگرایی مصون بماند.
تنها از طریق حاکمیت یک نظام شهروندمحور و مستقل از بهرهبرداریهای مذهبی میتوان از بازتولید خشونت، استبداد و بحرانهای دوامدار جلوگیری کرد و آیندهای باثبات، عادلانه و توسعهیافته برای افغانستان رقم زد. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د بیلا بیلو نظریاتو/ لیدلورو ته په درناوي، د یو باثباته، عدالت محوره او دایمي سولې او ثبات لرونکي افغانستان د جوړیدو لپاره دوه اساسي اصول باید په پام کې ونیول شي:
۱. د مساوي وګړییتوب محوري اصل:
د داسې یو نظام رامنځته کول چې پکې ټول وګړي، پرته له قومي، مذهبي او فکري تمایلاتو، د مساوي حقوقو او برابر فرصتونو څخه برخمن وي. حکومت باید د عدالت، وړتیا پالنې او د ټول ملت د خیر پر بنسټ عمل وکړي او د بیطرفه تضمین کوونکي په توګه د امنیت، عدالت او دوامداره پرمختګ مسئولیت پر غاړه ولري.
د افغانستان تاریخي تجربه ښیي چې قومي او مذهبي تبعیضونه تل د اختلافاتو، بېثباتۍ او دوامداره تاوتریخوالي لامل شوي دي. په هغه نظام کې چې د وګړیو حقونه یو شان نه وي تضمین شوي، بحرانونه/ناخوالې بیا بیا تکراریږي. یوازې د یو داسې دولت په جوړولو سره چې د وګړیو مساوي حقوق تضمین کړي او پر مسئولیتپالنې ولاړ وي، کولی شو د تلپاتې پرمختګ او سولهییز ګډ ژوند بنسټ کېږدو.
۲. د دین او حکومت د چارو تفکیک:
د دین سپیڅلتیا او ټولنیز حیثیت باید وساتل شي، خو دا یوازې هغه وخت ممکن دی چې دین د سیاسي وسیلې په توګه ونه کارول شي. د افغانستان تاریخ او د نورو هېوادونو تجربه دا ثابتوي چې د دین او حکومتوالې ګډېدل، نه یواځې د دیني ارزښتونو د پیاوړتیا لامل نه دي شوي، بلکې د استبداد، انحصار او ټولنیزو ناخوالو د پراخیدو زمینه یې هم برابره کړې ده. دا ناخوالې ، چې په تېر کې یې خطرناک نتایج درلودل، نن هم په روښانه توګه لیدل کېږي.
د دین او حکومتوالی تفکیک، د دین د حذفولو یا بېارزښته کولو په معنا ندی، بلکې د هغه د سپیڅلتیا د ساتلو تضمین دی. کله چې دین له سیاسي استفادې خلاص شي، کولی شي د ټولنې لپاره د یو اخلاقي او معنوي ځواک په توګه پاتې شي. له بلې خوا، حکومت باید پر علمي اصولو، عادلانه مدیریت او د ټولنې د خیر پر بنسټ اداره شي، او د مذهبي مداخلې او انحصار څخه خوندي پاتې شي.
یوازې د یو داسې نظام له لارې چې د وګړیتوب پر مساوي حقونو ولاړ وي او دین د سیاسي استفادې وسیله ونه ګرځي، کولی شو د تاوتریخوالي، استبداد او دوامداره بحرانونو د بیا راټوکېدو مخه ونیسو، او د افغانستان لپاره یو باثباته، عادلانه او پرمختللی راتلونکی تضمین کړو. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Pakistan’s Double Game: From Full Controlling the Taliban to Exploiting the IS-K Threat
My Perspective on Amu Television
The security landscape in the region is far more complex than the narrative presented by American, Pakistani, or Taliban officials. While the United States has claimed that, in collaboration with the Pakistani government, it apprehended and transferred the mastermind behind the Kabul airport attack, this incident raises critical questions about Pakistan’s role in shaping, directing, and managing terrorist/extremist groups, particularly Islamic State of Khorasan (IS-K).
Since the Cold War, Pakistan has systematically used proxy warfare as a tool for strategic and economic rent. From supporting jihadists in the 1980s to leveraging the Taliban in the 1990s and exploiting terrorist networks post-2001, Islamabad has consistently created and manipulated security crises to extract political and financial concessions.
However, after the Taliban’s return to power in 2021, instead of gaining economic stability, Pakistan suffered a deepening financial crisis and growing political instability. This collapse demonstrated that Islamabad, in its pursuit of strategic leverage, once again requires a new crisis front to regain its lost influence.
Now, by enabling IS-K operations in regions such as Malakand, Bajaur, and Mastung in Balochistan, Pakistan is advancing two key objectives:
1.Exerting Pressure on the Taliban; by fostering an IS-K threat within Pakistan’s borders, Islamabad seeks to constrain the Taliban and force them into making concessions on critical issues such as the Durand Line, relations with India, and broader regional policies.
2.Extracting Concessions from the United States; by amplifying the IS-K threat, Pakistan aims to portray itself as an indispensable partner in the fight against terrorism, securing financial and military aid from Washington, and even negotiating the expansion of American military cooperation and bases for drones on its soil.
While most regional terrorist networks remain operational in Afghanistan, the emergence of new IS-K strongholds in Balochistan and other Pakistani territories suggests that Islamabad continues its duplicitous strategy. On one hand, it pressures the Taliban, and on the other, it presents itself as a critical ally in countering IS-K, seeking economic and military benefits from the West.
The lack of legitimacy of the Taliban regime in Afghanistan and the growing security vacuum have further exacerbated regional instability. Pakistan, which has historically played a role in fueling and managing militant networks, is now leveraging IS-K as a tool of coercion. This trajectory is not only a direct threat to Afghanistan but also to neighboring countries, particularly Iran, as Islamabad may, in the next phase, provoke extremist groups along Iran’s eastern borders to manufacture yet another crisis for geopolitical bargaining.
In conclusion, Pakistan’s enduring strategy of orchestrating and manipulating terrorist threats remains unchanged. By using IS-K as both a pressure tactic against the Taliban and a bargaining chip with the West, Islamabad seeks to expand its influence in the region while securing continued Western support under the pretext of counterterrorism cooperation. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
پاکستان و بازی دوگانه: از مهار طالبان تا امتیازگیری با تهدید داعش
دیدګاه من در تلویزیون آمو:
واقعیت میدانی وضعیت امنیتی در منطقه پیچیدهتر از آن است که در اظهارات رسمی و علنی مقامات امریکایی، پاکستانی یا طالبان بازتاب مییابند. اگرچه ایالات متحده اعلام کرده که با همکاری دولت پاکستان طراح اصلی حمله بر فرودگاه کابل را بازداشت کرده و به امریکا منتقل کرده است، اما این رویداد پرسشهای مهمی را درباره نقش پاکستان در مدیریت و جهتدهی به گروههای افراطی منطقهای برمیانگیزد.
پاکستان از زمان جنگ سرد تاکنون از سیاست اجاره گیری جنگهای نیابتی بهعنوان یک منبع اصلی درآمد استفاده کرده است. حمایت از جهادگران در دهه ۱۹۸۰، استفاده از طالبان در دهه ۱۹۹۰، و بهرهبرداری از شبکههای تروریستی پس از ۲۰۰۱ همگی نشان میدهند که این کشور همواره در پی ایجاد و سپس مدیریت بحرانهای امنیتی بوده تا از طریق آنها امتیازات سیاسی و اقتصادی دریافت کند.
پس از بازگرداندن طالبان به قدرت در سال ۲۰۲۱، اقتصاد پاکستان بهجای پیشرفت، دچار فروپاشی شد. این امر نشان داد که اسلامآباد برای تأمین منافع خود، بار دیگر نیاز به ایجاد یک جبهه جدید در منطقه دارد.
اکنون، با تجهیز گروه داعش در مناطقی مانند ملاکنډ، باجوړ و مستونگ در بلوچستان، پاکستان میخواهد دو هدف را دنبال کند:
۱. فشار بر طالبان: ایجاد تهدید داعش در داخل خاک پاکستان، ابزاری برای مهار طالبان و مجبور کردن آنها به امتیازدهی در موضوعات مختلف از جمله خط دیورند، روابط با هند، و سیاستهای منطقهای است.
۲. امتیازگیری از امریکا: با تبلیغ تهدید داعش در پاکستان، اسلامآباد تلاش دارد خود را بهعنوان یک شریک کلیدی در «مبارزه با تروریزم » معرفی کرده و از ایالات متحده امتیازات مالی، نظامی و حتی امکان استقرار و توسعه پایگاههای امریکایی را در خاک خود دریافت کند.
در حالی که بیشتر گروههای تروریستی منطقهای در افغانستان مستقر هستند، اما مراکز جدید داعش که توسط پاکستان در بلوچستان و دیگر مناطق ایجاد شدهاند، نشان میدهند که این کشور همچنان در حال بازی دوگانه است. از یک سو، بر طالبان فشار میآورد و از سوی دیگر، میخواهد با ارائه خود بهعنوان یک متحد در جنگ علیه داعش، کمکهای مالی و نظامی از امریکا دریافت کند.
با توجه به این واقعیتها، تهدید فزاینده تروریزم منطقه به دلیل نیود مشروعیت و خلأ امنیتی در افغانستان و همچنین سیاستهای دوگانه پاکستان در حال گسترش است. این روند میتواند نهتنها افغانستان، بلکه سایر کشورها، و از جمله ایران را نیز در آینده هدف قرار دهد، زیرا پاکستان ممکن است در مرحله بعدی، با تحریک گروههای افراطی در مرزهای شرقی ایران، بحران دیگری را برای امتیازگیری جدید ایجاد کند.
در مجموع، بازی پاکستان در ایجاد و مدیریت تهدیدات تروریستی همچنان ادامه دارد و این کشور قصد دارد از تهدید داعش بهعنوان ابزاری برای نفوذ بیشتر در منطقه و کسب حمایت از غرب استفاده کند. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
پاکستان او بله دوهمخۍ لوبه: د طالبانو مهارولو نه تر د داعش له ګواښ سره امتیاز اخیستلو پورې
زما لیدلوری په آمو تلویزیون کې:
د سیمې امنیتي وضعیت له هغه نه ډېر پېچلی دی لکه څنګه چې د امریکا، پاکستان او د طالبانو چارواکي یې په خپلو رسمي او علنی څرګندونو کې بیانوي. که څه هم متحده ایالاتو اعلان کړی چې د پاکستان د حکومت په همکارۍ یې د کابل هوایي ډګر د برید اصلي طراح نیولی او امریکا ته یې لېږدولی دی، خو دا پېښه د پاکستان د نقش/ونډې په اړه مهمې پوښتنې راولاړوي؛ یعنې د افراطي ډلو د مدیریت او جهت ورکولو لپاره د دې هېواد پټې ستراتیژۍ.
پاکستان له سړې جګړې راوروسته، د نیابتي جګړو د اجارې اخیستلو له پالیسۍ د یو ستر عایداتي سرچینې په توګه کار اخیستی. د ۱۹۸۰ لسیزې جهادي تنظیمونه/خوځښتونه، د ۱۹۹۰ لسیزې طالبان، او له ۲۰۰۱ وروسته د ترهګریزو شبکو پالنه دا ټول ثابتوي چې اسلامآباد تل د امنیتي بحرانونو د رامنځته کولو او بیا د هغوی د مدیریت هڅه کړې، تر څو د سیاسي او اقتصادي امتیازاتو ترلاسه کولو لپاره ترې ګټه واخلي.
په ۲۰۲۱ کال کې د طالبانو بېرته واک ته راوستل د پاکستان اقتصاد نهیوازې ودهونکړه، بلکې د دی هیواد اقتصاد یې لا نور د سقوط کندې خوا ته روان کړ، او دا یې ثابته کړه چې اسلامآباد یو ځل بیا د خپلو ګټو د خوندي کولو لپاره په سیمه کې د یو نوي جبهې د پرانېستلو اړتیا لري.
اوس، د باجوړ په ملاکنډ او د بلوچستان مستونګ سیمو کې د داعش د جنګیالیو تجهیز څخه پاکستان دوه اساسي موخې لري:
۱. په طالبانو فشار راوړل: په پاکستان کې د داعش د ګواښ د رامنځته کولو له لارې، اسلامآباد غواړي طالبان مهار کړي او هغوی دې ته اړ باسي چې د ډیورنډ کرښې، د هند سره اړیکو، او سیمهییزو سیاستونو په برخو کې امتیازات ورکړي.
۲. له امریکا امتیاز اخیستل: پاکستان د داعش د ګواښ په تبلیغولو سره، هڅه کوي یو ځل بیا ځان د «ترهګرۍ ضد جګړې» کلیدي شریک معرفي کړي او له متحده ایالاتو څخه مالي، نظامي امتیازات واخلي؛ او ان په خپل قلمرو کې د امریکایي اډو د پراخولو زمینه برابره کړي.
که څه هم ډېری سیمهییزې ترهګریزې ډلې په افغانستان کې فعالیت لري، خو دا چې داعش ته د پاکستان لخوا د بلوچستان او نورو سیمو کې مرکزونه جوړ شوي، دا ښیي چې پاکستان لا هم دوهمخۍ لوبه کوي. له یوې خوا پر طالبانو فشار اچوي، او له بلې خوا غواړي ځان د داعش پر ضد د جګړې د متحد په توګه وړاندې کړي، تر څو له امریکا مالي او نظامي مرستې ترلاسه کړي.
د دې واقعیتونو پر بنسټ، په سیمه کې د ترهګرۍ ګواښ ورځ تر بلې په افغانستان کی مشروعیت او امنیتي خلا او د پاکستان د دوهمخۍ سیاستونو له امله پراخېږي. دا به نه یوازې افغانستان، بلکې سیمهییز هېوادونه، په ځانګړي ډول ایران، له خطر سره مخ کړي، ځکه امکان لري چې پاکستان په راتلونکي پړاو کې د خپلو نویو امتیازاتو د ترلاسه کولو لپاره د ایران ختیځو پولو ته د افراطي ډلو د لېږدولو هڅه وکړي.
په ټوله کې، د ترهګریزو ګواښونو د رامنځته کولو او مدیریت کولو کې د پاکستان لوبه لا هم دوام لري، او دا هېواد غواړي چې د داعش ګواښ د نفوذ د پراخولو، او د لویدیځ له ملاتړ څخه د لا زیاتې استفادې لپاره وکاروي. -
Rahmatullah Nabil reposted
Amu TV
@AmuTelevision
In op-eds;
How Pakistan uses militants to gain regional influence
In this op-ed, Rahmatullah Nabil explores Pakistan’s approach to ISIS-K as both a challenge to the Taliban and a means to strengthen its counterterrorism ties with the U.S.
amu.tv/161251/ -
Rahmatullah Nabil reposted
Amu TV
@AmuTelevision
در این مقاله، رحمتالله نبیل به بررسی «نقش دوگانه» پاکستان در مدیریت گروههای افراطی پرداخته و توضیح داده است که چگونه اسلامآباد با استفاده از تهدید داعش، هم بر طالبان فشار وارد میکند و هم به دنبال امتیازگیری از امریکا است.
amu.tv/fa/161248/ -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Two wars, two eras, two very different dress codes; same room, same old battlefield: against the Kremlin. Afghan Mujahideen in the 1980s rocked turbans, Zelensky in the 2020s sticks to his hoodie. Funny how modern journalists seem more interested in the wardrobe than the war!
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
U.S. President to Ukrainian President: “Mr. President, you don’t have the cards right now."
Your welcome in America has expired. Afghans have seen this geopolitical script play out before.
President Biden Archived
@POTUS46Archive
America welcomes you, Mr. President.
-
Rahmatullah Nabil reposted
Amu TV
@AmuTelevision
رحمتالله نبیل، رییس پیشین امنیت ملی، در واکنش به کشته شدن حامدالحق حقانی، رئیس مدرسه حقانیه و پسر مولانا سمیعالحق، رهبر معنوی طالبان، گفت که پدر و پسر هر دو "تاجران مرگ" بودند. حامدالحق حقانی امروز در یک حمله انتحاری در داخل این مدرسه کشته شد.
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د انسان په جامه کی یو شیطان وو. نوموړی او د هغه پلار دواړه د مرګ سوداګران وو!
Sami Yousafzai سمیع یوسفزي
@SamiYousafzaii
د اکوړه خټک په حقانیه مدرسه کې چاودنه ..
د مدرسي مهتمم مولانا حامد الحق وژل شوي . -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
This is a human being in the guise of the devil. He and his father were both merchants of death!
Amu TV
@AmuTelevision
Hamidul Haq Haqqani, the head of Jamiat Ulema-e-Islam-Sami and a prominent Pakistani cleric, was among four people killed in a suicide bombing at Darul Uloom Haqqania, a pro-Taliban seminary in Akora Khattak, Pakistani police said Friday.
amu.tv/160235/ -
Rahmatullah Nabil reposted
Afghanistan Cricket Board
@ACBofficials
𝐀𝐅𝐆𝐇𝐀𝐍𝐈𝐒𝐓𝐀𝐍 𝐁𝐄𝐀𝐓 𝐄𝐍𝐆𝐋𝐀𝐍𝐃! 🙌
Afghanistan has successfully defended their total and defeated England by 8 runs to register their first-ever victory in the ICC Champions Trophy. 🤩
This marks Afghanistan's second consecutive victory over England in ICC tournaments.👏👏
#afghanatalan | #championstrophy | #afgveng | #gloriousnationvictoriousteam -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
My Perspective at the 12th Herat Security Conference, Madrid, Spain!
The Cost of Silence: Afghanistan as the World’s Next Warning
First, I want to thank Mr. Moradian and his team for making this gathering possible despite the many obstacles. These discussions matter, because silence is a gift to terrorism/extremism.
Yet, once again, we are discussing terrorism/extremism as if it were a distant threat. Many governments no longer see it as a pressing concern. I wonder, is it because of the world’s short memory? Or have geopolitical interests quietly redefined terrorism/extremism?
For Afghans, terrorism/extremism is not an abstract policy debate. It is our lived reality, our scars, and our daily nightmare. And let me be clear: When we raise the alarm about terrorism/extremism in Afghanistan, it is not a call for foreign troops; it is a demand for justice and accountability. We will not be silent victims.
1. The Taliban’s Return: A More Lethal Threat Than Before
The world thought the Taliban of 2021 would be different from the Taliban of 1996. That was a fantasy. Today’s Taliban are not medieval warriors; they are modern extremists, networked, well-funded, and more dangerous than ever.
-In the 1990s, some Afghans welcomed the Taliban for ending warlord anarchy. Today, they have ended the Afghanistan's state itself. They have turned Afghanistan into a stateless zone, an incubator where terrorism/extremism is not just tolerated; it is governing.
-Unlike the 1990s, the Taliban now control an entire country with international recognition, diplomatic leverage, and billions in assets.
-They are no longer just an armed insurgency; they are a hybrid force of ideology, crime, and global terrorism/extremism, with strong financial backing, advanced technology, and deeper alliances with Al-Qaeda, ISIS factions, and regional extremist groups.
-They have not abandoned terrorism/extremism: they have rebranded it.
The Taliban’s deception has worked. They have convinced parts of the world that they are a government. But in reality, they remain a global terrorist/extremist syndicate in power.
2. ISIS-Khurasan is Not Just a Threat; It’s a Time Bomb Already Ticking
The world ignored ISIS in Iraq and Syria until it became a global crisis. Now, it is making the same mistake in Afghanistan.
-ISIS-Kurasan is not just growing; it is spreading. The recent attacks in the region are only the start.
-Afghanistan is on the path to becoming the next Syria; an ungoverned battlefield for rival terrorist/extremist factions. The Taliban’s failure to contain ISIS-K is not a coincidence; it is a sign of Afghanistan’s collapse into a multi-front jihadist war.
-According to intelligence reports, ISIS-K is actively recruiting, training, and planning attacks beyond Afghanistan’s borders.
- If ignored, the next major terrorist/extremist attack will not be “from Afghanistan.” It will be from a network of global terrorists/extremists operating within Taliban-controlled Afghanistan.
3. The Taliban’s “Terror Diplomacy”: A Criminal Network Masquerading as a Government
Afghanistan is no longer just a safe haven for terrorists/extremists. It is now a terrorist/extremist state in disguise.
-The Taliban have mastered the art of deception. They tell the world they have changed while openly sheltering and empowering terrorist/extremist groups.
- Al-Qaeda leaders are not “hidden” in Afghanistan. They are protected, funded, and operational. Ayman al-Zawahiri was not hiding in a cave—he was living in Kabul under Taliban protection.
-The Taliban are not just harboring terrorists/extremists; they are running Afghanistan like a criminal syndicate, trafficking drugs, weapons, and people to finance their agenda.
-Example: The recent United Nations report confirms that the Taliban generate billions in illicit trade, which directly funds terrorism/extremism across the region.
1/2 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
2/2
Any country engaging diplomatically with the Taliban must ask itself: Are you negotiating with a government, or legitimizing a terrorist/extremist cartel?
4. The Taliban Were Ignored Once; Will the World Make the Same Mistake Again?
The world ignored the Taliban in the 1990s. The result was 9/11. If ignored again, what comes next will be worse.
-Ignoring the Taliban allowed Afghanistan to become a launchpad for global terrorism/extremism in the past. History is repeating itself.
-The world is once again sleepwalking into a disaster, creating the perfect conditions for the next wave of terrorist/extremist attacks.
-Those who thought the Taliban could be “contained” are now watching Afghanistan slip into total chaos, where terrorists/extremists—not states—are defining the future.
-Afghanistan is not just a tragedy. It is an active security threat to the world.
The Taliban were never a local problem. They were always a global one. And every country that ignores this reality is welcoming the next catastrophe.
5. The Illusion of “Good” and “Bad” Terrorists Has Collapsed
Some believed in ‘good terrorists’ and ‘bad terrorists.’ Today, the so; called ‘good’ extremists have joined forces with the ‘bad,’ and the distinction is meaningless.
-The idea of distinguishing between “good” and “bad” extremists is no longer viable. Extremism in all forms is global, and no longer confined to any one ideology or geography.
-The Taliban, Al-Qaeda, and ISIS-K all share the same goals: to destabilize nations, impose their version of a global caliphate, and fuel the endless cycle of violence.
-The world cannot afford to see any of these groups as “manageable.” The consequences of doing so have been catastrophic.
6. Exporting Terrorism/Extremism Back to Them
Instead of influencing Afghanistan, it is terrorists/extremists who have expanded their strategic depth into the region and beyond; exporting terrorism/extremism back to them.
-Afghanistan was once the staging ground for attacks on the West; today, it has become the source of global instability, as extremists target countries across the region.
-The impact of the Taliban’s actions reverberates far beyond Afghanistan’s borders, destabilizing neighboring nations and fueling global extremist activity.
-The Taliban have deepened their influence in Pakistan and their extremist ideology is seeping into Central Asia, Iran, and beyond.
-If the world continues to ignore Afghanistan’s descent into extremism, the price will be paid in blood.
Conclusion: The Cost of Silence
We, Afghans, are not just survivors of terrorism/extremism. We are the frontline in the battle against it and the Afghan women are currying the flog!
The world has a choice: Learn from history; or become its next victim.
Afghanistan will not be the world’s forgotten war. It will be the world’s next warning.
And to those who believe they can negotiate, contain, or ignore the Taliban’s threat—be ready for the consequences.
Because Afghanistan’s tragedy will not stay within Afghanistan.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
My Perspective at the 12th Herat Security Conference, Madrid, Spain!
The Cost of Silence: Afghanistan as the World’s Next Warning
First, I want to thank Mr. Moradian and his team for making this gathering possible despite the many obstacles. These discussions matter, because silence is a gift to terrorism/extremism.
Yet, once again, we are discussing terrorism/extremism as if it were a distant threat. Many governments no longer see it as a pressing concern. I wonder, is it because of the world’s short memory? Or have geopolitical interests quietly redefined terrorism/extremism?
For Afghans, terrorism/extremism is not an abstract policy debate. It is our lived reality, our scars, and our daily nightmare. And let me be clear: When we raise the alarm about terrorism/extremism in Afghanistan, it is not a call for foreign troops; it is a demand for justice and accountability. We will not be silent victims.
1. The Taliban’s Return: A More Lethal Threat Than Before
The world thought the Taliban of 2021 would be different from the Taliban of 1996. That was a fantasy. Today’s Taliban are not medieval warriors; they are modern extremists, networked, well-funded, and more dangerous than ever.
-In the 1990s, some Afghans welcomed the Taliban for ending warlord anarchy. Today, they have ended the Afghanistan's state itself. They have turned Afghanistan into a stateless zone, an incubator where terrorism/extremism is not just tolerated; it is governing.
-Unlike the 1990s, the Taliban now control an entire country with international recognition, diplomatic leverage, and billions in assets.
-They are no longer just an armed insurgency; they are a hybrid force of ideology, crime, and global terrorism/extremism, with strong financial backing, advanced technology, and deeper alliances with Al-Qaeda, ISIS factions, and regional extremist groups.
-They have not abandoned terrorism/extremism: they have rebranded it.
The Taliban’s deception has worked. They have convinced parts of the world that they are a government. But in reality, they remain a global terrorist/extremist syndicate in power.
2. ISIS-K is Not Just a Threat; It’s a Time Bomb Already Ticking
The world ignored ISIS in Iraq and Syria until it became a global crisis. Now, it is making the same mistake in Afghanistan.
-ISIS-K is not just growing; it is spreading. The recent attacks in the region are only the start.
-Afghanistan is on the path to becoming the next Syria; an ungoverned battlefield for rival terrorist/extremist factions. The Taliban’s failure to contain ISIS-K is not a coincidence; it is a sign of Afghanistan’s collapse into a multi-front jihadist war.
-According to intelligence reports, ISIS-K is actively recruiting, training, and planning attacks beyond Afghanistan’s borders.
- If ignored, the next major terrorist/extremist attack will not be “from Afghanistan.” It will be from a network of global terrorists/extremists operating within Taliban-controlled Afghanistan.
3. The Taliban’s “Terror Diplomacy”: A Criminal Network Masquerading as a Government
Afghanistan is no longer just a safe haven for terrorists/extremists. It is now a terrorist/extremist state in disguise.
-The Taliban have mastered the art of deception. They tell the world they have changed while openly sheltering and empowering terrorist/extremist groups.
- Al-Qaeda leaders are not “hidden” in Afghanistan. They are protected, funded, and operational. Ayman al-Zawahiri was not hiding in a cave—he was living in Kabul under Taliban protection.
-The Taliban are not just harboring terrorists/extremists; they are running Afghanistan like a criminal syndicate, trafficking drugs, weapons, and people to finance their agenda.
-Example: The recent United Nations report confirms that the Taliban generate billions in illicit trade, which directly funds terrorism/extremism across the region.
1/2 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
My Perspective at the 12th Herat Security Conference, Madrid, Spain!
The Cost of Silence: Afghanistan as the World’s Next Warning
First, I want to thank Mr. Moradian and his team for making this gathering possible despite the many obstacles. These discussions matter, because silence is a gift to terrorism/extremism.
Yet, once again, we are discussing terrorism/extremism as if it were a distant threat. Many governments no longer see it as a pressing concern. I wonder, is it because of the world’s short memory? Or have geopolitical interests quietly redefined terrorism/extremism?
For Afghans, terrorism/extremism is not an abstract policy debate. It is our lived reality, our scars, and our daily nightmare. And let me be clear: When we raise the alarm about terrorism/extremism in Afghanistan, it is not a call for foreign troops; it is a demand for justice and accountability. We will not be silent victims.
1. The Taliban’s Return: A More Lethal Threat Than Before
The world thought the Taliban of 2021 would be different from the Taliban of 1996. That was a fantasy. Today’s Taliban are not medieval warriors; they are modern extremists, networked, well-funded, and more dangerous than ever.
-In the 1990s, some Afghans welcomed the Taliban for ending warlord anarchy. Today, they have ended the Afghanistan's state itself. They have turned Afghanistan into a stateless zone, an incubator where terrorism/extremism is not just tolerated; it is governing.
-Unlike the 1990s, the Taliban now control an entire country with international recognition, diplomatic leverage, and billions in assets.
-They are no longer just an armed insurgency; they are a hybrid force of ideology, crime, and global terrorism/extremism, with strong financial backing, advanced technology, and deeper alliances with Al-Qaeda, ISIS factions, and regional extremist groups.
-They have not abandoned terrorism/extremism: they have rebranded it.
The Taliban’s deception has worked. They have convinced parts of the world that they are a government. But in reality, they remain a global terrorist/extremist syndicate in power.
2. ISIS-K is Not Just a Threat; It’s a Time Bomb Already Ticking
The world ignored ISIS in Iraq and Syria until it became a global crisis. Now, it is making the same mistake in Afghanistan.
-ISIS-K is not just growing; it is spreading. The recent attacks in the region are only the start.
-Afghanistan is on the path to becoming the next Syria; an ungoverned battlefield for rival terrorist/extremist factions. The Taliban’s failure to contain ISIS-K is not a coincidence; it is a sign of Afghanistan’s collapse into a multi-front jihadist war.
-According to intelligence reports, ISIS-K is actively recruiting, training, and planning attacks beyond Afghanistan’s borders.
- If ignored, the next major terrorist/extremist attack will not be “from Afghanistan.” It will be from a network of global terrorists/extremists operating within Taliban-controlled Afghanistan.
3. The Taliban’s “Terror Diplomacy”: A Criminal Network Masquerading as a Government
Afghanistan is no longer just a safe haven for terrorists/extremists. It is now a terrorist/extremist state in disguise.
-The Taliban have mastered the art of deception. They tell the world they have changed while openly sheltering and empowering terrorist/extremist groups.
- Al-Qaeda leaders are not “hidden” in Afghanistan. They are protected, funded, and operational. Ayman al-Zawahiri was not hiding in a cave—he was living in Kabul under Taliban protection.
-The Taliban are not just harboring terrorists/extremists; they are running Afghanistan like a criminal syndicate, trafficking drugs, weapons, and people to finance their agenda.
-Example: The recent United Nations report confirms that the Taliban generate billions in illicit trade, which directly funds terrorism/extremism across the region.
1/2 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Herat Security Dialogue -XII.
-
Rahmatullah Nabil reposted
Dr. Rangin Dadfar Spanta- دکتور رنگین دادفر سپنتا
@DrDadfarSpanta
دور دوازدهم کنفرانس امنیتی هرات به روزهای ۲۴-۲۵ فبروری در مادرید برگزار میشود. تعداد زیادی از دانشمندان، دیپلوماتها و فعالان مدنی وحقوق بشری از سراسر جهان در اینکنفرانس حضور مییابند. خوشحالم که این کنفرانس دوازده بار است برگزار میشود.
-
Rahmatullah Nabil reposted
Amu TV
@AmuTelevision
رحمتالله نبیل، رئیس پیشین امنیت ملی کشور، در واکنش به سخنان اخیر مارکو روبیو، وزیر خارجه امریکا، مبنی بر تعیین «جایزهای بزرگتر از بن لادن» برای بازداشت رهبران طالبان، این گفتهها را نشاندهنده افزایش فشارهای سیاسی و دیپلوماتیک بر طالبان دانسته است.
آقای نبیل در گفتگو با آمو اظهار داشت: «مقایسه رهبران طالبان با اسامه بن لادن به این معناست که امریکا طالبان را نه بهعنوان یک گروه سیاسی مشروع، بلکه بهعنوان تهدید امنیتی در سطح جهانی تلقی میکند.»
مارکو روبیو، وزیر خارجه امریکا، روز گذشته هشدار داد که در صورت صحت گزارشهای مربوط به گروگانگیری شهروندان امریکایی توسط طالبان، جایزه بزرگتر از آنچه برای اسامه بن لادن تعیین شده بود، برای رهبران طالبان مشخص خواهد شد.
وی در پستی در شبکه اجتماعی اکس نوشت: «اگر این خبر صحت داشته باشد، باید فوراً جایزهای بسیار بزرگتر برای رهبران طالبان تعیین کنیم؛ بزرگتر از بن لادن.»
آقای نبیل معتقد است که این اظهارات هشداری جدی به طالبان است.
بیشتر بخوانید:
amu.tv/fa/153432/ -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
After the request for arrest warrants for Sheikh Hibatullah Akhundzada and Sheikh Abdul Hakim Haqqani by the International Criminal Court (ICC), it is likely that arrest warrants may also be issued in the future for other influential advisors and like-minded figures in the Kandahar circle. These individuals include Abdul Hakim Sharie, Mawlawi Abdul Wahid Tareq, Sheikh Fariduddin Mahmood, Noor Muhammad Saqib, Mawlawi Habibullah Agha, Mawlawi Akhtar Muhammad Zafrani, Sheikh Mawlawi Nasrullah, Sheikh Abdul Raziq, Mawlawi Nada Muhammad Nadeem, Sheikh Muhammad Khalid Hanafi, Mullah Samad Sani (Sani Samad), Haji Faizullah, Haji Noor Muhammad, and Haji Mullah Noor Muhammad.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
بعد از درخواست حکم بازداشت شیخ هبتالله آخندزاده و شیخ عبدالحکیم حقانی که از سوی محکمه بینالمللی جرایم (ICC) ارائه شده است، احتمال صدور حکم بازداشت برای سایر اعضای حلقه مشاوران و همفکران تأثیرگذار قندهار نیز در آینده وجود دارد. این افراد شامل عبدالحکیم شرعی، مولوی عبدالوحید طارق، شیخ فریدالدین محمود، نورمحمد ثاقب، مولوی حبیبالله آغا، مولوی اخترمحمد زعفرانی، شیخ مولوی نصرالله، شیخ عبدالرازق، مولوی ندا محمد ندیم، شیخ محمد خالد حنفی، ملا صمد ثانی، حاجی فیضالله، حاجی نورمحمد و حاجی ملا نورمحمد میباشند.
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
"حزب ملی آزادی افغانستان نیز از درخواست دادگاه کیفری بینالمللی برای صدور حکم بازداشت رهبر و رییس دادگاه عالی طالبان به اتهام جنایت علیه بشریت استقبال کرده است. به گفته این حزب، این اقدام گام مهم در راستای تحقق عدالت و حمایت از قربانیان رژیم سرکوبگر طالبان است. حزب ملی آزادی، رژیم طالبان را نماد سرکوب سیستماتیک و نقض حقوق بشر در افغانستان دانسته و بر لزوم پاسخگو ساختن تمام رهبران طالبان برای جلوگیری از گسترش خشونت و نقض حقوق بشر تاکید کرده است. در اعلامیه این حزب، از جامعه جهانی خواسته شده که با حمایت قاطع از این روند، برای اجرای عدالت همکاری کند."
Hasht e Subh Daily
@HashteSubhDaily
واکنشها به درخواست بازداشت هبتالله؛ آپارتاید جنسیتی طالبان بهرسمیت شناخته شود
8am.media/fa/reactions-to-the-request-to-arrest-haibatull… -
Rahmatullah Nabil reposted
Hamasa Media
@MediaHamasa
د ملي امنیت پخواني رییس رحمت الله نبیل د طالب چارواکو یو لیست خپور کړی او ویلي یې دي، چې ښایي راتلونکي کې د دغو کسانو د نیولو حکم هم صادر شي.
په یادو کسانو کې عبدالحکیم شرعي، مولوي عبدالوحید طارق، شیخ فریدالدین محمود، نورمحمد ثاقب، مولوي حبیبالله آغا، مولوي اخترمحمد زعفراني، شیخ مولوي نصرالله، شیخ عبدالرازق، مولوي ندا محمد ندیم، شیخ محمد خالد حنفي، ملا صمد ثاني، حاجي فیضالله، حاجي نورمحمد او حاجي ملا نورمحمد شامل دي.
دا په داسې حال کې ده چې تېره ورځ د جرمونو نړیوالې محکمې د طالبانو حکومت د مشر شیخ هبتالله اخوندزاده او د محکمې د رییس عبدالحکیم حقاني د نېولو حکم صادر کړ. -
Rahmatullah Nabil reposted
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
رحمتالله نبیل، رئيس سابق امنیت ملی افغانستان میگوید که بعد از درخواست حکم بازداشت رهبر و قاضیالقضات طالبان، احتمالا دادگاه کیفری بینالمللی در اقدام بعدی حکم بازداشت دستکم ۱۴ تن از مقامهای ارشد طالبان را صادر کند.
afintl.com/202501242156 -
Rahmatullah Nabil reposted
Hasht e Subh Daily
@HashteSubhDaily
ادامه واکنشها به درخواست بازداشت هبتالله؛ حزب ملی آزادی افغانستان استقبال کرد
8am.media/fa/continued-reactions-to-the-request-for-hebat… -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د شیخ هبتالله اخندزاده او شیخ عبدالحکیم حقاني د نیولو حکم غوښتنه چې د نړیوالې جزايي محکمې (ICC) لخوا وړاندې شوې، احتمال د دی شته چې په راتلونکي کې د کندهار د حلقې نورو اغېزمنو سلاکارانو او همفکرانو لپاره د نیولو حکم هم صادر شي. دغه کسان عبارت دي له: عبدالحکیم شرعي، مولوي عبدالوحید طارق، شیخ فریدالدین محمود، نورمحمد ثاقب، مولوي حبیبالله آغا، مولوي اخترمحمد زعفراني، شیخ مولوي نصرالله، شیخ عبدالرازق، مولوي ندا محمد ندیم، شیخ محمد خالد حنفي، ملا صمد ثاني، حاجي فیضالله، حاجي نورمحمد او حاجي ملا نورمحمد.
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
بعد از درخواست حکم بازداشت شیخ هبتالله آخندزاده و شیخ عبدالحکیم حقانی که از سوی محکمه بینالمللی جرایم (ICC) ارائه شده است، احتمال صدور حکم بازداشت برای سایر اعضای حلقه مشاوران و همفکران تأثیرگذار قندهار نیز در آینده وجود دارد. این افراد شامل عبدالحکیم شرعی، مولوی عبدالوحید طارق، شیخ فریدالدین محمود، نورمحمد ثاقب، مولوی حبیبالله آغا، مولوی اخترمحمد زعفرانی، شیخ مولوی نصرالله، شیخ عبدالرازق، مولوی ندا محمد ندیم، شیخ محمد خالد حنفی، ملا صمد ثانی، حاجی فیضالله، حاجی نورمحمد و حاجی ملا نورمحمد میباشند.
-
Rahmatullah Nabil reposted
حزب ملى آزادى-افغانستان-د آزادۍ ملی ګوند
@AfghanistanNLP
بیانیه حزب ملی آزادی افغانستان: استقبال از تصمیم دادگاه بینالمللی کیفری در خصوص افغانستان
afg-nationallibertyparty.net?p=2418 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
روح علی رضا آساهی شاد باد! یاد و خاطره قهرمانی های او همیشه در دلها زنده خواهد ماند.
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د جرمونو د نړیوالې محکمې له پریکړې د هر کلي په توګه د افغانستان د ازادۍ ملي ګوند اعلامیه | د افغانستان د آزادۍ ملي ګوند afg-nationallibertyparty.net?p=2420&lang=ps
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
بیانیه حزب ملی آزادی افغانستان: استقبال از تصمیم دادگاه بینالمللی کیفری در خصوص افغانستان | Afghanistan National Liberty Party afg-nationallibertyparty.net?p=2418
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
انا لله و انا الیه راجعون
با نهایت تأسف و اندوه، خبر درگذشت دوست گرامیام، استاد عبدالاحمد مبارز، شخصیتی فروتن، آگاه و خدمتگزار مردم، در دیار غربت به من رسید. این ضایعه سنگین، نه تنها خانواده و نزدیکان او، بلکه تمامی کسانی که با او آشنا بودند، به سوگ نشاند.
استاد مبارز، انسانی شریف و وطندوست و مبارز به معنی واقعی اش بود که با صداقت و اخلاق نیک خود توانست جایگاهی ویژه در قلب مردم بسازد. او در دشوارترین شرایط، همواره در کنار مردم ایستاد و خدمات ارزشمندی را از خود به یادگار گذاشت. علاوه بر این، او با پرورش فرزندان صالح و آگاه، میراثی درخشان از خود به جامعه تقدیم کرد.
از خداوند بزرگ خواستارم که روح این بزرگ مرد را در آرامش و رحمت بیپایان خویش قرار دهد و به خانواده گرامیاش و تمامی بازماندگان وی صبر و شکیبایی عطا فرماید.
نام و یادش جاودان و خاطره خدماتش همیشه ماندگار باد. -
Rahmatullah Nabil reposted
Jarga Strategic Studies and Research Center
@Jarga_SSRC
-
Rahmatullah Nabil reposted
Afghanistan International English
@AFIntl_En
Iran has built up backers among senior Taliban leaders who shuttled between the two countries, according to an Afghanistan International investigation, cementing a loveless alliance of calculated interest. For more details on this investigative report, visit Afghanistan International English: content.afintl.com/iran-and-the-taliban-draw-closer-as-ne…
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Avoid Collective Punishment:
Boycotting the Afghanistan national cricket team @ACBofficials, regardless of the reasons, would be an injustice to the team and its millions of fans. The Afghan cricket team has played no role in the Taliban’s oppressive policies and has consistently competed under the flag of the Islamic Republic of Afghanistan, symbolizing one of the last remnants of the republic in the country.
In recent years, sports, particularly cricket, have become a unifying force and a beacon of progress and hope in Afghanistan. The national cricket team’s remarkable achievements have brought joy and pride to the people, significantly reinforcing national identity and the values of the republic.
Boycotting the national cricket team could have far-reaching consequences:
-Impact on Athletes: Many athletes may become victims of circumstances beyond their control. A boycott could severely affect their professional opportunities and motivation.
-Impact on Society: Sports are among the few arenas that can foster hope and unity in challenging times. A boycott might undermine this positive role.
-International Implications: Boycotting the cricket team could be perceived as collective punishment, disrupting Afghanistan’s sporting relations with the international community.
@ICC -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
مقدس جهل:
د آخوندانو د امام او د طالبانو د اميرالمؤمنين د تعلیم په اړه ګډ نظر ! -
Rahmatullah Nabil reposted
Jarga Strategic Studies and Research Center
@Jarga_SSRC
نهم بحث:
جرگه سټراټیژیکو مطالعاتو او څېړنو مرکز
مرکز مطالعات و تحقیقات استراتژیک جرگه
Jarga Strategic Studies & Research Center
موضوع:
د افغانستان پر وروستیو حالاتو لهٔ ښاغلي رحمت الله نبیل سره ځانګړی بحث!
مېلمه:
ښاغلی رحمت الله نبیل
د افغانستان د ملي امنیت پخوانی رییس
نېټه، ورځ او وخت
نېټه: د ۲۰۲۵ میلادي کال د جنوري دولسمه (۱۲)
ورځ : یکشنبه (یوه نۍ)
• کابل پر وخت د شپې ۸:۳۰ (اتهٔ نیمې) بجې
• واشنګټن ډي.سي پر وخت د غرمې ۱۱(یولس)بجې
•برلین پر وخت د ماښام ۵ (پنځهٔ) بجې
•لندن پر وخت د مازیګر ۴(څلور) بجې
•انقره، ترکیه د ماښام ۷ ( اوه) بجې
@RahmatullahN
twitter.com/i/spaces/1YpJklgMBzExj -
Rahmatullah Nabil reposted
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
گروه شبه نظامی ارتش آزادیبخش بلوچ شهر زهری در بلوچستان را تصرف کرده اند
جواد همدانی از اسلامآباد گزارش میدهد.This media couldn't be displayed. See it on the original post. -
Rahmatullah Nabil reposted
Hamasa Media
@MediaHamasa
د ملي امنیت پخوانی رییس رحمت الله نبیل وایي، طالبانو د قاري او حافظ په نومونو نظامي قول اردګانې د تروریزم په مرکزونو بدلې کړې.
ښاغلي نبیل په خپله ایکسپاڼه لیکلي، دوی یوازې په دې کار د نړیوالو سترګو کې خاورې ور اچوي، چې خپلو تروریستي ډلو ته د نظامي تمرین یو څو ټکي ووایي او یوازې دا ورزده کړي، چې ښي طرف وګرځه او چپ طرف وګرځه.
هغه ویلي، طالبان د مصنوعي ځیرکتیا په دوران کې هم هڅه کوي، چې خرما د الوګانو په نوم خرڅې کړې.
نبیل زیاتوي، طالبان باید وپوهېږي، چې په دا ډول دوام نشي کولای. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
The True Hero of the Islamic Republic of Afghanistan!
-
Rahmatullah Nabil reposted
Kabul Podcast
@KabulPodcast
په افغانستان د پاکستاني پوځ وروستي برېدونه او د ملی امنیت د پخواني رئیس رحمت الله نبیل یو کال مخکېنۍ لېکنه!
امریکا ته د جنرال عاصم منیر د سفر په اړه:
اوسنیو حالاتو ته په کتو، رييس جمهور بایډن دا مهال د اوکراین او غزې په شخړو کې بوخت دى، او دا مهال د امریکا متحده ایالات په جنوبي اسیا کې د شخړو د پراخیدو ملاتړ نه کوي. اوس مهال د امریکا متحده ایالات له دغو روانو شخړو او همدارنګه له کورنیو مسایلو لکه ټاکنو کې لاس په ګریوان دي. سربیره پردې، پاکستان او د هغې مسلې اوس مهال د متحده ایالاتو لپاره نسبتا ټیټ لومړیتوب لري.
یو څه وجه یی دا ده چې د امریکا پوځ نور په افغانستان کې د خپلو عملیاتو لپاره د پاکستان له لارې پر اکمالاتي لارو تکیه نه لري. سربیره پردې، متحده ایالات له هند سره نږدې او ستراتیژیکې اړیکې رامینځته کړی او نه غواړي چې په دې مرحله کې دا اړیکې خرابې کړي.
د یادولو وړ ده چې پاکستان د سترو مالي ننګونو سره مخ دی او په ناڅرګند اقتصادي وضعیت کې دی. په وزیرستان او نورو سیمو کې د طالبانو پر حکومت د فشار راوړلو او په ۲۰۱۴ کال کې د ضرب عضب عملیاتو په څېر عملیاتو کې د ښکېلتیا په موخه په ډېر لوړ مالي لګښت ولري ( چې تیر عملیاتو له یو ملیارد ډالرو څخه زیات لګښت درلود او یوه لویه برخه یې امریکا تمویل کړ).
د پراخو پوځي عملیاتو په اړه اټکلونه کیږی، خو دا وار به هغه ډول عملیات د پاکستان لپاره دوه چنده لګښت ولري، او په دې اقتصادي وضعیت کې د پاکستان لپاره دا ګران بریښي چې یوازې دا لګښت په غاړه واخلي. د متحده ایالاتو له خوا د شنه څراغ په ورکولو سره، پاکستان ممکن د طالبانو د ویرولو لپاره د وزیرستان په ځینو برخو او یا د افغانستان په دننه کې د بې پیلوټه الوتکو بریدونه وکړي، خو دا به نه یوازې بې اغیزې وي، بلکې د پاکستان مخالف ځواکونه به پیاوړي او متحد کړي . نو د بهرني سیاست اوسني کړکیچ ته په پام سره چې متحده ایالات د اوکراین او غزې په اړه ورسره مخ دي، دا امکان نلري چې دوی به د ټاکنو په کال کې دریمه شخړه تصویب یا پکی ځانونه ښکیل کړي.
@RahmatullahN -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
یک لطیفه مشهور است که شخصی خرما میفروخت، اما با صدای بلند فریاد میزد: “کچالو بخرید، کچالو بخرید!” رهگذری از او پرسید: “چرا خرما را به نام کچالو میفروشی؟” فروشنده با خونسردی و لبخندی زیرکانه پاسخ داد: “برای اینکه مگسها متوجه نشوند!”
حالا طالبان هم، با همین سبک و سیاق، از قول اردوهای نظامی با عناوینی چون “قاری” و “حافظ” کارخانه تولید تروریست برپا کردهاند، تا شاید چشم جامعه جهانی را ببندند. در غیر این صورت، یک قول اردوی نظامی باید تمریناتی مانند “ښی ګرځ، کیڼ ګرځ” و “مرش، مرش” را آموزش میداد!
به نظر میرسد این گروه با تفسیر خاص خود از حدیث نبوی “الحرب خدعة” تصمیم گرفتهاند تا در عصر هوش مصنوعی، خرما را به نام کچالو بفروشند!؟ ملا صاحب "نموشه، نموشه"!
RTA Pashto News
@pashtortanews
شمال زون کې د ۲۰۹ الفتح قول اردو له دارلعلوم څخه ۱۶۴ عالمان او حافظان فارغ شول.
#مليتلویزیونThis media couldn't be displayed. See it on the original post. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
یوه مشهوره ټوکه ده چې یو سړی خرما خرڅوله، خو په لوړ آواز یې چیغې وهلې: “پټاټې واخلئ، پټاټی واخلئ!” یو لاروی ورنه وپوښتل: “ولې خرما د پټاټو په نوم خرڅوې؟” سړي په پوزخندي موسکا سره ځواب ورکړ: “ځکه چې مچان پرې خبر نشي!”
اوس طالبان هم، په همدې طریقه، د نظامي قول اردوګانو ځخه، د “قاري” او “حافظ" تر نومونو لاندې، د ترهګرو تولیدولو فابریکه جوړه کړې ده، ترڅو نړیوالو ته سترګې ورپټې کړي. که داسې نه وي، نو یو قول اردو باید عسکري تمرینونه لکه “ښی ګرځ، کیڼ ګرځ” او “مرش، مرش” تعلیمات ورکړي!
داسې ښکاري چې دغه ډله د نبوي حدیث “الحرب خدعة” په خپله ځانګړې تفسیر سره په دې عصر کې، چې د مصنوعي زیرکتیا دوره ده، پریکړه کړې چې خرما د کچالو په نوم خرڅ کړي !؟
RTA Pashto News
@pashtortanews
شمال زون کې د ۲۰۹ الفتح قول اردو له دارلعلوم څخه ۱۶۴ عالمان او حافظان فارغ شول.
#مليتلویزیونThis media couldn't be displayed. See it on the original post. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
The continued enforcement and normalization of restrictive policies against female employees is profoundly alarming. While the proposed recommendations aim to operate within the confines of these imposed limitations, they inadvertently reinforce discriminatory practices. Instead of adapting to these regressive measures, there must be a united and unequivocal effort to advocate for the complete reversal of such restrictions. Silence or compliance with these conditions risks perpetuating and deepening these injustices further.
-
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
نو د بهرني سیاست اوسني کړکیچ ته په پام سره چې متحده ایالات د اوکراین او غزې په اړه ورسره مخ دي، دا امکان نلري چې دوی به د ټاکنو په کال کې دریمه شخړه تصویب یا پکی ځانونه ښکیل کړي. ٧/٩
-
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
پاکستان ممکن د طالبانو د ویرولو لپاره د وزیرستان په ځینو برخو او یا د افغانستان په دننه کې د بې پیلوټه الوتکو بریدونه وکړي، خو دا به نه یوازې بې اغیزې وي، بلکې د پاکستان مخالف ځواکونه به پیاوړي او متحد کړي . ٦/٩
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
این خبر بهوضوح تضاد منافع قدرتهای بزرگ و منطقهای را در افغانستان آشکار میکند. ورود اولین محموله ترانزیتی ریلی چین به افغانستان از مسیر ایران، نشاندهنده تلاشی برای ایجاد تغییر در الگوهای سنتی ترانزیت و تقویت ارتباطات تجاری از طریق افغانستان است.
این اقدام، که شامل انتقال ۱۰۰۰ تن کویل آهن به ایستگاه روزنک هرات میشود، از جانب طالبان به مشوره چین بهعنوان گامی مهم در توسعه زیرساختهای ترانزیتی افغانستان و تلاش برای اتصال این کشور به آبهای آزاد معرفی و تبلیغ شده است.
با این حال، اهمیت این رویداد فراتر از ابعاد اقتصادی، پیامهای سیاسی و مهم جغرافیای (ژئواستراتژیک) قابلتوجهی به همراه دارد. افغانستان، بهعنوان قلب آسیا، همواره میدان رقابت قدرتهای بزرگ و منطقهای بوده است. اکنون چین با تقویت حضور خود در این مسیر ترانزیتی، در تلاش است نقش خود را در معادلات منطقهای پررنگتر کند. از سوی دیگر، ایران نیز با فراهم کردن این مسیر، بهدنبال تثبیت جایگاه خود بهعنوان یک حلقه کلیدی ترانزیت در منطقه است.
در همین حال، کشورهای غربی، بهویژه ایالات متحده، با چالشهای جدیدی روبهرو خواهند شد، چراکه ایجاد این نوع ارتباطات منطقهای میتواند بر معادلات و استراتژیهای آنان در منطقه تأثیرگذار باشد.
این رویداد بار دیگر نشان میدهد که افغانستان همچنان میتواند به یک نقطهای حساس و راهبردی در بازیهای قدرت منطقهای و جهانی تبدیل شود. پرسش اساسی این است که آیا چنین اقداماتی به توسعه پایدار و واقعی افغانستان کمک خواهد کرد یا اینکه این کشور را بار دیگر به ابزاری در رقابتهای جغرافیای/ راهبردی تبدیل خواهد نمود؟
با یادآوری معقولۀ مشهور “از ما نشد، خو از شما هم نخواهد شد!” باید هشدار داد که افغانستان نباید بار دیگر به میدان جنگ سرد دیگری بدل شود. جایگاه جغرافیای راهبردی افغانستان باید فرصتی برای صلح، همکاری و توسعه باشد، نه صحنهای برای تضاد و رقابت قدرتها.
اگر ما نیز هوشیاری به خرج میدادیم، این امکان وجود داشت که افغانستان از بعد اهمیت جغرافیای نقش مشابه قطر را بهعنوان یک بازیگر فعال در قلب آسیا ایفا کند—نقشی که میتوانست هم منافع داخلی و هم جایگاه بینالمللی کشور عزیز ما را تقویت نماید.
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
طالبان روز جمعه خبر داد که اولین محموله ترانزیتی ریلی چین به افغانستان، از مسیر ایران به ایستگاه روزنک هرات رسید.
این محموله شامل ۱۰۰۰ تن کویل آهن است. طالبان گفته انتقال این محموله از مسیر ایران، گامی مهم در توسعه ارتباطات ترانزیتی افغانستان و اتصال این کشور به آبهای آزاد است.This media couldn't be displayed. See it on the original post. -
Rahmatullah Nabil reposted
Abdulhaq Omeri
@AbdulhaqOmeri
نبیل: چې طالبان د افغانستان د ځمکنۍ بشپړتیا د ساتنې وړتیا نه لري.
افغانستان انټرنشنل - پښتو
@afintlpashto
د افغانستان د ملي امنیت پخوانی رییس رحمت الله نبیل د پکتیکا ولایت په برمل ولسوالۍ د پاکستان د هوایي بریدونو په غبرګون ویلي، چې طالبان د افغانستان د ځمکنۍ بشپړتیا د ساتنې وړتیا نه لري.
afintl.com/pa/202412243998 -
Rahmatullah Nabil reposted
Hamasa Media
@MediaHamasa
تېر جمهوري حکومت کې د ملي امنیت پخوانی رییس رحمت الله نبیل ویلي چې طالبانو نه یواځې دا چې د افغانستان په داخلي چارو کې خپل مشروعیت د لاسه ورکړی بلکې د هیواد د حاکمیت د قرباني کولو لپاره د یوې نیابتي لوبې برخه ګرځېدلي دي.
ښاغلي نبیل په خپله ایکس پاڼه د حماسه میډیا د خبر په څرګندونه لیکلي چې چې طالبان یوه ترهګره ډله ده او د افغانستان د ځمکنۍ بشپړتیا د ساتنې وړتیا نلري.
هغه ویلي چې د افغانستان په خاوره د پاکستان لخوا پوځي بریدونه د طالبانو نیابتي ماهیت پوره افشا کوي او د پاکستان داسې بزدلانه بریدونه نه یواځې دا چې د بشریت پر وړاندې ښکاره جنایت دی بلکې د نړیوالو قوانینو او د افغانستان د ملي حاکمیت پر وړاندې د پاکستان د مطلقې بې پروایۍ څرګندونه کوي.
نبیل دا څرګندونې داسې مهال کوي چې دوه ساعته وړاندې پاکستاني جيټ الوتکو په پکتیکا، خوست او کندهار ولایتونو سخت بریدونه وکړه. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د پاکستان پوځیانو نننۍ بریدونه چې د افغانستان په خاوره کې ترسره شول، دوه ستر حقیقتونه په خورا څرګند ډول بیا په ډاګه کړل:
لومړی: طالبان، د یوې ترهګرې ډلې په توګه، نه یوازې د افغانستان د ځمکنۍ بشپړتیا د ساتنې وړتیا نه لري، بلکې د دوی شتون خپله د افغانستان ملي امنیت د سخت کمزورۍ او د هېواد د ځمکنۍ یووالي د ګواښ لامل ګرځېدلی دی. دغه ډله، چې د نیابتي موخو لپاره په واک کې ځای پر ځای شوې، د بهرنیو قدرتونو په لاس کې داسې یوه وسیله ده چې هدف یې د افغانستان د بنسټونو ورانول، د ملي ادارو فلج کول، او په هېواد کې د اوږدمهاله بېثباتۍ رامنځته کول دي. طالبانو نه یوازې د افغانستان په داخلي چارو کې خپل مشروعیت له لاسه ورکړی، بلکې د هېواد د حاکمیت د قرباني کولو لپاره د یوې نیابتي لوبې برخه ګرځېدلې دي.
دویم: د پاکستان پوځی بریدونه په څرګنده د طالبانو د نیابتي ماهیت پوره افشا کوي. پاکستان غواړي د دې بریدونو له لارې نړیوالې ټولنې او د افغانستان خلکو ته دا پیغام ورسوي چې طالبان یوازې د دوی د استعماري او توسعوي سیاستونو یوه وسیله ده. د افغانستان په ملکي سیمو بمبارۍ، چې د ښځو، ماشومانو او بېګناه خلکو د شهادت سبب شوه، نه یوازې د بشریت پر وړاندې یو ښکاره جنایت دی، بلکې د نړیوالو قوانینو او د افغانستان د ملي حاکمیت په وړاندې د پاکستان د مطلقې بېپروايۍ څرګندونه کوي.
شهیدانو ته جنت الفردوس او ټپیانو ته عاجله شفا د لوی خدای (ج) له دربار څخه غواړم!
Hamasa Media
@MediaHamasa
په پکتیکا، پکتیا او خوست ولایتونو کې د پاکستاني جېټ الوتکو بریدونو کې تر اوسه د نږدې شل تنو د وژل کېدو خبر ورکړل شوی.
باوري سرچینو حماسه میډیا ته وویل، په ډنډ پټان کې تر اوسه ۱۳ تنه وژل شوي او د یو شمېر نورو جسدونه تر خاورو لاندې دي.
بل لورته بیا په برمل کې د یوې کورنۍ پنځه تنه وژل شوي.
سرچینې زیاتوي، ښایي د تلفاتو شمېره نوره هم لوړه شي. -
Rahmatullah Nabil reposted
Lotfullah Najafizada
@LNajafizada
تماشای گفتگوی حبیب رحمان حبیبی، دستیار حفیظالله امین، در برنامه «سمیع مهدی در دیدار با تاریخ» را به همه، بهویژه نسل جوان افغانستان که بار اصلی بحران کشور را به دوش میکشند، توصیه میکنم.
جامعهای که از تاریخ نیاموزد، محکوم به تکرار آن است.
www.youtube.com/watch?v=uwY9oweYiJg -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
یلدا، شبی که تاریکیاش حکایت از رنجها و امیدها دارد؛ شبی که در آن نور، هرچند کوچک، راهی به سوی روشنایی میگشاید. در افغانستان، که از چندین سال زیر سایه ظلم و تاریکی قرار دارد، یلدا نماد امید و مقاومت برای مردمش است.
در این شب، به یاد آوریم که همانطور که خورشید پس از یلدا طلوع میکند، اتحاد و ایستادگی ما نیز میتواند روزهای روشنتری را برای سرزمینمان به ارمغان بیاورد. یلدا فرصتی است برای پیوند دوباره دلها، تقویت امید و تجدید عهد برای آزادی و آیندهی بهتر.
این شب دراز، شب امید، اتحاد و چراغی برای مسیر مبارزه و نوری برای فردای افغانستان عزیز باد. -
Rahmatullah Nabil reposted
افغانستان انټرنشنل - پښتو
@afintlpashto
د تېر جمهوري نظام د ملي امنیت پخواني مشر رحمت الله نبیل په مشرۍ د ازادۍ ملي ګوند د افغانستان د ژغورنې ملي مجمع اېتلاف سره پرېکون اعلان کړ.
یاد ګوند د یوې اعلامیې په خپرولو سره ویلي: «د دغه اېتلاف تګلارې زموږ له لید لوري سره ټکر کې دي.»
afintl.com/pa/202412163508 -
Rahmatullah Nabil reposted
اطلاعات روز | Etilaatroz
@Etilaatroz
«حزب ملی آزادی افغانستان» به رهبری رحمتالله نبیل عدم حضور خود را در ائتلاف سیاسی «مجمع ملی برای نجات افغانستان» اعلام کرد.
storage.googleapis.com/qurium/www.etilaatroz.com/217327-ح… -
Rahmatullah Nabil reposted
Amu TV
@AmuTelevision
حزب ملی آزادی افغانستان به رهبری رحمتالله نبیل، رئیس پیشین امنیت ملی، با انتشار بیانیهای اعلام کرده است که این حزب بخشی از ائتلاف تازه سیاسی موسوم به «مجمع ملی برای نجات افغانستان» نیست.
در این بیانیه آمده است که «مسیرهای سیاسی و رویکردهای این حزب در برخی موارد کلیدی با چارچوبهای ائتلاف موجود هماهنگی ندارد» و شورای رهبری حزب ملی آزادی تصمیم گرفته است که از پیوستن به این ائتلاف خودداری کند.
amu.tv/fa/144457/ -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د افغانستان د ژغورنې د ملي مجمع له ائتلاف سره د نه ګډون په اړه د افغانستان د آزادي ملي ګوند اعلامیه | د افغانستان د آزادۍ ملي ګوند afg-nationallibertyparty.net?p=2408&lang=ps
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
بیانیه حزب ملی آزادی افغانستان در مورد عدم حضور در ائتلاف مجمع ملی برای نجات افغانستان | Afghanistan National Liberty Party afg-nationallibertyparty.net?p=2406
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
نبیل ، ملا هبت الله دیگر در مدار غرب نیست youtu.be/QNYddwXrKYs via @YouTube
-
Rahmatullah Nabil reposted
Kabul Podcast
@KabulPodcast
لېکنه: رحمت الله نبیل د ملي امنیت پخوانی رئیس.
ډېرې نښې ښيي چې په مناسب وخت کې به «خلیفه» سراجالدین حقاني په لیږ توپیر سره د افغانستان په احمد الشرع/احمد جولاني باندې بدل کړي. داسې ښکاري چې په کندهاري کړۍ کې د اېران مخ پر زیاتېدونکي نفوذ او د دې کړۍ انحصاري پرېکړو ځینې سیمهییز او نړیوال ځواکونه په شدیده توګه اندېښمن او حتی په قهر کړي دي.
دا بدلون نه یوازې د افغانستان پر داخلي شرایطو، بلکې د دې هېواد پر لوېدیځ ګاونډي، او په منځني ختیځ کې د نوي نظم په رامنځته کېدو کې د هغه د بریا په وړتیا باندې هم اغېز لرلی شي. خو په دې کې هغه څه چې ځانګړې اهمیت لري، په سیمهییزو معادلو کې د افغانستان د ځای بدلون دی.
افغانستان د یوې ستراتېژېکې جغرافیې په توګه خپل دودیز اهمیت تر ډېره بریده له لاسه ورکړی، درلود، او رول یې د سیمهییزو تحولاتو او د ګاونډیانو د چلند متغیر ته راکم شوی دی. په حقیقت کې په افغانستان کې بدلونونه یوازې د کورنیو پرېکړو پایله نه دي، بلکې د سیمهییزو سیالیو او شخړو تر مستقیم اغېز لاندې ده.
له بلې خوا، په منځني ختیځ کې د نوي نظم راټوکېدنه، چې له نوو شخړو، ماتیدونکو ائتلافونو او ایډیالوژیکو سیالیو سره مل دی، چې د افغانستان راتلونکې یې لا پیچلی کړی ده. په افغانستان کې هر ډول بدلون، د «احمد الشرع» یا «احمد جولاني» په څېر د یوه داخلي څېرې جوړېدل، نه یوازې د کورنیو شرایطو پورې تړلی دی، بلکې د سیمهییزو لوبغاړو او حتی نړیوالو هېوادونو ترمنځ پر تعاملاتو او د ځواک توازن پورې هم اړه لري.
په دې منځ کې، د ایران رول او د کندهار په کړۍ کې یې نفوذ، په ځانګړي ډول د ځینو ځواکونو له ګټو سره د ټکر په برخه کې، یو ټاکونکی عامل ګرځېدلی دی. دغه نفوذ کولی شي د افغانستان په داخلي او سیمهییزو معادلو کې بنسټیز بدلونونه رامنځته کړي. له همدې امله، د افغانستان برخلیک نه یوازې د کورنیو ډلو د غوښتنو او ارادې پورې تړلی دی، بلکې د سیمې په پراخو بدلونونو او د مهمو ځواکونو په چلند پورې هم اړه لري.
@RahmatullahN -
Rahmatullah Nabil reposted
افغانستان انټرنشنل - پښتو
@afintlpashto
رحمت الله #نبیل وايي، داسې ښکاري چې د حقاني شبکي مشر او د طالبانو د کورنیو چارو وزیر به په یوه مناسب وخت کې په لږ اختلاف د افغانستان احمد جولاني جوړ شي.
د افغانستان د ملي امنیت پخواني رییس رحمت الله نبیل د یکشنبې په ورځ د (لیندۍ ۲۵مه) پر خپله اېکس پاڼه لیکلي، چې پر کندهاري طالبانو د ايران ډېرېدونکي نفوذ د دې حلقې د انحصاري پرېکړو ترڅنګ يو شمېر سيمه ييز قدرتونه هم سخت اندېښمن کړي دي.
د نوموړي په وینا، پر کندهاري طالبانو دغه نفوذ کیدای شي، چې د افغانستان په داخلي او سیمه ییزو مسایلو کې د بدلونونو د رامنځته کېدو لامل شي.
نبیل په منځني ختیز کې بدلونونو ته په اشاره ویلي چې یادو بدلونونو د افغانستان راتلونکی نور هم پیچلی کړی دی.
بشپړ خبر: www.afintl.com/pa/202412152994 -
Rahmatullah Nabil reposted
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
رحمتالله نبیل گفته است احتمال دارد به زودی شاهد تغییر نقش سراجالدین حقانی، رهبر شبکه حقانی به چهرهای مشابه احمد الشرع (ابو محمد جولانی)، رهبر هیئت تحریر شام سوریه باشیم. او تاکید کرده که تحولات افغانستان به شدت تحت تأثیر منازعات منطقهای است.
afintl.com/202412156801 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
علایم متعددی نشان میدهد که در زمان مناسب، «خلیفه» سراجالدین حقانی را با اندکی تفاوت ها به احمد الشرع/احمد جولانی افغانستان تبدیل خواهند کرد. به نظر میرسد نفوذ فزاینده ایران در حلقه قندهار، همراه با تصمیمگیریهای انحصارگرایانه این حلقه، برخی از قدرتهای منطقهای و فرامنطقهای را به شدت نگران و حتی خشمگین کرده است.
این تحول نه تنها به شرایط داخلی افغانستان، بلکه به آینده همسایه غربی این کشور و میزان توانایی آن در عبور از بحرانها و تلاطمهای ناشی از شکلگیری نظم جدید خاورمیانه بستگی خواهد داشت. با این حال، آنچه در این میان اهمیت ویژه پیدا کرده، تغییر جایگاه افغانستان در معادلات منطقهای است.
افغانستان به عنوان یک جغرافیای استراتژیک، اهمیت سنتی خود را تا حد زیادی از دست داده و نقش آن به یک متغیر وابسته به تحولات منطقهای و رفتار همسایگان تقلیل یافته است. در واقع، تحولات در افغانستان صرفاً محصول تصمیمگیریهای داخلی نیست، بلکه مستقیماً تحت تأثیر رقابتها و منازعات منطقهای قرار دارد.
از سوی دیگر، نظم در حال ظهور خاورمیانه که با درگیریهای جدید، ائتلافهای شکننده و رقابتهای ایدئولوژیک همراه است، آینده افغانستان را بیش از پیش پیچیده ساخته است. هرگونه تغییر در وضعیت افغانستان، از جمله ایجاد چهرهای همچون “احمد الشرع” یا “احمد جولانی” بومی، نه تنها به شرایط داخلی بلکه به تعاملات و توازن قدرت در میان بازیگران منطقهای و حتی کشورهای فرامنطقهای بستگی خواهد داشت.
در این میان، نقش ایران و نفوذ آن در حلقه قندهار، به ویژه در مقابله با منافع برخی قدرتها، به عاملی تعیینکننده تبدیل شده است. این نفوذ میتواند به شکلگیری تغییرات بنیادین در معادلات داخلی و منطقهای افغانستان منجر شود. بنابراین، سرنوشت افغانستان نه تنها به خواست و اراده گروههای داخلی، بلکه به تحولات گستردهتر در منطقه و رفتار قدرتهای کلیدی بستگی دارد. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
پنځه کاله مخکی!
-
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د طالبانو د «مال/واک» د تر لاسه کولو په سر اختلافات د امیر او بیعت د قدسیت له پردي راوتلي او له تاکتیکي/پټ حالت څخه ستراتیژیک/برالا حالت ته رسیدلي. همدا اوس د دوی بېلابېلې خواوې هڅه کوي چې د طالبانو په جوړښت کې د ننه او همدارنګه له بهرنيو هېوادونو ځحه "یار ګیري" پياوړې کړي. ۱/۲
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
طالبان با بستن دروازههای انستیتوتهای طبی به روی دختران، بار دیگر نشان دادند که نه تنها دشمن آموزش و پیشرفتاند، بلکه در نبردی ناگزیر با زمان و تاریخ قرار گرفتهاند. این تصمیم نه تنها نابودی آینده زنان و دختران افغانستان را نشانه میرود، بلکه عمر حکومت ظالمانه و متحجر آنان را نیز کوتاهتر میسازد.
جهان شاهد است که ظلم و سرکوب، هرچند ادامه یابد، پایان تلخی دارد. طالبان با این اعمال، دانههای خشم و بیداری مردمی را میکارند که روزی این تاریکی را به نور عدالت بدل خواهند کرد. روزی نه چندان دور، تاریخ آنان را همچون عبرتی تلخ در صفحات خود ثبت خواهد کرد و این سرزمین از چنگال جهل و تعصب آزاد خواهد شد. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Is it happening? TTP openly supports PTI.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
The recent developments in Pakistan indicate deep and multifaceted changes that may set the stage for significant strategic transformations in the near future. Despite ideological and philosophical divergences among groups such as PTM, PTI, TTP, BLA, and others, the prevailing conditions are driving these factions toward forming a strategic coalition. This coalition, with its political, military, and socio-civil dimensions, poses intricate challenges for Pakistan’s military, particularly in the sensitive border regions and among ethnic minorities. It is poised to disrupt the balance of power in these areas in a tangible and lasting manner.
The historical precedents, notably the events of 1971 which culminated in the partition of Pakistan and the emergence of Bangladesh as an independent state, still occupy a central place in the political memory of the region. While the current context differs markedly from the past, many analysts argue that ongoing ethnic tensions, coupled with political, economic, and social instability, as well as the rise of new strategic alliances, could lay the groundwork for even deeper crises. These dynamics suggest that history, although in a different form, may once again be on the verge of repeating itself, potentially triggering similar large-scale upheavals.
At the same time, Pakistan’s military finds itself grappling with significant internal challenges and enduring conflicts with neighboring states. The power it once exercised under the banner of counter-terrorism has diminished significantly. As a result, the military now faces not only internal pressures but also the growing threat of a decline in its regional influence and strategic power. This combination of factors raises the likelihood of profound changes in Pakistan’s political and security landscape, with the potential for far-reaching consequences. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
"با توجه به وضعیت پرتنش خاورمیانه و دشمنی ریشهدار میان اسرائیل و ایران، احتمال وقوع حمله پیشگیرانه از سوی اسرائیل علیه تأسیسات هستهای ایران، بهویژه در دوره انتقال قدرت ریاستجمهوری امریکا (بین زمان انتخابات و مراسم تحلیف)، افزایش یافته است. این دوره که معمولاً با خلای تصمیمگیری و ضعف رهبری در ایالات متحده همراه است، میتواند فرصتی برای اسرائیل ایجاد کند تا با انجام حملهای استراتژیک، امریکا را به ورود به درگیری وادار سازد. چنین سناریویی میتواند پیامدهای ژئوپلیتیکی، اقتصادی و امنیتی گستردهای را در منطقه و جهان به دنبال داشته باشد."
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
مرگ حسن نصرالله، رهبر حزبالله لبنان و یکی از مهمترین نیروهای نیابتی ایران در خاورمیانه، وضعیت امنیتی و سیاسی منطقه را به مرحلهای حساس و غیرقابل پیشبینی رسانده است.
این تغییر ناگهانی در ساختار رهبری حزبالله، که همواره نقش کلیدی در معادلات قدرت میان ایران و اسرائیل ایفا میکرد، پیامدهایی فراتر از لبنان داشته و تأثیرات مستقیمی بر سیاستهای منطقهای ایران خواهد داشت.
در این شرایط، احتمال حمله اسرائیل به تأسیسات هستهای ایران به طور جدی افزایش یافته است.
با توجه به وضعیت پرتنش خاورمیانه و دشمنی ریشهدار میان اسرائیل و ایران، احتمال وقوع حمله پیشگیرانه از سوی اسرائیل علیه تأسیسات هستهای ایران، بهویژه در دوره انتقال قدرت ریاستجمهوری امریکا (بین زمان انتخابات و مراسم تحلیف)، افزایش یافته است. این دوره که معمولاً با خلای تصمیمگیری و ضعف رهبری در ایالات متحده همراه است، میتواند فرصتی برای اسرائیل ایجاد کند تا با انجام حملهای استراتژیک، امریکا را به ورود به درگیری وادار سازد. چنین سناریویی میتواند پیامدهای ژئوپلیتیکی، اقتصادی و امنیتی گستردهای را در منطقه و جهان به دنبال داشته باشد.
ادامه مقاله رحمتالله نبیل، رئیس پیشین امنیت ملی افغانستان را در وبسایت افغانستان اینترنشنال بخانید:
www.afintl.com/202409288184 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
داستان فولکلور تقسیم شکار و کندن کلهی گرگ، حکایتی از سیاست و قدرت است که درسهای ارزشمندی برای امروز دارد. تصور کنید که در صحنهی جهانی امروز، سه قدرت بزرگ – آمریکا، روسیه و چین – همچون شیر، گرگ و روباه به دنبال سهم خود در مناطق مختلف دنیا هستند؛ روسیه به اوکراین و سرزمینهای روسینژاد آن چشم دوخته، چین در پی تسلط بر تایوان است، و آمریکا و متحدانش خاورمیانه و منابع انرژی آن را هدف قرار دادهاند. در این میان، ایران و کشورهای منطقه، که بیزه انرژی هستند، در مرکز توجه این بازی قدرتها قرار دارند.
این داستان فولکلور، حکایتی از بقا و زیرکی روباه در برابر قدرت شیر را به تصویر میکشد. قطر، امارات متحده عربی و برخی دیگر از کشورهای منطقه، همچون روباههای هوشیار، با درک واقعیات میدان، توانستهاند با سیاستهای سنجیده جایگاه خود را در منطقه و نزد قدرتهای بزرگ حفظ کنند؛ بدون اینکه دچار غرور شوند یا خود را در معرض خشم قدرتها قرار دهند. آنها بهجای تقابل مستقیم، با زیرکی و دیپلماسی سهم خود را طلب کرده و در این بازی قدرت، موقعیت خود را تثبیت نمودهاند.
اما این حکایت درسی نیز برای ایران دارد. در وضعیت فعلی، ایران در کانون توجه قدرتهای بزرگ قرار گرفته و نیازمند هوشمندی و دقتی همچون روباه است. ایران باید با درک حساسیتها و توازن قدرت، جایگاه خود را در این میدان حفظ کند؛ نه با لافزنی و بزرگنمایی، و نه با دلبستگی واهی به سامانههای دفاعی همچون اس-۳۰۰ یا تکیه بر کمک چین. بلکه باید با سیاستی سنجیده و زیرکانه، به حفظ منافع خود بپردازد.
از سوی دیگر، سرنوشت رهبران جمهوری افغانستان به عنوان درس عبرت باقی است؛ کسانی که به جای زیرکی و حسابگری، با ادعاهای بیپایه و اعتماد بیجا خود را در نقش “ما شیر هستیم” دیدند و عاقبت، سرنوشتی مشابه گرگ را تجربه کردند. این “لافوکان” با توهم قدرت و شعارهایی چون “شیر هستیم، بیخبر نیایید که میخوریمتان” وارد میدان شدند و نهتنها جایگاه خود را از دست دادند، بلکه نسلهای افغانستان را به سوی تباهی کشاندند.
بنابراین، پیام این حکایت برای ایران و سایر کشورهای منطقه روشن است: در بازی بزرگ قدرتها، تنها با هوشیاری و پذیرش واقعیتهای سیاسی میتوان باقی ماند و از خشم شیر در امان بود؛ وگرنه، سرنوشت گرگ در انتظار آنهایی است که بیدلیل خود را شیر میپندارند. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
جنرال رازق په یو غږیز پیغام کې چې ما ته یې په ۲۰۱۸ میلادی کال کې د خپل شهادت نه څو ورځی مخکې استولی و، د هغه وخت حالات داسې تعبیر کړي وو!
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
بحث جالب و قابل دیدن:
خداداد رضاخانی، پژوهشگر تاریخ باستان: نخستین متون فارسی نو به خط عبری اس... youtu.be/IujQ4sJQz3w via @YouTube -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
نن موږ د شهید جنرال عبدالرازق اڅکزي د شهادت د شپږم تلین په پار د هغه یاد تازه کوو، هغه څوک چې خپل ټول ژوند یې د افغانستان د خاورې او خلکو لپاره وقف کړ. جنرال عبدالرازق د دی ټاټوبي یو ریښتینی بچی و، چې د وطن لپاره یې هره قرباني پر ځان ومنله. هغه د افغانانو د سوکالۍ او آرامۍ لپاره ډیر ټپونه وزغمل او په زړورتیا او میړانه د هر ګواښ په وړاندې ودرېد.
جنرال رازق د یو هیوادپاله مبارز ټولې ځانګړتیاوې لرلې، او هغه جنرال رازق چی زه پیژنم د دغه خصلتوو خاوند وو:
۱- زړورتیا: د هر خطر په وړاندې به تر ټولو تر مخه دریده او هیڅکله یې شاتګ نه کاوه.
۲- ژمنتیا او صداقت: خپل هېواد او خلکو ته په هر حالت کې ژمن پاتې شو.
۳- مسؤلیتپیژندنه: د خپل ملت او خاورې په وړاندې د هرې ستونزې د حل لپاره چمتو وو.
۴- یووالي ته ژمن: د افغانستان د ټولو قومونو، مذهبونو، فکرونو او ژبو ترمنځ د یووالي او اتحاد لپاره یې کار کاوه.
۵- تواضع: سره له دې چې په لوړ مقام کې یې دنده لرله، تل یې د خلکو په منځ کې ځان عادي ګاڼه.
۶-ځواکمنتیا: د خپلو باورونو په ساتلو کې کلک وو، او یو لمونځ یې نه قضا کاوه.
۷- مهرباني: د خپلو ملګرو او خلکو سره خورا مهربانه وو او د خپلو خلکو لپاره یې د زړه له کومي خدمت یکاوه.
۸- صبر او زغم: په هر ډول ستونزو کې په حوصلې سره مخ ته تلو.
۹- ویاړ: په خپل هېواد او خلکو یې تل ویاړ کاوه او د هغوی لپاره هری قرباني ته تیار وو.
دا د خپلې خاورې سره بېپایه مینه وه چې عبدالرازق یې د افغانستان په یوه ځواک بدل کړ. هغه په خپل ملت او خلکو باور درلود او هر وخت یې له خپلو خلکو ملاتړ کاوه. د هغه په زړه کې هیله وه چې ټول افغانان پرته له توپیرونو او اختلافونو سره یو موټی او متحد و اوسي،
شهید جنرال عبدالرازق د افغانانو هره ستونزه خپل سنونزه بلله او د دوی د حق لپاره تل په لومړۍ کرښه کې دریده. هغه د یو ریښتیني اتل په څیر د افغانستان د ټولو ولسونو له پامیره تر رباطه په زړونو کې ځای درلود. سره له دې چې د لوړ مقام څښتن و، خو ځان یې د ولس یو ساده خدمتګار ګڼلو.
د جنرال عبدالرازق یاد به تل زموږ په زړونو کې ژوندی وي او د هغه قربانۍ به موږ ته د تل لپاره الهام بښونکی وي.
د شهید جنرال عبدالرازق یاد او خاطرې دې تل تازه وي.
نوټ: دا لاندی غږیږ پیغام د ده دشهادت څخه څو ورځی مخکی زما او د د ده د خبرو یوه کوچنې بیلګه ده! -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
وطندوشلار عزیز، اوزبیک تیلی کونینیزنی صمیمی مبارک دییمان. امید قلمن بو مبارک کون، اوزبیک تیلی و مدنیتینیس یورتیمیزده ساغلاش، رواجلندیش و ایستیقلالگه چاغیرده مؤثر و الهام بخش بولاده.
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
"پس فرق میان من و تو چیست بگو ؟!"
از زمان سقوط رژیم پهلوی و انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۹۷۹ تا به امروز، تخمینها نشان میدهد که میلیونها ایرانی کشور را ترک کردهاند. برآوردها دقیقاً متفاوت است، اما برخی منابع تخمین میزنند که حدود ۷ تا ۸ میلیون ایرانی از آن زمان تا کنون از ایران مهاجرت کردهاند.
مهاجرت ایرانیان در طول دهههای مختلف به دلایل مختلفی رخ داده است، از جمله:
۱- مهاجرت پس از انقلاب اسلامی (۱۹۷۹): بسیاری از افراد، از جمله وابستگان رژیم پهلوی، نیروهای سیاسی مخالف و اقلیتهای مذهبی و فرهنگی، به دنبال انقلاب اسلامی از کشور فرار کردند.
۲- مهاجرت در دهه ۱۹۸۰ و جنگ ایران و عراق: در دوران جنگ ایران و عراق (۱۹۸۰-۱۹۸۸)، بسیاری از مردم به دنبال ناامنی و سختیهای اقتصادی کشور را ترک کردند.
۳- مهاجرت پس از سرکوبهای سیاسی: در سالهای پس از انقلاب، سرکوبهای سیاسی و اجتماعی، بهویژه علیه روشنفکران، فعالان سیاسی، روزنامهنگاران، و دانشجویان، موجب مهاجرت بسیاری از این افراد به خارج شد.
۴- مهاجرت اقتصادی و دانشگاهی در دهههای اخیر: در دهههای اخیر، بهویژه از دهه ۱۹۹۰ به بعد، با افزایش مشکلات اقتصادی، بیکاری، و محدودیتهای اجتماعی، بسیاری از جوانان و تحصیلکردگان ایرانی به دنبال فرصتهای بهتر در خارج از کشور مهاجرت کردهاند.
کشورهای میزبان اصلی ایرانیان مهاجر شامل ایالات متحده، کانادا، کشورهای اروپایی (مانند آلمان و بریتانیا)، ترکیه، و کشورهای حاشیه خلیج فارس هستند. -
Rahmatullah Nabil reposted
Sedayedarya TV
@sedayedarya_tv
در ادامه واکنشها به کشتهشدن مهاجران افغان توسط مرزبانان ایرانی، رحمتالله نبیل رییس امنیت ملی پیشین میگوید این کشتار بیرحمانه حقیقت تلخ رژیمهای دینی و مذهبی را که به نام دین اسلام بر مردم حکمرانی میکنند، بهوضوح آشکار میسازد.
آقای نبیل گفت" افغانها که از چنگال استبداد و سرکوب رژیم ملایی/آخوندی از کشور خود با امید به یافتن امنیت و آرامش فرار میکنند؛ اما در جستجوی پناه، تحت نقاب "اخوت اسلامی"، قربانی همان ظلم و بیرحمی رژیم آخوندی دیگری در مرزها میشوند.
در پی تیراندازی مرزبانان ایرانی بر مهاجران افغان در نقطه مرزی سیستان و بلوچستان ایران، دستکم ۲۴۰ تن کشته و ۶۰ تن دیگر زخمی شدهاند. -
Rahmatullah Nabil reposted
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
رئیس پیشین امنیت ملی افغانستان تیراندازی به پناهجویان افغان توسط ماموران ایرانی را «کشتار بیرحمانه» خواند.
رحمتالله نبیل میگوید «این بیرحمی و خونریزی، لکه ننگی بر پیشانی هر دو رژیم استبدادی به اصطلاح اسلامی ایران و افغانستان است.»
afintl.com/202410163500 -
Rahmatullah Nabil reposted
افغانستان انټرنشنل - پښتو
@afintlpashto
د افغانستان د ملي امنيت پخواني مشر رحمت الله نبيل وايي: « #افغانان د هوسا ژوند په لټه د خپل هېواد د #ملایي رژيم له ظلم او استبداد خه په تېښته دي؛ خو د پناه لپاره د بل اخوندي رژيم په سرحدونو کې د #ظلم او بې رحمۍ قرباني کيږي.»
پوره خبر: www.afintl.com/pa/202410164318 -
Rahmatullah Nabil reposted
Saeed Shinwari
@Saeed_Shinwarai
د ملي امنیت پخوانی رییس رحمت الله نبیل:
د ایراني ځواکونو لخوا د ۲۶۰ افغانانو قتل عام دا ښيي چې مذهبي رژیمونه خپل اصلي او کرغېړن مخ د اسلامي اخوت په نقاب کې پټوي.
وایي، دا بې رحمي او وینه توییدنه د کابل او تهران د استبدادي رژیمونو پر ټنډه تور داغ دی. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
کشتار بیرحمانه بیش از ۲۶۰ هموطن بیگناه ما توسط مرزبانان ایرانی، حقیقت تلخ رژیمهای دینی/مذهبی را که به نام دین مقدس اسلام بر مردم حکمرانی میکنند، بهوضوح آشکار میسازد. افغانها که از چنگال استبداد و سرکوب رژیم ملایی/آخوندی از کشور خود با امید به یافتن امنیت و آرامش فرار میکنند؛ اما در جستجوی پناه، تحت نقاب "اخوت اسلامی"، قربانی همان ظلم و بیرحمی رژیم آخوندی دیگری در مرزها میشوند.
این بیرحمی و خونریزی، لکه ننگی بر پیشانی هر دو رژیم استبدادی به اصطلاح اسلامی ایران و افغانستان است. هر جنایت تازه، چهره خشنتر و سرکوبگرانهتری از این رژیمها را برملا میسازد و بار دیگر ثابت میسازد که جز خشونت، مرگ و ویرانی، چیزی برای مردم به ارمغان نمیآورند. هر روز بیشتر در باتلاق استبداد و بیرحمی فرو میروند و به نابودی خود نزدیکتر میشوند. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د «جمهوری اسلامی ایران » د پولهساتونکو لخوا زموږ د ۲۶۰ نه زیاتو بېګناه هېوادوالو بېرحمانه وژنه په ډاګه کوي چې مذهبي/دیني رژیمونه د اسلام د سپیڅلې دین په نامه خپل اصلي او کرغیړن مخ د “اسلامي اخوت” تر نقاب لاندې پټوي. افغانان چې د خپل هېواد د ملایي/آخوندي رژیم له ظلم او استبداد څخه په تېښته دي، په دې هیله چې امنیت او هوسا تیا پیدا کړي، خو د پناه په لټه کې، د همدې "اخوت اسلامی" تر نقاب لاندې د بل آخوندي رژیم په سرحدونو کې د ظلم او بېرحمۍ قرباني کېږي.
دا بېرحمي او وینې تویونه د ایران او افغانستان دواړو استبدادي تش په نامه اسلامي رژیمونو په تندي د شرم تور داغ دی. هر نوې جنایت د دې رژیمونو لا کرغیړن او ځپونکی مخ بربنډوي او یو ځل بیا ثابته وي چې دوی خلکو ته پرته له ظلم، مرګ او ورانۍ بل څه نه راوړي. دوی هره ورځ په خپل استبداد او بېرحمۍ کې ډوبېږي او خپلې تباهۍ ته نږدې کېږي. -
Rahmatullah Nabil reposted
Hamasa Media
@MediaHamasa
د پاکستاني ریاست له لوري پر پښتنو د شوي ظلمونو شمېرې.
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
"در تره مېگم، دیوال تو بشنو!”
اې د عقل ګوډیه! هزاره نه یوازې زما خور او ورور دی، بلکې د دې خاورې په رګونو کې یې وینه روانه ده. څومره چې ته او زه ځان د دې وطن/خاورې خاوندان بولو، هزاره او نور میشت قومونه هم په هماغه حق او مینه د دې خاورې خاوندان او عاشقان دي. هزاره په تېرو دوه لسیزو کې په نړیوالو ډګرونو کې د افغانستان بیرغ په ویاړ په خپلو اوږو وړی او گرځولی، او د دې خاورې لپاره یې عزت او وقار راوړی دی. د وطن مینه او لویوالي په دې کې نه ده چې ته د “Great Afghanistan” تر نامه لاندې خپل هېوادوال سپک وګڼې او د هغوی پر مالکیت او هېواد پالنې سترګې پټې کړې؛ ته هغه وخت د “Great Afghanistan” ادعا کولی شې چې ستا فکر پراخ شي، زړه دې صفا شي، او له دې ناوړې ناروغۍ، چې تعصب او ځان غوښتنه ده، ځان خلاص کړې او له دې تیارو څخه رڼا ته سترګې پرانیزې.
دا خاوره د هر هغه چا ده چې زړه یې د دې خاورې لپاره ټوپونه وهي، او هر هغه لاس چې د دې د جوړولو لپاره هڅه کوي. غوره والې په دې کې نه ده چې ته د کوم قوم، نژاد، یا ژبې پورې تړاو لرې، بلکې په دې کې دي چې د دې خاورې لپاره دې څومره سر ښندنه کړی. څومره لویي، ځانتېرېدنه، او پیوستون دې د دې وطن د خلکو سره ښودلی او خپل کړی دی. د انسانیت او وګړيتوب همدا لاره ده. که ته او ستا په شان نور په رښتیا هم د “Great Afghanistan” غوښتونکي یاست، نو لومړی لویي په خپل زړه او فکر کې ولټوئ؛ هغه زړونه چې د دې خاورې د هر قوم او هر وګړي لپاره دربیږي، او هغه فکر چې ټولو ته د مینې، درناوي، هیوادوالۍ او دوستۍ په سترګه ګوري.
همدا هغه لاره ده چې موږ به رښتینې ازادۍ او ګډ ژوند ته رسوي؛ هغه لاره چې د دې ښکلي هېواد هر کونج ته مینه، درناوی، او یووالی ډالۍ کوي. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
"څه دی توفان څه دی انقلاب د پرګنو
موږ به د څپو مخه توفان ته سموو
موږ به خپل آسمان په سرو وريځو پوښوو
موږ به له آسمانه تندرونه اوروو
موږ به له غصې نه ډک بادونه خوځوو
لاره د نجات به په توفان کې لټوو"
مرحوم سلیمان لایق
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
جرگه بزرگ پشتونهای پاکستان در خیبر
حضور زنان در جرگه پشتونها در خیبر پر رنگ بوده و این جرگه برای تصمیم گیری به سرنوشت پشتونها برگزار شده است.
رضا محمدی، خبرنگار افغانستان اینترنشنال، جزییات میدهدThis media couldn't be displayed. See it on the original post. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
"زه د تورو ترږميو زنداني وم
عقل وايستم لمريزې دانايۍ ته
ديوالونه مې د سر په وهو مات کړل
څو راووتم د شخړو رڼايۍ ته" -
Rahmatullah Nabil reposted
Brian Mitchel
@chrmitxc
This is 13-year-old @MahrangBaloch_ fighting #pakistan state to release her father from #enforceddisappearance. In July 2011, she received his mutilated body! What agony she & her family must have endured. 1/2
#endenforceddisappearances
@Jam__Baloch
@Guldost_Bal0ch -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
The revolutionary anthem has been reborn as a deeply emotional cry for justice, standing strong against Pakistani oppression. It now echoes the collective call for freedom and dignity, symbolizing the fight for self-determination and an unwavering resistance against tyranny. This powerful melody captures the yearning for a future where justice and liberation are finally realized, carrying with it the hopes of generations longing to break free from the chains.
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
حزب ملی آزادی افغانستان میگوید که استفاده ابزاری از دین به هدف قدرتطلبی و تحمیل اراده گروههای خاص، منجر به تحریف ارزشهای دینی و ایجاد تفرقه در کشور شده است.
Source: خبرگزاری اطلس search.app/ckQPzw8y8FZCTs578 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
یہ جو دہشت گردی ہے، اس کے پیچھے وردی ہے!
This media couldn't be displayed. See it on the original post. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
"د پاکستان له جوړېدو سره، پښتانه د سیاسي، ټولنیزو او کلتوري فشارونو لاندې راغلل. په ځانګړې توګه، د سړې جګړې په موده کې، د پاکستان بېلابېلو حکومتونو او پوځیانو د افراطیت د ودې او د استخباراتي خوځښتونو او پروژو په کارولو سره خپلو ستراتیژیکو موخو ته د رسېدو لپاره د دې سیمو څخه د ترهګرۍ او افراطیت مرکزونه جوړ کړل. په پایله کې د لسیزو راهیسې د دې حالت دوام د ډیورنډ کرښې پورې غاړې پښتني سیمې په یوه غمیزه ناورین بدلې کړې او په افغانستان کې هم د افراطیت د ودې، ویجاړۍ او د جمهوري نظام د سقوط او د طالبانو د بیا واکمنېدو زمینه برابره کړه، چې طالبان د پاکستان له لوري د یوه نیابتي ځواک په توګه وکارول شول. دې وضعیت د پښتنو کلتوري، ټولنیز او نړیوال هویت ته جدي زیانونه ورسول، او اوس د دې هویت د بیا احیا اړتیا په لویه او ژوره کچه احساس کیږي."
Hamasa Media
@MediaHamasa
د ډیورنډ کرښې پورې غاړې پښتنو د عدالت غوښتنې جرګه چې د اکتوبر په ۱۱مه د منظور پشتین په مشرۍ او د “پښتون تحفظ موومنټ (PTM)” په نوښت ترسره کیږي، د معاصر تاریخ له هغو مهمو غونډو څخه ګڼل کیږي چې د له لاسه ورکړل شويو حقوقو د بیرته ترلاسه کولو، د عدالت د احیا او د پښتنو هویت د بیا راژوندي کولو لپاره ترسره کیږي.
بشپړه لیکنه د لاندې لینک په کېکاږلو سره ولولئ...
hamasamedia.com/archives/3054 -
Rahmatullah Nabil reposted
Hamasa Media
@MediaHamasa
د پاکستان پوځ کېدای شي د اکتوبر په ۱۱مه د پښتنو د عدالت غوښتنې جرګې د ترسره کېدو لپاره یو شمېر جدي خنډونه رامنځته کړي. دغه خنډونه کېدای شي د PTM فعالانو نیول، په پښتني سیمو کې د امنیتي او نظامي محدودیتونو رامنځته کول، او د رسنیو او مخابراتو کنټرول او بندول وي.
همدارنګه، پوځ کېدای شي د جرګې د مخنیوي لپاره د ملي ګټو ضد او د بهرنیو ځواکونو/استخباراتو سره د اړیکو/همکارۍ تورونه وکاروي. سربیره پر دې، امکان شته چې د نیابتي ځواکونو له لارې بې ثباتي رامنځته کړي، یا هم د سیاسي او قضایي فشارونو په کارولو سره د جرګې له ترسره کېدو مخنیوی وکړي. دا تاکتیکونه ټول په دې موخه ترسره کیږي چې د پښتنو د حقوق غوښتنې هڅې وځپل شي.
@RahmatullahN
Hamasa Media
@MediaHamasa
د ډیورنډ کرښې پورې غاړې پښتنو د عدالت غوښتنې جرګه چې د اکتوبر په ۱۱مه د منظور پشتین په مشرۍ او د “پښتون تحفظ موومنټ (PTM)” په نوښت ترسره کیږي، د معاصر تاریخ له هغو مهمو غونډو څخه ګڼل کیږي چې د له لاسه ورکړل شويو حقوقو د بیرته ترلاسه کولو، د عدالت د احیا او د پښتنو هویت د بیا راژوندي کولو لپاره ترسره کیږي.
بشپړه لیکنه د لاندې لینک په کېکاږلو سره ولولئ...
hamasamedia.com/archives/3054 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
خيلى ماشالله داره!
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
سروده: از قهار عاصی
"سکوت کرده ملتی
چه ناجوان حکومتی
نه خیزشی نه ارزشی
چه غفلتی چه غفلتی
وطن به دست ناکسان
و ما به قول این و آن
نشسته بیدم و دمان
چه علتی چه علتی؟
نهتابشی ز روزنی
نهپویشـی ز رویشـی
چه مردمان خودکشی
چهذلتی چهذلتی
به دام رفته آفتاب
وطن نشسته در عذاب
چه کشت خونی بیحساب
چه وحشتی چه دهشتی
به حق خود چهکردهایم
که زنده زنده مردهایم
به ظلم تن سپرده ایم
چه غیرتی چه همتی!
برخیز هموطن زخواب
بیا به سمت انقلاب
که نیست چاره جز شتاب
چه فرصتی چه فرصتی"
Amu TV
@AmuTelevision
باشندگان ولسوالی دره در پنجشیر میگویند که استخبارات طالبان بیشتر از ۱۰ تن از باشندگان این منطقه را بازداشت و به مکان نامعلومی انتقال داده است. این باشندگان میگویند که از سرنوشت افراد بازداشت شده از سوی طالبان هیچ اطلاعی در دست نیست.
This media couldn't be displayed. See it on the original post. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
بحث جالب و قابل شنیدن از برنامه دیدبان کابل - دین و سیاست؛ چالشهای سکولاریزم در جوامعِ با هویت م... youtu.be/Slj59ZoN_JI via @YouTube
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
The recent developments in Pakistan indicate deep and multifaceted changes that may set the stage for significant strategic transformations in the near future. Despite ideological and philosophical divergences among groups such as PTM, PTI, TTP, BLA, and others, the prevailing conditions are driving these factions toward forming a strategic coalition. This coalition, with its political, military, and socio-civil dimensions, poses intricate challenges for Pakistan’s military, particularly in the sensitive border regions and among ethnic minorities. It is poised to disrupt the balance of power in these areas in a tangible and lasting manner.
The historical precedents, notably the events of 1971 which culminated in the partition of Pakistan and the emergence of Bangladesh as an independent state, still occupy a central place in the political memory of the region. While the current context differs markedly from the past, many analysts argue that ongoing ethnic tensions, coupled with political, economic, and social instability, as well as the rise of new strategic alliances, could lay the groundwork for even deeper crises. These dynamics suggest that history, although in a different form, may once again be on the verge of repeating itself, potentially triggering similar large-scale upheavals.
At the same time, Pakistan’s military finds itself grappling with significant internal challenges and enduring conflicts with neighboring states. The power it once exercised under the banner of counter-terrorism has diminished significantly. As a result, the military now faces not only internal pressures but also the growing threat of a decline in its regional influence and strategic power. This combination of factors raises the likelihood of profound changes in Pakistan’s political and security landscape, with the potential for far-reaching consequences. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
په پاکستان کې وروستي تحولات د ژورو او پیچلو بدلونونو نښه ده چې د راتلونکو ستراتیژیکو پېښو لپاره زمینه برابروي. سره له دې چې د (PTM)، (PTI)، (TTP)، (BLA) او نورو ډلو ترمنځ فکري او نظریاتي اختلافات شتون لري، خو اوسني شرایط دوی دې ته اړ کوي چې د یوه ستراتیژیک ایتلاف په لور حرکت وکړي. دغه ایتلاف به د سیاسي، نظامي او ټولنیزو/مدني ظرفیتونو لرونکی وي او په ځانګړې توګه په حساسو سرحدي او قومي سیمو کې به د پاکستان پوځ ته پیچلې ننګونې رامنځته کړي، چی کیدای شي چې د قدرت موازنه به په دغو سیمو کې په واضحه توګه تر اغېز لاندې راولي.
تاریخي تجربې، په ځانګړي ډول د ۱۹۷۱ کال پېښې چې د پاکستان تجزیې او د بنګلهدېش خپلواکۍ ته یې لاره هواره کړه، لا هم د سیمې په سیاسي حافظه کې ژور ځای لري. که څه هم د نن ورځې شرایط له هغه وخت سره توپیر لري، خو ډېری شنونکي باور لري چې اوسني قومي ترینګلتیاوې، سیاسي، اقتصادي او ټولنیزې بېثباتۍ، او د بېلابېلو ډلو ترمنځ د نوو ایتلافونو ظهور، کولی شي د ژورو بحرانونو لپاره زمینه مساعده کړي. دا شرایط په داسې لور روان دي چې ښايي د تاریخ تکرار ته په مختلفو ډولونو لاره هواره کړي.
په ورته وخت کې، پاکستاني پوځ له داخلي ستونزو او د ګاونډیو هېوادونو سره په اوږدو شخړو کې ښکېل دی، او هغه پخوانی ځواک او سرچینې چې د ترهګرۍ ضد جګړې په مهال/بهانه یې لرلې، اوس کمزورې شوې دي. په دې ترتیب، پاکستان پوځ نه یوازې له کورنیو ننګونو سره مخ دی، بلکې د خپل سیمیز نفوذ او قدرت د کمېدو له خطر سره هم لاس او ګرېوان دی، چې دا وضعیت د پاکستان هېواد په راتلونکي سیاسي او امنیتي حالت کې د ژورو بدلونونو اټکل زیاتوي. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
تحولات اخیر در پاکستان نشانهای از تغییرات عمیق و پیچیدهای است که میتواند زمینهساز رویدادهای استراتژیک در آینده شود. با وجود اختلافات فکری و ایدئولوژیک میان گروههایی چون (PTM)، (PTI)، (TTP)، (BLA) و دیگر جریانها، شرایط کنونی آنان را به سوی شکلگیری یک ائتلاف استراتژیک سوق میدهد. این ائتلاف که از ظرفیتهای سیاسی، نظامی و اجتماعی/مدنی برخوردار است، میتواند بهویژه در مناطق حساس مرزی و قومی، چالشهای پیچیدهای را برای ارتش پاکستان بهوجود آورد و موازنه قدرت در این مناطق را بهطور ملموسی تحت تأثیر قرار دهد.
تجربههای تاریخی، بهویژه رویدادهای سال ۱۹۷۱ که منجر به تجزیه پاکستان و استقلال بنگلادش شد، همچنان در حافظه سیاسی منطقه جایگاه ویژهای دارد. اگرچه شرایط کنونی با آن دوران تفاوت دارد، اما بسیاری از تحلیلگران بر این باورند که تنشهای قومی فعلی، بیثباتیهای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی، و ظهور ائتلافهای جدید میان گروههای مختلف میتواند زمینهساز بحرانهای عمیقتری در آینده شود. این شرایط ممکن است مسیر تاریخ را به شکلی دیگر تکرار کند و رویدادهایی مشابه را در ابعاد تازهای رقم بزند.
در همین حال، ارتش پاکستان با چالشهای داخلی و درگیریهای طولانیمدت با کشورهای همسایه درگیر است، و آن نیرویی که در دوران و به بهانه مبارزه با تروریسم در اختیار داشت، اکنون تضعیف شده است. در نتیجه، ارتش پاکستان نه تنها با مشکلات داخلی روبرو است، بلکه با خطر کاهش نفوذ منطقهای و قدرت خود نیز دست و پنجه نرم میکند؛ وضعیتی که احتمال وقوع تغییرات عمیق در آینده سیاسی و امنیتی این کشور را افزایش میدهد. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
"همدارنګه، پاکستانی پوځ کېدای شي د جرګې د مخنیوي لپاره د ملي ګټو ضد او د بهرنیو ځواکونو/استخباراتو سره د اړیکو/همکارۍ تورونه وکاروي. سربیره پر دې، امکان شته چې د نیابتي ځواکونو له لارې بې ثباتي رامنځته کړي، یا هم د سیاسي او قضایي فشارونو په کارولو سره د جرګې له ترسره کېدو مخنیوی وکړي. دا تاکتیکونه ټول په دې موخه ترسره کیږي چې د پښتنو د حقوق غوښتنې هڅې وځپل شي"
Hamasa Media
@MediaHamasa
د ډیورنډ کرښې پورې غاړې پښتنو د عدالت غوښتنې جرګه چې د اکتوبر په ۱۱مه د منظور پشتین په مشرۍ او د “پښتون تحفظ موومنټ (PTM)” په نوښت ترسره کیږي، د معاصر تاریخ له هغو مهمو غونډو څخه ګڼل کیږي چې د له لاسه ورکړل شويو حقوقو د بیرته ترلاسه کولو، د عدالت د احیا او د پښتنو هویت د بیا راژوندي کولو لپاره ترسره کیږي.
بشپړه لیکنه د لاندې لینک په کېکاږلو سره ولولئ...
hamasamedia.com/archives/3054 -
Rahmatullah Nabil reposted
Hamasa Media
@MediaHamasa
د ډیورنډ کرښې پورې غاړې پښتنو د عدالت غوښتنې جرګه چې د اکتوبر په ۱۱مه د منظور پشتین په مشرۍ او د “پښتون تحفظ موومنټ (PTM)” په نوښت ترسره کیږي، د معاصر تاریخ له هغو مهمو غونډو څخه ګڼل کیږي چې د له لاسه ورکړل شويو حقوقو د بیرته ترلاسه کولو، د عدالت د احیا او د پښتنو هویت د بیا راژوندي کولو لپاره ترسره کیږي.
بشپړه لیکنه د لاندې لینک په کېکاږلو سره ولولئ...
hamasamedia.com/archives/3054 -
Rahmatullah Nabil reposted
Abdullah Miakhil 🇦🇫
@AbdullahMiakhil
د آزادۍ ملي ګوند مشر @RahmatullahN صاحب قامي لويې جرګې ته فوق العاده ښکلې لیکنه کړې، سبا ماذیګر ۵ بجې خپریږي، هېله ده چې ولولئ.
Hamasa Media
@MediaHamasa
د ملي امنیت پخواني رئیس رحمت الله نبیل قامي لویې جرګې ته په استولي لیک کې یو شمېر غوښتنې کړي دي.
دغه څو مخییز لیک، چې ښاغلي نبیل حماسه میډیا ته استولی، ډېر ژر به له تاسو سره شریک شي. -
Rahmatullah Nabil reposted
Hamasa Media
@MediaHamasa
د ملي امنیت پخواني رئیس رحمت الله نبیل قامي لویې جرګې ته په استولي لیک کې یو شمېر غوښتنې کړي دي.
دغه څو مخییز لیک، چې ښاغلي نبیل حماسه میډیا ته استولی، ډېر ژر به له تاسو سره شریک شي. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Holding the Taliban Accountable Through the Media @Diplomat_APAC thediplomat.com/2024/10/holding-the-taliban-accountable-t…
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
قمار بین یک ایدئولوگ و یک استراتژیست! دیده شود که برنده نهایی کیست؟
د یو ایډیالوګ او یو ستراتیژیست ترمنځ قمار! وګورو چې وروستی بریا به د چا وي؟
The gamble between an ideologue and a strategist! Let's see who the ultimate winner is? -
Rahmatullah Nabil reposted
Chiragh TV
@Chiragh_media
-
Rahmatullah Nabil reposted
Abdullah Miakhil 🇦🇫
@AbdullahMiakhil
حماسه میډیا ته د ملي امنیت د پخواني مشر @RahmatullahN لیکنه؛
پدې لیکنه کې مهمې وړاندوینې شوي، که مو نه وي لوستي، یوځل یې ولولئ👇
Hamasa Media
@MediaHamasa
د حسن نصرالله مړینه، چې د لبنان د حزب الله مشر او په منځني ختیځ کې د ایران یو له مهمو نیابتي ځواکونو څخه و، د سیمې امنیتي او سیاسي وضعیت خورا حساس او نه اټکل کېدونکی کړی دی. دا ناڅاپي بدلون د حزب الله په مشرتابه کې چې تل یې د ایران او اسراییل ترمنځ د قدرت په معادلو کې مهم رول لوبولی دی، له لبنان څخه بهرهم ژورې پایلې لري او په مستقیمه توګه د ایران سیمهییزو پالیسیو باندې اغیز کوي. په دې شرایطو کې، د اسراییل لخوا د ایران پر اتومي تاسیساتو د برید احتمال په جدي توګه زیات شوی دی.
بشپړه لیکنه د لاندې لینک په کېکاږلو سره ولولئ...
hamasamedia.com/archives/2881 -
Rahmatullah Nabil reposted
Amu TV
@AmuTelevision
Some female students attending Taliban-run religious schools have shared with Amu that their education is focused not only on traditional Islamic studies but also on how to raise “mujahid” children and serve their husbands.
These students report that they are being directed to avoid modern subjects, and much of their curriculum encourages extremist ideologies.
Read more: amu.tv/127523/ -
Rahmatullah Nabil reposted
Lotfullah Najafizada
@LNajafizada
Inside Taliban religious schools: What girls are taught amu.tv/127523/
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Dear @US4AfghanPeace
Thank you for your reflection on your tenure as U.S. Special Representative for #afg. The past three years have indeed been marked by extraordinary challenges for #afg and the region.
However, significant questions remain regarding the tangible outcomes of this period. Did the diplomacy and policies implemented during your time in office truly result in meaningful and positive change for the AFG people? Millions of AFG girls continue to be deprived of education, women are subjected to some of the most inhumane treatments, and hundreds of former AFG security personnel—once allies of the U.S.—have been brutally killed. According to credible international reports, #afg has increasingly become a haven for terrorist activities, while its economic and social conditions remain in severe crisis.
Can this period genuinely be considered a success? The AFG people are rightfully seeking clear and honest answers as to why the policies of the past three years not only failed to improve the situation but also appeared to extend the suffering. The fundamental question remains: What lessons have been learned, and what actions should have been taken to achieve more effective and sustainable results?
The people of #afg are awaiting your transparent and responsible response. -
Rahmatullah Nabil reposted
Hamasa Media
@MediaHamasa
د حسن نصرالله مړینه، چې د لبنان د حزب الله مشر او په منځني ختیځ کې د ایران یو له مهمو نیابتي ځواکونو څخه و، د سیمې امنیتي او سیاسي وضعیت خورا حساس او نه اټکل کېدونکی کړی دی. دا ناڅاپي بدلون د حزب الله په مشرتابه کې چې تل یې د ایران او اسراییل ترمنځ د قدرت په معادلو کې مهم رول لوبولی دی، له لبنان څخه بهرهم ژورې پایلې لري او په مستقیمه توګه د ایران سیمهییزو پالیسیو باندې اغیز کوي. په دې شرایطو کې، د اسراییل لخوا د ایران پر اتومي تاسیساتو د برید احتمال په جدي توګه زیات شوی دی.
بشپړه لیکنه د لاندې لینک په کېکاږلو سره ولولئ...
hamasamedia.com/archives/2881 -
Rahmatullah Nabil reposted
Chiragh TV
@Chiragh_media
بايد خبري وکړو!
دڅراغ تلوېزیون دسپېسونو لړۍ : دېرشم سپېس.
ځانګړې مرکه! له ښاغلي رحمت الله نبيل، د افغانستان د ملي امنيت پخوانی رئيس او د افغانستان د آزادۍ ملي ګوند د رهبرۍ شورا غړي سره.
وخت : دافغانستان 10:00 PM
وخت : د مرکزي اروپا 19:30 PM
نېټه : دوشنبه د 2024 د سپټمبر 30 -
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
افزایش تنش های احتمالی در خاور میانه و تاثیرات آن بر افغانستان!
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
مرگ حسن نصرالله، رهبر حزبالله لبنان و یکی از مهمترین نیروهای نیابتی ایران در خاورمیانه، وضعیت امنیتی و سیاسی منطقه را به مرحلهای حساس و غیرقابل پیشبینی رسانده است.
این تغییر ناگهانی در ساختار رهبری حزبالله، که همواره نقش کلیدی در معادلات قدرت میان ایران و اسرائیل ایفا میکرد، پیامدهایی فراتر از لبنان داشته و تأثیرات مستقیمی بر سیاستهای منطقهای ایران خواهد داشت.
در این شرایط، احتمال حمله اسرائیل به تأسیسات هستهای ایران به طور جدی افزایش یافته است.
با توجه به وضعیت پرتنش خاورمیانه و دشمنی ریشهدار میان اسرائیل و ایران، احتمال وقوع حمله پیشگیرانه از سوی اسرائیل علیه تأسیسات هستهای ایران، بهویژه در دوره انتقال قدرت ریاستجمهوری امریکا (بین زمان انتخابات و مراسم تحلیف)، افزایش یافته است. این دوره که معمولاً با خلای تصمیمگیری و ضعف رهبری در ایالات متحده همراه است، میتواند فرصتی برای اسرائیل ایجاد کند تا با انجام حملهای استراتژیک، امریکا را به ورود به درگیری وادار سازد. چنین سناریویی میتواند پیامدهای ژئوپلیتیکی، اقتصادی و امنیتی گستردهای را در منطقه و جهان به دنبال داشته باشد.
ادامه مقاله رحمتالله نبیل، رئیس پیشین امنیت ملی افغانستان را در وبسایت افغانستان اینترنشنال بخانید:
www.afintl.com/202409288184 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
افزایش تنش های احتمالی در خاور میانه و تاثیرات آن بر افغانستان!
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
مرگ حسن نصرالله، رهبر حزبالله لبنان و یکی از مهمترین نیروهای نیابتی ایران در خاورمیانه، وضعیت امنیتی و سیاسی منطقه را به مرحلهای حساس و غیرقابل پیشبینی رسانده است.
این تغییر ناگهانی در ساختار رهبری حزبالله، که همواره نقش کلیدی در معادلات قدرت میان ایران و اسرائیل ایفا میکرد، پیامدهایی فراتر از لبنان داشته و تأثیرات مستقیمی بر سیاستهای منطقهای ایران خواهد داشت.
در این شرایط، احتمال حمله اسرائیل به تأسیسات هستهای ایران به طور جدی افزایش یافته است.
با توجه به وضعیت پرتنش خاورمیانه و دشمنی ریشهدار میان اسرائیل و ایران، احتمال وقوع حمله پیشگیرانه از سوی اسرائیل علیه تأسیسات هستهای ایران، بهویژه در دوره انتقال قدرت ریاستجمهوری امریکا (بین زمان انتخابات و مراسم تحلیف)، افزایش یافته است. این دوره که معمولاً با خلای تصمیمگیری و ضعف رهبری در ایالات متحده همراه است، میتواند فرصتی برای اسرائیل ایجاد کند تا با انجام حملهای استراتژیک، امریکا را به ورود به درگیری وادار سازد. چنین سناریویی میتواند پیامدهای ژئوپلیتیکی، اقتصادی و امنیتی گستردهای را در منطقه و جهان به دنبال داشته باشد.
ادامه مقاله رحمتالله نبیل، رئیس پیشین امنیت ملی افغانستان را در وبسایت افغانستان اینترنشنال بخانید:
www.afintl.com/202409288184 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
از اعلامیه حزب ملی آزادی افغانستان " این گفتمان جدید که باید بر اساس درسهای آموختهشده از گذشته بنا شود، میتواند افغانستان را به سوی وحدت و استواری سوق دهد. ما با ایمان و اعتقاد به دین مقدس اسلام، بر این باوریم که تفکیک حوزههای دین و سیاست، نه تنها به حفظ جایگاه والای دین کمک میکند، بلکه از تحریف و استفاده ابزاری از آن جلوگیری کرده و زمینه را برای بازسازی اعتماد عمومی و تقویت نهادهای حکومتی فراهم میسازد."
مدارا - نظریه جدایی دین از سیاست؛ جدایی قلمروی دین و سیاست چیست و چی به ... youtu.be/LK1RaZJhpNw via @YouTube -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
در اینجا مرحوم داکتر نجیبالله، با صراحت از مظالم تاریخی بر مردم شریف و زحمتکش هزاره پرده برمیدارد. او از بیعدالتیها و تبعیضهایی که مردم هزاره را در طول تاریخ به حاشیه راندهاند، سخن میزند.
-
Rahmatullah Nabil reposted
Hamasa Media
@MediaHamasa
د تېر جمهوري نظام د ملي امنیت رئیس رحمت الله نبیل وایي، چې د طالبانو د هر عمل تر شا یوه لویه دسیسه ده چې نه یوازې د افغانستان ملي پیوستون، بلکې د افغانستان راتلونکې هم جدي ګواښي.
ښاغلي نبیل ویلي، چې د افغانستان خلک باید هوښیار او ویښ وي او په دې ښه پوه شي چې د طالبانو هر حرکت د همدې سترې دسیسې یوه برخه ده.
هغه زیاته کړې، چې موږ باید دا دسیسې شنډې کړو او د ملي یووالي او پیوستون په پیاوړي کولو سره د دوی د شومو پلانونو پر وړاندې ودریږو.
نوموړي دغه راز ویلي، د افغانستان د ژغورنې او ثبات او د ملي هویت د ساتلو لپاره د دې دسیسو په ژورتیا پوهیدل یوه حیاتي اړتیا ده. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
متأسفانه، طالبان همچون یک فاجعه ویرانگر در افغانستان ظهور کردهاند که هدف اصلیشان ایجاد تفرقه میان اقوام برادر، تضعیف همبستگی ملی و نابودی تاریخ و هویت این سرزمین است. آنها در هر قدمی که برمیدارند، بذر بیاعتمادی و دشمنی را میان مردم میپاشند. از منع تحصیل زنان گرفته تا وادار کردن نخبگان به ترک کشور، از تخریب نهادهای ملی تا غارت ثروتهای ملی و تحریک احساسات قومی، همه اینها بخشی از یک نقشه شوم و پیچیده است. طالبان عمداً در تلاشاند تا با شعلهور ساختن تفرقه و بیاعتمادی، افغانستان را به سوی یک بحران عمیق سوق دهند که نتیجهای جز ویرانی و فروپاشی نخواهد داشت.
پشت هر اقدام طالبان، یک توطئه کلان نهفته است که نه تنها همبستگی ملی، بلکه آینده افغانستان را بهطور جدی تهدید میکند.
مردم افغانستان باید هوشیار و بیدار باشند و بهخوبی درک کنند که هر حرکت طالبان بخشی از این دسیسه بزرگ است. ما باید با تقویت انسجام و همبستگی ملی، این توطئهها را افشا کرده و در برابر نقشههای شوم آنها ایستادگی کنیم. درک عمق این توطئهها برای نجات و ثبات افغانستان و حفظ هویت ملی، یک ضرورت حیاتی است.
با دیدن این عملکرد طالبان، من شخصاً به کمپاین #stophazaragenocide میپیوندم!
Abdulhaq Omeri
@AbdulhaqOmeri
د افغان ولسونو تر منځه زهر شېندل
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
له بده مرغه، طالبان په افغانستان کې د یو ناورین په څېر را څرګند شوي، چې موخه یې د وروڼو قومونو ترمنځ نفاق اچول، ملي یووالي ته زیان رسول، او د افغانستان تاریخ او هویت له منځه وړل دي. دوی په هر ګام کې د خلکو ترمنځ بېاعتمادي او دښمني خپروي. که د ښځو د تعلیم منع کول وي، که د تعلیمیافته ځوانانو تېښته، که د ملي بنسټونو نړول، د ملي شتمنیو لوټل، یا د قومونو د احساساتو پارول، دا ټول د یوه لوی پلان برخه دي. هدف یې د قومومو ترمنځ وېش او بېباوري خپرول دي، چې په لوی لاس افغانستان د یوه کړکېچ لوري ته بیایي، داسې کړکېچ چې پرته له بربادۍ بله پایله نه لري.
د طالبانو هر عمل تر شا یوه لویه دسیسه پرته ده، چې د ملي یووالي او د افغانستان راتلونکي ته جدي ګواښونه دي.
هیواد وال باید هوښیار واوسي او په دې پوه شي چې د طالبانو هر اقدام تر شا یوه لویه توطیه پټه ده. موږ باید په ملي یووالي او همغږۍ سره د دې ډلې توطیې افشا او د دوی شومې هڅې وغندو. د دې توطیې ژوروالی درک کول زموږ د هېواد د نجات او ثبات لپاره اړین دي!
#stophazaragenocide
Abdulhaq Omeri
@AbdulhaqOmeri
د افغان ولسونو تر منځه زهر شېندل
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
ټولو هیوادوالو ته دی دا بریا نیکمرغه شي!
VOA Pashto
@VOAPashto
افغانستان له جنوبي افریقا څخه د ۵۰ اوریز کرکټ سیریز وګاټه www.pashtovoa.com/a/afghanistan-wins-cricket-odi-series-a…
-
Rahmatullah Nabil reposted
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
وزیر سابق معادن در واکنش به گزارش تحقیقی افغانستان اینترنشنال درباره «غارت منابع طبیعی افغانستان» میگوید چین به طالبان پول میداد تا به لوگر حمله کنند.
داوودشاه صبا گفت شرکتی که ناامنی ایجاد میکرد، همزمان قراردادهای دولتی دریافت میکرد.
afintl.com/202409204316 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
به نظر میرسد که آقای قمی و یارانش سخت تلاش کردهاند تا در اینجا به برادر دینیشان، نماینده طالبان، یک "بینی خمیری" بگذارند؛ اما کار از بد هم بدتر شد! نه تنها این نقشه نگرفت، بلکه نماینده طالبان با کمال خونسردی سرود ملی ایران را یک ترانه عادی تلقی کرده و گفت: "عرف ما این است که به ترانه بلند نمیشویم!"
آقای قمی، به قول قدیمیها: "سزای قروت، آب گرم!"
خبرگزاری فارس
@FarsNews_Agency
نمایندهٔ طالبان که در هنگام پخش سرود ملی ایران در کنفرانس وحدت اسلامی قیام نکرده بود، از مردم ایران به این دلیل عذرخواهی کرد.
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Pakistan Grants Secret Approval for Chinese Military Base in Gwadar – Report | The Balochistan Post thebalochistanpost.net/2024/09/pakistan-grants-secret-app…
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د افغانستان د ازادۍ ملی ګوند زیاته کړې: «دا ګوند هغه مهال د جلاوطنه حکومت د جوړېدو له نظریې ملاتړ کوي چې د ولسواکۍ اصول، د وګړو اساسي حقونه او ټولنیز عدالت په جدي توګه پکې رعایت شوې وي.»
Hasht e Subh Daily
@HashteSubhDaily
د ازادۍ ملي ګوند د جلاوطنه حکومت د جوړېدو له نظریې ملاتړ کړی
8am.media/ps/the-national-freedom-party-supported-the-ide… -
Rahmatullah Nabil reposted
اطلاعات روز | Etilaatroz
@Etilaatroz
«حزب ملی آزادی افغانستان» گفته است که در صورت رعایت «اصول دموکراسی، تضمین حقوق اساسی شهروندی و عدالت اجتماعی» از طرح تشکیل «حکومت در تبعید» حمایت میکند.
این حزب امروز (پنجشنبه، ۲۹ سنبله) با نشر اعلامیهای گفته است به این باور است که «نظریه تشکیل حکومت در تبعید، اگر با برنامهریزی دقیق، اجماع ملی و حمایت بینالمللی همراه باشد، میتواند گامی مؤثر در عبور از بحران کنونی و حرکت بهسوی ایجاد دولت مقتدر، عادلانه و دموکراتیک باشد».
بیشتر بخوانید: storage.googleapis.com/qurium/www.etilaatroz.com/211018-ح… -
Rahmatullah Nabil reposted
Hamasa Media
@MediaHamasa
د افغانستان د ملي ازادۍ ګوند ویلي، د جلا وطنه حکومت له جوړېدو هغه وخت ملاتړ کوي، چې د ولسواکۍ اصول، د وګړو بنسټيز حقونه او ټولنیز عدالت پکې په پام کې نیول شوی وي.
د رحمت الله نبیل په مشرۍ یاد ګوند دا څرګندونې وروسته تر هغې کوي، چې څو ورځې وړاندې عبدالرشید دوستم په یوه انلاین غونډه کې د جلا وطنه حکومت د جوړېدو طرحه وړاندې کړه.
د ګوند په اعلامیه کې راغلي، چې هر مشروع او قانوني – سیاسي بدیل دې د ملي اجماع، ټولنیز عدالت او د وګړو اساسي حقونو د تضمین پر بنسټ رامنځته شي.
اعلامیه کې ټینګار شوی، چې که دا حکومت په نړۍوالو غونډو کې د افغانستان استازولي کوي؛ نو دوی یې ملاتړي دي. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
سالیاد شهادت استاد برهانالدین ربانی، بزرگ مرد صلح و وحدت ملی، گرامی باد. او همچون شمعی در دل طوفانهای خشم و نفاق ایستادگی کرد و جان عزیزش را فدای آرامش و همبستگی مردم کرد. استاد ربانی نه تنها یک رهبر برجسته، بلکه معلمی برای نسلها بود؛ صدایش همچنان در گوش تاریخ میپیچد، پژواکی از امید و پایداری.
او غریبانه در برابر دشواریهای زمانه، چراغ صلح را فروزان نگاه داشت و در نهایت، جان خود را برای همین آرمان از دست داد. امروز، در لحظات یادآوری و اندوه، نگاه ما به سوی آیندهای است که استاد با قلبی مملو از امید برای کشورش آرزو میکرد.
روحش شاد و یادش جاویدان.
روح یې ښاد! -
Rahmatullah Nabil reposted
Hasht e Subh Daily
@HashteSubhDaily
حزب ملی آزادی از طرح تشکیل حکومت در تبعید حمایت میکند
8am.media/fa/the-national-freedom-party-supports-the-plan… -
Rahmatullah Nabil reposted
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
حزب ملی آزادی افغانستان میگوید که حکومت در تبعید باید بر اساس اجماع ملی، عدالت اجتماعی و تضمین حقوق شهروندی شکل گیرد.
این حزب به رهبری رحمتالله نبیل تاکید کرد که یک بدیل سیاسی مشروع، باید اقتدار سیاسی را به مردم افغانستان بازگرداند.
afintl.com/202409197710 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Afghanistan National Liberty Party’s (ANLP) Position on the Proposal for a Government in Exile and the Role of the People in Overcoming the Current Crisis | Afghanistan National Liberty Party afg-nationallibertyparty.net?p=2366&lang=en
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
"حزب ملی آزادی افغانستان با موضعگیری محتاطانه و مسئولانه اعلام میدارد که این حزب تنها در صورتی از این طرح حمایت میکند که اصول دموکراسی، تضمين حقوق اساسی شهروندی و عدالت اجتماعی بهطور جدی در آن رعایت شود. موفقیت این طرح وابسته به تعامل سازنده و هماهنگ با جامعه بینالمللی و مردم افغانستان است. این حزب آماده است با تمامی نیروهای سیاسی و اجتماعی که در جهت ایجاد صلح پایدار، ثبات و بازگرداندن اقتدار سیاسی به مردم افغانستان تلاش میکنند، پشتیبانی و همکاری کند."
حزب ملى آزادى-افغانستان-د آزادۍ ملی ګوند
@AfghanistanNLP
اعلام موضع حزب ملی آزادی افغانستان درباره نظریه تشکیل حکومت در تبعید و نقش مردم در عبور از بحران کنونی
afg-nationallibertyparty.net?p=2345 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
"د افغانستان د آزادي ملي ګوند دریځ:
د افغانستان د آزادي ملي ګوند په مسوولانه توګه اعلان کوي چې یوازې هغه مهال به له دې نظریې ملاتړ وکړي، چې د ولسواکې اصول، د وګړو اساسي حقونه او ټولنیز عدالت په جدي توګه پکې رعایت شي. د دې نظریې بریا د نړیوالې ټولنې او د افغانستان د خلکو له ملاتړ سره تړلې ده. دا ګوند چمتو دی چې له ټولو هغو سیاسي او ټولنیزو ځواکونو سره همکاري وکړي چې د سولې او ثبات لپاره هڅې کوي."
حزب ملى آزادى-افغانستان-د آزادۍ ملی ګوند
@AfghanistanNLP
د جلاوطنۍ حکومت او له اوسني ناورین څخه په وتلو کی د ولس د ونډې په اړه د افغانستان د آزادي ملي ګوند دریځ
afg-nationallibertyparty.net?p=2347&lang=ps -
Rahmatullah Nabil reposted
حزب ملى آزادى-افغانستان-د آزادۍ ملی ګوند
@AfghanistanNLP
د جلاوطنۍ حکومت او له اوسني ناورین څخه په وتلو کی د ولس د ونډې په اړه د افغانستان د آزادي ملي ګوند دریځ
afg-nationallibertyparty.net?p=2347&lang=ps -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
"There comes a time when silence is betrayal".
Martin Luther King Jr
Habib Khan
@HabibKhanT
"It's time for every citizen of the world to wake up, and stop extremists," says Afghan women leader Shukria Barakzai in a moving speech at the European Parliament.
-
Rahmatullah Nabil reposted
Afghanistan Young Leaders Organization (AYLO)
@AYLO_AF
پیام رحمتالله نبیل @RahmatullahN به مناسبت راهاندازی نخستین کنگره رهبران جوان افغانستان:
با سلام و احترام به جوانان عزیز سرزمینم،
در این روزهای پر از چالش و دشواری که بر ملت ما میگذرد، لازم میدانم پیامی از عمق دل به شما منتقل کنم. ما در یک برهه تاریخی حساس قرار داریم که در آن هر یک از شما، با انرژی و ارادهای که دارید، میتوانید تغییرات اساسی و مثبتی را در کشورمان به وجود آورید. این زمان، زمان عمل و تلاش برای ساختن آیندهای روشنتر است.
زنان دلیر و شجاع افغانستان، در شرایطی که بسیاری از ما را به سکوت و انفعال کشاندند، با ایستادگی و فداکاری خود، راه مبارزه را روشن کرده و نشان دادند که امید و مقاومت هرگز از بین نمیرود. آنها در این مسیر دشوار، بار سنگین مبارزه با تاریکی و بدویتی که بر سرزمین ما سایه افکنده، بر دوش کشیدند و امروز شما جوانان، با توانایی و عزم راسخی که دارید، میتوانید ادامهدهنده این مسیر باشید. اجتماع امروز شما، نشانهای از اراده جمعی برای پیشرفت و آزادی است و این خود یک دستاورد بزرگ محسوب میشود.
یادآور میشوم که تاریخ ما پر از درسهای سخت و تلخ است. نسلهای گذشته ما با مشکلات زیادی دست و پنجه نرم کردند و تجربههای گرانبهایی را از این راه کسب کردند. اما این شما هستید که میتوانید با بهرهگیری از این تجربیات، آیندهای بهتر و روشنتر بسازید. شما جوانان، با خلاقیت و ابتکار خود، میتوانید به عنوان پیشگامان تغییر، جامعه را به سوی رشد و ترقی هدایت کنید.
بیایید با اتحاد و همکاری، به سوی دموکراسی و عدالت حرکت کنیم و کشورمان را به سمت ترقی و پیشرفت هدایت کنیم. هر یک از شما میتواند نقش مؤثری در تحقق این اهداف ایفا کند و به عنوان نمایندگان نسل خود، صدای تغییر و امید باشید.
آرزو دارم که در این راستا موفق و پیروز باشید و با هم بتوانیم فردایی روشنتر و بهتر برای افغانستان بسازیم. به یاد داشته باشید که با وحدت و همبستگی، میتوانیم بر همه چالشها فائق آییم و به آرزوهای خود دست یابیم.
با بهترین آرزوها،
رحمت الله نبیل -
Rahmatullah Nabil reposted
Afghanistan with Roh Yakobi
@TheAfgPod
🇦🇫 @RahmatullahN on lack of clarity, vision and consensus on the future of Afghanistan.
🎧 Available on all podcast platforms:
podcasts.apple.com/gb/podcast/rahmatullah-nabil-the-story…
ᯤ spoti.fi/4dYGrlt
📺youtu.be/L3RlIiOLFx0 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
مظلومنمایی یا درخواست عدالت؟ راه معقول برای آینده افغانستان!
انکار بیعدالتیهایی که در طول تاریخ بر زنان، جوانان و بسیاری از مردم این سرزمین از جمله هزارهها، ازبیکها، ترکمنها و سایر اقوام روا داشته شده، مانند انکار طلوع و غروب خورشید است. تاریخ نمیتواند و نباید چشم خود را بر حقایق تلخ ببندد. تلاش برای نادیده گرفتن و تحریف این وقایع دردناک، خیانتی به همه کسانی است که در راه عدالت، برابری و آزادی رنج کشیدهاند، به ویژه زنان و جوانانی که بیشترین بار این بیعدالتیها را به دوش کشیدهاند/میکشند.
هزارهها، به دلیل قومیت و مذهب خود، در طول تاریخ مورد تبعیضهای ساختاری و بیعدالتیهای گسترده قرار گرفتهاند. این واقعیت تلخ نه تنها در گذشته، بلکه حتی در دورههای معاصر نیز مشهود است. اما برجسته کردن این ظلمها نباید به عنوان "مظلومنمایی" تعبیر شود؛ بلکه خواستی است برای عدالت و برابری که برای ساختن یک آینده باثبات و عادلانه ضروری است. نادیده گرفتن این حقایق و تلاش برای کمرنگ کردن آنها، تنها به تعمیق زخمهای تاریخی و ایجاد اختلافات بیشتر میانجامد.
این بیعدالتیها، زخمهای گذشته نیستند که بتوان به راحتی بر آنها سرپوش گذاشت. اگر این زخمها درمان نشوند، آینده ما نیز پر از درد و رنج خواهد بود. نامیدن این حقطلبیها و یادآوری این ناملایمات به عنوان "مظلومنمایی"، نوعی تحریف تاریخ و ایجاد مسیری است که میتواند آیندهای پر از تفرقه و بیعدالتی را به دنبال داشته باشد. ما نباید اجازه دهیم که حقایق از بین بروند یا تحریف شوند، زیرا تنها با پذیرش حقیقت است که میتوانیم پایههای یک جامعه عادلانه و باثبات را بنا کنیم.
اما در این مسیر نباید حقایق و ناکامیهای خودمان را در لفاظیها پنهان کنیم. ما باید به واقعیتها با صداقت و شجاعت برخورد کنیم و اشتباهات خود را بپذیریم تا بتوانیم از آنها درس بگیریم. هر ملتی برای پیشرفت و عدالت، باید ابتدا به نقاط ضعف خود اعتراف کند و سپس برای بهبود آنها تلاش کند.
امروز، وظیفه همه ماست که از تاریخ درس بگیریم و با اتحاد و همبستگی برای آیندهای روشن تلاش کنیم. صدای همه اقوام، زنان، جوانان و همه کسانی که در این سرزمین زندگی میکنند، باید بدون توجه به زبان، مذهب یا قومیت شنیده شود و هیچکس نباید قربانی تبعیض و بیعدالتی شود. ما به دنبال آیندهای هستیم که در آن همه مردم افغانستان، فارغ از تفاوتهایشان، در کنار هم زندگی کنند و از حقوق برابر برخوردار باشند و اکثریت و اقلیت به اساس اکثریت وطندوست و اقلیت خائن تفکیک شود!
این یک خواست و راه معقول برای دستیابی به عدالت و پیشرفت است؛ تلاشی برای صلح، همزیستی مسالمتآمیز و آیندهای که بر پایه عدالت، همبستگی و احترام به تمامی اقشار جامعه بنا شده باشد. ما باید آیندهای را بسازیم که بر اساس تفاهم، برابری و عدالت برای همه بنا شود، تا زخمهای گذشته التیام یابند و راهی به سوی رشد و ثبات پایدار باز گردد.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۱۳ تن از هموطنان بیگناه هزاره ما امروز در دایکندی با استفاده از افراطیت دینی به نام داعش جان خود را از دست دادند. این دلخراشترین نوع خشونت است که جان انسانهای بیگناه را تنها به جرم تلاش برای زندگی مسالمتآمیز و مدنی میگیرند. قلب ما با خانوادههای این عزیزان میتپد و این غم سنگین را با آنان شریک هستیم.
این فجایع نه تنها زخمی بر پیکر هزارههای ما، بلکه بر روح تمامی مردم افغانستان است. امروز بیش از هر زمان دیگری نیاز داریم تا دست به دست هم دهیم و روایتی نو برای این کشور بسازیم؛ روایتی که در آن همه اقوام، فارغ از مذهب و قومیت، از حقوق برابر و امنیت برخوردار باشند.
در غیر آن، این دور باطل افراطیت و کشتار مردم بیگناه بنام دین ادامه خواهد یافت و چندین نسل دیگر قربانی این خشونتها خواهند شد. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
RT @TheAfgPod: 🚨 NEW EPISODE 🚨
Former Afghan spymaster @RahmatullahN shares his extraordinary story, insights, and thoughts on the future… -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۱۳ تن از هموطنان بیگناه هزاره ما امروز در دایکندی با استفاده از افراطیت دینی به نام داعش جان خود را از دست دادند. این دلخراشترین نوع خشونت است که جان انسانهای بیگناه را تنها به جرم تلاش برای زندگی مسالمتآمیز و مدنی میگیرند. قلب ما با خانوادههای این عزیزان میتپد و این غم سنگین را با آنان شریک هستیم.
این فجایع نه تنها زخمی بر پیکر هزارههای ما، بلکه بر روح تمامی مردم افغانستان است. امروز بیش از هر زمان دیگری نیاز داریم تا دست به دست هم دهیم و روایتی نو برای این کشور بسازیم؛ روایتی که در آن همه اقوام، فارغ از مذهب و قومیت، از حقوق برابر و امنیت برخوردار باشند.
در غیر آن، این دور باطل افراطیت و کشتار مردم بیگناه بنام دین ادامه خواهد یافت و چندین نسل دیگر قربانی این خشونتها خواهند شد. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
The Taliban, in their attempt to silence independent voices, have intensified efforts to disrupt the broadcasts of Afghanistan International TV. This media outlet, a crucial platform for Afghans abroad, has been vital in amplifying voices from within the country and providing unbiased reports.
The Taliban’s jamming of these broadcasts reflects their fear of free media and is a direct attack on freedom of speech and the public's right to information. Rather than addressing criticism, they resort to censorship.
Afghanistan International remains a key voice for truth, and despite these efforts to silence it, free speech and independent media will continue their fight for justice, ensuring Afghans have access to accurate information.
Afghanistan International English
@AFIntl_En
In a blatant violation of the free flow of information, satellite frequency of Afghanistan International, an independent news channel, has been jammed by the Taliban, inviting strong condemnation.
afintl.com/en/202409126098 -
Rahmatullah Nabil reposted
Afghanistan with Roh Yakobi
@TheAfgPod
🇦🇫 @RahmatullahN on staying in Afghanistan, working for the UN and witnessing the civil war and the Taliban's first rule.
🎧 Available on all podcast platforms:
podcasts.apple.com/gb/podcast/rahmatullah-nabil-the-story…
ᯤ spoti.fi/4dYGrlt
📺youtu.be/L3RlIiOLFx0 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
After watching today's debate between the Democrat and Republican candidates..
-
Rahmatullah Nabil reposted
Akmal Dawi
@akmaldawi
Pakistan tries to fool President Trump too, says ex Afghan spy chief @RahmatullahN www.darivoa.com/a/viewpoints-of-former-afghan-head-of-nds…
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د سعودي عربستان ولیعهد محمد بن سلمان دریځ؛
«موږ غواړو هغه معتدل اسلام ته راوګرځو چې له ټولو مذاهبو سره ښې اړیکې ولري. د سعودي عربستان شاوخوا اویا سلنه نفوس له دیرشو کلونو کم عمر لري. موږ نه غواړو د خلکو د ژوند بل دېرش کاله د افراطي اسلامپالو سره د سازش لپاره ضایع کړو. موږ نن پرېکړه کړې چې همدا نن ورځ افراطپالنه له منځه یوسو او له نړۍ سره په عادي او مثبتې اړیکې ولرو.» -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
I have shared part of my perspective on Mr. Khalilzad's role and the deceptions that influenced Afghanistan’s fate at that time. My intention was to honestly and transparently expose the broader consequences of proxy peace for Afghanistan. Unfortunately, many of our politicians, during that period, were more concerned with their personal standing and short-term gains rather than the long-term interests of the nation. They were eagerly awaiting Khalilzad’s promised peace, often with unrestrained excitement. What is even more telling is that many who now openly criticize Khalilzad were, at the time, hoping for a word from him—whether in the corridors, a WhatsApp message, or a Signal text—and proudly displayed these interactions as if they were badges of honor.
There are numerous stories surrounding the handover of Afghanistan to the Taliban, and more broadly, to terrorism. Thanks to advancements in modern media and digital platforms, these stories and our positions have been meticulously documented and are publicly accessible. I, along with many other patriotic compatriots, have consistently shared our views and insights on this matter with honesty and integrity. Unfortunately, some individuals—whether knowingly or not—contributed to the current situation through their actions and involvement. These stories, especially those involving the so-called “useful idiots,” offer valuable lessons for future generations. If life and time permit, I will pass these lessons on to the younger generations with full transparency and accountability.
Today, I will simply state this: with all due respect to the political figures, including former Presidents of AFG, Dr. Abdullah, and their loyal circles, other noisy politicians and Jihadi leaders along with Mr. Khalilzad, they all bear significant responsibility for the current state of affairs. Despite the sacrifices made by past generations for patriotism, and the sacrifices that future generations will inevitably continue to make, these individuals cannot conceal their responsibility behind superficial appearances or tactical maneuvers. Modern technology serves as the ultimate archive of our actions, and history will judge us all based on our honesty and integrity.
I have often witnessed these same individuals criticize my stance against Khalilzad, as if he were truly bringing lasting peace to Afghanistan, and I was unjustly opposing him.
As we all know, patriotism comes at a cost—one that has been paid before and will undoubtedly be paid again in the future.
To the youth of Afghanistan, I offer this warning: do not allow yourselves to become the “useful idiots” of today for those how were "useful idiots" of yesterday! -
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
5/5 Zal by this act has once again enhanced the legitimacy of the Taliban and reduced the legitimacy of the AFG side- so much for having leverage in the inter afghan dialogue process.
-
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
3/6 While @US4AfghanPeace mentions peace agreement a lot his action seem inconsistent with a peace agreement, & is more consistent with the gradual withdrawal agreement.
This has led to huge deficit of trust between zal and the AFG Gov,... -
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
4/5 If this US Taliban deal is so good and so satisfactory as Zal and Abdullah publicly claim then why are they so afraid of letting the public see it, or even give a copy to anyone aside from the Taliban.
-
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
3/5 What signals does this send to the AFGs about their future?
A future that was so far decided by Zal, TBN, and PAK yet the text is willfully being kept from the Afghans and they are the ones that will have to live with consequences of bad deal. -
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
2/4 there is more respect extended to the Taliban by some US officials than they do for the #afg government
So Zal trusts the Taliban with the text of agreement and extends that courtesy to them but not does not trust the AFG side? -
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
All the key bargaining chips have been given away by Zal, in order to promote himself. What will be the bargaining chips of Republic? @ashrafghani didn't had a strategy to win the war, nor does he currently have a strategy to win the peace. (با حلوا گفتن دهن شيرين نميشود) 2/2
-
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
He forgot to mention that in exchange for blessing the Ghani 2019 inauguration, Zal made a deal with Ghani to have 5000 Taliban prisoners released. 4/5
-
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
withdrawal as US can withdraw anytime. Though Zal and State D seem satisfied over the breakup of Taliban with Al-Qaeda, US congress, intel community and the UN Sanctions committee have doubts.
The talks on 90 days period of reduction of violence are going on, 3/9 -
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Zal is looking/pushing for a "decent interval". The strategy is not a comprehensive “solution" strategy, it seems more akin to "withdrawal/exit" strategy. 3/3
-
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
and PAK territory should not be used against AFG.
This is a stunning conclusion by Zal, he claims that AFGs are engaged in terror acts against PAK and that AFG is equally responsible for instability in the region. -
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
10/10 To this end Zal also says the Islamic Emirate of AFG will be mentioned in the text of the agreement with the Taliban, but they also mention that the current AFG Gov is the legitimate Gov. This is a major concession to the Taliban, Zal says we recognize 1 government directly
-
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Zal should enlighten us of the proof he has on this issue and not just blindly repeat ISI talking points in order to please the PAK and reward them.
Zal praised the Taliban as patriots, just look at the last couple of weeks do patriots fill tankers with explosives and explode... -
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
8/10 Zal says that the Taliban must make sure that no threats emerge to US from areas under their control, how does Zal define “areas under the control of the Taliban” is there a map that designates which areas, is there a list of which provinces or which districts,....
-
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
2/2- Sometimes you accuse me
of being a US SPY and now I was planning to kill ZAL? I was expecting attack but not a cheap one try to look smart. I like any #afg want PEACE, but not a #pak plot you destroy my country again. -
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Khalilzad and US initially said election dispute an internal Afg matter. Now Zal busy with heavy intervention of seeking to bring Abdullah and Ghani together, a much easier solution is to re open election file and separate fraudulent votes from clean votes,
-
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
if not then clarify what is the US response to Taliban attacks, Afghans want to know, and have a right to know. I heard tomorrow Zal is going to meet Pres @ashrafghani & @DrabdullahCE togather, they should ask him and Zal should be sincere in his answer for a change.
-
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
This is someone who understands very well how Zal thinks, Afghan offcials I am sure remember when Zal was Amb in Kabul, Kay was usually the notetaker in Zal's meetings. @KMcGowan
Kay McGowan
@KMcGowan
.@ArtLordsNet when does @US4AfghanPeace Zal Khalilzad get his black turban?? #afghanishtan
-
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Zal & Pres Trump elevate the status of the TBN by inviting them to Camp David, & Pres. Ghani instead of feeling insulted is so weak that he capitulates, Ghani should know we are a poor country but always a proud country. www.nytimes.com/2019/09/08/world/asia/afghanistan-trump-c…
-
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Unfortunately, the AFGs and region will suffer the consequence of this flawed assumption by Khalilzad. Moreover, in yet another major concession to Pakistan Zal in the Tolo interview says that PAK and AFG must reach an agreement that AFG territory will not be used against PAK,
-
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Instead of coming to Afghanistan to express his solidarity with many brave Afghans that risked their live to vote, Zal goes to PAK first and expresses solidarity with the PAK and signals the PAK should be given the keys to #afg future. Misplaced priorities by @US4AfghanPeace.
TOLOnews
@TOLOnews
US Envoy, Taliban Delegation Visit Pakistan
www.tolonews.com/afghanistan/us-envoy-taliban-delegation-… -
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
4/10 what deal has been made instead they leave it to Khalilzad to explain to the AFGs what the future of AFG will be, as though this country has no owner, this is the legacy of the unity gov that at such critical juncture both leaders are hiding under their beds and are afraid.
-
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
5/6 many are confused in Congress, in AFG, & in the region. For example Khalilzad says TBN can be a US CT partner in the future without offering why he is so sure of this. The confusion is increasing as tensions b/w US & Iran increases, US wants to bring troops home from AFG to
-
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
and the other indirectly, for Zal there are two governments in AFG to work through. In a complete reversal Khalilzad now says the Taliban are not a proxy force for PAK nor under their control, in order to take away the pressure from PAK and reward PAK.
-
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
2/10 yet the question must be asked if Khalilzad is so good on AFG then why is AFG facing so many challenges? Whether Khalilzad legacy for AFG after this latest round of talks will be an enduring peace or yet another generations of AFGs will suffer from the mistakes...
-
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
1/10 In the last four decades No foreign official has been more involved than Khalilzad in making key decisions for AFG, from the soviet occupation, to the mujahedeen government, to the Taliban regime, to Bonn Agreement, to the emergency Loya Jirga etc..
-
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Gen McKenzie said today before Congress that the Taliban have not cut their ties from Al Qaeda and that they maintain a close relationship. When Khalilzad testified before Congress last year and said he “is satisfied” that Taliban have cut their ties with Al Qaeda,1/2
-
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
If, due to Dr. Khalilzad's pressure and lobbying, Bagram Airbase had not been evacuated in the middle of the night, and had been maintained until the end of August, the evacuation of their staff would have been better managed and civilian flights would not have been disrupted!
Jane Ferguson
@JaneFerguson5
Scenes outside #kabulairport are just heartbreaking. Families that are trying to get out of the country but aren’t on the list for flights before with British soldiers, who have no choice but to turn them away, back down the road towards #taliban checkpoints.
-
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
دا زما د یو نیم کال مخکی هغه خبری دی چی د خلیلزاد د سولی په نامه د افغانستان د تسلیمی په اړه می کړی وی، خو متاسفانه اشرف غنی او د ده ډلې دا تحلیل نه درلود او د یوی ورځې قدرت یې هم غنیمت باله! Rahmatullah Nabil about Zalmai Khalilzad youtu.be/WIg4g717Czk via @YouTube
-
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Gen A. Scott Miller can not be exempted. In addition to Ghani & Khalilzad, he was one of the key factor of #andsf collapse. There is so much to say about his role.
SIGAR
@SIGARHQ
Possible factor contributing to the collapse of the #andsf: U.S. and Coalition building an ANDSF too dependent on technology and too much in the image of a Western force
www.sigar.mil/pdf/quarterlyreports/2021-10-30qr-section3-… -
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Suicide, Halal - Nowruz, Haram (forbidden)
Death, lawful - Life, Haram
Ignorance, lawful - education, forbidden
Man, human-being- woman imperfect intellect
What Dr. Khalilzad & some others called it change!? -
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
The consequence of Dr Khalilzad's Doha Deal. #afghans are paying heavy price of "proxy peace"!
-
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Seems that, Khalilzad is back to his business interest in Afg- Pipelines- Khalilzad was a lobbyist for UNOCAL 1997-1998. "The largest share in that consortium, 54 percent, was held by California-based Unocal Corporation. In 1997, ..... " eurasianet.org/taliban-vows-to-guarantee-safety-of-trans-…
-
Rahmatullah Nabil reposted
Afghanistan with Roh Yakobi
@TheAfgPod
🎙️ @RahmatullahN on growing up without a father in his life.
"You get used to sharing a common pain with others."
🎧 Available on all podcast platforms:
podcasts.apple.com/gb/podcast/rahmatullah-nabil-the-story…
ᯤ spoti.fi/4dYGrlt
📺 youtu.be/L3RlIiOLFx0This media couldn't be displayed. See it on the original post. -
Rahmatullah Nabil reposted
Shahgul Rezaie
@Shahgul_Rezaie
استفاده ابزاری از #دین برای تحکیم پایه های استبداد!
قانون امر به معروف و نهی از منکر طالبان، صدا و صورت زن را عورت میداند؛ اما مقامات طالب با زنان خارجی بصورت عادی ملاقات میکنند.
در قرائت #طالبان از اسلام، زنان خارجی #محرم اند یا وقتی پای منفعت و پول باشد، دین شان #تعطیل میشود؟ -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
در بیست و سومین سالگرد شهادت احمد شاه مسعود، و در هفته شهید، با احترام و افتخار به یاد او و تمام شهدای نامدار و گمنام این سرزمین، به ویژه نیروهای امنیتی و دفاعی جمهوری اسلامی افغانستان که در راه دفاع از خاک و ارزشهای ملی جانفشانی کردهاند، میپردازیم. احمد شاه مسعود نه تنها بهعنوان یک فرمانده نظامی برجسته شناخته میشود، بلکه بهعنوان شخصیتی با بینش عالی و تعهدی استوار به آزادی و استقلال افغانستان، جایگاهی ویژه در تاریخ کشور دارد.
مسعود در سختترین شرایط با استواری و بصیرت به دفاع از وطن و مردمش پرداخت و میراثی جاودان از ایستادگی و آزادهگی برای ملت افغانستان بهجا گذاشت. با این حال، شایسته است که این میراث ارزشمند فراتر از نمادهای ظاهری همچون پکول و تصویر او باقی بماند. آموزهها و شخصیت او امروز، بیش از هر زمان دیگری، به درک عمیقتر و عملیتر نیاز دارد. متأسفانه، گاهی مشاهده میشود که برخی از پیروان او بهجای ترویج اصول و آرمانهایی که مسعود برای آنها مبارزه کرد، میراث او را به نمادهای ظاهری تقلیل دادهاند.
این هفته نباید بهانهای برای اختلافافکنی، توهین و تحقیر دیگران باشد، بلکه باید فرصتی برای بازنگری در پیام حقیقی او و همه شهدای افغانستان—پیامی که خواهان اتحاد، احترام متقابل و همگرایی میان تمام اقوام و گروههای این کشور است. احمد شاه مسعود همواره به دنبال انسجام برای آزادی بود، و گرامیداشت واقعی او و شهدای این سرزمین تنها از طریق ترویج این آرمانها میسر است.
در این هفته شهید، بیایید نه تنها به قهرمانیهای احمد شاه مسعود و نیروهای امنیتی و دفاعی ادای احترام کنیم، بلکه متعهد شویم که از طریق تلاش برای ساختن یک افغانستان متحد، عاری از تعصبات و خشونت، و مبتنی بر عدالت و شهروند محوری، میراث آنها را زنده نگه داریم. افغانستانی که در آن حقوق تمام شهروندان، فارغ از قومیت و مذهب، محترم شمرده شود و همه بتوانند در فضایی عادلانه و برابر برای آیندهای بهتر مشارکت کنند. -
Rahmatullah Nabil reposted
Afghanistan with Roh Yakobi
@TheAfgPod
💌 @RahmatullahN on taking part in an attack on a Soviet convoy, getting wounded, and finding a letter from a Russian mother—events that changed the trajectory of his life.
🎧 Available on all podcast platforms:
podcasts.apple.com/gb/podcast/rahmatullah-nabil-the-story…
ᯤ spoti.fi/4dYGrlt
📺This media couldn't be displayed. See it on the original post. -
Rahmatullah Nabil reposted
Roh Yakobi
@RohYakobi
There is so much in this interview with @RahmatullahN. The word extraordinary doesn't really cover. Don't miss!
Afghanistan with Roh Yakobi
@TheAfgPod
📢 In the next episode, the former Afghan spymaster, @RahmatullahN tells his extraordinary story.
📍Part 1 out on Saturday!
🎧 Get previous episodes wherever you get your podcasts from.
podcasts.apple.com/gb/podcast/afghanistan-with-roh-yakobi…
ᯤ spoti.fi/3z0G6zC
📺youtube.com/@TheAfgPod -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د پرون ماشومان او د نن ورځې مرتدین!
ته پرون د پاکستاني بمونو او باروتو سره د دوی په لټه کې وې، خو دوی نن په قلم او فکر داسې ستا چاره درکوي چې وینه دی هم نه بهېږي!
------
اطفال دیروز و مرتدین امروز!
تو دیروز با بمب و باروت پاکستانی دنبالشان بودی، اما اینها امروز با قلم و فکر طوری چاره ات را ميكنند که حتی خونت هم نمیریزد! -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د طالبانو د "امر بالمعروف او نهی عن المنکر" د قانون په اړه د ډاکټر مناقبی (د هیواد یو پیاوړی قانون پوه) جامع او مستدل تحلیل، د طالبانی امارت د قانوني استبداد پر وړاندې یو مهم بحث دی.
تحلیل جامع، دقیق و مستدل به قانون امر يالمعروف و نهی عن المنكر توسط دکتر مناقبی، یکی از برجستهترین حقوقدانان و اندیشمندان کشور، گامی مهم در مقابله با استبداد قانونی امارت ظالمان است.
از دكتر مناقبى بابت اين تحلیل بهموقع و جسورانه صمیمانه تشکر ميكنم. امیدوارم تلاشهای ایشان الهامبخش دیگران در مقابله با ظلم و دفاع از حقوق مردم باشد و از خداوند برایشان توفیقات مزيد ميطلبم.
youtu.be/atS9TfULUg4 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
لماذا يعتبر الخطاب حول "الأدوار المتميزة للدين والسياسة" ضرورياً لمستقبل أفغانستان؟
تقف أفغانستان على مفترق طرق تاريخي، لحظة تتطلب إعادة تقييم عميقة لكيفية إدارة مجتمع يواجه أزمات عميقة وضعفًا متزايدًا. لقد اكتسب النقاش حول الأدوار المتميزة للدين والسياسة أهمية خاصة، نظرًا لتاريخ البلاد المضطرب والاستخدام المتكرر للتعاليم الدينية كأداة لتحقيق السلطة السياسية. الهدف من هذا الخطاب هو وضع إطار يُحترم فيه كلا المجالين—الدين والسياسة—بأدوارهما المستقلة والموقرة، لمنع التأثيرات السلبية للتوترات واستغلال النظام الحكومي من قبل مختلف الجهات، وبالتالي تعزيز الاستقرار والتنمية في البلاد.
لقد تميز تاريخ أفغانستان بتداخل معقد بين الدين والسياسة. أدى هذا الارتباط الوثيق في كثير من الأحيان إلى استغلال الدين والمعتقدات المقدسة لتحقيق أهداف سياسية، مما نتج عنه عواقب وخيمة مثل صعود التطرف، والانقسامات العرقية والطائفية، وانعدام الثقة العامة في المؤسسات الدينية والحكومية على حد سواء. ومن الأمثلة الصارخة على ذلك قيادة طالبان في كلا نظاميهما، حيث تم استغلال التعاليم الدينية كأدوات للسيطرة السياسية. لذا، فإن تحديد الأدوار المتميزة للدين والسياسة ضروري للحفاظ على قدسية الدين واستقلاله عن الألعاب السياسية، وتقوية مصداقية مؤسسات الحكم في إدارة شؤون البلاد.
أحد الشواغل الرئيسية في أفغانستان هو استخدام الدين كوسيلة لتحقيق أهداف سياسية ومكاسب قصيرة الأمد. لقد أظهرت التجارب المريرة في الماضي والحاضر أن استغلال الدين لتبرير القرارات السياسية يمكن أن يضعف قدسية الدين ويقلل من ثقة الجمهور. في مثل هذه السيناريوهات، تنحرف السياسة عن غايتها الحقيقية وتصبح أداة لتحقيق مصالح فئات معينة، بدلاً من أن تخدم الصالح العام.
تُظهر تجارب الدول الإسلامية مثل ماليزيا وإندونيسيا وتركيا أن توضيح الأدوار المتميزة للدين والسياسة يمكن أن يؤدي إلى التنمية والاستقرار. فقد حافظت هذه الدول على القيم الدينية مع إبقاء السياسة بعيدة عن التفسيرات المثيرة للجدل، مما يضمن بقاء الدين قوة مقدسة وملهمة في الحياة الاجتماعية. يمكن أن تشكل هذه النماذج أمثلة ناجحة لمستقبل أفغانستان، حيث يمكن من خلال احترام دور الدين والحفاظ على قداسته، تشكيل السياسة بشكل مستقل لتلبية احتياجات المجتمع الحديث.
توضيح الأدوار المتميزة للدين والسياسة لا يعني إبعاد الدين عن الحياة العامة أو عدم احترام قدسية الإسلام؛ بل يتعلق بحماية الدين من التلوث السياسي وسوء الاستخدام. تُظهر التجارب الناجحة للدول الإسلامية أن هذا النهج لا يضعف الدين؛ بل يعززه ويحميه من الاستغلال السياسي. يمكن أن يظل الدين قوة أخلاقية وثقافية قوية في المجتمع، بينما تركز السياسة على احتياجات المجتمع المعاصرة، مما يقود البلاد نحو الاستقرار والتنمية والعدالة الاجتماعية.
الخلاصة:
تحتاج أفغانستان بشكل عاجل إلى خطاب يحدد بوضوح وباحترام الأدوار المتميزة للدين والسياسة. هذا النقاش ليس فقط ضرورة تاريخية ودينية، بل هو أيضًا ضروري لبناء مستقبل مستقر ومستدام. يهدف النقاش حول توضيح الأدوار المتميزة للدين والسياسة إلى خلق إطار يمكن فيه لكلا المجالين أداء واجباتهما بفعالية، مما يمنع التطرف وسوء الاستخدام السياسي، مع تعزيز العدالة الاجتماعية. يجب علينا الانخراط في هذا الحوار بالعقل والمنطق، دون إثارة الحساسيات، وإقناع بعضنا البعض ببناء مجتمع متدين ومتماسك ومتقدم. وإلا فإن ديننا لن يكون في مأمن من الاستغلال، ولن نتمكن من مواكبة التغيرات السريعة والتقدم في المنطقة والعالم.
وخاصة الآن، في ظل سيطرة طالبان للمرة الثانية، يجب معالجة هذه القضايا الصعبة؛ فإن تأجيل هذه المناقشات يزيد من تعقيد المشكلات ويبعدنا أكثر فأكثر عن الحل. وكلما طال انتظارنا لإجراء هذه المناقشات، زادت صعوبة الرحلة وأصبحت أكثر مشقة في حل هذه القضايا. -
Rahmatullah Nabil reposted
Afghanistan with Roh Yakobi
@TheAfgPod
🚨 NEW EPISODE 🚨
Former Afghan spymaster @RahmatullahN shares his extraordinary life story for the first time. (Part1)
🎧 Available on all podcast platforms:
podcasts.apple.com/gb/podcast/rahmatullah-nabil-the-story…
ᯤ spoti.fi/4dYGrlt
📺 youtu.be/L3RlIiOLFx0 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د طالبانو ظلم او وحشت نه یوازې په انساني کرامت باندې ښکاره تېری دی، بلکې د دین څخه بېشرمانه او ناسمه استفاده ده چې یوازې د خپل ظالمانه واک د ټینګښت لپاره یې کاروي. دوی هڅه کوي د ترهګرۍ او ډار په وسیله د خلکو اراده ماته کړي، خو هره ورځ د ملت کرکه له دې خوسا فکر ډلې څخه ژوره کېږي. د خلکو غږ د دې بیرحمانه او افراطپال فکر پر وړاندې به له هر ځایه راپورته کیږي او یوازې یو قاطع او بېخوفه دریځ زموږ د آزادۍ راتلونکی به تضمینوي.
BILAL SARWARY
@bsarwary
از امارت اسلامی نترسید!
کمال الدین نظامی فرزند عبدالبصیر باشنده قریه خواجه سبز پوش، فیروزکوه مرکز غور، محصل دانشگاه شیراز جمهوری اسلامی ایران، در رخصتی های تابستانی به غور رفته بود. او سه هفته قبل توسط استخبارات غور دستگیر و چهار شبانه روز شکنجه می شود. خانوادهاش جهت معلومات نزد رئیس استخبارات میرود. رئیس به آنها میگوید شما فعلا بروید آدرس او را بعدتر میدهم. آنان از نزد رئیس استخبارات بیرون میشوند. دو ساعت بعد، تیلفونی زنگ میزنند که بروید جنازه اش را از فلان جای انتقال دهید. جنازه از فاصله چهل کیلومتری شمال فیروز کوه پیدا میشود.
گناه او چه بود؟ هیچ.
طالبان هر روز تبلیغات میکنند که کی چند سال بعد از کجا آمده و این امنیت است و آن آرامی؛ اما در گوشه و کنار کشور چنین ناروا هم جریان دارد. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
ظلم و وحشت طالبان نه تنها خیانتی به کرامت انسانی است، بلکه نشانگر سوءاستفاده ابزاری و خطرناک از دین برای تحمیل سلطه سرکوبگرانه و جنایتبار است. این دشمنان آزادی با ترور و وحشت قصد دارند اراده ملت را در هم بشکنند، اما هر روز نفرت مردم از این اندیشه متحجر و واپسگرا عمیقتر میشود. صدای انزجار مردم از این جنایتکاران بیرحم اکنون از هر گوشه افغانستان بلندتر از همیشه است. محکومیت قاطع و بیابهام این افراطگرایی، تنها راه نجات از زنجیر ترس و ستم است.
BILAL SARWARY
@bsarwary
از امارت اسلامی نترسید!
کمال الدین نظامی فرزند عبدالبصیر باشنده قریه خواجه سبز پوش، فیروزکوه مرکز غور، محصل دانشگاه شیراز جمهوری اسلامی ایران، در رخصتی های تابستانی به غور رفته بود. او سه هفته قبل توسط استخبارات غور دستگیر و چهار شبانه روز شکنجه می شود. خانوادهاش جهت معلومات نزد رئیس استخبارات میرود. رئیس به آنها میگوید شما فعلا بروید آدرس او را بعدتر میدهم. آنان از نزد رئیس استخبارات بیرون میشوند. دو ساعت بعد، تیلفونی زنگ میزنند که بروید جنازه اش را از فلان جای انتقال دهید. جنازه از فاصله چهل کیلومتری شمال فیروز کوه پیدا میشود.
گناه او چه بود؟ هیچ.
طالبان هر روز تبلیغات میکنند که کی چند سال بعد از کجا آمده و این امنیت است و آن آرامی؛ اما در گوشه و کنار کشور چنین ناروا هم جریان دارد. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
رحمتالله نبیل، رییس پیشین امنیت ملی افغانستان میگوید که طالبان هرگز تغییر نخواهند کرد، بلکه این گروه در پی تبدیل افغانستان...
Source: اطلاعات روز search.app/oaFa2DNMoDUCxtH1A -
Rahmatullah Nabil reposted
Afghanistan with Roh Yakobi
@TheAfgPod
📢 In the next episode, the former Afghan spymaster, @RahmatullahN tells his extraordinary story.
📍Part 1 out on Saturday!
🎧 Get previous episodes wherever you get your podcasts from.
podcasts.apple.com/gb/podcast/afghanistan-with-roh-yakobi…
ᯤ spoti.fi/3z0G6zC
📺youtube.com/@TheAfgPod -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
بحث جالب در مورد استفاده ابزارى از دين:
بحث روز: فرار مردم از جنت طالبان youtu.be/A9wxT5eclGM via @YouTube -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
از منشور حزب ملى آزادى افغانستان:
"«منشور حقوق اساسی شهروندان افغانستان» به عنوان یک سند تاریخی پایه، دربرگیرندهی اساسیترین ارزشهای جهانشمول انسانی است. با پذیرفتن و اجرایی ساختن این منشور، دسترسی بدون چون و چرای هر شهروند آزاد کشور به حقوق اساسیاش ضمانت میشود. این وثیقهی تاریخی، سنگ بنای فکری افغانستان نوین را برای شهروندان معاصر و نسلهای بعدی خواهد گذاشت و ثبات و پایداری کشوری به نام افغانستان را در جامعه جهانی معاصر تضمین خواهد کرد.
ارزشهای دهگانه حقوق اساسی شهروندان افغانستان شامل موارد زیر میباشد:
1.حق حیات: زندگی حق مسلم هر فرد است و هیچکس نمیتواند این حق را از کسی سلب کند.
2.حق آزادی عقیده و بیان: هر شهروند حق دارد به هر اعتقادی پایبند باشد و دیدگاههای خود را به صورت آزادانه بیان کند.
3.حق تجمع مدنی و مشارکت در کنش و سازمانیابی سیاسی: شهروندان باید بتوانند بهطور آزادانه در تجمعات مدنی شرکت کنند و در فرآیندهای سیاسی مشارکت داشته باشند.
4.حق کسب تعلیم و تحصیل: آموزش و پرورش حق هر شهروند است و باید برای همه افراد جامعه بدون تبعیض در دسترس باشد.
5.حق دسترسی به عدالت قضایی: هر فرد باید به دستگاه قضایی عادل و مستقل دسترسی داشته باشد و از محاکمه عادلانه برخوردار باشد.
6.حق کار و مشارکت اقتصادی: شهروندان باید از حق کار و مشارکت در فعالیتهای اقتصادی بهرهمند باشند و در انتخاب شغل و فرصتهای اقتصادی آزاد باشند.
7.حق دسترسی به خدمات اساسی صحی: تمامی شهروندان حق دسترسی به خدمات بهداشتی و درمانی با کیفیت و بدون تبعیض را دارند.
8.حق دسترسی به خدمات رفاه اجتماعی: هر شهروند باید از خدمات رفاهی و اجتماعی مناسب برخوردار باشد تا از کرامت و زندگی شایسته بهرهمند شود.
9.حق تأمین امنیت فردی: امنیت فردی هر شهروند باید توسط دولت تأمین شود و افراد باید در آرامش و امنیت کامل زندگی کنند.
10.حق داشتن حریم و مالکیت خصوصی: هر شهروند حق دارد مالکیت شخصی خود را حفظ کرده و از حریم خصوصی خویش بدون دخالت و تجاوز دیگران محافظت کند." -
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
«رحمت الله نبیل رییس پیشین امنیت ملی میگوید که موریانه های درحکومت وجود دارند که اگر جلو آنان گرفته نشود نظام را ازهم خواهند پاشید«
حال مردم میدانند که کی موریانه بود؟ کیها برای حفظ موقف خود نظام را قربانی کرد؟کی با مردم صادق و کی خایین؟
Source: طلوعنیوز search.app/LjL4QppDRCJTAciV7 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
«رحمت الله نبیل رییس پیشین امنیت ملی میگوید که موریانه های درحکومت وجود دارند که اگر جلو آنان گرفته نشود نظام را ازهم خواهند پاشید«
حال مردم میدانند که کی موریانه بود؟ کیها برای حفظ موقف خود نظام را قربانی کرد؟کی با مردم صادق و کی خایین؟
Source: طلوعنیوز search.app/LjL4QppDRCJTAciV7 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
کور پاڼه | د افغانستان د ملي آزادۍ ګوند afg-nationallibertyparty.net?page_id=2137&lang=ps
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
برای دنبال کردن مواضع رسمی حزب ملی آزادی در قبال مسائل افغانستان/جهان. همچنان اینجا تحلیلهای دقیق، دیدگاههای شفاف، و راهکارهای راهبردی برای آینده بهتر افغانستان و تعامل با جهان ارائه میشود. دیدگاههای ح. م. آ. ا.را بخوانید، و بخشی از تغییرات مثبت باشید! x.com/afghanistannlp
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د افغانستان او نړۍ په اړه د ملي آزادي ګوند رسمي دریځونه دلته تعقیب کړئ! دلته تاسو ته ژورې شننې، روښانه لیدلوري، او د راتلونکي لپاره ستراتیژیکې لارې چارې وړاندې کېږي. د ملي آزادي ګوند دریځونه ولولئ او د مثبت بدلون یو مهمه برخه وګرځئ! x.com/afghanistannlp
-
Rahmatullah Nabil reposted
Hasht e Subh Daily
@HashteSubhDaily
د افغانستان د ملي ازادۍ ګوند: له دین څخه د ډلو ابزاري ګټه اخیستنه د بېلوالي لامل شوی
8am.media/ps/national-liberation-party-of-afghanistan-the… -
Rahmatullah Nabil reposted
Afghanistan with Roh Yakobi
@TheAfgPod
Recorded a corker of an interview with the former Afghan spymaster, @RahmatullahN. What an extraordinary personal story he has. Out soon.
Listen to previous episodes:
ᯤ spoti.fi/3z0G6zC
podcasts.apple.com/gb/podcast/afghanistan-with-roh-yakobi…
📺 youtube.com/@TheAfgPod -
Rahmatullah Nabil reposted
Hasht e Subh Daily
@HashteSubhDaily
حزب ملی آزادی افغانستان: استفاده ابزاری گروهها از دین سبب ایجاد تفرقه شده است
8am.media/fa/national-liberation-party-of-afghanistan-ins… -
Rahmatullah Nabil reposted
حزب ملى آزادى-افغانستان-د آزادۍ ملی ګوند
@AfghanistanNLP
Declaration of the Afghanistan National Liberty Party (ANLP)
afg-nationallibertyparty.net?p=2317&lang=en -
Rahmatullah Nabil reposted
حزب ملى آزادى-افغانستان-د آزادۍ ملی ګوند
@AfghanistanNLP
اعلامیه حزب ملی آزادی افغانستان در پیوند به تفکیک دین و سیاست
afg-nationallibertyparty.net?p=2314 -
Rahmatullah Nabil reposted
حزب ملى آزادى-افغانستان-د آزادۍ ملی ګوند
@AfghanistanNLP
د افغانستان د ملي آزادۍ ګوند اعلامیه
afg-nationallibertyparty.net?p=2320&lang=ps -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
From the Declaration of the Afghanistan National Liberty Party (ANLP) " This new discourse, rooted in the lessons of our past, has the potential to guide Afghanistan towards unity and resilience. With unwavering faith in the sacred religion of Islam, we believe that the respectful distinction between religion and politics will not only protect the revered position of Islam but will also prevent its distortion and misuse. This approach will pave the way for rebuilding public trust and fortifying our national institutions." afg-nationallibertyparty.net?p=2317&lang=en
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
از اعلامیه حزب ملی آزادی افغانستان " این گفتمان جدید که باید بر اساس درسهای آموختهشده از گذشته بنا شود، میتواند افغانستان را به سوی وحدت و استواری سوق دهد. ما با ایمان و اعتقاد به دین مقدس اسلام، بر این باوریم که تفکیک حوزههای دین و سیاست، نه تنها به حفظ جایگاه والای دین کمک میکند، بلکه از تحریف و استفاده ابزاری از آن جلوگیری کرده و زمینه را برای بازسازی اعتماد عمومی و تقویت نهادهای حکومتی فراهم میسازد." afg-nationallibertyparty.net?p=2314
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د افغانستان د ملي آزادۍ ګوند د اعلامیې څخه: " دا نوی بحث او روایت چې باید د تېرو تجربو څخه په زده کړو ولاړ وي، وکولای شی چی افغانستان یووالي، ثبات او پرمختګ ته سوق کړي. موږ په پوره باور سره ویلې شو چې د دین او سیاست د حوزو محترمانه تفکیک، نه یوازې دا چې د دین د لوړ مقام ساتنه کوي، بلکه د دین څخه د ابزاري ناوړه استفادې مخنیوی هم کوي او د خلکو باور بیا رغوي او د حکومتي بنسټونو پیاوړتیا ته لار هواروي." afg-nationallibertyparty.net?p=2320&lang=ps
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
دوستان عزیز،
نباید زود ذوقزده شویم. ایالات متحده آمریکا تجهیزات و وسایل میلیاردها دلاری را به خاطر برقع و ریش مردم افغانستان به طالبان تحویل نداده است. متأسفانه، رهبران سیاسی افغانستان با تحلیلهای سطحی، میانتهی، و هیجانات زودگذر، نظام جمهوری را به همین سادگی از دست دادند. اکنون نیز باید هوشیار باشیم و با دیدی عمیقتر به شرایط و محیط پیرامون نگاه کنیم. نشود که برای به دست آوردن سواره، پیاده را هم از دست بدهیم! -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Unfortunately, the situation in Afghanistan is like smoldering embers beneath the ashes; on the surface, it appears calm, but in reality, it is pregnant with new chaos and crises, which could erupt at any moment into bloody and destructive disasters.
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
متأسفانه، وضعیت افغانستان مانند "خروج" زیر خاکستر است؛ به ظاهر آرام، اما در واقعیت آبستن آشوبها و بحرانهای جدیدی است که هر لحظه ممکن است به شکل فجایع خونبار و ویرانگر ظاهر شوند.
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
له بده مرغه، د افغانستان وضعیت د ایرو لاندې د خوګلن په څېر دی؛ په ظاهره آرام، خو په اصل کې د نویو ننګونو او کړکیچونو د زیږد په درشل کې دی، چې هره شیبه یې امکان شته چې د خونړیو او ویجاړوونکو ناورینونو په څېر را څرګند شي.
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
خورکې مبارک دی شه!
ذکیه خدادادی، دختر مهاجر افغانستان، با کسب مدال برنز در بازیهای المپیک فرانسه، نشان داد که عشق به وطن هیچ مرزی نمیشناسد. او، حتی اگر از مادر وطنش او را آواره ساختند، همچنان با افتخار برای همان وطن افتخار میآفریند.
این مدال برنز نمادی از مقاومت و امید است؛ نشانی از اینکه عشق به افغانستان در دل یک مهاجر و آوره همچنان زنده است و میتواند در هر گوشهای از جهان، نام این سرزمین را با افتخار بلند کند. ذکیه به ما یادآور شد که اراده و عشق به وطن هرگز شکست نمیخورد.
VOA Dari
@VOADari
ذکیه خدادادی در بازیهای پارالمپیک پاریس برندهٔ مدال برونز شد www.darivoa.com/a/zakia-khudadadi-won-bronz-medal-/776445…
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Why Is The Discourse of "Distinct Roles of Religion and Politics" Necessary for the Future of Afghanistan?
Afghanistan stands at a historical crossroads—a moment that necessitates a profound reevaluation of how we manage a society fraught with deep crisis and vulnerabilities. The discussion on the distinct roles of religion and politics has gained particular significance, given the country’s tumultuous history and the frequent instrumentalization of religious teachings for political power. The goal of this discourse is to establish a framework where both religion and politics maintain their independent and respected roles, in order to prevent the negative impact of tensions and the manipulation of the governance system by various actors, thereby increasing the stability and development of the country.
Afghanistan’s history is marked by the intricate intertwining of religion and politics. This close connection has often led to the exploitation of religion and sacred beliefs for political purposes, resulting in severe consequences such as the rise of extremism, ethnic and sectarian divisions, and widespread public distrust in both religious and governmental institutions. A glaring example of this is the Taliban's leadership in both of their regimes, where religious teachings were exploited as tools for political control. Therefore, defining the distinct roles of religion and politics is essential to preserve the sanctity and independence of religion from political games and to strengthen the credibility of governance institutions in managing the country's affairs.
One of the principal concerns in Afghanistan is the use of religion as a means to achieve political objectives and short-term gains. The bitter experiences of the past and present have shown that the instrumentalization of religion to legitimize political decisions can weaken the sanctity of religion and diminish the public trust. In such scenarios, politics deviates from its true purpose and becomes a servant in the interests of specific groups, rather than serving as a public good.
1/2
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
The experiences of Muslim countries like Malaysia, Indonesia, and Turkey demonstrate that clarifying the distinct roles of religion and politics can lead to development and stability. These nations have preserved religious values while keeping politics away from contentious interpretations, ensuring that religion remains a sacred and inspiring force in social life. These models could serve as successful examples for Afghanistan's future, where, by respecting the role of religion and preserving its sanctity, politics can be independently shaped to meet the modern needs of society.
Clarifying the distinct roles of religion and politics does not mean removing religion from public life or disrespecting the sanctity of Islam; rather, it is about protecting religion from political contamination and misuse. The successful experiences of Muslim countries show that this approach does not weaken religion; instead, it strengthens it and shields it from political exploitation. Religion can remain a powerful moral and cultural force in society, while politics, focused on contemporary societal needs, can lead the country towards stability, development, and social justice.
Conclusion:
Afghanistan urgently needs a discourse that clearly and respectfully defines the distinct roles of religion and politics. This discussion is not only historically and religiously necessary but also critical for building a stable and sustainable future. The debate on clarifying the distinct roles of religion and politics aims to create a framework where both domains can perform their duties effectively, preventing extremism and political misuse, while promoting social justice. We must engage in this dialogue with logic and reason, without provoking sensitivities, and persuade each other towards building a devout, cohesive, and progressive society. Otherwise, neither our religion will remain safe from exploitation, nor will we be capable of keeping pace with the rapid changes and progress of the region and the world.
Especially now that the Taliban are in charge for a second time, these difficult issues need to be addressed delaying these discussions only compounds the problems and pushes us further and further away from the solution. The longer we wait to have these discussions the longer the climb and more arduous the journey to resolve these issues.
2/2 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
در آخرین نشستی که به ریاست امیرالمؤمنین خودخوانده طالبان با والیان این گروه در قصر احمد شاهی کندهار برگزار شد، از آدرس او گفته شده که: "هر باریکه از طالبان مستقر در کابل با کفار نزدیک شده و با آنها وعده و وعید میدهند، و سپس من از این موضوع مطلع میشوم؛ تمام نقشهها و وعدههای آنها را با یک فرمان از بین میبرم، و امیدهای آنها و کفار را با خاک یکسان میکنم. به آن سه تن (یعقوب، سراج، و وثیق که چندی قبل به قندهار احضار شده بودند) گفتم که یا باید به درستی اطاعت کنند، یا با یک فتوا کارشان را تمام خواهم کرد"!
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
In the most recent meeting led by the self-proclaimed Amir al-Mu'minin of the Taliban with the group's governors at the Ahmad Shah Palace in Kandahar, it was stated on his behalf: "Whenever any of the Taliban based in Kabul draw close to the infidels and make promises to them, and I become aware of it, I dismantle all their plans and promises with a single decree, crushing their hopes along with those of the infidels. I informed the three of them (Yaqub, Siraj, and Wasiq, who had been summoned to Kandahar recently) that they must fully comply, or I will deal with them by issuing a single fatwa."
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
در آخرین نشستی که به ریاست امیرالمؤمنین خودخوانده طالبان با والیان این گروه در قصر احمد شاهی کندهار برگزار شد، از آدرس او گفته شده که: "هر یک از طالبان مستقر در کابل که با کفار نزدیک شده و با آنها وعده و وعید میدهند، و سپس من از این موضوع مطلع میشوم؛ تمام نقشهها و وعدههای آنها را با یک فرمان از بین میبرم، و امیدهای آنها و کفار را با خاک یکسان میکنم. به آن سه تن (یعقوب، سراج، و وثیق که چندی قبل به قندهار احضار شده بودند) گفتم که یا باید به درستی اطاعت کنند، یا با یک فتوا کارشان را تمام خواهم کرد"!
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
په وروستۍ ناسته کې چې د طالبانو د تش په نامه امیرالمؤمنین له آدرسه د طالبانو له واليانو سره د کندهار په قصر احمد شاهی کې ترسره شوی وه، د هغه له خوا ویل شوي: "د کابل مېشتو طالبانو هر یو چې هر ځل د کفارو سره نږدې شي او وعدې او وعیدونه ورسره وکړي، او بیا زه پرې خبر شم؛ نو زه د هغوی ټول پلانونه او وعدې په یوه فرمان له منځه یوسم او د دوی او د کفارو هیلې له خاورو سره خاوري کړم. ما هغو دریو ته (یعقوب، سراج، او وثیق وو، چې څه موده مخکې یې کندهار ته احضار کړی وو ) وویل چې یا به سم اطاعت کوي، یا به مو په یوه فتوا چاره در وکړم"!
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
در آخرین نشستی که به ریاست امیرالمؤمنین خودخوانده طالبان با والیان این گروه در قصر احمد شاهی کندهار برگزار شد، از آدرس او گفته شده که: "هر یک از طالبان مستقر در کابل که با کفار نزدیک شده و با آنها وعده و وعید میدهند، و سپس من از این موضوع مطلع میشوم؛ تمام نقشهها و وعدههای آنها را با یک فرمان از بین میبرم، و امیدهای آنها و کفار را با خاک یکسان میکنم. به آن سه تن (یعقوب، سراج، و وثیق که چندی قبل به قندهار احضار شده بودند) گفتم که یا باید به درستی اطاعت کنند، یا با یک فتوا کارشان را تمام خواهم کرد"!
-
Rahmatullah Nabil reposted
Hamasa Media
@MediaHamasa
د تېر جمهوري حکومت د ملي امنیت رییس رحمت الله نبیل وایي، چې د افغانستان په دې حالت کې، زموږ د ټولنې د مدیریت په اړه له سره کتنه او بیا ارزونه اړینه ده.
ښاغلي نبیل په خپله ایکس پاڼه لیکلي چې داسې یو چوکاټ باید رامنځته شي چې په هغه کې دین او سیاست دواړه خپلواکې او محترمې ځایګۍ ولري او له منفي اغېزو، ناندریو او ناوړه ګټو اخیستلو څخه په مخنیوي سره د هېواد په ثبات او پرمختګ لامل وګرځي.
بشپړ خبر لینک کې ولولئ...
hamasamedia.com/archives/1445 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
"تفکیک حوزه دین و سیاست بهمعنای حذف دین از زندگی عمومی یا بیاحترامی به قداست دین مبین اسلام نیست، بلکه بهمعنای حفاظت از دین در برابر آلایشهای سیاسی و استفادههای ابزاری است. "
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
واکنش طالبان به انتقادها از دستور هبتالله
طالبان گفتهاند که انتقادها و واکنشهای داخلی و خارجی بر تصمیم این گروه در مورد تطبیق دستورنامه هبتالله تاثیری نمیگذارد.
گفتوگو با محمد ناطقی، عضو پیشین هیات مذاکرات صلح افغانستانThis media couldn't be displayed. See it on the original post. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
چرا برای آینده افغانستان به این گفتمان ضرورت احساس میشود؟
افغانستان در یک نقطه عطف تاریخی قرار دارد؛ مرحلهای که نیازمند بازنگری در نحوه مدیریت جامعه ما که با بحرانهای عمیق و آسیبپذیریهای جدی روبروست، میباشد. بحث تفکیک حوزه دین و سیاست، با توجه به تاریخ پرپیچوخم و استفاده مکرر و ابزاری از مقدسات مردم و دین در سیاست برای دستیابی به قدرت، ضرورت ویژهای پیدا کرده است. هدف این گفتمان، ایجاد چارچوبی است که در آن دین و سیاست هر دو جایگاه مستقل و محترمی داشته باشند و از تأثیرات منفی تنشها و استفادههای ابزاری بر ثبات و توسعه کشور جلوگیری شود.
افغانستان دارای پیشینهای است که در آن دین و سیاست بهشدت در هم تنیده/بافته شدهاند. این پیوند نزدیک، گاه به سوءاستفاده ابزاری از دین و مقدسات و باورهای مردم برای اهداف سیاسی منجر شده و پیامدهای ناگواری همچون تقویت افراطگرایی، تفرقههای قومی و مذهبی، و بیاعتمادی عمومی به نهادهای دینی و حکومتی را به همراه داشته است. نمونهای از این وضعیت را میتوان در طرز تفکر و عملکرد رهبری طالبان در دو دور قدرتشان و برخورد ابزاری با آموزههای دین مشاهده کرد. بنابراین، تفکیک حوزه دین و سیاست بهمعنای حفظ قداست و استقلال دین از بازیهای سیاسی و حفظ اعتبار سیاست و تقویت نهادهای حکومتی در مدیریت امور کشور است.
یکی از نگرانیهای اصلی در افغانستان این است که دین بهعنوان ابزاری برای رسیدن به اهداف سیاسی و سودجوییهای مقطعی به کار گرفته میشود. تجربههای تلخ گذشته و حال نشان داده است که استفاده ابزاری از دین برای مشروعیت بخشیدن به تصمیمات سیاسی، به تضعیف قداست دین و کاهش اعتماد عمومی منجر میشود. سیاست نیز در چنین شرایطی از مسیر اصلی خود منحرف شده و بهجای تأمین منافع عمومی، در خدمت منافع گروههای خاص قرار میگیرد.
تجربه کشورهای مسلمان مانند مالزیا، اندونزیا و ترکیه نشان میدهد که تفکیک حوزه دین و سیاست میتواند به توسعه و ثبات منجر شود. این کشورها با حفظ ارزشهای دینی، سیاست را از تفسیرهای متفاوت و مناقشهبرانگیز دور نگه داشته و در عین حال دین را بهعنوان یک منبع الهامبخش و مقدس در زندگی اجتماعی حفظ کردهاند. این مدلها میتوانند الگوهای موفقی برای افغانستان آینده باشند تا با احترام به نقش دین و حفظ قداست آن، سیاست را بهطور مستقل و متناسب با نیازهای مدرن جامعه شکل دهند.
تفکیک حوزه دین و سیاست بهمعنای حذف دین از زندگی عمومی یا بیاحترامی به قداست دین مبین اسلام نیست، بلکه بهمعنای حفاظت از دین در برابر آلایشهای سیاسی و استفادههای ابزاری است. تجربههای موفق کشورهای مسلمان نشان میدهد که این رویکرد نه تنها به تضعیف دین منجر نمیشود، بلکه آن را تقویت کرده و از سوءاستفادههای سیاسی محافظت میکند. دین میتواند بهعنوان یک منبع اخلاقی و فرهنگی قوی در جامعه باقی بماند، در حالی که سیاست، با تمرکز بر نیازهای معاصر جامعه، کشور را به سوی ثبات، توسعه، و عدالت اجتماعی هدایت کند.
نتیجهگیری:
افغانستان نیازمند گفتمانی است که در آن نقش دین و سیاست بهطور واضح و محترمانه تعریف شود. این گفتمان نه تنها از نظر تاریخی و دینی ضروری است، بلکه برای ساختن آیندهای پایدار و باثبات نیز اهمیت ویژهای دارد. بحث تفکیک حوزه دین و سیاست بهمعنای ایجاد چارچوبی است که در آن هر دو حوزه بتوانند به وظایف خود به بهترین نحو عمل کنند، از افراطگرایی و سوءاستفادههای سیاسی و ابزاری جلوگیری شود و عدالت اجتماعی تقویت گردد. ما باید با تکیه بر منطق و استدلال، بدون تحریک حساسیتها، به این گفتمان بپردازیم و یکدیگر را قانع سازیم تا به سوی ایجاد یک جامعه متدین، همبسته، و پیشرفته حرکت کنیم. در غیر این صورت، نه دین ما از دستبردها سالم خواهد ماند و نه توانایی همگام شدن با گردش سریع و پیشرفت منطقه و جهان را خواهیم داشت.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
تجربه جهانی نشان داده است که پس از هر دوره افراطی و ایدئولوژیک، جوامع به سمت مسیرهای جدیدی حرکت کردهاند که در آنها نقش دین و سیاست به شکل متوازنتر و با احترام به هر دو حوزه تعریف شده است. این تجربهها نشان دادهاند که جدایی سالم دین از سیاست میتواند به پایداری و عدالت بیشتر در جوامع کمک کند، بدون اینکه از ارزشها و اعتقادات دینی کاسته شود.
به عنوان مثال:
- ترکیه (1923): پس از تأسیس جمهوری توسط مصطفی کمال آتاتورک و پس از سالها حاکمیت خلافت عثمانی که در آن دین و سیاست به شدت درهمتنیده بودند، ترکیه توانست با ایجاد فاصلهای سالم میان دین و سیاست، راه را برای پیشرفت و عدالت اجتماعی باز کند. با حفظ احترام به ارزشهای اسلامی، ترکیه توانست سیاستهای خود را بر مبنای عدالت و مدنیت استوار سازد.
- مالزیا (دهه 1960): پس از دورههای تلخ تنشهای مذهبی و قومی در دهه 1950، مالزیا توانست در دهه 1960 با عبور از این چالشها، تعادلی نسبی بین دین و سیاست برقرار کند. این کشور با ایجاد قوانین مدنی در کنار قوانین شرعی محدود، توانست هم توسعه اقتصادی را تسریع بخشد و هم به تنوع دینی و فرهنگی خود احترام بگذارد.
- اندونزیا (دهه 1940 و 1950): اندونزیا، پس از دوره سخت استعمار و جنگ استقلال در سال 1945، که با تنشهای شدید مذهبی و قومی همراه بود، به ویژه در دهه 1950 توانست با عبور از این چالشها، یک نظام سیاسی فراگیر ایجاد کند. در این کشور، ادیان مختلف در کنار یکدیگر به حیات خود ادامه میدهند، و قوانین بر پایه اصول مدنی و برابری حقوقی استوار شدهاند، در حالی که به ادیان و فرهنگهای مختلف احترام گذاشته میشود.
- جاپان (1947): پس از جنگ جهانی دوم و تجربه تلخ نظام امپراتوری و نظامیگری که دین شینتو به شدت با سیاست درهمتنیده بود، جاپان با تصویب قانون اساسی جدید توانست دین شینتو را از سیاست جدا کند و راه را برای ایجاد یک نظام مدنی و پیشرفته باز کند، بدون اینکه به ارزشهای سنتی خود پشت کند.
در افغانستان نیز، ما در حال گذر از دورهای مشابه هستیم؛ دورهای که تحت تأثیر تعبیرها و آموزههای نادرست طالبان از دین اسلام، افراطگرایی و خشونت رواج یافته است. دیر یا زود، طالبان رفتنی هستند و با پایان این دوره سیاه، فرصتی برای بازنگری و تجدید نظر در نقش دین در سیاست فراهم خواهد شد. با تأمل و تجربهاندوزی از نمونههای موفق جهانی، ما میتوانیم به سوی آیندهای حرکت کنیم که در آن هم دین و هم سیاست به شکل متوازن و محترم جایگاه خود را داشته باشند، و عدالت و مدنیت در جامعه ما برقرار شود.
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
ندامحمد ندیم، وزیر تحصیلات عالی طالبان در یک نشست خبری در کابل اعلام کرد که همانطور که آموزش زنان متوقف شده، پرسش درباره آن نیز «تا اطلاع ثانوی معطل است». ندامحمد ندیم از خبرنگاران خواست که به دلیل عدم امکان ارائه پاسخی که رضایت پرسشگران را جلب کند، درباره آموزش زنان سوال نپرسند.
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
ولې د افغانستان راتلونکې ته د دې بحث اړتیا احساسېږي؟
افغانستان په داسې یوه تاریخي پړاو کې دی چې زموږ ټولنه له ژورو کړکیچونو او ژورو ننګونو سره مخ ده. په دې حالت کې، زموږ د ټولنې د مدیریت په اړه له سره کتنه او بیا ارزونه اړینه ده. د دین او سیاست د حوزې تفکیک، په داسې حال کې چې زموږ په تاریخ کې د خلکو د مقدساتو او دین څخه په وار وار ناوړه او ابزاری ګټه اخیستل شوې ده، یو ځانګړی اهمیت لري. د دې بحث هدف دا دی چې داسې یو چوکاټ رامنځته شي چې په هغه کې دین او سیاست دواړه خپلواکې او محترمې ځایګۍ ولري او له منفي اغېزو، ناندریو او ناوړه ګټو اخیستلو څخه په مخنیوي سره د هېواد په ثبات او پرمختګ لامل وګرځی.
افغانستان داسې تاریخ لري چېرته چې دین او سیاست په ډېر شدت سره یو له بل سره تړلي او وودل شوی دي. دا نږدې اړیکه کله ناکله د دین، مقدساتو او د خلکو د باورونو څخه د سیاسي موخو لپاره ناوړه ګټه اخیستلو لامل ګرځېدلې ده چې ناوړه پایلې یې، لکه د افراطیت پیاوړتیا، قومي او مذهبي درزونه، او د دیني او حکومتي ادارو پر وړاندې د خلکو بېباوري، له ځانه سره لرلې دي. د دې وضعیت یوه بیلګه د طالبانو د واکمنۍ په دوو پړاوونو کې لیدل کېږي، چې دیني ښوونو سره یې ابزاري چلند کړی دی. نو ځکه، د دین او سیاست د حوزې تفکیک د دې مانا لري چې دین له سیاسي لوبو څخه خپلواکه او پاک وساتل شي او د هېواد په مدیریت کې د سیاست باور او مشروعیت پیاوړی شي.
یو له اصلي اندېښنو څخه په افغانستان کې دا دی چې دین د سیاسي موخو د ترلاسه کولو لپاره او د لنډمهاله ګټو لپاره وسیله ګرځول کېږي. تېرو او اوسنیو ترخو تجربو ښودلې ده چې د دین څخه د سیاسي پرېکړو د مشروعیت لپاره ناوړه ګټه اخیستل، د دین قداست کمزوری کوي او د خلکو باور ته زیان رسوي. سیاست هم په داسې شرایطو کې له خپل اصلي مسیر څخه منحرفېږي او د عامه ګټو پر ځای، د ځانګړو ګروپونو په خدمت کې کارول کېږي.
د مالیزیا، اندونیزیا او ترکیې په څېر د مسلمان هېوادونو تجربه ښيي چې د دین او سیاست د حوزې تفکیک کولی شي پرمختګ او ثبات راوړي. دغو هېوادونو د دیني ارزښتونو په ساتنه سره، سیاست له جنجالي او بېلابېلو تعبیرونو لرې ساتلی او په ورته وخت کې دین د یو الهام بخښونکي او مقدس منبع په توګه په ټولنیز ژوند کې ساتلی دی. دغه نمونې د راتلونکي افغانستان لپاره بریالی بیلګې کېدای شي تر څو د دین رول ته په درناوي سره، سیاست په خپلواکه توګه او د عصري ټولنې اړتیاوو سره سم عمل وکړي.
د دین او سیاست د حوزې تفکیک دا مانا نه لري چې دین له عامه ژوند څخه لرې او یا د اسلام مقدس دین ته بېاحترامي وشي، بلکې دا د دې مانا لري چې دین د سیاسي ناندریو او ناوړه ګټو څخه خوندي وساتل شي. د مسلمان هېوادونو بریالۍ تجربې ښيي چې دا تګلاره نه یوازې د دین کمزوري کولو لامل نه ګرځي، بلکې دین پیاوړی کوي او له سیاسي ناوړه ګټو څخه یې ساتنه کوي. دین کولی شي د ټولنې په کچه یو ځواکمن اخلاقي او کلتوري منبع پاتې شي، په داسې حال کې چې سیاست د معاصرې ټولنې اړتیاوو ته په کنو او تمرکز سره، هېواد د ثبات، پرمختګ او ټولنیز عدالت په لور رهبري کړي.
پایله:
افغانستان داسې یو بحث ته اړتیا لري چې په هغه کې د دین او سیاست رول په روښانه او درناوي سره تعریف شي. دا بحث نه یوازې له تاریخي او دیني پلوه مهم دی، بلکې د یوې پایدارې او باثباته راتلونکې د جوړولو لپاره هم ځانګړې ارزښت لري. د دین او سیاست د حوزې تفکیک د دې مانا لري چې یو داسې چوکاټ رامنځته شي چې په هغه کې دواړه حوزې خپل کارونه په غوره توګه ترسره کړي، له افراطیت، سیاسي ناوړه ګټو او ابزاري چلندونو څخه مخنیوی وشي او ټولنیز عدالت پیاوړی شي. موږ باید د منطق او استدلال په تکیه سره، پرته له دې چې حساسیتونه راوپاروو دې بحث ته غاړه کیږدو او یو بل ته قناعت ورکړو چې د یوې متدینې، همغږې او پرمختللې ټولنې په لور حرکت وکړو. که نه، نه به زموږ دین له زیانونو او لاس اچونو خوندي پاتې شي او نه به د سیمې او نړۍ د چټک پرمختګ سره د همګامۍ توان ولرو.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
نړیوالو تجربړ ښودلې چې وروسته له هر افراطی او ایډیالوژیک دورې څخه، ټولنې نوو لارو ته مخه کړې، چې په هغه کې د دین او سیاست تر منځ یو متوازن او د درناوی پر بنسټ تعریف رامنځته کېږي. دا تجربې ښیي چې د دین او سیاست سالم جلاوالی کولی شي په ټولنه کې عدالت او مدنیت ته وده ورکړي، پرته له دې چې د خلکو له ارزښتونو او دیني عقایدو ته پکی سپکاوې او کمښت رامنځته شي.
بیلکې یې:
- ترکیه (1923): د مصطفی کمال آتاتورک له خوا د جمهوریت تر تأسیس وروسته، او د کلونو کلونو عثماني خلافت چې په کې دین او سیاست په پراخه توګه سره تړلي وو، ترکیه و توانېدله چې د دین او سیاست تر منځ یو سالمه لیکه وباسي. ترکیه په درناوي سره د اسلامي ارزښتونو ساتنه وکړه او خپلې سیاسي پالیسۍ یې د عدالت او مدنیت پر بنسټ ولاړې کړې.
- مالیزیا (1960مه لسیزه): د 1950مو لسیزو د مذهبي او قومي نښتو وروسته، مالیزیا وتوانېدله چې په 1960مه لسیزه کې له دې ستونزو څخه په بریالیتوب راووځي او د دین او سیاست تر منځ یو نسبي توازن رامنځته کړي. دغه هېواد په مدني قوانینو او محدوده شرعي قوانینو سره، هم اقتصادي پرمختګ ته وده ورکړه او هم یې د دینی او کلتوري تنوع درناوی وکړ.
- اندونیزیا (1940 او 1950مه لسیزه): اندونیزیا د استعمار او د 1945 کال د خپلواکۍ جګړې وروسته، چې له شدیدو مذهبي او قومي کړکیچونه سره مخ وه، په ځانګړې توګه په 1950مه لسیزه کې له دې ننګونو څخه په بریالیتوب راووځي او یو پراخ بنسټه سیاسي نظام رامنځته کړي. په دې هېواد کې، مختلف ادیان په یوه باثباته ټولنه کې په درناوي سره ژوند کوي، او قوانین یې د مدني اصولو او حقوقي برابری پر بنسټ ولاړ دي.
- جاپان (1947): د دویم نړیوال جګړې وروسته او د امپراتورۍ او نظامي رژیم تر ترخو تجربو وروسته، چې د شینتو دین په پراخه کچه له سیاست سره تړلی و، جاپان وکولای شول چې د اساسي قانون په تصویب سره د شینتو دین له سیاست څخه جلا کړي او د یوه پرمختللي مدني نظام لاره پرانیزي، پرته له دې چې خپلو دودیزو ارزښتونو ته شا کړي.
په افغانستان کې هم موږ د یوې ورته دورې څخه تیریږو؛ داسې دوره چې د طالبانو د ناسم تعبیر او ښوونو له امله، افراطیت او تاوتریخوالی پراخ شوی دی. طالبان ژر یا وروسته، تلونکي دي، او له دې تورې دورې وروسته به یو فرصت رامنځته شي چې د دین په سیاسي نقش کې بیا کتنه او تجدید نظر وشي. د نړیوالو بریالیو تجربو په پام کې نیولو سره، موږ کولی شو د یوه داسې راتلونکي په لور حرکت وکړو چې په کې دین او سیاست په متوازن او درناوي لرونکي ډول سره ځای ولري ، او زمونږ په ټولنه کې عدالت او مدنیت تلپاتی او ټینګ شي.
BILAL SARWARY
@bsarwary
د طالبانو د لوړو زده کړو ضد وزیر شیخ ندا محمد اخند د خپلو لاسته راوړنو د وړاندې کولو په موخه یو رسنیز کنفرانس ته وویل چې د انجونو د زده کړو په تړاو پوښتنې هم تر امر ثاني بندي دي.
هغه په ټولیزو رسنیو کې د لوړو زده کړو د ضد وزیر په توګه پیژندل کیږي.
هغه تر دې وړاندې ویلي چې هغه شخص به د طالبانو په حکومت او په ځانګړې توګه د لوړو زده کړو په وزارت ډیر ممتاز ، ښاغلی او د لوړ منصب خاوند وي چې ډیرې چاودنې یې کړي وي. -
Rahmatullah Nabil reposted
Hasht e Subh Daily
@HashteSubhDaily
نبیل: جدایی دین از سیاست به پایداری و عدالت بیشتر در جامعه کمک میکند
8am.media/fa/nabil-the-separation-of-religion-from-politi… -
Rahmatullah Nabil reposted
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
رحمتالله نبیل، سیاستمدار و رئیس سابق امنیت ملی، خواستار جدایی دین از سیاست در افغانستان شد و گفت که این جدایی به پایداری و عدالت میانجامد.
نبیل گفت پس از گذار از افراطیت مذهبی طالبان، فرصت تجدید نظر در نقش دین در سیاست فراهم خواهد شد.
afintl.com/202408258094 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
نړیوالو تجربړ ښودلې چې وروسته له هر افراطی او ایډیالوژیک دورې څخه، ټولنې نوو لارو ته مخه کړې، چې په هغه کې د دین او سیاست تر منځ یو متوازن او د درناوی پر بنسټ تعریف رامنځته کېږي. دا تجربې ښیي چې د دین او سیاست سالم جلاوالی کولی شي په ټولنه کې عدالت او مدنیت ته وده ورکړي، پرته له دې چې د خلکو له ارزښتونو او دیني عقایدو ته پکی سپکاوې او کمښت رامنځته شي.
بیلکې یې:
- ترکیه (1923): د مصطفی کمال آتاتورک له خوا د جمهوریت تر تأسیس وروسته، او د کلونو کلونو عثماني خلافت چې په کې دین او سیاست په پراخه توګه سره تړلي وو، ترکیه و توانېدله چې د دین او سیاست تر منځ یو سالمه لیکه وباسي. ترکیه په درناوي سره د اسلامي ارزښتونو ساتنه وکړه او خپلې سیاسي پالیسۍ یې د عدالت او مدنیت پر بنسټ ولاړې کړې.
- مالیزیا (1960مه لسیزه): د 1950مو لسیزو د مذهبي او قومي نښتو وروسته، مالیزیا وتوانېدله چې په 1960مه لسیزه کې له دې ستونزو څخه په بریالیتوب راووځي او د دین او سیاست تر منځ یو نسبي توازن رامنځته کړي. دغه هېواد په مدني قوانینو او محدوده شرعي قوانینو سره، هم اقتصادي پرمختګ ته وده ورکړه او هم یې د دینی او کلتوري تنوع درناوی وکړ.
- اندونیزیا (1940 او 1950مه لسیزه): اندونیزیا د استعمار او د 1945 کال د خپلواکۍ جګړې وروسته، چې له شدیدو مذهبي او قومي کړکیچونه سره مخ وه، په ځانګړې توګه په 1950مه لسیزه کې له دې ننګونو څخه په بریالیتوب راووځي او یو پراخ بنسټه سیاسي نظام رامنځته کړي. په دې هېواد کې، مختلف ادیان په یوه باثباته ټولنه کې په درناوي سره ژوند کوي، او قوانین یې د مدني اصولو او حقوقي برابری پر بنسټ ولاړ دي.
- جاپان (1947): د دویم نړیوال جګړې وروسته او د امپراتورۍ او نظامي رژیم تر ترخو تجربو وروسته، چې د شینتو دین په پراخه کچه له سیاست سره تړلی و، جاپان وکولای شول چې د اساسي قانون په تصویب سره د شینتو دین له سیاست څخه جلا کړي او د یوه پرمختللي مدني نظام لاره پرانیزي، پرته له دې چې خپلو دودیزو ارزښتونو ته شا کړي.
په افغانستان کې هم موږ د یوې ورته دورې څخه تیریږو؛ داسې دوره چې د طالبانو د ناسم تعبیر او ښوونو له امله، افراطیت او تاوتریخوالی پراخ شوی دی. طالبان ژر یا وروسته، تلونکي دي، او له دې تورې دورې وروسته به یو فرصت رامنځته شي چې د دین په سیاسي نقش کې بیا کتنه او تجدید نظر وشي. د نړیوالو بریالیو تجربو په پام کې نیولو سره، موږ کولی شو د یوه داسې راتلونکي په لور حرکت وکړو چې په کې دین او سیاست په متوازن او درناوي لرونکي ډول سره ځای ولري ، او زمونږ په ټولنه کې عدالت او مدنیت تلپاتی او ټینګ شي.
BILAL SARWARY
@bsarwary
د طالبانو د لوړو زده کړو ضد وزیر شیخ ندا محمد اخند د خپلو لاسته راوړنو د وړاندې کولو په موخه یو رسنیز کنفرانس ته وویل چې د انجونو د زده کړو په تړاو پوښتنې هم تر امر ثاني بندي دي.
هغه په ټولیزو رسنیو کې د لوړو زده کړو د ضد وزیر په توګه پیژندل کیږي.
هغه تر دې وړاندې ویلي چې هغه شخص به د طالبانو په حکومت او په ځانګړې توګه د لوړو زده کړو په وزارت ډیر ممتاز ، ښاغلی او د لوړ منصب خاوند وي چې ډیرې چاودنې یې کړي وي. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
تجربه جهانی نشان داده است که پس از هر دوره افراطی و ایدئولوژیک، جوامع به سمت مسیرهای جدیدی حرکت کردهاند که در آنها نقش دین و سیاست به شکل متوازنتر و با احترام به هر دو حوزه تعریف شده است. این تجربهها نشان دادهاند که جدایی سالم دین از سیاست میتواند به پایداری و عدالت بیشتر در جوامع کمک کند، بدون اینکه از ارزشها و اعتقادات دینی کاسته شود.
به عنوان مثال:
- ترکیه (1923): پس از تأسیس جمهوری توسط مصطفی کمال آتاتورک و پس از سالها حاکمیت خلافت عثمانی که در آن دین و سیاست به شدت درهمتنیده بودند، ترکیه توانست با ایجاد فاصلهای سالم میان دین و سیاست، راه را برای پیشرفت و عدالت اجتماعی باز کند. با حفظ احترام به ارزشهای اسلامی، ترکیه توانست سیاستهای خود را بر مبنای عدالت و مدنیت استوار سازد.
- مالزیا (دهه 1960): پس از دورههای تلخ تنشهای مذهبی و قومی در دهه 1950، مالزیا توانست در دهه 1960 با عبور از این چالشها، تعادلی نسبی بین دین و سیاست برقرار کند. این کشور با ایجاد قوانین مدنی در کنار قوانین شرعی محدود، توانست هم توسعه اقتصادی را تسریع بخشد و هم به تنوع دینی و فرهنگی خود احترام بگذارد.
- اندونزیا (دهه 1940 و 1950): اندونزیا، پس از دوره سخت استعمار و جنگ استقلال در سال 1945، که با تنشهای شدید مذهبی و قومی همراه بود، به ویژه در دهه 1950 توانست با عبور از این چالشها، یک نظام سیاسی فراگیر ایجاد کند. در این کشور، ادیان مختلف در کنار یکدیگر به حیات خود ادامه میدهند، و قوانین بر پایه اصول مدنی و برابری حقوقی استوار شدهاند، در حالی که به ادیان و فرهنگهای مختلف احترام گذاشته میشود.
- جاپان (1947): پس از جنگ جهانی دوم و تجربه تلخ نظام امپراتوری و نظامیگری که دین شینتو به شدت با سیاست درهمتنیده بود، جاپان با تصویب قانون اساسی جدید توانست دین شینتو را از سیاست جدا کند و راه را برای ایجاد یک نظام مدنی و پیشرفته باز کند، بدون اینکه به ارزشهای سنتی خود پشت کند.
در افغانستان نیز، ما در حال گذر از دورهای مشابه هستیم؛ دورهای که تحت تأثیر تعبیرها و آموزههای نادرست طالبان از دین اسلام، افراطگرایی و خشونت رواج یافته است. دیر یا زود، طالبان رفتنی هستند و با پایان این دوره سیاه، فرصتی برای بازنگری و تجدید نظر در نقش دین در سیاست فراهم خواهد شد. با تأمل و تجربهاندوزی از نمونههای موفق جهانی، ما میتوانیم به سوی آیندهای حرکت کنیم که در آن هم دین و هم سیاست به شکل متوازن و محترم جایگاه خود را داشته باشند، و عدالت و مدنیت در جامعه ما برقرار شود.
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
ندامحمد ندیم، وزیر تحصیلات عالی طالبان در یک نشست خبری در کابل اعلام کرد که همانطور که آموزش زنان متوقف شده، پرسش درباره آن نیز «تا اطلاع ثانوی معطل است». ندامحمد ندیم از خبرنگاران خواست که به دلیل عدم امکان ارائه پاسخی که رضایت پرسشگران را جلب کند، درباره آموزش زنان سوال نپرسند.
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
تبریک میگویم به آقای رضا جعفری @reza_jafarit برای دریافت این جایزه مهم! ایشان بدون شک یکی از درخشانترین سرمایههای نسل جوان و آگاه ما هستند. این موفقیت نمایانگر توانایی و استعداد نسلی است که با دانش و بینش عمیق خود، آماده تغییرات مثبت در آینده کشور هستند.
Reza Jafari
@reza_jafarit
رضا جعفری، رئیس نهاد گفتمان صلح افغانستان در کنفرانس جهانی صلح در استهکلم سویدن «جایزه جهانی صلح 2024» را از سوی سازمان جهانی صلح سویدن (World Peace Sweden) دریافت کرد.
این جایزه توسط میکایل شول، رئیس سازمان جهانی صلح سویدن برای آقای جعفری اهداء شد. سازمان جهانی صلح سویدن از تلاشهای نهاد گفتمان صلح افغانستان در زمینهی ایجاد صلح و حل منازعه و بحران افغانستان از طریق گفتوگو تقدیر کرد.
جایزه بین المللی صلح استهکلم برای کسانی اهداء میگردد که در عرصه صلح و رفاه جهانی کارهای مؤثر انجام دادهاند.
کنفرانس جهانی صلح استهکلم سویدن، همه ساله در هماهنگی با فدراسیون جهانی صلح در این کشور برگزار میشود و هدف آن حمایت از تلاشهای صلح در عرصه بینالمللی است. این سازمان از گفتگوهای باز، ایجاد صلح و توسعه انسانی در جهان حمایت میکند.
در این کنفرانس شخصیتها، انجمنها، سازمانها و فدراسیونهاییکه در حوزه صلح فعال هستند از کشورهای اروپایی، افریقایی، آسیایی و آمریکای شمالی دعوت شده بودهاند و اشتراک کردهاند.
آقای جعفری در سخنرانیاش از حمایت قاطع سازمان جهانی صلح سویدن در حوزه صلح قدردانی کرد و خواستار حمایت جهان از تلاشهای صلح در افغانستان شد.
آقای جعفری از اشتراککنندگان کنفرانس خواست که به خاطر حمایت از زنان شجاع افغانستان شعار «زن، کار و آزادی» را با وی تکرار کنند. به گفته وی در حال حاضر 16 میلیون زن در افغانستان هیچ نوع حقوقی ندارند.
او تأکید کرد که پس از سقوط کابل نهاد گفتمان صلح افغانستان را با سختی و دشواری تأسیس کرد تا امیدها برای دستیافتن به صلح در افغانستان زنده بماند. هرچند کار آسانی نبود؛ اما باید برای راه حل پایدار، ایجاد صلح و حکومت فراگیر که در آن زنان و اقلیتها اشتراک داشته باشند، مبارزه کنیم. مردم افغانستان شایستهی آینده بهتر و صلحآمیز است.
وی افزود که آغاز گفتوگوهای بینالافغانی برای رسیدن به صلح، تشکیل حکومت فراگیر و عبور از بحران مشروعیت ضروری است تا از این طریق حقوق بشر بهخصوص حق تحصیل دختران، حقوق زنان و اقلیتها تأمین گردد.
آقای جعفری در اخیر هشدار داد که سقوط نظام جمهوری در سال 2021 و ناکامی دولتهای پیشین افغانستان در 50 سال اخیر به ما درس داد که افغانستان با مداخلات خارجی و رقابت قدرتهای جهانی و منطقهای هرگز به صلح نخواهد رسید. لازم است که برای ایجاد صلح در افغانستان اجماع جهانی شکل بگیرد. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
مبارک!
-
Rahmatullah Nabil reposted
D. Saba
@dsaba8
پذیرش دسته ی از ارزش های حقوق اساسی شهروندان به عنوان «وثیقه ی حقوق اساسی شهروندان افغانستان» میتواند اساس و پایه ی قرارداد نو اجتماعی و زمینه ساز اجماع سیاسی بین نسل نو کنشگران و فعالان سیاسی افغانستان گردد. فقط تفکر ضد انسانی تالبان میتواند مخالف آن باشد. شما چه فکر میکنید؟
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
With the latest decree from the leader of the army of darkness, chaining the joy and hope of our people, the hammer of history will shatter the mouths and necks of those who cried day and night that the Taliban had changed! Certainly, these necks and mouths will break as swiftly as their naive illusions and hopes crumbled when faced with the bitter and dark truth of the Taliban. A thousand curses from history upon those who shamelessly, still donning Western appearances and deceptive masks, take money from here and there, and like lost bats in dark corridors, seek to whitewash the Taliban! Rest assured, their wandering will lead them astray, and they will never find a path to the truth, for the idea of changing the Taliban is as futile as the fable of trying to whiten a crow!
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
با مشاهدهٔ آخرین فرمان رهبر لشکر سیاهی و به زنجیر کشیدن خوشی و خوشنمایی مردم ما، گرز تاریخ بشکند دهن و گردن آنهایی که شب و روز فریاد میزدند که طالبان تغییر کرده است! یقیناً این گردنها و دهنها به همان سرعتی میشکند که اوهام و آرزوهای خام شان با برملا شدن حقیقت تلخ و تاریک طالبان شکستند. و هزاران نفرین تاریخ باد بر کسانی که با بیشرمی هنوز هم با ظاهر و ادای غربی و نقابهای فریبنده، از اینجا و آنجا پول میگیرند و مانند خفاشان گمگشته در دهلیزهای تاریک، به دنبال سفیدنمایی طالبان هستند! مطمئناً این سرگردانیشان به بیراهه منتهی خواهد شد و هرگز راهی به سوی حقیقت نخواهند یافت، زیرا تغییر طالبان به همان افسانهٔ بینتیجه سفید کردن زاغ میماند!
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د تیارو د سر لښکر د مشر وروستۍ فرمان ته په کتو سره چې زموږ د خلکو ښکلاوو او خوشحالیو ته پکې ځولنې اچول شوي؛ وایم، د تاریخ په ګورز دې هغه خولې او ورمیږونه مات شي چی؛ هغوی چې شپه او ورځ به یې چیغې وهلې چې طالبان بدل شوي دي! یقیناً دا خولې او ورمیږونه به په هماغه چټکۍ سره مات شي، څنګه چې د دوی خامې او خیالي هیلې او تلوسې د طالب د تور حقیقت په را څرګندېدو سره ماتې شوی. په هغو کسانو دې د تاریخ غرونه غرونه نفرینونه وي چې په غربي ادا او جامه کې، د غولونکو نقابونو تر شا، اوس هم له دې ځایه او هغې ځایه پیسې اخلي او د خفاشانو/آسمان څکلکیو په څېر په تیاره دهلیزونو کې غور او فش کوي، او اوس هم د طالبانو د کړنو د سپینولو هڅه کوي! یقیناً دا سرګردانۍ به یې تل با بیځایه پاتی شي او هېڅکله به ریښتیا نشي، ځکه چې د طالبانو بدلون د زاغ/کڼړاخ د سپینولو په څیر یوې افسانې ته ورته ده!
-
Rahmatullah Nabil reposted
افغانستان انټرنشنل - پښتو
@afintlpashto
د افغانستان د ملي امنیت پخواني مشر #دیني_عالمانو ته په خطاب کې ویلي، چې که له #اسلام څخه د ناوړه ګټې اخیستنې پروړاندې چوپ پاتې شي، #دین ته به نه جبرانېدونکی زیان ورسوي.
بشپړ خبر: www.afintl.com/pa/202408231453 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د رښتینو دیني عالمانو څخه غوښتنه!
طالبانو د دین او زور څخه په ناوړه ګټه اخیستلو سره، په افغانستان کې یو ظالم او فاسد رژیم تحمیل کړی دی او د اسلامي تعلیماتو څخه یې د خپلې واکمنۍ د ټینګښت لپاره وسیله جوړه کړې ده. دا شومه اړیکه چې د دین، دربار او استبداد تر منځ جوړه شوې، نه یوازې اسلام تحریف کړی، بلکې د خلکو ایمان یې هم کمزوری کړی دی. رښتینو عالمانو؛ اوس ستاسو تاریخي دنده ده چې دا دوکه او چل افشا کړئ.
په ولسواکو نظامونو کې، د څو ناوړه چارواکو فساد او د واک څخه ناوړه ګټه اخیستنه په کلکه غندل کېږي او خلک یې په وړاندې غبرګون ښيي. خو نن، طالبان د دین په نامه پراخ فساد خپروي او بنسټیز کوي. آیا وخت نه دی رارسېدلی چې تاسې، رښتینی عالمان، پوښتنه وکړئ: دا فساد د څه شی نتیجه ده؟ آیا دا د هغو کسانو د ناسم عملونو پایله ده چې د دین په نوم حکومت کوي، که په تفسیرونو او برداشتونو کې باید بیا کتنه وشي؟
دا ستاسو مسؤلیت دی چې دین اسلام د دغو ناوړه ګټه اخیستونکو څخه وژغورئ. طالبان به ژر یا وروسته له منځه ولاړ شي، خو که تاسو په دې لار کې چوپ پاتې شئ، کېدای شي دین ته داسې زیان ورسوي چې جبران یې ناشونی وي.
حضرت محمد (ص) خبرداری ورکړی دی: "هلاکت د هغو علماوو لپاره دی چې په شعوري توګه له حقیقت څخه مخ اړوي او د خپل دنیا لپاره د خلکو آخرت ته زیان رسوي." (ترمذي)
که نن تاسو، رښتینو عالمانو، په دې فساد او انحراف باندې چوپتیا غوره کړئ، سبا به تاسو نور حق ونه لرئ چې څوک د دین دښمنۍ په نوم ملامت او سپکاوی یې کړئ. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
ندا به علمای راستین دین اسلام!
طالبان با سوءاستفاده از دین و زور تفنگ، رژیم استبدادی و فاسدی را بر افغانستان تحمیل کردهاند و آموزههای اسلامی را به ابزاری برای تحکیم قدرت خود تبدیل کردهاند. این پیوند شوم میان دین، دربار و استبداد، نه تنها اسلام را تحریف کرده، بلکه ایمان مردم را متزلزل ساخته است. اکنون وظیفه تاریخی شما، علمای راستین، است که این فریب و نیرنگ را افشا کنید.
در نظامهای مردمسالار، فساد و سوءاستفادههای معدود مسئولان به چالش کشیده میشود و مردم به آن واکنش نشان میدهند. اما امروز، طالبان با سوءاستفاده از نام دین، فساد گستردهای را نهادینه کردهاند. آیا وقت آن نرسیده است که شما، علمای راستین، بپرسید: این فساد محصول چیست؟ آیا نتیجه عملکرد نادرست افرادی است که به نام دین حکومت میکنند، یا باید در تفسیرها و برداشتهای خود از دین بازنگری کنیم؟
این مسئولیت شماست که دین اسلام را از دست این سوءاستفادهگران نجات دهید. طالبان رفتنی هستند، اما اگر در این مسیر سکوت کنید، ممکن است ضربهای چنان عمیق به دین وارد شود که جبران آن غیرممکن باشد.
پیامبر اکرم (ص) هشدار داده است: "وای بر علما و فقیهانی که دانسته به حقیقت پشت کرده و به خاطر دنیای خویش، آخرت مردم را به فساد میکشانند." (ترمذی)
اگر امروز شما، علمای راستین، در برابر این فساد و انحراف سکوت کنید، فردا دیگر حقی نخواهید داشت تا کسی را به نام دینستیزی مورد اهانت و ملامت قرار دهید. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
با تشکری از تلویزیون آمو بابت پرداختن به این موضوع:
آنچه در تیزر برنامه روایت شده، ناقص و غیرمکمل است و بهطور کامل به جوانب مختلف دستگیری ملا عبدالغنی برادر، فرد شماره دوم رهبری طالبان، نمیپردازد. در این روایت، راوی بهطور عمدی یا غیرعمدی نقش کلیدی آیاسآی پاکستان در این عملیات را کتمان کرده است ( الی اینکه در متن گفتمان به جوانب کامل چگونگی این گرفتاری پرداخته شده باشد)؛ برای ارائه یک تصویر جامع و دقیق از این واقعه، ضروری است که به ابعاد پیچیده و پنهان این رویداد با دقت بیشتری پرداخته شود.
ملا برادر در ماه فبروری سال ۲۰۱۰ در کراچی پاکستان بازداشت شد. این دستگیری نتیجه یک عملیات پیچیده و مشترک میان آیاسآی پاکستان و سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیآیای) بود. برخلاف روایتهای رسمی که تنها بر نقش سیآیای تأکید دارند، واقعیت این است که آیاسآی پاکستان نهتنها از این عملیات آگاه بود، بلکه آن را بهطور مستقیم اجرا، مدیریت و هدایت کرد.
دستگیری ملا برادر به دلیل تماسهای او با مقامات دولت افغانستان و همچنین برقراری روابط وی از مجرای تماس سران قبیلهای، بدون اطلاع و هماهنگی با آیاسآی، صورت گرفت. این اقدامات خودسرانه ملا برادر نگرانیهای عمیقی را در نظامیان پاکستان به وجود آورد، زیرا آیاسآی نمیخواست طالبان بهطور مستقل وارد مذاکرات با کابل شوند و سیاستهای منطقهای پاکستان را به چالش بکشند.
این رویداد، همراه با تبادل اطلاعات در مورد مولوی اختر محمد منصور با ایالات متحده آمریکا و کشته شدن وی، که ناشی از تلاش منصور برای تأمین روابط با جمهوری اسلامی ایران و فدراسیون روسیه بود، نشاندهنده نقش حیاتی آیاسآی پاکستان در کنترل طالبان و تأثیرگذاری بر تحولات پیچیده داخلی افغانستان است. آیاسآی از این دستگیری، کشتن اختر منصور، و برخی اقدامات دیگر بهعنوان ابزاری برای مهار اقدامات غیرقابل کنترل در داخل ساختار طالبان استفاده کرد و قدرت خود را در تعیین جهتگیریهای سیاسی و امنیتی طالبان و منطقه تثبیت نمود.
تلاش برای کتمان نقش آیاسآی در این عملیات، تلاشی است برای تغییر درک عمومی از واقعیتهای پشت پرده ونا دیده گرفتن نقش پاکستان منحیث منبع اصلی پرورش تروریزم در منطقه. این دستگیری بار دیگر تأکید میکند که آیاسآی پاکستان یک بازیگر کلیدی و محوری در ساختار قدرت و مناسبات طالبان است، و هرگونه روایتی که این نقش را نادیده بگیرد، ناقص و غیرواقعی خواهد بود.
همانطور که دستگیری ملا برادر با همکاری دو سازمان استخباراتی صورت گرفت، رهایی او نیز پس از درخواست زلمی خلیلزاد و ایالات متحده آمریکا، بهعنوان طراح و مجری بهاصطلاح مذاکرات صلح، و با هماهنگی جنرال باجوه، لوی درستیز پاکستان، و انتقال وی به قطر انجام شد. یکی از دلایلی که ملا برادر حداقل بهظاهر در برخی از حلقات طالبان مخالف پاکستان پنداشته میشود، ناشی از همان توهینها و تحقیرهایی است که در زندانهای آیاسآی تجربه کرده است.
فریب نخوریم؛ امروز همان دیروز نیست و فردا هم هرگز مثل امروز نخواهد بود.
Amu TV
@AmuTelevision
ملا عبدالغنی برادر چگونه بازداشت شد؟
فرد شماره دوم رهبری طالبان در سال 2010 در شهر کراچی پاکستان به دام «سیآیای» افتاد.
سارا آدامز، کارمند پیشین سازمان اطلاعات مرکزی امریکا، رهبری این عملیات را بر دوش داشت.
او در برنامه «دیدار با تاریخ» جزییات چگونهگی بازداشت ملا برادر را افشا میسازد.
این برنامه فردا شب، ساعت ۹ به وقت کابل از تلویزیون آمو پخش خواهد شد.This media couldn't be displayed. See it on the original post. -
Rahmatullah Nabil reposted
Arif Rahmani
@arifrahmanii
فارغ از قضاوت ها و جهتگیری های معمول شنیدن این گفتگوی مهم و ماندگار جناب آقای نبیل را به همه جوانان و میان سالان جامعه مان توصیه میکنم با این امید که همه وجدانهای آگاه و دلسوز به وطن و کشورمان چنین گفتگوهای سازنده ای را با جامعه هزارپاره مان داشته باشند. شاید از رهگذر این گفتگوها به طرحی انسانی و عادلانه از یک سیاست اخلاقی و سازنده برای کشورمان رسید.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
در این گفتگوی صمیمانه و خودمانی در حدود سه و نيم ساعته با حماسه میدیا، دلهای خود را باز کردیم و از واقعیتهای تلخی سخن گفتیم که هم نسل ما و هم نسل کنونی را درگیر کرده است و باهم پيوند ميدهد. از کودکی تا جوانی و حال، از ناکامیها و شکستهایی که تجربه کردیم، و از درسهای تلخی که از این اشتباهات آموختیم. درباره وضعیت بحرانی و دردناک وطنمان، تهدیدها و فرصتهایی که در انتظار ماست، بحث کردیم و راههایی را برای درمان این زخمهای عمیق مطرح نمودیم.
در این گفتگو، به نقش سیاست و احزاب سالم در شکلدهی آینده افغانستان پرداختیم و بررسی کردیم که چگونه میتوانند مردم سالارى را تقویت کنند. تأکید کردیم که جوانان باید بهطور فعال در سیاست دخیل شوند و آینده کشور را به دست بگیرند. برخی رازها و ناگفتههایی را نیز مطرح کردیم که شاید برای بسیاری از شما ناشناخته باشند، اما تاریخ و نسلهای جوان ما بر آنها قضاوت خواهند کرد. در نهایت، به بررسی راهکارهای عملی برای نجات افغانستان از این بحران پرداختیم.
میدانم که گوش دادن به نزدیک سه و نیم ساعت صحبتهای یک مهاجر و بیوطن شاید صبر و حوصله زیادی بخواهد، اما کسانی که این گفتگو را شنیدهاند، گفتند که این سه و نیم ساعت برایشان هم جذاب و هم آموزنده بوده است. شما هم در وقت فراغت خود این بحث را گوش کنید؛ امیدوارم این درد دلها برای شما هم الهامبخش و شنیدنی باشد.
اگر زندگی باقی بود، به این مسیر ادامه خواهیم داد. از ملالت ها، ملامتها و شکایتها عبور خواهیم کرد و با هم تلاش خواهیم کرد تا راههایی بیابیم که این بار سنگین ناکامیها را از دوش نسلهای آینده برداریم یا دستکم سبکتر کنیم. زمان آن رسیده که با همفکری و همدلی، مسیر نجات و با همزيستى در کشور را هموار کنیم.
شاد و سلامت باشید! -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
تصمیم طالبان برای ممنوعیت ورود گزارشگر ویژه سازمان ملل به افغانستان، توهینی آشکار به حقوق بشر و چالشی مستقیم برای اعتبار و عزم سازمان ملل و جامعه جهانی است. این اقدام نه تنها بیاعتنایی طالبان به اصول بینالمللی را به نمایش میگذارد، بلکه تعهد سازمان ملل به اصول اساسی خود را نیز زیر سؤال میبرد. اگر سازمان ملل و قدرتهای جهانی واقعاً به مأموریت خود برای حفظ حقوق بشر و اصول منشور سازمان ملل وفادار هستند، باید با اقدامی قاطع و محکم در برابر سرکشی طالبان پاسخ دهند. هرگونه ناکامی در این زمینه، نه تنها تردیدها را درباره سازشهای ناکام و بازیهای تکراری تأیید خواهد کرد که مشروعیت نهادهای بینالمللی را نيز بيشتر تضعیف میکند. اگر سازمان ملل قادر به حفاظت از کارکنان خود و پاسداری از منشور خود نیست، چگونه میتوان مردم افغانستان باور کنند كه از حقوق ابتداییشان دفاع خواهد شد؟ پاسخ سازمان ملل تعیین خواهد کرد که آیا بهعنوان حافظ عدالت جهانی و حقوق بشرى ایستادگی میکند یا در برابر استبداد طالبانى يكبار ديگر شکست میخورد و زانو ميزند.
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل در واکنش به تصمیم طالبان درباره ممنوعیت سفرش به افغانستان گفت به «مستند کردن موارد آزار و نقض حقوق بشر» در افغانستان ادامه میدهد.
آقای بنت در اعلامیهای اقدام طالبان را «گامی به عقب» و نگرانکننده خواند.
afintl.com/202408218220 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د طالبانو له لوري د ملګرو ملتونو د ځانګړي راپور ورکوونکي افغانستان ته په ورتگ بندیز لګول نه یوازې دا چې د طالبانو لخوا د بشري حقونو اصولو ته ښکاره بې پروايي څرګندوي، بلکې د ملګرو ملتونو او نړیوالې ټولنې صداقت او ژمنتیا هم له ازموینې سره مخ کوي. که ملګري ملتونه او نړیواله ټولنه په رښتیا د بشري حقونو او د ملګرو ملتونو د منشور د اصولو ملاتړ کوي، د طالبانو د دی دريځ په وړاندې باید یو قوي او مناسب دریځ ونیسي. که داسې ونه کړي، نو دا کار به د هماغه ناکامه سازشونو او تکراري لوبو یوه برخه وګڼل شي، چې د نړیوالو سازمانونو نیت او مشروعیت ته لا نور هم زیان رسوي. کچیری د ملګرو ملتونو سازمان د خپل یو مامور او خپل منشور څخه دفاع نشي کولای نو د افغانان توقع له دی سازمان څخه د هماغه پر "یخک لیکل او لمر ته ایښودلو" په معنا ده!
Amu TV
@AmuTelevision
ریچارد بنت، گزارشگر ویژه ملل متحد برای حقوق بشر افغانستان میگوید که اعلام طالبان برای اجازه ندادن به سفر او به افغانستان «یک گام به عقب» است.
amu.tv/fa/118611/ -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
The Taliban's decision to ban the UN Special Rapporteur from entering Afghanistan is a blatant affront to human rights and a direct challenge to the credibility and resolve of the United Nations and the international community. This move not only underscores the Taliban's disregard for international norms but also calls into question the UN's commitment to its core principles. If the UN and global powers are truly dedicated to upholding human rights and the principles of the UN Charter, they must respond to the Taliban's defiance with firm and decisive action. Any failure to do so will only reinforce doubts about ineffective compromises and repeated patterns that undermine the legitimacy of international institutions. If the UN cannot protect its own staff or uphold its Charter, how can the people of Afghanistan trust that their basic rights will be defended? The UN's response will determine whether it stands as the guardian of global justice or succumbs once more to Taliban tyranny.
UN Special Rapporteur Richard Bennett
@SR_Afghanistan
Find below my statement in response to the #taliban barring me from visiting #afghanistan as Special Rapporteur on the situation of human rights. 👇
-
Rahmatullah Nabil reposted
Amu TV
@AmuTelevision
رحمتالله نبیل، رییس پیشین امنیت ملی افغانستان در گفتوگو با آمو میگوید که رفتار استخبارات طالبان با شهروندان افغانستان همانند رفتار «آیاسآی» پاکستان با مردمان وزیرستانها است و طالبان به کرامت، ارزشها و حتا ناموس مردم افغانستان بی حرمتی کردهاند.
گفتوگوی کامل را در یوتیوب ببینید: youtu.be/mP6Xn7A_y3gThis media couldn't be displayed. See it on the original post. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
در این گفتگوی صمیمانه و خودمانی در حدود سه و نيم ساعته با حماسه میدیا، دلهای خود را باز کردیم و از واقعیتهای تلخی سخن گفتیم که هم نسل ما و هم نسل کنونی را درگیر کرده است و باهم پيوند ميدهد. از کودکی تا جوانی و حال، از ناکامیها و شکستهایی که تجربه کردیم، و از درسهای تلخی که از این اشتباهات آموختیم. درباره وضعیت بحرانی و دردناک وطنمان، تهدیدها و فرصتهایی که در انتظار ماست، بحث کردیم و راههایی را برای درمان این زخمهای عمیق مطرح نمودیم.
در این گفتگو، به نقش سیاست و احزاب سالم در شکلدهی آینده افغانستان پرداختیم و بررسی کردیم که چگونه میتوانند مردم سالارى را تقویت کنند. تأکید کردیم که جوانان باید بهطور فعال در سیاست دخیل شوند و آینده کشور را به دست بگیرند. برخی رازها و ناگفتههایی را نیز مطرح کردیم که شاید برای بسیاری از شما ناشناخته باشند، اما تاریخ و نسلهای جوان ما بر آنها قضاوت خواهند کرد. در نهایت، به بررسی راهکارهای عملی برای نجات افغانستان از این بحران پرداختیم.
میدانم که گوش دادن به نزدیک سه و نیم ساعت صحبتهای یک مهاجر و بیوطن شاید صبر و حوصله زیادی بخواهد، اما کسانی که این گفتگو را شنیدهاند، گفتند که این سه و نیم ساعت برایشان هم جذاب و هم آموزنده بوده است. شما هم در وقت فراغت خود این بحث را گوش کنید؛ امیدوارم این درد دلها برای شما هم الهامبخش و شنیدنی باشد.
اگر زندگی باقی بود، به این مسیر ادامه خواهیم داد. از ملالت ها، ملامتها و شکایتها عبور خواهیم کرد و با هم تلاش خواهیم کرد تا راههایی بیابیم که این بار سنگین ناکامیها را از دوش نسلهای آینده برداریم یا دستکم سبکتر کنیم. زمان آن رسیده که با همفکری و همدلی، مسیر نجات و با همزيستى در کشور را هموار کنیم.
شاد و سلامت باشید! -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د @MediaHamasa سره په دې صمیمي او خودمانی خبرو کې مو خپل زړه سپړلی دی. له ماشومتوبه تر زلمیتوبه مو د ژوند هغه ستونزې بیان کړې چې زموږ نسل او اوسنی نسل یې له یو بل سره تړلی دی. د تېر وخت ناکامۍ او هغه درسونه مو یادونه وکړه چې له تېروتنو مو زده کړي دي. همدارنګه مو د مور-وطن د اوسني دردونکي وضعیت، ګواښونو او راتلونکو فرصتونو په اړه خبرې وکړې، او د دې زخمونو د درملنې لپاره مو لارې چارې په ګوته کړې.
په دې بحث کې مو د سیاست او ښو ګوندونو په رول هم خبرې وکړې، چې څنګه کولای شي، ولسواکۍ ته وده ورکړي، او په سیاست کی د ځوانانو د فعالې ونډې اخیستلو پراغیز مو هم رڼا واچوله. ځینې هغه رازونه او ناویلې خبرې مو هم شریکې کړې چې زموږ ځوان نسل او تاریخ به پرې قضاوت وکړي. په پای کې، د افغانستان د ژغورنې په لارو چارو هم تم شوو.
پوهېږم چې د یو مهاجر او بیوطنه کس نږدی درې نیم ساعته خبرو ته غوږ نیول او اورېدل یې حوصله غواړي، خو هغو دوستانو چې دا خبرې یې اورېدلې، وایې چې دا درې نیم ساعته ورته هم په زړه پورې او هم آموزنده وو. تاسو یې هم په فارغ وخت کې امتحان کړي او دا بحث واورئ؛ هیله لرم چې دا د زړه خواله به تاسو ته هم په زړه پورې وي.
که ژوند وو، دې لړۍ ته به دوام ورکوو. نور به له ملامتۍ او شکایتونو راووځو، او په ګډه به هڅه وکړو چې په هغو لارو چارو خبرې وکړو چې څنګه کولای شو د ناکامیو دا دروند پیټی یا له منځه یوسو او یا یې لږ تر لږه راتلونکو نسلونو ته سپک کړو.
ښاد او آباد اوسئ!
Hamasa Media
@MediaHamasa
-
Rahmatullah Nabil reposted
Amu TV
@AmuTelevision
رحمتالله نبیل، در گفتوگو با آمو؛ سرنوشت افغانستان چیخواهد شد؟
این برنامه را همین حالا از یوتیوب آمو تماشا کنید.
youtu.be/mP6Xn7A_y3g -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د تعلیم او پرمختګ ډیوه: د هېواد د حقیقي ازادۍ رښتینی لامل
ګرانه هېوادواله:
نن ورځ چې د ۲۸ اسد لمانځنه کوو، هغه ورځ چې شاه امانالله خان غازي زموږ هېواد له انګلیسي استعمار څخه ازاد کړ، باید په یاد ولرو چې دا ازادي د زړورتیا او قربانیو په بیه ترلاسه شوې ده. شاه امانالله خان نه یوازې د خپلواکۍ بیرغ پورته کړ، بلکې د تعلیم او پرمختګ څراغ یې هم روښانه کړ. هغه پوهېده چې د ښځو او نارینه وو زدهکړه د ټولنې د حقیقي ازادۍ او پرمختګ بنسټ دی.
امانالله خان به ویل: "د یو هېواد پرمختګ د علم او پوهې سره تړلی دی. پرته له دې چې ښځې زدهکړه وکړي، موږ هېڅکله نه شو کولی چې سعادت او پرمختګ ترلاسه کړو."
خو له بده مرغه نن، طالبانو د علم دغه ډیوه مړه کړې او ښځې یې له زدهکړو محرومې کړې دي، په داسې حال کې چې هېواد یې د تور جهالت او اسارت په تروږمۍ کې روان کړی دی. زموږ مسوولیت دی چې د امانالله خان په لاس روښانه شوې د تعلیم او پرمختګ ډیوه بله وساتو او ځانونه حقیقي ازادۍ ته ورسوو.
ازادي، دا بېمثاله ګوهر، د ساتنې او پالنې اړتیا لري؛ او یوازې د علم، یووالي او اتحاد په مرسته، موږ کولی شو د آزادۍ د لارې د قربانیانو د هیلو ډیوې بلې وساتو او د افغانستان لپاره یو روښانه او له ویاړه ډکه راتلونکی چې د پرمختګ او ټولنیز عدالت پر بنسټ ولاړ وي، جوړه کړو. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Public Opinion Poll:
Between 2001 and 2021, the United States and its allies spent immense resources and sacrificed countless lives in Afghanistan. In addition to the thousands of Afghan forces and civilians who lost their lives abd millions more were displaced. A total of 2,461 U.S. military personnel, 3,846 U.S. contractors, 1,144 NATO & coalition soldiers, & around 1,800 NATO civilians lost their lives under the name of the War on Terror.
In terms of expenditures, the United States spent around $2.26 trillion (an amount that would weigh approximately 22,600 metric tons in $100 bills). Allied nations contributed an estimated $500 billion, bringing the total expenditure to $2.76 trillion, or 27,600 metric tons.
What do you believe were the key factors leading to this most significant moment, as depicted in these historic photos, in U.S. history?
Please respond with the number(s) corresponding to the factor(s) you believe were most critical:
1. U.S. mismanagement, lack of coherent strategy, and absence of long-term commitment & vision;
2. Overreliance on military solutions rather than comprehensive conflict resolution;
3. Widespread corruption within the Afghan government undermining stability;
4. The lack of competent & reliable local partners in Afghanistan;
5. Inadequate understanding of Afghanistan's local, tribal & cultural dynamics;
6. Failure of Afghanistan's political leaders to develop & sustain effective institutions and achieve meaningful nation-building;
7. Pakistan’s role in supporting and providing safe haven to insurgent groups, & the failure to address the root causes of insurgency;
8. Public disengagement, declining support among Afghans, and civilian casualties that eroded local trust;
9. The Taliban's resilience, adaptability, & underestimation of their ideological commitment;
10. Insufficient regional cooperation, conflicting interests of neighboring countries, and the influence of regional powers like Iran, Russia, and China;
11. Shifting U.S. priorities and diversion of resources away from Afghanistan;
12. Emerging geopolitical struggles and power plays involving regional and global powers.
Thank you in advance to everyone who participates! Your insights provide valuable perspectives on this complex issue.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Note: It should be noted that the mentioned amounts were spent on foreign military forces, the development and reconstruction of Afghanistan, and ANDSF.
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
عمومي نظرپوښتنه:
د ۲۰۰۱ او ۲۰۲۱ کلونو ترمنځ، متحده ایالات او د هغې متحدینو په افغانستان کې پراخې منابع ولګولې او بې شمېره ژوندونه یې له لاسه ورکړل. علاوه پر دې، په زرګونو افغان ځواکونو او ملکي وګړو خپل ژوند له لاسه ورکړ او ملیونونه نور مهاجر/بی ځایه شول. په مجموع کې، ۲۴۶۱ امریکایي سرتېري، ۳۸۴۶ امریکایي قراردادیان، ۱۱۴۴ د ناټو او ائتلاف سرتېري، او شاوخوا ۱۸۰۰ ناټو ملکي وګړي د «ترهګرۍ پر ضد جګړې» په نامه خپل ژوند له لاسه ورکړ.
له لګښتونو په لحاظ، متحده ایالات شاوخوا ۲.۲۶ ټریلیون ډالر مصرف کړي (چې د ۱۰۰ ډالري بانکنوتونو په وزن یې نږدې ۲۲۶۰۰ متریک ټنه کېږي). د ائتلاف هېوادونو نږدې ۵۰۰ میلیارد ډالر نور هم مصرف کړل، چې ټول لګښتونه ۲.۷۶ ټریلیون ډالرو ته، یا ۲۷۶۰۰ متریک ټنو ته رسوي.
ستاسې په نظر، کوم عوامل د دې مهمو لحظو، لکه څنګه چې په دې تاریخي عکسونو کې ښکاري، په متحده ایالاتو تاریخ کې د رامنځته کېدو لامل شوي دي؟
لطفاً د هغه شمېرې (شمېرو) په ځواب کې چې ستاسو په نظر ډېر اغېزمن عوامل وو، خپل نظر څرګند کړئ:
۱. د متحده ایالاتو ناسم مدیریت، د منسجمې ستراتیژۍ نشتوالی، او د اوږدمهاله ژمنې او لید لوري نه لرل؛
۲. د نظامي حللارو باندې زیات تکیه پر ځای د شخړو د جامع حل لارو لټول؛
۳. په افغان حکومت کې پراخه فساد چې بې اعتمادي یې رامنځته کړه او ثبات ته یې زیان ورساوه؛
۴. د افغانستان په رهبري کې د رښتینو، باصلاحیته او د باور وړ شریکانو نشتوالی؛
۵. د افغانستان د محلي، قبیلوي/قومي او کلتوري پیچلتیاوو ناسم درک؛
۶. د افغانستان سیاسي مشرانو ناکامي په دې کې چې مؤثره ادارې رامینځته او وساتي او معنا لرونکې ملت/دولت جوړونه وکړاي شي؛
۷. د پاکستان نقش د طالبانو او نورو تروریستي ټلو ته د ملاتړ او خوندي ځایونو برابرولو ته په کمه کتل او د دی ډلو اصلي پټن ځایونه نه په نښه کول؛
۸. عام خلکو ته بېپامۍ، د افغانانو په منځ کې د ملاتړ کمېدل، او ملکي تلفات چې محلي اعتماد یې له منځه یووړ؛
۹. طالبانو ته زغم او د هغوی ایدئولوژیک تعهد کم ارزښته ګڼل؛
۱۰. نیمګړی سیمهییزه همکاري، د ګاونډیو هېوادونو متضادې ګټې، او د سیمهییزو قدرتونو لکه ایران، روسیې او چین نفوذ؛
۱۱. د متحده ایالاتو د لومړیتوبونو بدلون او د منابعو انخراف له افغانستان څخه ؛
۱۲. د جیوپولیټیکي رقابتونو او دقدرت د نویو لوبو راڅرګندېدل چې سیمهییز او نړیوال قدرتونه پکې ښکیل دي.
له ټولو هغو کسانو څخه چې په دی ټول پوښتنه کی ګډون کوي، له وړاندې څخه مننه کوم ستاسو نظریات د دې پیچلې مسئلې په اړه ارزښتناک لیدلوری وړاندې کوي.
مننه
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
یادونه: باید وویل شي چې یادې شوې پیسې د بهرنیو ځواکونو مصارف، د افغانستان د پرمختګ او بیا رغونې، او د افغانستان د امنیتي او دفاعي ځواکونو په برخو کې لګول شوې دي.
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
نظرسنجی عمومی:
بین سالهای ۲۰۰۱ تا ۲۰۲۱، ایالات متحده و متحدانش منابع عظیمی را در افغانستان صرف کرده و جانهای بیشماری را از دست دادند. علاوه بر هزاران نیروهای افغان و غیرنظامیانی که جان خود را از دست دادند و میلیونها نفر دیگر آواره شدند، مجموعاً ۲۴۶۱ سرباز آمریکایی، ۳۸۴۶ قرار دادی آمریکایی، ۱۱۴۴ سرباز ناتو و ائتلاف، و حدود ۱۸۰۰ غیرنظامی ناتو تحت نام «جنگ علیه تروریزم» جان خود را از دست دادند.
از نظر هزینهها، ایالات متحده حدود ۲.۲۶ تریلیون دالر مصرف کرد (مقداری که وزن آن در بانکنوت های ۱۰۰ دالری حدود ۲۲۶۰۰ متریک تن میشود). کشورهای ایتلاف حدود ۵۰۰ میلیارد دالر دیگر مصرف کردند که مجموع هزینهها را به ۲.۷۶ تریلیون دالر ، یا ۲۷۶۰۰ متریک، تن میرساند.
به نظر شما، چه عواملی باعث به وجود آمدن این لحظات، همانطور که در این عکسهای تاریخی نشان داده شده است، در تاریخ ایالات متحده شدند؟
لطفاً با پاسخ دادن به شماره (شمارههای) مرتبط با عامل (عواملی) که به نظر شما بیشترین تأثیر را داشتهاند، نظر خود را بیان کنید:
۱. مدیریت نادرست ایالات متحده، نبود استراتژی منسجم و عدم تعهد و دیدگاه دراز مدت؛
۲. تکیه بیش از حد بر راهحلهای نظامی به جای حل جامع منازعات؛
۳. فساد گسترده در داخل دولت افغانستان که باعث بی اعتمادی شد و ثبات را تضعیف کرد؛
۴. نبود شرکای صادق باصلاحیت و قابل اعتماد در رهبری افغانستان؛
۵. درک ناکافی از دینامیک ها وپیچیدگی های محلی، قبیلهای و فرهنگی افغانستان؛
۶. شکست رهبران سیاسی افغانستان در توسعه و حفظ نهادهای مؤثر و دستیابی به دولت/ملت سازی معنادار؛
۷. نپرداختن به نقش پاکستان در حمایت و تأمین پناهگاه امن برای گروههای طالبان و دیگر تروریستان، و ناکامی در پرداختن به علل ریشهای شورش در پاکستان؛
۸. بیتفاوتی عمومی، کاهش حمایت در میان افغانها، و تلفات غیرنظامی که اعتماد محلی را از بین برد؛
۹. مدارا با طالبان و دستکمگیری تعهد ایدئولوژیک طالبان؛
۱۰. همکاری ناکافی منطقهای، منافع متضاد کشورهای همسایه، و نفوذ قدرتهای منطقهای مانند ایران، روسیه و چین؛
۱۱. تغییر اولویتهای ایالات متحده و انحراف منابع از افغانستان؛
۱۲. ظهور رقابتهای ژئوپلیتیکی و بازیهای قدرتی که شامل قدرتهای منطقهای و جهانی میشود.
پیشاپیش از همه کسانی که شرکت میکنند سپاسگزاریم! نظرات شما دیدگاههای ارزشمندی در مورد این مسئله پیچیده فراهم میکند.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
نوت: قابل یادآوری است که پول متذکره در تمام بخشهای نظامی نیروهای خارجی و همچنان توسعه و بازسازی افغانستان، و نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان هزینه شده است.
-
Rahmatullah Nabil reposted
Hamasa Media
@MediaHamasa
درنو څارنکو!
په څو شیبو کې د افغانستان د ملي امنیت د پخواني مشر @RahmatullahN سره زمونږ ایکس سپیس پلیږي.
کولای شئ د لاندې لینک په کیکاږولو سره راسره یوځای شئ.
Hamasa Media
@MediaHamasa
-
Rahmatullah Nabil reposted
Hamasa Media
@MediaHamasa
د افغانستان د جمهوري نظام پرځیدل او په افغانستان د طالبانو درې کلنه واکمني!
د ملي امنیت د پخواني مشر، د ولسمشرۍ له نوماند او د افغانستان د آزادۍ ګوند له مشر @RahmatullahN سره خبرې اترې!
وخت: د اګست شپاړلسمه
د افغانستان پرمهال د شپې نهه بجې -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
درسهای ۱۵ اگست:
پانزدهم اگست ۲۰۲۱ یک نقطه عطف تاریخی در تاریخ معاصر افغانستان است که سقوط سریع دولت پیشین و بازگشت طالبان به قدرت را به نمایش گذاشت. این روز نشاندهنده ناتوانی رهبران سياسى در ایجاد یک نظام سیاسی باثبات بود که بتواند بدون حمایت خارجی دوام بیاورد. یکی از مهمترین درسها این است که مشروعیت سیاسی و اعتماد مردمی مهمتر از کمکهای بینالمللی است. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Two symbols, two worlds: One stands for freedom and hope, while the other reflects the darkness and despair following the Doha deal brokered by Khalilzad. Expectations for themselves, while their expectations for the people of Afghanistan.
-
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
The first step to erase this evil smile!
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Pakistan civilians will pay for the Satanic policies of their Army and ISI very soon.
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
يكسال قبل از سقوط!
-
Rahmatullah Nabil reposted
Amu TV
@AmuTelevision
در بخش دیدگاه شما؛
نگاهی به علل و عوامل سقوط جمهوری سوم
در این مقاله، داوودشاه صبا والی پیشین هرات به بررسی دلایل نظام جمهوری پرداخته و به تأثیر سوءمدیریت، بحرانهای اجتماعی و سیاسی، و ناتوانی رهبران در مدیریت شرایط نیز اشاره کرده است.
amu.tv/fa/117057/ -
Rahmatullah Nabil reposted
Hamasa Media
@MediaHamasa
-
Rahmatullah Nabil reposted
Amu TV
@AmuTelevision
حزب ملی آزادی افغانستان در بیانیهای به مناسبت سومین سالگرد سقوط نظام جمهوریت و روی کار آمدن طالبان در افغانستان اعلام کرده است که جامعه جهانی، بهویژه امریکا، «در سه سال گذشته از جنایات طالبان چشمپوشی کرده و برخلاف اصول اعلامیه جهانی حقوق بشر» عمل میکنند.
در این بیانیه تأکید شده است که «برای خروج از بحران کنونی، باید گفتمان ملی میان مردم صورت گیرد تا به تفاهم ملی دست یابیم. اما در صورتی که طالبان به این خواست ملی پاسخ ندهند، برپایی قیام ملی را ضروری میدانیم.»
حزب ملی آزادی افغانستان همچنین پیشنهاد داده است که برای جایگزینی طالبان، یک پلتفرم بزرگ ملی شامل تمامی احزاب مطرح سیاسی، شوراها، جامعه مدنی، سازمانهای اجتماعی و شخصیتهای برجسته سیاسی که از تمام جناحهای درگیر در قضیه افغانستان نمایندگی میکنند، تشکیل شود.
در بخش پایانی بیانیه، از مخالفان طالبان درخواست شده است تا برای آزادی کشور از «قید استبداد طالبانی و انسداد سیاسی» به دور یک محور واحد گرد هم آیند. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د جمهوریت د سقوط او د طالبانو د بیا واکمنۍ د درېیمې کلیزې په مناسبت د افغانستان د ملي آزادۍ ګوند اعلامیه | د افغانستان د ملي آزادۍ ګوند afg-nationallibertyparty.net?p=2306&lang=ps
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
The Taliban's display of yellow barrels and suicide battalions during their so-called victory celebrations is nothing short of a mockery and an insult to the people of Afghanistan who have suffered immeasurably under their brutal reign.
These displays not only rekindle the painful memories of the thousands of innocent children, women, and men who fell victim to the Taliban's ruthless terrorist attacks, but they also serve as a grim reminder to the world that the Taliban have learned nothing from their violent past. Instead, they celebrate these atrocities, showcasing their pride in the bloodshed and destruction they have wrought upon Afghanistan.
Such actions by a group that claims to govern and represent the Afghan people are utterly unacceptable and should be condemned as a direct affront to all human and ethical values. These displays not only undermine the spirit of humanity but also deepen the social and psychological wounds of the Afghan people, who have endured years of suffering under the Taliban’s oppression.
The people of Afghanistan deserve peace, justice, and respect for their human dignity, not derision and contempt. The international community must recognize this as a clear message that the Taliban remain committed to a path of violence and terror—a path that poses a grave threat not only to Afghanistan but to global peace and stability as well. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Strong statement: "They tried to burry us. They didn't know we were seeds! "
Afghan Women Activist´s Coordinating Body (AWACB)
@AWACB_DE
Three years since Kabul's fall, Afghan women endure relentless gender apartheid under the Taliban. We've faced torture, abuse, and murder. Our voices, silenced at global forums, demand action. AWACB calls on the international community: amplify our struggle for justice and dignity. #standwithafghanwomen
@antonioguterres @SR_Afghanistan @SE_AfghanWGH
@ABaerbock @vonderleyen @tomas_niklasson @UNHumanRights @hrw @Europarl_EN @EU_Commission @EUCouncil @UNWOMEN4Youth -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
حزب آزادی افغانستان: اگر طالبان به خواستهای مشروع ملی و بینالمللی تن ندهند قیام ملی ضروری است | روزنامه ۸صبح 8am.media/fa/hizb-azadi-afghanistan-if-the-taliban-will-n…
-
Rahmatullah Nabil reposted
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
حزب ملی آزادی افغانستان در سالروز بازگشت طالبان به قدرت گفت جامعه جهانی و برخی مقامهای امریکایی از «جنایات» طالبان چشم پوشیدهاند.
این حزب تحت رهبری رحمتالله نبیل، رئيس پیشین امنیت ملی افغانستان خواستار اتحاد نیروهای ضدطالبان شد.
afintl.com/202408146215 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
اعلامیه حزب ملی آزادی افغانستان به مناسبت سومین سال سقوط جمهوریت و تسلط دوباره گروه طالبان | Afghanistan National Liberty Party afg-nationallibertyparty.net?p=2281
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۱۵ د اګست یادونه باید یوازې د دې ورځې په غندلو پورې محدوده نه شي، بلکې باید زموږ له ناکامیو څخه د زده کړې لپاره یو فرصت وي!
په داسې ورځو کې چې د جهادي ګوندونو داخلي جګړو او د افغانستان د لویو برخو د ویجاړۍ وروسته، موږ د افغانستان د معاصر تاریخ تر ټولو تیاره فصل تجربه کوو، بیا هم ۱۵ اګست ۲۰۲۱ دریم تلین ته را ورسیدلو؛ هغه ورځ چې نه یوازې زموږ په اوسني او راتلونکي باندې ویجاړونکی اغېز وکړ، بلکې د تلپاتې تراژیدیو یوه ژوندۍ انځور یې هم وړاندی کړ، چې زموږ په تاریخ کې بیا بیا تکرار شوې ده. دا ورځ زموږ د څو لسیزو جګړې، ناامني او ټولنیزو او سیاسي بدمرغیو پایله وه؛ یو داسې سقوط چې یوازې نظام نه، بلکې د افغانستان د خلکو هیله او تلوسې یې هم له خاورو سره خاورې کړې.
خو لکه څنګه چې موږ دا رنځونه او کړاوونه را یادوو، باید لږ تم شو او فکر وکړو چې دا بدمرغۍ ولې بیا بیا زموږ په سر راځي؟ آیا دا یو یواځینی پېښه وه او که د یوې دوامداره ناورین د کړۍ برخه ده چې زموږ د څو نسلونه یې یې په زولنو کړي دي؟ په دې ورځو کې، موږ یوازې د فزیکي ویجاړۍ شاهدان نه یو، بلکې د اخلاقي او ټولنیز سقوط او زموږ معنوي ارزښتونو د تباهی سره هم مخامخ یو. کلونو جګړو او وینې تویېدلو وروسته، چې کله د بیا جوړونې، اتحاد او ملت جوړونې فرصت مخې ته راغی، بیا هم په هماغه پخوانیو تېروتنو اخته شوو: تفرقه، قومپالنه، او د شخصي او ډلهییزو ګټو ته د ملي ګټو پر وړاندې لومړیتوب ورکول.
په دې درې کلونو کې، او حتی تر دې مخکې، زموږ غبرګونونه او چلندونه د هېواد په پرلهپسې ناکامیو کې له درې کلیمو نه زیات نه دي: شکایت، ملالت، او ملامت. هر څه چې په موږ او زموږ په هېواد باندې پېښ شوي دي، زموږ په نظر دا ټول د نورو کار وو. موږ له نورو شکایت کوو، نور ملامت ګڼو، او د ملامتۍ ټول بار هم پر هغوی ور اچوو. داسې انګیرو چې موږ په دې بد حالت کې هېڅ مسئولیت نه لرو.
د دې ناکامیو سره سره، موږ چې ځانونه د افغانستان اصلي مالکین بولو، هېڅکله په جدي او ژور نظر سره خپلو کړنو، لارو چارو او کړنلارو ته مو ندی کتلي چې ولې موږ تل په دې بد حالت اخته یو؟ ولې زموږ ځوانان ځانونه د موره پیدا شوی کوټه بخته ګڼي؟ ولې حتی یو ځل هم بې له ترټلو، سپکاوي توهین، تحقیر، د نورو څخه د شکایت پرته او د قوم، مذهب، ژبې او تېر ناکام او وینې تویېدونکي ماضي شاته د پټېدو له هڅې پرته، په ځان نقد او غور نه دی کړی؟ ولې مونږ ته زمونږ ناکامیو د تقدس بڼه پیدا کړي، ولې موږ یو ځل هم ونه توانېدو چې د افغانستان زخمونه وپېژنو او دایمي درملنه یې وکړو؟ تر کومه به دا د اغزي، زخم، وینې او بدبویۍ او انتقام پنډه له یوه نسل له اوږو څخه د بل نسل اوږو ته انتقالوو؟
سمه ده چې موږ له امریکا او متحدینو یې شکایت لرو او د دوحې د شرمناکې معاملې او په کې شامل چل بازانو/غدارانو ملامته وو، خو آیا موږ فکر کړی دی چې که د امریکا مالیه ورکونکي له موږ وپوښتي چې موږ ستاسو لپاره، ستاسو بنسټونو لپاره، ستاسو د پرمختګ او ودې لپاره، او د افغانستان په خپلو پښو دریدلو لپاره ۲.۲۶ تریلیون ډالره ولګول (یو داسې مقدار چې که په ۱۰۰ ډالري بانکنوټونو کې حساب شي وزن یې ۲۲.۶۰۰ متریک ټنه او که په ۵۰ ډالري بانکنوټونو کې حساب شي وزن یې ۵۴.۲۰۰ متریک ټنه کیږي)، خو ستاسو د دولت مشران دا ټول په فساد کې غرق کړل، دروغ یې وویل، سرچینې او ارزښتونه یې لوټ کړل، خپلو خلکو ته یې خیانت وکړ او فرصتونه یې یو په بل پسې له لاسه ورکړل، زموږ ځواب به څه وي؟
د افغانستان د دولت مشران نه یوازې په خپلو دندو کې پاتې راغلل، بلکې په قومپالنه، انحصارپالنه، عوامفریبي او د فاسدو او وابسته حلقو ترمنځ د قدرت ویش له لارې د نظام د سقوط او د ملي بنسټونو د ویجاړۍ زمینه برابره کړه. هغوی د خراب مدیریت، د خلکو د واقعي ستونزو په وړاندې بېپروايي، او د ملي ګټو په وړاندې شخصي او ډلهییزو ګټو ته لومړیتوب ورکولو سره هېواد د سقوط کندې ته برابر کړ. هغوی د اساسي اصلاحاتو د راوستلو او د ملت جوړونې پرځای، په داخلي شخړو او له مفسدو ډلو سره په پټو معاملو کې بوخت شول. هغوی د خلکو غوښتنو او اړتیاوو ته په بېپروایۍ سره حیاتي پروژې نیمګړې پرېښودې، اقتصاد یې یوازې او ویجاد پرېښود، ارزښتونه یې معامله کړل او د زرګونو سرتیرو وینه یې د خپلو د قدرت غوښتنو او ځانغوښتنو قرباني کړه او په پای کې، په کړکیجنو شېبو کې د مسئولیت څخه په تېښته او د وطن پرېښودلو سره یې د ملت باور په بشپړ ډول له لاسه ورکړ.
۱/۲
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د بحران او کړګیچ اصلي ریښې، پرلهپسې سقوطونه، او همیشني ناکامۍ نه یوازې په بهرنیو لاسوهنو او د نورو په ناسم سیاستونو کې نغښتې دي، بلکې په هماغه اندازه زمونږ په خپلو داخلي ضعفونو کې، په تفرقه، قومپالنه، او د شخصي او ډلهییزو ګټو ته د ملي ګټو په وړاندې لومړیتوب ورکولو کې ریښه لري. موږ باید دا تریخ حقیقت ومنو چې نه یوازې نور، بلکې موږ خپله هم د دې وضعیت په رامنځته کولو کې مسئول یو.
د ارقامو له مخې، له ۱۹۷۸ کال څخه تر نن ورځې پورې، داسې اټکل کېږي چې له ۱۴ میلیون څخه زیات افغانان اړ شوي چې خپل هېواد پرېږدي، چې ۸ میلیونه یوازې په تېرو درې کلونو کې او د طالبانو د بیا راتګ وروسته له افغانستان څخه تښتېدلي دي. همدارنګه، اټکلونه ښيي چې د افغانستان د خلکو هدیرو مساحت د تېرو څو لسیزو جګړو له امله نږدې د ټول قطر هېواد مساحت ته رسېدلی دی. له بلې خوا، له ۹۷ سلنه زیات افغانان د فقر کرښې لاندې ژوند کوي او د هېواد د لوست کچه په اوسط ډول له ۳۷ سلنې څخه کمه ده. دا ارقام د هغه ژور بحران ښودنه کوي چې کلونه زموږ دا هېواد ورسره مخ دی.
۱۵ د اګست یادونه باید یوازې د دې ورځې په غندلو پورې محدوده نه شي، بلکې باید دا فرصت وي چې په خپل ځان او خپلو ناکامیو، خپلو مسئولیتونو، او هغه لارې چې موږ باید خپلی کړو، ژوره فکر وکړو. یوازې د خپلو مسئولیتونو په منلو او په ریښتینو او پایداره اصلاحاتو تمرکز کولو سره، موږ کولای شو چې د تاریخ د لعنت او ښیراوو څخه ځان خلاص کړو او خپلو راتلونکو نسلونو لپاره یو ښه راتلونکی وسپارو. اوس د دی وخت راغلی چې د پخوانیو تېروتنو د تکرار پرځای، د افغانستان لپاره یو نوی او روښانه لاره وټاکو؛ یوه لاره چې د ملت جوړونې، پرمختګ او د ټول هېواد د خلکو رفاه ته لار برابره کړي او د دې هېواد زاړه او ژور زټپونه د تل لپاره وروغوي.
۲/۲ -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
یادآوری ۱۵ آگست نباید تنها به تقبیح این روز محدود شود، بلکه باید باعث فراگیری درس از ناکامیهای ما باشد!
در این روزها که پس از جنگهای داخلی احزاب جهادی و ویرانی قسمت بزرگی از افغانستان در نتیجه آن جنگ های قدرت، یکی دیگر از روزهای سیاه و شاید سیاهترین فصل تاریخ معاصر افغانستان را تجربه میکنیم، بار دیگر به ۱۵ آگست ۲۰۲۱ بازمیگردیم؛ روزی که نه تنها بر حال و آیندهٔ ما تأثیری ویرانگر گذاشت، بلکه تصویری زنده از تراژدیهای مکرر در تاریخ سرزمین ما بود. این روز یادآور سقوطی است که نتیجهٔ دههها جنگ، ناامنی، و ناهنجاریهای اجتماعی و سیاسی بود؛ سقوطی که نه تنها نظام، بلکه امید و آرزوهای مردم افغانستان را نیز با خاک یکسان ساخت.
اما همچنان که این درد و رنج را به یاد میآوریم، باید درنگ کنیم و بیاندیشیم که چرا این بدبختیها بار دیگر بر سر ما نازل شد؟ آیا این یک حادثهٔ منفرد بود یا بخشی از یک دور باطل که نسلبهنسل ما را در زنجیر نفرین ناگسستنی نگاه داشته است؟ این روزها، ما تنها شاهد ویرانی فیزیکی نبودهایم، بلکه با سقوط اخلاقی و اجتماعی و تخریب ارزش های معنوی مان نیز مواجه بودهایم. پس از سالها جنگ و خونریزی، وقتی که فرصتی برای بازسازی، اتحاد و ملت سازی پیش آمد، دوباره دچار همان اشتباهات گذشته شدیم: تفرقه، قومگرایی، و اولویت دادن به منافع شخصی و گروهی بر منافع ملی.
طی این سه سال، و حتی پیش از آن، واکنشها و رویکردهای ما در قبال ناکامیهای پیاپی در کشورمان از سه واژه فراتر نرفته است: شکایت، ملالت، و ملامت. هر آنچه بر ما و سرزمین ما واقع شده، به زعم ما همه و همه کار دیگران بوده است. ما از دیگران شکایت داریم، دیگران را ملامت میکنیم، و بار ملالت را نیز بر دوش آنان میگذاریم. گویا خودمان هیچ مسئولیتی در قبال وضعیت موجود نداشته و نداریم.
با وجود این ناکامیها، ما که خود را صاحبان اصلی سرزمینی به نام افغانستان میدانیم، هرگز به طور جدی و با نگاهی عمیق به عملکردها، روشها و راهکارهای خود ننگریستیم که چرا همواره به این حال و روز دچار میشویم؟ چرا جوانان ما خود را نفرینشدگان مادرزاد میپندارند؟ چرا حتی یک بار بدون توهین، تحقیر، شکایت از دیگران و پنهان شدن در پشت نقاب و القاب قوم، مذهب، زبان و فخر فروشی به گذشته ناکام و خونین، به نقد و بررسی خود نپرداختهایم؟ چرا یکبار هم که شده نتوانستیم زخمهای افغانستان را تشخیص دهیم و به مداوای دایمی آن بپردازیم؟ تا چه زمانی این پشتارهٔ خار و زخم و خون و تعفن را از شانه یک نسل به شانههای نسل بعدی انتقال میدهیم؟
درست است که از آمریکا و متحدانش شکایت داریم و معاملهٔ ننگین دوحه و شارلاتان دخیل در آن را ملامت میکنیم، اما آیا به خود اندیشیدهایم که اگر مالیهدهندگان آمریکایی از ما بپرسند که ما برای شما، برای نهادهای شما، برای توسعه و پیشرفت شما، و برای به پا ایستادن افغانستان، مبلغ ۲.۲۶ تریلیون دالر خرج کردیم (مبلغی که به وزن بانکنوتهای ۱۰۰ دالری وزن آن به ۲۲٫۶۰۰ متریک تن و به حساب بانکنوتهای ۵۰ دالری وزن آن به ۵۴٫۲۰۰ متریک تن میرسد) اما سران دولت شما آن را به فساد کشاندند، دروغ گفتند، منابع را به غارت بردند، به مردم خود خیانت کردند و فرصتها را یکی پس از دیگری از دست دادند، جواب ما چه خواهد بود؟
سران دولت افغانستان نه تنها در اجرای وظایف خود کوتاهی کردند، بلکه با قومگرایی، انحصارطلبی، عوامفریبی و تقسیم قدرت میان حلقات فاسد و وابسته، زمینهساز سقوط نظام و تخریب ساختارهای ملی شدند. آنان با سوءمدیریت، بیتوجهی به مشکلات واقعی مردم، و اولویت دادن به منافع شخصی و گروهی خود بر منافع ملی، کشور را به ورطهٔ سقوط کشاندند. آنان به جای ایجاد اصلاحات اساسی و تلاش برای ملتسازی، بیشتر به نزاعهای داخلی و معاملات پنهانی با گروههای مفسد پرداختند. آنان با بیتفاوتی نسبت به خواستهها و نیازهای مردم، پروژههای حیاتی را نیمهکاره رها کردند، اقتصاد کشور را به حال خود گذاشتند، ارزشها را معامله کردند و خون هزاران سرباز را فدای اَمیال و خودشیفتگیهای خود کردند و در نهایت، با فرار از مسئولیت و ترک وطن در بحرانیترین لحظات، اعتماد ملت را به کلی از دست دادند.
ریشههای اصلی بحران، سقوطهای پیدرپی، و ناکامیهای همیشگی نه تنها در دخالتهای خارجی و سیاستهای اشتباه دیگران نهفته است، بلکه به همان اندازه در ضعفهای داخلی ما، در تفرقهها، قومگراییها، و اولویت دادن به منافع شخصی و گروهی بر منافع ملی ریشه دارد. ما باید این واقعیت تلخ را بپذیریم که نه تنها دیگران، بلکه خودمان نیز در ایجاد این وضعیت مسئولیم. ۱/۲
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
بر اساس آمارها، از سال ۱۹۷۸ تا به امروز، تخمین زده میشود که بیش از ۱۴ میلیون افغان مجبور به ترک کشور شدهاند که ۸ میلیون نفر از آنها فقط در طی سه سال گذشته و پس از بازگشت طالبان به قدرت، از افغانستان فرار کردهاند. همچنین، برآوردها نشان میدهد که مساحت قبرستان مردم افغانستان در نتیجه جنگهای چند دهه اخیر به تقریبی معادل به تمام مساحت کشور قطر رسیده است. از سوی دیگر، بیش از ۹۷ درصد مردم افغانستان زیر خط فقر زندگی میکنند و سطح سواد در کشور به طور متوسط کمتر از ۳۷ درصد است. این آمارها نشاندهنده عمق فاجعهای است که سالها گریبانگیر این سرزمین بوده است.
یادآوری ۱۵ آگست نباید تنها به تقبیح این روز محدود شود، بلکه باید فرصتی باشد برای بازاندیشی در مورد خود و ناکامیهای خودی، مسئولیتهای خود، و راهی که باید در پیش بگیریم. تنها با پذیرش مسئولیتهای خود و تمرکز بر اصلاحات واقعی و پایدار، میتوانیم از نفرین تاریخ رهایی یابیم و آیندهای بهتر برای نسلهای بعدی خود بسازیم. اکنون زمان آن است که به جای تکرار اشتباهات گذشته، مسیری تازه و روشن برای افغانستان ترسیم کنیم؛ مسیری که به ملتسازی، پیشرفت، و رفاه همه مردم کشور منجر شود و زخمهای کهنه و عمیق این سرزمین را برای همیشه التیام بخشد.
۲/۲ -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
خلاصهای از پرسشها و موضوعات مورد بررسی در این گفتگو به شرح ذيل است:
بررسی کوتاه برخی از دلایل سقوط سریع ولایات افغانستان به دست طالبان و در نهایت فروپاشی کل نظام، ارزیابی واگذاری آگاهانه برخی ولایات به طالبان، اشارهای کوتاه به توییت ۱۴ آگوست مبنی بر پایان یک بازی خونین فیزیکی و آغاز مرحلهای خونین دیگر و از دست رفتن ارزشهای معنوی افغانستان، دلایل اختلاف نظر صادقانه با داکتر اشرف غنی و بعضی عوامل آن، مرور کوتاهی بر وضعیت گذشته و أسيب هاى خطاب کردن یک قوم به عنوان طالب و تروریست، اشارهای مختصر به رشد افراطیت دینی، دلایل تقاضای عذرخواهی رهبران سیاسی از مردم افغانستان به عنوان گامی کوچک به سوی ملتسازی و التیام زخمها. بررسی چگونگی جلوگیری از انتقال مشکلات به نسلهای آینده، حضور و نفوذ کشورهای خارجی با منافع متضاد در افغانستان، اشارهای بسیار کوتاه به فروپاشی مکرر نظامها و نهادهای ملی افغانستان، بازیهای سیاسی پاکستان و تئوری توطئه در منطقه و همچنان نگاهی گذرا به عواقب ناکوار تشتت و گسستهای داخلی افغانستان و انزوای آن در ستیج های بینالمللی!
متاسفانه به دلیل محدودیت زمانی و تراکم سوالات، به موضوعات مهمی مانند راههای خروج افغانستان از وضعیت کنونی و چگونگی ترسیم آیندهای متفاوت برای کشور پرداخته نشد!
به قول معروف «یار زنده و صحبت باقی»!
نوت: به دلیل ضعف/ ناکارآمدی اینترنت از سوی مصاحبهشونده، این گفتمان به صورت تصویری منتشر نشد.
افغانستان انټرنشنل - پښتو
@afintlpashto
د کلونو جګړه په ساعتونو کې څنګه ختمه شوه؟
د خپرونې مېلمه: د ملي امنیت ریاست پخوانی مشر رحمت الله نبیل
#سپړنه #افغانستان_انټرنشنل_پښتو
www.youtube.com/watch?v=n4McnBcsYro -
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
په دی مرکه کی لاندی موضوعات په لنډ ډول سپړل شوي دي:
د افغانستان ولایتونو د طالبانو په لاس د چټک سقوط او په پای کې د ټول نظام د ړنګېدو ځینې دلایلو لنډه څېړنه، ځینو ولایتونه طالبانو ته په قصدي توګه سپارل، د ۱۴ اګست ټویټ ته یوه لنډه اشاره چې پکې د یوه فزیکي خونړي لوبې پای او د یوې بلې خونړۍ مرحلې پیل او د افغانستان معنوي ارزښتونو له منځه تللو مرحلې پیل، همدا راز په لنډه کی د ډاکتر اشرف غنی د لید لوری سره زما صادقانه اختلاف او بعضی عوامل یې، په تېر حالت یوه لنډه کتنه او یوه قوم د طالب او ترهګر په نوم خطاب کولو زیانونه، د دیني افراطیت ودې ته یوه مختصره اشاره، د سیاسي مشرانو د افغانانو څخه د بښنې غوښتلو دلایل چې د ملت جوړونې او زخمونو د رغېدو/ټکوریدو په لور یو کوچنی ګام ګڼل کېږي. څېړنه چې څنګه دا تیری او اوسنی ستونزې او ناخوالې راتلونکو نسلونو ته له انتقال څخه مخنیوی وشي، په افغانستان کې د متضادو ګټو لرونکو بهرنیو هېوادونو حضور او نفوذ، د افغانستان د ملي نظامونو او بنسټونو د پرله پسې نړیدو ته لنډه اشاره، د پاکستان سیاسي لوبې او په سیمه کې د توطی تیورۍ ته یوه لنډه اشاره، او همدارنګه د افغانستان د کورنیو نا سمتیاوو او بېلتونونو او په نړیوالو صحنو کې د افغانستان د انزوا ناوړه پایلو ته یوه لنډه کتنه شوې ده.
له بده مرغه، د وخت د محدودیت او د پوښتنو د زیاتوالي له امله، د افغانستان له اوسني حالت څخه د وتلو لارو او د هېواد لپاره د یوه متفاوت راتلونکي د طرح کولو په څېر مهمو موضوعاتو ته وخت پاتی نشو!
خو لکه څنګه چې وايي «یار زنده و صحبت باقی»!
یادونه: زما له خوا د انټرنیټ د کمزورتیا/ناکارکردګی له امله دا خپرونه په تصویري بڼه خپره نه شوه.
افغانستان انټرنشنل - پښتو
@afintlpashto
د کلونو جګړه په ساعتونو کې څنګه ختمه شوه؟
د خپرونې مېلمه: د ملي امنیت ریاست پخوانی مشر رحمت الله نبیل
#سپړنه #افغانستان_انټرنشنل_پښتو
www.youtube.com/watch?v=n4McnBcsYro -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
په دی مرکه کی لاندی موضوعات په لنډ ډول سپړل شوي دي:
د افغانستان ولایتونو د طالبانو په لاس د چټک سقوط او په پای کې د ټول نظام د ړنګېدو ځینې دلایلو لنډه څېړنه، ځینو ولایتونه طالبانو ته په قصدي توګه سپارل، د ۱۴ اګست ټویټ ته یوه لنډه اشاره چې پکې د یوه فزیکي خونړي لوبې پای او د یوې بلې خونړۍ مرحلې پیل او د افغانستان معنوي ارزښتونو له منځه تللو مرحلې پیل، همدا راز په لنډه کی د ډاکتر اشرف غنی د لید لوری سره زما صادقانه اختلاف او بعضی عوامل یې، په تېر حالت یوه لنډه کتنه او یوه قوم د طالب او ترهګر په نوم خطاب کولو زیانونه، د دیني افراطیت ودې ته یوه مختصره اشاره، د سیاسي مشرانو د افغانانو څخه د بښنې غوښتلو دلایل چې د ملت جوړونې او زخمونو د رغېدو/ټکوریدو په لور یو کوچنی ګام ګڼل کېږي. څېړنه چې څنګه دا تیری او اوسنی ستونزې او ناخوالې راتلونکو نسلونو ته له انتقال څخه مخنیوی وشي، په افغانستان کې د متضادو ګټو لرونکو بهرنیو هېوادونو حضور او نفوذ، د افغانستان د ملي نظامونو او بنسټونو د پرله پسې نړیدو ته لنډه اشاره، د پاکستان سیاسي لوبې او په سیمه کې د توطی تیورۍ ته یوه لنډه اشاره، او همدارنګه د افغانستان د کورنیو نا سمتیاوو او بېلتونونو او په نړیوالو صحنو کې د افغانستان د انزوا ناوړه پایلو ته یوه لنډه کتنه شوې ده.
له بده مرغه، د وخت د محدودیت او د پوښتنو د زیاتوالي له امله، د افغانستان له اوسني حالت څخه د وتلو لارو او د هېواد لپاره د یوه متفاوت راتلونکي د طرح کولو په څېر مهمو موضوعاتو ته وخت پاتی نشو!
خو لکه څنګه چې وايي «یار زنده و صحبت باقی»!
یادونه: زما له خوا د انټرنیټ د کمزورتیا/ناکارکردګی له امله دا خپرونه په تصویري بڼه خپره نه شوه.
افغانستان انټرنشنل - پښتو
@afintlpashto
د کلونو جګړه په ساعتونو کې څنګه ختمه شوه؟
د خپرونې مېلمه: د ملي امنیت ریاست پخوانی مشر رحمت الله نبیل
#سپړنه #افغانستان_انټرنشنل_پښتو
www.youtube.com/watch?v=n4McnBcsYro -
Rahmatullah Nabil reposted
Azizullah Royesh
@AzizullahR99813
آهنگ «سرباز» که در آخرین روزهای قبل از سقوط توسط گروه سا تهیه شد، اما از پخش آن خودداری کردیم. قصهی مرتبط با این بخش خاطره را در یادداشت «بگذار فرار کنم» یاد کردم. این آهنگ را امروز مریم معصومی برایم فرستاد.... دریغ ما همین است: چیز و چیزهایی را به رایگان از دست میدهیم که سزوار حفظ کردن و پاسداری اند. ما نیاز داریم به خود برگردیم. مهفوم «خودآگاهی» (آگاهی بر موقعیت یا جای + گاه، آگاهی بر زمان و مکان بودن خود) همین است.
This media couldn't be displayed. See it on the original post. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
On the eve of the third anniversary of the fall of Nimroz province and other provinces in western Afghanistan.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
According to very credible sources, despite differences between the Sunni religious extremist group of Jaish-ul-Adl (who are fighting against Iran) and the Afghan Taliban, the Pakistani ISI has sent about 600 Jaish-ul-Adl militants 1/2
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
در آستانه سومین سالگرد سقوط ولایت نیمروز و دیگر ولایتهای حوزه غرب افغانستان.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
بر اساس منابع معتبر ، با وحود اختلاف نظر بین گروه افراطی مذهبی سنی جیش العدل (که علیه ایران می جنگند) و طالبان افغان؛ ISI پاکستان حدود 600 جنگجويان جیش العدل را ... ١/٢
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
"رخ، زرد و مو سفید و همه نامه ام سیاه ره، دور و قد خمیده ز سنگینی گناه
اشکی نیامد از بصرم وای! وای! وای! سوزی نمانده در جگرم آه! آه! آه!
بی اختیار، راه سپارم سوی جحیم گر افکنم به نامه اعمال خود نگاه
یک مصرع است روز جزا کل نامه ام یک لحظه توبه کردم و یک عمر اشتباه
از بس گناه، پرده به چشمم کشیده است تشخیص راه را ندهد دیده ام ز چاه
عمری گناه کرده ام و توبه می کنم با این زبان که ذکر تو را گفته گاه گاه
هر چند نیست در خور بخشش گناه من مولای من! به عفو تو آورده ام پناه
فریاد از آن زمان که گناهان من روند در پیش دیده ام رژه مانند یک سپاه
فردا که مادر از پسر خود کند فرار میثم به خاندان پیمبر برد پناه"
سازگار -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
چرا روزانه در حدود ۷۴۰۰ هموطن ما از زیست در زیر سایه به اصطلاح «امارت اسلامی طالبان» از خانه و کاشانه خود فرار میکنند؟
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
نزدیک به سه سال از تسلط دوباره طالبان به قدرت میگذرد. در آستانه سومین سال تسلط این گروه بر افغانستان، کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان گزارش داد که هشت میلیون شهروند افغانستان در چند سال اخیر مجبور شدهاند کشور را ترک کنند.
به طور میانگین، روزانه ۷۴۰۰ نفر از زیست در زیر سایه به اصطلاح «امارت اسلامی طالبان» از خانه و کاشانه خود فرار کردهاند و متأسفانه موج مهاجرت همچنان ادامه دارد.
این آمار تکاندهنده، بازتابدهندهای شرایط وخیم و حاکی از بیثباتی در افغانستان تحت حکومت طالبان است.
ادامه این مقاله را در سایت افغانستان اینترنشنال بخوانید:
www.afintl.com/202408038036 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
The killing of Ismail Haniya in Tehran could act as a catalyst for increased conflict and instability in the Middle East, affecting regional and international politics, military engagements, and humanitarian conditions.
Amu TV
@AmuTelevision
Iran’s paramilitary Revolutionary Guard said Hamas leader Ismail Haniyeh was assassinated in Tehran.
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
پیامی به مردم عزیز ایران: در آستانه همدلی و مهربانی
ای مردمان سرزمین کهن و با تمدنی غنی،
آیا تا به حال صدای گریههای شبانه کودک افغانستان را شنیدهاید؟ کودکی که در آغوش مادرش، زیر آسمانی پرستاره، از گرسنگی به خود میپیچد؛ آیا تصور کردهاید زنی را که با چشمانی گود رفته و موهایی آشفته، در صف نان ایستاده و به آیندهای نامعلوم اطفالش میاندیشد؟
افغانستان، همسایهتان، سالهاست که در آتشی سوزان میسوزد. خانههایشان ویرانهای بیش نیست، رویاهایشان خاکستر شده و کودکانشان یتیم. آنها شبهایشان را در پناهگاهها سپری میکنند و روزهایشان را با ترس از آینده میگذرانند.
میلیونها انسان بیگناه، از خانه و کاشانه خود رانده شدهاند و به ناچار به سرزمین شما پناه آوردهاند. آنها با دستهایی خالی و دلی پر از امید، به دنبال آرامشی کوچک میگردند.
نمیدانم آیا از وضعیت افغانستان به عنوان کشور همسایه، همدین، همزبان و همفرهنگ خود آگاهی دارید یا نه؟ اگر ندارید، مندر اینجا فقط شمه ای از درد مردم افغانستان را شریک میسازم:
پنجاه سال است که افغانستان در آتش جنگ و ناامنی میسوزد. قبرستانهایش وسیعتر شدهاند، میلیونها دختر از حق تعلیم محروم گشتهاند، و کشور عزیزمان افغانستان به خاطر دههها ناکامیهای سیاسی و مداخلات خارجی به بدترین شرایط زندگی رسیده است. به اساس آمار نهادهای معتبر بینالمللی:
حدود ۲۵ درصد مردم افغانستان مهاجر شده اند، ۹۷ درصد جمعیت زیر خط فقر زندگی میکنند، در حدود ۲۰ درصد مردم معتاد به مواد مخدر شدهاند، ۸۰ درصد مردم به آب آشامیدنی صحی دسترسی ندارند و بیشتر از ۵۰ در صد مردم افغانستان با مشکلات روانی دست و پنجه نرم میکنند.
اگر از خون بیگناهانی که در این سالها در افغانستان ریخته شده است، گل تر میشد، میتوانستیم میان سرحدات افغانستان و ایران دیواری از گل و خون بنا کنیم. این دیوار نمادی از رنجها، دردها و مصائبی میبود که مردم ما در سایه ناکامیهای سیاسی و جنگهای تحمیلی تحمل کردهاند.
مردم افغانستان امروز نه به انتخاب خود، بلکه به اجبار شرایط، آواره شدهاند. آنها به دنبال آرامش، امنیت و فرصتی برای زندگی هستند. آنان با امید به سرزمینی با تمدن چندین هزار ساله و مهربانی شما پناه آوردهاند.
در این روزگار سخت و ناآرام، گزارشی از رفتارهای ناپسند با پناهجویان افغان به گوشمان میرسد. دلهایمان از این رویدادها آزرده و اندوهگین است. چگونه ممکن است که همشهریان سعدی بزرگ امروز با همنوعان خود که از سرزمین خویش آواره شدهاند، چنین رفتاری داشته باشند؟
"بنیآدم اعضای یکدیگرند
که در آفرینش ز یک گوهرند
چو عضوی به درد آورد روزگار
دگر عضوها را نماند قرار"
ما از مشکلات اقتصادی که مردم ایران با آن دست و پنجه نرم میکند آگاهی داریم. اما دامن تمدن بزرگ ایران بسیار فراختر و والاتر از آن است که در صدد انتقامجویی از مهاجرین بیپناه و بدبخت افغانستان برآید. گناه و جرم یک مجرم نباید به همه مهاجرین آسیب برساند. فراموش نکنید که این مردم به دنبال فرصت برای زندگی بهتر هستند و نباید به جرم فردی خاص، همگی آنان مجازات شوند. جوانان افغانستان، همانند جوانان شما، رویاهای بزرگی دارند. آنها میخواهند درس بخوانند، بازی کنند از زیبایی های خدا داد کشور شان لذت ببرند و به آینده امیدوار باشند. اما جنگ، این رویاهای شیرین را به کابوسی تلخ تبدیل کرده است.
شما مردم ایران طی پنج دهه جنگ در افغانستان با پناه دادن میلیونها آواره افغان با مهربانی و انساندوستی خود، چهره زیبایی از ایران به جهانیان نشان دادهاید و نشان دادهاید که ایرانیان میراثداران تمدن بزرگ، مردمی مهماننواز و باگذشت هستن و نگذارید این چهره خدشه دار شود.
"میازار موری که دانهکش است
که جان دارد و جان شیرین خوش است"
با امید به روزی که همه انسانهای افغانستان در کشور خودشان در صلح و آرامش زندگی کنند.
Amu TV
@AmuTelevision
موج تازهای از بدرفتاری با مهاجران افغانستان در ایران که با کشته شدن یک شهروند ایرانی در بخشی از تهران در اواخر هفته گذشته توسط سه مهاجر افغانستان آغاز شد هنوزهم ادامه دارد.
به گزارش رسانههای ایرانی، جواد حسینی که یک باشنده تهران بود خانهاش را به یک خانواده مهاجر افغانستان اجاره داده بود.
مرگ او زمانی اتفاق افتاد که او بر سر دریافت اجاره خانه با مستاجرانش درگیر شد. جواد حسینی در ۲۹ سرطان درگذشت و این حادثه در منطقه ۱۵ تهران باعث بروز تنش شد.
معصومه، یک مهاجر افغانستان در منطقه ۱۵ تهران، روز جمعه در تماسی به آمو گفت که بسیاری از مالکان خانهها از آنها خواستهاند «هرچه زودتر خانههای خود را تخلیه کنند».
amu.tv/fa/112650/ -
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
٢/٢ این بدان معناست که؛ ما با دقت لازم مهرههای به ظاهر همسو با نهادهای امنیتی و در باطن همدست با دشمن را شناسائی و به مردم معرفی کنیم.
ددى بزرگوار"احمد امين مجددى"خبرى او نظر په لاندى غږیږ پيغام کی واوری او قضاوت وکړی! دى د نظام تر سيورى او د نظام پر امكاناتو په كابل كى اوسيږی. -
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
١/٢ با حفظ احترام به اشتراککنندهگان نشستمسکو، بعضی از مهرهها و چهرههایکه طی سالیان دراز، از نشانی نهادهای امنیتی افغانستان، آب و نان شان در کنار امنیتشان تأمین گردیده است، با دیدن برادران افراطی شان (طالبان) در فکر انهدام و نابودی نهادهایملی افغانستان گردیدهاند.
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
ياد شهداى جنبش روشنايى گرامى باد.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
ياد شهداى جنبش روشنايى و تمام شهداى مظلوم افغانستان گرامى باد.
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د سپینې خولې یاران دی نور دي - شفتلو پنډو ته دی زه نیولې یمه!
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
یوم عاشورا، این روز مقدس و معنوی که یادآور فداکاری و ایثار امام حسین (ع) و یاران باوفای ایشان است، را به همه هموطنان عزیزم، به ویژه خواهران و برادران اهل تشیع ما، تسلیت باد میکویم.
امروز، ما بیش از هر زمان دیگری به روحیهٔ همبستگی، استقامت و مقاومت در برابر ظلم و نابرابری نیاز داریم. عاشورا برای همه ما، اعم از شیعه و سنی، نمادی از مبارزه برای عدالت، حقیقت و انسانیت است. این روز به ما یادآوری میکند که هرگز نباید در برابر ظلم سر فرود آوریم و باید همیشه به ارزشهای انسانی و دینی خود پایبند باشیم.
متاسفانه، در این سال نیز شاهد محدودیتهایی هستیم که از سوی طالبان برای اجرای مراسم عاشورا وضع شده است. این محدودیتها نه تنها آزادی مذهبی ما را نقض میکند، بلکه تلاشی است برای خاموش کردن صدای حقطلبانه و عدالتخواهانهٔ مردم ما.
به عنوان یک شهروند، از همهٔ هموطنان عزیزم، اعم از شیعه و سنی، میخواهم که با حفظ وحدت و همدلی، در مقابل هر گونه بیعدالتی و ظلم ایستادگی کنیم. بیایید با ایمان به خداوند متعال و الهام از شجاعت و فداکاری امام حسین (ع)، برای آیندهای روشنتر و عادلانهتر برای افغانستان عزیزمان تلاش نماییم.
از خداوند متعال میخواهم که صبر و استقامت به همهٔ ما عطا کند و یاد و نام شهدای کربلا را در دلهای ما زنده نگه دارد
Shahgul Rezaie
@Shahgul_Rezaie
#عاشورای_حسینی بر همه پیروان مکتب #آزادی تسلیت باد!
«در دشت عراق آمد چون رهبر آزادی
آزاد توان بردن ره در بر آزادی
با رمز تبسم فاش می گفت به هر گامی
امضای من از خونست در دفتر آزادی
زور است گلوی من از خنجرت ای گردون
برّم رگ #استبداد با #حنجر_آزادی »
(شهید اسماعیل بلخی) -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د خواشینۍ خبر دی چې په ننګرهار، بامیان، پنجشیر، میدان وردګو، پکتیکا، کاپیسا، کونړ او نورو سیمو کې د وروستیو اورښتونو او طوفانونو له ویجاړوونکې اغېزو له کبله زموږ ګرانو هېوادوالو ته ځاني او مالي زیانونه اوښتي دي.
په داسې سختو ورځو کې زموږ عزتمند هېوادوال تل متحد پاتې شوي او د داسې ناورینونو له امله رامینځته شوي لوی رنځ کمولو لپاره د یو بل تر څنګ دریدلې او په ګډه یې له کړیدلویو سره مرسته کړې ده.
شهیدانو ته د الله (ج) له دربار څخه د فردوس جنت، ټپیانو ته روغتیا او متضررینو ته د جمیل صبر غوښتنه کوم.
BILAL SARWARY
@bsarwary
طوفان، ګلۍ او تیز باران پر ځاني زیان سربیره کروندګرو ته درانه زیانونه اړولي دي.
د ننګرهار ولایت د بیلابیلو سیمو اوسیدونکو راته وویل چې طوفان، ګلۍ او تیز باران د بیلابیلو ولسوالیو د اوسیدونکو کروندې له منځه وړي دي.
دا مهال د ننګرهار ولایت په بیلابیلو ولسوالیو کې د بیلابیلو سبزیجاتو د کر وخت دی اوسمهال سبزیجات د حاصل په مرحله کې کروندګرو ته یې مالي زیان واړوه. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
اين ملا هم خود را وارث پیامبر اکرم (ص) و نماینده خداوند (ج) بر روی زمین میداند. تلاشهای این ملا برای توجیه اعمال خشونتبار و تحقیرآمیز به نام دین، تحریفی آشکار از اصول و ارزشهای اسلامی است. باید ديده شود كه که به اصطلاح امر به معروف و نهی از منکر با این تحریفکننده دین از مسند دینی چگونه برخورد خواهند کرد؟! زمانی که در ملاعام چنین اظهاراتی صورت میگیرد، میتوان تصور کرد که در زندانها و شکنجهگاههای این افراد چه فجایعی جریان خواهد داشت.
Amu TV
@AmuTelevision
یحیی عنابی یک امام حامی طالبان در پنجشیر در یک سخنرانی با اشاره به زرمینه پریانی یکی از فعالان حقوق زن گفته است که او باید «در محضر عام در کابل برهنه میشد» تا «عبرتی» برای دیگر «زنان آزادی خواه» افغانستان میبود.
او آزادی را متناسب با «فحشا» خوانده است.
این امام حامی طالبان پیش از این نیز در باره «مجازات دختران» در کابل گفتههای تندی داشته است.
این در حالی است که برخی از زنان فعال که از سوی طالبان زندانی شده و اکنون رها شدهاند گفتهاند که در زندانهای طالبان به سختی شکنجه شدهاند.
حداقل دو تن از این فعالان به شمول زرمینه پریانی گفتهاند که افراد طالبان در زندان آنان را «برهنه» کرده و تصویر گرفتهاند. -
Rahmatullah Nabil reposted
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
رئیس پیشین امنیت ملی افغانستان، شکنجه لیلما دولتزی، فعال زن، در زندان طالبان را غیر انسانی خواند.
رحمتالله نبیل گفت که هرچند طالبان اعمالش را دینی میداند، اما این گروه «هیچ بویی از اسلام نبرده است.»
afintl.com/202407139544 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
روایت تکاندهنده لیلما دولتزی از شکنجههایی که از دست طالبان متحمل شده است، قلب هر انسانی با وجدان را به درد میآورد. لیلما با شجاعت داستان خود را بیان میکند: “طالبان رانهایم را با چاقو پاره میکردند و بر زخم آن نمک میپاشیدند.”
این اعمال وحشیانه و غیرانسانی که به نام دین صورت میگیرد، نه تنها از اسلام بویی نبرده، بلکه روح انسانیت و ارزشهای انسانی را نیز زیر پا گذاشته است. طالبان با این رفتارهای غیرقابل توجیه، تنها چهرهای تاریک و نفرتانگیز از خود به جا میگذارند.
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
روایت تکاندهنده لیلما دولتزی، زندانی طالبان، از شکنجه
طالبان رانهایم را با چاقو پاره میکردند و بر زخم آن نمک میپاشیدند
نسخه کامل این روایت را در یوتیوب افغانستان اینترنشنال ببینید:
youtu.be/Jtxz7EZAQN4This media couldn't be displayed. See it on the original post. -
Rahmatullah Nabil reposted
VOA DEEWA
@voadeewa
د بلوچستان په سر ښار کوټه کې د لا درکه بلوڅانو د کورنيو او بلوڅ يکجهتي کمېټۍ له لوري احتجاج دوام لري، پر احتجاج کونکو د پوليس د تشدد او د پښتون شاعر ګيله من وزير د وژنې د پېښې پر ضد د بلوچستان وکيلانو له عدالتونو بايکاټ کړی دی۔
This media couldn't be displayed. See it on the original post. -
Rahmatullah Nabil reposted
Shafiq Ahmad Adv
@ShafiqAhmadAdv3
پاکستان دھشتگرد
یہ جو دھشتگردی ہے
اسکے پیچھے وردی ہے
یہ جو غنڈا گردی ہے
اسکے پیچھے وردی ہے
یہ جو پشتونوں کا قتل عام ہے
اسکے پیچھے وردی ہے
منظور کا نعرہ ہزار فیصد درست ہے ورنہ اب تک گیلامن پشتین کا قاتل گرفتار ھو چکا ھوتا
Love you @ManzoorPashteen meray Yaar ❤️❤️❤️ -
Rahmatullah Nabil reposted
Shafiq Ahmad Adv
@ShafiqAhmadAdv3
جی ایچ کیو دھشتگرد
پاکستان دھشتگرد
منظور پشتین نے آج میرے دل کی بات کی ہے
Love U @ManzoorPashteen ❤️❤️❤️
منظور میرے بھائی ! آپ نے وہ کر دیکھایا ہے،جو کہ پاکستان کی تاریخ میں کوئی نہیں کرسکا ہے اور آپ پر پچاس لاکھ عاصم منیر جیسے کتے قربان میرے یار ❤️❤️❤️ -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
در روزهای اخیر، طالبان به مناسک عاشورا و دهم محرم که برای اهل تشیع و اهل تسنن مقدس است، محدودیتهایی اعمال کردهاند. این اقدام ناعادلانه نه تنها توهین به ارزشهای مذهبی است، بلکه وحدت اقوام و مذاهب افغانستان را تهدید میکند.
اقدام طالبان در سرکوب این مناسک، حملهای به آزادی مذهبی و حقوق بشری است. مردم افغانستان، چه شیعه و چه سنی، در برابر ظلم طالبان تسلیم نخواهند شد و این اعمال طالبان بالاخره برایشان هزینه سنگین خواهد داشت.
پیام امام حسین (ع) روشن است: مقاومت در برابر ظلم و دفاع از عدالت.
به آرزوی افغانستان آزاد و عاری از هر گونه بی عدالتی!
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
در ویدیوهایی که به افغانستان اینترنشنال رسیده، لحظات پرتنش میان طالبان و باشندگان منطقه چنداول کابل دیده میشود.
مردم محل گفتند طالبانی که روز جمعه، ۲۲ سرطان، برای پایین آوردن پرچمهای عاشورا به چنداول آمده بودند، با مقاومت مردم روبرو شدند. -
Rahmatullah Nabil reposted
افغانستان انټرنشنل - پښتو
@afintlpashto
رحمت الله نبیل وایي، چې د #پاکستان ستونزه د افغانستان له اشخاصو، قومونو او رژیمونو سره نه، بلکې د دې هېواد ستونزه د #افغانستان په نامه له جغرافیې سره ده.
بشپړ خبر:
www.afintl.com/pa/202407117945 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
هموطنان عزیز،
مشکل هژمونی پاکستان با افغانستان با افراد، اشخاص، اقوام، زبانها و فرهنگ ها یا رژیمها نیست، بلکه با جغرافیایی به نام افغانستان است. پاکستان با سردار داود، ترهکی، حفیظالله امین، کارمل، داکتر نجیب، استاد ربانی، احمد شاه مسعود و برخی از سران مجاهدین و جمهوریت و این قوم و آن قوم مشکل شخصی نداشت و ندارد، بلکه با تمامیت سرزمینی به نام افغانستان مشکل دارد. مسئله پاکستان با افغانستان تنها با خط دیورند حل نمیشود؛ پاکستان با اقتدار هندوکش و صلابت آمو نیز مشکل دارد. این یک جنگ جغرافیایی است و نه یک جنگ شخصی و فردی، قومی یا زبانی. نباید غافلگیر شد، نباید جوگیر شد، و نباید وسیله و حنجره آنها شد. نشستهای مخفی و وعده و وعیدهای دفتر و گشایش مراکز در چترال و اینجا و آنجا همان ترفندهای تکراری است!
این یک هشدار جدی است برای همه ما که باید هوشیار باشیم و بفهمیم که اختلافات پاکستان با افغانستان فراتر از مسائل فردی، قومی، لسانی و رژیمی است و به تمامیت و استقلال کشورمان برمیگردد. هر گونه تغییری در این مرز و بوم، نه تنها تاریخ و فرهنگ مشترک ما را تهدید میکند، بلکه امنیت، سلامت و آرزو های نسلهای آینده را نیز در خطر میاندازد.
اکنون زمان اتحاد، از خود گذری، همپذیری و ایستادگی کنار هم است، نه زمان تفرقه و استفاده از دستاوردهای دیگران برای منافع کوتاهمدت و شخصی. ما باید از تجربههای تلخ گذشته درس بگیریم و به خاطر داشته باشیم که قدرت ما در وحدت و همبستگی و همپذیری ما نهفته است. سفر پاکستانیها به تاجیکستان و دیگر تحولات و کشمکشهای منطقهای باید برای ما زنگ خطر باشد، نه هیجان و رهجان. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
ګرانو هیوادوالو،
له افغانستان سره د پاکستان ستونزه او دښمنې له افرادو، اشخاصو او رژیمونو سره نه ده، بلکې د افغانستان په نوم له جغرافیې سره ده. پاکستان له سردار داوود، تره کي، حفيظ الله امين، کارمل، ډاکټر نجيب، استاد رباني، احمدشاه مسعود او د مجاهدينو له ځينو مشرانو او جمهوريت او دغه قوم او هغه قوم سره شخصي ستونزه نه لرله او نه یې لري، بلکې د دوی ستونزه د افغانستان په نوم د ځمکنې د بشپړتیا سره ده. له افغانستان سره د پاکستان ستونزه یوازې د ډیورنډ کرښې له لارې نه شي حل کېدای. پاکستان هم د هندوکش د واکمنۍ او هم د امو د ځواک سره ستونزه لري. دا جغرافيايي جګړه ده نه شخصي جګړه. مونږ باید و نغولیږو، باید ستړي نشو، نا هیلي نشو اوباید د دوی وسیله اوغږ نشو . د پټو غونډو او دفترونو، او چترال کی د مرکزونو پرانېستلو په وعدو او وعیدونو ونغولیږو، دا هماغه د تاریخی چالونو او تیروتونو تکرار دی.
دا زموږ ټولو لپاره یو جدي ګوت څنډنه ده چې باید هوښیار واوسو او پوه شو چې له افغانستان سره د پاکستان اختلافات له فردي، قومي، ژبني او رژیمي مسلو نه هاخوا زمنو د هېواد د بشپړتیا او خپلواکۍ له کبله دي. په په دې خاوره کې هر ډول بدلون نه یوازې زموږ ګډ تاریخ او کلتور ګواښي، بلکې د راتلونکو نسلونو امنیت، سوکالی او هیلې هم له خطر سره مخامخ کوي.
اوس د یووالي، یو بل ته د احترام، منلو او یو ځای کیدو وخت دی، نه د ویشلو او د نورو لاسته راوړنې د لنډ مهاله او شخصي ګټو لپاره کارولو.
موږ باید له تیرو ترخو تجربو څخه زده کړه وکړو او په یاد ولرو چې زموږ قوت او ځواک زموږ په یووالي او پیوستون کې دی. تاجکستان ته د پاکستانیانو سفر او په سیمه کی حالات او شخړې باید زموږ لپاره یو خبرداری وي، نه د جوش او د بیلتون او یو دبل په سر وهلو ډنډوره. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
“آزادي د هغو کسانو لخوا ترلاسه کېږي چې زړهیې د ځان او نورو لپاره د بشپړ آزادي ترلاسه کولو په لار کې قرباني کولو ته تیار وي.”!
ګیله من وزیر، په رښتینې توګه، د دې سترې مبارزې یو اتل و، چې د خپلې خاورې او خلکو لپاره یې خپل ژوند قربان کړ.
د ګیله من وزیر شهادت، ستره ضایعه ده، خو د @ManzoorPashteen او د هغه د نورو ملګرو د ازادۍ غږ به تر بل هر وخت لوړ او قوي کړي او د نړۍ ګوټ ګوټ ته به یې ورسوي. د هغه وینه به په زړونو کې د مبارزې لمبې ژوندۍ وساتي.
د ګیله من وزیر کورنۍ، دوستانو او ټولو مینهوالو ته خپله ژوره خواخوږي څرګندوم. روح یې ښاد، یاد یې تلپاتې.
د ګیله من کارنامې به تل ځوان نسل ته الهام بښونکی وي، د هغه لاره به دوام کوي او د هغه ارمانونه به پوره کیږي! -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
إِنَّا ِلِلَّٰهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
پر انقلابي شاعر ګیله من وزير په اسلام اباد کې ننی برید د غندلو وړ دی. د هغه سورې سورې او په وينو کی لت پت ټټر، د انقلاب په رنګ، رنګ شوې، او د ده دا وینه به د غوټې په څیر غوړیږي!
ګیله من په خپلو خوږو الفاظو او په زړه پورې شعرونو سره تل د مظلومیت او عدالت غږ پورته کړی دی.
په دې سختو شیبو کې، باید په یاد ولرو چې د ازادۍ بیه هیڅکله ارزانه نه ده. لکه چګوارا چی ویلي؛ "انقلاب داسی سر ښندونکو مینه والو ته اړتیا لری چی د مینی قیمت په وینو او خپل ژوند ادا کړی". ګیله من د خپلو خلکو د ازادۍ له دغو رښتیني مینه والو څخه دی.
دا دردونکي زخمونه به د @ManzoorPashteen او د هغه د نورو ملګرو د ازادۍ غږ تر بل هر وخت لوړ کړي او د نړۍ ګوټ ګوټ ته به یې ورسوي. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
اگر سعدی (رحمةاللهعلیه) امروز زنده بود، چنین میگفت: "بنیآدم اعضای یک پیکرند، مگر شیخ، ملا، خلیفه و متفکر که عوامفریب و غارتگرند."
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
پل های همدلی:
در یکی از روستاهای هند، ابوالکلام آزاد که یک مسلمان معتقد بود، با مردمی دارای فرهنگها و مذاهب مختلف زندگی میکرد. در این روستا، گاوها به عنوان موجودات مقدس مورد احترام هندوها قرار میگرفتند و آنان به شدت به حفاظت و احترام به گاوها پایبند بودند.
روزی یکی از بزرگان روستا تصمیم گرفت جشن بزرگی به مناسبت فرا رسیدن یک جشنواره مذهبی هندوها برگزار کند. در این جشنواره، گاوها نقش مهمی داشتند و مردم با دادن گلها و علف های خاص به گاوها، احترام خود را نشان میدادند. ابوالکلام که به اهمیت این جشن و احترام به اعتقادات مردم آگاه بود، تصمیم گرفت در این جشن شرکت کند.
در روز جشن، ابوالکلام آزاد با لباسی ساده به محل جشن رفت. او گلهای زیبایی که از باغ خود چیده بود، به گاوهای مقدس تقدیم کرد. وقتی مردم دیدند که ابوالکلام با وجود تفاوت مذهبیاش، به احترام به عقاید و مقدسات آنها اهمیت میدهد، بسیار خوشحال شدند و او را تحسین کردند.
یکی از مردان روستا به ابوالکلام نزدیک شد و با تعجب پرسید: "چگونه با وجود مسلمان بودن، به گاوها اینگونه احترام میگذاری؟"
ابوالکلام با لبخند پاسخ داد: "دوست من، دین من به من آموخته است که به همه موجودات و عقاید احترام بگذارم. احترام به اعتقادات دیگران، نشان از بزرگی و انسانیت است. وقتی ما به عقاید و ارزشهای یکدیگر احترام بگذاریم، میتوانیم در صلح و همبستگی زندگی کنیم."
این داستان به زودی در سراسر روستا منتشر شد و ابوالکلام آزاد به عنوان نمادی از تحمل و احترام به تفاوتها شناخته شد. مردم از او آموختند که احترام به عقاید دیگران، پلهای محبت و همدلی را میان انسانها میسازد و جامعهای پر از صلح و دوستی به وجود میآورد.
الگو برداری از عملکرد ابوالکلام آزاد احترام به عقاید و ارزشهای دیگران، فضای همبستگی و همدلی را تقویت میکند. این همبستگی، به ویژه در جوامعی با تنوع فرهنگی و مذهبی، بسیار مهم است.
وقتی افراد از فرهنگها و مذاهب مختلف ببینند که به عقایدشان احترام گذاشته میشود، تعصبات و تنشها کاهش مییابد. این کاهش تنشها به یکپارچگی و همبستگی ملی کمک میکن و احترام به عقاید دیگران، اساس صلح و آرامش در جامعه است. رفتارهایی مانند رفتار ابوالکلام آزاد باعث ایجاد فضایی برای تبادل فرهنگی و یادگیری از یکدیگر میشود. این تبادل فرهنگی میتواند به تقویت ارزشها و باورهای مشترک منجر شود؛ که احترام متقابل و همزیستی مسالمتآمیز میان گروههای مختلف میتواند به پایداری و ثبات سیاسی کمک کند. این پایداری، زمینهای مناسب برای توسعه و پیشرفت اجتماعی و اقتصادی فراهم میکند. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د پیوستون او نږدیکت پلونه:
د هند په یوه کلي کې ابوالکلام آزاد چې یو معتقد مسلمان و، د مختلفو کلتورونو او مذهبونو درلودونکو خلکو سره اوسېده. په دې کلي کې د هندوانو له خوا غواګانو ته د سپېڅلي مخلوق په توګه درناوی کېده او د غواګانو ساتنه او درناوي يې په کلکه ترسره کاوه.
یوه ورځ د کلي یو مشر پریکړه وکړه چې د هندوانو د مذهبي جشن د رارسیدو په مناسبت یو لوی جشن جوړ کړي. په دې جشن کې غواګانو مهم رول لوباوه او خلکو غواګانو ته د ګلانو او ځانګړو خوړو په ورکولو سره خپل درناوی څرګنداوه. ابوالکلام چې د دې جشن په ارزښت او د خلکو عقایدو ته په درناوي خبر و، پریکړه وکړه چې په دې جشن کې برخه واخلي.
د جشن په ورځ، ابوالکلام آزاد په ساده جامو کې د جشن ځای ته لاړ. هغه ښکلي ګلان چې له خپل باغ څخه یې دی سپېڅلي غواګانو ته را وړي وو، وړاندې کړل. کله چې خلکو ولیدل چې ایولکلام د خپل مذهبي توپیر سره سره د دوی د عقایدو او مقدساتو درناوی کوي، نو ډیر خوشحاله شول او د هغه ستاینه یې وکړه.
د کلي یو سړی ابوالکلام ته ورنږدی شو او په حیرانتیا یې ترې وپوښتل: ته له مسلمانۍ سره سره د غواګانو دومره درناوی څنګه کوې؟
ابوالکلام په مسکا ځواب ورکړ: ګرانه، زما دین ماته د ټولو موجوداتو او عقایدو درناوي را زده کړي دي، د نورو عقایدو ته درناوی د انسانیت او عظمت نښه ده، کله چې موږ د یو بل عقایدو او ارزښتونو ته درناوی وکړو، په سوله او یو والي کې ژوند کولای شو.
دا کیسه ډیر ژر په ټول کلي کې خپره شوه او ابوالکلام آزاد د توپیرونو د زغم او درناوي سمبول په توګه و پیژندل شو. خلکو له هغه څخه زده کړل چې د نورو نظرونو ته درناوی د خلکو ترمنځ د مینې او خواخوږۍ پلونه جوړوي چی په پایله کس یې د سولې او دوستۍ څخه ډکه ټولنه رامنځ ته کیږي.
د ابوالکلام کلام آزاد د کړنو په پیروې سره، د نورو نظرونو او ارزښتونو ته درناوی، د پیوستون او خواخوږۍ فضا پیاوړې کوي. دا پیوستون خورا مهم دی، په ځانګړې توګه په هغو ټولنو کې چې کلتوري او مذهبي تنوع وي.
کله چې د مختلفو کلتورونو او مذهبونو خلک ویني چې د دوی عقیدې ته درناوی کیږي، تعصب او تاوتریخوالی کمیږي. د تاو تریخوالي کمول په ملي یووالي او پیوستون کې مرسته کوي او د نورو نظرونو ته درناوی په ټولنه کې د سولې او آرامۍ اساس دی. د ابولکلام چلند په څیر چلند د کلتوري/فرهنګی تبادلې او یو بل څخه د زده کړې لپاره زمینه مساعده وي، چی کولی شي د ګډو ارزښتونو او باورونو د پیاوړتیا لامل شي؛ د مختلفو ډلو تر منځ متقابل احترام او سوله ایز همغږي کولای شي چی د سیاسي ثبات سره مرسته وکړي. دا ثبات د ټولنیز او اقتصادي پرمختګ او ودی لپاره مناسب بنسټ چمتو کوي. -
Rahmatullah Nabil reposted
Zuhal Salim
@ZuhalSalim_
«دختر استم، درخت خورشیدم
قاصد سرزمین امیدم»
به امید روزی که دوباره صدای دختران افغانستان در وطن خودشان طنین انداز شود و از آزادی و سرزندگی بسرایند.This media couldn't be displayed. See it on the original post. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
پر انقلابي شاعر ګیله من وزير په اسلام اباد کې ننی برید د غندلو وړ دی. د هغه سورې سورې او په وينو کی لت پت ټټر، د انقلاب په رنګ، رنګ شوې، او د ده دا وینه به د غوټې په څیر غوړیږي!
ګیله من په خپلو خوږو الفاظو او په زړه پورې شعرونو سره تل د مظلومیت او عدالت غږ پورته کړی دی.
په دې سختو شیبو کې، باید په یاد ولرو چې د ازادۍ بیه هیڅکله ارزانه نه ده. لکه چګوارا چی ویلي؛ "انقلاب داسی سر ښندونکو مینه والو ته اړتیا لری چی د مینی قیمت په وینو او خپل ژوند ادا کړی". ګیله من د خپلو خلکو د ازادۍ له دغو رښتیني مینه والو څخه دی.
دا دردونکي زخمونه به د @ManzoorPashteen او د هغه د نورو ملګرو د ازادۍ غږ تر بل هر وخت لوړ کړي او د نړۍ ګوټ ګوټ ته به یې ورسوي. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
مردم عزیز ایران و مقامات جمهوری اسلامی ایران،
انتخاب آقای دکتر مسعود پزشکیان به عنوان رئیسجمهور دوره چهاردهم جمهوری اسلامی ایران را تبریک میگویم. این انتخابات، نمادی از پایبندی به اصول مردمسالاری دینی و احترام به رأی مردم است.
تفاوت میان جمهوری اسلامی ایران و نظام طالبان، نشاندهنده تفاوت تفسیرها و دیدگاههای آنان از اسلام است. جمهوری اسلامی ایران، بر پایه تفسیر از اسلام، اشتراک در انتخابات را وجیبه دینی میپندارد و به ارزشهای انسانی و حقوق مدنی در یک چارچوب احترام میگذارد و زنان از حقوقی همچون تحصیل، اشتغال و مشارکت در فعالیتهای اجتماعی و سیاسی برخوردارند.
در مقابل، نظام طالبان با تفسیر بدوی از اسلام، قوانینی سختگیرانه و محدودکننده را بر جامعه تحمیل میکند و حقوق اساسی بشری، حقوق زنان و حق انتخاب زعامت را نادیده میگیرد. این رویکرد طالبان نشاندهنده یک بام و دو هوا در تفسیر از اسلام است که همواره باعث سوءتفاهم و تفرقه میان مسلمانان میشود. چنین رویکردی نه تنها با اصول انسانی و اسلامی مغایرت دارد، بلکه تصویر نادرستی از اسلام به جهان ارائه میدهد.
تفاوت این دو دیدگاه از یک اسلام و یک قرآن، نشاندهنده اهمیت تفسیر صحیح و عقلانی از متون دینی است. جمهوری اسلامی ایران با رویکردی متعادل و انسانی، الگویی موفقتر و قابل احترامتری از حکومت اسلامی را به نمایش گذاشته است.
از تمامی کشورهای اسلامی میخواهم که بیش از این اجازه ندهند تا طالبان با عملکردهای خود، چهرهای نادرست و بدنام از اسلام به جهان نشان دهند. همگان باید در راستای ترویج تفسیرهای صحیح و انسانی از اسلام و حمایت از حقوق بشر و عدالت اجتماعی تلاش کنند. -
Rahmatullah Nabil reposted
Hamasa Media
@MediaHamasa
د تېر جمهوري حکومت ملي امنیت پخواني رئیس رحمت الله نبیل ویلي، طالبان په سیستماتیکه توګه د افغانستان ګډ ټولنیز، کلتوري، تمدني ارزښتونه او شتمنۍ ویجاړوي.
د نبیل په خبره، دا ډله له هرې ارزښتناکې پدېدې سره دښمني لري.
نبیل زیاته کړې، د طالبانو پلوي له علم او عقل سره دښمني ده.
دی دا څرګندونې داسې مهال کوي چې ټولنیزو رسنیو کې د طالبانو د حکومت له لوري د غازي امان الله خان پر عکس د تور رنګ شېندلو غبرګونونه راپارولي. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د طالب په نوم یو اقلیت چې د وحشت او جهالت سمبول دی، د ټولنیز شیطان په توګه په منظمه او سیستماتیکه توګه زموږ د هیواد، ګډ ټولنیز، کلتوري او تمدني ارزښتونه او شتمنۍ ویجاړوي. دا هغه ډله ده چی د هرې ارزښتناکه پدیدې سره دښمني لري. د دې ډلې څخه پلوی د علم او عقل سره دښمنې ده.
-
Rahmatullah Nabil reposted
ShesWithBruce
@ShesWithBruce
Insanity - Engagement w/ Taliban at any price:
Niklasson said re: #doha3 that “giving the Taliban concessions by excluding civil society representatives from the meeting was a price worth paying for greater engagement.”
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Tomas Niklasson the EU Special Envoy for Afghanistan, a role that some say adds as much spice to diplomacy as a cucumber does to a salad—refreshing but not exactly groundbreaking. His diplomatic efforts are seen by critics as neither too bold nor too bland, just somewhere in the middle, much like an unseasoned cucumber.
Amu TV
@AmuTelevision
توماس نیکلاسون، نماینده ویژه اتحادیه اروپا برای افغانستان، گفته است که امتیاز دادن به طالبان با حذف نمایندگان جامعه مدنی از نشست، بهایی است که ارزش پرداخت برای تعامل بیشتر را دارد.
آقای نیکلاسون افزود: «فکر میکنم بحث خوبی بود. ما از جنجالهایی پیرامون این رویداد مطلع هستیم. برخی از اعضای جامعه مدنی آن را به دلایل مختلف تحریم کردهاند و من دلایل آنها را درک میکنم.»
amu.tv/fa/107706/ -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Tomas Niklasson the EU Special Envoy for Afghanistan, a role that some say adds as much spice to diplomacy as a cucumber does to a salad—refreshing but not exactly groundbreaking. His diplomatic efforts are seen by critics as neither too bold nor too bland, just somewhere in the middle, much like an unseasoned cucumber.
Amu TV
@AmuTelevision
توماس نیکلاسون، نماینده ویژه اتحادیه اروپا برای افغانستان، گفته است که امتیاز دادن به طالبان با حذف نمایندگان جامعه مدنی از نشست، بهایی است که ارزش پرداخت برای تعامل بیشتر را دارد.
آقای نیکلاسون افزود: «فکر میکنم بحث خوبی بود. ما از جنجالهایی پیرامون این رویداد مطلع هستیم. برخی از اعضای جامعه مدنی آن را به دلایل مختلف تحریم کردهاند و من دلایل آنها را درک میکنم.»
amu.tv/fa/107706/ -
Rahmatullah Nabil reposted
Afghan Women Activist´s Coordinating Body (AWACB)
@AWACB_DE
Over 700 Afghan women activists call out the UN for organizing a side event with Taliban-linked women reps. These opportunists with foreign passports don't represent Afghan women or civil society. @antonioguterres
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
وقتی همه ارزشها به شمول جامعه مدنی، را دیگران برای "چی سرفراز ملتی" تعریف کنند! آیا میتوان بیشتر از این مردم افغانستان را به تمسخر گرفت و ذلیل ساخت؟
در نشست حاشیهای دوحه، خود نمایندگان هم نمیدانند که در چه نشستی شرکت کردهاند و قرار بوده درباره چه موضوعی صحبت کنند. یکی از نمایندگان با نگاهی متحیر گفته: "فقط میدانم که باید پشت درهای بسته مینشستیم و خیلی مهم بود که هیچکس نفهمد ما اینجا هستیم. حالا اصلاً موضوع چی بود؟!"
شرم تان باد شما «چوب خطی ها»!
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
نشست حاشیهای دوحه با نمایندگان زنان و جامعه مدنی افغانستان به پایان رسید. این نشست پشت درهای بسته برگزار شد و نمایندگان ده کشور و چهار سازمان بینالمللی از شرکت در این جلسه خودداری کردند.
سازمان ملل اسامی نمایندگان زنان و جامعه مدنی و موضوعات مطرح در این نشست را اعلام نکرده است. -
Rahmatullah Nabil reposted
افغانستان انټرنشنل - پښتو
@afintlpashto
د #افغانستان د ملي امنیت پخواني مشر په خپل اېکس کې لیکلي، چې د افغانستان کالبد یو ځل بیا نن د #دوحې پر میز دی.
رحمت الله نبیل تر دې وړاندې هم په ځلونو د دوحې د درېیمې ناستې په جوړښت نیوکه کړې ده.
www.afintl.com/pa/202406308420 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د افغانستان کالبد یو ځل بیا نن د دوحې پر میز!
نعش افغانستان امروز بار دیگر روی میز مذاکره در دوحه!
Afghanistan's corpse is today once again on the negotiating table in Doha! -
Rahmatullah Nabil reposted
Habiba Sarabi
@SarabiHabiba
My statement regarding civil society meeting in Doha:
-
Rahmatullah Nabil reposted
Hasht e Subh Daily
@HashteSubhDaily
نبیل: نشست دوحه چانهزنی قدرتهای منطقهای و فرامنطقهای برای کسب منافع خودشان است
8am.media/fa/nabil-the-doha-meeting-is-bargaining-between… -
Rahmatullah Nabil reposted
Hamasa Media
@MediaHamasa
د جمهوري حکومت د ملي امنیت پخواني رئیس رحمت الله نبیل ویلي چې د دوحې ناسته د افغانستان د خلکو د ګټو لپاره نه؛ بلکې د سیمې او نړۍ هېوادونو د ګټو لپاره ده.
هغه پر خپله ایکس پاڼه لیکلي" که د کاسې لاندې نیم کاسه نه وي؛ نو ولې ملګري ملتونه د طالبانو د حکومت لپاره تر خپلو اساسي اصولو تېر شول"
نبیل د دوحې درېیمه او د خلیلزاد په مشرۍ د دوحې پخوانۍ غونډې د طالبانو حکومت سره د خبرو ناستې بللې دي. -
Rahmatullah Nabil reposted
افغانستان انټرنشنل - پښتو
@afintlpashto
د #افغانستان د ملي امنیت پخوانی مشر د #دوحې غونډې ته #طالب پلاوي تلو ته په اشاره وايي، د ملګرو ملتونو سازمان د دې ډلې لپاره له خپلو اساسي اصولو تېر شو.
بشپړ خبر: www.afintl.com/pa/202406298198 -
Rahmatullah Nabil reposted
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
رحمتالله نبیل، رئیس سابق امنیت ملی افغانستان میگوید که در نشست سوم دوحه منافع افغانستان مطرح نیست، بلکه کشورهای منطقه و غربی در پی تحقق اهداف مخفی و نیابتی خود هستند.
آقای نبیل در اکس نوشت: «نشست سوم دوحه، نمایانگر گفتمانهای نیابتی با گروههای نیابتی است.» -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
اگر "زیر کاسه نیم کاسهای" نیست، پس چه چیزی سازمان ملل متحد را واداشت تا از اصول اساسی خود در برابر این گروه عدول کند؟ بدون تردید، نشست دوحه به رهبری خلیلزاد و دنبالههای آن، از جمله نشست سوم دوحه، نمایانگر گفتمانهای نیابتی با گروههای نیابتی است. این نشستها به وضوح نشاندهنده چانهزنی قدرتهای منطقهای و فرامنطقهای برای کسب منافع مخفی/نیابتی خودشان است، نه منافع مردم افغانستان!
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
تصمیم خانم زبیده اکبر @ZubaidaAKBR مبنی بر عدم شرکت در نشست سوم دوحه در اعتراض به بازی دوگانه سازمان ملل متحد با حقوق زنان افغانستان، در خور مباهات و قابل ستایش است و نشان دهنده نمایندگی واقعی او از زنان افغانستان میباشد.
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
رحمتالله نبیل، رئیس سابق امنیت ملی افغانستان از زنان افغان و فعالان مدنی خواست روابط با سازمان ملل را به حال تعلیق درآورند.
آقای نبیل میگوید سازمان ملل متحد با حذف و به انزوا راندن زنان و جامعه مدنی، در کنار طالبان قرار گرفته است.
afintl.com/202406234435 -
Rahmatullah Nabil reposted
Afghan Women Activist´s Coordinating Body (AWACB)
@AWACB_DE
We, the AWACB members from inside Afgh., represent hundreds of women who have survived torture, imprisonment, and abuse. We call on the UN to reaffirm its commitment to human rights and gender equality. Do not betray us! #standwithafghanwomen @antonioguterres
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
No challenge can bring the high spirit of Afghans to their knees.
Congratulation Afghanistan, Congratulation @ACBofficials
T20 World Cup
@T20WorldCup
THIS is what it means 🥹
#t20worldcup #afgvban -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
این جوانان شجاع، با دستانی پر از امید و قلبهایی مملو از عشق به وطن، با تمام توان و قدرتشان به میدان رفتند و نشان دادند که هیچ چالشی نمیتواند روح بلند افغانها را به زانو درآورد.
دا بریا دی ټولو هیواد والو ته مبارک وی!
Habib Khan
@HabibKhanT
Historic! 🔥🇦🇫
-
Rahmatullah Nabil reposted
Hasht e Subh Daily
@HashteSubhDaily
نبیل: بیکفایتی نماینده امریکا اکنون در معرض دید عموم قرار گرفته است
8am.media/fa/nabil-the-incompetence-of-the-american-repre… -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
I am perplexed as to why my position has caused you distress. It appears that your recent actions were both ill-timed and misguided. I encourage you to review the historical record of my stance regarding our mutual brothers.
Mary Akrami
@MaryAkrami
Mr @RahmatullahN It’s not her responsibility alone. It is first and for most the responsibility of every Afghan man to stand up in solidarity and support their sisters and mothers. They need to amplify the voices of Afghan Women. Call on your brothers to stand up and speak up for Afghan women’s human rights. Enough is enough. The silence of Afghan men has given the Taliban more power.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
The State Department envoys, Tom West and Rina Amiri @SE_AfghanWGH , have also remained silent on the depriving women's participation in Doha meeting. This is particularly concerning for Amiri, as Afghanistan women's rights and human rights fall within her mandate and portfolio. Afghanistan's civil society groups should call for her to either address this issue or resign. Her complete incompetence is now on public display.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
A Betrayal of Principle: The UN's Complicity in Afghanistan's Gender Apartheid
In a disheartening turn of events, the United Nations has repeatedly yielded to the demands of the Taliban, forsaking the fundamental human/women rights and aspirations of the Afghan people. Despite the UN Charter's noble declaration to "reaffirm faith in fundamental human rights, in the dignity and worth of the human person, in the equal rights of men and women,"the organization has failed to uphold these principles in Afghanistan.
Today, #afg women face a grim reality of systematic oppression, a situation aptly described as "gender apartheid." Yet, the UN has, in effect, sided with the Taliban by excluding #afg women and civil society from crucial dialogues like the third Doha meeting. This exclusion serves as a tacit endorsement of the Taliban's discriminatory policies, a stark betrayal of the UN's own Charter.
As Eleanor Roosevelt, a key architect of the Universal Declaration of Human Rights, once said, "Where, after all, do universal human rights begin? In small places, close to home... Unless these rights have meaning there, they have little meaning anywhere."
In light of this betrayal of principle, I propose a suspension of all formal engagements with the United Nations by #afg diaspora, #afg women/human rights activists/groups. This suspension should remain in effect until the UN and its leadership rectify their double standards towards the people of #afg and unequivocally adhere to the principles enshrined in the UN Charter. Anything less would render our protests meaningless, mere whispers in the wind, with no real impact on the future of Afghanistan.
Let us not forget the words of Martin Luther King Jr.: "In the end, we will remember not the words of our enemies, but the silence of our friends." It is time for the UN to choose its side.. -
Rahmatullah Nabil reposted
افغانستان انټرنشنل - پښتو
@afintlpashto
د #افغانستان د ملي امنیت پخوانی مشر وایي، چې مدني ټولنې باید له رینا امیري څخه د دوحې په غونډه کې د ښځو د ګډون مسالې ته د رسیدګي یا استعفا غوښتنه وکړي.
رحمت الله نبیل په خپل اېکس کې لیکلي، چې ټام وېسټ او رینا امیري د دوحې په غونډه کې د ښځو د ګډون په اړه چوپه خوله پاتې دي.
بشپړ خبر:
www.afintl.com/pa/202406242370 -
Rahmatullah Nabil reposted
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
رحمتالله نبیل، سیاستمدار شناختهشده افغان، سکوت نمایندگان وزارت خارجه امریکا در مورد محرومیت زنان افغان از شرکت در دور سوم نشست دوحه را نگرانکننده خواند.
او از رینا امیری خواست که در این مورد « موقف گیری نماید یا استعفا دهد.»
afintl.com/202406243800 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د امریکې د بهرنیو چارو د وزارت استازي ښاغلي ټام ویسټ او آغلې رینا امیري @SE_AfghanWGH هم د دوحې په غونډه کې د ښځو له ګډون څخه د ویستلو په اړه چوپه خوله پاتې دي. دا په ځانګړې توګه د مېرمن امیري په اړه د اندېښنې وړ ده، ځکه په افغانستان کې د ښځو حقوق او بشري حقونه د امریکا د متحده ایالاتو له خوا د هغې د دندو او مسوولیتونو په چوکاټ کې دي. د افغانستان د مدني ټولنې ډلې باید له هغی څخه وغواړي چې یا دې دې مسئلې ته رسیدګي وکړي او یا دې استعفا ورکړي. د هغه بشپړه بې کفایتي نو پټه نشی پاتی کیدای .
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د اصولو سره خیانت: د افغانستان په جنسیتي توپیر کې د ملګرو ملتونو ښکیلتیا
په نهیليدونکي توګه، ملګرو ملتونو په پرله پسې ډول د طالبانو غوښتنو ته تسلیم شوي او د افغانانو اساسي بشري حقونه او هیلې یې له پامه غورځولي دي. د ملګرو ملتونو د منشور له ارزښتناکه اعلامیې سره سره چې "په اساسي بشري حقونو، انساني کرامت او لوړ ارزښت او د نارینه او ښځو پر مساوي حقونو ټینګار کوي"، دغه سازمان په افغانستان کې د دغو اصولو په ساتلو کې پاتې راغلی دی.
نن ورځ افغان میرمنې د سیستماتیک جبر له کړکیچن ناورین سره مخ دي، یو داسې وضعیت چې په واضح توګه د "جنسي تبعیض" په نوم یادیږي. په هرصورت، ملګرو ملتونو په عمل کې د دوحې د دریمې ناستې په څیر د مهمو خبرو اترو څخه د افغان میرمنو او مدني ټولنې په منزوی کولو سره په عمل کې د طالبانو په اړخ کی ودرید، چی په ښکاره د طالبانو د تبعیضي پالیسیو په کلکه تایید دی، او د ملګرو ملتونو له خپل منشور سره ښکاره خیانت دی.
لکه څنګه چې ایلینور روزویلټ، د بشري حقونو د نړیوالې اعلامیې کلیدي طراح، ویلي، "د بشري حقونو نړیوال حقونه بالاخره له کوم ځای څخه پیل کیږي؟ له کوچنیو ځایونو څخه، کور ته نږدې ... که هلته هیڅ معنی ونه لري، نو په نورو ځایو کې به معنا پیدا نکړي."
د د غی اصولو سره د دې خیانت په رڼا کې، زه د افغان جلاوطنو او د ښځو د حقونو/بشري حقونو فعالانو لخوا د ملګرو ملتونو سره د ټولو رسمي اړیکو د ځنډولو وړاندیز کوم. دا تعلیق باید تر هغه دوام وکړي تر څو چې ملګري ملتونه او مشرتابه یې د افغانستان د خلکو په وړاندې خپل دوه ګونی معیارونه سم نه کړي او د ملګرو ملتونو د منشور اصولو ته په څرګنده توګه درناوی وکړي. تر دی ور ها خوا به زموږ اعتراضونه بې معنی، او یوازې د زړه د بړاس ایستلو په معنی وي او د افغانستان په راتلونکي به هیڅ ریښتینې اغیزه ونلري.
د مارټین لوتر کینګ جونیر په خبره چی: "په پای کې به موږ د خپلو دښمنانو خبرې نه ، بلکې د خپلو دوستانو چوپتیا په یاد ولرو." اوس د دې وخت دی چې ملګري ملتونه خپل اړخ وټاکي. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
نمایندگان وزارت امور خارجه، آقای تام وست و خانم رینا امیری @SE_AfghanWGH نیز در مورد محرومیت زنان از شرکت در نشست دوحه سکوت کرده اند. این امر به ویژه در مورد خانم امیری نگران کننده است، زیرا حقوق زنان و حقوق بشر افغانستان در حیطه لابحه وظایف و مسولیت های او از جانب ابالات متحده امریکا قرار دارد. گروه های جامعه مدنی افغانستان باید از او بخواهند که یا به این موضوع رسیدگی کند و موقف گیری نماید یا استعفا دهد. بی کفایتی کامل او اکنون در معرض دید عموم قرار گرفته است.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
خیانت به اصول: همدستی سازمان ملل در آپارتاید جنسیتی افغانستان
در چرخشی ناامیدکننده سازمان ملل متحد بارها در برابر خواستههای طالبان تسلیم شده و حقوق اساسی بشر و آرزوهای مردم افغانستان را نادیده گرفته است. علیرغم اعلامیهی ارزشمند منشور سازمان ملل مبنی بر "تاکید به حقوق اساسی بشر، کرامت و ارزش والای انسانی، و برابری حقوق زن و مرد"، این سازمان در افغانستان در حفظ این اصول ناکام بوده است.
امروزه زنان افغانستان با واقعیت تلخ سرکوب سیستماتیک مواجه هستند، وضعیتی که به درستی "آپارتاید جنسیتی" توصیف میشود. با این حال، سازمان ملل متحد در عمل با حذف زنان افغان و جامعه مدنی از گفتگوهای مهم مانند سومین نشست دوحه، در کنار طالبان قرار گرفته است. این حذف به منزله تأیید ضمنی سیاستهای تبعیضآمیز طالبان است، خیانتی آشکار به منشور خود سازمان ملل.
همانطور که النور روزولت، طراح کلیدی اعلامیه جهانی حقوق بشر، زمانی گفت: "حقوق جهانی بشر در نهایت از کجا شروع میشوند؟ از مکانهای کوچک، نزدیک به خانه... اگر این حقوق در آنجا معنایی نداشته باشند، در هیچ کجا معنای چندانی ندارند."
با توجه به این خیانت به اصول، من تعلیق تمام تعاملات رسمی با سازمان ملل متحد را از سوی دیاسپورای افغان و فعالین و مبارزین حقوق زن/ حقوق بشر افغانستان پیشنهاد میکنم. این تعلیق باید تا زمانی که سازمان ملل و رهبری آن استانداردهای دوگانه خود را نسبت به مردم افغانستان اصلاح کنند و بدون ابهام به اصول مندرج در منشور سازمان ملل پایبند باشند، ادامه یابد. هر چیزی کمتر از این اعتراضات ما را بیمعنی میسازد، صرفاً نجواهایی در باد، بدون هیچ تأثیر واقعی بر آینده افغانستان.
بیایید سخنان مارتین لوتر کینگ جونیور را فراموش نکنیم: "در نهایت، ما نه سخنان دشمنانمان، بلکه سکوت دوستانمان را به یاد خواهیم آورد." اکنون زمان آن است که سازمان ملل متحد طرف خود را انتخاب کند. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
The State Department envoys, Tom West and Rina Amiri @SE_AfghanWGH , have also remained silent on the depriving women's participation in Doha meeting. This is particularly concerning for Amiri, as Afghanistan women's rights and human rights fall within her mandate and portfolio. Afghanistan's civil society groups should call for her to either address this issue or resign. Her complete incompetence is now on public display.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
A Betrayal of Principle: The UN's Complicity in Afghanistan's Gender Apartheid
In a disheartening turn of events, the United Nations has repeatedly yielded to the demands of the Taliban, forsaking the fundamental human/women rights and aspirations of the Afghan people. Despite the UN Charter's noble declaration to "reaffirm faith in fundamental human rights, in the dignity and worth of the human person, in the equal rights of men and women,"the organization has failed to uphold these principles in Afghanistan.
Today, #afg women face a grim reality of systematic oppression, a situation aptly described as "gender apartheid." Yet, the UN has, in effect, sided with the Taliban by excluding #afg women and civil society from crucial dialogues like the third Doha meeting. This exclusion serves as a tacit endorsement of the Taliban's discriminatory policies, a stark betrayal of the UN's own Charter.
As Eleanor Roosevelt, a key architect of the Universal Declaration of Human Rights, once said, "Where, after all, do universal human rights begin? In small places, close to home... Unless these rights have meaning there, they have little meaning anywhere."
In light of this betrayal of principle, I propose a suspension of all formal engagements with the United Nations by #afg diaspora, #afg women/human rights activists/groups. This suspension should remain in effect until the UN and its leadership rectify their double standards towards the people of #afg and unequivocally adhere to the principles enshrined in the UN Charter. Anything less would render our protests meaningless, mere whispers in the wind, with no real impact on the future of Afghanistan.
Let us not forget the words of Martin Luther King Jr.: "In the end, we will remember not the words of our enemies, but the silence of our friends." It is time for the UN to choose its side.. -
Rahmatullah Nabil reposted
Rasad News Agency
@RasadNewsAgency
حضور زنان در نشست سوم دوحه؛ از افغانها اصرار، از سازمان ملل انکار
به دنبال انتقادات شدید از عدم حضور زنان در نشست سوم دوحه رزا اوتونبایوا، نماینده ویژه سازمان ملل متحد از حذف زنان حمایت کرده است.
او به خبرنگاران گفته است که بدون حضور زنان افغانستان مطالبات آنها از سوی نمایندهگان ویژه ۲۲ کشور برای افغانستان در این نشست با طالبان مطرح خواهد شد.
رحمت الله نبیل @RahmatullahN رهبر حزب ملی آزادی افغانستان با خشم به این سخنان واکنش نشان داده است. او میگوید این رفتار سازمان ملل خیانت به اصول و همدستی آنان با آپارتاید جنسیتی در افغانستان است.
آقای نبیل در ایکس نوشته که ملل متحد تسلیم خواسته های طالبان شده است و حقوق اساسی بشر و آرزوهای مردم افغانستان را نادیده گرفته است.
او نوشته "زنان افغانستان با واقعیت تلخ سرکوب سیستماتیک مواجه هستند، وضعیتی که به درستی "آپارتاید جنسیتی" توصیف میشود. با این حال، سازمان ملل متحد در عمل با حذف زنان افغان و جامعه مدنی از گفتگوهای مهم مانند سومین نشست دوحه، در کنار طالبان قرار گرفته است. این حذف به منزله تأیید ضمنی سیاستهای تبعیضآمیز طالبان است، خیانتی آشکار به منشور خود سازمان ملل".
طالبان برای حضور در نشست قطر پیش شرط عدم حضور زنان را تعیین کرده که از سوی سازمان ملل پذیرفته شده است. زنان تحت حاکمیت طالبان اجازه کار، تعلیم و تحصیل ندارد.
علاوه بر فعالان سیاسی و فرهنگی افغانستانی بسیاری از نهادهای حقوق بشری نیز نسبت به عدم حضور زنان انتقاد کرده است.
آقای نبیل که این روزها در خط مقدم اعتراضات به نشست سوم دوحه قرار گرفته خواستار تعلیق تمام تعاملات رسمی با سازمان ملل متحد از سوی دیاسپورای افغان و فعالین و مبارزین حقوق زن/ حقوق بشر افغانستان شده است. او گفته این تعلیق باید تا زمانی که سازمان ملل و رهبری آن استانداردهای دوگانه خود را نسبت به مردم افغانستان اصلاح کنند و بدون ابهام به اصول مندرج در منشور سازمان ملل پایبند باشند، ادامه یابد.
قرار است نشست سوم دوحه به میزبانی سازمان ملل و با حضور نمایندهگان ویژه کشورها برای افغانستان از ۳۰ جون تا ۱ جولای برگزار شود. -
Rahmatullah Nabil reposted
Afghan Women Activist´s Coordinating Body (AWACB)
@AWACB_DE
The Afghan Women Activist´s Coordinting Body (AWACB) calls on the UN to uphold human rights and gender equality in Afghanistan.The UN must stop yielding to Taliban demands and include Afghan women in crucial dialogues. We deserve better! #endgenderapartheidnow @antonioguterres
-
Rahmatullah Nabil reposted
Hasht e Subh Daily
@HashteSubhDaily
نبیل: زنان و فعالان حقوق بشر روابط با سازمان ملل را به حالت تعلیق درآورند
8am.media/fa/nabil-women-and-human-rights-activists-shoul… -
Rahmatullah Nabil reposted
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
رحمتالله نبیل، رئیس سابق امنیت ملی افغانستان از زنان افغان و فعالان مدنی خواست روابط با سازمان ملل را به حال تعلیق درآورند.
آقای نبیل میگوید سازمان ملل متحد با حذف و به انزوا راندن زنان و جامعه مدنی، در کنار طالبان قرار گرفته است.
afintl.com/202406234435 -
Rahmatullah Nabil reposted
افغانستان انټرنشنل - پښتو
@afintlpashto
د #افغانستان د ملي امنیت پخوانی مشر وایي، چې ملګرو ملتونو د #دوحې په درېیمه ناسته کې د ښځو او د مدني ټولنې په منزوي کولو سره د #طالبانو خوا نیولې ده.
رحمت الله نبیل په خپل اېکس کې لیکلي، چې ملګرو ملتونو په دې پرېکړې سره له خپل منشور سره څرګند خیانت کړی.
بشپړ خبر: -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
This is Afghanistan!
Rajasthan Royals
@rajasthanroyals
This is not an upset. This is Afghanistan! 👏🔥
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
څه د خوند او د ویاړ بریا!
ټولو ته دی مبارکه وي!
Abdulhaq Omeri
@AbdulhaqOmeri
د افغانانو دا ستره بریا مبارک!
🇦🇫🙏 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
A Betrayal of Principle: The UN's Complicity in Afghanistan's Gender Apartheid
In a disheartening turn of events, the United Nations has repeatedly yielded to the demands of the Taliban, forsaking the fundamental human/women rights and aspirations of the Afghan people. Despite the UN Charter's noble declaration to "reaffirm faith in fundamental human rights, in the dignity and worth of the human person, in the equal rights of men and women,"the organization has failed to uphold these principles in Afghanistan.
Today, #afg women face a grim reality of systematic oppression, a situation aptly described as "gender apartheid." Yet, the UN has, in effect, sided with the Taliban by excluding #afg women and civil society from crucial dialogues like the third Doha meeting. This exclusion serves as a tacit endorsement of the Taliban's discriminatory policies, a stark betrayal of the UN's own Charter.
As Eleanor Roosevelt, a key architect of the Universal Declaration of Human Rights, once said, "Where, after all, do universal human rights begin? In small places, close to home... Unless these rights have meaning there, they have little meaning anywhere."
In light of this betrayal of principle, I propose a suspension of all formal engagements with the United Nations by #afg diaspora, #afg women/human rights activists/groups. This suspension should remain in effect until the UN and its leadership rectify their double standards towards the people of #afg and unequivocally adhere to the principles enshrined in the UN Charter. Anything less would render our protests meaningless, mere whispers in the wind, with no real impact on the future of Afghanistan.
Let us not forget the words of Martin Luther King Jr.: "In the end, we will remember not the words of our enemies, but the silence of our friends." It is time for the UN to choose its side.. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د اصولو سره خیانت: د افغانستان په جنسیتي توپیر کې د ملګرو ملتونو ښکیلتیا
په نهیليدونکي توګه، ملګرو ملتونو په پرله پسې ډول د طالبانو غوښتنو ته تسلیم شوي او د افغانانو اساسي بشري حقونه او هیلې یې له پامه غورځولي دي. د ملګرو ملتونو د منشور له ارزښتناکه اعلامیې سره سره چې "په اساسي بشري حقونو، انساني کرامت او لوړ ارزښت او د نارینه او ښځو پر مساوي حقونو ټینګار کوي"، دغه سازمان په افغانستان کې د دغو اصولو په ساتلو کې پاتې راغلی دی.
نن ورځ افغان میرمنې د سیستماتیک جبر له کړکیچن ناورین سره مخ دي، یو داسې وضعیت چې په واضح توګه د "جنسي تبعیض" په نوم یادیږي. په هرصورت، ملګرو ملتونو په عمل کې د دوحې د دریمې ناستې په څیر د مهمو خبرو اترو څخه د افغان میرمنو او مدني ټولنې په منزوی کولو سره په عمل کې د طالبانو په اړخ کی ودرید، چی په ښکاره د طالبانو د تبعیضي پالیسیو په کلکه تایید دی، او د ملګرو ملتونو له خپل منشور سره ښکاره خیانت دی.
لکه څنګه چې ایلینور روزویلټ، د بشري حقونو د نړیوالې اعلامیې کلیدي طراح، ویلي، "د بشري حقونو نړیوال حقونه بالاخره له کوم ځای څخه پیل کیږي؟ له کوچنیو ځایونو څخه، کور ته نږدې ... که هلته هیڅ معنی ونه لري، نو په نورو ځایو کې به معنا پیدا نکړي."
د د غی اصولو سره د دې خیانت په رڼا کې، زه د افغان جلاوطنو او د ښځو د حقونو/بشري حقونو فعالانو لخوا د ملګرو ملتونو سره د ټولو رسمي اړیکو د ځنډولو وړاندیز کوم. دا تعلیق باید تر هغه دوام وکړي تر څو چې ملګري ملتونه او مشرتابه یې د افغانستان د خلکو په وړاندې خپل دوه ګونی معیارونه سم نه کړي او د ملګرو ملتونو د منشور اصولو ته په څرګنده توګه درناوی وکړي. تر دی ور ها خوا به زموږ اعتراضونه بې معنی، او یوازې د زړه د بړاس ایستلو په معنی وي او د افغانستان په راتلونکي به هیڅ ریښتینې اغیزه ونلري.
د مارټین لوتر کینګ جونیر په خبره چی: "په پای کې به موږ د خپلو دښمنانو خبرې نه ، بلکې د خپلو دوستانو چوپتیا په یاد ولرو." اوس د دې وخت دی چې ملګري ملتونه خپل اړخ وټاکي. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
خیانت به اصول: همدستی سازمان ملل در آپارتاید جنسیتی افغانستان
در چرخشی ناامیدکننده سازمان ملل متحد بارها در برابر خواستههای طالبان تسلیم شده و حقوق اساسی بشر و آرزوهای مردم افغانستان را نادیده گرفته است. علیرغم اعلامیهی ارزشمند منشور سازمان ملل مبنی بر "تاکید به حقوق اساسی بشر، کرامت و ارزش والای انسانی، و برابری حقوق زن و مرد"، این سازمان در افغانستان در حفظ این اصول ناکام بوده است.
امروزه زنان افغانستان با واقعیت تلخ سرکوب سیستماتیک مواجه هستند، وضعیتی که به درستی "آپارتاید جنسیتی" توصیف میشود. با این حال، سازمان ملل متحد در عمل با حذف زنان افغان و جامعه مدنی از گفتگوهای مهم مانند سومین نشست دوحه، در کنار طالبان قرار گرفته است. این حذف به منزله تأیید ضمنی سیاستهای تبعیضآمیز طالبان است، خیانتی آشکار به منشور خود سازمان ملل.
همانطور که النور روزولت، طراح کلیدی اعلامیه جهانی حقوق بشر، زمانی گفت: "حقوق جهانی بشر در نهایت از کجا شروع میشوند؟ از مکانهای کوچک، نزدیک به خانه... اگر این حقوق در آنجا معنایی نداشته باشند، در هیچ کجا معنای چندانی ندارند."
با توجه به این خیانت به اصول، من تعلیق تمام تعاملات رسمی با سازمان ملل متحد را از سوی دیاسپورای افغان و فعالین و مبارزین حقوق زن/ حقوق بشر افغانستان پیشنهاد میکنم. این تعلیق باید تا زمانی که سازمان ملل و رهبری آن استانداردهای دوگانه خود را نسبت به مردم افغانستان اصلاح کنند و بدون ابهام به اصول مندرج در منشور سازمان ملل پایبند باشند، ادامه یابد. هر چیزی کمتر از این اعتراضات ما را بیمعنی میسازد، صرفاً نجواهایی در باد، بدون هیچ تأثیر واقعی بر آینده افغانستان.
بیایید سخنان مارتین لوتر کینگ جونیور را فراموش نکنیم: "در نهایت، ما نه سخنان دشمنانمان، بلکه سکوت دوستانمان را به یاد خواهیم آورد." اکنون زمان آن است که سازمان ملل متحد طرف خود را انتخاب کند. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
انا لله و انا الیه راجعون
با قلبی آکنده از اندوه، خبر درگذشت یکی از انسان های نیکو سرشت، دوست و همکار ارزشمند، دگرجنرال حسامالدین خان، معاون اول سابق ریاست عمومی امنیت ملی افغانستان، را دریافت کردم. او بعد از مریضی طویل المدتی به ندای حق لبیک گفت و به ابدیت پیوست.
مراتب تسلیت و غمشریکی عمیق خود را به خانواده محترم ودوستان مرحومی تقدیم میدارم و از خداوند متعال برای وی بهشت برین و به بازماندگان مرحومی صبر جمیل آرزو مینمایم.
خاطراتی از پندار نیک، گفتار نیک، کردار نیک او در ذهن و یاد من و دیگر همکاران جاودان خواهد ماند.
روحش شاد و یادش گرامی باد. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
حضور محترم برگزارکنندگان و شرکت کننده گان نشست چهارم ویانا!
بدین وسیله به اطلاع میرسانم که متأسفانه به دلیل بیماری و تنهایی مادر عزیزم و نیاز فوری ایشان به مراقبت، قادر به حضور در نشست چهارم ویانا نخواهم بود. این تصمیم برای من بسیار دشوار است، چرا که باور دارم این نشست میتواند گامی مهم در جهت پیشبرد اهداف سیاسی برای افغانستان باشد.
با این حال، وظیفهی انسانی و اخلاقیام در قبال خانواده و به ویژه مادرم، مرا بر آن وا داشت تا اولویت را به سلامتی و مراقبت از ایشان بدهم. امیدوارم این غیبت ناخواسته و عدم حضور من در این نشست مهم به سهلانگاری و کمعلاقگی پنداشته نشود. به نمایندگی از حزب ملی آزادی افغانستان، همکاران عزیز ما در این نشست حضور دارند و مطمئن هستم که شرکتکنندگان این نشست میتوانند به بهترین نتایج ممکن از این کنفرانس دست یابند.
با احترام و آرزوی موفقیت برای تمامی شرکتکنندگان! -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
In 2011, India's strategic partnership with Afghanistan held promise. Yet, due to Pakistan's hostility towards this alliance,Afghans, especially women, have suffered immensely. Under Taliban rule, Afghan women are brutally oppressed,stripped of basic rights, and subjected to gender apartheid.
India's champions of democracy & women's rights, your silence is deafening. The world watches. Stand in solidarity with Afghan women. Break the silence, amplify your voices, and demand the restoration of Afghan women legitimate and fundamental rights. This fight transcends borders; it's a fight for human dignity we must win. #standwithafghanwomen #endgenderapartheid
Karima Bennoune
@karimabennoune
Women living under Taliban rule in #afghanistan are battling extreme, institutionalized & systematized gender-based oppression
This treatment has a name: #genderapartheid
It's time for international law to heed these women & support their fight for rights
#endgenderapartheid -
Rahmatullah Nabil reposted
Karima Bennoune
@karimabennoune
Women living under Taliban rule in #afghanistan are battling extreme, institutionalized & systematized gender-based oppression
This treatment has a name: #genderapartheid
It's time for international law to heed these women & support their fight for rights
#endgenderapartheid -
Rahmatullah Nabil reposted
افغانستان انټرنشنل - پښتو
@afintlpashto
د #طالبانو سترې محکمې لخوا د لوی اختر تر اعلان وروسته، د ملي امنیت پخواني مشر وویل چې «ستره محکمه نه ده، سمه د اکوړه خټک حقانيه مدرسه ده.»
رحمت الله نبیل زیاته کړه: «د #افغانستان کلتور او تاریخ د یوې رټل شوې، او وروسته پاتې ډلې لخوا برمته شوی، له داسې ډله نوره څه تمه کیدای شي؟»
بشپړ خبر:
www.afintl.com/pa/202406167049 -
Rahmatullah Nabil reposted
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
در پی اعلام عید قربان توسط دادگاه عالی طالبان، رئیس پیشین امنیت ملی افغانستان گفت که این «دادگاه عالی نیست، بلکه مدرسه حقانیه اکوره ختک است.»
رحمتالله نبیل افزود «فرهنگ و تاریخ [افغانستان] در گرو یک گروه عقدهای، واپسگرا و با افکار گندیده» قرار گرفته است. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
ستره محکمه نده، سمه د اکوړه خټک حقانيه مدرسه ده!
کله چې یوه رټل شوې/عقده یې، خوسا فکره او نیابتۍ ډله یوه جغرافیه، یو کلتور او یو پرتمین تاریخ برمته کړي؛ نو د داسی ډلې څخه نوره څه تمه کیدائ شي!
لوی اختر مو مبارک شه!
دادگاه عالی/ستره محکمه نيست، درست مدرسه حقانيه اكوړه خټک است!
زمانیکه یک جغرافیه، یک فرهنگ و یک تاریخ در گرو یک گروه عقده یی، واپسگرا، ګندیده فکر و نیابتی قرار گیرد؛ نمیشود توقع بیشتری از اینها کرد!
عید قربان مبارک!
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
کابینه نده، سمه د اکوړه خټک حقانيه مدرسه ده!
كابينه نيست، درست مدرسه حقانيه اكوړه خټک است! -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Ban of Millions of Afghan Girls from Access to Education
Since the Taliban assumed control in Afghanistan in August 2021, numerous reports have surfaced regarding violations of human rights, women's rights, and international laws. These reports include the prohibition of girls' education beyond the sixth grade, severe restrictions on women's employment, the imposition of compulsory hijab, imprisonment and torture of women, violations of the rights of ethnic and religious minorities, the arrest and repression of journalists, extrajudicial executions, injustices within the judicial system, attacks on civilians, the commission of war crimes, the use of child soldiers, and the obstruction of political parties and humanitarian organizations.
Many of the Taliban's adverse actions towards the people of Afghanistan may potentially be reversed or remedied through various means, including transitional and social justice in the future. However, the injustice inflicted upon the millions of girls in the country, who have been denied access to education for one thousand days, is a grievous harm that can never be rectified. -
Rahmatullah Nabil reposted
Hasht e Subh Daily
@HashteSubhDaily
آغوش گرم طالبان برای القاعده؛ پدرخوانده گروههای تروریستی وارد میدان میشود
8am.media/fa/the-warm-embrace-of-the-taliban-for-al-qaeda… -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
په نړیوال شل اوریزه لوبه کې د نیوزیلنډ پیاوړې لوبډلې پر وړاندې د افغانستان د کرکټ ملي لوبډلې ستره بریا دی هیواد والو او @ACBofficials ته مبارک شي!
په دې سختو وختونو کې، زمونږ د ټیم استقامت او غوره والی، موږ ټولو ته د غوره راتلونکې لپاره هیلې بښنونکې او د ولس د روحیې او استقامت نښه ده.
Hamasa Media
@MediaHamasa
د افغانستان او نیوزیلنډ د کرېکټ لوبډلو ترمنځ نننۍ لوبې ته د ګیانا ولسمشر عرفان علي هم په لوبغالي کې ناست و او د لوبې ننداره یې کوله.
د افغانستان کرېکټ بورډ پر خپله فېسبوک پاڼه لیکلي؛ چې وروسته له بریا یې له لوبغاړو سره هم لیدلي او د هغوی د بریا ستایلو ترڅنګ یې مبارکي ورکړې ده. -
Rahmatullah Nabil reposted
افغانستان انټرنشنل - پښتو
@afintlpashto
د #افغانستان د #ملي_امنیت پخوانی رییس ادعا کوي، چې #طالبان له داعش سره د مبارزې په پلمه له ځینو هېوادونو څخه په میلیونونو ډالر ترلاسه کوي.
بشپړ خبر: www.afintl.com/pa/202406067002 -
Rahmatullah Nabil reposted
independentpersian
@indypersian
رحمتالله نبیل، رییس امنیت ملی دولت پیشین افغانستان، میگوید طالبان به بهانه مبارزه با داعش خراسان از برخی کشورها میلیونها دلار پول دریافت میکند.
✍️مختار وفایی @Mukhtarwafayee
www.independentpersian.com/node/402441 -
Rahmatullah Nabil reposted
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
رئیس پیشین امنیت ملی افغانستان مدعی است که طالبان به بهانه جنگ علیه داعش از برخی کشورها 'میلیونها دالر' کمک مالی دریافت میکند.
رحمتالله نبیل میگوید که بعضی کشورهای منطقه به دلیل نگرانی از تهدیدات داعش ناگزیر شده با رژیم طالبان تعامل کنند.
afintl.com/202406067168 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
May the souls of the Afghan National Defense and Security Forces (ANDSF) who sacrificed their lives in the so-called war on terror, as well as the civilians who were victims of terrorism, find peace and happiness.
www.un.org/securitycouncil/sanctions/1988/exemptions/trav…
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
باید محتاط بود:
موجودیت داعش خراسان در افغانستان یک واقعیت انکارناپذیر است. با این حال، ضروری است که در مورد این گروه تروریستی و خطرات آن، دیدگاه واقعبینانه داشته باشیم. نباید به طور ناخودآگاه به ابزاری منحیث (ابزار ناخود آگاه) برای بزرگنمایی داعش خراسان آنچه را که طالبان و حامیان آنها میخواهند تبدیل شویم. طالبان و حامیان آنها این ادعا را مطرح میکنند که اگر با طالبان تعامل صورت نگیرد و به رسمیت شناخته نشوند، ضعیف خواهند شد و داعش جایگزین آنها خواهد شد. با آنکه علنی طالبان از قدرت داعش خراسان انکار میکنند اما یه اساس اطلاعات موثق طالبان در عقب در های بسته و نشست های استخباراتی این ادعا را مطرح میسازند، که طالبان دارای اجندای داخلی هستند، ولی داعش اهداف منطقوی و فرامنطقهای خود را دنبال میکنند و طالبان به همین بهانه ی جنگ با داعش ملیون ها دالر پول اوپراتیفی از بعضی از کشور ها به دست میاورند، و این بازی سبب شده است تا یعضی کشور های آسیب پذیر منطقه وارد تعامل ناخواسته با رژیم طالبان شوند.
حملات انتحاری و تروریستی که به نام داعش بالای اتباع چین در کابل و یا هم در روسیه و ایران صورت گرفت، طالبان از آن بهره برداری ابزاری کردند و بعد از این حملات روابط این کشورها و اقمار شان با طالبان تنگتر و وارد یک مرحله جدید شد.
این امر نشان میدهد که طالبان از حملات کنترول شده بنام داعش خراسان و بزرگ نمایی داعش منفعت میبرند و خود در این راستا فعال هستند.
با توجه به پیچیدگی اوضاع، نباید داعش خراسان را به عنوان تنها تهدید امنیتی در افغانستان در نظر گرفت. گروههای تروریستی و شبهنظامیان دیگری نیز در این کشور فعال هستند که باید به طور همزمان مورد توجه قرار گیرند.
تمرکز بر راهحلهای پایدار باید صورت گیرد. منطقه و جهان باید بدانند که صرف به رسمیت شناختن طالبان به عنوان تنها راه حل برای مقابله با داعش خراسان کافی نیست. و یا هم برخی از افراد اینگونه استدلال میکنند که بزرگنمایی داعش خراسان میتواند منجر به مداخله نظامی خارجی در افغانستان و یا سرنگونی طالبان از قدرت شود. این استدلال از جهات مختلف دارای اشکال است.
بعد از پنج دهه خونریزی و از دست دادن چندین نظام به این نتیجه باید رسیده باشیم که واکنش کشورها و قدرتهای بزرگ به تحولات در افغانستان قابل پیشبینی نیست و این قدرت ها منافع خود را تعقیب میکنند، نه گریبان خون آلود و چشم های اشک بار مادران افغانستان را؛
سفر استخباراتی سراج حقانی به امارات متحده با آنکه در چندین لست سیاه قرار دارد، دال بر این ادعا است، و این شک را به یقین تبدیل میکند که؛ طالبان برای تحقق و رسیدن به اهداف ژئوپلیتیک کشور ها در پوشش یک ساختار ایدئولوژیک به قدرت رسانیده شده اند!
برای بیرون رفت افغانستان از این وضعیت اسفبار و خطر ناک باید راهحلهای جدید پایدار سیاسی، اقتصادی و اجتماعی برای حل ریشهای مشکلات افغانستان پیدا کرد و در این راستا اینبار مردم افغانستان باید خود پیشقدم باشند/شوند. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د ننګرهار ولایت د مومند درې ولسوالۍ د زړه بوږنونکې پېښې د قربانیانو کورنیو ته تسلیت وایم او په دې غم کې ځان ورسره شریک ګڼم!
د خدای (ج) له درباره ددې غمجنې پیښې قربانیانو ته جنت او کورنیو ته یې د زړه صبر غواړم.
Amu TV
@AmuTelevision
د ننګرهار په مومندرې ولسوالۍ کې د یوې کښتۍ د ډوبېدو له امله ۲۰ تنه مړه شوي دي.
د طالبانو تر ادارې لاندې باختر آژانس خبر ورکړی چې په دې کښتۍ کې ٢٥ تنه سپاره وو چې پنځه تنه يې ژغورل شوي دي
دياد راپور پر بنسټ، دغه پيښه نن (شنبه، د غبرګولي ۱۲مه) سهار شاوخوا ۷:۰۰ بجې د دغه ولايت د مومندرې ولسوالۍ په باسول سيمه کې رامنځته شوې ده.
د یادونې وړ ده چې په دغه کښتۍ کې ښځې او ماشومان هم سپاره وو.
amu.tv/ps/101201/ -
Rahmatullah Nabil reposted
Abd. Sayed ترمذی سادات
@abdsayedd
I am pleased to share an in-depth analysis with @AmiraJadoon, @LucasADWebber, and @Valle_Riccardo_ on ISKP, examining its decline in Afghanistan and the growing regional and transnational threat from Central Asian recruits advancing its agenda. ctc.westpoint.edu/from-tajikistan-to-moscow-and-iran-mapp…
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
انا لله و انا الیه راجعون!
په ژورې خواشینې سره مې د ښاغلی قیوم کرزي د مړینې خبر واورېد. د هغه سره می له نږدی پیژندل. مرحوم له خپل هیواد سره بیدریغه مینه درلوده او د افغانستان لپاره یې ځانګړی لید لوری درلود. په دې سخت وخت کې پخواني ولسمشرجلالتماب @KarzaiH ، د مرحوم د کورنۍ غړو او دوستانو ته د خپلې ژورې خواخوږۍ او ډاډګیرنې مراتب وړاندې کوم.
بهشت برین جای گاه ابدیش باد! -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
ازره نیصف نان موخوره؛ درس موخانه، بخشی وطن خود خو ایفتخار میاره، ولی هیچگاه تروریست نموشه!
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د افغانستان اوښکې یوازې له اسمانه نه دي، بلکې د دې ولس د زړونو له تله څخه وینې هم بهیږي. په بغلان، غور، هرات، بدخشان او نورو ولایتونو کې سیلابونه په بې رحمۍ سره د طبیعي آفت په څیر په دی خاوره، چی له پخوا څخه ټپي ټپی ده، په بیرحمې راوتلي دي. قیمتي ژوندونه، له ظلم او ښکیلاک څخه ستړي شوي ارواوی، د سیلاب په څپو کې د خوبونو په څیر ډوبیږي. هغه کورونه چې په هیلو او هڅو جوړ شوي وو د سیلابونو بې رحمه څپو لاندې نړیږي.
دې ناورین هغه خلک ځپلي دي چې لا دمخه د بې وزلۍ تر جبرلاندې دي. په داسې حال کې چې د اقغانانو پر اوږو د طالبانو د وحشت او دهشت پیټی تر بل هر وخت دروند شوی؛ د افغانانو بې رحمه فقر او بیا د طبیعی آفاتو له وجی د ژوندونو او شتمنیو په له لاسه ورکولو سره، د هر احساس لرونکي انسان په زړه کې د خپګان پیدا کیږي او ځوروي یې.
زما ګرانو هیوادوالو:
بې له شکه له هېواده د وتلیو په ډله کې ځينې داسې کسان هم شته چې زموږ له هېواده يې غلا کړې او خپل وجدان يې پلورلي او اوس په بهر کې هوسا او د عیش او نوش ژوند تېروي. خو ستاسو یو لوی اکثریت هیوادوال چې د طالبانو له ظلم او وحشت څخه په ډیر درد او د زړه له څړیکو سره خپل وطن پریښی او بهر ته کډه شوی دی، هره ورځ د هیواد دننه څخه د زړه بوږنوکو خبرونه په تر لاسه کولو سره؛ که هغه د دی زمانې د ټپوسانو په لاس زموږ د خویندو بندیانول او شکنجه کیدل وي، او یا د سیلاب په خونړیو څپو کې د بی وسو میندو هڅې د خپلو اولادونو د ژغورلو په پار وي؛ او یا له بې وزلۍ څخه د ژغورلو لپاره د خپلو اولادونو پلورل وي؛ او یا هم زمونږ د ګران هیواد نور مصیبتونه وي؛ موږ ټول غمجن کړي یو، او یو غوڅ اکثریت یې په رواني ناروغیو اخته کړي یو؛ لکه څنګه چی وايي "د بلا په مینځ کې تر بلا بهر غوره وي"!
خو باید په یاد وساتو چی؛ افغانستان هغه ټاټوبی دي چې په وار وار په سختیو کې ډوب شوی دي، خو بیا به له خاور څخه راپورته شوی. موږ او تاسی به بیا په ګډه، خښته په خښته، او هیله په هیله، دا ټاټوبی/خاوره به "ټول په ګډه" جوړوو. ښايي دا روانه غمیزه موږ وننګوي، خو هيڅکله به د افغان ولس روحيه ماته نشی کړای.
مطمین یم چې زمونږ د ولس اوسنې اوښکې به زموږ د راتلونکې پیاوړتیا او روښانه راتلونکي لپاره ثبوت وي. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
اشک افغانستان نه تنها از آسمان، بلکه خون از اعماق قلب مردمانش جاری است. سیلابها در بغلان، غور، بدخشان، هرات، بلخ و دیگر ولایات، بیرحمانه بر سرزمینی که از قبل زخمخورده است، همچون صاعقهای طبیعی فرود آمده است. جانهای گرانبها و خسته از بیرحمیها، همچون رویاها در گرداب سیلاب غرق میشوند. خانههایی که با امید و تلاش بنا شده بودند، در زیر امواج بیرحمانه سيلاب ها فرو میریزند. در حالی که سایه سنگین وحشت و دهشت طالبان بر دوش مردم، سنگینتر از همیشه احساس میشود، این فاجعه، مردمی را که از قبل در زیر بار فقر كمر شان خم شده، درهم شکسته است. فقر بیرحم، با نابودی داراییها و زندگی، چنگال خود را در قلب هر انسان با احساس، محکمتر و عمیقتر میسازد.
هم ميهنان آسيب ديده ام:
بدون ترديد در میان كسانيكه از ميهن فرار كرده اند، هستند عدهای از افراد و اشخاصی که از دار و ندار میهنمان را دزدی کردند و وجدانهایشان را فروختند، و فعلن در خارج از کشور در عیش و نوش زندگى مرفه دارند. اما اکثریت قاطع هممیهنانتان که با درد و تاسف فراوان از ظلم و بربریت طالبان ترک میهن كرده اند و در خارج آواره هستند، همه روزه با دریافت خبرهای استخوانسوز، چه آن زندانی شدن و شکنجه شدن خواهران ما توسط دژخیمان عصر باشد و چه هم مادران افتان و خيزان در قعر سیلاب برای نجات فرزندانشان و یا هم فروش اولادهایشان برای نجات از فقر و يا ديگر ناملايمات، همه ما را افسرده ساخته است. اکثریت با وجدان به تکالیف روانی مبتلا شدهاند؛ همان که میگویند "در بین بلا بهتر است از، بیرون بلا"!
هم وطنان عزيزم:
اما افغانستان، سرزمینی که در کوره سختیها آبدیده شده است، دوباره سر از خاکستر بلند خواهد كرد. ما و شما، خشت به خشت، و رویا به رویا، این سرزمین را "همه با هم" خواهیم ساخت. این فاجعهها ممکن است ما را به چالش بکشد، اما هرگز روحیه تسلیمناپذیر مردم افغانستان را درهم نخواهد شکست.
بگذار اشکهای ریخته شده، گواهی قدرت و اراده ما برای آیندهای روشنتر باشد.
روح جان باختگان شاد!
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
تشیع جنازه دسته جمعی در بغلان؛ اکثر قربانیان در سیلاب مرگبار بغلان زنان و کودکان هستند و در بسیاری از موارد، مردم مجبور به تشیع جنازه و دفن دستهجمعی قربانیان شدهاند.
رحمان کاکر گزارش میدهد:This media couldn't be displayed. See it on the original post. -
Rahmatullah Nabil reposted
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
انتقاد نبیل از جای خالی مردم در روند صلح؛ « به نیت خلیلزاد شک داریم» - www.etilaatroz.com/103538/nabil-criticizes-from-people-ab… via @etilaatroz
-
Rahmatullah Nabil reposted
افغانستان اینترنشنال
@AFIntlBrk
رحمتالله نبیل، رئیس سابق امنیت ملی افغانستان میگوید بدخشان عزم خود را جزم کرده و پیشقراول مبارزه در برابر طالبان شده است.
آقای نبیل گفته «قیام عمومی مردم افغانستان میتواند امیدی برای رهایی از چنگال افراطیت و ظلم طالبان باشد.»
afintl.com/202405040830 -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
قیام عمومی مردم افغانستان میتواند امیدی برای رهایی از چنگال افراطیت و ظلم طالبان باشد. مردمی که طعم تلخ ستم و تاریکی را چشیدهاند، اکنون عزم خود را برای رهایی جزم کردهاند و ولایت سلحشور بدخشان پیشقراول این مبارزه شدند!
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۶- همه موارد ذکر شده در نهایت باعث تقویه مقاومت و قیام همه طیف ها و اقشار جامعه علیه حاکمیت گروه طالبان خواهد شد و عمر این گروه را کوتاه تر خواهد ساخت.
۵/۶ -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
از مقاله دو سال قبل نشر شده @AmuTelevision :
"سوم: تخلیهی درههای فرعی که دارای سکنهی کمتر استند و جابهجا ساختن قطعات نظامی در این درههای فرعی. تطبیق این گزینه با وجود اینکه با تعبیهی نسبتن کمتر قوای بشری قابل تطبیق است؛"
قیوم ذاکر؛ «گرگ باران دیده» یا «گوسفند قربانی»؟ -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
حاجی احمد شاه: همکار ارشد استخبارات طالبان و عامل ترور هموطنان هزاره/اهل تشیع ما:
در مورد حاجی احمد شاه، که پنج ماه قبل از سقوط جمهوریت نیز دربارهاش نوشته بودم (جهت معلومات تمام بخش های تویت آنزمان را خوانده میتوانید)؛ لازم به ذکر است که وی همچنان به عنوان همکار بسیار نزدیک تاجمیر جواد، معاون ریاست استخبارات طالبان، در این نهاد ایفای وظیفه میکند.
اطلاعات موثق حاکی از آن است که وی در ایام عید فطر اخیر به بهانه دیدار با خانواده، به پاکستان سفر کرده و ملاقاتهایی با مقامات نظامی و استخباراتی و افراد و شخصیتهای مختلف پاکستانی انجام داده است. (تصویرش با حمیدالحق از سفر اخیر نامبرده است).
بر اساس شواهد و مدارک، که در گذشته نیز گفته بودم، حاجی احمد شاه رهبری یک حلقه ترور را بر عهده دارد و در پشت پرده بسیاری از حملات علیه هموطنان شیعه و هزاره ما قرار دارد.
"تصاویر موجود، قرابت وی را با جنرال حمید گل و مولانا سمیع الحق، دشمنان سرسخت مردم افغانستان، در گذشته به اثبات میرساند."
علاوه بر این، حاجی احمد شاه روابط نزدیکی با نظامیان پاکستان، و دیگر دشمنان افغانستان به خصوص حمید الحق، دارد و مستقیماً از آنها دستور میگیرد.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
این شخص حاجی احمدشاه نام دارد و دارای روابط نزدیک با ISI و MI یا سرویس استخبارات نظامی پاکستان است. او در فعالیتهای تروریستی در شهر کابل و بعضی ولایات افغانستان تحت حمایه استخبارات پاکستان بیحد فعال میباشد. شخص مذكور از سوى استخبارات پاكستان ...٨/١١
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
حاجي احمدشاه، د طالبانو د استخباراتو جګپوړی غړی او زمونږ د شیعه او هزاره هیوادوالو د ترور ونو عامل:
د حاجي احمدشاه په اړه چې ما د جمهوریت له سقوط څخه شاوخوا پنځه میاشتې مخکې لیکلي وو (د معلوماتو لپاره تاسو کولی شئ د هغه وخت د ټویټ ټولې برخې ولولئ)؛ د يادونې وړ ده چې نوموړی اوس د طالبانو د استخباراتو په اداره کې د طالبانو د استخباراتو د مرستيال تاجمير جواد د نږدې همکار په توګه کار کوي.
باوري معلومات په ډاګه کوي، چې نوموړی په وروستي کوچني اختر کې د خپلې کورنۍ د لیدو په پلمه پاکستان ته تللی او هلته یې له پوځي او استخباراتي چارواکو او د پاکستان له بېلابېلو شخصیتونو سره لیدلي دي. (د حمید الحق سره د هغه د وروستي انځور کتلی شی).
د هغو شواهدو له مخې چې ما په تیرو وختونو کې هم په ډاګه کړي وو، حاجي احمدشاه د یوې ترهګرې ډلې مشر دی او زموږ د شیعه او هزاره هیوادوالو پر ضد د ډیرو بریدونو د پردې تر شا دی.
"عکسونه د جنرال حمید ګل او مولانا سمیع الحق سره د هغه تړاو ثابتوي، چې د افغانستان د خلکو سخت دښمنان وو."
سربېره پر دې حاجي احمدشاه د پاکستان له پوځيانو او د افغانستان له نورو دښمنانو او په ځانګړې توګه له حميدالحق سره نږدې اړيکې لري او له هغوى څخه مستقيم هدایت اخلي.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
دا شخص حاجي احمدشاه نومیږي، له ISI او د پاکستان له نظامي استخباراتو MI سره نږدې اړیکې لري، نوموړی د کابل ښار او ځینو ولایتونو په بریدونو کې د پاکستان د استخباراتو په مرسته خورا فعال دی.
نوموړی د پاکستان د استخباراتو په لارښوونه په افغانستان کې "طالبانو، حقاني شبکې او ٧/١٠ -
Post not available here, view on XPost not available here, view on X
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
پاکستان ممکن د طالبانو د ویرولو لپاره د وزیرستان په ځینو برخو او یا د افغانستان په دننه کې د بې پیلوټه الوتکو بریدونه وکړي، خو دا به نه یوازې بې اغیزې وي، بلکې د پاکستان مخالف ځواکونه به پیاوړي او متحد کړي . ٦/٩
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
نو د بهرني سیاست اوسني کړکیچ ته په پام سره چې متحده ایالات د اوکراین او غزې په اړه ورسره مخ دي، دا امکان نلري چې دوی به د ټاکنو په کال کې دریمه شخړه تصویب یا پکی ځانونه ښکیل کړي. ٧/٩
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
ایران، القاعده و طالبان: نزدیکی بنیادگراهای شیعه و سنی؛ راهبردی یا مصلحتی؟ - BBC News فارسی www.bbc.com/persian/articles/cxwx2774vvno
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
د طالبانو د «مال/واک» د تر لاسه کولو په سر اختلافات د امیر او بیعت د قدسیت له پردي راوتلي او له تاکتیکي/پټ حالت څخه ستراتیژیک/برالا حالت ته رسیدلي. همدا اوس د دوی بېلابېلې خواوې هڅه کوي چې د طالبانو په جوړښت کې د ننه او همدارنګه له بهرنيو هېوادونو ځحه "یار ګیري" پياوړې کړي. ۱/۲
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
طالبان د پوهې/روښانتیا سره په جګړه کې دي.داکوړه خټک مدرسو کې جهالت/تورتم ته په تقدس ورکولو سره د دوی مغز وینځل شوي او هلته د اسلام په نوم د #افغانستان لپاره د طاغوت په ډله تبدیله شوۍ! او طاغوت خدای (ج) داسی تعریفوي؛ «الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ».
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
طالبان در ستیز با کسب علم/روشنایی هستند؛ اینها با تقدس یافتن جهل/تاریکی در مدارس اکوړه خټک شستشوی مغزی شده اند و در آنجا به نام اسلام تبدیل به یک گروه "طاغوت" برای #afg شده اند و در تعریف طاغوت خداوند (ج) میفرماید! «الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ».
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
ياد شهداى جنبش روشنايى و تمام شهداى مظلوم افغانستان گرامى باد.
-
Post not available here, view on XPost not available here, view on X
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
۶- همه موارد ذکر شده در نهایت باعث تقویه مقاومت و قیام همه طیف ها و اقشار جامعه علیه حاکمیت گروه طالبان خواهد شد و عمر این گروه را کوتاه تر خواهد ساخت.
۵/۶ -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
گزارشگر لوموند : هدف طالبان آماده کردن افغانها برای زندگی پس از مرگ است rfi.my/8XRn.T via @RFI_Fa
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Suicide, Halal - Nowruz, Haram (forbidden)
Death, lawful - Life, Haram
Ignorance, lawful - education, forbidden
Man, human-being- woman imperfect intellect
What Dr. Khalilzad & some others called it change!? -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
دا زما د یو نیم کال مخکی هغه خبری دی چی د خلیلزاد د سولی په نامه د افغانستان د تسلیمی په اړه می کړی وی، خو متاسفانه اشرف غنی او د ده ډلې دا تحلیل نه درلود او د یوی ورځې قدرت یې هم غنیمت باله! Rahmatullah Nabil about Zalmai Khalilzad youtu.be/WIg4g717Czk via @YouTube
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Gen A. Scott Miller can not be exempted. In addition to Ghani & Khalilzad, he was one of the key factor of #andsf collapse. There is so much to say about his role.
SIGAR
@SIGARHQ
Possible factor contributing to the collapse of the #andsf: U.S. and Coalition building an ANDSF too dependent on technology and too much in the image of a Western force
www.sigar.mil/pdf/quarterlyreports/2021-10-30qr-section3-… -
Post not available here, view on XPost not available here, view on X
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
He forgot to mention that in exchange for blessing the Ghani 2019 inauguration, Zal made a deal with Ghani to have 5000 Taliban prisoners released. 4/5
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Gen McKenzie said today before Congress that the Taliban have not cut their ties from Al Qaeda and that they maintain a close relationship. When Khalilzad testified before Congress last year and said he “is satisfied” that Taliban have cut their ties with Al Qaeda,1/2
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
The first step to erase this evil smile!
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Pakistan civilians will pay for the Satanic policies of their Army and ISI very soon.
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Pakistan civilians will pay for the Satanic policies of their Army and ISI very soon.
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
کابینه نده، سمه د اکوړه خټک حقانيه مدرسه ده!
كابينه نيست، درست مدرسه حقانيه اكوړه خټک است! -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
مرگ به پاكستان!
پاكستان دشمن افغانستان بود و است، قيام عليه سلطه پاكستان وظيفه ملى و وجدانى هر شهروند افغانستان است.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
براى ما از همان اول روشن بود كه دشمن اصلى كيست؟ اما بودند كسانى كه فكر ميكردند با معامله ميتوانند صفحه جديد روابط را با پاكستان باز نمايند؛ وضعيت نا هنجار امروز ثمره خوشباورى هاى ديروز است!
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
This is someone who understands very well how Zal thinks, Afghan offcials I am sure remember when Zal was Amb in Kabul, Kay was usually the notetaker in Zal's meetings. @KMcGowan
Kay McGowan
@KMcGowan
.@ArtLordsNet when does @US4AfghanPeace Zal Khalilzad get his black turban?? #afghanishtan
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
If, due to Dr. Khalilzad's pressure and lobbying, Bagram Airbase had not been evacuated in the middle of the night, and had been maintained until the end of August, the evacuation of their staff would have been better managed and civilian flights would not have been disrupted!
Jane Ferguson
@JaneFerguson5
Scenes outside #kabulairport are just heartbreaking. Families that are trying to get out of the country but aren’t on the list for flights before with British soldiers, who have no choice but to turn them away, back down the road towards #taliban checkpoints.
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
"دا د پټي سر دي"، د یوې اونې کړنې یې دومره درنې دي، چى ٧ كاله یې راوسپړی نو بیا به جوته شی چی څرنګه اشرف غنی یو جوړ دولت مات کړ!
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
څو چې پاتي یو افغان وي
تل به دا افغانستان وي -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
بر اساس منابع معتبر ، با وحود اختلاف نظر بین گروه افراطی مذهبی سنی جیش العدل (که علیه ایران می جنگند) و طالبان افغان؛ ISI پاکستان حدود 600 جنگجويان جیش العدل را ... ١/٢
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
According to very credible sources, despite differences between the Sunni religious extremist group of Jaish-ul-Adl (who are fighting against Iran) and the Afghan Taliban, the Pakistani ISI has sent about 600 Jaish-ul-Adl militants 1/2
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
براى ما از همان اول روشن بود كه دشمن اصلى كيست؟ اما بودند كسانى كه فكر ميكردند با معامله ميتوانند صفحه جديد روابط را با پاكستان باز نمايند؛ وضعيت نا هنجار امروز ثمره خوشباورى هاى ديروز است!
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
The consequence of Dr Khalilzad's Doha Deal. #afghans are paying heavy price of "proxy peace"!
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
ما په ٢٠١٤ ميلادى كال كى په ولسى جرگه كى ويلى وو!
-
Post not available here, view on XPost not available here, view on X
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Zal is looking/pushing for a "decent interval". The strategy is not a comprehensive “solution" strategy, it seems more akin to "withdrawal/exit" strategy. 3/3
-
Post not available here, view on XPost not available here, view on X
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
withdrawal as US can withdraw anytime. Though Zal and State D seem satisfied over the breakup of Taliban with Al-Qaeda, US congress, intel community and the UN Sanctions committee have doubts.
The talks on 90 days period of reduction of violence are going on, 3/9 -
Post not available here, view on XPost not available here, view on X
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
دا شخص حاجي احمدشاه نومیږي، له ISI او د پاکستان له نظامي استخباراتو MI سره نږدې اړیکې لري، نوموړی د کابل ښار او ځینو ولایتونو په بریدونو کې د پاکستان د استخباراتو په مرسته خورا فعال دی.
نوموړی د پاکستان د استخباراتو په لارښوونه په افغانستان کې "طالبانو، حقاني شبکې او ٧/١٠ -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
نصيحت گلچهره آبى به استاد محقق!
حال كو با اشرف غنى جور آمدى، ما نميپرسبم كه براى چى و به مشوره كى جور آمد كردى؟ اما به ديگران و خرد جمعى توهين و تحقير نكو! -
Post not available here, view on XPost not available here, view on X
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
این شخص حاجی احمدشاه نام دارد و دارای روابط نزدیک با ISI و MI یا سرویس استخبارات نظامی پاکستان است. او در فعالیتهای تروریستی در شهر کابل و بعضی ولایات افغانستان تحت حمایه استخبارات پاکستان بیحد فعال میباشد. شخص مذكور از سوى استخبارات پاكستان ...٨/١١
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Seems that, Khalilzad is back to his business interest in Afg- Pipelines- Khalilzad was a lobbyist for UNOCAL 1997-1998. "The largest share in that consortium, 54 percent, was held by California-based Unocal Corporation. In 1997, ..... " eurasianet.org/taliban-vows-to-guarantee-safety-of-trans-…
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
انتقاد نبیل از جای خالی مردم در روند صلح؛ « به نیت خلیلزاد شک داریم» - www.etilaatroz.com/103538/nabil-criticizes-from-people-ab… via @etilaatroz
-
Post not available here, view on X
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
All the key bargaining chips have been given away by Zal, in order to promote himself. What will be the bargaining chips of Republic? @ashrafghani didn't had a strategy to win the war, nor does he currently have a strategy to win the peace. (با حلوا گفتن دهن شيرين نميشود) 2/2
-
Post not available here, view on X
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
2/2- Sometimes you accuse me
of being a US SPY and now I was planning to kill ZAL? I was expecting attack but not a cheap one try to look smart. I like any #afg want PEACE, but not a #pak plot you destroy my country again. -
Post not available here, view on X
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
if not then clarify what is the US response to Taliban attacks, Afghans want to know, and have a right to know. I heard tomorrow Zal is going to meet Pres @ashrafghani & @DrabdullahCE togather, they should ask him and Zal should be sincere in his answer for a change.
-
Post not available here, view on XPost not available here, view on X
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Khalilzad and US initially said election dispute an internal Afg matter. Now Zal busy with heavy intervention of seeking to bring Abdullah and Ghani together, a much easier solution is to re open election file and separate fraudulent votes from clean votes,
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Instead of coming to Afghanistan to express his solidarity with many brave Afghans that risked their live to vote, Zal goes to PAK first and expresses solidarity with the PAK and signals the PAK should be given the keys to #afg future. Misplaced priorities by @US4AfghanPeace.
TOLOnews
@TOLOnews
US Envoy, Taliban Delegation Visit Pakistan
www.tolonews.com/afghanistan/us-envoy-taliban-delegation-… -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Zal & Pres Trump elevate the status of the TBN by inviting them to Camp David, & Pres. Ghani instead of feeling insulted is so weak that he capitulates, Ghani should know we are a poor country but always a proud country. www.nytimes.com/2019/09/08/world/asia/afghanistan-trump-c…
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
1/10 In the last four decades No foreign official has been more involved than Khalilzad in making key decisions for AFG, from the soviet occupation, to the mujahedeen government, to the Taliban regime, to Bonn Agreement, to the emergency Loya Jirga etc..
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
2/10 yet the question must be asked if Khalilzad is so good on AFG then why is AFG facing so many challenges? Whether Khalilzad legacy for AFG after this latest round of talks will be an enduring peace or yet another generations of AFGs will suffer from the mistakes...
Post not available here, view on X
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
4/10 what deal has been made instead they leave it to Khalilzad to explain to the AFGs what the future of AFG will be, as though this country has no owner, this is the legacy of the unity gov that at such critical juncture both leaders are hiding under their beds and are afraid.
Post not available here, view on X
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
8/10 Zal says that the Taliban must make sure that no threats emerge to US from areas under their control, how does Zal define “areas under the control of the Taliban” is there a map that designates which areas, is there a list of which provinces or which districts,....
Post not available here, view on X
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
10/10 To this end Zal also says the Islamic Emirate of AFG will be mentioned in the text of the agreement with the Taliban, but they also mention that the current AFG Gov is the legitimate Gov. This is a major concession to the Taliban, Zal says we recognize 1 government directly
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
and the other indirectly, for Zal there are two governments in AFG to work through. In a complete reversal Khalilzad now says the Taliban are not a proxy force for PAK nor under their control, in order to take away the pressure from PAK and reward PAK.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Unfortunately, the AFGs and region will suffer the consequence of this flawed assumption by Khalilzad. Moreover, in yet another major concession to Pakistan Zal in the Tolo interview says that PAK and AFG must reach an agreement that AFG territory will not be used against PAK,
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
and PAK territory should not be used against AFG.
This is a stunning conclusion by Zal, he claims that AFGs are engaged in terror acts against PAK and that AFG is equally responsible for instability in the region.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
Zal should enlighten us of the proof he has on this issue and not just blindly repeat ISI talking points in order to please the PAK and reward them.
Zal praised the Taliban as patriots, just look at the last couple of weeks do patriots fill tankers with explosives and explode... -
Post not available here, view on X
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
2/4 there is more respect extended to the Taliban by some US officials than they do for the #afg government
So Zal trusts the Taliban with the text of agreement and extends that courtesy to them but not does not trust the AFG side?
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
4/5 If this US Taliban deal is so good and so satisfactory as Zal and Abdullah publicly claim then why are they so afraid of letting the public see it, or even give a copy to anyone aside from the Taliban.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
5/5 Zal by this act has once again enhanced the legitimacy of the Taliban and reduced the legitimacy of the AFG side- so much for having leverage in the inter afghan dialogue process.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
3/5 What signals does this send to the AFGs about their future?
A future that was so far decided by Zal, TBN, and PAK yet the text is willfully being kept from the Afghans and they are the ones that will have to live with consequences of bad deal. -
Post not available here, view on XPost not available here, view on X
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
3/6 While @US4AfghanPeace mentions peace agreement a lot his action seem inconsistent with a peace agreement, & is more consistent with the gradual withdrawal agreement.
This has led to huge deficit of trust between zal and the AFG Gov,...Post not available here, view on X
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
5/6 many are confused in Congress, in AFG, & in the region. For example Khalilzad says TBN can be a US CT partner in the future without offering why he is so sure of this. The confusion is increasing as tensions b/w US & Iran increases, US wants to bring troops home from AFG to
-
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
١/٢ با حفظ احترام به اشتراککنندهگان نشستمسکو، بعضی از مهرهها و چهرههایکه طی سالیان دراز، از نشانی نهادهای امنیتی افغانستان، آب و نان شان در کنار امنیتشان تأمین گردیده است، با دیدن برادران افراطی شان (طالبان) در فکر انهدام و نابودی نهادهایملی افغانستان گردیدهاند.
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
٢/٢ این بدان معناست که؛ ما با دقت لازم مهرههای به ظاهر همسو با نهادهای امنیتی و در باطن همدست با دشمن را شناسائی و به مردم معرفی کنیم.
ددى بزرگوار"احمد امين مجددى"خبرى او نظر په لاندى غږیږ پيغام کی واوری او قضاوت وکړی! دى د نظام تر سيورى او د نظام پر امكاناتو په كابل كى اوسيږی. -
Rahmatullah Nabil
@RahmatullahN
MullaMansour, AbuYazid, Mullah Omar, UBL & NarsrudinHaqani were killed in Balochistan/Boya, Karachi/Abottabad/IslamAbad. Khalid Mo & Ramzi w/r captured in Pindi/Karachi, Saraj Haqani lives in Haytabd. MasoodAzhar & HafizSaeed lives in Lahore. What is definition of SHAME for PAK?
Dawn.com
@dawn_com
Terrorist safe havens exist in ungoverned areas of #afghanistan, not #pakistan: Maleeha Lodhi www.dawn.com/news/1378410
































































































































































































































































































































